Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 05, 2007

"Λοιπόν, είπα ΄γειά σου' κι αυτός είπε 'αντίο'"

Ήταν εκείνη η αποχαιρετιστήρια συναυλία του ’73. Ο κόσμος δεν το ήξερε, κάτι φήμες κυκλοφορούσαν στα ταμπλόιντ όμως, όλοι πίστευαν οτι πρόκειται για διαφημιστικό κόλπο. Μέχρι το τελευταίο τραγούδι που ο Bowie, το ανακοίνωσε -«ευχαριστούμε, ήσασταν υπέροχοι κι αυτή είναι η τελευταία φορά που εμφανίζομαι στη σκηνή».

3 Ιουλίου του 1973, ο Ziggy Stardust πέθαινε επί σκηνής, όπως ακριβώς ήταν γραμμένο –«when the kids had killed the man, I had to break up the band». Οι «Αράχνες από τον Άρη» ακολούθησαν τον αρχηγό τους στην αιωνιότητα –πεθαίνοντας κι αυτές μαζί του.

Ο Bowie, φυσικά, δεν εξαφανίστηκε. Μετά τον θάνατο του Ziggy φόρεσε το μανδύα του «Λεπτού Άσπρου Δούκα» και πνίγηκε στην πηχτή άσπρη σκόνη του Βερολίνου. Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία.

Είδα για πρώτη φορά την αποχαιρετιστήρια συναυλία στην «ΕΛΛΗ» και, πραγματικά, δεν έχω δει τίποτα ζωντανότερο στο πανί. Μόνο το «Τελευταίο Βαλς» των Band πλησιάζει –ίσως επειδή κι αυτό ήταν αποχαιρετιστήριο. Αλλά και πάλι, δεν ξεκολλάνε οι ήρωες από το σελλυλόιντ –ίσως, μόνο κάποιες στιγμές, όπως τότε που ο Robbie Robertson, στην αρχή της ταινίας (και, ταυτόχρονα, το τέλος της συναυλίας) εμφανίζεται απορημένος -«ακόμα εδώ είσαστε εσείς;»

Αλλά εκείνη τη νύχτα στο Hammersmith Odeon δεν ήταν μόνο ο Bowie. Αυτός άλλωστε, το είπα και παραπάνω, επέζησε της «rock nroll αυτοκτονίας» -όμως υπήρχε το τέρας στα αριστερά του που εξεράγη ανεπιστρεπτί μπροστά τα μάτια των κλαμένων πιτσιρικιών. Ο Mick Ronson, μπορεί να έβγαλε δυο δίσκους, μπορεί να συνόδευσε αρκετούς καλλιτέχνες, αλλά δεν είχε μείνει τίποτα από αυτόν πλέον. Ήταν δίπλα στον Bowie, από την εποχή του «The man who sold the world» και απανθρακώθηκε σταδιακά μέσα από glam σόλα. Ότι περίσσεψε το διέλυσαν τα ποτά –ο Mick Ronson ήταν ο Ziggy Stardust! Θυμάσαι; «Ziggy played quitar».

Αν έχεις αμφιβολίες –άσε το βίντεο που ακολουθεί να φτάσει μέχρι το τέλος. Παρακολούθησε τον Bowie να κοιτάζει λατρευτικά τον «Rock nRoll Μεσσία» και δες την αγωνία των σεκιουριτάδων να τον τραβήξουν μακριά από το σαρκοφάγο πλήθος.

Κι αν δεν σου φτάνει αυτό –άσε τον Bowie να εξηγήσει την κατάσταση στο «My Death». Για ποιον νομίζεις ότι κλαίει ο χαρισματικός χαμαιλέοντας;



Ξαναθυμήθηκα τον Mick Ronson σε μια κουβέντα με τον Perry -έχει εκείνη τη φωτογραφία από την αποχαιρετιστήρια συναυλία στο δωμάτιό του -"ο θάνατος του Ronson με έκανε να ξεκολλήσω από το αλκοόλ", υποστηρίζει ο Perry.
Και μαζί μ΄αυτόν, θυμήθηκα τον Rhandy Roads, τον Keith Moon, τον Bon Scott, τον Sid Vicious ...
Και το μαλάκα που τραγούδαγε πως "είναι καλύτερα να καείς, παρά να ξεθωριάσεις", αλλά, μόνο στα λόγια έμεινε.

Γι΄αυτό σου λέω όταν χαιρετάς τον άλλο, πρόσεξε αν θα σου πει "γειά σου" ή "αντίο". Μερικές φορές, έχει σημασία.

12 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

Dawkinson είπε...

το 'γεια σου' και το 'αντίο' δεν εξισώνονται ποτέ από όσους δίνουν περισσότερη σημασία στο να ακούν τον άλλο παρά τον εαυτό τους...
εξάλλου το ότι έχουμε δύο αυτιά και μόνο ένα στόμα, κάτι θε να πει. ;)

τον μέγα λευκό δούκα τον έχω δει στο 'serious moonlight tour'και δεν περνάει βδομάδα που να μην ακούσω ένα έστω μελοποιημένο ποιήμά του.

τις καλησπέρες μου!

The Motorcycle boy είπε...

Dawkinson, καλησπέρα και καλωσόρισες. Ρε συ, νόμιζα πως δυο αυτιά έχουμε για να ακουμπάμε πάνω τους τα γυαλιά μας! Αυτή η τουρνέ που λες νομίζω πως ήταν μετά την εποχή του Λευκού Δούκα. Νομίζω πως τότε ο χαμαιλέοντας λεγόταν κάπως αλλιώς. Δεν θυμάμαι πως, αλλά θα μου έρθει.

..dd.. είπε...

πάσο σε όλα σύντροφε αλλά χαλαρά με τον Νηλ! Τι διάβολο, ας μη γεμίσει ο πλανήτης ροκ εν ρολλ πτώματα!

The Motorcycle boy είπε...

Άσε φίλε γιατί μόλις έμαθα τα νέα. Κι άλλο ροκ εντ ρολλ πτώμα -πολύ πιο σημαντικό από τον Νηλ με την τσιριχτή φωνή.

Dawkinson είπε...

μετά από 'thin white duke' δεν μεταλλάχτηκε σε 'the Dame'?

The Motorcycle boy είπε...

Ναι, νομίζω πως έτσι είναι

άσωτος είπε...

τι εγινε σημερα, πολλα επικηδεια....

άσωτος είπε...

φοβερος κιθαριστας παντως...
ξερεις την ιστορια με τον rhandy roads ε;

οι σκιές μιλάν είπε...

Προωθήθηκε εκεί που έπρεπε

The Motorcycle boy είπε...

Άσωτε, ναι την ξέρω την ιστορία του Ράντυ, με το αεροπλάνο.
Γαμώτο, είπα να γράψω για αυτόν που θυμήθηκα και πέθανε ο Ν.Ν.! Γαμώτο!
Σκιές, εκεί που έπρεπε; Σκουπιδοτενεκές;

οι σκιές μιλάν είπε...

Όχι ρε...

Σε κάποιους φανς και μη φανς, ένας εκ των οποίων
τον Ziggy Stardust τον έχει κάνει Ξiggy Starbuck's

Mr.Fixit είπε...

...Kai pros8etw,ws ofeilw esaei se tetoies syzhthseis(to exw kanei kai me th morfh fwtografiwn-tributes sth meria mou): Cliff Burton, Janis(mia einai h Janis re malakes,ti paei na pei"poia Janis?"), Bonzo, Jimbo The Lizard King...They're still here.

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι