Δευτέρα, Απριλίου 02, 2007

"Πες στις γυναίκες οτι φεύγουμε"

Οι Grinderman μιλάνε για το πρώτο single που θα κυκλοφορήσει –από τον δίσκο με τίτλο το όνομά τους. Το single έχει τίτλο «Get it on»:

«Αυτό το πράγμα τραγουδιέται ακουμπώντας σε λούπες από μαντολίνο κι έχει βασιστεί σε μια κρυφή μελωδία με λαγούτο του 11ου αιώνα», ρίχνει την πρώτη μπαλιά ο Ellis.

«Του 12ου αιώνα», υπολογίζει ο Casey.

«Είναι ένας θρήνος για τον μεσσιανικό rocknroll ήρωα», λέει ο ανανεωμένος Cave, «και ξεκινάει, φυσικά, με μια ξεκάθαρη δήλωση προθέσεων».

«Ποντίκια, σκυλιά, μπαμπουίνοι, ύαινες», λέει ο Marty.

«Ναι, εντάξει, για μένα όλοι οι εχθροί της έμπνευσης παίρνουν μορφές ζώων», εξηγεί ο Cave, «είναι όλα γύρω μας … και φυσικά, μέσα μας».

«Από όλες τις λούπες που σας έστελνα, αυτή ήταν η πρώτη που πραγματικά ούρλιαζε για να χρησιμοποιηθεί», μουρμουρίζει ο Ellis, από τη μαύρη τρύπα της γενειάδας του.

«Ναι, γιατί αλέθει (grinds) τα πάντα … τα ισοπεδώνει …», μουγκρίζει ο Sclavunos.


Οι Grinderman έβγαλαν αυτό το τραγούδι σε 45άρι δισκάκι και περιορισμένα αντίτυπα –ήταν το πρώτο βινύλιο που αγόρασα, εδώ και 10 χρόνια. Είχα ακούσει ήδη το τραγούδι, ας είναι καλά ο marquee που ψάρεψε τη σελίδα τους στο myspace –αλλά γούσταρα να έχω το συλλεκτικό βινύλιο, για χάρη του παλιού κακού καιρού.




Τον Φεβρουάριο του 2006, τα τέσσερα μέλη των Grinderman κλείστηκαν στα London's Metropolis Studios για έναν πενθήμερο μαραθώνιο ηχογραφήσεων. Το αποτέλεσμα ήταν μπόλικες ώρες ακατέργαστου υλικού.

Τον Απρίλιο του 2006, οι Grinderman πέρασαν μια βδομάδα με τον παραγωγό Nick Launay, στα στούντιο της RAK. Ξαναδούλεψαν το υλικό, κατέληξαν σε 13 τραγούδια και επέστρεψαν στα Metropolis για την τελική μίξη.


Warren: «Θέλαμε να είναι κάτι πραγματικά ανοιχτό, κάτι απελευθερωτικό. Πήγαμε σε μέρη που, σε κανονικές συνθήκες, δεν θα πηγαίναμε … και προσπαθήσαμε να το τραβήξουμε ακόμα πιο μακριά …»

Marty: «Με τον Nick να παίζει κιθάρα, αλλάζει όλη η δυναμική»
Warren: «Ο Launay μαζεύει όλους τους καλούς ήχους. Δεν θέλαμε να υπάρχουν εμπόδια ανάμεσα στον ήχο της μπάντας και την παραγωγή και ο Launay ήταν τέλειος σε αυτό.»

Jim: «Το όνομα Grinderman (Μυλωνάς) έμοιαζε να ταιριάζει απόλυτα στο συγκρότημα. Περιγράφει τη μουσική που κάνουμε, περιγράφει αυτό που κάνουμε. Αλέθουμε».

Το αποτέλεσμα της διαδικασίας σύνθλιψης διαφορετικών μουσικών ειδών ανάμεσα στις μυλόπετρες των Grinderman ήρθε στα χέρια μου σε μορφή cd. Είχα δει τα σημάδια στην τελευταία συναυλία του ακουστικού σχήματος που έφερε μαζί του ο Cave στον Λυκαβηττό –αυτό το σχήμα είναι, στην ουσία, οι Grinderman. Είχα ακούσει τις μεταλλικές εκτελέσεις των τραγουδιών που λειτουργούσαν όπως οι μπίλιες του φλίπερ –χτυπώντας σε ασύγχρονα ακόρντα, ξεχασμένα από την εποχή των Birthday Party, χαράζοντας διαγώνια αυλάκια στην περίοδο των Bad Seeds και καταλήγοντας σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Είχα σκεφτεί τότε πως για τον Cave ίσχυε το «μια φορά ρεμάλι –για πάντα ρεμάλι». Υπήρχαν όλες οι προειδοποιήσεις –αλλά και πάλι απροετοίμαστος πιάστηκα από το cd των Grinderman. Γιατί;

Σκέψου τι έπαθαν αυτοί που έβαλαν για πρώτη φορά στο πικάπ τους, το «Disraeli gears» των Cream! Ή το «Born to run» του Bruce Springsteen, το «True mask Replica» από τον Captain Beefheart, το «Electric ladyland» του Jimi Hendrix το "Nadir's big change" του Peter Hammill! Δεν μπορείς να πεις πως όλοι αυτοί δεν ήταν προετοιμασμένοι! Όπως και δεν μπορείς να ισχυριστείς πως αν βάλεις το δάχτυλο στην πρίζα δεν θα σε τινάξει το ηλεκτρικό ρεύμα –σωστά;

Το ξέρεις, το περιμένεις, το υπολογίζεις αλλά και πάλι παθαίνεις ηλεκτροπληξία –αυτό ακριβώς είναι η πρώτη δουλειά των Grinderman. Και επειδή κανέναν από τους παραπάνω δίσκους δεν αγόρασα όσο ακόμα το βινύλιό του ήταν ζεστό, επειδή ήξερα απέξω τα τραγούδια πριν πάρω τους δίσκους, άρα καταλάβαινα τον ηλεκτρισμό που κυλούσε στα αυλάκια τους –αλλά ΔΕΝ ΜΕ ΤΙΝΑΖΕ ΤΟ ΡΕΥΜΑ, γι΄αυτό ακριβώς είμαι ευγνώμων στους Grinderman που με αξίωσαν να ζήσω το φαινόμενο «όρθια μαλλιά, ορθάνοιχτα μάτια –κοκαλωμένος» από πρώτο χέρι. Και για πρώτη φορά.


«Πρέπει να σηκωθώ και να ξαναπέσω για να αρχίσω πάλι από την αρχή», λέει ο Cave, ενώ οι μουσικοί φαίνονται να κουρδίζουν ακόμα –στο ξεκίνημα του «Get it on». Θυμάσαι τι είπε παραπάνω; «Το κομμάτι ξεκινάει με μια ξεκάθαρη δήλωση προθέσεων», ποιο ξεκάθαρη δεν θα μπορούσε να γίνει. Αλλά γιατί το κυκλοφόρησαν σε 45άρι βινύλιο; Μάλλον γιατί έτσι ξεκίνησαν όλα –«στην αρχή». Φαζαρισμένες κιθάρες που έμπαιναν σε λάθος στιγμή, παραμόρφωση όσο δεν παίρνει και ακατέργαστες κραυγές, πολύ πριν ο τραγουδιστής μάθει να τραγουδάει. Οι Grinderman πάνε πίσω –όχι γιατί στέρεψαν από έμπνευση (άλλωστε το διπλό ‘Abbatoir Blues/ Lyre of Orpheus’ ήταν ότι πιο ολοκληρωμένο κυκλοφόρησαν οι Bad Seeds την τελευταία δεκαετία) κι όμως οι Grinderman αποφασίζουν να πάνε πίσω, γιατί κάτι ξέχασαν εκεί κάτω, κάτι άφησαν και επιστρέφουν για να το μαζέψουν. Να το μαζέψουν και να το αλέσουν –όπως λένε.

Δεν σου έχει έρθει ποτέ η διάθεση να γυρίσεις στα στέκια που σύχναζες όταν ήσουν πιτσιρικάς; Να αράξεις με την παρέα και να κάνετε μαλακίες, να τραγουδήσετε για τις εποχές που σας έδερνε η αγαμία –«Είδα ένα κορίτσι μέσα στο πλήθος/ έτρεξα, φώναξα/ της ζήτησα να πάμε βόλτα μαζί/ αλλά είπε πως δεν ήθελε./Της διάβασα Έλλιοτ της διάβασα Γέιτς/, έκανα τα πάντα για να μείνω έξω, αργά/ έφτιαξα τα κάγκελα στην αυλή της/ αλλά ακόμα δεν ήθελε./ Της αγόρασα μια ντουζίνα κατάλευκα περιστέρια/ της έπλυνα τα πιάτα με πλαστικά γάντια/ την είπα ‘γλυκιά μου’ και ‘αγάπη μου’/ αλλά ακόμα δεν ήθελε./ ΓΑΜΩΤΟ!» (No pussy blues).

Να μιλήσεις για το τέλειο κορίτσι που, για πάντα θα κυκλοφορεί σαν φάντασμα στα όνειρά σου -«Νομίζω πως άκουσα ένα μωρό να κλαίει/ όσο σκεφτόμουν την Ηλεκτρική Αλίκη που περνούσε/ με κάνει να νιώθω πάλι σαν μικρό παιδί/ όσο σκέφτομαι την Ηλεκτρική Αλίκη σε μια ασημένια βροχή» (Electric Alice)

Να φρικάρεις με όσα γίνονται γύρω σου, με πολέμους και αίματα στις ειδήσεις, αλλά τώρα που είσαι με την παρέα –για το μόνο που θέλεις να μιλήσεις να είναι η καθημερινή σου φρίκη –όχι η παγκόσμια -«Ένα παιδί πεσμένο στο γκαζόν/ οι γείτονές του στο τηλέφωνο/ ο τηλεφωνητής ρωτάει ‘Τι έγινε;’/ ‘Σας παρακαλώ κύριε, πείτε μου τι έγινε;’/ ‘Το παιδί είναι πεσμένο στο γκαζόν/ μου έσπαγε τα νεύρα τόσον καιρό/ γιατί οδηγούσε το ποδήλατό του στο γκαζόν/ τώρα είναι πεσμένο στο γκαζόν’/ Θα με αγγίξει κάποιος;/ Σας παρακαλώ, ας με αγγίξει κάποιος!/ Γλυκιά μου ας πάμε ένα ταξίδι μέχρι τον ΑΡΗ» (Honey bee –let’s fly to Mars).

Να παραδεχτείς ότι τελικά, έχεις γαμήσει τη ζωή σου και εκείνη η γυναίκα σε κουμαντάρει ακόμα -όσο κι αν το σιχαίνεσαι -«Σε είδα να περπατάς στο δρόμο/ σε φώναξα από το παράθυρο αλλά δεν με άκουσες/ σε περίμενα να έρθεις πάλι σε μένα./ Δεν σε χρειάζομαι για να με ελευθερώσεις./ Γιατί κάθε φορά που σε βλέπω, αρρωσταίνω/ και κάθε φορά που σε σκέφτομαι, αρρωσταίνω/ και κάθε φορά που σε ονειρεύομαι, αρρωσταίνω/ και κάθε φορά που κλαίω για σένα, αρρωσταίνω./ Δεν σε χρειάζομαι για να με ελευθερώσεις./ ΕΝΤΑΞΕΙ ΛΟΙΠΟΝ! Ελευθέρωσέ με(I don’t need you –to set me free).

Κι όταν περισσεύει το ποτό, να κλάψεις για τον πατέρα σου -«Ο μπαμπάς μου ήταν αστροναύτης/ αυτό μου έλεγαν συνέχεια/ ο μπαμπάς μου έφυγε μακριά πολύ νωρίς/ τώρα ζει στο φεγγάρι». (Man in the moon)

Αλλά γιατί όλα αυτά; Τι ανάγκη έχεις να λιώσεις με τους φίλους σου, να θυμηθείς κάθε δυστυχία της ζωής σου, να αναπολήσεις τις ήττες σου; Γιατί αυτοί οι τύποι γύρισαν πίσω τις ζωές και τις μουσικές τους; Λένε -«Είμαστε άρρωστοι και κουρασμένοι/ από αυτή την απαρηγόρητη αυτό-εξυπηρέτηση./ Το μόνο που θέλαμε ήταν ένας συναινετικός βιασμός για το απόγευμα/ και λίγο ακόμα από το ίδιο για το βράδυ./ Είμαστε επιστήμονες/ κάνουμε γεννετικά πειράματα,/ αφήνουμε τη θρησκεία/ στους ψυχοπαθείς και τους φανατικούς,/ αλλά είμαστε κουρασμένοι/ δεν έχουμε τίποτα για να πιστέψουμε,/ είμαστε χαμένοι./Πες στις γυναίκες οτι φεύγουμε» (Go tell the women we are leaving)

Οι φίλοι μου το ξέρουν πως ο Nick Cave πήγαινε παράλληλα με τη δική μου ζωή . Εντάξει, μου ρίχνει κάποια χρονάκια αλλά δεν τρέχει τίποτα. Τον είχα δει να σέρνεται απορημένος, όταν εγώ δεν ήξερα που πατάω. Τον άκουσα να απογοητεύεται από γυναίκες όταν εγώ κατέστρεφα συστηματικά τις προοπτικές μου. Τον είδα καλοβολεμένο οικογενειάρχη μπροστά σε ένα πιάνο, όταν, επιτέλους κατάφερα να φέρω τη δική μου ζωή σε μια ρότα. Τον άκουσα πρόωρα γερασμένο από τη ρουτίνα, όταν εγώ αναρωτιόμουν αν θα καταντήσω έτσι. Και τον πέτυχα –στις δυο τελευταίες του συναυλίες, όταν έψαχνε να βρει από πού την κοπανάμε. Ε, τώρα το βρήκε ο γαμημένος!

Το βρήκε και το ονόμασε Grinderman –γιατί σκοπεύει να αλέσει ότι κουβαλάει στο κεφάλι του κι ας έρθουν οι υπόλοιποι να ζυμώσουν φρέσκο ψωμί με το μπαγιάτικο αλεύρι του -«Είμαι ο Grinderman/ στην ασημένια βροχή/ στο χλωμό φως του φεγγαριού/ είμαι ανοιχτός μέχρι αργά./ Ναι, είμαι ο Grinderman/ εφτά μέρες τη βδομάδα/ με κάθε τρόπο που μπορώ». Και το ηλεκτρικό βιολί γίνεται ηλεκτρικό μπουζούκι στα χέρια του μάγου, η rhythm section έρχεται κατευθείαν από τα στούντιο της Electra, μετά το τέλος της ηχογράφησης του «L.A. Woman», ο δικός μου παίζει κιθάρα σε πλυσταριό –πίσω στο 80κάτι, αλλά για όλα αυτά ας μιλήσει ο marquee που είναι ειδικός. Εγώ μόνο να ακούω και να γουστάρω –μέχρι εκεί κατέχω. Άσε που είμαι και βιαστικός, γι’ αυτό σου λέω -περίμενε λίγο ρε Αρχηγέ, πάω να πω στις γυναίκες ότι «εμείς φεύγουμε» κι έρχομαι πίσω σου. Περίμενε ρε!

Grinderman είναι οι παρακάτω:

Nick Cave - vocals, electric guitar, organ, piano
Warren Ellis - electric bouzouki, Fendocaster, violin, viola, acoustic guitar, backing vocals
Martyn Casey - bass, acoustic guitar, backing vocals
Jim Sclavunos - drums, percussion, backing vocals


While everything is quiet and easy
Mr. Grinder can have his way...
Memphis Slim, 1941
Υ.Γ.: Φυσικά, το ποστ είναι αφιερωμένο στον marquee de mud που προσπάθησε μάταια να με προειδοποιήσει για τον επερχόμενο τυφώνα, γράφοντάς μου μέχρι και τα demo των Grinderman και σε όλους τους παλιόγερους που γνωρίζω (φρικιό με τον Άσσο μπαστούνι -για σένα λέω).


13 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

Balidor είπε...

Μου άνοιξες την όρεξη πάλι ....

The Motorcycle boy είπε...

Και καλά σου έκανα -που να το ακούσεις κιόλας.

Helix Nebulae είπε...

Θα με ενδιέφερε η άποψη σας

Με συγχωρείτε για το spam. Δεν το συνηθίζω.

Cherryfairy είπε...

μου το έστειλε ένας φίλος-δεν πρόλαβα ακόμα να το ακούσω,και επειδή έχω υπερένταση από το ταξίδι,έβαλα Ζαμπέτα να ηρεμήσω.
Μόλις όμως το ακούσω,θα πω γνώμη τότε.Γιατί αν βάλουμε Νικολάκη και Σία τότε,απόψε δεν μας βλέπω να ηρεμούμε.και δεν έχω και ποτά σπίτι.μόνο τσάι φλαμουριάς.Δεν πάει.

The Motorcycle boy είπε...

Helix, κανένα πρόβλημα.
cherry, που χάθηκες βρε; Το γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες έκανες; Καλωσόρισες και έχεις δίκιο. Οι Grinderman ακούγονται κατόπιν προετοιμασίας και δεν είναι οι καταλληλότεροι για χαλάρωση. Περιμένω τη γνώμη σου.

marquee de mud είπε...

electric alice φιλε. αυτος ειναι ο αδαμαντας. στο ντεμο ειναι κολλημενο με το grinderman.

The Motorcycle boy είπε...

Και στο cd φίλε, κολλημένα είναι τα κομμάτια αυτά. Με απασχόλησε το γιατί -στο demo μπορεί να ήταν λόγω προχειρότητας, εδώ όμως δεν στέκει. Στιχουργικά κινούνται στο ίδιο μοτίβο πάντως.

Mr.Fixit είπε...

To Electric Alice einai to kalytero kommati pou exei graftei edw kai polla polla xronia.-
Kai to keimeno fantastiko, to diavasa enw akouga gia pollosth fora to disko kai exeis dikio se ola. Einai ena shock pou iksera pws 8a pa8w,opws me olous tous diskous tou Cave. Pote omws den iksera apo pou 8a mou r8ei.E,otan mou rxetai apo pantou kai me kyklwnei,milame gia diskous TETOIOU velhnekous.Kai me to Disraeli Gears to idio epa8a.Ki as eimai mono 19,pou shmainei pws otan hxografh8hke den yphrxa oxi san pi8anothta,alla oute san kitrino post-it sto fellopinaka tou opoiou 8eou-arxikoumantadorou telos pantwn katalavate.

The Motorcycle boy είπε...

Δίκιο έχεις. Για το Electric Alice -είναι όντως από τα καλύτερα κομμάτια που έχω ακούσει κι εγώ.
Ξέρεις, πολλοί άκουσαν το cd των Grinderman και οι περισσότεροι είπαν -"εντάξει, καλό είναι, όχι τίποτα φοβερό". Μόνο αρρωστημένοι παλιόγεροι και νεαρά καθαρά αυτιά σαν τα δικά σου ή του Balidor έπιασαν τον ηλεκτρισμό που κυλάει ανάμεσα στα αυλάκια (γιατί, το γράφω και στο ποστ, αυτό είναι δίσκος όχι cd).
Σε κάμποσα χρόνια θα μιλάνε για "εκείνον τον δίσκο των Griderman που ήταν ΦΟΒΕΡΟΣ, ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ, ΣΟΥΠΕΡ ΟΥΑΟΥ!!".
Ή, μπορεί και όχι -μπορεί να κάνω λάθος και μακάρι δηλαδή. Δεν θέλω σε μια δεκατία να έχω τους χαβαλέδες να ζητάνε από τον γερο-Cave το Electic Alice και το Set me free στις συναυλίες.

Mr.Fixit είπε...

Oi meta Xriston profhtes oi legomenoi. Oi mousikoi syntaktes tou tote 8a milane gia ena akoma "lhsmonhmeno diamanti-gem in the dust-adikhmeno aristourghma" h o,ti allo varygdoupo xarakthrismo mporoun na skeftoun,kai oloi 8a einai eutyxismenoi.
Ektos an h Lady Luck mas kanei th xarh kai kommatia san kai touta meinoun panta poly arrwsthmena idiofyh gia ta autakia tous,opote glitwsoune to panhgyri twn xavaledwn. Eikazw omws pws to prwto endexomeno prepei na synevh kai thn epoxh tou Murder Ballads-esy ws ghraioteros mporeis na me diafwtiseis epi toutou.
Oso giauto pou eipes gia to disko,it's funny you mentioned.Giati panta anaferomouna se oles tis kyklofories,ws "o kainourios diskos tou tade",kai oloi me koitazane san ekswghino. O de pateras mou,otan tou eipa prin 4 mhnes oti mazeuw lefta gia na parw pikap,phge na pa8ei nostalgikh apoplhksia.

The Motorcycle boy είπε...

Κάπως έτσι (τουλάχιστον στην Ελλάδα). Γιατί ο "ψαγμένος" κόσμος ανακάλυψε τον Cave από την καργιόλα τη Μαλβίνα Κάραλη (πίσσα στα κόκαλλά της) και τη σπαστικιά τη Μελίτα, την κορη της. Γι΄αυτό τρελλαίνονται όλοι εδώ με το Boatman's call -ότι πιο ξενερουά έχει βγάλει μέχρι σήμερα ο Αρχηγός. Βέβαια, εκείνη την εποχή, ο Cave την είχε δει παρακμασμένη μετεμψύχωση του Έλβις και έδινε σόου στο Λας Βέγκας (το ζήσαμε κι αυτό -έτσι είναι οι πουτάνες οι αδυναμίες).
Όταν βγήκε το Murder είχε πέσει το δούλεμα της αρκούδας -σε διαβεβαιώνω. Δούλευα, θυμάμαι, σε ένα περιοδικό και γύριζαν κάτι γομάρια συντάκτες (νυν δοκιμαστές μοτοσυκλετών, πρώην ινδιάνοι) και τσίριζαν "Λα, λαλαλαλα! ένα πουλί στον ώμο του Χένρυ Λη" (όλα τα λ -παχιά, καλαματιανά). Είχαμε δει και το βιντεάκι με την Πι Τζέι με το λιγδιασμένο μαλλί και φωνάζαμε "μην τρίβεσαι στον Αρχηγό μωρή -δε βλέπεις οτι είναι φρεσκοπλυμμένος;" Βανδάλου και Κρετίνου γωνία -κάπως έτσι είχαμε αντιμετωπίσει τον δίσκο.
Τέλος πάντων, είχε κομματάρες μέσα, αλλά ήμασταν νεότεροι και αυστηρότεροι. Αν ακούσεις τις πολλαπλές εκτελέσεις του O' Malley's bar στο B-sides and rarities θα δεις τι ΤΕΡΑΣΤΙΟ υλικό κουβάλαγε ο δίσκος (αν και νομίζω πως το ξέρεις ήδη). Αλλά, με κάτι τέτοια μπλέξανε οι ρομαντικές ψυχές με τον Cave και πήζουμε στις συναυλίες από μοιραίες χοντρές με μωβ κραγιόν. Γι΄αυτό χάρηκα ακόμα περισσότερο με τους Griderman, γι΄αυτό και διάλεξα τον συγκεκριμένο τίτλο για το ποστ. Φαζαρισμένες κιθάρες και βρώμικοι στίχοι -καιρός ήταν και μπράβο του που γύρισε τόσο πολύ "τα μέσα-έξω".
Υ.Γ.: Το πικάπ είναι ότι καλύτερο υπάρχει για να ακούσεις μουσική (και οι δίσκοι προφανώς). Τα σιντί πλέιερς είναι ότι καλύτερο για να περηφανεύεσαι πως ακούς μουσική, ενώ στην πραγματικότητα ακούς αποστείρωση χειρουργείου. Έτσι νομίζω.
Απλά, αν πάρεις πικάπ, χρειάζεσαι και ηχοσύστημα, γιατί μέσα από τα κόμπακτ ακούγεται σαν κονσέρβα με ποπ κορν. Α, και κάτι ακόμα -είναι δύσκολο να βρεις πικάπ, αλλά, αν τα καταφέρεις, μην πάρεις επαγγελματικό. Δεν έχουν αυτόματη επαναφορά τα γαμήδια και πρέπει να σηκώνεσαι κάθε λίγο.
Φυσικά, μην συζητήσουμε για τα έργα τέχνης που λέγονται εξώφυλλα δίσκων κσε σύγκριση με τα μυγοχέσματα που απεικονίζονται στις θήκες των σιντί.

Mr.Fixit είπε...

Dystyxws o monos -affordable- tropos pou vrika wste na akouw diskous einai epaggelmatiko pikap. Koinws,ka8e 20 lepta meso oro,prepei na ksevoleutw kai na shkw8w.Kai mesa apo compact,pio dystyxws,but that's the rules for the time being.Sigoura,to na synexiza na akouw to "[Untitled]","The Four Symbols","IV" opws 8es pesto apo to CD htan ektos syzhthshs.Fysika,exw megalwsei me CD's,kai ta agapw poly,alla h yperoxh tou vinyliou ws hxo,ws layout kai ws fetixismos genikotera de sygkrinetai.Oso gia ta ekswfylla twn diskwn,enw htan o teleutaios logos pou 8a epairna pote pikap,otan epesan sta xeria mou ta Maiden classics se LP,eniwsa 15 etwn,tote pou epsaxna ponto ponto ta ekswfylla gia na anakalypsw ta panta.Exoun tosh sxesh me ta antistoixa twn CD's,oso h au8entikh Guernica me ena thumb ths sto Google.
Par'ola auta,dhlwnw yperhfanos katoxos merikwn CD's se syskeuasies sketa kosmhmata.Alla ti ta 8es,an den kanei krak krak h velona meta to telos tou "Octoberon",na to xesw or8io.

The Motorcycle boy είπε...

Καλά προφανώς τίποτα δεν είναι απόλυτο. Και τα σιντιά έχουν δυνατότητες και, αν κάποιοι τις αξιοποιούν, κάνουν θαύματα. Ας πούμε, έχω κάτι σιντιά ιντεράκτιβ (σαν εκείνο των δικών μας Spy F and the Zakoulas) που χοντρολένε.
Απλά, και καθότι γέρος, οι δίσκοι που άκουγα πιστσιρικάς έχουν μετεγγραφεί σε σιντί από τις εταιρείες με άθλια αποτελέσματα.
Επαγγελματικό πικάπ ε; Εντάξει, ακόμα κι έτσι είναι καλό πράγμα. Καταπολεμά το χάος των mp3 που βρίσκεσαι απέναντι σε 180 τραγούδια και δεν ακούς τίποτα στο τέλος.

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι