Δευτέρα, Αυγούστου 03, 2009

"Άντε -και του χρόνου σπίτια μας!"

Εγώ, εντάξει, δε γουστάρω καλοκαιρινές διακοπές και άλλα τέτοια –είμαι της φράξιας Σοφίας Αρβανίτη, «μη μου μιλάς για καλοκαίρια/ για ακρογιαλιές και γι΄αστέρια», κάπως έτσι -τέλος πάντων. Αλλά απορώ μ΄αυτούς που γουστάρουν.

Εννοώ.

Εντάξει αδερφάκι, θέλεις θάλασσα (καθότι και το κορίτσι το ίδιο θέλει να πούμε), αρμύρα, ήλιο, καρπούζι στην άμμο και ξέρω ‘γω... Αν ζεις σε καμιά πολιτισμένη χώρα, τύπου Σερβία, Κροατία, Ιταλία, Πορτογαλία ή σε καμιά Λατινική Αμερική –τυχερός είσαι. Επειδή κάπου μπορεί να πετύχεις την ονειρεμένη ακροθαλασσιά. Αν όμως αδερφάκι ζεις στην Ελλάδα τον ήπιες κανονικά. Και μην πιστεύεις τους χάρτες -ας πούμε και το Κουβέιτ θάλασσα έχει αλλά αν κάνεις να πέσεις στα ήσυχα νερά της θα βγεις μαριναρισμένος σα φιλετάκι πανέ.

Εξηγούμαι περαιτέρω.

Εκεί κατά τον Μάη μήνα κάθεσαι μπροστά σε γεωπολιτικούς χάρτες να καταστρώσεις τις διακοπές σου. Απορρίπτεις τα βουνά καθότι Μεσογειακός τύπος με ροπή προς τα εγκαύματα τρίτου βαθμού και την ηλίαση. Βάζεις κάτω λοιπόν τα παραθαλάσσια. Και ξεκινάς από τα νησιά, επειδή εκεί καταλαβαίνεις τι θα πει καλοκαίρι. Το έλεγε κι ο Βαγγελάκης ο Γερμανός, «Μύκονο και Σαντορίνη/ σαν ερωτευμένοι πιγκουίνοι». Δεν έλεγε Κατάκωλο και Λιδόρικι ο ποιητής –νησιά έλεγε κι από αυτά αρχίζεις το ψάξιμο. Άσε που σε ιντριγκάρουν αυτοί οι «ερωτευμένοι πιγκουίνοι», τουτέστιν ακόμα και σαμπρέλα τριαξονικού να έχεις γίνει από την πολλή μάσα, δεν μπορεί, τον έρωτα θα τον συναντήσεις στο νησί! Ψάχνεις λοιπόν στα νησιά και...
Εμείς τουλάχιστον, όταν είδαμε πόσο κάνουν τα εισιτήρια των καραβιών και πόσο κοστίζει το δωμάτιο σε ελληνικό νησί (βγάλε την Κρήτη και την Πελοπόννησο –που μπορεί να δείχνουν, αλλά δεν είναι νησιά), αποφασίσαμε να κρατήσουμε τα φράγκα και να πάμε μια βδομάδα στην Ευρώπη το χειμώνα, που στοιχίζει και φθηνότερα.

‘Νταξει, θα που πεις, υπερβολικός! Υπάρχουν κι ελληνικά νησιά χωρίς πολυκοσμία ούτε κακοσμία. Υπάρχουν –είπα εγώ το αντίθετο; Μόνο που το καράβι δένει σ΄αυτά τρεις φορές το μήνα (τα καλοκαίρια) κι αν πάθεις τίποτα αλλεργία από τσίμπημα σφίγγας ας πούμε, δε σε σώζει ούτε το ελικόπτερο του Παλαιοκώστα.

Άρα, νησί γιόκ κι ας λέει οτι θέλει ο κάθε Γερμανός. Αποφασίσαμε στεριά, να έχουμε και το κεφάλι μας ήσυχο. Και καταλήξαμε να προτιμήσουμε κάμπινγκ (ένεκα η οικονομική κρίση) στη Χαλκιδική –σκέφτεστε τίποτα καλύτερο; Πάντως, σε όσους το είπαμε, έδειξαν να ενθουσιάζονται με την ιδέα.

Να ανοίξω εδώ μια παρένθεση περί οικονομικής κρίσεως που μας πρήξανε τα κανάλια και η κυβέρνηση. Ε, λοιπόν το ακούσανε φαίνεται οι ρουμτουλετάδες των νησιών και οι ξενοδόχοι και πήραν τα μέτρα τους. Υπολόγισαν δηλαδή, «αφού δεν θα έχω φέτος γεμάτα τα δωμάτια όλη τη σεζόν, αλλά, πουχού, το ένα τρίτο αυτής, θα τριπλασιάσω τις τιμές για να μη χάσω κιόλας ο άνθρωπος!» Σωστοί νομίζω.

Εμείς πάντως θα πηγαίναμε Χαλκιδική και φακ δεμ ολ, που έλεγε κι ένας φιλαράκος, θεός σχωρέστον –έχει γίνει τώρα εξέκιουτιβ σε τράπεζα και πάει μόνο ολ ινκλούσιβ στην αλλοδαπή. Αλλά τα πράγματα εξελίχθηκαν κάπως διαφορετικά και δεν τους φακ ολ τελικά...

Διότι το καλό πήδημα από τα προκαταρκτικά φαίνεται –έτσι κι εμείς όταν πήγαμε στον ΟΣΕ να βγάλουμε εισιτήρια πληροφορηθήκαμε οτι τα τρένα απεργούν Δευτέρες και Παρασκευές. Γιατί; Επειδή πάνε να τα ξεπουλήσουν και τα έχουν ρημάξει στην απαξίωση, που ακούστηκε άλλωστε να υπάρχει φτηνό, ασφαλές και γρήγορο μεταφορικό μέσο Αθήνα-Θεσσαλονίκη; Και τα αδέρφια της Ετζίαν τι θα γίνουν; Κλέφτες θα γίνουν; Τέλος πάντων, με το δίκιο τους οι άνθρωποι απεργούν αλλά το γεγονός ήταν οτι ταξίδι με τρένο δεν έπαιζε σαν πιθανότητα.

Αρνούμενοι πεισματικά (σαν ήρωες αρχαίας τραγωδίας) να λάβουμε υπόψη την προειδοποίηση της μοίρας, αποφασίσαμε να διατηρήσουμε την καλοκαιρινή μας αισιοδοξία και να χρησιμοποιήσουμε το αυτοκίνητο για το ταξίδι μας. Ή ίσως και να μας τύφλωσε καμιά αγάμητη θεά, σαν τον Αίαντα που πέρασε τα πρόβατα για Τρώες και τα μακέλεψε –ξέρω ΄γω;

Και να πεις οτι δεν έρχονταν οι οιωνοί με το τσουβάλι; Πριν βγούμε στην Εθνική (από Αττική οδό) έσκασε καινούργια προειδοποίηση: «Συμφόρηση στην έξοδο της Εθνικής οδού λόγω έργων». Ωραίων έργων, μπλοκμπάστερ –αν κρίναμε από την ουρά που είχε μαζευτεί και περίμενε υπομονετικά να τα θαυμάσει. Τουτέστιν, τρία τέταρτα κολλημένοι –αλλά όταν ο άνθρωπος πάει ντουγρού στη συμφορά δεν μασάει από κάτι τέτοια.

Έτσι βγήκαμε στην Εθνική κι έτσι άρχισε το γλέντι.

Ξεκίναγε η άσφαλτος τρεις λωρίδες, σούπερ, «ευρωπαϊκή πλενόμενη». Πήγαινες να πατήσεις λίγο γκάζι, αλλά έβλεπες την ταμπέλα «Διόδια στα 1.000 μέτρα» και έπεφτες στα φρένα. Πολλά διόδια. Πολύχρωμα διόδια. Διόδια για όλα τα γούστα. Διόδια των 2,7 ευρώ, διόδια των 2 ευρώ, μέχρι και διόδια του 1 ευρώ βρήκαμε –διόδια για όλα τα βαλάντια. 7 διόδια μετρήσαμε στο «πήγαινε» κι άλλα τόσα στο «έλα», μπορεί και περισσότερα. Ευτυχώς το τελευταίο διόδιο πριν φτάσουμε Θεσσαλονίκη το είχαν καταλάβει οι σύντροφοι του ΚΚΕ και ήταν δωρεάν. Έμαθα οτι ο Πρετεντέρης αναφέρθηκε στο θέμα και κατηγόρησε το ΚΚΕ οτι «εθίζει τον λαό στο τζάμπα» με αυτές του τις ενέργειες. Δίκιο έχει ο Πρετεντέρης –τι είναι ο λαός δηλαδή για να έχει τζάμπα μεταφορές; Ο Τσίμας είναι που ταξίδευε προσκεκλημένος του Χριστοφοράκου να δει τη Φόρμουλα 1;
Δυο επιμέρους παρατηρήσεις εδώ:
1. Όποιος αντιμετωπίζει τον λαό σα σκύλο του Παυλώφ που μπορεί να εκγυμνάζεται ώστε να αντιδρά με συγκεκριμένο τρόπο σε συγκεκριμένα ερεθίσματα είναι απλώς φασίστας.
2. Απ΄ότι έμαθα αργότερα, τα διόδια που είχε κλείσει το ΚΚΕ ήταν τα μοναδικά Δημόσια Διόδια σε όλη τη διαδρομή. Άρα, τζάμπα μάγκες οι σύντροφοι –όταν φωνάζουμε κατά της ολιγαρχίας και υπέρ του κρατισμού καλό είναι να το εφαρμόζουμε και στην πρακτική μας. Όχι να κωλώνουμε μπροστά σε μπράβους ή/ και τυχόν μηνύσεις.

Θα μου πεις οτι έτσι είναι ο καπιταλισμός φιλαράκι –θες δρόμους; Θα τους πληρώσεις. Θες οδική ασφάλεια; Θα τα στάξεις! Εντάξει, αν είναι να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο –χαλάλι του καπιταλισμού και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Αλλά δεν συνέβησαν ακριβώς έτσι τα πράγματα!

Καθότι εμείς βεβαίως πληρώναμε τα διόδια (κάθε μισή ώρα και ένα) αλλά «ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία». Κάποιος την έγραψε σε ταμπέλα με μπογιά. Διότι στο 80% του οδικού άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης εκτελούνταν έργα! Έφευγες από το διόδιο ανάλαφρος κι έτοιμος να γκαζώνεις –τσουπ η ταμπέλα στη μάπα «Έργα σε μήκος 5 χιλιομέτρων»! Κάθε 5 χιλιόμετρα και άλλη ταμπέλα! Από τα 500τόσα που κάναμε, ζήτημα να πατήσαμε 80 χιλιόμετρα εθνικής οδού με περισσότερες της μιας λωρίδες! «Έργα και Ημέρες» κανονικά! Έργα παντού κι αν τύχαινε να νυχτώσουν οι ημέρες –χέσε μέσα, θα σε βρίσκανε σε κάνα χαντάκι μετά από πενταετία σαν τον μοτοσυκλετιστή που λέγανε στις ειδήσεις!
Δυο έξτρα παρατηρησούλες και εδώ:
1. Αυτή η εταιρεία «Κλειδί –Πέταλου Μαλιακού» ή κάπως έτσι –τι σκατά άκρες έχει; Τα έργα της ξεκινάνε έξω από τον Άγιο Κωνσταντίνο και φτάνουν μέχρι την Κατερίνη! Χοντρικά τα δημοπράτησε το ΥΠΕΧΩΔΕ ή ξεμείναμε από εταιρείες στη χώρα;
2. Όταν λένε οι ειδήσεις «φεύγει το πρώτο κύμα εκδρομέων –ουρές στα διόδια», τι ακριβώς καταλαβαίνετε ρε σεις –γαμώ τα ΥΠΕΧΩΔΕ σας μέσα; Οτι ΤΟΤΕ είναι η κατάλληλη εποχή για να κάνετε έργα στην Εθνική και τις εξόδους της; Μήπως να κάνατε και εργασίες συντήρησης στα λιμάνια των νησιών τώρα που είναι καλοκαιράκι και, όσο να πεις, δεν τρελαίνονται και τα πλοία να δέσουν σε λιμάνι!
3. Έχω ακούσει οτι τα σύγχρονα κράτη απαγορεύουν τα μονοπώλια. Γι΄αυτό, ας πούμε, η Αττική οδός έχει κάτι ταμπελάρες που σε προειδοποιούν: «αν πας από δω θα τα στάξεις, αν πας από την άλλη –τζάμπα και η κούραση δική σου». Στην Εθνική δεν ισχύουν αυτά; Απαγορεύεται δηλαδή να μην αγοράσω τις υπηρεσίες των ιδιωτικών εταιρειών; Αν ναι –γιατί; Κι αν όχι –αιτιολογήστε την απάντηση με σχετικό χάρτη.
4. Έχει βγει καμιά ντιρεκτίβα να γίνει η Εθνική πίστα αγώνων εντούρο και το αγνοώ; Επειδή, αν δεν κάνεις αγώνες εντούρο, δεν υπάρχει κανένας λόγος να γεμίζεις το δρόμο ασφάλτινα μπαλώματα και σαμαράκια -τέτοια είναι ΟΛΑ τα κομμάτια της Εθνικής που έχουν παραδοθεί πρόσφατα, γι΄αυτό ρωτάω.

Πάμε παρακάτω... Αλλά δεν έχει παρακάτω –επειδή φτάσαμε κάποια μέρα στο κάμπινγκ. Ωραίο κάμπινγκ, ευρύχωρο, παραλιακό! Ήταν και δίπλα στη θάλασσα, να το πούμε κι αυτό! Αλλά να πούμε και περί θάλασσας, όχι της συγκεκριμένης –γενικότερα περί ελληνικής θάλασσας. Ρε φίλε, έχεις πάρει χαμπάρι τη μπουρδελοκατάσταση που επικρατεί πλέον στις ελληνικές θάλασσες από καιρικής απόψεως;

Τουτέστιν, όλο τον Ιούνη και το πρώτο μισό του Ιούλη υπάρχει ωραία θαλασσίτσα, δροσερή, γάργαρη, καθαρή κι όλα τα σχετικά. Μετά όμως μπαίνει ο διάολος μέσα της! Πλακώνουν κάτι ανακατωσούρες και γίνεται αχταρμάς ο βυθός με την επιφάνεια. Έρχονται και τίποτα μελτεμοειδείς αέρηδες, γεμίζει το κύμα φύκια, πλαστικές σακούλες –άμα κολυμπάς σε σχετικά κλειστό κόλπο, δένει και κάποιο ιστιοπλοϊκό να αποφύγει τον καιρό, οπότε συναγωνίζεσαι στο κρόουλ με επιπλέουσες κουράδες –έρχονται μετά οι τσούχτρες, οι μέδουσες και τα άλλα θαλάσσια τέρατα, οι χοντρές με τα παιδάκια που κατουράνε δίπλα σου, οι μπόμπιρες με τις μαρμαλάδες, οι σφίχτες με τις ρακέτες και οι θεογκόμενες με τα αντηλιακά που φτιάχνουν κανονικές πετρελαιοκηλίδες σε ακτίνα χιλιομέτρων... Τουτέστιν, το δεύτερο μισό του Ιούλη και τον Αύγουστο –σκατά φλαμπέ οι ελληνικές θάλασσες. Και έλα να μου πεις μετά για το μαγευτικό Αιγαίο –ειδικά για το Αιγαίο!

Βάλε τώρα στο ντεκόρ και τις παραδοσιακές ελληνικές ταβέρνες –υπάρχουν κάποιοι που γκρινιάζουν επειδή στις ταβέρνες πουλάνε κατεψυγμένα, λοιπόν εγώ παρακαλάω να τα πετύχω τα κατεψυγμένα! Επειδή παίζει η μόδα του «φρέσκου, σήμερα το πρωί το ψαρέψαμε», άκου τώρα! Αν είσαι ψαροφάγος, μάλλον ξέρεις να εκτιμάς το φρέσκο ψάρι κι αν είσαι μεγιστάνας μπορεί και να το πληρώσεις. Εγώ όμως δεν είμαι σε τέτοια φάση. Παραγγέλνω λοιπόν καλαμαράκι-χταποδάκι, για να μην τη σπάω στους υπόλοιπους, τους ψαρολάτρεις. Και περιμένω να φάω το κατεψυγμένο μου, το τηγανητό μου, το ξεροψημμένο μου κι έτσι. Τόσο αθώος άνθρωπος είμαι!
Αλλά όταν ο μαγαζάτορας μου φέρνει «Το Καλαμάρι του Βαρκάρη», ένα κτήνος μήκους πιατέλας –τι σκατά να φάω; Πως να ξεροψηθεί αυτό το πράμα που είναι ίσα μ΄ένα μωρό φάλαινας; Το γεμίζουν κιόλας με κάτι σκατολοϊδια, αφήνουν και μισό κιλό άμμο μέσα, το πληρώνεις στο τέλος και για φρέσκο! Το κτήνος που ανάθεμα κι αν το ψαρέψανε, πιο πιθανό είναι να το πέταξε στα βράχια η οικογένεια Καλαμάρη αηδιασμένη από την ασχήμια του! Φτιάχνουν και κάτι πατάτες ατηγάνιστες εσωτερικώς, επειδή τις έχει κόψει ο μάστορας ίσα με το μπράτσο του εγγονού του την κάθε μία κι όταν τις δαγκώνεις κάνουν κριτς κρατς σα μήλο, οπότε αναφωνούμε όλοι στο τέλος εκστασιασμένοι: «Εδώ είναι παράδεισος, όλα φρέσκα, τίποτα προτηγανισμένο!» Στην επιστροφή βεβαίως ψάχνουμε καμιά καντίνα μπας και στομώσουμε την πείνα μας.

Φυσικά, στο τέλος της μέρας, σε περιμένουν οι πολυτέλειες του κάμπινγκ τις οποίες πληρώνεις αδρά. Πολυτέλειες όχι αστεία –το τονίζω αυτό!
-Σε περιμένει το τρεχούμενο νερό στα παραθαλάσσια ντους, το οποίο τρέχει αφειδώς όλη μέρα εκτός από τη στιγμή που θα αποφασίσεις να ξεπλύνεις τα αλάτια από πάνω σου.
-Σε περιμένουν οι γραφικές τουαλέτες οι οποίες βρίσκονται μονίμως στην κατάσταση «WC γηπέδου Κλεάνθης Βικελίδης μετά από ντέρμπυ Άρης-ΠΑΟΚ».
-Σε περιμένουν επίσης σπασμένες ντουζιέρες και νερό που τρέχει (τρέχει... τρόπος του λέγειν –για την ακρίβεια απλώς στάζει) όσο εσύ ξεροσταλιάζεις από κάτω, τίγκα στη σαπουνάδα.
-Σε περιμένει τέλος (δωρεάν, χωρίς να πληρώσεις ούτε ευρώ!) ο καλός γείτονας με την τηλεόραση τσιταρισμένη καταμεσής του κάμπινγκ –οπότε, ακούς τις ειδήσεις σου (ενημερώνεσαι), ακούς και τις επαναλήψεις των σήριαλ (ψυχαγωγείσαι δηλαδή).

Όταν επιστρέφεις από όλη αυτή την κατάσταση, φυσικά μιλάς για ονειρεμένες διακοπές –να μη σε περάσουν και για μαλάκα ή ξενέρωτο! Ή ίσως και να θυμάσαι μόνο τα καλά, σαν τους κολλημένους με τη στρατιωτική τους θητεία που τη νοσταλγούν επειδή ξέχασαν το πήξιμο που φάγανε τότε.

Πάντως εγώ, στο ταξίδι της επιστροφής, κολλημένος κοντά μια ώρα έξω από τη Λάρισα (γινόντουσαν κάτι έργα μπροστά) σκεφτόμουν οτι η Θεσσαλονίκη για όσους μένουν στην Αθήνα είναι πλέον προσβάσιμη μόνο μέσω αέρος. Η Εθνική δεν πατιέται, τα τρένα δε λειτουργούν –μόνο τα αεροπλάνα μένουν. Κι αυτό είναι κάποια πρόοδος όσο να πεις –τι τα θες φιλαράκι;

«Οι ουρανοί είναι δικοί μας» που έλεγε και η παλιά χουντική εκπομπή της ΥΕΝΕΔ–που να τραβιέσαι σαν τους Ευρωπαίους με τρένα και λεωφορεία; Χαχόλος είσαι; Και που να ταλαιπωρείς την αυτοκινητάρα σου; Θα ανάψουν τα 2.000 κυβικά σου στην Εθνική με την πολύωρη οδήγηση –άσε καλύτερα!

Αυτό λέω κι εγώ κάθε φορά που καλοκαιριάζει και φτάνει η ώρα των διακοπών. Άσε καλύτερα!

16 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

singensanggesungen είπε...

Γαμάτο ποστ!!! :-)

Ανώνυμος είπε...

εγω το βρίσκω γκρινιάρικο

πρτφ

The Motorcycle boy είπε...

Δίκιο έχει ο από πάνω μου (και από κάτω σου). Καλοκαίρι, ήλιος, ζέστη, ανομβρία, μπλιαχ!

Αλλά γαμιέται το σύμπαν κανονικά εκεί έξω -ακόμα κι αν έχεις όλη την καλή διάθεση για διακοπές. Πόσο μάλλον εγώ που δεν την έχω!

Ανώνυμος είπε...

μια βροχή θα μας σώσει τα τομάρια

πρτφ

Uncle Aris είπε...

Εσύ ρε μοτοσακέ νόμισες ότι σαν την Χαλκιδική δεν έχει, ε;

Σε στέλνω ένα link να διαβάσεις να πάρεις και μια δεύτερη γνώμη.

http://www.skylos.gr/2009/07/blog-post.html

The Motorcycle boy είπε...

Πες το και ξαναπέστο Σαμσών -μια βροχή, αλλά πούντη η άτιμη;

Θείε, ωραίο ποστάκι και τεκμηριωμένο! Εγώ μόνο μια φορά στη ζωή μου έχω πάει πρώτο πόδι κι αυτό Άνοιξη. Στο δεύτερο πόδι πηγαίνουμε, στην άκρη.
Ναι, οι Θεσσαλονικείς είναι κυρίως "σαν τη Χαλκιδική δεν έχει" και με το δίκιο τους. Αφού για να βρουν άλλη περιοχή με παραλίες μαζεμένες και καλές θα πρέπει είτε να βγάλουν ναυτικό φυλλάδιο και να μπαρκάρουν για τα νησιά, είτε να ταξιδέψουν μερόνυχτα μέχρι Πελοπόννησο ας πούμε. Και μη μου πεις οτι υπάρχει και η Θάσος επειδή έχω κάτι τραυματικές από το συγκεκριμένο μέρος...

Τέλος πάντων, στη γενική διαπίστωση πήγαινε το ποστ μου, οι θάλασσες γενικώς είναι σκατά αυτόν τον καιρό, τα κάμπινγκ ρημάδια και η Εθνική σούργελο.

Όλα καλά δηλαδή.

Fixit είπε...

Feugw aurio gia camping Platamwna, gyrnwntas 8a kanoume cross examination

b.b. chris είπε...

Πω πω γκρίνια αδερφάκι μου...

Διακοπές σου είπανε να πας, δεν σου είπανε να πας να σηκώσεις τίποτα ντενεκέδια σε καμιά οικοδομή.

Εδώ, σε έχω έτοιμο:
http://www.youtube.com/watch?v=d07XCi8defk

Φορτώνεις πάνω, γυναίκες παιδια, ποδηλατάκια, συμπράγκαλα, το RD το τριάμισι [μην σου λείψει στις διακοπές] και αποπλέεις για το νησί της αρεσκείας σου.

Κατά τη διαδρομή, το λέει και το τραγούδι:
Πολλοί καλάρουνε μα δεν βγάζουν ψάρια
Καλάρει ο ματοσακός και βγάζει καλαμάρια...

να και το καλαμάρι το φρέσκο, το 'να τ' άλλο, τα πάντα όλα λέμε.

Μια απεργία κάνανε στα τραίνα, δυο μονοδρομήσεις στην Εθνική, αμέσως αμπαλάρησες την γκαρνταρόμπα για το Ελ βενιζέλος.... α πα πα πα πα πα....

The Motorcycle boy είπε...

Fixit πήγαινε, θα φας καλά κι εσύ, χαχαχα. Πλάκα κάνω, για σας είναι οι διακοπές που όλο και κάνα γκομενάκι θα χτυπήσετε και δε θα βλέπετε μπροστά σας μετά. Καλά να περάσεις ρε.

Β.Β. τι μου την έδειξες τη βάρκα; Μου θύμισες οτι κι εμείς ρίξαμε μια βάρκα στο νερό, μια ώρα το βάλε-βγάλε, μισή ώρα η βόλτα!
Με αεροπλάνο δεν πάω πουθενά στην Ελλάδα, επειδή μόνο τη σκατοΕτζίαν έχουμε -οι άνθρωποί της είναι εντελώς κρετίνοι, σε κάνουν να νοσταλγείς την Ο.Α.
Κάνε να βγεις κατά Εθνική προς Θεσσαλονίκη και μετά έλα να μου πεις αδερφάκι αν είμαι εγώ ο παράξενος!

RaZz the femigrrl είπε...

hahaha ap th mia katalavainw ti les kai symfwnw apolyta, ap thn allh skeftomai pws fetos pernaw "kalokairi" me mpoufan kaskol kai omprela (kai griph twn pthnwn, twn xoirwn kai twn xeiroterwn) kai zhlevw aforhta pou ekei sto noto oi an8rwpoi mporoun a) na forane kontomaniko kai b) na pane sth 8alassa, se opoiadhpote katastash kai an einai auth. opws leei ki ena asma, you never miss it till its gone away.

The Motorcycle boy είπε...

Raz ειλικρινά, θα έκανα τα πάντα (εκτός από γυμναστική και εκκλησία) για να φορούσα κι εγώ τώρα μπουφάν! Έχουμε λιώσει εδώ πέρα, έχουμε γίνει Σικάγο και κυκλοφορούμε συνεχώς μ΄ένα ερκοντίσιον στην πλάτη.
Μπάνια στη θάλασσα ε; Ωραίο πράγμα -τι να σου πω! Ακόμα και οι καθαρότερες παραλίες βγάζουν σκατά και πλαστικές σακκούλες, στην Αθήνα ξέχασε τη θάλασσα, σε πισίνες κολυμπάμε.

Αν τώρα όλα αυτά σου λείπουν -ξέρω 'γω; Μήπως να κοιτάξεις τη μαζοχιστική σου πλευρά;
Σε όλη μου τη ζωή μόνο ένα πράγμα μου έλειψε όταν έφυγε μακριά. Ο Τζιοβάνι του Ολυμπιακού.

Ανώνυμος είπε...

Πολύ διασκέδασα με τη περιγραφή των διακοπών, κάποιος άλλος εκεί πάνω συμφωνεί κ επαυξάνει... μήπως πρέπει να πάτε σε καμμιά Τήνο ν' ανάψετε κεράκι για του χρόνου... για μια καλύτερη επιλογή... Νάσαι καλά μεγάλε!

The Motorcycle boy είπε...

Μάλλον -κατά κει το βλέπω να πηγαίνει το ζήτημα. Τήνο, από το καράβι μπουσουλώντας στην εκκλησία, κερί, φιλί και πάλι πίσω. Ούτε θάλασσες, ούτε, τσούχτρες, ούτε αέρηδες, ούτε τίποτα. Ε, μα!

Uncle Aris είπε...

Σ'αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για της κλανιές αυτού που προηγείται, επίσης μπουσουλώντας. Και δεδομενου ότι ο μέσος όρος ηλικίας των προσκυνητών είναι περίπου τα εννιάμερα (όπως έγραφε κι ο Αρκάς) τότε να ξέρεις θα είναι θανατερές! :P

b.b. chris είπε...

Πριν κανά μήνα ήμουν στο δρόμο προς τα πάνω. Έχω γνώση.

Να λέμε και καμιά αλήθεια τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από πριν δυο χρόνια. Είναι σπαστικό [και τελειώς κλεψιά μεταξύ μας] τα διόδια κάθε διακόσια μέτρα, αλλά έχω κάνει και 4 ώρες από τον Λεβέντη μέχρι τον Καραβόμυλο μια βραδυά, λόγω Νταλικιστάν.

Τώρα για το σκάφος, θα σου πω. Επειδή έχω βαρεθεί τους Αγουδήμους και Σία τόσα χρόνια, είπαμε ωραία που έβαλαν τα γρήγορα να πηγαίνουμε σαν άνθρωποι.
Έλα όμως που από πέρσυ άλλαξε το τροπάριο και κόβουν γκάζια από τα γρήγορα για να κάνουν οικονομία στα πετρέλαια, έγιναν το ίδιο αργά με τους σκυλοπνίχτες.
Οπότε εύκολα παίρνεις την απόφαση, Αιγαίο μόνο όταν αγοράσω φουσκωτό... δηλαδή λέμε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα...
... γιατί την ώρα που έψαχνα ένα βίντεο με rib για να σου βάλω να γίνει χαβαλές, έρχεται ένας από πάνω από τον υπολογιστή και μου λέει "αν είναι να πάρεις Scorpion μην πάρεις το 7.40 δεν λέει, πάρε το 8.60" και έχω πρόβλημα από εκείνη τη στιγμή, γιατί όχι απλώς έχω καμιά 60αριά χιλιάδες [νόμιμα άρα και ήθικα] στην καβάτζα.. θα τα δώσω να πάρω σκάφος...

Που εδώ που τα λέμε, με την σχέση τιμών - υπηρεσιών, απο τιμές εισητηρίων στο καράβι μέχρι ποιότητα δωματίου, σε όλη την Ελλάδα, εύκολα πας στην τράπεζα για ribοδάνειο...

The Motorcycle boy είπε...

Θείε, σωστό κι αυτό που λες -εξ ου και ο αποπάνω Ανώνυμος προτείνει Τήνο τώρα, πριν πλακώσουν τα πληθυσμιακά πλήθη. Τέτοια εποχή, μια δυο γριούλες σούρνονται -εύκολα θα τις αποφύγω καθότι αέρινος άμα λάχει.


Β.Β. -δεν ξέρω, ίσως πριν ένα μήνα να μην είχαν μονοδρομήσει όλη την Εθνική. Εντάξει, η ντρίπλα που κάνανε στον Αγ. Κων/νο είναι σούπερ και το τούνελ στην Κατερίνη Ο.Κ. -αλλά πέραν τούτου, χέστα. Ακόμα τραβάς το διάολό σου από Στυλίδα μέχρι μετά τη Λαμία, ακόμα τον πίνεις στεγνά στα Τέμπη και στον Παντελεήμονα...
Το θέμα μου πάντως δεν ήταν τα έργα στον δρόμο. Το θέμα μου ήταν -αφού κάνετε έργα ρε καριόληδες, τι μας βάζετε να πληρώσουμε διόδια; Μειώστε τα ή αφήστε μας τζάμπα ή ανοίξτε τις παράπλευρες οδούς, ξέρω ΄γω; Είναι δηλαδή σα να πηγαίνεις στο Χ εστιατόριο του Κολωνακίου (γιατί τέτοιες είναι οι τιμές των διοδίων τους) και να σου λένε "συγνώμη, κάνουμε ανακαίνιση στο μαγαζί, πάρτε τη μπριζόλα, πηγαίνετε σπίτι, ψήστε τη και φάτε τη -αλλά ο λογαριασμός είναι ίδιος, σα να σας τη σερβίραμε εδώ!" Και ατάκα να μην παίζει άλλη επιλογή, π.χ. να πάρεις μπριζόλα από τον χασάπη!

Τα καράβια (με εξαίρεση ένα δρομολόγιο που δεν το λέω για να μην κάνω διαφήμιση) ακολουθούν την τακτική "χειρότερες υπηρεσίες -ψηλότερες τιμές" τα τελευταία χρόνια.
Αλλά αδερφάκι μου όχι και σκάφος! Εγώ δηλαδή δε με νοιάζει -αλλά εσύ, οικολόγος άθρωπος, εναλλακτικός και ποδηλάτης να ρίχνεις ολόκληρη σκάφη στο Αιγαίο; Ντροπής πράγματα!

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι