Δευτέρα, Αυγούστου 31, 2009

"Το μόνο που ζητήσαμε ήταν τα πάντα -το μόνο που μας έδωσαν ήταν ο πάγος"

Είμαι κάποιον καιρό εδώ πέρα και έχω καταλάβει οτι πρέπει πολλές φορές να επαναλαμβάνουμε την ίδια κουβέντα, επειδή σήμερα την ξεκινάμε με τον Άλφα (όχι σε κύκλο) και μεθαύριο την συνεχίζουμε με τον Βήτα (όχι τον Κωνσταντίνο πάντως). Γι΄αυτό σκέφτηκα να κάνω τις συστάσεις –όχι οτι θα τις διαβάσει κανένας, αλλά εγώ θα μπορώ να τις ξαναφέρνω στην επιφάνεια όποτε γουστάρω και να μην ξαναρχίζω συνέχεια από τη Γέννεση, κεφ. 1, εδάφιο 1 –«εν αρχή ην ο Λόγος» και τέτοια, ας πούμε.

Εγώ λοιπόν που (δε) με βλέπεις ξυπνάω νωρίς το πρωί επειδή εργάζομαι και πρέπει να πάω στη δουλειά μου. Συνήθως με ξυπνάει η καμπάνα της κοντινής εκκλησίας και ενοχλούμαι διότι κι εγώ έχω απόψεις, ας πούμε, αλλά δεν πήγα σε κανενός το σπίτι να τις φωνάξω 7 παρά 10 το πρωί –άσε που τώρα τελευταία δεν πίνω πολύ και δεν βλέπω κανένα λόγο να κουδουνίζει το κεφάλι μου σε στυλ χανγκόβερ. Πάντως, θα μπορούσα να πω (και ήδη το κάνω δηλαδή) οτι κάθε πρωί (ακόμα και στις αργίες και εορτές) ξυπνάω με την υπενθύμιση του κοινωνικού καταναγκασμού. Ζεις εδώ άρα θα πρέπει να δουλεύεις για μας, κάνε και το σταυρό σου, μη σου πάρει ο διάολος τα ρέστα! Αυτό.

Πάω στη δουλειά μου με μηχανή που την ακριβοπλήρωσα, επειδή όποιος αγοράζει μηχανή είναι μπον βιβέρ ταξιδευτής κι όχι ένας καημένος από το σπίτι του οποίου δεν περνάνε λεωφορεία και στην κοντινή του λεωφόρο δεν κινείται τίποτα φαρδύτερο του ανθρώπινου σώματος, λόγω μποτιλιαρίσματος. Σ΄αυτή τη λεωφόρο παίζω κάθε μέρα το κεφάλι μου, γιατί κάποιοι ανοίγουν τρύπες, κάποιοι άλλοι τις ασφαλτώνουν σε στυλ "μικρογραφία των Απαλαχίων Ορέων"και τριγύρω οι οδηγοί είναι μαστουρωμένοι από το πλάσμα της τηλεόρασής τους με αποτέλεσμα να πιστεύουν ακράδαντα οτι δεν υπάρχει κανένας άλλος δίπλα τους στον δρόμο. Επειδή εδώ ότι γίνεται δεν έχει καμιά σχέση με τους ανθρώπους –εδώ μιλάνε τα κατασκευαστικά συμφέροντα και οι άνθρωποι τα ακούνε από κινητά τηλέφωνα-βεντούζες.

Με το που πατάω το πόδι μου στη δουλειά συνειδητοποιώ δύο πράγματα: α) οτι η χώρα έχει σχεδόν μηδενικό πληθωρισμό, άρα δεν υπάρχει λόγος αυξήσεως των μισθών και β) οτι στα προϊόντα που διαμορφώνουν τον πληθωριστικό δείκτη δεν συμπεριλαμβάνονται ο καφές, τα τσιγάρα και οι τυρόπιτες. Μιας και είμαι στη δουλειά να σου πω κάτι σχετικό. Από μικρός ασχολήθηκα με διάφορα –πλασιέ, εργάτης σε εργοστάσιο, σερβιτόρος, υπάλληλος βιβλιοπωλείου και χαρτοπωλείου, συντάκτης περιοδικού του ειδικού τύπου... Και κατάλαβα οτι δεν είμαι καλός στο άρπαγμα, ούτε στο φούμαρο –οπότε, σκέφτηκα να δουλέψω στο Δημόσιο. Να μην πρέπει να κλέψω τα λεφτά του μισθού μου και να έχω την δικαιολογία οτι μπορεί η δουλειά μου να βοηθήσει στη βελτίωση της ζωής των συνανθρώπων μου. Μπορεί, είπα! Τέλος πάντων, γι΄αυτή μου την ιδέα τιμωρήθηκα με πολύχρονη εκταφή σε βομβαρδισμένα κτίρια, με γυμνά καλώδια να κρέμονται πάνω από το κεφάλι μου, με σωλήνες καλοριφέρ να στάζουν κινέζικο μαρτύριο, με σπασμένους σωλήνες κλιματιστικών να ρίχνουν παγάκια –έπρεπε κιόλας να αρπάζω υπολογιστή για να δουλέψω, την ώρα που ο πολιτικός προϊστάμενος καθόταν πάνω από το κεφάλι μου σε έναν όροφο-παλατάκι, με σούπερ λάπτοπ και άλλα έξτρα και απορούσε (ο πολιτικός προϊστάμενος): «Γιατί θα πρέπει να έχει κάθε υπάλληλος το κομπιούτερ του; Τι να το κάνει; Ένα κομπιούτερ ανα δύο υπαλλήλους είναι μια χαρά –έχω δει και τον γιο μου τι κάνει στο σπίτι, όλο παιχνίδια παίζει στο κομπιούτερ». Μίλησα για το εργασιακό περιβάλλον, που είναι το μόνο θετικό στη δουλειά μου στο Δημόσιο, δεν θέλω να συνεχίσω παρουσιάζοντας τα αρνητικά –εντάξει; Γιατί εδώ δουλεύω υπηρέτης των πολιτικών βλέψεων του προϊσταμένου μου, δουλεύω για να τον κάνω αναγνωρίσιμο στην εκλογική του περιφέρεια.

Μετά τη δουλειά γυρίζω σπίτι κάπως θολωμένος και έχω αυτό το βίτσιο της ξεκούρασης. Να κάτσω βρε παιδί μου 2 ώρες, να αδειάσω το κεφάλι μου, να δω ωραίες εικόνες, να χαλαρώσω. Γι΄αυτό αγόρασα τηλεόραση. Είμαι και λάτρης του κινηματογράφου, γουστάρω επίσης μουσική –πήρα λοιπόν ένα ηχοσύστημα της προκοπής, να ακούω και να βλέπω. Αλλά μετά ανακάλυψα οτι εφόσον θέλεις να δεις κάτι σοβαρότερο των διαφημίσεων και αξιοπρεπέστερο των ξανθών κοριτσιών που δακρύζουν πάνω από το σκίσιμο της φούστας τους ακούγοντας τηλεθεατές να εξιστορούν τα παραφουσκωμένα τους προβλήματα, αν λοιπόν θέλεις να δεις κάτι που να βλέπεται πρέπει να πληρώσεις έξτρα. Να νοικιάσεις ταινίες, να βάλεις συνδρομητική τηλεόραση... Σου είπα κιόλας οτι είμαι γαύρος; Ε, ακόμα κι αυτό, ακόμα και την ομάδα μου να παίζει μπάλα, για να τη δω θα πρέπει να την πληρώσω χρυσή. Επειδή ζω στη Μπουρδελολάνδη, θες να πηδήξεις; Σκάστα. Θες να πάρεις μάτι; Πλήρωσε. Θες να πιεις έναν καφέ; Θα τ΄ακουμπήσεις λες και τον πίνεις μαζί με 129 τοπ μοντέλα, ενώ θα κάθεσαι μόνος σου με θέα (και οσμή) τον εξαεριστήρα της κουζίνας.

Μερικά βράδια βγαίνω βόλτα και τότε είμαι αναγκασμένος να περνάω ανάμεσα σε σιδερόφρακτους μπάτσους που με κοιτάζουν περίεργα –όταν απομακρύνομαι, πέφτω σε ανθρώπους στοιβαγμένους σε πάρκα και πλατείες, βλέπω σκελετωμένα παιδιά, μυρίζω την αποφορά του δυτικού μας πολιτισμού. Κι αν θελήσω να βολτάρω στην εξοχή, πρέπει να την ψάξω την εξοχή κάτω από τόννους σκουπιδιών και ανθρώπινων. Περιττωμάτων. Επειδή εδώ πιστεύουμε σε έναν Θεό κι αυτός λέγεται υπερκατανάλωση. Τρέχουμε 25 ώρες τη μέρα για να εξασφαλίσουμε την ευλογία του και τρέμουμε την κατάρα του.

Δεν ξέρω αν σου είπα –έχω και μια κόρη κι αυτό είναι, από μόνο του, ανησυχητικό. Επειδή πηγαίνει δημόσιο σχολείο και το δημόσιο σχολείο εφαρμόζει πιστά το επίσημο διδακτικό πρόγραμμα, τουτέστιν, εξευτελισμός των παιδιών μέσω της υπερανάδειξης των αδυναμιών τους και μέσω του κανιβαλίσματος των ευαισθησιών τους, κακοποίηση των παιδιών συχνά-πυκνά, αδιαφορία για τα προβλήματά τους και την προσωπική τους ασφάλεια... Μιλάω τώρα για τους εκπαιδευτικούς, δεν πέρασα ακόμα στους συμμαθητές και δεν παρουσίασα το πρόγραμμα φύλαξης των παιδιών από τα ολοήμερα σχολεία που αποσκοπεί στο να χάνει ο γονέας μια ώρα την ημέρα από τη δουλειά του. Γιατί εδώ πέρα «ο τζάμπας πέθανε» κι αν θέλεις ότι δικαιούσαι πρέπει να το πληρώσεις διπλά.

Θα μπορούσα να συνεχίσω για ώρα πολλή, αλλά νομίζω πήρες μια ιδέα της καθημερινότητάς μου.

Κατάλαβες, υποθέτω, οτι ο κόσμος που ζω, απέχει πολύ από το να με ευχαριστεί. Παρακάτω;

Ότι δεν μας ευχαριστεί καλό είναι να προσπαθούμε να το αλλάξουμε, το λένε και οι τηλε-ψυχολόγοι, εγώ θα σου πω κάτι περισσότερο. Αυτή η πόλη, αυτή η χώρα, αυτό το κοινωνικό σύστημα σκοπεύει στη φυσική και πνευματική μας εξόντωση. Έχουν ξαμολύσει τα σκυλιά τους και μας περιμένουν, μας κομματιάζουν κάθε μέρα που ξεμυτάμε από τον προσωπικό μας χώρο, ακόμα περισσότερο, έχουν μπει στον προσωπικό μας χώρο. Και κάπως πρέπει να γλιτώνουμε –κάθε μέρα.

Έτσι κι εγώ έγινα αριστερός. Όχι επειδή θέλω το καλό του κόσμου, όχι επειδή είμαι επαναστάτης –αλλά γιατί πρέπει με κάποιον τρόπο να αποκρούω τα χτυπήματα.

Ο όρος αυτός της «αριστεράς» είναι μια τερατογέννεση, επειδή προέρχεται από την τοπολογία των κοινοβουλίων και η αριστερά σκοπεύει στην κατάργηση των κοινοβουλιών. Αλλά χρησιμοποιούμε τον όρο απλουστευτικά κι αυτό είναι καλό όσο δεν μας τρώει η απλούστευση κι όσο δεν κοροϊδευόμαστε οτι η αριστερά μπορεί να επιβιώσει μέσα στα κοινοβούλια.

Επειδή η αριστερά είναι κατά βάση αντιεξουσιαστική. Θέλουμε να καθορίζουμε τη ζωή μας σε συνεργασία με τους συναθρώπους μας, να αποφασίζουμε εμείς για εμάς και να μη μιλάει κανένας παλιοκερατάς στο όνομά μας. Θέλουμε τους εκπροσώπους μας να μας υπηρετούν και όχι να μας διαφεντεύουν. Και θέλουμε να τους παύουμε άμεσα, επειδή στραβοξυπνήσαμε μια μέρα και δεν μας αρέσει το χτένισμά τους. Αυτά θέλουμε. Για αρχή. Μετά θα θελήσουμε περισσότερα, θα θελήσουμε τα πάντα.

Θα μου πεις –είναι αναγκαίο να είσαι αριστερός για να εξοργίζεσαι; Όχι βέβαια. Αλλά όταν βλέπεις οτι κάτι πάει στραβά εδώ πέρα, όταν το «κάτι» γίνεται «τα πάντα», κάπου πρέπει να ψαχτείς, να πάρεις μια ιδέα. Βλέπεις ας πούμε οτι το πόδι σου σαπίζει και βγάζει λέπια, δεν θα πας σε έναν γιατρό; Δεν θα ανοίξεις έστω μια ιατρική εγκυκλοπαίδεια να δεις τι διάβολο σου συμβαίνει; Έτσι ανοίγεις και εκείνα τα βιβλία των αριστερών φιλοσόφων, οικονομολόγων, κοινωνιολόγων και λοιπά. Άκου τώρα τι παθαίνεις με τέτοια βιβλία.

Οι παραπάνω επιστήμονες έχουν αυτό το πρόβλημα –οτι είναι δηλαδή επιστήμονες. Κάποιοι, μεταξύ τους, θεωρούν οτι πρέπει να έχεις διαβάσει 10 καντάρια βιβλία πριν ανοίξεις το δικό τους κι έτσι γράφουν ακαταλαβίστικα, για στρουκτουραλισμούς, φορμαλισμούς, αποστερήσεις, φανξιοναλισμούς και της Παναγιάς τα μάτια. Το κάνουν αυτό επειδή πατάνε πάνω στην ήδη υπάρχουσα γνώση για να προχωρήσουν ένα ακόμα στάδιο την ανάλυσή τους. Σωστοί –αλλά αν εσύ δεν κατέχεις την ήδη υπάρχουσα;
Είναι και κάποιοι άλλοι που γράφουν μια τρακοσάρα σελίδες για να αναφέρουν τα αυτονόητα. Οτι η γη γυρίζει, οτι οι άνθρωποι εξαρτώνται από τις ανάγκες τους, οτι ο γάτες γαυγίζουν στα κεραμμύδια προσπαθώντας να μάθουν μια ξένη γλώσσα... Το κάνουν αυτό επειδή θέλουν να γκρεμίσουν κάποια κοινή αντίληψη κι έτσι τη στήνουν στα πόδια της, τη στολίζουν, την κανακεύουν και μετά της ρίχνουν μια –χρατς! Και τη φέρνουν τούμπα, με το κεφάλι στο χώμα και τα πόδια στον αέρα. Πριν όμως φτάσουν εκεί, εσύ έχεις κλείσει το βιβλίο μπουχτισμένος επειδή «τα ξέρεις όλα αυτά –σιγά τους επιστήμονες!» Ή, αν είσαι ψυλλιασμένος, πηδάς τις σελίδες του στησίματος, πηγαίνεις κατευθείαν στην κατεδάφιση και δεν καταλαβαίνεις μία!

Γι΄αυτό και πολύς κόσμος δεν διαβάζει βιβλία. Βαριέται, δεν έχει χρόνο, δεν έχει όρεξη και στην τελική τα βιβλία δεν είναι εικονογραφημένα. Κι έχουν και παραπομπές μεγαλύτερες από το ίδιο το κείμενο! Δεν διαβάζει βιβλία ο κόσμος αλλά τρώγεται να έχει άποψη. Επί παντός. Άλλωστε, τι είναι όλοι αυτοί οι επιστήμονες; Κάτι σαχλαμαράκηδες που λένε κοινοτυπίες –σιγά! Κι εγώ μπορώ να το κάνω!

Να το κάνεις μανούλα μου, αλλά από που θα πάρεις στοιχεία για να διαμορφώσεις την άποψή σου; Οι επιστήμονες βάζουν στο τέλος του βιβλίου τους τη βιβλιογραφία, για να δεις από που βρήκαν τα στοιχεία. Εσύ; Η δική σου βιβλιογραφία είναι τα δελτία ειδήσεων, τα κουτσομπολίστικα άρθρα των εφημερίδων, οι φήμες που κυκλοφορούν και η προσωπική σου οπτική επειδή εσύ έχεις μάτι και γεννήθηκες στην πιάτσα και σου κόβει! Κολοκύθια με τη ρίγανη! Επειδή σε όλα αυτά κυριαρχεί ο υποκειμενισμός και μας ξεσκίζει τα πάτερα. Αν, ας πούμε, εγώ έχω ένα σπιτάκι στο κέντρο και θέλω να το νοικιάσω –το πιο πιθανό είναι να θέλω κρεμασμένους τους μετανάστες που ρίχνουν την αξία της περιοχής. Και έτσι θα βρω στήριξη στις ειδήσεις και στα κίτρινα άρθρα εφημερίδων... Τι θα πουν όλα αυτά; Πολλά σε προσωπικό επίπεδο και απολύτως τίποτα σε κοινωνικό επίπεδο. Επειδή είναι άλλο το «θέλω να εξαφανιστούν οι μετανάστες για να κονομήσω» κι άλλο το «οι μετανάστες βλάπτουν το έθνος μας». Κι όσο αρνούμαι να παραδεχτώ το προφανές, τόσο γίνομαι θύμα της προπαγάνδας που ψάχνει ηλίθιους σαν εμένα για να ανθήσει.

Είπα παραπάνω οτι είμαι αριστερός –να σου πω και τι σημαίνει αυτό, πέρα από θεωρητικές αντιλήψεις. Έτσι για να μη με ρωτάς συνέχεια κι εγώ επαναλαμβάνω τις ίδιες απαντήσεις.

Είμαι αριστερός σημαίνει οτι παλεύω κάθε μέρα μέσα στο σπίτι μου για να καταργήσω τις εξουσίες των οικογενειακών ρόλων. Θέλω να επιλέγω τις καθημερινές σπιτικές δουλειές με βάση τη διάθεση αλληλεγγύης και όχι με βάση τη σωματική μου διάπλαση η οποία υπερτερεί αυτής της γυναίκας μου. Θέλω να μιλάω με την κόρη μου και όχι να την διατάζω. Θέλω αυτή η ομάδα που λέγεται «οικογένεια» να λειτουργεί για το καλύτερο των μελών της κι αυτό δεν θα το μάθω αν δεν πω την άποψή μου κι αν δεν ρωτήσω τους υπόλοιπους για τις δικές τους απόψεις. Το τρίγωνο λοιπόν είναι ισοσκελές και όχι ορθογώνιο, το τετράγωνο δεν είναι απλώς παραλληλόγραμμο.

Κι επειδή έχω ένα παιδί, έχω πολλά παιδιά. Κι όσο το παιδί μου είναι στο σπίτι, τα υπόλοιπα παιδιά μου πλένουν τζάμια στα φανάρια, κακοποιούνται, πεινάνε, πεθαίνουν.

Κι επειδή αγαπάω τη γυναίκα μου, αγαπάω όλες τις γυναίκες. Κι αυτές που εκπορνεύονται για να ζήσουν, κι εκείνες που ξυλοκοπούνται και τις άλλες που τις λιώνουν επειδή τις πέτυχαν σε αδυναμία.

Κι επειδή αγαπάω όλους αυτούς, δεν μπορεί να μην αγαπάω τους άντρες σαν κι εμένα. Ειδικά όσους μένουν ανάπηροι σε εργοστάσια και κουρελιάζονται σε ξένες χώρες ψάχνοντας πως θα ζήσουν την οικογένειά τους.

Άρα, η οικογένειά μου δεν μου αφήνει άλλο περιθώριο από το να είμαι αριστερός.

Και γι΄αυτό παλεύω να κάνω τη δουλειά μου όσο μπορώ καλύτερα, στο βαθμό που από αυτή εξαρτάται η επιβίωση κάποιου πολίτη. Και γι΄αυτό προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου όσο χειρότερα γίνεται, όταν η δουλειά μου αποσκοπεί στην εκμετάλλευση των πολιτών.

Και νευριάζω στην αρχή -θυμώνω αργότερα.

Με τους αδιάφορους, επειδή η αδιαφορία είναι συμμετοχή στην καταπίεση που τρώω εγώ, η οικογένειά μου και οι συμπολίτες μου.

Με τους εξυπνάκηδες, επειδή η προσπάθεια αναγωγής της υποκειμενικής άποψης σε αναμφισβήτητη αλήθεια μας σπρώχνει βαθύτερα στο βάλτο που μας ανάγκασαν να ζούμε.

Με όσους επιβουλεύονται άλλους ανθρώπους (είτε λόγω συμφέροντος, είτε λόγω ηλίθιας εμμονής) επειδή τότε τα θύματα είναι μονίμως οι αδύναμοι κι εγώ απεχθάνομαι τις επιθέσεις των δυνατών στους αδύνατους.

Αυτά, δειγματοληπτικά –για να πάρεις μια ιδέα περί του τι κατευθύνει τις κινήσεις μου.

Ποτέ δεν θέλησα να οδηγήσω κανέναν πουθενά. Κι αν κάποιες φορές χρησιμοποιώ πρώτο πληθυντικό είναι επειδή έχω την εντύπωση οτι μια προσπάθεια έχει καλύτερο αποτέλεσμα όταν την κάνουν 10 μαζί παρά 1 μόνος του. Αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι χρειάζομαι τους υπόλοιπους 9 για να προσπαθήσω, αυτό δεν σημαίνει καν οτι έχω την επιλογή να ΜΗΝ προσπαθήσω λόγω της σχεδόν σίγουρης αποτυχίας της προσπάθειάς μου.

Επειδή ζω εδώ πέρα και δεν έχω καμιά όρεξη να με ποδοπατήσουν εμένα και τους δικούς μου και δεν είμαι ιδιαίτερα πρόθυμος να λοβοτομηθώ και τελικά την πάρτη μου προσπαθώ να γλιτώσω. Την πάρτη μου και τους δικούς μου ανθρώπους.

Και γι΄αυτό είμαι αριστερός. Ξηγηθήκαμε;

51 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

liontas είπε...

Τι πρέπει να κάνω, για να μου δώσεις την άδεια να χρησιμοποιήσω το κείμενο αυτό, σε ένα φόρουμ που γράφω με φίλους, στην αίτηση που θα κάνω στην Νομαρχία, στον τοίχο του σπιτιού μου, στο μήνυμα του τηλεφωνητή μου και σε τατουάζ στο μέτωπο;

The Motorcycle boy είπε...

Κατά πρώτον θα πρέπει να κάνεις φαλάκρα αν θες να το βάλεις στο μέτωπο, επειδή είναι 5 σελίδες Α4 το κείμενο! Χαχαχα.

Κατά δεύτερον, το κείμενο (όπως και όλα τα κείμενα) είναι στον αέρα και ζουν από μόνα τους όσο αναπνέουν.

Άρα, υποθέτω οτι το μόνο που μπορούμε εσύ κι εγώ να κάνουμε είναι να δίνουμε στα κείμενα αέρα για να αναπνεύσουν.

Να είσαι καλά ρε φίλε.

Puppet_Master είπε...

liontas...to pedi ipe oti einai aristeros pare to kimeno k mh tou les tpt.

motor...simfwnw poly me to post.apla de vlepw na vgazei pouthena afto,analioume sinexws se blogs se sizitiseis se filous mas, ola afta pou mas katapiezoun ta aitiolougoume polu orea, xtizoume aklonita epixirimata alla afto den pernaei pleon se kanenan pistevw.de siginite kaneis.

The Motorcycle boy είπε...

Puppet, βασικά είμαι αμφιδέξιος -μπορώ δηλαδή να κάνω κάποια πράγματα με το δεξί χέρι και κάποια άλλα με το αριστερό, χαχαχα.

Κατά τα άλλα -και τι με νοιάζει εμένα που βγάζει όλο αυτό; Σταθμάρχης είμαι ή επικεφαλής προσκόπων; Εγώ λέω οτι αυτά είμαι κι αυτά γουστάρω να κάνω -δατς ολ. Τώρα, αν συγκινηθεί και κανένα γκομενάκι και τη ρίξω λόγω ευαισθητοποιημένης αγωνιστικότητας -πάει καλά. Αν δε συγκινηθεί κανείς -πάει καλύτερα, θα το ρίξω στην αυτογνωσία.
Χαχαχα.

Puppet_Master είπε...

afto me ta gomenakia pianei?

The Motorcycle boy είπε...

Ε, καμιά φορά... Αν μάλιστα ξέρεις και ν΄αλλάζεις πάμπερς και πηγαίνεις το παιδί σου παιδική χαρά -έχεις εγγυημένη επιτυχία. Αλλιώς, λες οτι τα ξέρεις κι οποία σε πιστέψει...
"Ψωροκορόνα -γράμματα στον τζόγο της ζωής" που έλεγε κι ο μακαρίτης.

Ο Καλος Λυκος είπε...

ρε σύ, πάντα με χάλαγε που οι γκόμενες που θα με άκουγαν να τα λέω όλα αυτά και θα συμφωνούσαμε, ήταν κάτι αξύριστες με ταγάρι και ινδικές φούστες, τη στιγμή που οι απέναντι ήταν πλυμένες, χτενισμένες και στην τρίχα. Ξέρω, ξέρω... η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας... αλλά γαμώτο, από τα προϊόντα του καπιταλισμού, ας κρατούσαμε το ρημάδι το σαπούνι!

Πάντως σήμερα, το παιδί και τα πάμπερς βοηθάνε - το έχω δει κι εγώ. Η πολιτική ανάλυση ωστόσο αποκοιμίζει...

The Motorcycle boy είπε...

Γι΄αυτές τις παρφουμέ μιλάω κι εγώ χρυσό μου, όχι για τις άλλες τα ταγάρια. Μόνο που για να δίνεις διαλέξεις περί παιδικού συγκάματος και να μην σε περνάνε για γκέι, μια αριστερή τεκμηρίωση, όσο να πεις, τη χρειάζεσαι.

Ο Καλος Λυκος είπε...

ναι, ναι... χαρά που θα κάνουν άμα τους πετάω τσιτάτα του Μπακούνιν καθώς συζητάμε γιά την πιό καλή πάνα! την εξάρθρωση σιαγόνας από τα χασμουρητά την έχουν σίγουρη.

The Motorcycle boy είπε...

Ο Προυντόν όμως είπε οτι "σ΄αυτή την παλιοκοινωνία δεν υπάρχει δικό μου και δικό σου". Αυτό που το πας;

Ο Καλος Λυκος είπε...

αυτά ακούν οι καπιταλιστές και θεωρούν πως όλα δικά τους είναι... δεν είναι ανταμσμιθικοί, προυντονικοί είναι κατα βάθος...

ZlatkoGR είπε...

Δε μπορώ να καταλάβω γιατί δε σε διαβάζω τόσο καιρό εσένα. Καλώς σε βρήκα έστω και τώρα, όχι ότι λυπάμαι που σε βρήκα με αυτό το κείμενο ε; :-)

The Motorcycle boy είπε...

Δε με διάβαζες γιατί ο συνονόματός σου ο Ζλάτκο Ζάχοβιτς μας είχε σπάσει τα νεύρα όταν έπαιζε στην ομάδα -και αισθάνθηκες μάλλον κάποια αιδώ, χαχαχα.

Καλώς βρεθήκαμε λοιπόν και καλή μας διασκέδαση.

Υ.Γ.: We survived Cath 22, and we'll survive Catch 23 έλεγαν κάτι πάνκηδες Εγγλέζοι παλιά

xylokopos είπε...

έλα ρε μαν, αυτά είναι σελφ πίτυ αυνανιστικά κόλπα, οι κακοί που μας καταπιέζουν και μεις οι καλοί που αγαπάμε τον κόσμο ολάκερο κλπ. Πλακώσου στις μπουνιές στο τζυμ, πιές κανα μπουκάλι γουάιλντ τέρκυ και συνέχα την τροχιά σου με αντρική σοβαρότητα.

αν ακόμα δεν περάσει η κρίση μέσης ηλικίας - τι είναι αριστερά, σε τι κόσμο μεγαλώνουν τα παιδιά μας- υπάρχει και η Ταϋλάνδη.

υγ. στα λέω αυτά επειδή είμαι της rough loving σχολής.

The Motorcycle boy είπε...

Ρε, Γουντκάτερ -είπα εγώ οτι αγαπάω όλο τον κόσμο; Την πάρτη μου και τους δικούς μου, αλλά μου χρειάζονται και οι υπόλοιποι για να τη βγάλω καθαρή.

Οι κακοί τη δουλειά τους κάνουν, κι εγώ αν ήμουνα στη θέση τους το ίδιο θα έκανα -αλλά δεν είμαι και πρέπει να κάνω αλλιώς.

Σιγά μην πάω σε γυμναστήριο να εκτονωθώ -όχι και τόσο αφελής ρε φίλε! Άλλωστε, όπως είχε πει κι ο θεϊκός Όσκαρ "Μπορώ να κάνω τα πάντα για να ξαναγίνω νέος, εκτός από γυμναστική και να γίνω χρήσιμος πολίτης".
Άσε που αντρική σοβαρότητα και γυμναστήριο δεν ταιριάζουν λόγω ενέσεων, με εννοείς έτσι;

Η Ταϋλάνδη βρωμοκοπάει αδερφάκι μου -για τόσο χαμηλά με έχεις; Ή για τόσο λιγούρη; Ραφ λόβινγκ χαχαχα. Σαν μαλακία δίχως σάλιο μου ακούγεται αυτό.

xylokopos είπε...

όχι ρε, παρεξήγησες, εννοώ εγώ σου προσφέρω ραφ λάβινγκ λέγοντάς σου πράματα αυστηρά, για να μη σε παίρνει από κάτω το συναίσθημα και μιζεριάζεις. Η Ταυλάνδη γαμάει ρε φίλε, δε λέω να είσαι μπανγκόκ, φάση κάο σαν ρόαντ κι έτσι, αλλά, ας πούμε σε κανα Κράμπι, να κάνεις κανό, να αναρριχάσαι στα βράχια, τέτοια κόλπα. Είχα πάει πρόπερσι, την άραξα σε ένα μπητς μπαρ, πλακώθηκα στις σίγνκα, το τάι ουίσκι και το τζιμ μπημ, τσακώθηκα με κάτι φωτιστικά στο ριζόρτ, γαμώ ήτανε, θέλω να αναρτήσω ταξιδιωτικό στο μπλόγκι μου αλλά δεν προφταίνω.

κοίτα, οικογένεια, δουλειές, παρανοικά έξοδα κλπ, όλος ο αιώνιος κύκλος, όλοι τα τρώμε κατάμαπα, το θέμα είναι να είσαι κουλ, να σε κοιτάνε και να λένε, πως τα κατορθώνει όλα ο πούστης και δε φρικάρει, και να ξέρεις ότι θες μέσα σου να βάλεις τη μαύρη σημαία στο κατάρτι και ναρχίσεις να κόβεις λαρύγγια, αλλά αντί τούτου, νωχελικά χτυπώντας τη σαγιονάρα, παραγγέλνεις ένα σίγκαπουρ σλινγκ, κοιτάζοντας με νόημα τον ουρανοξύστη που υψώνεται απέναντι.

ClouD είπε...

μοτοσακε λες

Άσε που αντρική σοβαρότητα και γυμναστήριο δεν ταιριάζουν λόγω ενέσεων, με εννοείς έτσι;

καντο ανεσεων και συμφωνουμε. ενταξει;

Καλημερες.

The Motorcycle boy είπε...

Οικολόγε, φυσιολάτρη Ξυλοκόπε καλά κάνεις και με ραφλαβάρεις, αρκεί να μη μου ζητήσεις να σε φιλήσω -επειδή είμαι αξούριστος σήμερα.

Επειδή το λοιπόν εγώ είμαι άνθρωπος μονόχνωτος και στραβοκέφαλος, όλα αυτά τα πικτορέσκ που μου περιγράφεις (και που όντως θα πρέπει να είναι πολύ ωραία) εμένα μου φέρνουν αναγούλα. Δώσμου πόλεις να σούρνομαι σαν κατσαρίδα στις τρύπες τους -και είμαι μια χαρά. Δώσμου βράχια, θάλασσες και αθλοπαιδείες ν΄αρρωστήσω για κάνα μήνα.

Η μαγκιά φίλε είναι να "περπατάς σωστά τον λάθος δρόμο". Όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς οδοντόκρεμες. Και τα Σίγκαπουρ θέλουν μερακλή μπάρμαν αλλιώς γίνονται λύσσα.

Cloud ενέσεις -ενέσεις! Αυτές που χτυπάνε στο κωλαράκι για να σφίγγουν τα λίπη και να δείχνουν μύες. Αυτές που συρρικνώνουν τ΄αρχιδάκια των μποντυμπλίντερς ρε συ!

ClouD είπε...

ωφου καλα...

ανεσεις -ανεσεις. αυτες που επιτρεπουν να αφησουν στην ακρη τα τεχνητα ζορια οποτε αποφασισουν πως δεν θελουν να γινουν περισσοτερο σκληροι!

αλλα τι να περιμενει κανεις απο εναν κοινωνιολογο στην εποχη μας, το θεμα μας ειναι η εικονα -σωστα; :ρ

The Motorcycle boy είπε...

Χαχα, εντάξει -ανέσεις. Αν και η άνεση είναι το μαλακό μαξιλάρι (πούπουλο χήνας) πάνω από τον καναπέ όπου ο σκελετός ψαροκασσέλας κρύβεται με ύφασμα καπιτονέ. Εδώ έχουμε να κάνουμε με καλογερίστικο βάφτισμα του κρέατος σε ψάρι (ή της κοτρώνας σε μαξιλάρι) -για να πούμε οτι καθόμαστε άνετα.

ClouD είπε...

ε μια αδυναμια στα βαφτισια την εχω οπως και να το κανεις.

βλεπω παντα πιστος στο δογμα "ο χαμενος τα παιρνει ολα". ωραια.

παρεπιπτοντως, μια και ειπες για μερακλη μπαρμαν, αυτη η δημοσιευση μου θυμισε εκεινη την επιστολη που ειχες δημοσιευσει του Νικολαϊδη.

ZlatkoGR είπε...

Καμία αιδώ φίλε, πλάκα κάμνεις; Από κει είναι το nick, απ' τον Ζαχοβιτς. Γελούσα τόσο εκείνον τον καιρό με τα χουνέρια που σας έκανε που δε μπορούσα να μην το κρατήσω!

Υ.Γ. Και καλά λέγανε. Ας ελπίσουμε να μη ζήσουμε και το 23 όμως...

The Motorcycle boy είπε...

"Περίεργα πράγματα! Κι ο κερδισμένος τι παίρνει δηλαδή;" αναρωτιόταν σε ένα σημείωμά του.

Μπορεί να σου τη θύμισε σαν κακέκτυπο, επειδή χρόνια τώρα τον κλέβω ασύστολα. Αλλά το Σάββατο θα έχω αυθεντικό πράγμα -κανονικό. Γι΄αυτό μην πας πουθενά!

Να δεις, πως το έλεγε ο Σπυριδάκης στον Ξανθό, στη Συμμορία:

"Αν πεθάνει η Ρόζα θα σε ξεσκίσω. Αλλά κι αν τη γλιτώσει, πάλι θα σε ξεσκίσω. Γι' αυτό μην πας πουθενά μέχρι να γυρίσω -εντάξει;"

Υ.Γ.: Ο τίτλος του κειμένου πάντως είναι μετάφραση τίτλου των Bauhaus. Και το τραγουδάκι πήγαινε παρακάτω "Σήκω, φάε ζελέ/ κλαμπ σάντουιτς και ηλεκτροφόρα σύρματα/ σύνθλιψε την κάθε βδομάδα σου σε μια μέρα".

The Motorcycle boy είπε...

Χαχα, ου να χαθείς ρε Ζλάτκο! "Ζλάτκο χαμίνι, παρ΄το καναρίνι!"

Υ.Γ.: Ελπίζουμε να μην το ζήσουμε λες ή ελπίζουμε να μην το ζήσαμε; Γιατί παρακάτω δεν ξέρουμε τι έχει.

ZlatkoGR είπε...

Άμα το ζήσαμε ήδη, γαμάτα, γιατί εγώ δεν το πήρα πρέφα! Οπότε ναι, το παρακάτω είναι που με καίει.

The Motorcycle boy είπε...

Εμένα πάντως αυτό που επίσης με φοβίζει είναι να το ζήσαμε, να το πήραμε πρέφα και να το ξεχάσαμε! Φαντάζεσαι;

ZlatkoGR είπε...

Μωρέ, ότι φαντάζομαι, φαντάζομαι. Ψέματα να πω; Αλλά ντάξει. Θετική σκέψη and all...

The Motorcycle boy είπε...

Θετική σκέψη είναι το οτι θα πεθάνουμε φορώντας τα παπούτσια μας -δεν μπορώ να θυμηθώ άλλη.

Balidor είπε...

Εγω πάντος άμα ξεκίναγα κι έλεγα αυτά που λες στο ποστ, θα με κόβανε στην αρχή και θα με αποκαλούσαν "αγάμητο γκρινιάρη".

Και δεν ξέρω ποιο ειναι χειρότερο απο τα δυο, εντάξει;

The Motorcycle boy είπε...

Το χειρότερο απ΄όλα φίλε είναι να έχεις υποσχεθεί μπύρες και να μην έχεις εκπληρώσει ακόμα την υπόσχεσή σου! Νομίζω;

Κι άμα σε πουν (ή με πουν) αγάμητο γκρινιάρη τι έγινε; Όποιος ενοχλείται ας μας πασάρει καμιά γκόμενα να κάνουμε φάση να μη γκρινιάζουμε, χαχαχα.

Balidor είπε...

Ναι αλλα δεν μου είπες ποιο είναι χειρότερο απο τα δυο...
Άμα ξεμπλέξω ρε συ, θα σε πώ!

:)

Stay tuned....

vasiliskos είπε...

Καλημέρα καλό μήνα,
Εκανα λινκ αυτό το κείμενο στο μπλογκ μου (με όλο το θάρρος). Θυμήθηκα διάφορα πράγματα διαβάζοντάς το. Θυμήθηκα τρόπος του λέγειν. Μήπως ξεχνάμε και ποτέ?
Και όχι δεν έχουμε σκοπό να λοβοτομηθούμε ποτέ! Είδες χρησιμοποιώ κι εγώ το πρώτο πληθυντικό, μπορεί να μαζευτούμε πάνω από 10 που ξέρεις?

The Motorcycle boy είπε...

Βαλίδορε, το ποιο είναι χειρότερο έχει να κάνει με το "για ποιον". Ας πούμε αν είσαι γκόμενα το χειρότερο είναι το γκρινιάρης, ειδικά την ώρα του σεξ. Αν είσαι κολλητός το χειρότερο είναι το αγάμητος, ειδικά αν τυγχάνει να έχεις γκόμενα.



"Τα πάντα Ριρή", χρυσό μου, που έλεγε κι ο Ηράκλειτος. Εντάξει, ξεμπέρδεψε και ειδοποία.

Vasiliskos ευχαριστώ για το λινκ, κι ότι γίνει παραπέρα -καλώς να γίνει.

Ανώνυμος είπε...

αριστεροί μου,
έτσι όπως πάτε σε λίγο θα αρχίσετε και τις ιστορίες του στρατού, καλά σας κάνουνε στα σχόλια και δε σας δίνουν σημασία οι γυναίκες :)

πρτφ

The Motorcycle boy είπε...

Να τις άρχιζα ρε Σαμσών, αν τις θυμόμουν κιόλας. Αλλά δε θυμάμαι ρε γαμώτο πότε θήτευσα. Δηλαδή, Βαλκανικός ήταν αλλά ποιος; Ο Πρώτος ή ο Δεύτερος;

Και προς πληροφόρησή σου, η μόνη γυναίκα που σχολίασε εδώ μέσα τον τελευταίο καιρό ήταν σε αυτό το ποστ και της άρεσε κι όλας! Άρπα τη να μάθεις!

Ο Καλος Λυκος είπε...

καθ' ότι πολεμιστές και εραστές της ζωής - και αυτά αρέσουν στα κορίτσια, Σαμσών

...τα μυαλά μας και μιά λίρα λέω εγώ...

Ανώνυμος είπε...

πάω πάσο -κι ας έχω φούλ της ντάμας.

πρτφ

exoaptonkyklo είπε...

Πως και δε σ ειχα ανακαλυψει τοσο καιρο κυριε "easy" rider?
Εστω και τωρα ομως , το βλεπω να κανουμε καληξ παρεα απο εδω και μπρος. Τι να πω τωρα αλλο, οτι συμφωνω απολυτα με τον τροπο που σκεφτεσαι? Ισως και να μου πεις..."χεστηκαμε". Παρολα αυτα χαρηκα πολυ που σε γνωρισα, να σαι καλα, θα τα λεμε.
Τα σεβη μου.

The Motorcycle boy είπε...

Φουλ της ντάμας Σαμσών; Γι΄αυτό αργείς να ανεβάσεις κομμάτια; Για μαζέψου!

Λύκε, έτσι ακριβώς. Είμαστε πολεμιστές και ακούμε Manowar! Αμ πως αλλιώς!

exoaptonkyklo, όταν σκέφτονται κι άλλοί σαν κι εμένα χαίρομαι δεν χέζομαι. Γλυτώνω και τις επισκέψεις στον ψυχίατρο με κάτι τέτοια.

Καλά να είσαι λοιπόν μάγκα μου.

Και το λέω και στην υπόλοιπη κομπανία εδώ μέσα, το νου σας ρεμάλια! Το Σάββατο μιλάει το Αφεντικό εδώ μέσα, κοιτάτε να μη λείπετε.

xylokopos είπε...

τώρα εσύ λες κάτι μυστήρια ψαγμένα με υπαινιγμούς και κλείσιμο ματιού και γω νομίζω έπιασα μόνο αυτό με τους μάνογουορ - αμαρτωλό παρελθόν κι έτσι, αυτά τα θυμάσαι με ντροπή πρόωρης εκσπερμάτωσης - αλλά καλύτερα να τα βγάζεις από μέσα σου εδώ κι έξω να το παίζεις τζόνυ κας. Στέυ κουλ.

υγ. και γω των πελώριων πόλεων είμαι, εκ περιτροπής όμως είναι καλό να σκαρφαλώνεις κανά βράχο και να ρίχνεις βουτιές.

The Motorcycle boy είπε...

Ναι, μωρ'΄αδερφάκι μου καλές είναι και οι βουτιές και τα πελουδάκια και οι γραφικοί ύφαλοι και οι γραφικοί αφαλοί μη σου πω. Αλλά όλα αυτά μπορεί να τα έπλασε ο δημιουργός δωρεάν, μετά όμως τα πήρε ο μονογενής του ο Μπιλ Γκέιτς και τα έκανε λύσσα. Τουτέστιν, σιγά μην περισσεύουν λεφτά για διακοπές σε μαγευτικά μέρη και γραφικότητες. Τι μας πέρασες; Για ΡοκΦέλας; Άσε που αρνούμαι να μαζεύω χρήματα ένα χρόνο καπνίζοντας γόπες από τα πεζοδρόμια για να τα χώσω στον μαγευτικό παράδεισο και να ψηθώ οτι αν αλλάξεις ντεκόρ-ταπετσαρία άλλαξε και η διάθεσή σου. Έτσι νομίζω.

Υ.Γ.: Ο Τζόνις ο Κας πάντως, άραξε με μια στέντυ γυναίκα και μετά ανακάλυψε τον Θεό πριν ολοκληρώσει τον βιό του. Στο τέλος δεν, τραγούδησε και το Hurt -σωστός νομίζω, αλλά με τον θεό δεν τα πάω πολύ καλά. Καθόλου καλά δεν τα πάω.

ClouD είπε...

Αλλά όλα αυτά μπορεί να τα έπλασε ο δημιουργός δωρεάν, μετά όμως τα πήρε ο μονογενής του ο Μπιλ Γκέιτς και τα έκανε λύσσα.

χαχαχα.

ειδες ομως τι συμβαινει οταν δυνατα πλην ομως στεγνα μυαλα μπλεκονται στην ελευθερη αγορα; Γιατι αυτο, παρα κατι αλλο. Ετσι σε μια ΝεοΕλλαδα μεταΟθωμανικη ακομα ψωνιζουν απο το Μπιλ οι κρατουντες, εν ετη 2008. Και μετα σου λενε δεν βγαινουν τα φραγκα για τιποτα.

Υποψιν ομως, ο δημιουργος κινεται υπογεια, σταθερα και δε δινει λογαριασμο και τιμοκαταλογους. Και στις πολεις στελνει κατσαριδες που μεταφερουν ιους να ταλαιπωρει οσους πιστευουν οτι η ελευθερη αγορα μπορει να δημιουργησει πνευματικα εργα ικανα να εξελιχθουν και να επιβιωσουν.

Κατα τα υπολοιπα, ποιο Αφεντικο; Ριξε κανα υποτιτλο.

The Motorcycle boy είπε...

Εδώ στην Ελλάδα αγαπητέ, είμεθα Ορθόδοξοι και στηρίζομεν την Ορθοδοξία σε πείσμα των αλλοφύλων. Δεν πάνε οι παγανιστές να ψωνίζουν Λίνουξ δωρεάν; Εμείς θα πηγαίνουμε πάντα με τον σταυρό (και το παράθυρο) στο χέρι.

Σιγά μη σου δώσει λογαριασμό ο δημιουργός και Κριέιτορας -τι τον πέρασες, για λιανοπωλητή; Και τα κατσαρίδια τα στέλνει για να υπενθυμίσει το μεγαλείο του -σώζοντάς σε στο τέλος.

Ένα είναι το Αφεντικό που κανονίζει χρόνια τώρα τα του μαγαζιού εδώ μέσα. Και θα παίξει άνευ υποτίτλων το Σάββατο, λόγω της ημέρας και καθότι ελληνική η ταινία.

super_toto είπε...

Δεν γίνεσαι δεξιός τότε καλύτερα. Δεν θα τολμάει να σε πειράξει κανείς.

The Motorcycle boy είπε...

Χαχα, ναι ωραία! Είναι σα να λες στο κοριτσάκι που μένει, ας πούμε, στη Χουάρεζ: "Δεν γίνεσαι πουτάνα καλύτερα; Έτσι κανένας δεν θα τολμήσει να σε βιάσει!" Χαχαχα.

super_toto είπε...

Ακριβώς!

ClouD είπε...

Το ηξερα απο την αρχη οτι θα συμφωνησεις με το μοτοσακο! Αλλωστε, τετοιες συζητησεις ποτε δεν ηταν θεμα πιστης.

Χαιρομαι που δεν επεσα εξω. :-)

RaZz the zombie girl είπε...

το διάβαζα κι αυτόματα έκανα τον παραλληλισμό με τη ζωή εδώ, την οποία έχω συνηθίσει πλήρως και αγαπώ. προσπαθώ να μη σκέφτομαι τι περιμένει πίσω στας πατρίδας, but thanks for the reminder anyway.

α και το κείμενο εννοείται οτι το μεταφράζω και το μοιράζομαι. μη σου πω οτι θα το βάλω και στην πτυχιακή μου.

The Motorcycle boy είπε...

Χαχα, να σε δω στα ρέφερενς της πτυχιακής σου να γράφεις Μοτορσάικλ Μπόι-Λευκός Θόρυβος και να δω τη φάτσα του σουπερβάιζόρ σου μετά, κι ας πεθάνω!

Ναι, η πατρίδα μας είναι το ίδιο γαλανή, ηλιόλουστη, ξάστερη και γαμημένη όπως την άφησες. Κάτσε εκεί που είσαι και όταν τελειώσεις ζήτα πολιτικό άσυλο για να σου δώσουν υπηκοότητα. Δεν μπορεί -άνθρωποι είναι και οι Εγγλέζοι -αν τους πεις οτι είσαι από Ελλάδα θα καταλάβουν!

Γιώργος Μαργαρίτης είπε...

Ρε συ σε είχα πετύχει πριν 1-2 χρόνια, είχα διαβάσει ένα γαμάτο άρθρο σου, αλλά ρε πούστη γράφεις μεγάλα άρθρα και δεν έχω χρόνο να τα διαβάζω!

Σήμερα μετά από τουλάχιστον ενάμισι χρόνο βρήκα λίγο χρόνο και διάβασα αυτό το άρθρο σου. Παίζει να βγάζεις περιλήψεις για μας που δεν είμεθα χαραμοφάιδες να τρώμε την ώρα μας στα καφενεία και στα μπλογκς?

Yours sincerely,
Zlad.

The Motorcycle boy είπε...

Χαχαχα, κατανοώ απολύτως τη θέση σου -ούτε κι εγώ άλλωστε προλαβαίνω να με διαβάζω, έστω για να διορθώσω τα συντακτικά λάθη.

Πάντως, μια φορά κάθε ενάμιση χρόνο είναι καλή επίδοση -σα να λέμε, η ετήσια γρίπη και τα σεντόνια μου, χαχαχα.

Βέβαια, επειδή υπήρξα από μικρός, φανατικός θαυμαστής του Πολ Λαφάργκ τρέφω μεγάλο θαυμασμό για τους χαραμοφάηδες, άρα, το γράψιμο περιλήψεων είναι αντίθετο με την ιδεολογία μου, χαχαχα.

Εντάξει, κουλτούρα είναι τα παραπάνω -ο πραγματικός λόγος είναι πως αν κατάφερνα να πω όσα θέλω περιληπτικά, για ποιο λόγο να γράφω τα σεντόνια; Μπας και βγάλω περισσότερα φράγκα από τον ιδιοκτήτη του μπλογκ που με πληρώνει με το τυπογραφικό;

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι