Τετάρτη, Ιανουαρίου 07, 2009

Ας σταματήσουν να μας τρομοκρατούν

Τα είχαμε χύμα, τώρα μας ήρθαν και τσουβαλάτα να πούμε. Μας είχαν ζαλίσει τον έρωτα οι ομιλούσες κεφαλές με την «αμυνόμενη αστυνομία» που της έπεσε το ηθικό επειδή δεν την άφηναν να κάνει «σωστά» τη δουλειά της. Την ίδια ώρα που η αστυνομία έπνιγε το κέντρο με καραβιές χημικών, ξόδεψαν τα δικά τους, πήραν από την επαρχία, μετά έφεραν από Κύπρο, από Ισραήλ, από του διαόλου το κέρατο –αμυνόμενος καρκίνος, δερματικές και αναπνευστικές παθήσεις σε δεκαπεντάχρονα παιδιά –είπες τίποτα; Πάνω στην άμυνα συλλάβανε και καμιά εκατοστή πιτσιρίκια –για να περνάει η ώρα.

Πέσανε μετά οι σφαίρες στην κλούβα των ΜΑΤ, τους έφταιξε το πανεπιστημιακό άσυλο, βγάλανε κι οι Τριανταφυλλόπουλοι κάποια ανάληψη ευθύνης από άγνωστη τρομοκρατική οργάνωση –κάναμε γιορτές με την ησυχία μας.

Και τώρα πυροβόλησαν τους ΜΑΤατζήδες στα Εξάρχεια –άρχισε πάλι το γλέντι. Κάνανε ντου στο «Καφετί» και στο «Doctor Feelgood», πιάσανε ένα κάρο κόσμο, μετά πήγανε κι από το «Nosotros» -οχτακόσια χρόνια έχουν περάσει κι αυτοί ακόμα μαϊμουδίζουν την ατάκα από το «Καζαμπλάνκα» -«συλλάβετε τους συνήθεις ύποπτους». Το γελοίο του θέματος είναι οτι ο αστυνομικός της ταινίας, λέει την παραπάνω ατάκα για να κουκουλώσει έναν φόνο και να καλύψει τον φιλαράκο του, τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ!

Βγήκανε και οι σύλλογοι των αστυνομικών στα δελτία ειδήσεων να διαμαρτυρηθούν οτι φταίνε τα Μέσα για τη στοχοποίησή τους –βέβαια! Δεν φταίνε αυτοί που βαράνε πιτσιρίκια, δεν φταίνε αυτοί που ρίχνουν δακρυγόνα σε καθιστικές διαμαρτυρίες, φταίνε οι ειδήσεις που τα δείχνουν! Που δεν τα δείχνουν δηλαδή, για να λέμε και του Πρετεντέρη του δίκιο –αλλά τέλος πάντων. Είπα «ειδήσεις» και θυμήθηκα μια μούρη που μοστράρουν σαν αναλυτή στα παράθυρα –του κοτσάρουν και τίτλο από κάτω «κοινωνιολόγος». Πιπερόπουλος το όνομα –ωραίος τύπος! Με εντυπωσίασε κάνοντας μια αγανακτισμένη παρομοίωση των διαδηλώσεων με το καμάκι σε γκόμενα. «Ποιος ο λόγος για 280 διαδηλώσεις στο κέντρο τον τελευταίο χρόνο; Είναι δηλαδή σα να στέλνεις λουλούδια σε μια κυρία, να της στέλνεις γλυκά, να της αγοράζεις και μια Μερσεντές στο τέλος –αλλά εκείνη να μην ανταποκρίνεται! Δεν σε θέλει βρε παιδί μου, τι επιμένεις;» Μη γελάς ρε –έτσι τα είπε ο επιστήμων! Δηλαδή, τα αιτήματα των διαδηλωτών είναι σαν τις προσπάθειες να ρίξεις μια γκόμενα –αν δεν σου τα ικανοποιούν, αν δεν σου κάθεται η κυβέρνηση, μην επιμένεις! Γίνεσαι και φορτικός σα να λέμε! «Συγνώμη, μήπως θα θέλατε να αποσύρετε τον νόμο για την παιδεία; Όχι; Μα γιατί καλέ; Προσέξτε με λίγο! Ωραίο παιδί είμαι, γιατί δεν αποσύρετε τον νόμο; Θα σας πάω και βόλτα με το σκάφος μου, θα περάσουμε καλά! Όχι; Εντάξει λοιπόν –να μη γίνομαι φορτικός. Θα την πέσω σε άλλη γκόμενα, θα πάω να φυτέψω δέντρα στην Πάρνηθα –αντίο σας!» Τώρα καταλαβαίνω γιατί οι εργάτες στο Σικάγο δεν είχαν καμιά ελπίδα εκείνη την Πρωτομαγιά που τους μακέλεψε η αστυνομία. Διότι ήταν άπλυτοι και βρωμεροί –που πας κύριέ μου; Βάλε ένα σινιέ κοστουμάκι, ρίξε και λίγο πέρφιουμ αν θες να διεκδικήσεις με αξιώσεις!

Τον έψαξα λίγο αυτόν τον Πιπερόπουλο, έχει, λέει πτυχίο «Κοινωνιολογίας και Ψυχολογίας» (μαζί -ένα πράγμα οι δυο επιστήμες) από πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης! Σα να λέμε «έχω πτυχίο ιατρικής και αρχιτεκτονικής», όχι δυο πτυχία –ένα πτυχίο! Διδάσκει στο πανεπιστήμιο Μακεδονίας μάνατζμεντ –σωστός; Κι εγώ είμαι πυρηνικός φυσικός και ανθρωπολόγος ταυτόχρονα και διδάσκω καλλιτεχνικά στο Λύκειο Γκράβας –πως με βρίσκεις; Αρκούντως εμπεριστατωμένο για να με καλέσουν σε πάνελ;

Θέλω να πω κάτι τώρα που άρχισε η γνωστή παπαρολογία περί τρομοκρατίας. Όποιος νομίζει οτι η τρομοκρατία έχει καμιά σχέση με την αριστερά ή (ακόμα περισσότερο) με τον αναρχισμό, είναι ηλίθιος με πατέντα. Ή βλέπει πολλές ταινίες με τον Μπρους Γουίλις. Να στο κάνω λιανά κιόλας, επειδή ο Τζανφράνκο Σαγκουινέτι τα έχει γράψει ήδη από το 1977 όλα αυτά:

«Από θεωρητική άποψη, οι λίγοι που κατεβαίνουν οπλισμένοι στις διαδηλώσεις θέλουν να αποτελέσουν, ή αποτελούν εκ των πραγμάτων μια νέα διαχωρισμένη εξουσία στο εσωτερικό ενός επαναστατικού κινήματος που ακριβώς πολεμάει εναντίον κάθε διαχωρισμένης εξουσίας. Η προσφυγή στη χρήση των όπλων δεν είναι ένα αφηρημένο ή βολονταριστικό ζήτημα, αλλά μια επακριβής πρακτική αναγκαιότητα, που ορισμένες καταστάσεις επιτάσσουν όχι σ' ένα μέρος, αλλά σε ολόκληρο το επαναστατικό κίνημα.... Και ούτε μπορούμε ν΄αγνοήσουμε τις δυνατότητες προβοκάτσιας που προσφέρει στους αστυνομικούς η αυτοσχέδια και χωρίς συνειδητότητα χρήση των όπλων, αν αυτοί μεταμφιεστούν κατάλληλα. Αν θέλουμε πραγματικά να πολεμήσουμε την καταστολή, ας πολεμήσουμε και ότι μπορεί να δώσει ένα πρόσχημα και μια δικαιολόγηση στην καταστολή. Όπως δεν δείχνουμε καμιά επιείκεια στους εχθρούς μας, έτσι δεν πρέπει να δείχνουμε καθόλου, ούτε προς τους εαυτούς μας –πρέπει να κάνουμε ανελέητη κριτική των λαθών που μπορεί να είναι μοιραία για την ανάπτυξη όλου του κινήματος. Η κριτική των όπλων δεν μπορεί ποτέ να αγνοήσει τα όπλα της κριτικής. Η ανυπομονησία να χρησιμοποιηθούν τα όπλα σήμερα με κάθε τίμημα, στην πραγματικότητα καθυστερεί την ώρα που το προλεταριάτο θα καταφύγει στα όπλα στο σύνολό του, γιατί κάνει και ξεσπάει πιο γρήγορα η καταστολή. Εκείνοι που αυταρέσκονται στην ηλίθια χρήση των όπλων δεν είναι το πιο προχωρημένο και το πιο 'σκληρό' κομμάτι του σημερινού επαναστατικού κινήματος, μα η οπισθοφυλακή της θεωρητικής και στρατηγικής του συνείδησης.

Όσο για την τρομοκρατία, αυτή σήμερα... όχι μόνο είναι άχρηστη αλλά και αδικαιολόγητη. Η τρομοκρατία δεν είχε ποτέ ιστορική αποτελεσματικότητα, παρά μόνον εκεί όπου κάθε άλλη μορφή επαναστατικής δραστηριότητας είχε γίνει αδύνατη από μιαν απόλυτη καταστολή κι όπου, άρα, ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού κλίνει υπέρ των τρομοκρατών. ... Όμως αυτή τη στιγμή το τωρινό κίνημα εμπνέει κιόλας συμπάθεια στην εργατική τάξη. Η τρομοκρατία αντίθετα.... ωφέλησε πάντα το Κράτος, ακόμα κι όταν δεν την προωθούσαν οι ίδιες οι μυστικές υπηρεσίες». (Περί της τρομοκρατίας και του κράτους –εκδόσεις Ύψιλον, 1982).

Δεν έχω να πω τίποτα περισσότερο για ένα τόσο απλό θέμα.

37 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

PiKei είπε...

Καθαρό. Εύγε!

The Motorcycle boy είπε...

Αφού τα έχουν πει ήδη -τι να ξαναλέμε; Με πέτυχες στα πράσα πάντως!

Efthymia είπε...

τον ζηλεύεις τον άνθρωπο που δεν καταξιώθηκες τόσο...

The Motorcycle boy είπε...

Ποιον από τους δυο; Τον Πικέι από πάνω ή τον Πιπερόπουλο; Χαχαχα

Πάντως, για να σου πω την αλήθεια, έμεινα με ανοιχτό το στόμα όταν τον είδα πρώτη φορά. Τέτοιο κάζο είχε να εμφανιστεί από τις ταινίες του Δαλιανίδη με τον Γαρδέλη και τον Μιχαλόπουλο, που βάζανε έναν κουνιστούλη να κάνει τον κοινωνικό επιστήμονα!

Χμ, μάλλον έχεις δίκιο -τον ζηλεύω τελικά!

ClouD είπε...

Τέζα από τη ζήλια. Κάνει μπαμ! :->

Πολύς φόβος πάντως. Αν είναι ας πούμε το δάσος ο φόβος που περιέχεται στην τηλεοπτική διατροφή, η τακτική είναι χεράκι - χεράκι, δέντρο - δέντρο;

Ή είμαι εκτός θέματος;

The Motorcycle boy είπε...

Μέσα είσαι -εντελώς εντός θέματος.

Για τη ζήλεια εννοώ, χαχαχα.

άσωτος είπε...

δε νομιζω οτι ειναι τοσο απλα τα πραγματα ουτε το θεμα ειναι τοσο απλο αλλα θα προτιμησω να τα πουμε απο κοντα καποια στιγμη.

The Motorcycle boy είπε...

Απλά είναι φίλε μου -απλούστατα. Είτε πράκτορας, είτε "κοινωνικός αγωνιστής" η ενέργεια ήταν καταστροφική για τον κόσμο που βγαίνει στους δρόμους. Από εκεί και πέρα, όλα συζητιούνται, αρκεί να μην ξεχνάμε τον κόσμο που αυτή τη στιγμή βασανίζεται για τις ιδέες του και μόνο.

Puppet_Master είπε...

efstoxo!
oti k na simenei afto ;)

The Motorcycle boy είπε...

Αυτό φίλε μου νομίζω οτι σημαίνει το αντίθετο απ΄ότι πέτυχαν οι πιστολάδες.

Puppet_Master είπε...

profanws.
mhn arxisoume na milame gia parakratos twra...

The Motorcycle boy είπε...

Παρακράτος; Ποιο παρακράτος; Είδες εσύ κανένα τρίκυκλο; Χαχαχα

Mick Scar είπε...

Γεια σου Λευκέ Θόρυβε...

Όπως πάντα τα λες σπουδαία.

The Motorcycle boy είπε...

Γεια σου Μικ Τζάγκερ! Δεν τα λέω εγώ, ο Σαγκουινέτι τα λεει ρε!

Balidor είπε...

Άστα να πάνε...
κι εγώ ακόμη δεν έχω καταλάβει τι σπούδασα, μαλακία εεεε;

Υ.γ.: Πολυ γαμάτο το απόσπασμα σχετικά με την χρήση των όπλων...

b.b. chris είπε...

Από μια άποψη είναι σωστά αυτά που γράφεις.

Υπάρχει και μια άλλη που λέει, ότι δεν είναι τρομοκρατία αυτό το πράγμα.
Απλά, ένα καλάσνικωφ εκπυρσοκρότησε τυχαίως [όπλο από κουμούνια περιμένεις να είναι καλό?] και εξοστρακίστηκαν καμιά 40αρια σφαίρες στους τσοσμπά....

Ανώνυμος είπε...

-Καλά, τι πίνεις;
-Σαγκουινέτι της Ριφρές! Άλλο... φρούτο!

The Motorcycle boy είπε...

Βαλίδορε, οτι κι αν σπούδασες για καλό είναι. Αρκεί να μην κυκλοφορείς σε στυλ Πιπερόπουλος ας πούμε, που απαγορεύει στους υπόλοιπους να μιλήσουν καθότι αυτός μόνο τυγχάνει σχετικός με το θέμα!
Τι θα γίνει, θα τις πιούμε εκείνες τις μπύρες;

B.B. καλή αυτή η άποψη που αναφέρεις. Αλλά για τους μπάτσους, όχι για μας -"Όπως δεν δείχνουμε καμιά επιείκεια στους εχθρούς μας, έτσι δεν πρέπει να δείχνουμε καθόλου, ούτε προς τους εαυτούς μας –πρέπει να κάνουμε ανελέητη κριτική των λαθών που μπορεί να είναι μοιραία για την ανάπτυξη όλου του κινήματος. Η κριτική των όπλων δεν μπορεί ποτέ να αγνοήσει τα όπλα της κριτικής." λέει παραπάνω ο Σαγκουινέτι.

Ανώνυμε, ναι άλλα τα φρούτα που κυκλοφορούν στα πέριξ.

head charge είπε...

Ο Γιώργος Πιπερόπουλος, τα τελευταία τριάντα χρόνια, σκύβει με αγάπη και ευαισθησία, αφουγκράζεται τις εσώτερες ανησυχίες του Νεο-Έλληνα και τις αποδίδει στη συνέχεια ως επιστήμονας της συμπεριφοράς με άρθρα σε πολλές εθνικές και περιφερειακές εφημερίδες και περιοδικά και με παρεμβάσεις σε ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα και δελτία ειδήσεων.
Κατορθώνει και στον γραπτό και στον προφορικό του λόγο να είναι σύντομος, περιεκτικός, ερμηνευτικός και συνάμα διδακτικός.


Για περισσότερο γέλιο εδώ.

RaZz είπε...

to apopanw link einai ontws eggyhmeno gelio. kai klama vevaia afou autos o trompas vgainei ws eidhmonas sta kanalia. alla kati mou leei oti oute auta einai ta xeirotera. den exei pato, it's official.

Balidor είπε...

Ενα υποσχεθείς να μου στείλεις ή να ανεβάσεις ολα τα μέρη του δευτερου μερους απο το "Μέρες κρασιού και τριαντάφυλλων" γιατί τελειώνω το 1ο και είναι ότι πρέπει για τα μεσημέρια στον θάλαμο,

τότε 'ναι', θα την πιούμε :)

Tic Tac είπε...

Ασορτι τρομοκρατια με κυβερνηση εχουμε παντως. Ο πηχης στο πατωμα και αυτοι πηδανε απο πανω. Σ' αυτο το τοπιο ξαφνικα νιωθω ωραιος και εξυπνος.

Μπαμ!

The Motorcycle boy είπε...

Ο Χριστός και η Παναγία! Με τσάκισες head, έμεινα σύξυλος! Τι διαμάντι ήταν αυτό; "Τα πάντα, όλα", "τούτο, κείνο" έχει γράψει ο άθρωπας! Για αιμορροϊδες μόνο δε λέει τίποτα, αλλά ευελπιστώ σε βελτιωμένη επανέκδοση.

Razz, είναι παγιωμένη τακτική των ΜΜΕ να εμφανίζουν καραγκιόζηδες κάτω από την ταμπέλα "κοινωνιολόγοι". Φυσικά, δεν πρόκειται να βγάλουν ποτέ κανέναν κανονικό γιατί τσούζει.

Βαλίδορε, 2-3 κεφαλαιάκια έχω για το δεύτερο μέρος -μετά θα το ανεβάσω ανελέητα. Αν το βιάζεσαι, στείλε μου μέιλ να σου το στείλω ανολοκλήρωτο. Και εκπτώσεις κάνουμε, χαχα.

Tic, εγώ πάλι νιώθω χαζός. Επειδή όντως ο πύχης είναι στο πάτωμα αλλά μας ζητάνε να περάσουμε από κάτω του ρε γαμώτο! Βάλε ένα "σκατά" πριν και ένα "θλίψη" μετά το "μπαμ" σου και την έχεις τη σύνοψη της κατάστασης.

DeUCeD είπε...

Eίμαι καιρό τώρα στην εξής αναζήτηση, είναι τα κίνητρα ενός βλάκα αθώα αλλά είναι απλώς βλαξ και ως τέτοιος κάνει βλακείες ή είναι τα κίνητρα ενός βλάκα πονηρά οπότε κάνει πονηρές βλακείες? Γιατί στη μεν πρώτη περίπτωση αθωώνεται λόγω βλακείας ενώ στην δεύτερη καταδικάζεται η βλακεία του.
Όμως, αν το δεις ψύχραιμα, τείνω περισσότερο στην άποψη πως ένα νόμισμα έχει δύο πλευρές μεν αλλά την ίδια αξία δε, δηλαδή η κεφαλή και τα γράμματα του ενός ευρώ έχουν αξία... ένα ευρώ. Έτσι λοιπόν η μετανεοελληνική τρομοκρατία συναγωνίζεται σε βλακεία την κρατική και απομένει σε μας να εξετάζουμε τα κίνητρά τους.

ΥΓ: Τελευταία αναρωτιέμαι αν οι μηχανές αναζήτησης έγιναν τελικά περισσότερο έξυπνες από εμάς μιας που όχι μόνο αναζητούν αλλά ταυτόχρονα με τ' αποτελέσματα μας ρωτούν αν αυτό που αναζητήσαμε είναι αυτό που θέλαμε πράγματι να αναζητήσουμε (υπάρχει μεγαλύτερη φιλοσοφία από αυτή?). Αν τυχόν γράψεις στο google: "Γιώργος Πιπερόπουλος" θα σου βγάλει τα αποτελέσματα αλλά θα σε ρωτήσει με νόημα: Μήπως εννοείτε: "Γιώργος Παπαδόπουλος" ?

The Motorcycle boy είπε...

Μπράβο στον Γκούγκλη -αν και επιστημονικώς λανθάνει κάνοντας μια ανεπίτρεπτη υπέρβαση. Τον Πιπερόπουλο θα έπρεπε να τον λινκάρει με τον Γιώργο Γεωργαλά -οι απολογητές με τους απολογητές -όχι κατευθείαν με το αφεντικό του τελευταίου! Να διορθωθεί πάραυτα!

Κατά τα άλλα, δεν με ψήνει η άποψη περί βλακείας φίλε μου. Κι ο άλλος που έφαγε τον πιτσιρικά μια βλακεία έκανε, όπως ισχυρίζονται οι ενώσεις αστυνομικών. Δεν είναι δικαιολογίες αυτές.

Parmezanos είπε...

και με την Επανάσταση τι γίνεται;

Πάλι αναβάλλεται;

Αυτή η συναισθηματική σαπουνόπερα που η προηγούμενη γενιά συμμετείχε, και άρα έκανε το χρέος της το 91-92, και η προηγούμενη στα 80s, κοκ, μήπως επαναλαμβάνεται ξανά στον ίδιο μονότονο κύκλο της πρόσφατης ιστορίας;

λέω μήπως κατασκευάζεται και για αυττή την γενιά ανάμνηση για αργότερα - να χουν κάτι να διηγούνται και να κλαίνε στο δρόμο για το γραφείο, τη φάμπρικα, το αμπάρι;

Λέω μήπως.

Πάντως ένα από τα απογοητευτικότερα θεάματα, είναι τα αμφιθέατρα.
Ας μην επεκταθώ, θα φουντώσει το σπυράκι μου πάλι και πως θα βγώ στον δρόμο;

Πολλοί κύκλοι και ζαλίζομαι!

The Motorcycle boy είπε...

Η επανάσταση φίλε μου, για να είναι πετυχημένη, πρέπει να είναι προσωπική. Πάει να πει οτι αν μέσα από όλα αυτά, τα όποια "όλα" και τα διαχρονικά "αυτά" καταφέρεις να αλλάξεις τον εαυτό σου -έγινε κάτι. Σημαντικό, ασήμαντο -δεν ξέρω, θα δείξει.

Να σου πω και κάτι ακόμα; Οι αμέτοχοι, η "σιωπηλή πλειοψηφία" -αυτοί είναι που κυρίως διηγούνται τις "δοξασμένες" στιγμές του παρελθόντος τους, όσοι συμμετείχαν (σε ότι συμμετείχαν), δε μιλάνε πολύ γι΄αυτά. Δεν υπάρχει λόγος -όπως ας πούμε δεν υπάρχει λόγος να μιλάω εγώ για την εγχείριση αμυγδαλές που έκανα μικρός.

Τα αμφιθέατρα είναι 90 φορές απογοητευτικά και 10 γοητευτικά. Αξίζει τον κόπο λοιπόν.

Τέλος, μια επιγραμματική αναφορά στα '70 και τα '80.
"What can a poor boy do/ but play in a rock and roll band/ when in streets of London town there is no place/ for a street fighting man", Rolling Stones.
"Για ποια επανάσταση μιλάμε/ που δεν μπορώ όρθιος να σταθώ;" Παυλάκης.

Αυτά.

Parmezanos είπε...

ο εαυτός σου αλλάζει κάθε μέρα.
Αν δεν αλλάζει, μάλλον σε έχουν τσιμεντώσει από μικρό και ψάχνεις κομπρεσέρ στον ελεύθερο χρόνο σου. Το θέμα είναι το αν αλλάζει με εσένα και από σένα ή σε αλλάζουν άλλοι.
Και αν σε αλλάζουν άλλοι, έχει και αυτό πολλά άλλοθι και πολλά κομφόρ. Σου βάζουν και ταλκ ας πούμε.

10 φορές στις 100 μπορεί να είναι ωραία και η πρέζα.
Και το Μέγαρο Μουσικής. Και ο μικροαστισμός. Και η Φωτεινή Πιπιλή. Είναι το σοκολατάκι που προσφέρει σε όλους το σύστημα. Η "θετική σκέψη". Το Μάρσαλ του καθενός. Είναι πώς το μετράει ο καθένας και απο που κρατιέται και κυρίως γιατί κρατιέται.

"Σημαδιακό το γεγονός στο δέντρο της γενιάς
ακόμα και στα πιο γερά και στέρεα παρακλάδια.
Αλλά παιδιάστικο το πείραμα, κι εντύπωση βαθιάς
του τρόμου το ανεπαίσθητo τα σκοτεινά τα βράδια". - Παύλος Σιδηρόπουλος λέγεται ο καλλιτέχνης, όχι Παυλάκης.

Να μην ακούτε Rolling Stones. Θέλουν να καταστρέψουν την πίστη, και είναι και εμπόροι ναρκωτικών.

Ο Σουρεαλισμός όλους μας ενώνει,
Μπάτσοι - Γουρούνια - Λεπτοδείκτης.

The Motorcycle boy είπε...

Ναι, ε; Όταν λέμε "εαυτός" στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν αναφερόμαστε στη διάθεση, αλλά στη συνείδηση. Αν σ΄εσένα αλλάζει η συνείδηση, το αξιακό σύστημα, οι επιλογές για το που πας και τι κάνεις, κάθε μέρα -μαγκιά σου. Βέβαια σε σχιζοφρένεια μου φέρνει το σκηνικό, αλλά συμβαίνουν κι αυτά.

Ο εαυτός του καθενός αλλάζει σε σχέση και σε συνάφεια με τους άλλους και τους "άλλους". Αυτό βέβαια δεν αποτελεί κάποιου τύπου άλλοθι -εντάξει;

Δεν ξέρω αν εσένα 10 φορές στις 100 σου αρέσει η πρέζα ή η Πιπιλή, ή το Μέγαρο -περί ορέξεως, κολοκυθόπιττα. Αλλά εγώ δεν είπα ωραίο, είπα γοητευτικό -έχει διαφορά. Και η γοητεία συνδέεται με εξωσυστημικές προοπτικές, τουλάχιστον στα αμφιθέατρα που θυμάμαι εγώ. Τώρα... έχουν περάσει χρόνια, μπορεί να κάνω και λάθος.

Πες τον Παύλο Σιδηρόπουλο τον καλλιτέχνη, άλλοι τον λένε Πωλ Σιδηρό -δεν τρέχει κάτι. Αλλά θα μου επιτρέψεις να τον λέω Παυλάκη -εγώ έτσι τον έμαθα. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα;

Ο σουρεαλισμός απαιτεί ενδελεχή εμβάθυνση στον ρεαλισμό για να λειτουργήσει -μην το ξεχνάμε αυτό.

Parmezanos είπε...

"Και η γοητεία συνδέεται με εξωσυστημικές προοπτικές"

"εξωσυστημικές προοπτικές" τι ωραίο.
Τί αληθινό. Τί χρήσιμο. Τι αποτελεσματικό. Σχεδόν Ολυμπιακό.

"Στρατηγικός σχεδιασμός" Λαλιώτη απ' τα παλιά μου θυμιζει αυτο, αλλά δεν έχει σημασία. Είναι η σχιζοφρένειά μου που μιλάει όπως εύστοχα παρατήρησες.

Το ωραίο με το γοητευτικό απο μόνα τους έχουν διαφορά. Στο παράδειγμά σου το γοητευτικό είναι ακόμη πιο ακριβές σε ότι εννοώ. Εκτός αν κάνουμε απλώς πιρουέτες με τις λέξεις.

Ενδελεχή εμβάθυνση στον ρεαλισμό;
Έτσι λειτουργεί ο Σουρεαλισμός;
Τόσο απλό ήταν λοιπόν.
Ούτε ο Αντώναρος δεν θα το εξηγούσε καλύτερα.

Μου χυσες άπλετο φως στην σκοτεινή μου άγνοια.
Ε λοιπόν θα ρχομαι συχνότερα εδω.
Να μαζεύω Γνώση.
Συμπυκνωμένη.
Σε συνθήματα.

Αντε πάω να φύγω. Έχω και την Επανάσταση στον πάγο και θα μου αρπάξει.

Καλή Λευτεριά σε όσους δεν το ρίξανε από νωρίς.

The Motorcycle boy είπε...

Και μ' ένα καλό παιδί οι λεύτερες.

Υ.Γ.: Αμήν παναγία μου!

Ανώνυμος είπε...

Ξέχασες Μοτοσακέ την σωστή απάντηση στην ερώτηση "πως πάει η επανάσταση;" ....
Αντε, θα περιμένω να τη γράψει κάποιος άλλος...

The Motorcycle boy είπε...

Χαχα, ναι βεβαίως! Θα περιμένω κι εγώ -"καμιά άλλη ανωμαλάρα; Όχι; Εντάξει"

fidel είπε...

..the gamiete... kerdises pali!

The Motorcycle boy είπε...

Άρα, πάλι τίποτα δεν παίρνω. Γαμώτο.

... είπε...

Όμορφο αρθράκι αλλά δυστυχώς στο θέμα του πτυχίου κοινωνιολογίας και ψυχολογίας σε πιάνω λίγο αδιάβαστο. Στην Αγγλία τουλάχιστον υπάρχουν τα πτυχία αυτά που έχουν παραπάνω από δύο κεντρικά θέματα μέσα. Όπως προσωπικά γνωρίζω για πτυχίο εγκληματολογίας και κοινωνιολογίας από φίλη μου που το σπούδασε το θέμα. Αλλά και στον δικό μου τομέα υπάρχουν τέτοια πτυχία. Mechatronics ας πούμε που είναι μηχανολογία και ηλεκτρονική μαζί ή robotics που είναι κυρίως ηλεκτρονικά, μαθηματικά (στατιστική/πιθανοκρατικά μοντέλα)και πληροφορική και μικρότερο βαθμό μηχανολογία και τεχνολογία υλικών. Οπότε μην ταράζεσαι αν ακούς κάτι τέτοια γιατί υπάρχουν όντως. Εκεί που είναι το κυρτό χωρίο της υπόθεσης είν στο κατά πόσο είν αλήθεια τα λεγόμενα τους στο αν όντως κατέχουν τους τίτλους που λένε ότι κατέχουν κάποιοι.

The Motorcycle boy είπε...

Χαίρομαι που σου άρεσε το ποστάκι αλλά θα μου επιτρέψεις να επιμείνω. Τουτέστιν, μπορεί κάποιος να σπουδάσει κοινωνιολογία και ψυχολογία και να έχει 2 πτυχία, μπορεί κάποιος να κάνει κοινωνιολογία και να ειδικευτεί στην εγκληματολογία (ένα πτυχίο μετράει αυτό επειδή η εγκληματολογία είναι τομέας της κοινωνιολογίας) αλλά όποιος δίνει πτυχίο κοινωνιολογίας και ψυχολογίας ΜΑΖΙ είναι κομπογιαννίτης (άσε που δεν νομίζω οτι υπάρχει ίδρυμα που να τα δίνει μαζί). Γιατί; Επειδή κοινωνιολογία είναι η μελέτη του κοινωνικού συνόλου και ψυχολογία η μελέτη του ατόμου. Πρόκειται λοιπόν για 2 εντελώς διαφορετικές οπτικές οι οποίες με τίποτα δεν κάθονται κάτω από το ίδιο πτυχίο. Είναι σα να λέει κάποιος οτι έχει πτυχίο Χημείας και Μαθηματικών μαζί.
Υ.Γ.: Αν τώρα έχεις ακούσει για πτυχίο κοινωνιολογίας και ψυχολογίας μαζί, μάλλον θα το άκουσες από κανέναν φανατικό των ΤΕΙ Κοινωνικών Λειτουργών που θέλουν να πιστεύουν οτι είναι "παντού τα πάντα".

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι