Δευτέρα, Μαΐου 12, 2008

"Ως εκ τούτου"

Δεν συνηθίζω να γράφω για βιβλία που με έκαναν να βαρεθώ αφόρητα. Νομίζω πως ο καθένας έχει δικαίωμα να εκδώσει ότι σκατά γουστάρει, εφόσον υπάρχουν πρόθυμοι εκδοτικοί οίκοι. Και επειδή η άποψή μου για τους «σημαντικούς» εκδοτικούς οίκους είναι πως πρόκειται απλώς για οίκους ανοχής που δεν κατάφεραν να βγάλουν άδεια από το τοπικό Αστυνομικό Τμήμα και το ρίξανε στις εκδόσεις βιβλίων αφού δεν μπορούν να εκδώσουν γυναίκες, γι΄αυτό δεν περιμένω θαύματα. Ξέρεις τώρα, βλέπω τη διαφήμιση ενός βιβλίου και το πρώτο που σκέφτομαι είναι «πάλι κόψανε τζάμπα τα δέντρα για να αυνανιστεί κάποιος σε 1.000 αντίτυπα». Μερικές φορές μάλιστα, υπάρχει κόσμος που αγοράζει τα αντίτυπα κι ο αυνανισμός του «κάποιου» συνεχίζεται στις επόμενες εκδόσεις. Μιλάω για τους μεγάλους εκδοτικούς, όχι για εκείνους που εκδίδουν με το αίμα τους -εντάξει;

Πλησιάζω λίγο περισσότερο το θέμα μου, ξεκινώντας με την παρουσίαση σχετικού παραδείγματος:
Τον Κωνσταντίνο Τζούμα τον πήγαινα. Μου άρεσε σαν ηθοποιός στα «Κουρέλια» που «τραγουδάνε ακόμα» -καταπληκτικό στυλ, μνημειώδεις ατάκες! Με ξενέρωσε στον «Δράκουλα των Εξαρχείων», όπου έπαιζε μια απ΄τα ίδια –αλλά ήταν και η ταινία φόλα, όσο να πεις. Τον θαύμασα στο «Περιμένοντας τον Γκοντό» μαζί με τον Πιατά –πολύ καλές ερμηνείες! Μετά ο Τζούμας άρχισε να κάνει ραδιόφωνο –δεν μπορώ να πω ότι έκοψα φλέβες, αλλά εντάξει … Υπάρχουν και χειρότεροι.
Όταν έβγαλε αυτό το βιβλίο, το «Ως εκ θαύματος», έτρεξα να το αγοράσω. Περιέργεια, κόλλημα με τα ελληνικά 50’s και τα 60’s… Κάπως έτσι. Ξεκίνησα το βιβλίο, κατόρθωσα να διαβάσω γύρω στις 100 σελίδες (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται, δεν κάνω πλάκα) πριν το καταχωνιάσω βλαστημώντας για τα λεφτά που ξόδεψα. Έτσι ακριβώς!

Που ήταν το πρόβλημα; Λοιπόν, δεν είμαι βιβλιοκριτικός, όχι δεν είμαι τέτοιος χαραμοφάης –απλά μου αρέσει να διαβάζω βιβλία. Γι΄αυτό και νευριάζω όταν την πατάω, αγοράζοντας σαχλαμάρες –δεν μου περισσεύει ούτε χρόνος, ούτε χρήμα. Γίνομαι συγκεκριμένος:

-Ο Κωνσταντίνος Τζούμας δεν ξέρει να γράφει. Αυτό δεν είναι κακό, κι εγώ δεν ξέρω να πλέκω, αλλά δεν είμαι εγώ αυτός που έπιασε τα κουβάρια και τις βελόνες εδώ πέρα. Ούτε ζήτησα από κανέναν να αγοράσει τα «πλεκτά» μου. Όταν, λοιπόν, δεν ξέρεις να γράφεις, αλλά γουστάρεις να βγάλεις βιβλίο τι κάνεις; Βρίσκεις κάποιον που το κατέχει το άθλημα και τον βάζεις να επιμεληθεί το πόνημά σου. Αυτό δεν έγινε στην περίπτωση του Κωνσταντίνου. Με αποτέλεσμα να διαβάζω κείμενο του στυλ «γράφουμε όπως μιλάμε». Δεν έχει να κάνει με αμεσότητα –κάποιοι καταφέρνουν να μεταφέρουν το κλίμα ενός καθημερινού διαλόγου στο χαρτί –δύσκολο πράγμα, αλλά κάποιοι το καταφέρνουν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, υπάρχει η προσπάθεια να περάσει κάποιο στυλ ομιλίας απευθείας στο χαρτί. Πλήρης αποτυχία. Σα να προσπαθείς να κάνεις οδικό χάρτη από τις προφορικές οδηγίες που σου δίνει ο ταξιτζής –«για να βγεις στη Χαμοστέρνας πας από δω ευθεία, μετά κάνεις αριστερά από εκεί που σου δείχνω και μετά όλο ίσα, βλέπεις ένα τέτοιο και ρωτάς πάλι». Αν κουνάς τα χέρια σου, κάτι μπορεί να καταλάβει αυτός που σε ακούει. Αν τα γράψεις όμως έτσι ακριβώς, χωρίς κινησιολογία … χέστα αδερφέ μου! Πάει να πει, γοητευτικό το στυλάκι του Τζούμα όταν μιλάει –με την τσαχπινιά που ρίχνει στο τέλος κάποιων προτάσεων. Αλλά δεν μεταφέρεται αυτό σε γραπτό κείμενο απλά κοτσάροντας τρεις τελείες! Η ειρωνεία που αποδίδεται με τον χρωματισμό της φωνής, χρειάζεται εκφραστικά μέσα για να μεταφερθεί στο χαρτί –κι ο Τζούμας δεν δείχνει να τα κατέχει αυτά τα μέσα. Ρίξτου τρεις τελείες αβέρτα κουβέρτα το λοιπόν και καθαρίσαμε –εντάξει, πάρε και τρεις τελείες από μένα, να δούμε τι θα βγει …

-Ο Κωνσταντίνος Τζούμας είναι μάλλον ο Έλληνας Τσακ Νόρις. «Υπάρχουν ελάχιστα πράγματα που δεν έχει κάνει στη ζωή του ο Κωνσταντίνος Τζούμας, απλώς επειδή δεν έφτασε ακόμα η ώρα του να αναληφθεί στους ουρανούς με πύρινο άρμα». Πριν παρατήσω την αυτοβιογραφία του πρόλαβα να διαβάσω ότι ο Κωνσταντίνος ήταν μονίμως πρώτος μαθητής στο σχολείο χωρίς ποτέ όμως να διαβάζει, οι γκόμενες τον κυνηγούσαν χωρίς αυτός να κουνάει το δαχτυλάκι του, ήταν ο καλύτερος μπασκετομπωλίστας χωρίς καν να προσπαθεί να παίξει μπάσκετ, ο μεγαλύτερος τυπάς στις παρέες … Πολύ σωστό άτομο –απ΄αυτά που αν χρησιμοποιούνταν σαν ήρωες μυθιστορήματος θα πλακώνανε οι αναγνώστες στο ξύλο τον συγγραφέα διαμαρτυρόμενοι, «άσε μας ρε μεγάλε, σε λίγο θα μας πεις ότι ο ήρωας κατουράει κολόνια και ρεύεται αποσμητικό χώρου!» Γι΄αυτό κανένας συγγραφέας δεν έφτιαξε τέτοιον all around τέλειο ήρωα –ακόμα κι ο Σούπερμαν δηλαδή, ένα μειονέκτημα με τον κρυπτονίτη το διέθετε! Αλλά ότι δεν έφτιαξε η φαντασία το δημιούργησε η ζωή –νάτος λοιπόν ο Κωνσταντίνος Τζούμας! Εγώ, τώρα, έχω μια απορία. Αυτόν τον τέλειο άνθρωπο, τον αψεγάδιαστο, τον έφτιαξε ο καλός θεούλης ή ο αχαλίνωτος ναρκισσισμός του Τζούμα; Τέλος πάντων –ας πάω παρακάτω.

-Υπάρχει ένα πρόβλημα με την διαφορετικότητα –ξέρεις. Ο διαφορετικός, ο αταίριαστος, ο «μακρυά από το μαινόμενο πλήθος» -φαίνεται. Από τον τρόπο που σκέφτεται, από τις πράξεις του, από τον τρόπο ομιλίας του. Για να δώσω ένα ακόμα παράδειγμα, διαφορετικός είναι ο Μπραντ Ντέιβις στο «Εξπρές του Μεσονυχτίου», όταν πηγαίνει ανάποδα από τους υπόλοιπους φυλακισμένους στη βόλτα γύρω από την κολώνα. Διαφορετικός δεν είναι ο Τζιμ Κάρεϊ στο «Ντετέκτιβ Ζώον» -αυτός είναι απλά γελοίος. Η διαφορετικότητα λοιπόν είναι εμφανής –δεν χρειάζεται να διαφημιστεί σα μελιτζάνα στη λαϊκή αγορά. Ο Τζούμας φωνάζει τη διαφορετικότητά του σε ρυθμό νεύρωσης, λες και φυλλομετράει τα γραπτά του αγχωμένος –«ανέφερα ότι ήμουν τυπάς κι αλλιώτικος; δε βαριέσαι –ας ρίξω μια έξτρα κορώνα, μήπως υπάρχει κανένας χαζός αναγνώστης που δεν το ΄πιασε», κάπως έτσι. Όμως οι διαφορετικοί (και συγνώμη που χαλάω το γιουβέτσι) είναι αυτοί που η κοινωνία φοβάται –ακριβώς λόγω της διαφορετικότητάς τους. Τι σόι διαφορετικός είναι ο Τζούμας όταν περιγράφει τα τσατσιλίκια του στον στρατό, όταν παινεύεται ότι περνούσαν με την παρέα του δίπλα από μια διαδήλωση και τους την έπεσαν οι μπάτσοι –αλλά μετά τους είδαν με τα μπλέιζερ, τα χρυσά κουμπιά και τα σχετικά και τους ζήτησαν συγνώμη! Αυτό εμείς το ξέραμε ως «σκατίφλωροι», παλιά λεγόταν «χρυσή νεολαία» -το μόνο διαφορετικό που είχε ήταν ότι κάπως έτσι έμοιαζαν τα καλά παιδιά που οι μαμάδες θέλανε για γαμπρούς τους. Για τέτοια διαφορετικότητα μιλάει ο Τζούμας;

Για να μην το ξημερώσουμε –αυτά ήταν τα σημεία που μου ξίνισαν στο βιβλίο του Τζούμα, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα μου. Το είπα άλλωστε και στην αρχή –ο καθένας μπορεί να εκδώσει ότι γουστάρει κι αν είσαι μαλάκας και το αγοράσεις –καλά να πάθεις. Αλλά φρίκαρα με την κριτική στο βιβλίο του Τζούμα. Φοβερό πράγμα!
Όπου έχω διαβάσει, σε περιοδικά, εφημερίδες, internet –όλοι αναφέρονται στο «Ως εκ θαύματος» σα να πρόκειται για αριστούργημα! «Αισθαντικότης, τρυφερότης, νοσταλικότης, περιγραφικότης του κλίματος άλλων εποχών» και πάει λέγοντας. Τρομάζω με κάτι τέτοια -γιατί εγώ θα πρέπει να είμαι εγκεφαλικά κατεστραμμένος, απαίδευτος και ηλίθιος που δεν τα διέκρινα όλα αυτά τα θετικά στοιχεία.

Από την άλλη πλευρά –ίσως να μην είμαι τόσο βλάκας, ίσως να πρόκειται περί συνωμοσίας. Ίσως οι βιβλιοκριτικοί να δέχονται τηλεφωνήματα, επεμβάσεις στη δουλειά τους, να ξεπληρώνουν χάρες … Πλάκα κάνω. Δεν ξέρω αν γίνονται αυτά τα πράγματα, αλλά πιστεύω ότι πρόκειται καθαρά για φαινόμενο αυθυποβολής. Θυμάσαι το παραμύθι με τα «Καινούργια ρούχα του Αυτοκράτορα»; Κάπως έτσι. Ο Κωνσταντίνος Τζούμας είναι γνωστός τυπάς με το στυλάκι και τις θανατερές ατάκες. Άρα, δεν μπορεί –και το βιβλίο του κάπως έτσι θα είναι κι αυτό! Αφού όλοι λένε ότι η καινούργια φορεσιά του Αυτοκράτορα είναι αξιοθαύμαστη –έτσι πρέπει να είναι τα πράγματα. Γιατί να διαφωνήσουμε; Το πρόβλημα έχει να κάνει με το ότι δεν υπάρχουν πλέον παιδάκια να φωνάξουν «ρε σεις, ο Αυτοκράτορας είναι γυμνός». Γιατί, βλέπεις, όσο περνάνε τα χρόνια λιγοστεύουν τα παιδάκια και περισσεύουν οι αυταρχικοί γονείς που ρίχνουν σφαλιάρες με το παραμικρό.

Και κάτι τελευταίο –για να μην έχεις απορίες. Επειδή δεν έχω ούτε τους κριτικούς σε ιδιαίτερη εκτίμηση (διατηρώ την εντύπωση ότι οι περισσότεροι είναι αποτυχημένοι συγγραφείς που εκτονώνουν το κόμπλεξ τους γράφοντας για βιβλία, αφού δεν μπορούν να γράψουν βιβλία), δεν θα ανέφερα τίποτα αν το θέμα είχε να κάνει μόνο με τις διθυραμβικές κριτικές σε ένα κακό βιβλίο. Αλλά διάβασα αυτό το πράγμα στη Lifo, από κάποιον Δημήτρη Πολιτάκη και σάλταρα αδερφέ μου! Διάβασα λοιπόν μια συγκριτική παρουσίαση που έκανε ο Πολιτάκης, στο «Ως εκ θαύματος» και στη «Στεκιά στο μάτι του Μοντεζούμα» του Νικολαϊδη. Θαύμασε αποσπάσματα:

«Μυθιστόρημα το ένα (Μοντεζούμα), memoirs το άλλο (Ως εκ θαύματος), και γραμμένα με εντελώς διαφορετικούς όρους και ύφος - κομψή αλλά ψύχραιμη αναπόληση από τον Κ. Τζούμα εν αντιθέσει με τον αλύπητα τσιταρισμένο ροκ νουάρ λόγο του Νικολαΐδη με τις λέξεις κυριολεκτικά να στάζουν και να κολλάνε από τα φλόκια του 16χρονου αφηγητή».

  • Μπούρδα πρώτη –και τα δύο βιβλία είναι αυτοβιογραφικές καταγραφές της νεανικής ηλικίας των συγγραφέων, κανένα από τα δυο δεν είναι αυτό που λέμε «φιξιόν».
  • Μπούρδα δεύτερη –«τα φλόκια» (κάποια απέχθεια διακρίνω στη χρήση του όρου -κάποιον αντιερωτισμό ίσως;) είναι το σήμα κατατεθέν μιας εποχής που το πήδημα ήταν δύσκολο και, άρα, διαρκώς επιδιωκόμενο. Σε αυτό συμφωνούν και τα δυο βιβλία –το κυνήγι της γκόμενας κυριαρχεί στις σελίδες τους.
  • Αυτό για τον «τσιταρισμένο ροκ νουάρ λόγο», δεν το σχολιάζω. Πόσες φορές μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια κοινοτυπία μέχρι να εγκαταλειφθεί; Στην περίπτωση του Νικολαϊδη, φαίνεται ότι οι φορές είναι ευθέως ανάλογες του βαθμού αμηχανίας των σχολιαστών.

«Μια φίλη μάλιστα που το ξεκίνησε τον ίδιο καιρό (το Μοντεζούμα), φρίκαρε γρήγορα από το ρεσιτάλ μισογυνιστικής σαβουρογαμίας και το εγκατέλειψε αναφωνώντας «Άντε και γ..., έλεος!», αντίδραση που υποπτεύομαι θα διασκέδαζε ή και θα συγκινούσε ακόμα τον αείμνηστο σκηνοθέτη».

Εδώ έχει δίκιο ο αρθρογράφος. Ο Νικολαϊδης θα διασκέδαζε υποθέτω με τον πουριτανισμό των σύγχρονων «φιλενάδων» που συναγωνίζονται τις γιαγιάδες τους σε υποκρισία. Όμως ο αρθρογράφος λίγο χαζούλης μου φαίνεται! Γιατί καρφώνεται ότι κάνει παρέα με τέτοια σούργελα; Κι αφού κάνει παρέα με άτομα που «τα κάνουν μεν, αλλά δεν τα λένε», τι τους δίνει και διαβάσουν Νικολαϊδη; Κυκλοφορεί μια χαρά Κάλη Καρατζά, τώρα που έχει χρόνια να παρουσιάσει δουλειά της η «θεϊκή Μάιρα».

«Στιγμιότυπα από το μετεμφυλιακό συρφετό -συχνά κακοφορμισμένο και δυσοίωνο- από το βιβλίο του Πειραιώτη (αλλά εξ απαλών ονύχων συνειδητοποιημένου κοσμοπολίτη) Τζούμα»

«Στον Νικολαΐδη η βελόνα κολλάει ξανά και ξανά σ' ένα παλιό 45άρι».

Τα παραπάνω δυο αποσπάσματα τα παραθέτω για να εκφράσω τον υπέρμετρο θαυμασμό μου στον αρθρογράφο! Αυτό που στον Νικολαϊδη χαρακτηρίζεται «κόλλημα με το παρελθόν», στον Τζούμα παρουσιάζεται ως «στιγμιότυπα μετεμφυλιακού συρφετού»! Μιλάμε για το ίδιο ακριβώς πράγμα –έτσι; Για την περιγραφή μιας εποχής η οποία σχετίζεται με τα νεανικά χρόνια των συγγραφέων! Εντάξει, το καταλάβαμε μέγιστε αρθρογράφε -θα αγοράσουμε τρέχοντας το «Ως εκ θαύματος» και θα αποφύγουμε μετά βδελυγμίας το «Μοντεζούμα»!

«Μετά το ξεκαύλωμα (για το Μοντεζούμα μιλάει πάντα) ακολουθεί όμως η post coitum μελαγχολική νηφαλιότητα και βγαίνει στην επιφάνεια η (πάντα επίκαιρη) ρομαντική ψυχούλα, σημαδεμένη από τους βαλκανομεσογειακούς περιορισμούς της χώρας».

Με αυτό το απόσπασμα του κειμένου του Πολιτάκη λέω να ολοκληρώσω τη σημερινή μου μελέτη στην ανθρώπινη ψυχοπαθολογία. Ο άνθρωπος εδώ εξηγείται σταράτα –το μόνο που κατάλαβε από το βιβλίο του Νικολαϊδη είναι γαμήσια και, στο ενδιάμεσο, κάποιες ευαίσθητες πινελιές μιας «ρομαντικής ψυχούλας» (πάω να ξεράσω και ξανάρχομαι). Η συντροφικότητα της παρέας, οι γυναίκες που σημαδεύουν τη ζωή των αντρών, η υποκρισία, η ανάγκη φυγής, η ντροπιαστική φτώχεια, ο μοναχικός δρόμος σαν επιλογή που κωδικοποιείται στο «θέλω να βαδίσω σωστά στον λάθος δρόμο», όλα αυτά κι άλλα τόσα από το βιβλίο του Νικολαϊδη δεν ακουμπάνε καν τον Πολιτάκη. Όπως συμβαίνει και με την πουριτανή φίλη του δηλαδή –οι λέξεις φοβίζουν, η περιγραφή μιας κατάστασης πρέπει να είναι πάντα «στο περίπου» -για να μην τρομάξουν οι νεοσυντηρητικοί αναγνώστες.

Τελικά έχω άδικο –μόλις τώρα το συνειδητοποίησα! Το βιβλίο του Τζούμα είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο. Στο πνεύμα των καταπληκτικών εποχών που ζούμε, το βιβλίο αυτό είναι η αποθέωση του δήθεν και γι΄αυτό γνωρίζει την αποθέωση από τους δήθεν. Αντιθέτως, το βιβλίο του Νικολαϊδη πρέπει να πεταχτεί στα σκουπίδια, από μια κοινωνία που εφαρμόζει ευλαβικά εκείνους τους παλιούς στίχους του Σαββόπουλου, «αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει/ καλύτερα να μη μας πει κανένα».
Απορίες κανείς;

158 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

ell είπε...

Τα χώνεις κανονικά!
Ωραίος! ΄
Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο αλλά συμφωνώ σε πάρα πολλά που λες για το σύστημα π.χ. "Ίσως οι βιβλιοκριτικοί να δέχονται τηλεφωνήματα, επεμβάσεις στη δουλειά τους, να ξεπληρώνουν χάρες …" εγώ πίστεύω ότι έτσι πάει.

Από την άλλη όταν διάβασα την κριτική από την Λάιφο που δίνεις κ που έχει κ αποσπάσματα από το βιβλίο, μου κέντρισε πολύ το ενδιαφέρον, γιατί μιλάει για πράγματα που ούτε τα φανταζόμουν, κ παλιά τον είχα ακούσει που είχε αναφέρει κάποια από εκείνη την εποχή, στον "Εν Λευκώ", κ εμένα μου φαινόντουσαν σαν παραμύθι.


Τέλοσπάντων το θέμα είναι ότι το βιβλίο του Ν.Ν. που είχες αναφερθεί εγώ το διάβασα μονορούφι. Κ ειλικρινά δεν περιμενα με τίποτα να είναι τόσο έντονο για μένα.

Βέβαια σε κάποια σημεία έβγαζε έντονο μισογυνισμό, αλλά το θέμα είναι ότι ήταν κάτι ζωντανό, αληθινό κ όχι αποστειρωμένο κ ηλιθιωδώς politically corect για το θεαθήναι. Πολλά μπορούν να ειπωθούν.

Αλλά μ' αρέσει που ακόμα κ όταν τα παίρνεις γράφεις ωραία.

Κ αυτό με τον ταξιτζή κ τις οδηγίες... :D

Επίσης δεν μπορώ να κρύψω ότι μου τραβάει το ενδιαφέρον αυτό: Τα δύο βιβλία συναντιούνται όμως, τόσο στην κοινή αλλεργία στα κόμματα (τα πολιτικά) και στα κόμματα (της στίξης) όσο και στην αντίληψη μιας εποχής όπου τα πράγματα ήταν πολύ ζόρικα για όσους νεολαίους παρουσίαζαν έντονη και αντανακλαστική δυσανεξία στους αυτόχθονες θεσμούς (Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια, Κόμμα, Λαϊκό Τραγούδι).

The Motorcycle boy είπε...

Ευχαριστώ -αν και, τώρα που το ξαναείδα το κείμενο ανακάλυψα οτι το "σήκωσα" αδιόρθωτο και είναι τίγκα στον πλεονασμό (σε στυλ, 10 φορές η ίδια λέξη στην ίδια πρόταση).

Δεν ξέρω αν οι βιβλιοκριτικοί κάνουν χάρες, δέχονται παρεμβάσεις και τα τέτοια. Γι΄αυτό και δεν μπορώ να το ισχυριστώ. Αλλά να σου πω κάτι; Αν γράφουν "πληρωμένες" κριτικές -εντάξει. Τουλάχιστον έχουν κάποιο σκοπό οι βλακείες τους -να τα αρπάξουν. Πολύ φοβάμαι όμως οτι είναι τόσο άδειοι που ακολουθούν το ρεύμα απλά και μόνο γιατί δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν.

Η παρουσίαση στο Λάιφο είναι αισχρή γιατί, χωρίς να θάβει το βιβλίο του Νικολαϊδη ΕΥΘΕΩΣ σε οδηγεί ΠΛΑΓΙΩΣ στο συμπέρασμα οτι από τα δυο βιβλία, καλό είναι να αγοράσεις εκείνο του Τζούμα. Δεν έχω πρόβλημα με τις κακές κριτικές ή τις καλές κριτικές -έχω πρόβλημα με τις πουστιές.

Ο μισογυνισμός που βλέπεις στο βιβλίο του Νικολαϊδη έχει να κάνει με την απέχθεια απέναντι σε κάποιες υποκριτικές συμπεριφορές. Επειδή τις αναπτύσσουν γυναίκες, θεωρείς μισογύνικες τις απόψεις -αν αναφερόταν σε άντρες θα θεωρούσες τις απόψεις φεμινιστικές. Μην κολλάς λοιπόν στο φύλο -η υποκρισία είναι το θέμα.

Για την παράγραφο που αναφέρεις -υπάρχει μια διαφορά. Στο μεν βιβλίο του Νικολαϊδη υπάρχει απέχθεια για όλα αυτά που καταπίεζαν τη γενιά του -η απέχθεια δικαιολογείται. Στο βιβλίο του Τζούμα υπάρχει μπλαζέ υφάκι και στυλ "είναι της μόδας να είμαι κατά". Κι αν νομίζεις οτι αυτά στα λέω λόγω φανατικής υποστήριξης στον Νικολαϊδη -να βρεθούμε κάποτε να σου δώσω το βιβλίο του Τζούμα να το διαβάσεις (γιατί δε λέει να πετάξεις φράγκα να το αγοράσεις).

Ανώνυμος είπε...

Και μένα που μου τόδωσε ένας φίλος το βιβλίο του Τζούμα γιατί δυσκολεύτηκε να το τελειώσει.. συμφωνώ ότι δεν αξίζει να πετάξεις φράγκα για να το πάρεις. Οσο για τη στίξη, καμμία σχέση με του Ν.Ν. .Το Μοντεζούμα είναι ένας χείμαρος από εικόνες, μουσικές και συναίσθημα. Του Τζούμα είναι δήθεν και κλεμμένα γεγονότα από φίλους του που τα παρουσιάζει ως δικά του. Αλλά στο φινάλε αυτά αξίζουν στους ξιπασμένους νεοέλληνες!

The Motorcycle boy είπε...

Καλά, εσύ να προσέχεις τους φίλους σου και τα βιβλία που σου δίνουν χεχε.

Συμφωνούμε πάντως -όταν το δήθεν αποθεώνεται, οι δήθεν θησαυρίζουν.

Πέρναγα από το Fnac τις προάλλες -παντού απλωμένο το βιβλίο του Τζούμα. Ρώτησα αν έχουν τίποτα του Νικολαϊδη -δεν υπήρχε ούτε λέπι. Κάποια στιγμή, κάποιος πονηρός θα βγει και θα πει "βλέπετε; γάμησε το βιβλίο του Τζούμα, πούλησε τα κέρατά του! ενώ ο Νικολαϊδης ..."
Πάντως, ωραίο το κολπάκι να το βγάλει ο Καστανιώτης μετά το Μοντεζούμα. Να εκμεταλλευτούμε και την περίπτωση που θα δημιουργηθεί τυχόν ρεύμα από το βιβλίο του Νικολαϊδη -ε;

ell είπε...

Αυτό: "Στο βιβλίο του Τζούμα υπάρχει μπλαζέ υφάκι και στυλ "είναι της μόδας να είμαι κατά".
το κατάλαβα κ από άλλα που λες.

Όπως επίσης ότι πλαγίως (όχι κ τόσο πετυχημένα όμως γιατί φαίνεται καθαρά αυτό) σε οδηγεί στο συμπέρασμα οτι από τα δυο βιβλία, καλό είναι να αγοράσεις εκείνο του Τζούμα. Γι αυτό εξάλλου έβαλε κ το κομμάτι με την φίλη του...

Κοίτα εγώ το βιβλίο του Ν.Ν. το καραγούσταρα! Κ δε θέλω να πω πολλά...

Αλλά το διάβασα αφού απογύμνωσα πρώτα τον εαυτό μου από κολλήματα τέτοιου τύπου... γιατί αλλιώς θα ήμουν σαν κάτι αριστεριστές που μου γαμάνε τον έρωτα για ότιδήποτε κ δεν μπορώ όχι ταινία να δω χωρίς να αρχίσουνε το κύρηγμα για όλα, αλλά ούτε πλάκα να κάνω, ούτε να χρησιμοποιώ συγκεκριμένες λέξεις...

Απλά το μόνο που μου άρεσε κ όταν το ν είχα ακούσει είναι ότι μιλάει για μία εποχή που δεν έχω στοιχεία καθόλου κ με τραβάει να διαβάσω γι αυτά.

Γνώρισα κάτι 50ρηδες (δεν τους φαινόνταν για 40κάτι, φαινόντουσαν) αλλά αυτοί, όλο πολιτικά μιλούσαν. Κανονικό μάθημα πολιτικής ιστορίας. Τίποτα δικό τους. Ό,τι φράση κ να έλεγα το πηγαίνανε στην πολιτική. Μιλάμε για διαστροφή!
Οπότε αυτό που σου είπα μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Να μάθεις για άλλες γεννιές, τη ζωή τους κλπ.

Αλλά εξ αρχής πέρα απ' αυτά που λες δεν νομίζω ότι θα το αγόραζα, δλδ έχω άλλα βιβλία στο νου μου κ καθόλου χρονο κ χρήμα

Όπως επίσης κ αυτο που λες "Στο βιβλίο του Τζούμα υπάρχει μπλαζέ υφάκι και στυλ "είναι της μόδας να είμαι κατά". είναι ενά θέμα....

Αλήθεια, όταν βγήκε το βιβλίο του Νικολαϊδη, είχαν πει τίποτα στη Λάιφο;

ell είπε...

Χμμμ... όντως! αυτό κάτι λέει
"Πάντως, ωραίο το κολπάκι να το βγάλει ο Καστανιώτης μετά το Μοντεζούμα. Να εκμεταλλευτούμε και την περίπτωση που θα δημιουργηθεί τυχόν ρεύμα από το βιβλίο του Νικολαϊδη -ε;"

Ίδιες εκδόσεις είναι;

Κ αυτό που λες για Fnac, αλήθεια τώρα; Μήπως είχαν εξαντληθεί; Γιατί δεν είναι δυνατόν. Οι εκδόσεις θέλουν να πουλάνε είτε τον Νικολαίδη έχουν είτε τον Τζούμα το θέμα είναι να φύγουν όσο πιο πολλά βιβλία γίνεται

b.b. chris είπε...

Ο Τζούμας εκτός από εκφωνητής ραδιοφώνου και ηθοποιός, μιλάει σουαχίλι, εκπαιδεύει σκύλους, πιλοτάρει τσάλεντζερ κι έχει κάνει τον περίπλου της γης με βάρκα απ' τα τζάμπο μπεμπέ. Αλλά που να τα ξέρεις εσύ αυτά μ' αυτούς που κάνεις παρέα, χεχχεχεχεχε!!!!!

Για να μην αρχίσουμε να τρελενόμαστε [τελείως], από πότε οι καραδεξιές ιδεοληψίες έγιναν κοσμοπολίτικος μοντερνισμός [να γράψω κι εγώ κανάν κουλό όρο μπας και μου κάτσει καμιά γκόμενα περνώντας με για ψαγμένο] και αξίζουν ν' αποτυπωθούν σε βιβλίο;
Θα μου πεις ο καθένας έχει αυτό το δικαίωμα.
Δεκτό, αλλά υπάρχει κι ένας ύμνος της Έφης Θώδη που λέει: «μπήκαν τα γίδια στο μαντρί, τα πρόβατα στη στρούγκα».
Είναι το πρώτο πράγμα που μου ερχόταν στο μυαλό κάθε φορά που άκουγα μια χαζογκόμενα να παίρνει τηλέφωνο στον εν λευκώ και να λέει στον Τζούμα «τι ωραία που τα λέτε έχω μείνει εκστασιασμένη» [κι εγώ με το μέγεθος της ανθρώπινης μαλακίας], την ώρα που ο Τζούμας ξεστόμιζε τις συντηρητικές αρλούμπες του σαν αγάμητη γεροντοκόρη.

Ο τύπος είναι ένα συμπαθές φερέφωνο του συστήματος και γι' αυτό το σύστημα τον προωθεί με τα χίλια. Καλύτερο τελάλη δεν θα μπορούσε να βρει. Τα πάντα αρχίζουν από ένα καλό ντύσιμο και τελειώνουν σ' ένα gourmet πιάτο. Αν κάποιος κοιτάξει λίγο παραπέρα είναι «ντε-λα-μαγκέν χαμηλωτάτου» που εμποδίζει την κοινωνία να πάει μπροστά.

Καταλαβαίνεις τώρα ότι έχει βάση η σύγκριση;
Είναι η σύγκριση δύο κόσμων, εκ των οποίων ο ένας [αυτός του Νικολαΐδη] δεν καταναλώνει πολλά υλικά αγαθά και γι' αυτό πρέπει να «πεθάνει».

numb είπε...

Η πλάκα είναι ότι χτες που είχα πάει σε ένα βιβλιοπωλείο σκεφτόμουν να το αγοράσω. Το βιβλίο ήταν παντού: στα ράφια, στις βιτρίνες, παντού. Μάλλον καλύτερα που δεν το αγόρασα.

υγ: Τελικά πήρα το "περί θανάτου" του Σαραμάγκου

The Motorcycle boy είπε...

Ell, δεν είναι στις ίδιες εκδόσεις το βιβλίο του Νικολαϊδη και αυτό του Τζούμα. Υποθέτω οτι ο Καστανιώτης θα ήθελε να εκδώσει το τελευταίο του Νικολαϊδη και χαλάστηκε που ο άνθρωπος προτίμησε να το δώσει σε κάποια ελληνική εκδοτική με έδρα τη Ν. Υόρκη. Όταν ρώτησα στο Fnac για το καινούργιο βιβλίο του Νικολαϊδη μου είπαν "δεν μας έχει έρθει ακόμα, είναι πολύ καινούργιο". Όταν τους είπα οτι το συγκεκριμένο βιβλίο έχει βγει 3 μήνες πριν του Τζούμα που φιγουράρει παντού με κοιτάγανε σα χάνοι.

Οι φανατικοί (και βάζω και τον εαυτό μου μέσα) είναι για πολύ κράξιμο. Γιατί, ακόμα και τα ενδιαφέροντα πράγματα τα ξεφτυλίζουν.

Όταν βγήκε το βιβλίο του Νικολαϊδη έγραψαν στη Λίφο ότι ακριβώς έχουν γράψει και για το δικό μου βιβλίο χαχαχαχα. Τίποτα απολύτως! Λες και δεν υπήρχε ο άνθρωπος, λες και ήταν ο τίποτας ο χτεσινός.

b.b. chris όντως δεν τα ήξερα αυτά για τον Κωνσταντίνο και τώρα που μου τα είπες άνοιξε το μάτι μου (το δεξί)! Αναθεωρώ πάραυτα!
Αυτό που λες στο τέλος συγκρίνοντας τους δυο κόσμους θα ήθελα να το έχω πει εγώ στο ποστ μου. Θα σου το κλέψω λοιπόν και θα σου σβήσω το σχόλιο να μάθεις!

Α, και η κοπέλα που σχολιάζει παραπάνω δηλώνει αηδιασμένη με τα τσιτάτα -πες της τίποτα άλλο για να τη ρίξεις.

numb, άγιο είχες που δεν το πήρες! Θα σου ανέβαζε την πίεση και είσαι σε κρίσιμη ηλικία! Τον Ζοζέ Σαμαραγκού εννοείς ή κάποιον άλλον;

Ανώνυμος είπε...

Πολύ σημασία δίνετε στον Τζούμα και την σινιέ ζωή του.
Αντε ν' ακούσουμε καμμιά ωραία μουσική γιατί έχουμε μαυρίσει ... μ' αυτόν τον καιρό!

The Motorcycle boy είπε...

Τι έχει ο καιρός; Μια χαρά είναι ο καιρός! Για σε παρακαλώ!

Δεν είναι ο Τζούμας το θέμα, καθότι δεν μπορεί να γίνει θέμα. Η μαλακία με την καινούργια φορεσιά του Αυτοκράτορα -εκεί είναι το θέμα.

[Germanos] είπε...

Υπάρχουν ανθρωποι που θεωρούν κάλτ τις ταινίες σαν τον δράκουλα των εξαρχείων.
Αλλοι θα θεωρήσουν κάλτ το βιβλίο του
Περι ορέξεως κολοκυθόπιτα...

Δεν θα σχολιάσουμε τα γουστα του καθενού αλλα αυτό το δήθεν στυλάκι που χαρακτηρίζε το Τζούμα ως παραγωγό στο ράδιο ειναι ενα αντικειμενικό κριτήριο που σε κανει να πεις οτι δεν γουστάρεις αυτο που ακούς.
Εκτος και αν κάποιος δεν μπορει να καταλάβει το δήθεν.
Ουδεμία συγκριση ουτε με τον Τζιμ κάρευ. Τουλάχιστον αυτος επαιζε σε ταινίες με σενάριο.

miaarkoudapouthneleganbetty είπε...

@mb:

Αυτό που στον Νικολαϊδη χαρακτηρίζεται «κόλλημα με το παρελθόν», στον Τζούμα παρουσιάζεται ως «στιγμιότυπα μετεμφυλιακού συρφετού»! Μιλάμε για το ίδιο ακριβώς πράγμα –έτσι;

***

Αυτή η διγλωσσία που επισημαίνεις συναντάται καθημερινά και αποτελεί γνώρισμα πολλών ανθρώπων. Χωρίζει ο γιος της μαντάμ ο οποίος έχει αραδιάσει δέκα παιδιά, "γιατί να μην ξαναφτιάξει τη ζωή του Κούλα μου? Νέο παιδί είναι!". Της φέρνει ο γιος της για νύφη χωρισμένη γυναίκα με ένα παιδί, "είμαι να πεθάνω Κούλα μου! Ξένο παιδί θα φορτωθεί το παλικάρι μου".
Ο γιος να πάρει προίκα ("και πώς θα τα βγάλουνε πέρα! Κάτι δεν πρέπει να κάνουν και οι συμπέθεροι?") αλλά στην κόρη της να μην δώσει ("άμα σε αγάπαγε δεν θα ζηταγε τίποτα, εγώ αυτό ξέρω!").

Ο Τζούμας δεν μου άρεσε ποτέ και ίσως γι αυτό δεν γνωρίζω, παρά ελάχιστα, για την θεατρική και ραδιοφωνκή πορεία του. Συνεδητοποιώ όμως τώρα που διαβάζω όσα γράφεις για το βιβλίο του ότι επειδή, πράγματι, "το ύφος είναι ο άνθρωπος", μάλλον με απωθούσε το στυλάκι του "ανώτερου" που υπογράμμιζε, ακόμη και με τις ενδυματολογικές του προτιμήσεις, την "ανωτερότητά" του (δηλαδή την διαφορετικότητά του).

Δεν μου θυμώνεις που δεν προλαβαίνω να διαβάσω πάντοτε όσα γράφεις, ε? Ολο και λιγότερα πράγματα προλαβαίνω ρε γαμώτο!

Παρατηρώ επίσης ότι η Εll εξελίχθηκε σε μια από τις πιο πιστές σου αναγνώστριες. Γεια σου Εll! Aλλά και οι υπόλοιποι σχολιαστές μιλούν επί της ουσίας, όχι όπως σε άλλα blogs όπου ανταλλάσσουν φιλοφρονήσεις και ο αναγνώσης γράφει: "Ωραίο post!". Αυτό πάλι τι σου λέει? Χα-χα!


Σας έστειλα e-mail.

ell είπε...

b.b.chris "καραδεξιες ιδεοληψίες" ε;
Κοίτα να δεις...
Έγω πάντως στον συγκεκριμένο σταθμό πριν χρόνια που τον άκουγα όταν ξυπνούσα το πρωι να πάω δουλεια (6:30-7:00) άκουγα έναν τύπο που κάθε άλλο παρα δεξίος μου ακούγονταν. Όπως είπα πετυχα κανα 2φόρες τον Τζούμα (έπαιζε αργα) που ήμουν άρρωστη. Τον τύπο δεν τον ήξερα αλλά τ' όνομα του μου το είπε φίλος που τον είχε δει σε ταινία.

ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ γιατί κάποιοι από μια κουβέντα πιανονται για να πουνε την μαλακία τους. όπως ΕΙΠΑ πετυχα να λέει κάποια ιστορία για όταν ήταν πιτσιρικάς. Εμένα ιστορίες από αυτές τις δεκατίες κάτι μου κάνουν.

Τωρά αν θες να σου πω τη γνωμη μου για 2 φορές που τον άκουσα, συμφωνώ (το ότι ήταν/είναι δεξιός, δεν το ξερα) αλλά κ ποιος δεν είναι στην τελική;.... Να σου γνωρίσω εγώ αγορι μου κάτι αριστερούς που είναι χειρότεροι από τον πιο δεξιο μαλάκα.
Αλλά πέρα απ' αυτά που λες εμένα με αηδιάσε ο τρόπος που μιλούσε κ που έβγαζε μία αηδια κ κακία για όλους κ για όλα, παρόλο που κ μένα με πιανεί συχνα αυτό, δε μου άρεσε ο τρόπος που τα έλεγε.

Για το τελευταίο που λες: " τύπος είναι ένα συμπαθές φερέφωνο του συστήματος και γι' αυτό το σύστημα τον προωθεί με τα χίλια."

ΝΑΙ,ΝΑΙ, κ πάλι ΝΑΙ. Αλλά σε ξαναρωτάω κ ποιος δεν είναι;;;
μην αρχίσω συζήτηση πάνω σ' αυτό.

Καλύτερα πάρε ένα ωραίο βιβλιαράκι του Ουμπέρτο Έκο "Η σημειολογία στην καθημερινή ζωή" και διάβασε το κομμάτι που έχει να κάνει με τα media κλπ : "για ένα σημειολογικό ανταρτοπόλεμο" κ μετά θα μιλήσουμε κ για το σύστημα κ ποιος προωθεί ποιον κ αμά ήταν άλλος αν θα ήταν αλλιώς κ δε θα τελειώνουμε

The Motorcycle boy είπε...

Γερμανέ, καλά κάνεις και το θίγεις -νομίζω οτι κάποτε θα πρέπει να μιλήσουμε για το καλτ. Το Καλτ αναφέρεται σε μια κρυφή δοξασία που εξελίσσεται σε λατρεία, πάντα σε στενό κύκλο, ας πούμε μυημένων. Το Ροκυ Χόρρορ ήταν καλτ, ας πούμε (αλλά πλέον δεν είναι).
Ο Δράκουλας των Εξαρχείων που τον έχει δει ο κάθε πικραμένος δεν είναι καλτ. Ποτέ δεν ήταν. Ούτε δημιούργησε "οπαδούς". Είναι χοντροκομμένη πλάκα που καταλήγει σε σαβούρα προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί το φρικ των Εξαρχείων και την αναγνωρισιμότητα του Τζιμάκου.
Το βιβλίο του Τζούμα δεν μπορεί να γίνει καλτ όσο δεσπόζει στις προθήκες των βιβλιοπωλείων.

Αυτά είναι αντικειμενικά κριτήρια -εξ ορισμού, που λένε. Κατά τα άλλα -όντως περί ορέξεως κολοκυθόπιττα, αλλά όχι και να κανονίζει την όρεξή μου ο κάθε Πολιτάκης ρε γαμώτο!

The Motorcycle boy είπε...

Μπέττυ μου, όντως αυτή η διγλωσσία με βγάζει από τα ρούχα μου (και δεν είναι όμορφο το θέαμα σε διαβεβαιώνω).

Ο Τζούμας όντως βγάζει χρόνια αυτό το στυλάκι Μαντάμ Σουσού -κάποτε το θέμα έμοιαζε μπλαζέ, πλέον όχι.

Τι να θυμώσω πουδεν διαβάζεις τα κείμενά μου ρε; Γιατί, νομίζεις εγώ προλαβαίνω να τα διαβάσω;

Η Ell όντως έμεινε εδώ και με βοηθάει πάρα πολύ.

The Motorcycle boy είπε...

Ell, όταν ο Κρις αναφέρεται σε "καραδεξιές ιδεοληψίες" απλώνει αυτόν τον όρο από την άκρα δεξιά έως την άκρα αριστερά. "Καραδεξιά ιδεοληψία" είναι η άποψη "άντε μωρέ που θέλουν και απεργία οι τεμπέληδες οι δημόσιοι υπάλληλοι", όπως και η άποψη "εκφράζεις συμπάθεια για τα θύματα της 17Ν άρα είσαι χαφιές" που κυκλοφορούσε παλιότερα στο ιντιμήντια -θυμάσαι;

Άρα, επί της ουσίας συμφωνείτε με τον Κρις.

Αναρωτιέσαι "και ποιος δεν είναι φερέφωνο του συστήματος". Έχει ήδη απαντήσει ο Κρις συγκρίνοντας τη στάση ζωής του Τζούμα που μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει ένα καταναλωτικό πρότυπο με τη στάση ζωής του Νικολαϊδη που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν κάτι τέτοιο.

Αυτό δεν σημαίνει οτι ο Νικολαϊδης ήταν ο νέος Μεσσίας που θα οδηγούσε τους ανθρώπους σε μια καλύτερη κοινωνία -εντάξει; Αλλά, μας έχει τσακίσει αυτή η κατάσταση, μας πηδάνε από παντού κι όταν πάμε να διαμαρτυρηθούμε μας λένε ηλίθιους -τα ξέρεις αυτά. Τρώμε στη μάπα όλη αυτή την καταπίεση δεν είναι ανάγκη να τρώμε στη μάπα και τις διαφημίσεις που προβάλλονται στο ενδιάμεσο. Σωστά;

Το βιβλίο του Έκο που λες το ξέρω, υπάρχει κι ένα ακόμα, δικό του, εξίσου ενδιαφέρον (αν και όχι τόσο ριζοσπαστικό), λέγεται "τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις". Μόνο που ο Εκο είναι σαν τον Βραζιλιάνο ποδοσφαιριστή -έχει μαγευτεί από την ικανότητά του στο ντριπλάρισμα και ξεχνάει να βάλει τη μπάλα στα δίχτυα.

ell είπε...

Motorcycle Boy, δυο τρια κείμενα του απο το βιβλίο διάβασα που μου άρεσαν. Πράγματα αυτονόητα για μένα, απλά υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι μπορούν κ εκφράζονται καλά γι αυτό κ είναι συγγραφείς.
Όπως κ κείμενά σου που έχω διαβάσει στο παρελθόν (όχι τις ιστορίες), τα οποία είναι ανεκτίμητα.
Μαλλόν μπορεί να εννοούσε το ίδιο κ γω ήμουν απότομη γιατί είμαι προκατειλλημένη, επειδή απογοητεύτηκα από κάποιους.

Συμφωνώ μ' αυτό: "Τα πάντα αρχίζουν από ένα καλό ντύσιμο και τελειώνουν σ' ένα gourmet πιάτο." κ αυτό:Είναι η σύγκριση δύο κόσμων, εκ των οποίων ο ένας [αυτός του Νικολαΐδη] δεν καταναλώνει πολλά υλικά αγαθά και γι' αυτό πρέπει να «πεθάνει».

Που είναι πολύ σωστα κ δυστηχως δεν τα προσεξα... γιατί πρώτα ήρθε η προκαταλειψη κ λειτούργησε το θυμικό που λες κ εσυ.
Συγνώμη για την επιθετικότητά μου.

Αυτό που λες για τον Έκο, υποψιάζομαι τι εννοείς.

Θα κόψω τις "πολιτικές" παρέες μπας κ ηρεμήσω...

The Motorcycle boy είπε...

Χαχα, να τις κόψεις τις "πολιτικοποιημένες" παρέες ell -γιατί, εκτός των άλλων, είναι και νούλες στον σεξουαλικό τομέα. Δεν στο λέω σε στυλ μπηχτή αυτό, μην το παρεξηγήσεις, απλά θυμάμαι οτι όταν έκανα παρέα με τέτοια άτομα με είχε εντυπωσιάσει η μανία τους να ρίξουν οτι θηλυκό κυκλοφορούσε στο κρεβάτι και έκαναν όλη αυτή τη φασαρία για δυο λεπτά υπόθεση! Αυτοί το μόνο που θέλουν είναι να θαυμάζουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη!

Γράφει πολύ ωραία ο Εκο, δεν χωράει συζήτηση σε αυτό. Κι εμένα μου αρέσουν πάρα πολύ κάποια κείμενά του. Ήταν από τους πρώτους που εφάρμοσαν τη σημειολογική ανάλυση (τώρα αυτό το λένε σημειωτική νομίζω -κάποτε μπορεί να γράψω κάτι σχετικό) αλλά το έκανε πολύ εκλαϊκευμένα και χωρίς κάποιο σκοπό (πέρα από το κέρδος ή τη φιγούρα). Στα τελευταία του κείμενα καταφέρεται εναντίον του ίντερνετ -πράγμα που με ξενέρωσε γιατί δείχνει οτι ο άνθρωπος δεν βλέπει σε βάθος τα πράγματα.

ell είπε...

Ναι, πιο σωστά πολιτικοποιημένες.

Απλά στην πορεία είδα κάποια πραγμ. που με χαλάσανε. Πολύ έπαρση, ρατσισμό κ υποτίμηση για κάποιους ανθρώπους, κ.α.
Ρε μπας κ τον ξέρεις τον ένα... :)
Όντως ο ένας ειδικά είναι ακριβώς αυτό : Αυτοί το μόνο που θέλουν είναι να θαυμάζουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη!

Κ μεταφορικά κ κυριολεκτικά.
Κατά τ' άλλα πολύ καλό παιδί...
Κ εντάξει όπως κ να το κάνουμε είναι κατανοητή η ανάγκη "να θέλoυν να ρίξουν οτι θηλυκό κυκλοφορούσε"

Τέλοσπάντων, είχα ακούσει κ γι αυτή την ταινία που λέτε κ έλεγα να την δω κάποια στιγμή. Είχα ακούσει ότι είναι πολύ καλή, ή κάτι τέτοιο, ένας φίλος που ρωτησα, γελούσε κ δε μου είπε το στόρι.

The Motorcycle boy είπε...

Ell, αν ξέρεις έναν από αυτούς -είναι σα να τους ξέρεις όλους. Κι εγώ είμαι αναφανδόν υπέρ της άποψης φλερτ με ότι θηλυκό κυκλοφορεί -και το κρεβάτι δεν είναι κακή κατάληξη κάποιες φορές. Μόνο που όταν συμβεί πρέπει να κάνεις και κάτι -όχι απλά να θαυμάζεις τον εαυτό σου και την ακαταμάχητη γοητεία σου.

Για τον "Δράκουλα των Εξαρχείων" λες; Ο φίλος δεν σου είπε την υπόθεση γιατί δεν υπάρχει υπόθεση. Το όλο θέμα εξαντλείται σε μια σάχλα, όπου ο Τζούμας είναι ο Δόκτωρ Φρανκενστάιν ας πούμε και ψάχνει στα νεκροταφεία για να βρει μέλη πεθαμένων μουσικών (το δεξί χέρι του Χιώτη, το αριστερό του Χέντριξ και πάει λέγοντας) προκειμένου να φτιάξει το απόλυτο ροκ συγκρότημα. Και φτιάχνει τις Μουσικές Ταξιαρχίες -αν έχεις το θεό σου δηλαδή! Οι διάλογοι είναι εμπνευσμένοι από αστεία δημοτικού σχολείου (πάει ο Τζιμάκος σε ένα περίπτερο, ρωτάει "μπορώ να πάρω ένα τηλέφωνο;" του λένε "ναι" παίρνει το τηλέφωνο και φεύγει -χαχαχα, ξεπάγιασα!)

Όποτε έχεις αϋπνίες στη συστήνω ανεπιφύλακτα. Πιο αποτελεσματική και από ταινία του Αγγελόπουλου!

ell είπε...

Πάντως εγώ (ευτυχώς πιστεύω) δεν εφτασα στο κρεβάτι. Πρέπει να σε εμπνεει κάπως ο άλλος για να φτάσεις εκει, έστω κ αν είναι άγνωστος

Αγγελόπουλο δεν εχω δει... είναι τόσο χαλαρωτικός; :Ρ

Τέλοσπάντων μπορεί να την πετύχω. Μα τι στόρι κ αυτό. Τελικά κάποια άλλη με τον Ηλιόπουλο νομίζω ήταν που μου είπανε πολύ καλή (κάτι με Δράκουλα είχε κ αυτή στον τίτλο) κ μου φαίνεται τις μπέρδεψα

Τωρα αυτό που λες Motorcycle Boy: Κι εγώ είμαι αναφανδόν υπέρ της άποψης φλερτ με ότι θηλυκό κυκλοφορεί -και το κρεβάτι δεν είναι κακή κατάληξη κάποιες φορές.

Τι να πω... η γυναίκα σου το ξέρει;

The Motorcycle boy είπε...

Καλά κι εσύ -αν περιμένεις εμπνεύσεις ... σώθηκες!

Ο Αγγελόπουλος είναι μεν χαλαρωτικός, αλλά πέφτει κάποια τσιρίδα κάθε μισή ώρα και πετάγεσαι στον αέρα πάνω που γλαρώνεις.

Η ταινία που λες είναι "ο Δράκος" του Κούνδουρου. Αυτή να τη δεις, είναι από τις καλύτερες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου -αλλά να είσαι προετοιμασμένη οτι στο τέλος του έργου θα γίνεις ράκος. Δεν σου λέω τίποτα για υπόθεση -συγκλονιστική ταινία!

Για την άποψη μιλάμε ρε φιλενάδα -όχι για την πρακτική της εφαρμογή από μένα! Και υπέρ του συστήματος 4-3-3 στο ποδόσφαιρο είμαι, αλλά αυτό δεν πάει να πει οτι παίζω μπάλα κιόλας!

Φιλοσοφικά μιλώντας λοιπόν -ναι, η γυναίκα μου το ξέρει.
Σε επίπεδο πρακτικής εφαρμογής, μου παίρνει πολύ χρόνο να φλερτάρω με τη γυναίκα μου μέχρι να τη ρίξω (και μετά πάει αυτή και ξανασηκώνεται, φτου κι απ΄την αρχή) -οπότε δεν προλαβαίνω τίποτα άλλο.

ell είπε...

Χαχαχα
Έτσι μάλιστα! Άντε γιατί έχασα πάσα ιδέα για σένα προς στιγμή.

Δεν είναι θέμα συντηρητισμού απο μέρους μου, ούτε κ κατακρίνω, ο καθένας όπως τη βρίσκει,απλά εγώ όταν ήμουν σε σχέση δε μπορούσα με τίποτα να κάνω κάτι τέτοιο που είπες...

Α, ωραία κ γω είχα ακούσει για την ταινία ότι είναι πολύ καλή.

The Motorcycle boy είπε...

Καλώς έχασες πάσα ιδέα για μένα -κακώς την ξαναβρήκες.

Όχι μωρέ, ποιος συντηρητισμός; Οι συντηρητικοί είναι άλλωστε αυτοί που γράφουν τις ψηλότερες επιδόσεις στο ξενοπήδημα. Απλά, όταν περνάς καλά δεν την ψάχνεις παραέξω -δεν έχεις όρεξη, ούτε και μάτια δηλαδή.

ell είπε...

Ναι, ακριβώς αυτό. Αλλιώς γιατί να είσαι με τον άλλο.

The Motorcycle boy είπε...

Καλά, λόγους για να είσαι με ΚΑΠΟΙΟΝ άλλο -μπορώ να σου βρω γύρω στους χίλιους.

Αλλά με ΤΟΝ (ΤΗΝ) άλλο/η δεν προλαβαίνεις να είσαι αλλιώς.

ell είπε...

Χαχαχα. Ωραίο. Έτσι ναι, κ δε σε χαλάει κιόλας να μην είσαι "αλλιώς" με τον άλλο.

Ε, κ γω μπορώ να βρω λόγους, άσε μη με πιάσει το κυνικό μου

The Motorcycle boy είπε...

Υπήρχε ένα βιβλίο παλιά που είχε τίτλο "Κύνες ή κυνικοί;" Τώρα το θυμήθηκα, στο άσχετο -εκεί είχα διαβάσει για εκείνον τον αρχαίο φιλόσοφο που δίδασκε πως να κατορθώσεις να επιβληθείς στις φυσικές ανάγκες του σώματός σου και κάποτε είχε χτυπήσει το πόδι του σε μια πέτρα. Επειδή δεν το περίμενε λοιπόν, έβγαλε ένα ουρλιαχτό πόνου και μετά νευρίασε τόσο πολύ που κράτησε την αναπνοή του και πέθανε.

Άσχετο -που τα θυμήθηκα όλα αυτά απορώ.

ell είπε...

Μα, γιατί να επιβληθείς στις φυσικές ανάγκες του σώματός σου;

Απλά η διαφορά είναι ότι μπορεί κάποιος να έχει ζήσει κάποια πραγματα κ μετά να μην του κάνει κλικ με τίποτα κ γίνεται ανέραστος που λένε... αυτό όμως συμβαίνει φυσικά, από μόνο του.

Γιατί κ από κάποιον Ρώσο συγγραφέα που ξέρω (τον Ντοστογιέφσκι νομίζω) που είχα δει τη βιογραφία του, όταν προσπάθησε να κάνει κάτι ανάλογο, τον έπιασε μια ηθικοθρησκευτικόδιδακτική μαλακία, κ προσπαθούσε να επιβληθεί στις φυσικές του ανάγκες αλλά κ να το παίζει ηθικολόγος κ ιεροκύρηκας/ιεραπόστολος, εκείνη την περίοδο κύριως ξέφευγε τελείως.

Ό,τι καταπιεζει κανείς έρχεται με μεγαλύτερη ορμή...

The Motorcycle boy είπε...

Ξέρω 'γω ρε φιλενάδα γιατί να επιβληθείς; Έτσι τη βλέπουν τα φιλοσοφημένα άτομα και οι καλόγεροι ας πούμε.

Στο έγραψα και πριν -άσχετο ήταν το σχόλιό μου, απλά μου ήρθε και το έγραψα.

Αυτοί που λένε οτι έχουν ζήσει κάποια πράγματα, οτι έχουν μπουχτίσει στις εμπειρίες και δεν τους κάνει κλικ, είναι συνήθως ανέραστοι και έχουν ζήσει παραπλεύρως της ζωής. Γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να έχεις γνωρίσει, ας πούμε, την ευτυχία ή την ικανοποίηση ή οτιδήποτε έντονο και να μη θέλεις να το ξαναζήσεις.

ell είπε...

΄Σήμερα το να βρεις σεξ είναι το πιο εύκολο. Άλλες εποχές βλέπε Νικολαϊδη, ήταν δύσκολο γι αυτό κ υπήρχε τόση καύλα κ ορμή, γιατί δεν ήταν τόσο ευκολό να το βρούνε.

Μου είχε κάνει εντύπωση λοιπόν, πριν κάποια χρόνια, κάποιοι Σουηδοί πολύ μεγαλυτεροί μου που είχα γνωρίσει (τότε θα ήταν γυρώ στα 30-33)
Αυτοί λοιπόν είχαν φάει κόλλημα με κάτι νησιωτοπούλες οι οποίες ήταν πολύ "σεμνές" από ντύσιμο, συμπεριφορά κλπ το οποίο έκανε κ τρομερή αντίθεση με τα όργια που βλέπαμε καθημερινά στο συγκεκριμ. νησι...

Όταν πήγαινα λύκειο η κολλητή μου είχε πάει για κάποιο καιρό στη Σουηδία που ήταν παντρεμένος ο ξαδερφός της. Μού είχε πει λοιπον, ότι καθόντουσαν στο τραπέζι να φάνε κ ερχόνταν η 15χρονή με τον γκομένο της έλεγε γεια κ κλεινόνταν στο δωμάτιο δίπλα κ γαμιώντουσαν κ φυσικά τα ακούγανε όλα...

Αυτό το αναφέρω γιατί με αυτή την εμπειρία της Μ. κατάλαβα γιατί οι Σουηδοί δεν μπορούσαν με τίποτα να τη βρούνε με τις καρακουκλάρες που ήταν στο νησί, πολλές Σκανδιναυές, κ ήταν σαν ανέραστοί, ακαυλωτοί κλπ.

Αλλά από κει κ έπειτα είναι ό,τι έχει συνηθίσει ο καθένας.
Π.χ. μία ιερόδουλη πάντα θα ψάχνει να βρει συναίσθημα, αντίθετα μία καταπιεσμένη που έχει ζήσει στην στέρηση αυτό που θα θέλει κ θα της γίνει μανία κ έμμονη ιδέα θα είναι το γαμήσι όπου κ όπως.
Κ έτσι πάει κ σε κάποιους άντρες

Βέβαια μπορεί να κάνω κ λάθος, μιλάω από τη δική μου εμπειρία στους ανθρώπους

ell είπε...

Α, κ δεν είναι τυχαίο που κάποιες γυναίκες όπως ιερόδουλες δεν μπορούν κ δε θέλουν με τίποτα να φιλήσουν στο στόμα...

ell είπε...

"Αυτοί που λένε οτι έχουν ζήσει κάποια πράγματα, οτι έχουν μπουχτίσει στις εμπειρίες και δεν τους κάνει κλικ, είναι συνήθως ανέραστοι και έχουν ζήσει παραπλεύρως της ζωής. Γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να έχεις γνωρίσει, ας πούμε, την ευτυχία ή την ικανοποίηση ή οτιδήποτε έντονο και να μη θέλεις να το ξαναζήσεις."

Εγώ πάτνως αυτό που λες, το βλέπω κ σαν άμυνα... Γιατί αν έχεις ζήσει την ευτυχία αυτή κ την χάσεις ξαφνικά, τρελένεσαι... οπότε λες καλύτερα χλιαρά, για αυτοπροστασία, κ δεν γίνεται συνειδητά, αλλά είναι αντανακλαστικό.
Π.χ. γνωρίζω γυναίκα η οποία ό,τι κ αν κάνει, μ' όποιον κ αν είναι κ σε σχέση χρόνων, δεν μπορεί να κοιμηθεί στο ίδιο κρεβατί. Γιατί όταν έχασε κάποιον δεν μπορεσε για καιρό να κοιμάται. Όποτε μετά απ' αυτό αντιστραφηκε κ όταν το έκανε με τον δικό της, αν αυτός καθόντανε σπίτι δε μπορούσε να κλείσει μάτι. Άμυνα του οργανισμού προφανώς, για να μην αφεθεί... φόβος; δεν ξέρω
τι να πω, αυτές οι άμυνες μας κάνουν να γινόμαστε ρομπότ

The Motorcycle boy είπε...

Ναι εντάξει, το ίδιο λέμε. Το οτι είναι εύκολο να πηδηχτείς ή να πηδήξεις, το οτι είναι τα πάντα φόρα παρτίδα δεν σημαίνει απαραίτητα οτι θα νιώσεις και καμιά ιδιαίτερη συγκίνηση. Από την άλλη, το πήδημα μετ΄εμποδίων είναι ακόμα μια παγίδα γιατί υπάρχει η περίπτωση να φας τα μούτρα σου, ακριβώς όταν νομίζεις οτι τα κατάφερες.

Οι πουτάνες (συγνώμη δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω τον όρο ιερόδουλες -μου φέρνει στο νου σεξ κάτω από βωμούς και ανακατεύεται το στομάχι μου), οι επαγγελματίες εννοώ όχι οι άλλες που χαρακτηρίζονται έτσι από την πλάγια συμπεριφορά τους (αντρικό ανάλογο ο πούστης) δε νομίζω οτι μπερδεύουν τη δουλειά με το συναίσθημα. Κι αν σκεφτείς την κρεατοβιομηχανία στην οποία δουλεύουν θα καταλάβεις οτι μόνο σιχασιά για την πράξη μπορεί να τους μείνει. Αλλά, αν έχουν κάποια βάση εκείνες οι παλιές ιστορίες που διαβάζαμε -οι πουτάνες μπήκαν στο επάγγελμα λόγω συναισθήματος.

Από την άλλη πλευρά, οι στερημένες είναι έτσι λόγω αναστολών. Άρα, πως να δεχτούν το "όπου και όπως";

Υ.Γ.: Κοίτα τώρα σχόλια σε ποστ για το βιβλίο του Τζούμα! Ρε τι καλό βιβλίο ήταν αυτό χαχα.

The Motorcycle boy είπε...

Τώρα είδα το επόμενό σου σχόλιο. Όχι, λάθος το κατάλαβες αυτό που είπα! Το παράδειγμα της γυναίκας που λες είναι κλασσικό παράδειγμα ατόμου που έχει ζήσει έντονα και προσπαθεί να προστατεύσει τον εαυτό του από κάτι παρόμοιο.

Εγώ εννοώ τους τύπους εκείνους που κυκλοφορούν σύμφωνα με το αμερικάνικο πρότυπο "'ve been there -seen' that". Αυτούς που έχουν κάνει τόσο πολύ σεξ που δεν τους λέει τίποτα να το ξανακάνουν, αυτούς που έχουν τόσο πολύ ξενυχτήσει που το βαρέθηκαν, αυτούς που έχουν κάνει τόσα πολλά στη ζωή τους, που δεν κάνουν τίποτα πλέον ... τέτοιους τύπους. Ε, αυτοί δεν έχουν κάνει ποτέ πραγματικό σεξ, δεν έχουν ποτέ ξενυχτήσει και δεν έχουν κάνει τίποτα αληθινό στη ζωή τους. Αυτό λέω εγώ.

ell είπε...

Όχι μόνο για αυτό Motorcycle Boy. Κ από αηδία, αλλά είναι κ πιο ευάλωττες σε κάτι τέτοιο.

Κ γω πουτάνες πηγα να γράψω αλλά είπα να είμαι politically correct, γιατί με έβαζε τιμωρία ο αριστερός όταν έλεγα τέτοιες λέξεις :Ρ

Αν κ η συγκεκριμένη εδώ που ταλέμε είναι πολύ φορτισμένη ως λέξη, αλλά αυτός χαλιόντανε κ μού κανε κύρηγμα ακόμα κ όταν έλεγα σκατά κ.α. Εντάξει τον καταλαβαίνα αλλά μιλάμε κ για υποκρισία κ ψευτοελιτισμό σε κάποια πραγμ.

δεν είναι απαραίτητο να μην γουστάρουν κάποιες γυναίκες να το κάνουν. Συνδυάζει δουλειά κ διασκέδαση (π.χ. κάποια κολ γκέρλς). Σε καμία περίπτωση δε μιλάω γι αυτές που τις έχουν με το ζορι, τράφικινγκ κ.α.

Οι στερημένες είναι στερημένες από πολλούς λόγους. Όταν δούλευα νύχτα (όχι Αθήνα) είχα γνωρίσει ένα ζευγαράκι που μου φαινόνταν τουλάχιστον χαριτωμένο... η τύπισσα φαινόνταν το καλό κορίτσι κλπ. μόλις είχε /την είχαν; αρραβωνιάσει με τον άλλο, ο οποίος φαινόνταν τρελα ερωτευμ. μαζί της.

Ε, λοιπόν όταν έβρισκε ευκαιρία με ρωτουσε διάφορα, κ ήθελε να της γνωρίσω κάποιους, ε, αυτή σιγούρα αν είναι παντρεμένη τώρα, θα πέφτει τρελό κέρατο.
Κ άλλες περιπτώσεις που είχε πέσει πολλή καταπίεση από το σπίτι

Το άλλο που είχες πει... μπορεί στην απόλυτη αγάπη αυτά να είναι λεπτομέριες, δλδ κάποιος που τον είχα αγαπήσει, επειδή ήμουν η 1η του, του είχα πει ότι δε θα με πείραζε να πάει κ με άλλες. Αλλά τον αγαπούσα κ θεωρούσα ότι πέρα του ότι θα ήταν πολύ εγωϊστικο να μην πάει με άλλες, η ευχαρίστισή του ήταν ευχαρίστισή μου. Αλλά μιλάμε για μοναδικό άνθρωπο...

Δεν ξέρω ρε γαμώτο! Είναι τα μόνα πραγμ. που δεν υπάρχουν στάνταρς, ανάλογα τις εμπειρίες,την πλύση εγκεφάλου που δεχόμαστε, τι να πω.
Κ κυρίως τους φόβους κ τα κόμπλεξ που κουβαλάμε

Τι καθόμαστε κ λέμε, σωστό το υστερόγραφο... :D

ell είπε...

"...δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω τον όρο ιερόδουλες -μου φέρνει στο νου σεξ κάτω από βωμούς"

Χαχαχα, ωραία εικόνα... spiritual :Ρ

The Motorcycle boy είπε...

Α, τέτοιον "αριστερό" γνώρισες που είχε πρόβλημα με τις λέξεις! Και δηλαδή όταν πήγαινε μπουρδελότσαρκα έλεγε στην τσατσά, "να σας ρωτήσω -πόσο κοστίζει η συνουσία με την ιερόδουλη;" Να μην το συνεχίσω και φανταστώ τι λέει όταν θέλει να πάει τουαλέτα -ε;

Αυτό το πράγμα, που οι λέξεις είναι φορτισμένες ιδεολογικά και δεν θα πρέπει να τις χρησιμοποιούμε -το είχα φάει κι εγώ κάποτε με μια Κνίτισσα όταν είχα τολμήσει να κοροϊδέψω κάποιους χαρακτηρίζοντάς τους "Κούρδους"! (Αλήθεια, το ξέρεις οτι και οι Κάφροι ήταν φυλή της Αφρικής; άρα απαγορεύεται κι αυτό!) Τέλος πάντων, εγώ που γέλαγα με το ανέκδοτο με τον τελευταίο Κούρδο (που πέθανε όταν ξεκουρδίστηκε) δεν υποστήριξα ποτέ τον Οτσαλάν που μακέλευε φαμίλιες για να παραμείνει στην εξουσία του PKK, όπως έκανε το ΚΚΕ.

Εντάξει, αυτή τη στέρηση, τη φυσική την έχω δει πολύ παλιά και έχεις δίκιο. Δεν παλεύεται το πράγμα.

Υ.Γ.: Μα ιερόδουλες! Σαν όνομα αρχιεπισκόπου είναι αν το κάνεις στο αρσενικό!

ell είπε...

Για τους "Κάφρους" το ήξερα. Κ έτσι όπως τα θέτει, έχει απόλυτο δίκιο ο άνθρωπος.
Αλλά ένιωθα απίστευτη καταπίεση με όλα.

Δε μπορούσα ν' αναπνεύσω. Λες κ δεν ξέρω πότε κάποιος αν θέλει να προσβαλλεί θα χρησιμοποιήσει συγκερκιμένες λέξεις.

Απλά οι λέξεις όπως πουτάνα μπορεί π.χ. να το πω σε μία φίλη ή κ φίλο: Τι πουτανάκος που είσαι;

Αλλά άλλο να τη χρησιμοποιησει κάποιος προσβλητικά.
Η προθεση κ η διάθεση έχει σημασία.

Εντάξει κ τον άλλο αν τον πεις Κούρδο θέλοντας να τον προσβάλλεις είναι ρατσιστικό. Όπως κ το Κάφρος. Έγω πάντως όταν θέλω να βρίσω ή τα πάρω με κάτι, θα πω τα κλασσικά (χωρίς εθνικότητες κ μαλακίες)

Ας πουμε για "γαμήσι", ε, μου λέει υποβιβάζεις αυτή την ωραία πράξη χρησιμοποιώντας τη για να βρίσεις...

Τι να πω... δικιό έχει αλλά ειλικρινά πέρα απ' αυτά, εγώ είδα πραγμ. που δεν μου άρεσαν, κ κουράζομαι κ μόνο που τα συζητάω κ τώρα

Vlaxos είπε...

Μέσα στην βδομάδα θα βγω παγανιά για τον "Μοντεζούμα".
Αν δεν το βρω... κανόνισε!

"Τζουμα" δεν θα πάρω, sorry...
Ανέκαθεν μου έκανε κάτι σε life-style και χαλιόμουνα

Δώσε χαιρετίσματα λέμε...

Ανώνυμος είπε...

Μ' άρεσαν τα τελευταία 20 σχόλια για το βιβλίο του Τζούμα η του Νικολαίδη? Γιατί οι δυό τους είχαν εντελώς διαφορετικές απόψεις πάνω στο σέξ, στον έρωτα και στην συντροφικότητα. Νομίζω ότι έχετε μικρή εμπειρία πάνω στο θέμα, προπαντός η ell νομίζω ότι έχει πολλά ακόμα να μάθει και πρέπει ν' ανανεώσει τις παρέες της!
Μπράβο της που είχε τόσο ανοιχτό μυαλό και άφηνε το αγόρι της να πηγαίνει με άλλες για να μην του στερήσει την ευχαρίστηση... Πραγματικά το θαυμάζω αυτό!
Εγώ θάμουνα πολύ εγωιστής...
Κι όταν έχεις ερωτευθεί και ζήσει έντονα, θέλεις να ξαναζήσεις, αλλά ξέρεις ότι δεν θάναι το ίδιο. Η διαφορετικότητα μπορεί να σε περιμένει...

ell είπε...

Ανώνυμε, απλά του το είχα πει ότι μπορέι να το κάνει, γιατί ήμουν η 1η του κ ήταν σε άλλη χώρα κ θεωρούσα ότι θα ηταν εγωϊστικό να ζητήσω αποκλειστικοτητα. Κ κυρίως τον αγαπούσα κ τότε μαθαίναμε τον έρωτα κ οι δυο. Ήμουν 18.

Άλλο τώρα αν αυτός μπορεί να μην το έκανε. Εμένα πάντως δε μου έχει ξανατύχει να σκεφτώ έτσι για καποιον, μπορεί να έφταιγε που ήμουν μικρή, τι να πω...

Μπορεί να είμαι πιο ανασφαλής ή κομπλεξική τώρα δεν ξέρω...

ell είπε...

Κ εγώ εγωϊστρια κ δυστηχώς ζηλιάρα είμαι. Τώρα για την εμπειρία δεν ξέρω πώς το βλέπει ο καθένας...

Μετριέται με τους ερωτικούς συντροφους που είχες σαν αριθμό; Τι να πω, με άντρες που έχω πάει οι οποίοι ήταν με πολλές διαφορετικές γυναίκες ήταν χάλια, ενώ κάποιοι που ήταν καιρό σε σχέση ήταν καταπληκτικοί, ίσως γιατί "προλάβαιναν" να μάθουν μια γυναικά. Αλλά κ πάλι υποκειμενικά είναι αυτά

miaarkoudapouthneleganbetty είπε...

@ mb:

Αυτοί που λένε οτι έχουν ζήσει κάποια πράγματα, οτι έχουν μπουχτίσει στις εμπειρίες και δεν τους κάνει κλικ, είναι συνήθως ανέραστοι και έχουν ζήσει παραπλεύρως της ζωής. Γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να έχεις γνωρίσει, ας πούμε, την ευτυχία ή την ικανοποίηση ή οτιδήποτε έντονο και να μη θέλεις να το ξαναζήσεις.

***
Πόσο μας πόσο συμφωνώ μαζί σου δεν φαντάζεσαι!
(μου φαίνεται θα γίνουμε όπως και με τον divine: "μάλιστα! τα ΄παμε τα συμφωνήσαμε!", τι γέλιο που κάνω κάθε που μου το λέει)

Παρωδία της ζωής τους ζήσανε κι όχι την ίδια την ζωή τους. Τα ωραία, το πιστεύω και γω, δεν χορταίνονται.

The Motorcycle boy είπε...

Ell αυτά τα δήθεν ρατσιστικά, ή σεξιστικά κι εμένα με κουράζουν αφάνταστα. Κι αυτές οι ιερότητες του έρωτα και του πηδήματος μου κάνουν πολύ σε "διαβάζω Μάρω Βαμβουνάκη για να ερωτευτώ και βλέπω Τρέσι Λορντ για να χύσω". Με λίγα λόγια, δικαιολογίες για να περνιόμαστε αγωνιστικοί. Σου έδωσα πριν το παράδειγμα με τον Οτσαλάν -για ρώτα τους "αριστερούς" φίλους σου σχετικά.
Ή μάλλον άστο, μην τους ρωτάς -ξέκοψε όπως σου λέει ο Ανώνυμος γιατί η μούχλα στο μυαλό είναι κολλητική.

Βλάχο, στην Πολιτεία θα το έχουν σίγουρα. Πάρε, διάβασε, κλάψε ελεύθερα.

Ανώνυμε δηλώνω μονίμως άπειρος περί τα ερωτικά θέματα και κυκλοφορώ μονίμως πρόθυμος να διδαχτώ (με κάτι τέτοιες εξυπνάδες πάντως βγάζαμε γκόμενα παλιά -σοβαρολογώ). Δεν γνωρίζω τις απόψεις του Νικολαϊδη σχετικά με το θέμα, αλλά μπορώ να καταλάβω τη φιλοσοφία του Τζούμα την οποία περιέγραψα σε παραπάνω σχόλιο αναφερόμενος και στους γνωστούς της ell.
Ξέρω όμως οτι τα έντονα συναισθήματα είναι σαν την πρέζα. Πάει να πει, τα πρεζάκια ξέρουν οτι τίποτα δεν θα είναι σαν την πρώτη φορά, αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι σταματάνε να την κυνηγάνε.

Ell, μιας και ανέφερες τον αριθμό των ερωτικών συντρόφων να σου πω οτι εγώ έχω πάει μόνο με μια γυναίκα. Εντάξει, υπήρχαν κι άλλες παλιά όμως δεν τις θυμάμαι καθόλου.

Μπέττυ, έτσι είναι και μακάρι να παραμείνει έτσι όσο περισσότερο γίνεται. για όλους μας. Ακούς Ανώνυμε;

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνώ μοτοσάικλ, ο απόλυτος έρωτας είναι σαν τη χοντρή πρέζα που δεν θέλεις να τελειώσει ποτέ... παθαίνεις εξάρτηση. Εαν τη χάσεις όμως, μπορείς να τη βρείς με κάνα χασισάκι, δεν είναι κακό αυτό. Μετά αρχίζεις και απεξαρτοποιείσαι, γιατί μεγαλώνεις και δεν θέλεις να ξεχάσεις.

Μου αρέσει που το έθεσες έτσι...έχεις πάει με μια μόνο γυναίκα, είσαι σωστός.

Ακουσα την Μπέττυ , έχει δίκιο, τα ωραία δεν χορταίνονται και πάντα θέλεις να τα ξαναζήσεις, αλλά ποτέ δεν είναι το ίδιο και δεν πρέπει νάναι .

Δίνω ιδιαίτερα μαθήματα για ερωτικά θέματα αλλά η αμοιβή μου είναι μεγάλη. Δεν νομίζω πάντως ότι κανένα παιδί από δώ έχει ανάγκη. Νοιώθω ότι έχουν αγαπήσει κι' έχουν αγαπηθεί... ας κρατήσουν αυτό το δώρο.

The Motorcycle boy είπε...

Αυτό είναι ένα όμορφο σχόλιο για να κλείσει ένα ποστ που είχε άσχημο θέμα.

Mplim-Mplom είπε...

του ταίριαζε πολύ ο ρόλος που του δόθηκε στη Γλυκιά Συμμορία. τυχαία του δόθηκε άραγε..?

The Motorcycle boy είπε...

Χαχα, αυτό είναι κακία ρε συ! Εντάξει, μην ξεχνάς τον ρόλο του στα Κουρέλια!

Υ.Γ.: Κακία ήταν, αλλά μου άρεσε.

ell είπε...

Αλήθεια αν δεν κάνει κόπο, τι ρόλο έπαιζε;

Ανώνυμε, ως έμπειρο κ γω αυτό ήθελα να σε ρωτήσω, αν παραδίδεις μαθήματα :Ρ, αλλα με πρόλαβες.

Γενικά πάντως η λέξη εμπειρία δε μου αρέσει κ τόσο κ δεν την εμπιστεύομαι...

Κ ο Α. θεωρεί τον εαυτό του έμπειρο (στην πολιτική, ιστορία κ.α.) κ μου έχει πει ότι κάτι 25αρηδες τον αποκαλούν δάσκαλο

Όσο για το σεξ/έρωτα που λες... άστο για την εμπειρία...

έχει να κάνει με ένστικτο, ορμή, χειμία, ποθο, καύλα κ όχι "εμπειρία"... είμαι σίγουρη ότι συμφωνείς

The Motorcycle boy είπε...

Έπαιζε έναν ομοφυλόφιλο παραγωγό ταινιών με τον οποίο τραβιόταν ένα φεγγάρι ο κεντρικός ήρωας πριν τσακωθούν. Ο τύπος που είχε αντικαταστήσει τον κεντρικό ήρωα στη σχέση του με τον Τζούμα ήταν ο Χάρης Ρώμας -πολλά γέλια!

Περί εμπειρίας, το ξαναλέω, εγώ δεν έχω ούτε πρόκειται ποτέ να αποκτήσω -είμαι ανεπίδεκτος.

Αν κάποιοι αποκαλούν άτομο Δάσκαλο, και το άτομο δεν τους ρίχνει μπούφλα, το άτομο είναι για μπούφλες -αξίωμα αυτό.

ell είπε...

Α, κατάλαβα. Πάντως απ' ό,τι θυμάμαι είναι καλή ταινία ε;

Mplim-Mplom είπε...

Έπαιζε ένα θρασύδειλο, δήθεν (ομοφυλόφιλο) παραγωγό ταινιών.

The Motorcycle boy είπε...

Η Γλυκιά Συμμορία; Μπααα -τίποτα ιδιαίτερο. Απλά καθόρισε τον τρόπο ζωής μου από τα 19 μέχρι τα 30κάτι κι ακόμα με κουμαντάρει. Μικροπράγματα -"μη δίνεις σημασία"

Mplim-Mplom είπε...

ξέχασα ένα κόμμα μεταξύ του δήθεν και του ομοφυλόφιλου. Για να μην παρεξηγηθώ.

The Motorcycle boy είπε...

Χαχα, ρε Μπλιμ Μπλομ το παράχεσες! Εξήγησα πιο πάνω τον ρόλο ευγενικά, αλλά εσύ ... Χαχα.

Πάντως είχε τον τρομερό διάλογο με την Τομαζάνη:

-Κυρία μου; Τι κάνει η επανάσταση;
-Γαμιέται!
-Μάλιστα! (Κοίταγμα προς τον δρόμο) Καμιά άλλη ανωμαλάρα!

ell είπε...

Ελπίζω να την δω. Δεν έχω δει ταινίες του Ν.Ν. πέρα απ' το "Σινγκαπουρ Σλινγκ" που σου έλεγα, κ λόγω αυτής της λέξης που είχε επαναληφθεί στην ταινία, ρώτησα φίλο κ μου είπε

The Motorcycle boy είπε...

Θα σου έλεγα να ψάξεις και για την Πρωινή Περίπολο, αλλά η κόπια που κυκλοφορεί στα βιντεοκλαμπ είναι για τ΄ανάθεμα, θα βλαστημήσεις.

Δες τη Συμμορία και τα Κουρέλια -δες οτι βρεις από Νικολαϊδη δηλαδή. Δεν θα πάει χαμένη η ώρα σου -αυτό είναι σίγουρο.

numb είπε...

εμένα μ' άρεσε και ο ρόλος του στο "ρεμπέτικο" του Φέρρη.
σε ποιες άλλες ταινίες έχει παίξει;

The Motorcycle boy είπε...

Σενάριο

1. Τηλε-καννίβαλοι (1987)

Ηθοποιός

1. Νετρίνο (1999) [Τάσος ("πρέσβης")]
2. Ακροπόλ (1995) [Πλάτων]
3. Τηλε-καννίβαλοι (1987) [Άγγελος Φαρμακίδης]
4. Ρεμπέτικο (1983) [Γιάννης (Χουάν)]
5. Γλυκιά συμμορία (1983)
6. Ο δράκουλας των Εξαρχείων (1981)
7. Οι απέναντι (1981)
8. Ελευθέριος Βενιζέλος 1910-1927 (1980) [(μέλος θιάσου)]
9. Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα... (1979) [Κωνσταντίνος]

Στο Ρεμπέτικο δεν τον πολυθυμάμαι, αλλά τώρα βρήκα οτι είχε γράψει το σενάριο στους Τηλεκανίβαλους και έδεσε το σιρόπι! Μιλάμε για τρομερή δουλειά! Και αστείαααα τι να σου πω! Τύφλα νάχει ο Σεφερλής δηλαδή.

numb είπε...

θενκς
εγώ πάλι είχα ξεχάσει ότι έπαιζε στο "ακροπόλ" (το οποίο κατά την ταπεινή μου άποψη είναι η καλύτερη ταινία του Βούλγαρη), αν και είχε έναν μεγάλο ρόλο
το νετρίνο πρέπει να ήταν κάποια τηλεταινία, δεν την έχω δει
ούτε τους Τηλεκανίβαλους έχω δει. Και ούτε πρόκειται, θεός φυλάξοι.

The Motorcycle boy είπε...

Ωραίο ήταν το Ακροπόλ, αλλά δεν με ψήνει γενικά ο Βούλγαρης. Είχα δει και το Χάπυ Ντέι -γαμώ τις ξενέρες. Κι εκείνο το Προξενιό της Άννας, που το παίζουν συνέχεια -αναγούλα και μιζέρια ρε παιδί μου.

Το Νετρίνο έχει μπόλικο βυζί και καλά υποβρύχια πλάνα νομίζω.

Τους Τηλεκανίβαλους θα τους πετύχεις στην τηλεόραση ... δεν μπορεί ...

Ανώνυμος είπε...

Φυσικά και συμφωνώ ότι η εμπειρία δεν έχει σχέση με το ένστικτο, την χημεία, τον παραλογισμό και την τρέλλα στον έρωτα...
απλά, μπορεί από κάποια ηλικία και μετά, η εμπειρία να βοηθά στο να μην το χάσεις αυτό όταν το ξαναβρείς... νομίζω...

The Motorcycle boy είπε...

Μπααα, αν ήταν έτσι θα γινόμασταν όλοι ευτυχισμένοι μετά τα 40 ας πούμε.

Απλά, μετά από κάποια ηλικία έχεις βαρύνει κάπως και βαριέσαι να κάνεις μαλακίες.

ell είπε...

Απ' ό,τι κατάλαβα έχεις μια κάποια ηλικία Ανώνυμε, έτσι; :Ρ

The Motorcycle boy είπε...

Ε,μα ... καλά σου λέει το παιδί! Χαχαχα!

ell είπε...

Ε, καλά, όχι ότι εγώ είμαι μικρή... αλλά λέμε τώρα

Ανώνυμος είπε...

Μόνο κάποια ηλικία... θα μπορούσα νάμουνα παππούς σε νεαρή ηλικία! Αυτό τώρα τι σου λέει?

ell είπε...

Πολλά μου λέει.
Μπράβο λοιπόν. Εγώ κ πιο μικρή γιαγια, ένιωθα πολλές φορές

The Motorcycle boy είπε...

Εμένα πάντως μου λέει πως ξέρω πότε ξεκίνησαν όλα αυτά! "Όταν εκείνος ο κρετίνος ο Πέρι Κόμο ..."

Αλλά τέλος πάντων ...

ell είπε...

Αυτή η ατάκα κάτι μου θυμίζει...
Από ποια ταινία είναι;

The Motorcycle boy είπε...

Από "Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα".

"Ξέρεις πότε ξεκίνησαν όλα αυτά, έτσι; Όταν εκείνος ο κρετίνος ο Πέρι Κόμο τραγούδησε τη Γκλεντόρα. Άκου, άκου πτώμα να μαθαίνεις!" και την έλεγε ο Τζούμας.

ell είπε...

Κ πηγαίνει για κάτι δικό σας με τον ανώνυμο...

Ώραία, τουλάχιστον κάποιοι συνεννοούνται εδω μέσα

The Motorcycle boy είπε...

Μπα -νομίζω οτι όλοι καταλαβαινόμαστε εδώ μέσα και κάποιες φορές (λίγες ή πολλές) συνεννοούμαστε κιόλας.

ell είπε...

Αυτός ο Πέρι Κόμο τουλάχιστον λέει;

The Motorcycle boy είπε...

Κρετίνος χαχαχα!! Αλλά η Γκλεντόρα λέει πολύ.

Ανώνυμος είπε...

Οπως και ο Τζίμ Μπλαίηκερ... ταχυδακτυλουργός απ' την Οντέσα... α ρε Κουρέλι!

marquee de mud είπε...

φιλε ο τζουμας γαμουσε στην νεα υορκη της δεκαετιας του 70 που "ξερουμε ολοι τι εγινε τοτε στην αμερικη" και γι'αυτο μην τον ξαναπιασεις στο στομα σου. ουτε αυτον ουτε τον χατζηφωτιου που γαμουσε στα ομορφα "σπιτια" της αθηνας και πριν και κατα τη διαρκεια αλλα και μετα την κατοχη. άιντε παλιοκομπλεξαρες ολοι και ολες....

The Motorcycle boy είπε...

Ναι, Τζιμ Μπλαίκερ -επάγγελμα; Ταχυδακτυλουργός από την Οντέσσα. (Φυσικά, χάρηκα πολύ!)
Το είχα πει αυτό για επάγγελμα σε ένα σχόλιο και μου λέει ένα φιλαράκος που μένει Βρυξέλλες -"Οντέσσα; Δυο βήματα είσαι, δεν πετάγεσαι να τα πούμε από κοντά;" Χαχαχα.

Marquee, όταν λες γαμούσε -εννοείς κάτι χειρότερο από αυτό που φαντάζομαι;

Ο Χατζηφωτίου είχε ακουστεί για κοπρολαγνεία -το καθήκι μαγάρισε και εκείνο το αγγελικό πλάσμα, τη Τζένη Καρέζη.
Κομπλεξάρες οι Έλληνες εστέτ; Μα γιατί το λες αυτό; Χεχεχε

Ανώνυμος είπε...

"Eγώ εννοώ τους τύπους εκείνους που κυκλοφορούν σύμφωνα με το αμερικάνικο πρότυπο " been there - done that". Αυτούς που έχουν τόσο πολύ ξενυχτήσει που το βαρέθηκαν, τέτοιους τύπους. Ε, αυτοί δεν έχουν ποτέ ξενυχτήσει . Αυτό λέω εγώ."

Για να γράφεις τα παραπάνω, εγώ πιστεύω ότι δεν έχεις ξενυχτίσει αρκετά στη ζωή σου....
και το " been there - done that" αφορά τις εμπειρίες της ζωής γενικότερα... ναι, υπάρχει αυτό που λέγεται "κορεσμός". Αν δεν το έχεις νοιώσει, τότε να χαίρεσαι...έχεις μέλλον...
Στη διάθεσή σου για συμβουλές, αν χρειαστείς
V

"Απλά, μετά από κάποια ηλικία έχεις βαρύνει κάπως και βαριέσαι να κάνεις μαλακίες."

Απαντάς μόνος σου

The Motorcycle boy είπε...

V, το πόσο γουστάρω τους τύπους που τσιμπάνε κάποιες ατάκες από μια τεράστια κουβέντα για να την πουν στον άλλο! Πάμε παρακάτω:
Αν πιστεύεις οτι υπάρχει αυτό που λέμε "αρκετό ξενύχτι" ή "αρκετός έρωτας" ή ακόμα και "αρκετή κραιπάλη" στη ζωή των ανθρώπων -δικαίωμά σου. Εγώ ναι, δεν έχω ζήσει αρκετά και γι΄αυτό συνεχίζω να προσπαθώ να ζήσω άλλωστε.
Από την άλλη πλευρά, δεν έχω κανένα πρόβλημα με όποιον αποφάσισε οτι "αρκετά, τα είδα όλα, τα έκανα όλα". Τι με νοιάζει εμένα αν ο άλλος θέλει να προβάρει σάβανο, όντας ακόμα, ας πούμε, ζωντανός; Αλλά όταν αυτό το πουλάει 20 ευρώ και θεωρεί μαγκιά του το οτι δεν έπιασε καμιά μυρωδιά ικανή να τον κρατήσει στη ζωή -μου τη δίνει κάπως.
Με άλλα λόγια "ψόφα μόνος σου και άσε μας εμάς".

Δίνεις και συμβουλές; "Να σου δώσω εγώ μια συμβουλή; Ποτέ μην ακούς τις συμβουλές των άλλων" κι αυτό δεν είναι του Τζούμα -εντάξει;

Όντως, μετά από μια ηλικία βαραίνεις και βαριέσαι ή δεν σε παίρνει να κάνεις μαλακίες. Το έχει εξηγήσει κι ο μυθικός Μικ Τζάγκερ καλύτερα: "Όταν ήμασταν νέοι, πηγαίναμε σε πάρτι, πίναμε, παίρναμε ναρκωτικά και καταλήγαμε με γυναίκες να κάνουμε σεξ μέχρι να ξημερώσει. Τώρα πια γεράσαμε, δεν τα αντέχουμε αυτά. Δηλαδή, πάμε σε πάρτι, πίνουμε, παίρνουμε ναρκωτικά και καταλήγουμε με γυναίκες. Αλλά πρώτα ρίχνουμε έναν υπνάκο μέχρι να ξημερώσει και μετά κάνουμε σεξ. Γεράσαμε βλέπεις!"
Αυτό πάλι τι σου λέει V;

Ανώνυμος είπε...

η περιμένουμε να ξημερώσει και μετά ρίχνουμε κάναν υπνάκο...Καθ' ότι το καλό σέξ δυσεύρετο στην εποχή μας!

Ανώνυμος είπε...

Και γιατί να μην ακούς τις συμβουλές των άλλων όταν σε συμφέρει?

Ανώνυμος είπε...

Οχι, δεν πιστεύω ότι υπάρχει αυτό που λέμε “αρκετός έρωτας” (γι’αυτό και δεν το ανέφερα καθόλου)... Για ξενύχτια-κραιπάλες και εμπειρίες (που ως πιτσιρικάδες βιαζόμασταν να μαζέψουμε) μίλαγα... Στην ουσία παράπονο έκανα... Οτι τελικά δεν υπάρχει τίποτα εκεί έξω που να μην επαναλαμβάνετε από ένα σημείο και μετά...

Χαίρομαι που δεν έχεις πρόβλημα με αυτούς που αποφασίσανε ‘αρκετά’. Άλλωστε εγώ δεν θα είχα το θράσος να χρεώσω 20 ευρώ για την ανάλυση του θέματος...

Υ.Γ. Πάντως μου λένε πως το σάβανο μου πάει πολύ... V for Vendetta!!!!

The Motorcycle boy είπε...

Συννενοούμαστε κάπως. Σε κόβω για απογοητευμένο κάργα -δεκτό και κατανοητό. Απλά έχω κάτι ψιλοδιαφωνίες τακτικής φύσης. Το οτι το σεξ δεν είναι τόσο καλό πια δεν σημαίνει οτι σταματάμε να το ψάχνουμε, ας πούμε.

Αν οι συμβουλές των άλλων μας συμφέρουν μπορούμε να τις επικαλεστούμε -δεν χρειάζεται να τις ακούσουμε, αφού τις έχουμε ήδη εφαρμόσει.

Ο έρωτας πάει κολλητά με τα ξενύχτια και τις κραιπάλες, κατά τη γνώμη μου. Πως αλλιώς;

Χαίρομαι που κατανοείς το πρόβλημά μου με τους αψ' υψηλού που τα έχουν ζήσει όλα και ζητάνε να τους πληρώσουμε για την αγορά απαξίωσης.

Το V for ... τι το ήθελες; Κατά την ταπεινή μου γνώμη η συγκεκριμένη ταινία ήταν το απαύγασμα της κρατικής προπαγάνδας. Τσίμπησες;

Ανώνυμος είπε...

Εντάξει... τότε V for Viagra!!!

The Motorcycle boy είπε...

Χαχα, εδώ κι αν σ' έχω! Η Κανέλλη είπε τις προάλλες οτι το Βιάγκρα είναι κόλπο του διεθνούς Κεφαλαίου (κεφαλαίο το κεφάλαιο), για να μας ψήσουν οτι αφού μπορούμε να πηδάμε μέχρι τα 70 μπορούμε και να δουλεύουμε -κι έτσι να ανεβάσουν τα όρια συνταξιοδότησης. Σωστός;

Ανώνυμος είπε...

Δεν το κόβω κακό να πηδάμε και να δουλεύουμε στο Δημόσιο μέχρι κάποια αξιοσέβαστη ηλικία... αρκεί να μη μας πηδάνε! Οσο για το "viagra", τι καλά νάταν "χόρτο" και να το καπνίζαμε! Γιατί συχαίνομαι τα χάπια...

The Motorcycle boy είπε...

Τίποτα δεν είναι κακό, μέχρι να αποδειχτεί κακό. Αλλά τότε είναι αργά.

Επειδή δεν παίζει η προοπτική να πάρω σύνταξη τα επόμενα 5-6 χρόνια, υπάρχουν δυο επιλογές:
-ή πεθαίνω δουλεύοντας.
-ή παίρνω σύνταξη και πεθαίνω στην ψάθα.

Κάποιες επιλογές έτσι;

Ανώνυμος είπε...

"τίποτα δεν είναι κακό... μέχρι αποδείξεως του εναντίων" πούλεγε κι' ένας κοινός μας φίλος.

Αλλά εσύ όντως δεν έχεις επιλογή... κάπνιζε λοιπόν για να το ευχαριστηθείς τουλάχιστόν...

The Motorcycle boy είπε...

Ναι και επιπλέον το παλιό εκείνο ρητό: "Αν δεν μπορείς να αποφύγεις το πήδημα, τουλάχιστον χαλάρωσε και απόλαυσέ το".

Ανώνυμος είπε...

Αυτό το ρητό δεν τόξερα και πολύ μου άρεσε!
Πολύ αστείο μου φάνηκε!... χα χα

Βρίσκομαι σε φάση Supertramp "The Logical song" - "Goodbye Stranger" κι άλλα πολλά...

The Motorcycle boy είπε...

Ναι, και το ρητό και οι Supertamp είναι της εποχής που πήγαινα Γυμνάσιο. Καλή φάση!

ell είπε...

Εμένα αυτό το ρητό μου το είπε συνάδελφος που το έλεγε ο λογιστής (στην ηλικία σας ο λογιστής κ αριστερός)

Βέβαια ο συνάδελφος το λεγε από άποψη παραίτησης σε κάποια θέματα, που εγώ όμως δεν συμφωνούσα καθόλου

Τι είναι η φάση Surertamp;

The Motorcycle boy είπε...

Εγώ το είχα διαβάσει σε κάτι σαχλαμαροκόμιξ που έβγαιναν με τις κωμωδίες του Αριστοφάνη, στη Λυσσιστράτη νομίζω. Εκεί είχα διαβάσει και την απορία γυναίκας, σχετικά με την πρόταση για απεργία από το σεξ:
"Κι αν οι άντρες δεν το δεχτούν και μας βιάσουν;"
"Όποιος βιάζεται σκοντάφτει"

Supertramp το συγκρότημα. Κάπως καλοί, κάπως χίππηδες, κάπως φλώροι.

ell είπε...

Α, ναι ρε. Ακούω τώρα αυτό το κομμάτι που λέει ο ανώνυμος. Το έχω ακούσει, αλλά δε συγκρατώ ποτέ ευκολα ονόματα από γκρουπς κ τίτλους.
Θα το ξαναβάλω να προσέξω καλύτερα τους στίχους

ell είπε...

Οι στίχοι πολύ καλοί αλλά κλαψ....οι, όπως κ η μουσική λίγο.

Ή αναλαμβάνεις δράση ή κάθεσαι κ κλέγαισαι κ αναρωτιέσαι

The Motorcycle boy είπε...

Ναι, έχεις δίκιο για τους Supertramp. Αν είναι να θυμηθούμε εκείνη την εποχή, θα σου πω το τσιτάτο που γούσταρα:
"Όποιος φοβάται, πέφτει και κοιμάται".

ell είπε...

Ναι εντάξει, αλλά αυτοί οι άνθρωποι (χίππυς) προσπάθησαν χωρίς βία κ δείχνοντας έναν άλλο τρόπο ζωής...

Ας πουμε εμένα μ' αρέσει κάτα κάποιο τρόπο που είδα αυτή μιληχεια φάτσα με την σχετικά γλυκια φωνή (για άντρα)

Γιατί (για να πω κ την κακία μου) όλα τα "κακά" έχουν γίνει από αντρικές μανιοεξουσιαστικές φύσεις

ell είπε...

Άντε με το προηγούμενο δικό μου φτάσαμε τα 100 σχόλια

Κερδίζω τίποτα :Ρ

The Motorcycle boy είπε...

Καλά ναι, κάπως έτσι είναι τα πράγματα, αλλά μετά, πολλοί από αυτούς πιάσανε τα πόστα και μας πήδηξαν χωρίς σάλιο (και συγνώμη για τα γαλλικά).

Όχι όλα τα "κακά". Τα περισσότερα. Εγώ πάλι δεν κάθομαι να μετρήσω, αλλά βλέπω οτι αν έχει κανείς κόμπλεξ, αν είναι στερημένος και καταπιεσμένος -τρώγεται να γαμήσει τον υπόλοιπο κόσμο όταν του δωθεί η ευκαιρία. Και όπως μας απέδειξαν οι γοητευτικές κυρίες Θάτσερ, Ράις και Μέρκελ -αν μια γυναίκα δεν ικανοποιείται στο σεξουαλικό, πηδάει τον υπόλοιπο κόσμο κατά συρροή.

Υ.Γ.: Ναι, κέρδισες τη δυνατότητα να μου ρίξεις ένα βρισίδι όποτε θέλεις, χωρίς να παρεξηγηθώ χαχαχα. Αλλά, πάλι, αυτή τη δυνατότητα την είχες ήδη. Άρα; Τζάμπα το κατοστάρι φιλενάδα!

ell είπε...

Ρε συ σόρρυ για το σεξιστικό σχολιάκι, αλλά μη γελιώμαστε. Θα μου πεις 5-6 ονόματα από γυναικές γνωστές...
Εδώ μιλάμε για εκατομύρια ανδρών, όχι μόνο αυτούς που κάνουν πολέμους κ είναι σε θέσεις. Βλέπε καθημερινά ειδήσεις κ θα καταλάβεις

Βιαστές παιδιών κ να μην τα πολυλογώ... γι αυτό είπα για μανιοεξουσιαστική φύση

Τέλοσπάντων τα πήρες λίγο...
Μου κόλλησε το τραγουδάκι κ το ξαναέβαλα. Ρώτησα κ έναν εδώ στην ηλικία σας από πρώην κομμουνιστική χωρα κ μου είπε, ναι ρε πώς δεν το ξέρω το έχω κ σε συλλογή, αλλά τότε το ακούγαμε κρυφά από ραδιοφ.

........

είμαι σίγουρη ότι κ πολλά άλλα ωραία γινόντουσαν κρυφά εκει. Παλιά π.χ. μου είπε για κάποιον ομοφυλόφιλό που τον πιάσανε κ τον γαμήσανε, φυλακές κλπ. Τέτοια ωραία.
Βέβαια κ αυτός εδώ (έχουμε "μαλώσει" πολλές φορές) των ίδιων αποψεων κ χειρότερων είναι. Πέρα του ότι φυσικά μου λέει ότι είναι αφύσικο, μου έχει πει ότι κατ' αυτόν "ατυοί" καταστρέφουν τον κόσμο...

ell είπε...

Ανώνυμε, εξαφανίστηκες

Σου 'ρχεται κανένα άλλο τραγουδάκι να βάλω, όσο προλαβαίνω

The Motorcycle boy είπε...

Όχι μωρέ δεν τα πήρα και ούτε χαλιέμαι με σεξιστικά, φεμινιστικά ή όπως θέλεις πέστα, σχόλια. Ναι όντως, βάλε τους άντρες από τη μια μεριά -έχεις δίκιο σε όσα τους καταλογίζεις και λίγα είναι.
Βάλε και τις γυναίκες από την άλλη, βάλε τις μανάδες που καταστρέψανε τα παιδιά τους ας πούμε -βιασμός είναι κι αυτός και μάλιστα συνεχής. Ένα παράδειγμα δίνω εδώ, για να σου πω οτι δεν βγάζουμε άκρη όσο καταλογίζουμε πράγματα σε ομάδες ανθρώπων.

Είναι αυτό που λέει κι ο δικός σου από την πρώην κομμουνιστική χώρα. "Αυτοί κατέστρεψαν τον κόσμο". Παπαριές, αν θέλεις τη γνώμη μου. Εμείς καταστρέψαμε τον κόσμο και συνεχίζουμε να τον καταστρέφουμε. Όλοι μας. Όσο μπορεί ο καθένας. Και αν τα φορτώνουμε σε άλλους, απλά κλείνουμε τα μάτια μας.

Υ.Γ.: Απ΄οτι θυμάμαι, μέχρι πρόσφατα, κι εδώ πιάνανε τους ομοφυλόφιλους και τους χώνανε μέσα. Οι γνωστές επιχειρήσεις -σκούπα. Μόνο τους ομοφυλόφιλους πηδάγανε στις ανατολικές φυλακές; Γιατί στις δικές μας, ακόμα και σήμερα δεν είναι τόσο ρατσιστές οι κρατούμενοι και οι φύλακες. Τους πηδάνε όλους. Κανονικά και με το νόμο.

ell είπε...

Ναι έχεις δίκιο. Το να καταλογίζεις πραγματα σε ομαδες ή δεν ξέρω τι, δε βγαίνει άκρη. Σόρρυ απλά θυμήθηκα κάποια πραγμ.

Σωστό: Εμείς καταστρέψαμε τον κόσμο και συνεχίζουμε να τον καταστρέφουμε. Όλοι μας. Όσο μπορεί ο καθένας. Και αν τα φορτώνουμε σε άλλους, απλά κλείνουμε τα μάτια μας.

Πριν λίγο βρήκα κ το κομματάκι Glendora, πολύ ωραίο ρε

The Motorcycle boy είπε...

Καταπληκτικό κομμάτι μεν η Γκλεντόρα, αλλά σηματοδότησε δυο πράγματα:
1. Την αρχή των παρακμιακών ροκ εντ ρολλ (κυριλέ πλέον, χωρίς μπόλικη αλητεία μέσα τους).
2. Και τη διάλυση της παρέας του Γκριν Παρκ, της παρέας του Νικολαϊδη δηλαδή. Από εκεί ξεκινάει και η φράση "ξέρεις ποιος φταίει για όλα αυτά;"

ell είπε...

Ναι, ε;
Την πήρα χθες την ταινία,(2 που έχεις πει) αλλά δεν έπαιζε ούτε η μία, ούτε η άλλη. Μού σπασαν τα νεύρα.

Δε μπορεί κάποια στιγμή θα τις δω

The Motorcycle boy είπε...

Σε dvd; Τις έχουν ρημάξει φαίνεται στσ βίντεο κλαμπ -ή τις έχουν λιώσει στο παίξιμο οι φανατικοί. Κάποια στιγμή μπορεί να σου δανείσω κάτι από αυτά.

Ανώνυμος είπε...

Η είναι απατεώνας αυτός που τις έβγαλε και η ποιότητα είναι κάτω του μηδενός. Θα βγούν στο μέλλον - απ' ότι έμαθα - καινούργια DVD όλων των ταινιών του Ν.Ν. με φοβερή επεξεργασία στον ήχο και την εικόνα. Υπομονή μέχρι τότε... και να μην ξεχαστούμε...

ell είπε...

Ω, ρε συ εντάξει, είναι κ λίγο γαμημένο το μηχάνημα που έχω. Παιζει μόνο από εφημερίδες. Σπάνίως από Βίντεο Κλαμπ. Μάλλον λόγω γρατζουνιών. Μιγιάγγιχτο

Ανώνυμος είπε...

Ακουσε τώρα λίγο Deep Purple - Child in time / soldier of fortune / smoke on the water

ell είπε...

Ναι τα άκουγα αυτά, πολύ παλιά, σε συλλογές φίλου που μου έκανε δώρο

Λάθος εποχή όμως είχε διαλέξει
Από τότε δεν τα ξανακούσα κ δε νομίζω ότι τα έχω κιολάς

Ευχαριστώ (νομίζω)

The Motorcycle boy είπε...

Και Highway Star από Deep Purple παρακαλώ. Ύμνος. Συνοδεύεται από την ατάκα "Αγάπη μου αν σήμερα είναι Πέμπτη αυτό θα πρέπει να είναι το Βέλγιο"

Ανώνυμος είπε...

Για κάνε μου ελληνικά αυτή την υπέροχη ατάκα με την Πέμπτη και το Βέλγιο... διότι λίγο αργός...

Led Zeppelin Stairway to heaven Eric Clapton Tears in Heaven και .J.J.Cale . Αυτά για τη φίλη μας την ell

The Motorcycle boy είπε...

Το Highway star, αν και μιλάει για αυτοκίνητο, το είχαν κάνει ύμνο όσοι είχαν εκείνες τις βαριές μοτοσυκλέτες, τις ταξιδιωτικές με τα πολλά κυβικά.
Οι οποίοι χάνονταν με τις γκόμενές τους στις ατέλειωτες Οτοστράσε και μπαίνανε στις χώρες ζαλισμένοι, προσπαθώντας να βγάλουν άκρη με την παραπάνω μνημειώδη ατάκα.

ell είπε...

Ωραία πράματα!!! :)))

Ευχαριστώ για τα υπέροχα κομμάτια έχω πολύ καιρό να τα ακούσω.
Μπορεί να τα βάλω λίγο εδώ όταν θα μπορώ.

ell είπε...

Motorcycle Boy έχεις γυρίσει πολύ ε;

Οτοστράσε...
Γερμανία ή Αυστρία ή κ τα δύο; Μάλλον όλη την Ευρώπη ε;

Καταπληκτική κατάσταση. Δεν το χω κάνει με μηχανή.
Πάντως με εντουρο η μεγαλύτερη απόσταση που έχω κάνει είναι 370 χλμ... με κάποια διαλειμματάκια γιατί πιανεται ο κώλος κ τα γόνατα. Δεν κάνουν μάλλον για ταξίδι αυτές.

The Motorcycle boy είπε...

Όχι ρε μπαα!! Είμαι καλοπερασάκιας εγώ, άσε που αντιπαθώ γενικώς τα ταξίδια και την περιήγηση.
Μέχρι Θεσσαλονίκη έχω πάει με μηχανή -κι αυτό λόγω ανάγκης ή για λόγους φιγούρας, που κάνει ακριβώς το ίδιο.

Με το ΧΤ μου πάντως, θέλεις στάση κάθε 100 χλμ. για να έρθουν στη θέση τους τα μαλακά μόρια -να αποσυμπιεστούν κάπως. Όντως, δεν είναι για ταξίδια, αλλά δεν θα το άλλαζα με ταξιδιωτική χιλιάρα γιατί με κάτι τέτοιες μηχανές κατεβαίνεις πεζοδρόμιο και σου στοιχίζει 500 ευρώ σε γρατζουνισμένα πλαστικά.

ell είπε...

Άντε ρε. Κάτι θυμόμουν που έλεγε ο Vlaxos. Έτσι νόμιζα.
Καλά ποτέ δεν είναι αργα

Εγώ πάντα ως συνοδηγός ήμουν.

The Motorcycle boy είπε...

Ε πάντα οι γυναίκες συνοδηγοί! Να εκτονώσουμε και λίγο τον καταπιεσμένο αντρισμό μας, να νιώσουμε και κάπως ιππότες πάνω στα άλογα! Άσε που νομίζω οτι οι μοτοσυκλέτες είναι σχεδιασμένες να τις οδηγεί άντρας και η γυναίκα πίσω (δεν κάνω πλάκα). Στην αντίθετη περίπτωση, η άσχημη κατανομή βάρους (ο βαρύτερος πίσω, η ελαφρύτερη μπροστά) μαζί με την αδράνεια, κάνουν τη μοτοσυκλέτα να υποστρέφει (να πετάει κωλιές, κατά το επιστημονικότερον). Άρα, διευκολύνει τις τούμπες.

ell είπε...

Μου δίνεις κάπως περίεργη αίσθηση... από το προηγούμενο

Δε σε καταλαβαίνω
Έκανα κάτι;

The Motorcycle boy είπε...

Τι λες πάλι βρε; Τίποτα δεν έκανες -τι να κάνεις δηλαδή; Συμβαίνει πολλές φορές στον γραπτό λόγο να φαίνονται πράγματα εκεί που δεν υπάρχουν -μη δίνεις σημασία.
Αν κάνεις κάτι που μου τη σπάει θα στο πω στα ίσα, όπως στο είχα πει και παλιότερα.
Μην αγχώνεσαι!

ell είπε...

Σόρρυ απλά μου φάνηκε κάπως ειρωνικό αυτό: "Όχι ρε μπαα!! Είμαι καλοπερασάκιας εγώ, άσε που αντιπαθώ γενικώς τα ταξίδια και την περιήγηση.
Μέχρι Θεσσαλονίκη έχω πάει με μηχανή -κι αυτό λόγω ανάγκης ή για λόγους φιγούρας, που κάνει ακριβώς το ίδιο."

Τελοσπάντων, μάλλον παρεξήγησα

Δεν αγχώνομαι, απλά ένοιωσα λίγο περίεργα.

ell είπε...

Ανώνυμε, θυμάμαι ότι διάβαζα πολύ παλιά τους στίχους από το Stairway to Heaven κ μου είχαν κάνει εντύπωση. Τώρα αμα σου πω ότι δε θυμαμαι απολύτως τίποτα. Κ δεν μπορώ να το βάλω κιόλας εδώ.
Κάτι για χρυσάφι μόνο θυμάμαι.
Παραδόπιστη...

Αύριο θα μπορώ να βάλω μουσικούλα. Ευχαριστώ για τα τραγούδια.

The Motorcycle boy είπε...

"Ήταν μια κυρία που νόμιζε/ πως οτι λάμπει είναι χρυσός/ και αγόρασε μια σκάλα για τον παράδεισο", κάπως έτσι πήγαιναν οι στίχοι.

Ανώνυμος είπε...

ΕΙΙ, αφού έχουμε τον Μοτοσάικλ που όλα μας τα λύνει, τον ρωτάμε ό,τι απορίες έχουμε και ειδικά σε μουσική, σινεμά και βιβλία... άσε πολιτική... Εκεί δε παίζεται, απλά εγώ δεν είμαι σε τέτοια φάση,,, το μυαλό του λές και φωτίζεται από τους ουρανούς... Ελπίζω μεγαλώνοντας να μην αλλάξει και ξεχάσει...

ell είπε...

Κάλα, ούτως ή άλλως αυτά βρίσκονται εύκολα. Απλά εκτός του ότι δεν μπορώ σήμερα να βάλω μουσική, δεν έχω και διάθεση.

Αυρίο θα τα δω

Χθες καταφερά να δω κ την ταινία "Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα"

Τι να σου πω...
Να μου προτείνεις συχνά τέτοιες ταινίες ρε Motorcycle Boy, γιατι έχω αισιοδοξία που περισσεύει κ μπουκώνω από την πολλη καμιά φορά.

θα σου πω εντυπώσεις σε λίγο γιατί έχει πέσει δουλεια

ell είπε...

Τι να πω... πολύ μιζέρια. Η λέξη παρακμή δεν της ταιριάζει, νομίζω μάλιστα ότι θα ήταν κοπλιμέντο αυτή η λέξη. Γιατί μετά τον ξεπεσμό υπάρχει ανέβασμα, ενώ όσο έβλεπα την ταινία ένοιωθα ότι είναι καταδικασμένα τα πραγματα. Όχι όμως από την αρχή της.

Τι ναπω... αυτό μάλλον ήθελε να δείξει κ το πέτυχε.

Η "γεύση" που είχα, πολύ άσχημο hangover που δε λέει να τελειώσει. Πολύ άσχημο όμως. Άδειασμα

Το μόνο που μου έδωσε κάτι ήταν όταν άρχισαν να "φεύγουν" ένας-ένας. Κ κυρίως ο ψηλός (τζούμας) κ ο Άλκης (που θεωρώ ότι υποδύονταν τον Ν.Ν.) που αυτοκτόνησαν.
Εκεί η ταινία έγινε πολύ καλή, που μετά ήρθε ο Δημήτρης...

Απεγνωσμένες προσπάθειες να νιώσουν κ να ζήσουν. Αφού ήταν ήδη πεθαμένοι.

Τελικά πολύ σχετική η συζήτηση σ' αυτό το ποστ περί "ωραίων", κορεσμού κ εμπειρίας.
Να γελάσω ή να κλάψω? Κανάς έμπειρος να μου πει;

Ωραίες μουσικούλες είχε κ λέγανε όμως ονόματα κ ταινίες που δεν ξέρω.
Ο Μπλέικερ ποιος είναι; Κ τι στο διάολο εννοούσαν με το "Επάγγελμα; Ταχυδακτηλουργός απ' την Οντέσα" ;;;

Έχω κ την άλλη "Γλυκιά Συμμορία" μπορεί να είμαι τυχερή ή άτυχη κ να παιξει... για να δούμε. Γιατί αυτή δεν κατάφερε να με γαμήσει ψυχολογικά, κάτι τέτοιο εξάλλου θα ήταν καλό! Το άδειασμα είναι που δεν αντέχεται. ΤΟ ΑΔΕΙΑΣΜΑ

Υ.Γ. Η ταινία θα έπρεπε να λέγεται
"Τα κουρέλια προσπάθησαν να τραγουδήσουν για τελευταία φορά"
Πολύ λάθος ο τίτλος.

Ο ξανθός ηθοποιος καταπληκτικός!

The Motorcycle boy είπε...

Ο ξανθός ηθοποιός είναι ο Άλης ο Παναγιωτίδης, καταπληκτική μούρη. Τα ντραμς που παίζει στην ταινία, τα παίζει αληθινά.

Αυτά περί παρακμής που λες δεν τα ξέρω φιλενάδα. Αλλιώς την ορίζω εγώ την παρακμή. Ας πούμε σαν τις εκπομπές του Λαζόπουλου που ασχολούνται με άλλες εκπομπές που ασχολούνται με εκπομπές του Λαζόπουλου.

Μιζέρια; Δεν συμφωνώ.

Η ταινία είναι η τελευταία συνάντηση μιας παρέας που έχει φάει λούκι από παντού, αλλά διατηρεί την αξιοπρέπειά της και αποφασίζει να "φύγει" όρθια. Αυτό μόνο.

Υπάρχει ένα ποίημα του Καψάλη νομίζω, που λέγεται "οι τρεις μάγοι". Εκεί αναφέρεται ο Τζιμ Μπλέηκ -γκούγκλισέ το και θα βγάλεις κάποια άκρη.

Ο Παναγιωτίδης είναι όντως το άλτερ έγκο του Νικολαϊδη στην ταινία. Αν κάποτε μάθεις πόση αλήθεια κρύβουν κάποια πράγματα από αυτά που λέει θα συγκινηθείς.

Αυτά.

Ανώνυμος είπε...

ΕΙΙ έχεις δεί την Μεγάλη Ανατριχίλα? (Big Chill) Τι να πώ για τα Κουρέλια, είναι πρώτη φορά που διαβάζω τέτοια "κριτική" με "αδειασμα". Εχει ενδιαφέρων πάντως, γιατί φαίνεται είσαι μικρή και δεν πιάνεις το χιούμορ, την τρυφεράδα και την συντροφικότητα που ήταν το μόνιμο κόλλημα του Ν.Ν. Και μέσα απ' αυτά μας την έφερνε πάντα... Σωστά τα λέει ο Μοτοσάικλ, όταν δείς και την Συμμορία θάθελα να μάθω πως σου φάνηκε... Καλή συνέχεια...

The Motorcycle boy είπε...

Ανώνυμε λογικά είναι αυτά που λέει η ell. Ανήκει σε μια γενιά που της παπαριάσανε το κεφάλι με δακρύβρεχτες μελούρες (σαν αυτές που παίζονταν στο Χόλλυγουντ του '30) και αρκουδιάρικες κωμωδίες (σε στυλ Κάτι τρέχει με τη Μαίρη).
Μάθανε λοιπόν σε αυτά τα παιδιά να συμπάσχουν με τους ήρωες, οι οποίοι ήρωες καθορίζονται από τις καταναλωτικές τους μανίες (ακόμα και στις μεταξύ τους σχέσεις).

Το ανακάλυψα όταν είδαμε μαζί με τη γυναίκα μου το Leaving Las Vegas που εγώ μεν το θεωρώ μια από τις πιο αισιόδοξες ταινίες -ενώ εκείνη μούλιασε στο κλάμα και στην κατάθλιψη.
Για αυτή τη γενιά λοιπόν είναι πιο εύκολη η πρώτη επαφή με τον κύκλο έργων του Ν.Ν. ο οποίος μιλάει για ερωτικές σχέσεις (Κόλαση, Σίγκαπουρ).
Γιατί τα ηθικά κατάλοιπα που είναι φυτεμένα στο κεφάλι τους, δεν τους αφήνουν να δουν τις πραγματικές διαστάσεις των ηρώων των Κουρελιών ή της Συμμορίας.

Κατάλαβες γιατί λέω οτι πρέπει το έργο (συνολικά) του Ν.Ν. να ξαναβγεί ολοκληρωμένο;
Πάρε το παράδειγμα της ell. Της αρέσει αυτή η ιστορία που γράφω στην οποία κατακλέβω τα Κουρέλια, τη Συμμορία και τα βιβλία του Ν.Ν., αλλά δεν αντέχει να δει το πρωτότυπο. Καταλαβαίνεις τι έχουν κάνει σε αυτά τα παιδιά ρε γαμώτο;

ell είπε...

Καταρχήν (κ πιστεύω δυστηχώς) δεν έχω δει Χολυγουντ του 30) αλλά κ γενικότερα Χολυγουντ.
Ουτε αυτό που είπες "κατι τρέχει με την Μαιρη". Δεν ξέρω κάτα πόσο μου έχουν παπαριασει το μυαλό, κ κατα πόσο το δικό σας που τα βλέπει όλα χωρις συναίσθημα. Αλλά αν κρίνω συμφωνα με κείνους που σας έχω πει ότι γνωρισα, το βρίσκω λογικό. είναι σαν ρομποτάκια κ λειτουργούν συμφωνα μ' αυτα που λένε τα βιβλία κ το κόμμα

Είπα ξεκάθαρα πώς ένοιωσα βλέποντας τη. Κ όταν πήγα κ τις βρήκα δεν διαβάσα ούτε τις υποθέσεις από πίσω.

Ποιος σας είπε ότι δεν μου φάνηκαν αστεία κάποια πραγμ. Μπορεί όχι τα ίδια με σας. Ας πουμε μία σκηνη που μου φανηκε αστεία ήταν με τον κοντο όταν έστιβε τα πορτοκάλια η άλλη κ είχαν μια συζητησούλα. Επίσης η χορογραφία του με τον ψηλο μου άρεσε. Όπως κ τα πλάνα με το σπίτι (τα εσωτερικά) στις αρχες τις ταινίας. Κ άλλα πολλά

ΑΛΛΑ εγώ μίλησα για το πώς ένιωσα. ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ. ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

Αλλα τι να λέμε τώρα. Εσεις προφανώς τα λέτε συμφωνα με κριτικές αυτά που λέτε.

Τωρα αν εσεις το είδατε ως κωμωδία κ γελάσατε τι να πω. Άλλη φορά θα διαβάζω κριτικές πριν δω κάτι για να το βλέπω πιο ψυχρα κ αποστασιοποιημένα. Ή θα έχω κ κάποιον κριτικό μαζί, γιατί τουλαχιστον έτσι δε θα νιώθω κ θα μπορώ να κοιμηθώ μετά.

"Φιλοι μου" αν δεν συνέπασχα με τους ηρωες δε θα γουσταρα το τέλος που για μενα ήταν το καλύτερο κομματι της ταινίας.

Μπορεί κάποια στιγμή να βλέπω ταινίες κ να μη μου κάνουν τίποτα. 'Η βιβλία. Ή να πίνω κ να μη μεθάω, όπως αυτοί οι αριστεροι. Ή να μην με επηρεάζει κανείς κ τίποτα. Αυτό μπορεί να είναι κ ευτυχία.

Κ επειδη μάλλον τα βλέπω λάθος όταν είναι να δω άλλη ταινία θα σου στέλνω e-mail για να μου πεις πώς θα πρεπει να νιώσω.

The Motorcycle boy είπε...

Δεν καταλαβαίνω γιατί τσαντίζεσαι -αφού τα ίδια λέμε. Ούτε εγώ, ούτε εμείς, διαβάζουμε κριτικές. Θέλεις να σου πω μερικές κριτικές για την ταινία; Κάτσε να τις αντιγράψω:

"Eπικίνδυνη ταινία..!"
K. Πάρλας

"Mια ταινία νοσηρή και απάνθρωπη".
B. Aσίμοβιτς

'' Eνα τερατούργημα! Eνα ανήθικο και απάνθρωπο φίλμ. ''

"Επιτέλους, λίγο σεβασμό στους νεκρούς!"
Κ. Μοσχοβάκης.

Αυτά έλεγαν οι κριτικοί της εποχής φιλενάδα.

Παρακάτω τώρα:
Εγώ και σαν κωμωδία την είδα την ταινία, και τρυφερότητα είδα και συντροφικότητα και όλα αυτά. Αλλά μη δίνεις σημασία. Ο καθένας βλέπει οτι θέλει στις ταινίες -και κανένας δεν έχει το αλάθητο.
Το θέμα μου όμως είναι οτι κάθε γενιά την τσακίζουν με διαφορετική μέθοδο.
Πχ -τη γενιά του Νικολαϊδη τη φάγανε στα μουγκά, με τη ρετσέτα του αντικοινωνικού.
Τη δικιά μου γενιά τη ρημάξανε με την αμφισβήτηση προθέσεων. Δεν είχαμε δικαίωμα να μιλήσουμε για τίποτα, επειδή όλα τα είχαν κάνει οι άλλοι καλύτερα από μας.
Τη δικιά σου τη γενιά την έχουν βάλει στην πρέσα των ηθικών αξιών, με αποτέλεσμα να βγαίνουν τόσα άτομα που μοιάζουν σε αντιλήψεις με τους παππούδες μας (γενικά μιλάω και τώρα και πιο πάνω).

Συνέπασχες με την ταινία -το λες και μόνη σου. Το θέμα δεν ήταν να συμπάσχεις (αυτό είναι που λέω Χόλυγουντ του '30), το θέμα ήταν να ακούσεις. Και σας το έχουν κάνει πολύ δύσκολο το να ακούτε.
Μην το πάρεις προσωπικά -δεν αφορά εσένα μόνο. Αφορά μια γενιά ολόκληρη.

Από εκεί και πέρα, δικαίωμά σου να βλέπεις οτι θέλεις σε μια ταινία και να διαβάζεις οτι θέλεις σε ένα βιβλίο κι εγώ είμαι ο τελευταίος που θα σου πω "τι είναι τι". Γιατί κι εγώ οτι γουστάρω βλέπω κι ότι γουστάρω καταλαβαίνω.
Αλλά κουβέντα κάνουμε. Λες τη γνώμη σου, λέω τη δική μου -έτσι πάει.

Αν δεν σου αρέσει -το κόβουμε και μιλάμε για τον "ωραίο καιρό που έχει σήμερα".

ell είπε...

Motorcycle Boy, όταν μου ξεκινάς με κριτική περι παπαριασματος του μυαλού μου μη μου λες μετά για γνώμες. Κ δεν ξέρεις τι βλέπω ή τι έχω δει εγω, για να λες η γενιά σας.

Κ ΤΟ ΞΑΝΑΛΕΩ. Δεν είπα ότι ήταν κακή η ταινία σου είπα τι μου έκανε εμένα. Κ ίσως αυτό ήθελε να πετύχει. Αλλιώς πιστεύω θα ήταν αδιάφορη.

Καλά θα ήταν ν' ακουτε κ λίγο κ άλλες γενιές (ΟΧΙ ΑΥτΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ/ΚΟΜΜΑ ΜΕ ΣΑΣ) γιατί αυτών το μυαλό είναι παπαριασμένο από αυτά που τους έχετε μάθει να παπαγαλίζουν εσείς)

Αν δε μου άρεσαν πραγματα κ απόψεις που διαβάζω εδω δε θα έμπαινα κάθε μέρα. Αλλά μην περιμένες να συμφωνώ σε όλα.

Εγώ είπα την άποψη μου κ πώς ένιωσα με την ταινία. ΕΣΥ πώς είναι το μυαλό μας κ άλλα.

Την αποψή σου την δέχομαι την κοινωνικόπολιτικοψυχολογική ανάλυση για εμένα όχι. Αλλά αφήνω ενα κομματί ότι μπορεί κ να χεις δικιο. Όμως εγω φχαριστιέμαι να μπαίνω στην ταινία, κ δεν μπορώ να κάνω κ αλλιώς. Γι αυτό που λες ότι είναι λάθος να συμπασχεις...

"σας το έχουν κάνει πολύ δύσκολο το να ακούτε."

Εσύ ρε φίλε ακούς; Σου είπα πως ένιωσα κ έκανες κριτική περι παπαριασματος.
Ή μήπως όταν δεχομαι τα πάντα τότε μόνο για σενά ακούω... μπαμπα

Μην τα παρεξηγείς... μάλλον έχεις συνηθίσει πολύ να συμφωνούν μαζί σου επειδή μιλάς μόνο με ομοιδεάτες κ διβάζετε τα ίδια βιβλία. Το ίδιο έβλεπα κ στην παρέα που σου έλεγα. Εδινε ομιλία ο καθένας ξεχωριστά κ συμφωνούσαν όλοι με όλους. ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΦΩΝΙΑ σε τίποτα. Βλέπανε μόνο αυτά που θέλανε μέσα από ένα στενό χωνί. Κ πολλές φορές έτσι κ τους έλεγες κάτι διαφορετικό ή ρωτούσες κάτι κοκαλώνανε κ αλλάζανε αυτόματα τη συζήτηση

The Motorcycle boy είπε...

Κοίτα να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα:

1. Δεν είσαι εσύ μόνο "η γενιά σας", όπως και δεν είμαι μόνο εγώ "η δικιά μου γενιά". Αυτά λοιπόν που σου είπα αφορούν γενικότερα στάσεις και συμπεριφορές που έχω δει από άτομα της ηλικίας σου. Τα οποία μου επιβεβαίωσες με τις απόψεις. Γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί προσπαθώ να σας ακούσω, όπως και να ακούσω τον οποιονδήποτε. Αν ήταν διαφορετικά θα σου έλεγα "διαφωνούμε και περί ορέξεως κολοκυθόπιττα". Αλλά αυτό δεν βοηθάει κανενός είδους επικοινωνία.

2. Δεν μιλάω για την ταινία, αλλά για αυτά που παρατηρώ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ περί της ταινίας. Αν έλεγες οτι η ταινία ήταν κακή ή καλή θα καταλήγαμε πάλι στην κολοκυθόπιττα. Και κάνω την όλη κουβέντα γιατί θεωρώ οτι "σε έπιασε" η ταινία, αλλιώς δεν θα έμπαινα στον κόπο.

3. Αν μιλάς γενικότερα για την δική μου γενιά έχεις δίκιο. Καλά θα κάνουμε να μάθουμε να ακούμε και να σταματήσουμε να παπαριάζουμε τα μυαλά των μικρότερων. Είδες; Εγώ δεν σου είπα "που με ξέρεις, που με είδες και έχεις άποψη για τη γενιά μου". Κι ας πιστεύω οτι προσπαθώ φιλότιμα να μην κάνω αυτά που προσάπτεις στη γενιά μου.

4. Κι εγώ θέλω να "μπαίνω" στις ταινίες και στα βιβλία που μου αρέσουν. Το θέμα όμως είναι α "μπαίνει" κανείς από κάποιο παράθυρο που ανοίγει ο δημιουργός και όχι από τις τρύπες που ανοίγουν οι επικρατούσες απόψεις. Να σου δώσω ένα απλό παράδειγμα: Στα βιβλία του Μαρκήσιου Ντε Σαντ, μπορείς να "μπεις" από διάφορα παράθυρα. Από αυτό της καταγγελίας κάποιας υποκριτικής ηθικής, από αυτό των θεωριών περί του δικαίου του ισχυρότερου κ.λ.π. Αν μπεις από την τρύπα που λέγεται "άθλιος, ανώμαλος, κοπρολάγνος" έχεις χάσει το νόημα του βιβλίου. Κατανοητό; Αν το κάνεις, εγώ, σαν φίλος, θα σου εκφράσω τη διαφωνία μου. Αν δεν την θέλεις πέτα την.

5. Έφερα και πριν το παράδειγμα με τη γυναίκα μου και το Leaving Las Vegas, θυμίσου κιόλας αυτά που έλεγες περί μιζέριας. Αυτό προσπαθώ να πω τόσες ώρες -και θα προσπαθήσω για μια φορά ακόμα, αν θέλεις το καταλαβαίνεις, αν όχι -χέστο. Και πάλι φίλοι θα είμαστε. Έχετε μάθει να μιζεριάζετε μπροστά στην αυτοκαταστροφή και να στεναχωριέστε. Αυτό ΣΑΣ το μάθανε -δεν το βρήκατε μόνοι σας. Μην αρχίσεις τώρα τις γκρίνιες κι εμάς μας έμαθαν άλλα, μας τα έβαλαν στα κεφάλια με το ζόρι. Εκεί λοιπόν που εσύ βλέπεις μιζέρια εγώ βλέπω την ευγενική στάση κάποιων ανθρώπων που προτιμούν να φύγουν όρθιοι παρά να ξεφτιλιστούν. Υπήρχε ένα σύνθημα στην εποχή μας "καλλίτερα ένα φρικτό τέλος παρά μια φρίκη χωρίς τέλος". Δεν σου ζητάω να το ασπαστείς, απλά σου το λέω -είπες την άποψή σου, αντιπαραθέτω τη δική μου.

Αυτά τώρα που λες σχετικά με το οτι δεν έχω μάθει να ακούω, μπορώ να δεχτώ μόνο τις απόψεις όσων συμφωνούν μαζί μου, συνεννοούμαι μόνο με όσους έχουν την ίδια ιδεολογία με μένα ... Τι να πω; Για να τα λες, κάποιο δίκιο θα έχεις. Δεν υπάρχει λόγος να σου φέρνω αντιρρήσεις -ο καθένας έχει τις απόψεις του για τον άλλο.

ell είπε...

Ρε Motorcycle Boy ΓΙΑΤΙ δε με κταλαβαίνεις γαμώτο!

Εξαρχής σου είπα ότι αυτό που μου άρεσε ήταν το τέλος
"Εκεί λοιπόν που εσύ βλέπεις μιζέρια εγώ βλέπω την ευγενική στάση κάποιων ανθρώπων που προτιμούν να φύγουν όρθιοι παρά να ξεφτιλιστούν."

Μα γιατί δώσανε τέλος;;;; Για να ξεφύγουν από τη μιζέρια από το αδιέξοδο. Το απαίσιο hangover που δεν έλεγε να τελειώσει. Εγώ τη λεω; Ότι ακριβώς δεν άντεχα! Αλλά καλύτερα τα είπα στο 1ο μου σχόλιο

Είπα πουθενα τι μαλάκες; είπα ότι για μένα το καλύτερο κομμάτι ήταν το τέλος! Πέρα από άλλα πραγμ. που μου άρεσαν αλλά δεν έχει σημασία γιατί εδώ έχουμε διάσταση όχι απόψεων από εμένα τουλάχιστον αλλά διάσταση συναισθημάτων

Το 4 που μου δίνεις δε χρειαζόνταν.
Αν ήταν έτσι ρε φίλε, αν σκεφτόμουν έτσι, ΘΑ ΣΙΧΑΙΝΟΜΟΥΝ το βιβλίο του Ν.Ν. που το λάτρεψα.

Σε πληροφορώ ότι το μυαλό μου είναι πολύ ανοιχτό. Κι αν σκεφτόμουν έτσι όπως λες θα μου άρεσαν μόνο συγκεκριμένοι καλλιτέχνες ή καλλιτέχνες που εγκρίνει το κόμμα (όχι ότι άνηκα ποτέ πουθενα, ούτε κ έχω ψηφίσει), η ιδεολογία μου, οι φίλοι/συγγενείς κλπ.

Αυτό το συμπέρασμα πες μου σε παρακαλώ πολύ πώς το έβγαλες; "Έχετε μάθει να μιζεριάζετε μπροστά στην αυτοκαταστροφή και να στεναχωριέστε."

Ίσα-ίσα αυτό ήταν το μόνο τέλος για μένα που θα μπορούσε να δωσει.

Μη μου λες για αυτοκαταστροφή, δεν ξέρεις για μενα
Όσο για το ρητό που το έχεις ξαναπεί ""καλλίτερα ένα φρικτό τέλος παρά μια φρίκη χωρίς τέλος"

από 9 χρονών το είχα στο μυαλό μου όταν το πρωτοείδα σε έναν τοίχο (ούτε που θυμάμαι πια που)

Τέλοσπάντων συγνώμη για τα νεύρα αλλά ρε απογοητεύτηκα, είναι σαν να ακούω τον Α. κ κάποιους άλλους.

Μην κάνετε κύρηγμα κ μην υποτιμάτε τη νοημοσύνη του άλλου.

Συγνώμη αν ακούγομαι απότομη.

ell είπε...

Ανώνυμε δεν έχω δει την ταινία την Μεγάλη Ανατριχίλα? (Big Chill)

Να σε ρωτήσω κ γω κάτι;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που ένιωσες "ανατριχίλα" με ταινία;

Ή καλύτερα πότε ήταν η τελευταία φορά που γενικά ένιωσες ανατριχίλα με κάτι;

Κ μιας κ είπαμε για την γενιά μου, ο Α. κ οι άλλοι ήταν ρομποτάκια.

Η απόψη του π.χ. για το συναίσθημα της ζήλειας: το νιώθουν μόνο τα κατώτερα πλασματα που τους το έχουν μάθει κ άλλεςμαλακίες που δεν τις θυμάμαι. Ρατσισμός;

Αυτός δεν είχε ζηλέψει ποτέ γυναικά απ' ό,τι λεει. Πολύ αμφιβάλλω αν αγαπησε κ ερωτευτηκε ποτέ

The Motorcycle boy είπε...

Ρε σου το είπα από την αρχή -τα ίδια λέμε, στο δια ταύτα διαφωνούμε, λόγω διαφορετικών κωδικών επικοινωνίας (αυτό πάω να σου πω τόση ώρα με τις γενιές). Κοίτα:

"Μα γιατί δώσανε τέλος;;;; Για να ξεφύγουν από τη μιζέρια από το αδιέξοδο. Το απαίσιο hangover που δεν έλεγε να τελειώσει."

Εδώ είναι η διαφορετική μας οπτική. Βλέπεις το τέλος σαν διαφυγή από μια άσχημη κατάσταση, βλέπω το τέλος σαν υπεράσπιση κάποιας θέσης, σαν αδιαφορία εμπλοκής σε μια κατάσταση που θα τους χαρίσει ζωή, αλλά θα τους στερήσει από τα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα. Το λέει κι ο Τζούμας, ο ψηλός στην ταινία: "εννοείς κόμματα, πολιτικές, γυναίκα, παιδιά και άλλα τέτοια ντελίρια; όχι, όχι δεν με ενδιαφέρουν όλα αυτά". Δεν τους ενδιαφέρουν και αποχωρούν όρθιοι.
Δεν πάνε να ξεφύγουν από κάτι -υπερασπίζονται αυτό που έχουν και αυτό που έχουν είναι η στάση ζωής τους. Κατάλαβες τη διαφορά; Φεύγουν πλήρεις και χαρούμενοι ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΥΝΗΓΗΜΕΝΟΙ.
Στο λέω γιατί έχουμε διαφορετικούς κώδικες συνεννόησης -επειδή λοιπόν είμαι πιο κοντά (ηλικιακά) στη γενιά των ηρώων της ταινίας έχει τύχει να ακούσω κάτι που εσύ δεν το πρόλαβες. Να μη στο πω; Εντάξει, πες οτι δεν στο είπα!

Και από το παραπάνω καταλαβαίνεις από που βγάζω το συμπέρασμα περί αυτοκαταστροφής και μιζέριας.

Σχετικά με το 4 -είναι άλλο πράγμα τα βιβλία του Ν.Ν. και άλλο του Ντε Σαντ, γι΄αυτό έφερα τα δεύτερα ως παράδειγμα.
Δεν διαφωνώ οτι έχεις ανοιχτό μυαλό -αν ήταν αλλιώς δεν θα κάναμε αυτή την κουβέντα, επιχειρήματα διαθέτω, όχι ανοιχτήρια κονσέρβας! Αλλά κάθε εποχή έχει τους κώδικές της. Πως να το κάνουμε δηλαδή;

Μην μπλέκεις στην κουβέντα αυτούς τους φίλους σου τους κομματικούς. Μόνο σύγχιση μπορεί να προκληθεί -δεν μιλάμε σε αυτή τη βάση.

Και περί του Ανωνύμου, θα σου απαντήσω εγώ. Ο συγκεκριμένος Ανώνυμος, έζησε και ζει μέσα σε αυτό που εμείς (εγώ κι εσύ και οι περισσότεροι από τους γύρω μας) μπορούμε να ονομάσουμε Ανατριχίλα (με όλα τα γράμματα κεφαλαία), αλλά δεν το έχουμε ζήσει ούτε καν στα όνειρά μας. Αυτό πάρτο σαν δεδομένο σε παρακαλώ πολύ.

ell είπε...

Ναι αφού το λες φυσικά κ το παίρνω ως δεδομένο αυτό για τον Ανώνυμο. Δεν τον ξέρω, ρώτησα γιατί πολλά που είπατε μου θύμισαν κάποιους, εσείς βέβαια τα εκφράσατε με σαφώς λιγότερο ρατσισμό

MCBoy εννοείται ότι συμφωνώ με τα παρακάτω που λες. Γι αυτό αν θυμάσαι είπα ότι στην άρχη της η ταινία δεν το είχε όλο αυτό, στην πορεία είδαν ότι δε γίνεται ΑΛΛΙΩΣ!

Αυτό που με τρέλανε είναι ότι δε δέχεσαι την συναισθηματική μου εμπλοκή.

Ρε άνθρωπε τα καταλαβαίνω αυτά που λες. Σου είπα κ για το ρητό.
Το θέμα είναι: ΑΛΛΟ καταλαβαίνω κ ΑΛΛΟ αποστασιοποιούμαι κ το βλέπω αστεία κ χαλαρα σαν μια σαχλαμαρα της τηλεορασης.

ΑΝ ΗΤΑΝ ΦΙΛΟΙ ΣΟΥ θα τους καταλαβαινες γι αυτό που έκαναν, όπως κ ο Δημήτρης αν θυμάσαι στο τέλος της ταινίας. ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ δε σημαίνει ότι δε θα ένιωθες σκατά.
Κ ο Δημήτρης κ εγώ το θεωρήσαμε αναποφευκτο.

Με άδειασε γιατί καταλαβαίνα ότι είναι helpless η κατάσταση, (όπως κ ο Άλκης άλλωστε) Μα τι είπα στο 1ο μου σχόλιο: "την αίσθηση που μου έδωσε. ότι είναι καταδικασμένα τα πράγματα" έβλεπα το τέλος, όπως κ ο Άλκης εξάλλου.

Αυτόν εσύ δεν τον είδες αδειασμένο;;; πουθενά;

εμένα αυτή την αίσθηση μου μετέφερε.

Αλλά όπως λες απόψεις είναι αυτές.
Εγω πάλι λέω συναισθήματα που μου προκάλεσε κ ΞΑΝΑΛΕΩ: ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ. Στην αρχή γινόνταν προσπάθεια να ξαναείναι όπως ήταν

Τελοσπάντων.

Για να μην σου τα πρήζω Οκέι, κάθε εποχή κ κάθε "ομάδα" έχει τους κώδικές της.
Αλλιώς θα δει την σαπουνόπερα με τους πλουσιους ο πλούσιος, αλλιως ο αστός, αλλιώς ο εργάτης που ξεσκιζεται για τα προς το ζειν κ αλλιώς ο αγρότης. Τι πρέπει να κάνουμε δλδ; Να τους πουμε πως θα πρέπει να το δούνε. Να βγάλουμε ένα δογμα για το καθε εργο τέχνης που θα πρέπει να το ασπάζονται όλοι.

Συμφωνώ ότι θα πρέπει να ξέρεις τι γινόντανε στην εποχή που έγινε κάποιο έργο κ ποιες οι αντιδράσεις ή οι επηρεασμοι κ το αντικτυπο. Δε συμφωνώ ότι θα έπρεπε να νιώσω με τον τρόπο που ένιωσες εσύ ή ο ανώνυμος. Γιατί στην τελική ειναι πιο σημαντικό ΕΣΕΙΣ να μας ακούσετε...
εγώ σας ακούω τόσο καιρό κ γουστάρω. Κ προσπαθώ να μαθαίνω όσα γίνεται περισσότερα από τη γενιά σας κ τις προηγούμενες. Ειδικά κάτι παππουδες 75χρονούς που έχουν πολλες ιστορίες να πούνε, δεν πάει να πει ότι ασπάζομαι τα πάντα όμως.

Ξέρω ότι συμφωνούμε

Ανώνυμος είπε...

Ευχαριστώ Μotorcycle boyπου απάντησες για μένα.. τι άλλο να πώ... ότι είμαι απ' τους απίστευτα τυχερούς που όταν ανατρίχιασα στο πρώτο μου φιλί, αυτή η ανατριχίλα έμεινε δια παντός...

ΕΙΙ, ηρέμησε και ΝΟΙΩΣΕ κάποια πράγματα με την καρδιά σου κι' όχι με την γαμημένη λογική που μας έχουνε μάθει οι άλλοι.

ell είπε...

Αυτό που λες θα σας έλεγα!!!

Ακριβώς με την καρδιά μου ένιωσα την ταινία

Όσο για λογική που λες δυστηχώς δεν διαθέτω κ πολλή. Θα περνούσα πολύ καλύτερα αν διεθετα λογική κ δογματισμό.

Εξάλλου θυμίσου, "μού την είπατε" επειδή περιεγραψα τα συναισθηματά μου.

Αλλά εγώ έχω παπαριές στο κεφάλι μου ενώ εσείς είσαστε άγραφα βιβλία.
Πριν δωσεις συμβουλή σκεψου τη πρώτα για σενα.
Εγώ ποτε δεν το έπαιξα ειδική σε τίποτα!!!

Κ άκουγα αυτά που λεγατε πάντα (ως πιο έμπειροι)
Αλλιώς δε θα μπαινα εδώ ούτε κ θα άκουγα προτάσεις για βιβλία κ άλλα

Αλλά είπαμε η εμπειρία είναι tricky
δεν εμπιστεύομαι απόλυτα αυτούς που λένε ότι είναι έμπειροι

Κρίμα ρε ανώνυμε, κ σε γούσταρα

Θα περνάω να ακούω κανα ρητό που κ που

Υ.Γ. την συζήτηση για την ταινία την πήγατε σε προσωπικό επίπεδο για το πώς είμαι/σκέφτομαι κλπ.

Ανώνυμος είπε...

Κρίμα... εγώ σε γουστάρω ακόμα ΕΙΙ...

ell είπε...

Ωραία αφού γουστάρεις θα περνάω να μαλώνουμε :Ρ

Ο Motorcycle Boy λακίζει έτσι κ αλλιώς...

Κ αν σας ξαναπώ εγώ για ταινία... να γίνω σκληροπυρηνική αριστερή... :Ρ

Έτσι κ αλλιώς δε θα έχω την άνεση πλέον να μπαίνω συχνά. Ελπίζω μόνο να προλάβω να διαβάσω όλη την χαζοιστορία του Motorcycle Boy :)

The Motorcycle boy είπε...

ΜΑΛΙΣΤΑ!!!

Ρε ell (και συγνώμη για την οικειότητα) που το είδες οτι δεν δέχομαι ΤΙ νιώθεις; Η όλη κουβέντα που προσπαθώ να κάνω είναι ΓΙΑΤΙ νιώθεις έτσι. Δεν την καταλαβαίνεις τη διαφορά;

Βλέπω κάτι εδώ πέρα. Βλέπω άτομα της ηλικίας σου (έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να μιλάω για τη γενιά σου ΣΕ ΓΕΙΝΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ κι έχεις φαγωθεί να το θεωρείς προσωπικές αιχμές απέναντί σου λες και η γενιά σου είσαι μόνο εσύ!!) να μην κατανοούν συγκεκριμένους κώδικες επικοινωνίας και να έχουν διαμορφώσει κάποιο διαφορετικό αξιακό σύστημα από το δικό μας. ΑΥΤΟ ΛΕΩ -ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ. Δεν λέω οτι είναι κακό, καλό, αδιάφορο -ΛΕΩ ΑΠΛΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΥΠΑΡΧΕΙ -το επισημαίνω, που λένε και οι μορφωμένοι.

Εσύ το γυρίζεις σε επίθεση -δεκτό. Η γενιά μου είναι σκέτο χάλι κι αυτά τα πράγματα γράφω συνέχεια στο μπλογκ μου. Δεν είμαστε εμείς οι καλοί και εσείς οι σκάρτοι -είδες να έχω γράψει πουθενά κάτι τέτοιο;

Ο Ανώνυμος είναι άλλη γενιά, αλλά μας έχεις ρημάξει στο τσουβάλιασμα και στις συγκρίσεις με κάποιους ξέρω 'γω τύπους που γνώρισες κοντά στη δική μου ηλικία (υποθέτω). Μας είδες να τα παίρνουμε στο κρανίο που μας συγκρίνεις με άτομα ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΣΧΕΤΑ με μας και ΠΛΗΡΩΣ ΕΧΘΡΙΚΑ απέναντι στις δικές μας ιδιοσυγκρασίες; Να στο κάνω λιανά; Εγώ έχω φάει ξύλο από άτομα σαν αυτά που περιγράφεις, με είδες να φορτώνω όταν συγκρίνεις την κουβέντα που κάνουμε εδώ με την καθοδήγηση που πήγες να φας από τους τύπους;

Συζήτηση πάμε να κάνουμε εδώ μέσα -και μιλάμε για μια ταινία για την οποία έχουμε όλοι άποψη. Εγώ και ο Ανώνυμος είδαμε δυο πράγματα με τον άλφα τρόπο κι εσύ τα βλέπεις με τον βήτα. Που το είδες γραμμένο οτι θέλουμε να σου επιβάλλουμε την άποψή μας για την ταινία; Είπε κανένας μας οτι η οπτική σου είναι λανθασμένη; Ή σωστή, ή λειψή ή ότι σκατά θέλεις; Το είπαμε; Την απορρίψαμε την δική σου οπτική; Απλά τη συζητάμε -προσπαθώντας να την καταλάβουμε και να την εξηγήσουμε.

Αν σε ενοχλεί που αναρωτιέμαι για τους λόγους που δεν παιρνάνε κάποιοι κώδικες της ταινίας -συγνώμη κιόλας.

Αν η αντίδρασή σου είναι "αφού είσαστε έτσι δεν σας ξαναλέω για ταινία" τι να πω; Μη μας λες. Αλλά κάθε λόγος έχει και αντίλογο, αν δεν ενδιαφέρεσαι να τον ακούσεις -μην τον ακούς.

Εγώ κατάλαβα τι λες πως ένιωσες από την ταινία γι΄αυτό ξεκίνησα την κουβέντα.
Εσύ κατάλαβες τι προσπαθώ να πω;

ell είπε...

Φυσικά κ κατάλαβα. Κ είναι λάθος που καμια φορά αυτόματα σας συγκρίνω μ' αυτούς. Όπως, εξαρχής ένιωθα περίεργα όταν πήγαινα να πω εδώ λέξεις οι οποίες είναι βρισιές για τους αριστερούς...

Είμαι λίγο προκατειλλημενη αλλά τα πήρα κ πιστεύω με το δικιο μου, όπως το θεωρώ λογικό επισής που μου θυμίσατε αυτούς, γιατί ξεκίνησες με το τι παπαριές μας έχουν βάλει στο κεφάλι. Κ άλλα που τα έχω πει καλύτερα παραπάνω.
Δεν έχει σημασία τελικά γιατί κα΄ποια πραγμ. είτε ήσουν σαν κ αυτούς είτε όχι, σε κάποια πραγμ. τους θυμίζεις (μαλλόν λογω ηλικίας)

Αυτό: "αφού είσαστε έτσι δεν σας ξαναλέω για ταινία"
ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΕΙΠΑ ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ
απορώ που δεν το κατάλαβες

Σ'αυτο "Μας είδες να τα παίρνουμε στο κρανίο που μας συγκρίνεις με άτομα ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΣΧΕΤΑ με μας και ΠΛΗΡΩΣ ΕΧΘΡΙΚΑ απέναντι στις δικές μας ιδιοσυγκρασίες;"
ΜΠΟΡΕΙ να έχεις δίκιο, αν κ νομίζω ότι μάλλον τους ξέρεις κ έχουν επικοινωνήσει κ μαζί σου από τοτε που είδαν ότι τους διαπομπεύω... :Ρ

Σε καταλαβαίνω, αλλά δεν παίρνω πίσω τίποτα απ' όσα είπα. Όπως κ εσύ φαντάζομαι. Ζήτησα εξ αρχής συγνώμη αν είμαι απότομη.

Υ.Γ. Ελπίζω να βρω χρόνο, μάλλον αυριο να διαβάσω την ιστορία σου

The Motorcycle boy είπε...

Κοίτα: είμαι κοινωνιολόγος και σαν τέτοιος σκέφτομαι -το ξεκαθαρίζω για να μην μπερδευόμαστε.

Σε ολονών μας τα κεφάλια έχουν χώσει ένα κάρο παπαριές -διαφορετικές παπαριές, αλλά για τον ίδιο σκοπό. Αυτό λέγεται κοινωνικοποίηση σε συγκεκριμένο κοινωνικό μόρφωμα.

Δεν σου ζητάω να πάρεις πίσω τίποτα -δεν είμαστε μαγαζί μεταποιήσεων εδώ, σαν ένα ραφτάδικο που έχω στη γειτονιά μου.

Απλά ΑΠΑΙΤΩ να καταλαβαινόμαστε προκειμένου να γίνεται κουβέντα.

Αυτό μόνο.

ell είπε...

Αυτό το "ΑΠΑΙΤΩ" θα το παραβλέψω
1ον γιατί θα φτάσεις να βάλεις 10 καινούρια ποστ κ ακόμα εμεις θα μιλάμε εδώ
2ον γιατί μπορεί να χεστούμε άγρια κ δε θέλω, τουλαχιστον όχι πριν τελειώσει η ιστορία

Για το αν καταλαβαινόμαστε ή όχι, τι να γίνει, "χάσμα γεννεών" γερούλη μου :Ρ

The Motorcycle boy είπε...

Κακώς το παραβλέπεις. Γιατί είναι η μοναδική απαίτηση που έχω (όχι από σένα, από όλους μας εδώ μέσα). Να προσπαθούμε να καταλάβουμε τι σκατά θέλει να πει ο άλλος.
Σε διαφορετική περίπτωση όντως θα γεμίζει με σχόλια εδώ μέσα, αλλά θα είναι άνευ λόγου και αιτίας.

Δε με νοιάζει να χεστούμε -όχι μία αλλά δέκα φορές. Άσε που το προτιμώ από σχόλια του τύπου "αχ καλέ τι όμορφα που γράφετε! είστε θείος!" Είμαι θείος (για τα παιδιά του αδερφού μου), αλλά πέραν τούτου ουδέν.

Απλά θέλω να προσέχεις πριν αποφασίσεις για τις προθέσεις, τουλάχιστον τις δικές μου. Δεν σε ξέρω, δεν έχω τίποτα μαζί σου, αλλά (όπως το έχω πει χίλιες φορές) σέβομαι εσένα και κάθε άνθρωπο που βγάζει τα μάτια του για να διαβάσει τα κατεβατά μου. Άρα, το τελευταίο που θέλω να κάνω είναι να σε (ή τον) προσβάλλω.

Αυτά.

ell είπε...

Ρε Motorcycle Boy καταβάλλω καθε προσπαθεία να καταλαβαίνω τους άλλους (κ πολλές φορές να τους δικαιολογώ κ για τις μαλακίες τους)
όχι ότι εγώ είμαι σωστή. Μη νομίζεις, μου τη σπάω κ δε με γουστάρω καθόλου μερικές φορές

αλλά όταν κάτι το έχω παρεξηγήσει το δέχομαι. Τα δικά σου τα καταλαβα αλλά εξηγήθηκα κ γω.
Δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνω τι μου λες απλά κάποια δεν τα δέχομαι κ τελείωσε.
Την είδα όπως την είδα την ταινία κ οι πιο πολλοί όχι.

Για τις προθέσεις που λες είναι μεγάλη συζήτηση... ΄
κ ας το αφήσουμε καλύτερα

The Motorcycle boy είπε...

Καλά, το οτι κάποιος λέει κάτι σε κάποιον άλλο σημαίνει οτι γίνεται κουβέντα -μόνο αυτό.
Δεν θέλω να δεχτείς κάτι από όσα σου λέω, απλά στα λέω, όπως απλά μου τα λες κι εσύ.

Για τις προθέσεις (τουλάχιστον τις δικές μου) δεν βλέπω να υπάρχει θέμα συζήτησης. Τις ξέρω και είναι αυτές που αναφέρω.

ell είπε...

"Δεν σε ξέρω..." Σ' αυτό έχω αμφιβολίες!
"αλλά (όπως το έχω πει χίλιες φορές) σέβομαι εσένα και κάθε άνθρωπο που βγάζει τα μάτια του για να διαβάσει τα κατεβατά μου."
Αυτό το κάνω για δική μου ευχαρίστηση, όπως κ οι άλλοι, αλλά μ' αρέσει να σου γράφω σχόλια γιατί κυρίως μ' αρεσουν τα σχόλιά σου γενικά.

The Motorcycle boy είπε...

Προφανώς και δεν σε ξέρω προσωπικά. Αλλά έχω μάθει πράγματα για σένα μέσα από τα σχόλιά σου (όπως κι εσύ για μένα άλλωστε).

ell είπε...

Κάλα... δε θα πω τίποτα γιατί είναι κ "δημ. χώρος" κ γιατί ίσως αφορά κυρίως την Μανταλένα αυτό... κωδικούς, e-mails κ ντίλερ βιβλίων... κ άλλα..

The Motorcycle boy είπε...

Δεν κατάλαβα μία -σχετικά με το τι εννοείς. Στείλτο μου με μέιλ.

ell είπε...

Άστο, δεν πειράζει

Εγώ θα συνεχίσω να σας γράφω...

ARIS είπε...

Μπράβο σου ρε φίλε motorcycle boy.Χίλια μπράβο σού αξίζουν (και λίγα είναι) που κάθησες και ασχολήθηκες με αυτό το φαινόμενο (τής υπερτίμησης τόσων μετριότατων βιβλίων σε συνδυασμό με τήν αποσιώπηση αριστουργημάτων όπως πραγματικά είναι ο Μοντεζούμα). Και μάλιτα έκανες και ένα σωρό κόσμο να γράψει τόσα πράγματα όπως βλέπω (έλειπα και είχα πολύ καιρό να σε "επισκεφτώ") μόλις σήμερα. Απόλυτα συμφωνώ με όλα όσα γράφεις γιά το βιβλίο τού Τζούμα αλλά δε φταίει ο Τζούμας φταίει όλο αυτό ο κωλοσύστημα που μάς τα ζάλισε όλο το καλοκαίρι με τα......ευπώλητα και που είχε (μα συνενοημένοι ήσαν όλι οι εκδοτικοί οίκοι και οι εφημερίδες που τα γράφανε;) πρώτο πρώτο τή μετριότητα τού Τζούμα, και στη συνέχεια τήν επίδειξη εξυπνάδας τού Χαριτόπουλου (αλήθεια έχει κανεις σας διαβάσει τήν αγιογραφία του γιά το Βελουχιώτη που τή παρουσιάζει ως βιογραφία;-άσχετο θα μού πείς. ναι όντως άσχετο), ή το ναρκισισμό τού Σταμάτη. Πράγματι είναι σκανδαλώδης η εκκωφαντική ΣΙΓΗ για το βιβλίο τού Νικολαίδη. Ισως να φταίει οτι ο εκδοτικός του οίκος δέν έχει πολλά κονέ. Τι να πώ; Στα βιβλιοπωλεία δέν το βλέπω στα ράφια. Πάντως φιλαράκο μη στεναχωριέσαι. Τα διαμάντια όσο και να τα καταχωνιάσουν διαμάντια είναι και πάντα θα λάμπουν.

The Motorcycle boy είπε...

Ευχαριστώ Άρι, όχι ρε για τα "μπράβο" αλλά για την παρέα.
Μπα, μη νομίζεις -δεν ήταν πολύς ο κόσμος που σχολίασε, απλά, κάποιοι σχολιαστές αποφάσισαν να στήσουν μια όμορφη κουβέντα από κάτω κι αυτό το θεωρώ επιτυχία του συγκεκριμένου κειμένου.

Στο θέμα τώρα, προφανώς και δεν φταίει ο Τζούμας και κανένας άλλος συγγραφέας για όλη αυτή την κατάσταση προώθησης βιβλίων (για να χαρακτηρίσω κάπως ευγενικά το φαινόμενο). Επιθυμία του κάθε συγγραφέα είναι να πουλήσει, γι΄αυτό εκδίδεται άλλωστε! Από εκεί και πέρα όμως;

Για τον Χαριτόπουλο που λες, δεν είναι πολύ του γούστου μου τα γραπτά του -την αγιογραφία του Βελουχιώτη δεν κατάφερα να την τελειώσω, 100 σελίδες διάβασα περίπου, από τον πρώτο τόμο. Εντάξει, το λιγότερο που έχω να πω είναι πως δεν πρόκειται με τίποτα για ιστορική βιογραφία. Λιβάνισμα έχω κάνει κι εγώ στο Καμίλο Σιενφουέγος, αλλά το έκανα σε ποστ κι από κάτω έγραψα "κολλήματα". Να ξέρουμε που πατάμε -έτσι; Τώρα, μπορεί και να είμαι μεροληπτικός με αυτόν το Χαριτόπουλο γιατί είχα κάποτε διαβάσει σε φυλλάδες οτι πλάκωνε τη Μαλβίνα στο ξύλο όταν ήταν μαζί. Κι εγώ σιχαίνομαι τη Μαλβίνα, αλλά σιχαίνομαι περισσότερο τους άντρες που βαράνε γυναίκες.

Από τον Αλέξη Σταμάτη έχω διαβάσει μόνο την Οδό Θησέως -θεώρησα το βιβλίο απλοϊκό και από τότε δεν ξαναδιάβασα κάτι δικό του. Βλέπεις, τα βιβλία που διαβάζω τα πληρώνω και δεν είμαι σε θέση να ρισκάρω δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες.

Για την εκκωφαντική σιγή σχετικά με το Μοντεζούμα (ρε γαμώτο, πόσο μπροστά έβλεπε ο άνθρωπος όταν είχε εκφράσει την επιθυμία να γίνουν προδημοσιεύσεις του βιβλίου του στα μπλογκς!) θα αναφέρω μόνο το εξής: εκδόσεις Καστανιώτη τα παραπάνω βιβλία, εκδόσεις greekworks το βιβλίο του Νικολαϊδη. Βγάλε συμπέρασμα!
Θυμάμαι οτι κάποια στιγμή περάσαμε από το Fnac που ήταν πηγμένο στα σταντ με βιβλία του Τζούμα, και ρωτήσαμε για το τελευταίο βιβλίο του Νικολαϊδη. "Δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα", μας είπε ο υπάλληλος. "Αδερφέ", του λέω, "έχει κυκλοφορήσει εδώ και έξι μήνες -θα το φέρετε κάποτε ή να πάμε αλλού;" Το έφεραν τελικά. Κάπως έτσι τα βλέπω τα πράγματα -αν δεν θέλεις να καταπίνεις αμάσητα, φτιάξε μόνος σου το φαϊ σου.

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι