Τετάρτη, Ιανουαρίου 09, 2008

Ο δρόμος του Κάιν

Πρέπει να ήταν το φθινόπωρο του ’84 -καθόμουν με μια παρέα στο ΤΣΑΦ, πίναμε καφέδες –όταν τον είδα για πρώτη φορά. Στο απέναντι πεζοδρόμιο, έξω από την Εθνική Τράπεζα, να πουλάει τον ΣΠΑΣΤΗ. Εντυπωσιακός.
«Ποιος είναι αυτός;» είχα ρωτήσει.
«Ο Κάιν», είχε απαντήσει κάποιος από την παρέα.
Τον χάζευα για ώρα πολλή. Άγριος μου φαινόταν, με εκείνα τα μακριά ράστα μαλλιά και την ένταση να υποβόσκει σε κάθε του κίνηση. Δεν είχα δει τον «Εξολοθρευτή Άγγελο» του Μπουνουέλ –ίσως γι΄αυτό σκέφτηκα πως ο άνθρωπος στο απέναντι πεζοδρόμιο ήταν ένας Εξολοθρευτής Άγγελος. Μετά από χρόνια, είδα το «Άβε Μαρία» του Γκοντάρ και συνειδητοποίησα πως, σκέτο το «Άγγελος» ήταν αρκετό.

Δεν μίλησα ποτέ στον Παναγιώτη Παπαδόπουλο –τον Κάιν. Ούτε τότε, ούτε μετά –όταν κόλλαγε τις αφίσες του στην πλατεία –όχι μόνος, «ο Κάιν και το άσπρο ποντίκι του». Δεν έτρεξα ποτέ να τον βοηθήσω στις πορείες, όταν διαδήλωνε μόνος του, κοντά, δίπλα στα οργανωμένα μπλοκς αλλά όχι μέσα σε αυτά. Όταν αποτελούσε εύκολο στόχο για τους μπάτσους και οι «σύντροφοι» κοίταζαν αλλού για να μην δουν το ξύλο που έτρωγε.

Δεν τον υπερασπίστηκα ούτε όταν αμφισβητήθηκε, κατακρίθηκε, ξυλοκοπήθηκε για τις απόψεις του –από αυτούς που θα έπρεπε να λογίζονται σαν δικοί του σύντροφοι. «Ο Κάιν δίνει κοινή συνέντευξη με τον Αρκουδέα –ο Κάιν ξεπουλήθηκε!», ο «Κάιν στέλνει στεφάνι στην κηδεία του Σόντερς –ο Κάιν είναι χαφιές!», «ο Κάιν καταδικάζει τη 17Ν –ο Κάιν είναι προδότης!», «οι φασίστες του ΛΑΟΣ συμφωνούν με το κείμενο του Κάιν για την καταδίκη των εμπρησμών –ο Κάιν είναι φασίστας!», «ο Κάιν καταδικάζει το κάψιμο του βιβλιοπωλείου του Γεωργιάδη και το χτύπημα στο βιβλιοπωλείο της Πρωτοπορίας –ο Κάιν ξεμωράθηκε!»

Έψαξα στο indymedia και αλλού –μάζεψα κάποια πράγματα που έχει γράψει ο Κάιν, μαζί με την τωρινή του ομάδα –το «Μαύρο και Κόκκινο –Νότια Προάστια». Ξαναδιαβάζοντάς τα, είδα πως παραμένει ένας ρομαντικός αναρχικός ποιητής. Έγραψε κάποια στιγμή για το περίφημο «μήνυμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου»:

«Τραβώντας ο καθένας, από όποια μεριά υπάρχει πιά χιλιοστό νά κόψει, τό ξεχείλωσε τό μήνυμα τού Νοέμβρη. Λάστιχο έγινε καί μάς χτυπάει στό πρόσωπο, δέν αντέχει πιά τίς "γιορτές" καί τίς "τιμές" μας. Η κάθε παραταξιακή αρματωσιά θέλει δικό της τό Πολυτεχνείο, δικιά του η "εξέγερση", μόνο τό δικό του στεφάνι θά καθήσει πάνω στό σβέρκο τών νεκρών. Καί ξύλο, μπουνιές, βρισιές, συνθήματα για τό ποιός πρώτος θά καθήσει στά δεξιά καί αριστερά τού μνημόσυνου, τί σειρά θά έχει τό δικό του μπλόκ, ποιός θά είναι μπροστά καί ποιός θά είναι στό τέλος γιά νά κλείσει τήν πόρτα...
Τό Πολυτεχνείο ζούσε μέχρι που εμείς αποφασίσαμε νά τό τεμαχίσουμε. Αν εξαιρέσεις τά πρώτα ζεστά χρόνια τής μεταπολίτευσης, ο επιτάφιος παρατράβηξε. Ισως μέ κάτι βαρύτερο από τάνκ τό πατήσαμε στήν εντατική καί από τότε προσπαθούμε μέ χτυπήματα στό στήθος, ηλεκτροκαλώδια καί χαστούκια νά τό κρατήσουμε στή ζωή...
Αδικος κόπος... Μέ χιλιάδες πανώ τό τυλίξαμε καί τό πετάξαμε στό νεκροτομείο γιά τό μάθημα ανατομίας πού προσπαθεί νά ξεκινήσει τήν επανάσταση από τά σωθικά τού τότε καί όχι από τίς αναφορές στό τώρα!
Κάπου στήν πορεία βρέθηκαν καί οι "κοινωνικοί αγωνιστές" τής 17Ν πού βούτηξαν τό κουτάλι κι αυτοί στό βάζο τής καπηλείας. Ο "Νοέμβρης του 73" έγινε τό διαβατήριο γιά νά παρελάσουν στόν ορίζοντα τού κινήματος όλες οι σημαίες τής "λαϊκής εξουσίας".
Μιάς εξουσίας πού αντικαθιστά τό παλιό μέ τό παλαιότερο αδυνατώντας ή μέ μάτια γεμάτα φόβο νά ορθώσει ένα νέο πολιτικό παρόν απαλλαγμένο από τούς "επαναστατικούς" ακροβατισμούς τού χθές.
Ηταν μιά "σύγχρονη εποχή" θυμάμαι. Ολοι "μοχθούσαν" στίς διακηρύξεις τους γιά τόν εργάτη, μά κανείς από τίς "πρωτοπορίες" δέν τόν πήρανε σοβαρά ποτέ! Στήν χώρα πού είχε κάποτε τό δικό της Μάη μέσα στόν χειμώνα, οι πύλες τού μικρού μας Πολυτεχνείου παραμένουν ακόμη κλειστές!!!»
Και συμφωνώ απολύτως. Όλοι συμφωνούμε –αρκεί να παραβλέψουμε πως το συγκεκριμένο κείμενο αναφέρεται και σε εμάς! Είμαστε πρόθυμοι να καταγγείλουμε την καπηλεία του «μηνύματος του Πολυτεχνείου», αρκεί να μας αναγνωριστεί το δικαίωμα «αυθεντικής ερμηνείας» που «ελέω αγωνιστικότητας», μόνο εμείς κατέχουμε!

Αλλά, όπως έγραψα και παραπάνω, υπάρχουν και οι χαφιέδες. Οι δοτοί, οι πουλημένοι, οι πράκτορες του Κράτους, οι ενταγμένοι σε κρυφές μισθοδοτικές καταστάσεις της οποιασδήποτε ΚΥΠ ή οι ηλίθιοι που παίζουν το ίδιο παιχνίδι δωρεάν. Ο Κάιν κατηγορήθηκε και για τα δύο. Ηλίθιος ή έμμισθος πράκτορας; Πριν αντιγράψω κάποια σχετική απάντησή του, θέλω να αναφέρω τη δική μου άποψη. Η ιστορική εμπειρία έχει δείξει πως οι προβοκάτορες βρίσκονταν πάντα ανάμεσα σε αυτούς που πουλούσαν «ασυμβίβαστο ριζοσπαστισμό». Εκείνους που άναβαν το φυτίλι, κάτω από τις ιαχές του πλήθους, και ανατίναζαν τις προοπτικές των κινημάτων. Εκείνους που έσπερναν με τις ενέργειές τους, τον φόβο και στερούσαν τη λαϊκή αποδοχή από τα αγωνιστικά κινήματα. Επαναλαμβάνω τα δυο στοιχεία –βία και ιαχές του πλήθους. Τι από τα δύο υπάρχει στην περίπτωση του Κάιν;

«Σύντροφε από ΚΚΕ(?),
Δέν ξέρω άν τά λές από πρόθεση ή από άγνοια... "τό Κράτος καί ο μηχανισμός του κατασκευάζει αναρχικούς"...
Χρόνια θυμάμαι τήν "οδηγία" τού ΚΚΕ πρός τούς εργαζόμενους, πώς πίσω από τούς αναρχικούς είναι οι "εγκέφαλοι" τής άρχουσας τάξης καί τά "σκοτεινά σχέδια αποσταθεροποίησης καί αποπροσανατολισμού".
Καί νά οι ρεκλάμες τού κόμματος(καί όχι μόνο τού ΚΚΕ),"προβοκάτορες, ασφαλίτες, πράκτορες" γιά αγωνιστές πού έχουν δώσει αρκετά στήν ιστορία τού κινήματος (πολύ περισσότερο, τό αίμα τους) προσπαθώντας νά συμβάλλουν στήν αποδέσμευση τών ανθρώπων από τήν εκμετάλλευση καί τήν καταπίεση τής κάθε μορφής εξουσίας. Καί νά οι "κόκκινες πολιτοφυλακές" στίς πορείες, ο "κομμουνισμός" τής περιφρούρησης από τούς "ταραξίες", οι ξυλοδαρμοί νεολαίων πού είναι έξω από τήν "στοίχιση" τής ερυθράς πλατείας (η πελατείας), η παράδοση αρκετών από αυτούς στά ΜΑΤ.
Ευτυχώς υπάρχουν σήμερα πολλά βιβλία (πού μπορείς νά βρείς παντού) πού μπορούν νά σέ πληροφορήσουν ή νά σέ βάλουν στόν όμορφο (καί μοναχικό, αλήθεια) κόσμο καί τήν ιδέα τού αναρχισμού.
Εκτός κι άν έχεις βάλει στήν σκέψη σου "τελεία" (ελπίζω πώς όχι) ερμηνεύοντας τό αναρχικό κίνημα μέσα από τόν τσελεμεντέ τής "υψηλοτάτης ηγεσίας" όπου όλοι (εκτός από εκείνη) είναι "όργανα τού ιμπεριαλισμού", "χαφιέδες" καί "αντικομμουνιστές".
Τό λάθος τών αποψεών σου τό στήριξαν βέβαια καί πολλά λάθη δικά μας πού ταύτισαν τόν αναρχισμό -δυστυχώς- μέ τήν αυτοσκοπούμενη βία καί τήν αυτοπαγίδευση σέ μιά πρακτική (όχι πάντα, άλλα έδρασε καθοριστικά όλα αυτά τά χρόνια) πού μάς απομόνωσε από τήν ουσία τών κοινωνικών αγώνων καί διευκόλυνε τήν Εξουσία νά μάς συκοφαντήσει. Καί κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα... Βενζίνη καί μπουκάλι (είναι ο μόνος δρόμος?) από "συνήθεια", καί κάποτε γίνεται τραγωδία. Ετσι τήν πλήρωσε μέ τήν ζωή του ο Μιχάλης Καλτέζας το ‘85 στήν Στουρνάρα. Ένας δολοφόνος "έχασε τήν ψυχραιμία" του καί σημάδεψε. Καί άν καμμιά φορά τά λέω από εδώ (μέ περισσότερες "δόσεις" αυτοκριτικής) είναι γιά νά μήν υπάρξουνε ξανά καινούργια μνήματα, "ήρωες", "ζείς, εσύ μάς οδηγείς", "τό αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει" καί ξανά τό "βιολί" από τήν αρχή. "Στερνή μου γνώση νά σέ είχα πρώτα", τά ζήσαμε εμείς τότε, οι νέοι σύντροφοι/σσες άς κλείσουν τόν κύκλο μέ τά δικά μας αδιέξοδα αντί νά τόν ανοίγουν κι άλλο!

Συντροφικά,
δέν επιθυμώ νά τραβήξω ή νά χαϊδέψω τ΄αυτιά κανενός. Ο καθένας δικαιούται νά έχει τά "μαύρα" ή τά όποια κέφια του.
Καί ο καθένας έχει τήν ελευθερία νά έχει κλειστά ή ανοιχτά τά αυτιά του.
Διαφορετικές απόψεις μέσα στόν χώρο υπήρχαν καί θά υπάρξουν. Επιλογές επίσης. Μόνο πού κάποιοι δέν μπορούν νά αποδεχθούν πώς αυτές διατυπώνονται(από μεριάς μου ή καί από άλλους συντρόφους/σσες) καλοπροαίρετα καί χωρίς φυσικά "ύποπτες αξιώσεις"...»
Εντάξει, όσοι κινήθηκαν στους χώρους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, θυμούνται πως ήταν μονίμως προβοκάτορες και «νεροκουβαλητές στον μύλο της αντίδρασης» για το «καθαγιασμένο ΚΚΕ». Αλλά δεν πρόκειται μόνο γι΄αυτό. Τα λάθη του αριστερού, αναρχικού, εξωκοινοβουλευτικού χώρου –αυτά τα λάθη στοίχισαν ανθρώπινες ζωές και γι΄αυτά τα λάθη κανένας δεν φαίνεται πρόθυμος να αναλάβει ευθύνες. Δεν με απασχολεί ο καταμερισμός –δεν πρόκειται να υπολογίσω πόσα λάθη έκανε ο Κάιν τότε. Γιατί μου αρκεί η έκκλησή του –«όχι άλλοι ηρωικοί νεκροί», γιατί μου αρκεί η αγωνία του –αν πρεσβεύεις την επανάσταση για την καλυτέρευση της ανθρώπινης ζωής θα πρέπει να σε νοιάζει κιόλας η ανθρώπινη ζωή. Σωστά;

Κάπου εκεί θα πρέπει να αναζητηθεί ο κατευθυντήριος άξονας των απόψεων, αλλά και της πρακτικής του Παναγιώτη. Ο σεβασμός της ανθρώπινης ζωής και η άρνησή του να κοστολογήσει τις ζωές των ανθρώπων. Η απέχθειά του για την βία, από όπου κι αν προέρχεται αυτή, εφόσον η βία μπορεί να στερήσει ανθρώπινες ζωές. Καταγγέλλοντας τη βία, διαδηλώνει στη μνήμη αναρχικών συντρόφων και στέλνει στεφάνι στον Σόντερς. Προθυμοποιείται να παραβλέψει τους κοινωνικούς ρόλους για χάρη των ανθρώπων που βρίσκονται πίσω από αυτούς. Υποστηρίζει πως τα ματωμένα χέρια δεν μπορούν να οικοδομήσουν μια καλύτερη κοινωνία γιατί το αίμα μολύνει. Αυτό, τουλάχιστον, καταλαβαίνω εγώ.

Αρνείται όλους τους στρατούς και είναι πρόθυμος να υποστηρίξει όσους αποφεύγουν τη στράτευση –είτε σαπίζουν σε στρατιωτικές φυλακές, είτε θησαυρίζουν από σαπουνόπερες σαν τον Παπακαλλιάτη.

Προσπαθεί να παρουσιάσει τις ιδέες του, αρπάζοντας τις ευκαιρίες –είτε αυτές αφορούν πορείες στους δρόμους, είτε αφορούν κοινές συνεντεύξεις με τον ίδιο τον Διάβολο!

Αντιτίθεται στο κάψιμο των βιβλίων, των οποιονδήποτε βιβλίων –αρνείται την παρεμπόδιση διακίνησης ιδεών, των οποιονδήποτε ιδεών.

Όλα τα παραπάνω μπορούν να συνοψιστούν στη λέξη «συνέπεια». Όλα τα παραπάνω συνιστούν συστατικά στοιχεία του χαρακτηρισμού «ασυμβίβαστος». Ο Παναγιώτης ακολουθεί, χρόνια τώρα, τον μοναχικό δρόμο της προσωπικής του ηθικής –ξεκορμίζοντας (δανείζομαι αυτή τη λέξη από τον Καζαντζάκη) ακόμα και από τους ίδιους τους συντρόφους του. Κι αυτό με μαγεύει στον Παναγιώτη –όσο κι αν διαφωνώ με τις απόψεις του.

Βλέπεις, ο Παναγιώτης θα μπορούσε σήμερα να είναι ένα «ζωντανό μνημείο» -ένας «αξιοσέβαστος αγωνιστής» από τους τόσους που κυκλοφορούν στα στέκια, ζαλίζοντας τους πιτσιρικάδες με υπαρκτά και ανύπαρκτα κατορθώματα. Θα μπορούσε να πουλάει φτηνή απαξίωση του σήμερα, προτάσσοντας ένα ηρωικό χτες, ή να αναπολεί, παρέα με τους συντρόφους του, προσπαθώντας να χωνέψει τα κοψίδια στην ταβέρνα. Θα μπορούσε, πολλοί το κάνουν, πολλοί το κάνουμε.

Αντί γι΄αυτό, προτιμάει να τον κοροϊδεύουν οι ξαναμμένοι πιτσιρικάδες και να σημαδεύουν το κεφάλι του όταν κατεβαίνει στις πορείες. Προτιμάει να πολεμήσει για τις θέσεις του με προσωπικό κόστος, παρά να συνταξιοδοτηθεί.

Και οι πιτσιρικάδες είναι εκεί, ίδιοι με αυτό που εμείς ήμασταν κάποτε –εριστικοί, απερίσκεπτοι, ασεβείς και φορτωμένοι. Καλά κάνουν –έτσι πρέπει να είναι. Μόνο που θα γίνονταν λιγότερα σφάλματα σε επίπεδο διεκδικήσεων, αν αξιοποιούνταν οι εμπειρίες του παρελθόντος.

Και η δική μου άποψη; Εντάξει, την έχω ξαναγράψει -αλλά εδώ μπορώ να την αιτιολογήσω. Μπορώ να παραδεχτώ ότι οι διαφωνίες μου με τις απόψεις του Κάιν είναι, κυρίως, θυμικές αντιδράσεις που πασχίζουν να εμφανιστούν σαν λογικά επιχειρήματα. Θα το πω πιο απλά: είμαι χούλιγκαν. Αν βρεθώ στο γήπεδο την ώρα που η ομάδα μου χάνει το παιχνίδι θα επικροτήσω τις καταστροφικές ενέργειες των τυφλωμένων οπαδών. Αφού χάνουμε, ας καούν τα πάντα! Ας εκτονωθούμε! Πως το βλέπεις αυτό; «Αφού χάνουμε σήμερα, ας γαμήσουμε την ομάδα και για τους υπόλοιπους αγώνες –ας της στερήσουμε κάθε δυνατότητα διόρθωσης ενός άσχημου αποτελέσματος», έτσι ερμηνεύεται, με βάση τη λογική, η παραπάνω στάση. Πως το βλέπεις;

Χαίρομαι όταν βλέπω αυτοκίνητα να καίγονται από παιδιά με κουκούλες, συμπαθώ όσους αποφασίζουν, αυτοδίκαια, να φορέσουν τη στολή του «κοινωνικού αγωνιστή», απεχθάνομαι όσους βρίσκονται στην απέναντι πλευρά. «Με το χαβά του θυμικού σου/ μαντζούνι του μυαλού σου/ πιπιλάς», που έλεγε κι ο Παυλάκης. Εκτόνωση!

Τι σου θυμίζει η λέξη «εκτόνωση»; Εμένα πάντως, μου θυμίζει τις τσόντες και τους πορνοσινεμάδες. Εσένα; Ας μην διαφωνήσουμε –η εκτόνωση είναι ο αποπροσανατολισμός της δράσης.

Εξακολουθώ να διαφωνώ με τις απόψεις και τις πρακτικές του Κάιν, ακόμα και όταν βλέπω το άσκοπο της δικής μου «λογικής». Και αν αυτή μου η διαφωνία δεν είναι η αποθέωση της αλλοτρίωσης που προκαλείται από ένα καταπιεστικό κοινωνικό σύστημα –τότε, ειλικρινά, αδυνατώ να καθορίσω την έννοια της λέξης «αλλοτρίωση».

«Ας μην είμαστε απόλυτοι», θα υποστηρίξεις. «Οι θεωρίες κρίνονται από την πρακτική τους εφαρμογή και, σε αυτό το επίπεδο, ο Κάιν δεν έχει καταφέρει τίποτα. Εκτός από το να αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη (στην καλύτερη περίπτωση) και με εχθρότητα από αυτούς που θα έπρεπε να είναι οι σύντροφοί του». Κάνεις λάθος.

Γιατί ο «καινούργιος, καλύτερος κόσμος» θα δημιουργηθεί από «καινούργιους, καλύτερους ανθρώπους» και τέτοιος είναι ο Κάιν. Ένας άνθρωπος που περπατάει ανάμεσα στα λάθη του, ένας άτυχος άνθρωπος γιατί γεννήθηκε σε μια εποχή εχθρική για την ηθική του, ένας άνθρωπος που διαθέτει το πείσμα της ιδεολογίας.

Ποτέ δεν του μίλησα –αλλά πάντα τον σεβόμουν. Και αυτό το κείμενο θα ολοκληρωθεί με τη δική του μαρτυρία, τις δικές του απόψεις σχετικά με την καταδίκη της βίας (της 17Ν, αλλά και γενικότερα). Όλοι εσείς που στραβώνετε τα μούτρα όταν ακούτε για αναρχικούς –διαβάστε προσεκτικά:

«TΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΙΝΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΥΣ …
- δέν συμμετείχε στήν εξαγορά τής μνήμης τής εξέγερσης τού ' 73 από εξουσιαστές, κόμματα, οργανώσεις καί "κοινωνικούς αγωνιστές", ούτε σπίλωσε τόν ματωμένο Νοέμβρη μέ "τακτικό στρατό" καί μέ τίς από τά "αριστερά" εμφυτευμένες τού κινήματος, σχεδιασμένες σέ υπόγεια , "αντικαθεστωτικές δολοφονίες"

- δέν βάπτισε κάνες όπλων μέσα στήν δεξαμενή τής συλλογικής μνήμης γιά νά παρασύρει σέ νέες ήττες τούς εξαθλιωμένους καί αδικημένους τού κοινωνικού πολέμου

- δέν επιλέγει "στρατόπεδο", ούτε "τόπους θυσίας" μέ ονόματα "εθνικών" ή "κοινωνικών ηρώων". Επιλέγει εκείνη τήν στάση ζωής καί αντίστασης όπου η ταξική του πάλη δέν δολοφονεί γιά τό "δίκαιο τής επανάστασης" καί τήν "αποκατάσταση τής ειρήνης"

- δέν φέρνει στολή, σημαία καί πατρίδα καμμιάς "πρωτοπορίας" , "κλειστής" ή "ανοικτής συνέλευσης στρατευμένων" πού μάς προτείνουν ένα νέο Κόσμο -μιά νέα Κόλαση από "απόλυτες αλήθειες"- μέ τίς προδιαγραφές τού παλιού

- δέν ακολουθεί κανένα "πολέμαρχο" καί "στρατιωτικό ακόλουθο" τής "επανάστασης", τό "οπλοστασιό" του δέν είναι "ο σκοπός αγιάζει τά μέσα" καί αρνείται τίς πατρίδες ή τίς "πατρίδες" τών κάθε λογής εκμεταλλευτών καί ηγετών πού δολοφονούν ή εξασκούνται στήν βαρβαρότητα στό όνομα τής "λαϊκής βούλησης καί επιθυμίας"

- έχει λιποτακτήσει οριστικά από τό στρατόπεδο τής τυφλής υπακοής καί τής "σιδερένιας" συνωμοτικής πειθαρχίας στήν ένοπλη γραμμή καί σέ έναν εντολέα καί εκτελεστή "λαϊκό στρατό" πού καθοδηγεί ή αποδίδει "δικαιοσύνη" μέ στρατιωτικούς όρους

- δέν ανήκει σέ εκείνες τίς παλαιο-αποικίες τής δήθεν "αντιστρατιωτικής πάλης" πού φωνάζουν γιά "δίκαιες δίκες" καί "αφοπλισμό", τήν στιγμή πού οι ίδιοι δέν έκαναν κάν "δίκη" εκτός από εκείνη τήν "πολιτική δράση" πού ναρκισσεύεται μόνο μέ τήν αφή στήν σκανδάλη

- δέν ανήκει σέ εκείνους πού διεκδικούν από τό στρατόπεδο τής αστικής νομιμότητας, όσα ο "παράνομος στρατός" τους κάποτε είχε εκτελέσει στά μπλόκα καί στίς ενέδρες "αναλαμβάνοντας τήν ευθύνη"

- όσες "πύλες" καί άν είχε (ή έχει ακόμη...) τό στρατόπεδο τών "ελίτ-πρωτοποριών", δέν θά τίς περάσει. Δέν θά καταταχθεί ποτέ εκεί. Δέν θά ντυθεί τίς "επιλογές" τους, τήν "ηθική" τους, τήν "αποστολή" τους, τό "φρονημά" τους. Δέν αρνηθήκαμε τόν εθνικό στρατό γιά νά συμφωνήσουμε μετά στίς "επιχειρήσεις" ενός νέου "σωτήρα -αυτοκράτορα" γιά τήν απαλλαγή τής κοινωνίας από τό "θεσμημένο κακό". Δέν έχουμε κοινή πορεία μέ "αποθήκες" στρατιωτικής αντίληψης πού "καταφέρνουν" νά φαίνεται ο διεθνισμός σάν μιά άλλη κοιτίδα νεοφιλελεύθερου φασισμού ή σοσιαλφασισμού

- συναντήθηκε μέ τήν μνήμη τού νεκρού πατέρα μου στήν κατοχή, στόν εμφύλιο, στήν Κορέα μέ τήν δέσμευση νά μήν κρατήσω ποτέ όπλο είτε γιά τίς πηγές τού κεφαλαίου, είτε γιά τίς "ιδεοληψίες" εκείνες πού θέλουν νά "εκπροσωπήσουν" τά συμφεροντά μας στά ακροδάκτυλα τής ένοπλης "σοφίας"


Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΜΝΗΜΗ...
- είναι η μνήμη χιλιάδων, εκατομμυρίων σκοτωμένων στά μέτωπα τών πολέμων, στό τέμπλο τής "δημοκρατίας" ή τής "επανάστασης". Από μικρό παιδί θυμάμαι φορτηγά μέ νεκρούς μάρτυρες καί θύματα μιάς "αλλαγής" πού ποτέ δέν ήρθε καί "στρατούς" νά αποχωρούν ή νά έρχονται διεκδικώντας ή απαιτώντας τήν "υποστήριξη" καί τήν "συνδρομή" μας. Δέν υπάρχει περίσσιος χώρος στήν μνήμη μου πιά, αφού έχει υπερχειλίσει από τά πτώματα "ελεύθερων πολιορκημένων", μεραρχίες καί λόχους εσωτερικών ή εξωτερικών εχθρών, πεδία μάχης καί βιντεοταινίες φρίκης. Στήν μνήμη τού δικού μου καταυλισμού, μικροί καί μεγάλοι στρατοί κλείνουν καί ανοίγουν φυλακές καί Μακρονήσια όποτε αυτοί θέλουν.

Στό όνομα -άλλη μιά φορά- τής απελευθέρωσης από τούς στρατοδίκες τού εσωτερικού εχθρού, δέν θά τραγουδήσουν στήν πλάτη μου οι μιλιταριστές (οι άλλοι έκτακτοι στρατοδίκες...) τής "επανάστασης" τόν εθνικό ύμνο τής "αυθεντίας" πού τεμαχίζει τήν ανθρώπινη υπόσταση στήν γιάφκα τής αποκτήνωσης, "μέ όλα τά μέσα"

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΙΝΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΥΣ(ΟΠΩΣ ΕΤΣΙ ΤΟ ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ "ΚΟΡΥΦΩΣΗ" ΚΑΝΕΝΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΥ...)
- έχει χιλιάδες γιώτα πέντε (ένας από αυτούς καί εγώ) άοπλου "άτακτου στρατού" πού δέν κατατάχθηκε, δέν εκπαιδεύθηκε, δέν όπλισε, δέν σημάδεψε. Δέν ξέρει από "πολεμικές συνθήκες", δέν θέλει νά τίς γνωρίσει. Δέν θά τά "βγάλει πέρα" σέ έναν "εμφύλιο". "Στρατιώτες" του ονείρου ενός άλλου Κόσμου χιλιάδες "τρελοί"
ορκίστηκαν στόν πασιφισμό μιάς "χαμένης πατρίδας" πού ακόμα ψάχνουν, χωρίς η "θητεία" τους νά ατιμωθεί από τό αίμα άλλων. Δέν όπλισαν ποτέ, δέν σημάδεψαν "κινούμενο στόχο" παρά ίσως μερικές φορές τόν εαυτό τους στήν σκοπιά

- δέν χειροκροτεί μιλιταριστές καί στρατευμένους πού υποδύονται τούς "ειρηνιστές" καί "ανυπότακτους"

ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ "ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΥΣ ΑΛΛΟΥ...", ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΙΝΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΥΣ, ΕΧΕΙ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ!!!


Ενας από τούς "καραγκιόζηδες τών Εξαρχείων"(τότε) πού προσπάθησε νά κρατήσει τήν ψυχραιμία του...

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν)»

42 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

NIEMANDSROSE είπε...

Ωραίος, motorcycle boy. Αν και ίσως θα χρειαζόταν να κάνεις μια στάλα περισσότερη αναφορά στο ξύλο που έχει φάει από τα συντρόφια του και γενικά τις "ενδοαναρχικές συγκρούσεις". Μέσα από αυτές έμαθα πρώτη φορά και ασχολήθηκα με τον Κάιν.

[να ρωτήσω με τι αφορμή ή μπα; Περίμενα πως θα έγραφες κάτι για τον Ταμτάκο. Και αν δε μου πεις αλλιώς, θα περιμένω. :)]

..::DaMNeD::.. είπε...

Ναι, ρε φίλε, σ' αυτό σου το κείμενο, παρόλο που θα μπορούσα να πω πολλά, δεν θέλω να το "χαλάσω". Γιατί ο ΚΑΙΝ αξίζει, όχι της οποιαδήποτε τιμής μας, αλλά της μνείας μας με σκοπό την αυτοαναίρεσή μας και της αυτοαμφισβήτησής μας.

Εγώ στον ΚΑΙΝ ποτέ δεν μίλησα τότε, γιατί καθόμουν με την παρέα μου αποστασιοποιημένος από τους "γνωστους επαναστάτες" αλλά είναι από τους λίγους που σήμερα θα 'θελα να τον γνωρίσω και να του πω "μπράβο ρε μάγκα γιατί δεν πουλήθηκες μα ούτε έμεινες ίδιος, προσπάθησες κι έγινες λίγο καλύτερος από τότε κι ακόμα συνεχίζεις..."

ΥΓ: Στον ΚΑΙΝ θα επανέλθω κάποια στιγμή...

The Motorcycle boy είπε...

niem, δεν είναι το θέμα μου οι συγκρούσεις μεταξύ συντροφικών ομάδων. Ούτε το θέμα μου είναι το ξύλο που έχει φάει ο Κάιν -το έγραψα κιόλας, όταν συνέβαινε κοίταζα αλλού γιατί δεν έχω το δικό του θάρρος.
Όλα αυτά τα ανέφερα για να εξηγήσω έναν από τους λόγους για τους οποίους σέβομαι αυτόν τον άνθρωπο. Και, μεταξύ μας, το ξύλο αντέχεται. Εκεί που αρχίζουν τα δύσκολα είναι όταν έχεις να επιλέξεις ανάμεσα στη συνέπεια με τις ηθικές σου αρχές και στο άκριτο λιβάνισμα του αγωνιστή που θα απολαύσεις αν βάλεις λίγο νερό στο κρασί σου.

Τον είχα χάσει από τότε τον Κάιν και ξανάπεσα τυχαία στα κείμενά του στο ιντιμίντια -πρόσφατα. Από την άλλη πλευρά, είχα ένα περίεργο προαίσθημα γι΄αυτό το έγραψα το ποστ -αλλά μπορείς να το αποδώσεις σε βλακώδη γεροντικό συναισθηματισμό. Όχι για τον Ταμτάκο δεν θα γράψω -τα γράφουν καλύτερα από μένα στα ιντιμίντια.

Καταραμένε γερο-τελεία, τώρα που ξανασκέφτομαι εκείνα τα χρόνια, μόνο δυο άτομα θαύμαζα. Τον Κάιν και την Πάολα. Και σε μια εποχή που το γκρέμισμα ειδώλων ήταν καθημερινό σπορ -ο θαυμασμός ήταν σημαντικό πράγμα όσο να πεις.
Να επανέλθεις -το αξίζει. Αν και έχω κάτι στο μυαλό μου ...

ell είπε...

Μήπως γίνεται κάποια στιγμή, κάποιος να βάλει λίγο διαφορετικά τη σελίδα που δίνει ο/η niemandsrose για να μπορούμε να το διαβάσουμε.
Δεν γνωρίζω το άτομο που αναφέρεις mcboy αλλά στο google που το έβαλα βρήκα ένα ωραίο κειμενό του (ΕΔΩ,ΠΟΥ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΛΤΕΖΑΣ "ΚΟΙΜΑΤΑΙ").
Και παρόλο που μπερδεύτηκα με το κειμενό σου, συμφωνώ παρα πολύ με πραγματα που λες. Δυστηχώς έχω πλήρη μεσάνυχτα σε κάποια πραγμ.

Κάπου προς το τέλος του κειμένου ονομάζεται "μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό/αναρχικό κίνημα"

Επίσης κάτι άλλο που έμαθα είναι ότι κάποιοι έχουν δει να βγαίνουν από κλούβες, ομάδα ατόμων (κουκουλοφόροι με στυλ αναρχικών)!

The Motorcycle boy είπε...

Διαβάζεται το κείμενο της niem -τουλάχιστον εγώ το βλέπω το λινκ. Αλλά, η προσωπική μου άποψη είναι πως δεν πρόκειται για κάτι σημαντικό. Περιγράφει το πλάκωμα στο ξύλο κάποιων ατόμων από μια άλλη ομάδα αντιεξουσιαστών (υποθέτω). Δε βαριέσαι -συμβαίνουν αυτά ...

Το κείμενο του Κάιν που αναφέρεις το έχω διαβάσει κι εγώ -είναι καταπληκτικό κείμενο. Να είσαι καλά που το αναφέρεις.

Ο Κάιν έχει γράψει κείμενα, είτε σαν μεμονωμένο άτομο, είτε σαν μέλος της ομάδας Μαύρο και Κόκκινο. Υποθέτω οτι στα πρώτα εκφράζει τις προσωπικές του απόψεις, ενώ στα υπόλοιπα εκφράζει απόψεις οι οποίες συζητήθηκαν στα πλαίσια της ομάδας.

Κι εγώ τους έχω δει αυτούς που λες. Και να βγαίνουν από κλούβες, και να σπάνε τζαμαρίες, και να μοιράζουν μολότωφ σε παιδιά που τα πιάνουν αμέσως μόλις τις ρίξουν και πολλά άλλα. Νομίζω πως ένας από τους λόγους που ο Κάιν καταδικάζει τη βία είναι και αυτός -οτι δηλαδή μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε προβοκατόρικες ενέργειες. Από την άλλη πλευρά -μια ειρηνική διαμαρτυρία αντίθετη με οποιαδήποτε βίαια ενέργεια είναι πολύ πιο δύσκολο να προβοκαριστεί από βαλτούς.

ell είπε...

"Από την άλλη πλευρά -μια ειρηνική διαμαρτυρία αντίθετη με οποιαδήποτε βίαια ενέργεια είναι πολύ πιο δύσκολο να προβοκαριστεί από βαλτούς."
Συμφωνώ σ' αυτό. Αλλά (όπως εχω πει δεν ψηφίζω) όταν ήθελα να συμμετέχω σε κάποια διαμαρτυρία, όταν ήταν μεγάλη όπως η τελευταία, με χαλούσαν πολλά πραγμ. που δε θα αναφέρω τώρα. Και κατεβαινα μόνη μου (δεν άνηκα ποτέ σε καμία ομάδα) γιατί παρακαλούσα φίλους να έρθουν κ τους χαλούσαν τα ίδια.
Η μόνη φορά που έπεισα άτομο να έρθει μαζί μου ήταν τότε 4 Νοεμ. για τις φυλακές (παρόλο που αργήσαμε υπερβολικά λόγω συγκοινωνιών, κ επειδή ήταν κ άρρωστη, κ χαλάστηκα).
Πάντως είναι πολύ σημαντικό αυτό που κάνεις (αν κ με ρίχνει πολύ να διαβάζω κάποια πραγμ.)γιατί μερικοί είμαστε άσχετοι. Εντάξει μπορείς να ενημερωθεί κανείς απ' το Indymedia (βέβαια πολλές φορές ψιλοφοβόμουν που έμπαινα σε τέτοια σάιτ ή κ έγραφα σε μπλοκς αφού όλα παρακολουθούνται).

The Motorcycle boy είπε...

Κι εμένα με χαλάνε πολλά πράγματα σε πολλές διαμαρτυρίες. Αλλά εκεί πάμε για αυτά που μας ενώνουν και όχι γι΄αυτά που μας χωρίζουν. Γιατί αν αυτά που μας χαλάνε καθορίσουν τις ενέργειές μας, ΑΥΤΟΙ που μας χαλάνε θα μας αδρανοποιήσουν. Κι αυτό το πράγμα μου μοιάζει άσχημο.

Λοιπόν, δεν έχεις απόλυτο δίκιο. Εννοώ πως μπορεί να έχω ποστάρει κείμενα που σε ρίχνουν, αλλά αυτό εδώ δεν είναι έτσι. Η ύπαρξη του Κάιν και οι ιδέες του είναι ένα από τα λίγα ελπιδοφόρα πράγματα που μπορώ να δω γύρω μου.

Μη φοβάσαι -στο ιντιμίντια έμπαινε μέχρι και ο Πολύδωρας που δήλωνε οτι από εκεί ενημερώνεται! Μπαίνουμε κι εμείς λοιπόν με προτροπή του Βύρωνα!!!

ell είπε...

Πολύ σωστά τα λες!
Όχι αυτό το κείμενο δε με έριξε.
Προφανώς με ρίχνει το να διαβαζω πολιτικά πράγματα εδω κ κάτι μήνες. Τόσο όσο δεν το έχω κάνει σε όλη μου τη ζωή.

Και στην τελική τη σημασία έχει αν ρίχνουν εμένα ή τον οποιοδήποτε; Μια ζωή κοιτούσαμε να 'ναι καλά ο εαυτούλης μας...Άλλοι τα βιώνουν κ δεν προλαβαίνουν να σκεφτούν, απλά συνεχίζουν κ πολεμάνε.
Απλά καμιά φορά νιώθω τελείως ανήμπορη να βοηθήσω.
Σημασία έχει ότι βλέπω πράγματα που δεν είχα ιδέα.

Υ.Γ. Όταν κάποιος στα σχόλια παραπέμπει κάπου, δεν ανοίγει ολόκληρη η σελίδα

The Motorcycle boy είπε...

Αααα, τώρα κατάλαβα! Επειδή η σελίδα στην οποία παραπέμπει το λινκ θα ανοίξει στο κουτάκι των σχολίων, γι΄αυτό βγαίνει μικρή.
Αν επιλέξεις να ανοίξει η σελίδα σε ξεχωριστό παράθυρο (και όχι σε ξεχωριστό ταμπ) το λύνεις το πρόβλημα. Ή, μπορείς να ανοίξεις τη σελίδα του λινκ αφού πατήσεις στον τίτλο του ποστ (οπότε τα σχόλια θα σου εμφανιστούν ενσωματωμένα και όχι σε ξεχωριστό κουτί).
Έβγαλες άκρη ή σε μπέρδεψα περισσότερο;

Για τα υπόλοιπα που λες -νομίζω πως, και μόνο αλλάζοντας την οπτική σου βοηθάς (ή θα βοηθήσεις κάποτε). Δεν αναφέρομαι σε σένα (γιατί δεν σε ξέρω) αλλά σκέψου πόσοι έχουν συνδέσει πλήρως τους αναρχικούς π.χ. με κουκούλες και μολότωφ (για να αναφερθούμε μόνο στο συγκεκριμένο ποστ). Διαβάζοντας τις απόψεις του Παναγιώτη, ελπίζω πως θα αναθεωρήσουν κάπως τις στερεοτυπικές απόψεις τους.

ell είπε...

Ευχαριστώ. Διάβασα κάποια πραγμ. (τελικά κανείς δεν απάντησε για κάτι "μητροπολίτικά" ή κάπως έτσι...
Αλλά όποιος μπει αξίζει να διαβάσει οπωσδήποτε αυτό:

KΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

από someone angry 8:26πμ, Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2003
(Τροποποιήθηκε 9:01μμ, Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2003)
KΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
από Ν. Παύλου, που το βρίσκει από τα σχόλια σ' αυτο που έδωσε ο/ηniemandsrose. Μπορεί κάποιος να μπει από το σαίτ που δίνεται στο σχόλιο με όνομα: "κλώσσαμε το αυγό του φιδιού".
Τα λέει πολύ καλά!!! ο τύπος.

ell είπε...

Πάντως για τις μολότωφ που λες, τι μπορούν να κάνουν άλλο όταν πλησιάζουν τα ματ κ με το τίποτα ρίχνουν δακρυγόνα;

The Motorcycle boy είπε...

Δεν έχω διαβάσει το σχόλιο που λες -θα πάω να το δω.
Για τις μολότωφ που ρωτάς είμαι ο πιο ακατάλληλος να απαντήσω. Όπως γράφω και στο ποστ, είμαι εύκολος στις θυμικές (εκτονωτικές) αντιδράσεις. Ίσως ο Κάιν θα διέθετε μια πολύ πιο τεκμηριωμένη απάντηση στην ερώτησή σου.

ell είπε...

Επίσης...
"Εξολοθρευτής Άγγελος"... ΤΑΙΝΙΑΡΑ!!!

The Motorcycle boy είπε...

Όντως

Erwtas Stomaxhs είπε...

Μπράβο Mboy! Χαίρομαι για κείμενα τέτοιου είδους προβληματισμού.
Γενικά οι ετικέτες και οι ταμπέλες είναι προϊόντα ιδεολογικού αυνανισμού γιατί απλά συνδέονται με το δόγμα, με την άρνηση της αποδοχής νέων ερεθισμάτων, ιδεών και γενικότερα αλλαγών.
Πάντα χαίρομαι όταν γνωρίζω ανοιχτά μυαλά και ανθρώπους με φιλόξενο πνέυμα.

The Motorcycle boy είπε...

Στομάχη, μακάρι να υπήρχαν κι άλλοι τέτοιοι. Δεν λέω "πολλοί" -λέω "κι άλλοι".

ell είπε...

Κι επειδή χθες έμαθα κάποια πραγματα... όποιος δεν ξέρει την ιστορία με το πώς έγιναν τα πράγματα με το παιδί που σκοτώθηκε ονόματι "Καλτεζάς", εδώ ενά λινκ:
http://padrazo.blogspot.com/2006/11/blog-post_17.html

Επίσης υπάρχει ένα πολύ ωραίο τραγουδάκι του Πανούση για τα γεγονότα που επακολούθησαν στο χημείο...

ell είπε...

Σόρρυ, μεγάλη παράλειψη: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=306888

The Motorcycle boy είπε...

Θα σου πρότεινα και κάτι ακόμα -καταπληκτικό, κατά τη γνώμη μου -και πολύ σημαντικότερο από όσα περιέχει το ποστ που έγραψα:

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=248307

Είναι μεγάλο, αλλά αξίζει τον κόπο.

PiKei είπε...

Εξαιρετικό κείμενο. Μπράβο...

The Motorcycle boy είπε...

Αν υπάρχουν "μπράβο" αυτά πηγαίνουν στον Παναγιώτη τον Παπαδόπουλο. Εγώ απλά προσπάθησα να συνδέσω τα δικά του κείμενα.

ell είπε...

Έχεις δίκιο ότι είναι καταπληκτικό. Δεν τον ξέρω καθόλου αυτόν τον άνθρωπο. Το θέμα είναι ότι περιγράφει κάποια απαίσια γεγονότα που έζησε χωρις το παραμικρό ίχνος αυτολύπησης. Απλή περιγραφή...

Και ενώ λέει κάποια σημαντικά πράγματα είναι πολύ καλό το παρακάτω:
"Η προσήλωση σέ αυτήν τήν πηγή πού καταλήγει σέ "θεότητα" γιά κάποιους εξεγερμένους νεολαίους είναι μιά βουτιά στόν βάλτο καί όχι κολύμπι στήν ελευθερία.
Οι ξυλοδαρμοί μπάτσων σέ μιά συναυλία καί μάλιστα μέ τόν τρόπο πού έγιναν,πέρα απ΄τό άν οι ίδιοι ευθύνονται γιά τήν πράξη τής οπλοκατοχής,είναι ένα άλλο "the end" αυτή τή φορά στήν κουρασμένη-έστω-ηθική όλων μας.
Γιατι,τείνουμε νά μήν διαφέρουμε πιά από αυτούς.Τά όρια ανάμεσα σ΄αυτούς καί σέ μάς δέν ξεχωρίζουν."

Βέβαια το να ξεχωρίζω κάτι έτσι δε λέει κ πολλά. Πρέπει να διαβάσει κανείς αρκετα απ' αυτά που έχει γράψει ίσως γιανα καταλάβει.

Δεν μπορώ να φανταστώ αναρχικούς να λιντζάρανε ΕΝΑΝ που τον είδαν μόνο του κ τον περάσανε για φασίστα. ΑΥΤΟΙ δεν ξέρω τι ήταν...
Γιατί αυτούς που γνώρισα εγώ θεωρώ οτι με τίποτα, ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!!! δεν θα έκαναν κατί τέτοιο!

Εγώ είπα όμως κάτι διαφορετικό. Χθες παρόλο που διάβασα ένα κειμενό του κ επίσησ το σχόλιο κάποιου που σου είπα, δεν ήξερα καθόλου την ιστορία με το παιδί που σκοτώθηκε κ τα (δεν ξέρω πώς να τα χαρακτηρίσω...)γεγονότα που επακολούθησαν στο Χημείο το '85!!!
τον Τζιμάκο κ τον Μαλάμη (κ όσο πιο πολλά, με στοιχεία κ αποδείξεις πραγμ. μαθαίνεις τοσο καλύτερα.) Γι αυτόν Μαλάμη λέει κ αλλά...
Γι αυτό κ έβαλα αυτά το λίνκ που το ένα έχει κ κάποια σχόλια.
Απλά ψάχνω κ βρίσκω/μαθαίνω κάποια πράγματα οπως π.χ. τι είναι ΚΝΑΤ.
Σημαντικό επίσης αυτό: "Τυπικά, οι Κνίτες παρενέβησαν διότι η κατάληψη γινόταν χωρίς την έγκριση των Διοικητικών Συμβουλίων."
Και φυσικά παρα πολλά άλλα.

Πάντως ειλικρινά ευχαριστώ για τα λινκ που βάζεις, εσύ κ πολλοί άλλοι που γράφουν εδώ. Γιατί έτσι δεν γίνεται μία συζήτηση απλά για έσας κ μόνο εσάς που ΗΔΗ γνωρίζετε κάποια πραγματα.

The Motorcycle boy είπε...

Ναι έχεις δίκιο σε όσα γράφεις και θα πρέπει να σου ζητήσω συγνώμη για κάτι. Τον φόνο του Καλτεζά τον έζησα και ήταν επίπονο. Ίσως γι΄αυτό αποφεύγω να μιλάω στα ίσα γι΄αυτό. Έζησα και κάποιους άλλους φόνους ή "φόνους" και ένας από τους λόγους υπάρξεως αυτού του μπλογκ είναι για να τους αποτυπώνω (έστω και κωδικοποιημένα) και να μην ξεχνάω.

"Τα μονοκοτυλίδονα και τα δικοτυλίδονα, εσμίξανε φιλήδονα στον κώλο σου Μαλάμη", που τα θυμήθηκες αυτά; Που τα σκάλισες; Έχω κάτι γράψει παλιότερα -η γενιά μου τα θυμάται -και πάλι συγνώμη αν τα θεωρώ δεδομένα.

ell είπε...

Γι αυτό δεν μπορώ να ξεκολλήσω απ' το μπλογκ σου ε;
Γραφεις πάντα με την καρδιά...
Καμία συγνώμη δεν πρέπει να ζητήσεις!
Αλίμονο σε μας που πρέπει να ξεδυαλύνουμε τόσα σύννεφα μπας κ βγάλουμε άκρη...
Μπας κ βρούμε κανένα μονοπατάκι να προχωρήσουμε...

The Motorcycle boy είπε...

Καλά -μη νομίζεις πως κι εγώ τα έχω ξεδιαλύνει.
Ακόμα με εμποδίζουν τα δικά μου στεγανά.

ell είπε...

Όταν μου έδωσες το λινκ διάβασα μόνο το 1ο κείμενο. Ούτε σχόλια ούτε αυτό http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=163474#166129

γι αυτό μου είπες ότι είναι μεγάλο αλλά δεν είχα χρόνο να δω τίποτε άλλο πέρα από το 1ο κείμ.
αυτό που διάβασα τώρα ξεκινάει
"ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ,ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ..."

"Στίς 20/11/2003,τό "πλειοψηφικό" κομμάτι τού "αναρχικού χώρου"(κάποιοι έστω πού τό "εκπροσωπούν")αφού μέ "εντόπισαν" στόν χώρο τής συγκέντρωσης γιά τούς 7 τής Θεσσαλονίκης καί έχοντας προαποφασίσει από καιρό τήν "βίαιη προσαγωγή" μου στά έκτακτα δικαστήρια τής "επανάστασης",

Είναι τρομακτικά κάποια πράγματα. Πάντως τα λέει πολύ σωστα. Και δε θα κολλήσω πάλι κομμάτια, που είναι όμως εκατό φορές πιο σημαντικά από το προηγούμενό του, που έβαλα πριν.

Γι αυτό συνεχώς επιβεβαιώνεται η πεποιθησή μου ότι καλύτερα που δεν ανήκω/ανήκα ποτέ σε καμιά ομάδα.

Μου φαίνεται θα πάω να ζήσω σε κανα βουνό με τον μπαξέ μου... άντε να κατεβαίνω που κ που να βλέπω καμιά ταινία...

The Motorcycle boy είπε...

Λάθος το πιάνεις -ακριβώς αντίθετο είναι το παράδειγμα του Κάιν. Αν αυτός, παρά τα όσα συμβαίνουν δεν κάνει πίσω και δεν κάνει εκπτώσεις -μπορούμε κι εμείς να σηκώνουμε που και που το κεφάλι μας, μπορούμε να κοιτάζουμε τριγύρω ψάχνοντας για τους δικούς μας φίλους (ή αν θέλεις, τους δικούς μας συντρόφους). Όχι αυτούς που συμφωνούν με τις απόψεις μας, αλλά αυτούς που συμφωνούν με τα όνειρά μας.

ell είπε...

Πολύ όμορφο ρε Motorcycle boy!
Πάρα πολύ όμορφο!!!

Vlaxos είπε...

Μοτοσακέ,
ρε κιορατά, θα με βάλεις τελικά στ' αλήθεια να ψάχνω το αρχείο μου!
(και είναι ζόρι γιαί το έχω ..χμ...
"διαμερισμένο". Αλλού τα περιοδικά, αλλού οι προκηρύξεις, αλλού τα κομικ, αλλούντ'αλλού τα βιβλία..)
ΤΟΝ "ΣΠΑΣΤΗ" ΡΕ;;
(και κάτι προκηρύξεις και αφισέτα με υπογραφή "...και το Άσπρο Ποντίκι του"...)
Είχα "μιλήσει" και με τον Κάϊν καιμε την Πάολα κάποτε και τρέφω γι'αυτούς την ίδια εκτίμηση με εσένα.
Πολύ καλό κείμενο ρε!
Μπράβο!
(αναρωτιέμαι μόνο, τι να έχει σφηνωθεί στο μυαλό σου, όπως έγραψες...)

The Motorcycle boy είπε...

Vlaxo, δεν μπορώ να σου πω ακριβώς. Κάτι άσχημο με έτρωγε όσο διάβαζα αυτά που έχει γράψει ο Παναγιώτης στο ιντυμίντια. Αποχαιρετισμός; Κάποιο ψευτοκαθησυχατικό χαμόγελο; Δεν ξέρω ρε μαλάκα -μπορεί να είδα στον Παναγιώτη τη δική μου μαυρίλα των ημερών. Πάντως ήξερα πως έπρεπε να κάνω τη σούμα και μάλιστα βιαστικά.

Μπορεί και να έκανα λάθος.

Ell, ελπίζω να σου άλλαξα τη γνώμη περί του να πάρεις τα βουνά. Αυτό θα μου αρκούσε.

ell είπε...

Ναι, ρε συ τώρα σκέφτομαι να πάρω τις θάλασσες... (χαζοπλακίτσα...)

Μ' αυτό το "μονοκοτυλιδονα κ δικοτυλίδονα κτλ" τι εννοεί ο ποιητής; Το μόνο που θυμόμουν είναι κάτι ψιλοπράματα από τη βιολογία...
Εκτός αν αυτός ο Μαλάμης ήταν τίποτα φοιτητής της βιολογίας...

Υ.Γ. Νομίζω είχες πει (δε θυμάμαι καλά) ότι ο "Κάιν" γράφει κ κάπου αλλού εκτός από το indymedia.

The Motorcycle boy είπε...

Τα "μονοκοτιλίδονα και τα δυκοτιλίδονα" (που δεν ξέρω καν αν γράφονται έτσι) ήταν καθαρά προϊόντα ημιμάθειας των ρεμαλοειδών τραγουδοποιών οι οποίοι θεώρησαν πως όλα αυτά σχετίζονται με Χημεία (επειδή ο Μαλάμης στο Χημικό είχε σαπίσει εκείνο το παιδί στο ξύλο). Βασικά, υπήρχε νομίζω και ένα ποίημα (ίσως ήταν του Αθανασιάδη -Νόβα, που πολιτευόταν το πάλαι ποτέ), και πήγαινε έτσι (εκτός από την προσθήκη του Μαλάμη φυσικά).
Ο Μαλάμης, νομίζω πως ήταν σκέτο Κνίτης -οικοδόμος ή κάτι παρόμοιο, αλλά δεν παίρνω όρκο.

Ο Κάιν αφήνει κείμενα σε διάφορα φόρουμ του "χώρου", αλλά κυρίως δημοσιεύει εκεί τις προκηρύξεις της ομάδας του. Μου έστειλε κάποιες και αν δώσει σημεία ζωής θα ήθελα να του ζητούσα να συμμετάσχει στους "Ανθρώπους από Καλαμπόκι", για να σηκώνει και εκεί τις προκηρύξεις του.
Αυτά.

ell είπε...

Εύχομαι να γίνει.

Ο Καλος Λυκος είπε...

"Τα μονοκοτυλήδονα και τα δικοτυλήδονα ανθίζανε στον κάμπο. Σου το 'χαν πει στον κλήδονα, και σμίξαμε φιλήδονα τα χείλη μας, Μαλάμω" είναι ποίημα του Γ.Σεφέρη.

Χρησιμοποιήθηκε καταχρηστικά γιά τον Μαλάμη - το γράφανε και στους τοίχους τότε :)

The Motorcycle boy είπε...

Του Σεφέρη; Έλα ρε! Δεν το θυμόμουν!

Ell κι εγώ, αλλά ... τέλος πάντων, ας μην προτρέχω.

miaarkoudapouthneleganbetty είπε...

Χρόνια Πολλά!!!
Να σε χαιρόμαστε και να μας χαίρεσαι!

Υ.Γ. Τα βιβλία δεν θα έρθουν εντός του έτους, ε???

5 pink flowers είπε...

orea ta les motorcycle boy kai orea kai stathera ta eipes kai sto allo blog peri Lazopoulou..kalimera!

The Motorcycle boy είπε...

Betty, ευχαριστώ κι εσείς ότι καλύτερο. Θα σου τα φέρουμε εμείς με τα χεράκια μας βρε!

Ευχαριστώ flowers αν και στο συγκεκριμένο ποστ, άλλος τα λέει -εγώ απλά τα μεταφέρω (αντιγράφω). Για τον Λαζόπουλο; Μπλιαχ -ας μην ρίχνουμε το επίπεδο χαμηλότερα από τα σκουπίδια, ε;

miaarkoudapouthneleganbetty είπε...

mb:
Θα σου τα φέρουμε εμείς με τα χεράκια μας βρε!
***
Mαααααααάλιστα. Πότε?

Το παιδί της πλατείας είπε...

Διάβασα πρόσφατα μια συνέντευξη του Καιν στην Ελευθεροτυπία και στα Νέα.
Το πρόσωπο αυτό είναι το πραγματικό της έννοιας της αντιεξουσίας.
Κατά της βίας και υπέρ των κοινωνικών αγώνων.
Κυνηγήθηκε στα εξάρχεια απο διάφορους καμμένους αναρχικούς που τον είχαν χτυπήσει άσχημα.
Σχεδόν μια μεγάλη μερίδα των σύγχρονων αντιεξουσιαστών που κρατάνε ρόπαλα και καδρόνια όταν ακουν για τον ΚΑΙΝ αμέσως λένε ότι ήταν χαφιές και πράκτορας.

Δεν ξέρω γιατί υπάρχει τόσο μίσος απέναντι του.
Η αντρίκια του στάση ίσως και η πραγματική αντίσταση που έχει κάνει αυτό ο άνθρωπος με έχει συγκινήσει.
Αν αυτό το άτομο κατέβαινε στο πολιτικό στίβο ίσως τώρα να ήταν μια λύση.
Έχει τόσο συγροτημένο λόγο που άνετα ισοπεδώνει κόμματα της Αριστεράς(κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής)

Μακάρι να κάνει κάτι καλύτερο απο αυτό που κάνει ώστε οι ιδέες του να εξαπλοθούν σε όλη την Ελλάδα.

The Motorcycle boy είπε...

Κοίτα -ο Κάιν κάνει το καλύτερο που μπορεί, ακολουθεί την προσωπική του διαδρομή με συνέπεια παρόλες τις συνέπειες που έχει αυτό στον ίδιο. Μακάρι και οι υπόλοιποι να του μοιάζαμε -δεν μιλάω ιδεολογικά, αναφέρομαι στη στάση ζωής του.

Δεν νομίζω οτι θα είχε καμιά όρεξη να ταπώσει κανέναν επειδή είναι από τη φύση του αντίθετος στις συγκρούσεις και στην κάθε λογής επικράτηση επί του άλλου.

Διάβασες τη συνέντευξή του ε; Φαντάσου οτι βρέθηκε κάποιος μπλόγκερ που, διαβάζοντας τη συνέντευξη, τον κατηγόρησε για ξεπούλημα!! Δηλαδή και καλαπόδια να ρίχνει ο ουρανός, άμα ο άλλος θέλει να πιστεύει οτι έχει ήλιο, δεν του το βγάζεις με τίποτα από το κεφάλι!

rezeda είπε...

h dikh mou mnymh .....sto sentoni pou skepazomastan ,sthn trela mas thn idia ,ston ourano pou koitamai.....sta synnefa ta perierga ,sto kokkino. se ola ta hrwmata giati hmaste ola.ston pono ,sthn ysteria mou.stis trihes ths naras.sto vlema, sthn myrwdia sou,sthn agkalia sou h dikh mou mnhmh.se sena kain.stylovath.themelio ths zwhs mou apeiro..h mnhmh mou.

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι