Τετάρτη, Μαΐου 26, 2010

"Μην ξεχάσεις να στείλεις τριαντάφυλλα στην κηδεία μου"

Τελικά δεν το βλέπω να γλιτώνω από εκείνη τη γαμημένη δεκαετία του ’80 –πίστευα οτι αυτό θα ήταν ο επίλογος, αλλά μπα.... Ας μην αρχίσω όμως με καινούργια σχέδια που δεν ξέρω καν αν θα καθίσουν –ας μείνω σε αυτό εδώ.

Στο τρίτο κομμάτι δηλαδή μιας πολυλογίας που ξεκινάει από τις ιστορίες κάτω από την ετικέτα «Πριν πιούμε το κρασί, πριν δαγκώσουμε τα τριαντάφυλλα», συνεχίζεται με την τριπλέτα «Μέρες κρασιού και τριαντάφυλλων» και, θέλω να ελπίζω οτι, ολοκληρώνεται με το «Μην ξεχάσεις να στείλεις τριαντάφυλλα στην κηδεία μου». Πολλά τριαντάφυλλα και αρκετό κρασί –έτσι;

Αυτό που ονομάζεται συνολικά «Πριν πιούμε το κρασί, πριν δαγκώσουμε τα τριαντάφυλλα» είναι ιστορίες από τη γειτονιά μου –την εποχή που πήγαινα ακόμα γυμνασιολύκειο. Δεν έχω αξιωθεί ακόμα να τις συγκεντρώσω σε ένα αρχείο, οπότε, όποιος διακατέχεται από τη νοσηρή περιέργεια να τις διαβάσει θα πρέπει να πάει στο πλάι (εκεί που γράφει Διάτρητα Κουτιά) και να πατήσει την σχετική ετικέτα. Οι ιστορίες είναι ανεξάρτητες, άρα δεν θα έχει σοβαρό πρόβλημα κατανόησης ακόμα κι αν τις διαβάσει ανακατεμένες.

Η τριλογία «Μέρες κρασιού και τριαντάφυλλων» αφορά την εποχή που γυρνοβολούσα στην Αθήνα ντυμένος φοιτητής. Τρία αρχεία (κάτω από την ετικέτα Φτηνές Ιστορίες) τακτοποιημένα και πανάκριβα (αν αυτός που τα κατεβάσει θελήσει και να τα τυπώσει –καθότι το μελάνι και το χαρτί κοστίζουν).

Τέλος, αυτό εδώ. «Μην ξεχάσεις να στείλεις τριαντάφυλλα στην κηδεία μου» -η κατάληξη εκείνων των πιτσιρικάδων της γειτονιάς μου που εμφανίστηκαν, έδρασαν, χαντακώθηκαν (και άλλα πολλά) στα προηγούμενα κομμάτια της πολυλογίας μου. Μάζεψα τις ιστορίες, τις έκανα ένα αρχείο, το κατεβάζεις από εδώ.

Δυο λόγια για το κομμάτι αυτό. Οι ήρωες είναι όλοι αληθινοί –κάπως διογκωμένοι, κάπως ακραίοι για να βγει ο τζόγος της κάθε ιστορίας, αλλά αληθινοί. Όλοι τους. Και η Μελίνα επίσης.

Κι ακόμα.... Είχα πάντα την επιθυμία να βάζω μουσική επένδυση σε ότι φτιάχνω, ένα σάουντρακ ρε παιδί μου, που θα παίζει μαζί με το κείμενο. Γι΄αυτό δανείζομαι συνήθως τίτλους τραγουδιών ή δίσκων και τους χρησιμοποιώ για τίτλους ιστοριών –έχω έτσι την προσδοκία πως ο αναγνώστης ξεκινώντας μπαίνει κατευθείαν στο κλίμα. Λέω τώρα...

Το σάουντρακ των συγκεκριμένων ιστοριών έχει ως εξής:

*Dead flowers –The Rolling Stones (από εκεί ο τίτλος: «And you can send me dead flowers every morning/ send me dead flowers by the mail/ send me dead flowers to my wedding/ and I won’t forget to put roses over your grave»)

1. In through the out door –Led Zeppelin

2. Three Imaginary boys –The Cure

3. Scream a song –The Antitroppau Council

4. No fun –Iggy Pop and the Stooges

5. Hallowed be Thy Name –Iron Maiden

6. Thirsty dog –Nick Cave and the Bad Seeds

7. Queen of Pain –The Cramps

8. One more cup of coffee (for the road) –Bob Dylan

9. Days of future passed –The Moody Blues

10. Fool to cry –The Rolling Stones

8 τραγούδια, 2 δίσκοι για να διαλέξεις το κομμάτι που σου ταιριάζει -Rolling Stones (bonus track) στο άνοιγμα και στο κλείσιμο. Κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα αν θες να ξέρεις...

108 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

Manuel είπε...

Α ρε αλάνι. Hallowed be thy name! Με έφτιαξες τρελά!!!

The Motorcycle boy είπε...

Ναι, είμεθα κάποια ντισκοτέκ εδώ πέρα -χαχαχαχα.

bernardina είπε...

ρε φίλε, αφού ξέρεις και τους Antitroppau, respect...

The Motorcycle boy είπε...

Αφού ξέρω τους Antitroppau λέει...

Και τους ξέρω και κομμάτι έχω κάνει για τον Βασίλη τον Τζαβάρα εδώ:
http://themotorcycleboy.blogspot.com/2008/09/marquee-de-mud.html

και έχουμε καταφέρει να βρεθούμε τώρα στα γεράματα και γαμάτος τύπος είναι και η ιστορία με τον τίτλο του τραγουδιού του είναι αφιερωμένη σ΄αυτόν. Αμέ -τι νόμισες;

The Outsider είπε...

με αυτές τις ιστορίες με έστειλες αδιάβαστο να μαζέβω βρούβες στα Εξάρχεια και στην Πατησίων...
Να σαι καλά μότορα...και αν δεν κολώνεις και έχεις και άλλα να καταγράψεις να συνεχίσεις...
Για τσέκαρε λίγο αυτό:
http://www.paper-bookland.gr/order.asp?productID=125983&productType=1
Πως σου φαίνεται η τιμή; Μήπως είναι καμιά φωτοτύπιση; Αν μπορείς απάντησε και σβήστω μετά να μην κάνουμε και διαφήμιση

bernardina είπε...

μότορα με συγκινείς. Εγώ είχα κάποτε ένα φιλαράκι, το πιο γλυκό παιδί του κόσμου, που έπαιξε ένα φεγγάρι μπάσσα μαζί τους. Δυστυχώς έχω χάσει τα ίχνη του πολλά χρόνια τώρα, γιατί η ρημάδα η ζωή μάς οδήγησε τον καθένα αλλού.
γαμώτο σου, πρωί πρωί...

The Motorcycle boy είπε...

Outsider, κάτι άλλο σκέφτομαι για εκείνες τις εποχές -πέρα από το μπλογκ μου. Τέλος πάντων, αν είναι να'ρθει κ.λ.π.

Δεν ξέρω τι στον πούτσο είναι αυτό που βρήκες. Ξέρω οτι υπάρχουν κάποια αντίτυπα από την παλιά έκδοση του βιβλίου αλλά ΔΕΝ πουλιούνται (τα κρατάει αναμνηστικά η οικογένεια του Ν.Ν.) Ή φωτοτυπία ή απάτη -πρόσεχε μη χάσεις τα 6 ευρώ σου.

Bernardina, δεν εννοείς τον Μαραγκό -έτσι; Αν θες, στείλε μέιλ να ρωτήσω τον Βασίλη το Τζαβάρα μήπως ξέρει για τον αγνοούμενο.

bernardina είπε...

Όχι, δεν εννοώ τον Βασίλη, εννοώ τον Γκατζελιά. Τον Γεράσιμο -ή Μίνο, οπως τον λέγαμε εμείς τότε... Αν ξέρεις τι απέγινε, θα περιμένω με ανυπομονησία.

bernardina είπε...

σόρι, τον Μαραγκό δεν τον λέγανε Βασίλη, αλλά Τόλη αν δεν κάνω λάθος(;)
Χτυπάει και το Αλτσχάιμερ, βλέπεις.

The Outsider είπε...

Ευχαριστώ πολύ μότορα για την απάντηση
Τώρα που με έπιασε η περιεργια να σε ρωτήσω τι αν και σιγά μην απαντήσεις...
Και μένα για μούφα μου βρωμάει το πράμα... Μάλλον φωτοτυπία...
(Περιμένω ποστ για την κατάσταση στην όμαδα... Προβλέπω πάλι πέτρινα χρόνια)

The Motorcycle boy είπε...

Ναι -Τόλη τον λέγανε. Θα στείλω ένα μεϊλάκι στον Τζαβάρα να τον ρωτήσω.

The Motorcycle boy είπε...

Outsider, ναι -σιγά μην απαντήσω, από τώρα!

Περί Θρύλου, υπάρχει εκείνος ο αρχαιοελληνικός συμβολισμός που ονομάζεται "ύβρις". Αυτό ακριβώς διέπραξε ο Κόκκαλης διώχνοντας τον Βαλβέρδε τη στιγμή που η ομάδα έπαιζε μπάλα και έπαιρνε νταμπλ. Τώρα λοιπόν, πληρώνει ο εγωμανής Σωκρατάκιας, αλλά πληρώνουμε κι εμείς οι ταλαίπωροι οπαδοί για χάρη του. Κι έτσι όπως το πάει, βλέπω του χρόνου να ξαναβγάζουν δελτιά ο Τζόλε, ο Καρεμπέ, ο Αλεξανδής, ο Νινιάδης κι ο Μπάντοβιτς -μη σου πω οτι θα φέρουμε πάλι τον Ζιοβάνι που πρόσφατα κρέμασε παπούτσια! Θα τους διαλύσουμε όλους στη Β΄Εθνική!

bernardina είπε...

Ωχ, τώρα αρχίσανε τα ποδοσφαιρικά κι εγώ νιώθω αουτσάιντερ! χε χε
Μότορα, ευχαριστώ εκ των προτέρων για την προθυμία. Αν βγει κάτι απ' αυτό και ξαναβρώ το φιλαράκι μου θα σου είμαι αιώνια ευγνώμων.
Θα τα ξαναπούμε αργοτερότερα, γιατί έχω πήξει στη δουλειά, αδελφέ. Καλή μέρα να 'χεις.

The Motorcycle boy είπε...

Καλή σου μέρα και καλό πήξιμο.

ΗΛ. είπε...

Θα πάτε στον Ντύλαν το σάββατο;

The Motorcycle boy είπε...

Γιατί; Θα'ρθει ο Ντύλαν για να πάμε κι εμείς; Αυτός βρε έχει πεθάνει εδώ 20 χρόνια αλλά επειδή είναι καλός χριστιανός τον αφήνει ο θεούλης να κυκλοφορεί ανάμεσά μας.

Υ.Γ.: Σάββατο έχω την κόρη μου και δεν υπάρχει περίσσευμα για το ζόμπι. Άσε που έρχεται στα τέλη του επόμενου ο Τζέλο Μπιάφρα και μαζεύω από τώρα τα ψιλά μου...

ΠΕΤΕΦΡΗΣ είπε...

"Το Fool to cry φτιάχτηκε έξι χρόνια πρίν την κόρη μου, αλλά έκτοτε κλαίω ακούγοντάς το σα να μη πέθανα ποτέ"
(Εξαιρετικές οι επιλογές)

bernadrina είπε...

ΗΛ. Το Τέρα(ς) Βάιμπ το άντεξα μια φορά για χάρη του Γουότερς και μόνο. Όσο για τον Ντίλαν, (ακόμα κι αν ο μοτορας είναι λιγάκι αυστηρούλης κατά την προσφιλή του συνήθεια, μολονότι δεν έχει πολύ άδικο) ένα έχω να πω: σαν έπρεπε δεν έβρεχε...
Όλοι αυτοί θα έπρεπε να μας είχαν θυμηθεί όταν ήταν στο απόγειό τους, όχι τώρα που σαφρακιάσανε (κι εμείς σιτέψαμε μαζί τους) Δυστυχώς κάθε πράμα στον καιρό του. Αρνούμαι να προσλάβω ως μουμιοποιημένο μουσειακό είδος -του στυλ τρέξτε να προλάβουμε αύριο γαρ αποθνήσκουνε γιατί μας ρίχνουν και κάτι δεκαετίες- αυτό που υπήρξε αιμοδότης μου (εννοώ τη μουσική)
Και τώρα πάλι τα κεφάλια μέσα, τέρμα το ολιγόλεπτο διάλειμμα, χε χε χε

The Motorcycle boy είπε...

Ναι, πολύ όμορφα κομμάτια -ευχαριστώ πολύ. (Και για όσα λες και για όσα δε λες -χεχεχε).

The Motorcycle boy είπε...

Bernardina -προσεύχομαι σε όσους θεούς έχω ακουστά να μην κάνει καμιά μαλακία ο Κέιβ και εμφανιστεί ποτέ στο Τέρα Βάιμπ! Γιατί θα πάθω μεγάλο διχασμό ανάμεσα στην πόρωσή μου για τον Αρχηγό και στην απέχθειά μου για το χωράφι εκεί πέρα (ο χειρότερος συναυλιακός χώρος του πλανήτη -τολμώ να υποθέσω).

Εντάξει, σαφώς ο Ντύλαν δεν μας τίμησε τις εποχές που μπορούσε ακόμα να μιλήσει (να τραγουδήσει δεν μπορεί από την εποχή του Slow train comin') σαφέστατα κι ο Γουότερς για αρπαχτή ήρθε σε εποχή πλήρους απομύζησης του παρελθόντος του (καλά -εγώ δεν τον γουστάρω κιόλας τον Γουότερς, άλλο θέμα αυτό), μας έρχεται κι από πάνω ο Τζέρι Λι σαν τον Ελ Σιντ (από τη συναυλία για το aids -20 χρόνια πίσω είχε σμπαραλιάσει το άτομο)...
Κοντολογίς, αν ήθελα να πάω σε περιφορά λειψάνων αγίου θα πήγαινα στην εκκλησία δίπλα απ΄το σπίτι μου με τη μάνα μου -που θα μου στοίχιζε και φτηνότερα!

ΗΛ. είπε...

Δίκιο έχετε,μια ερώτηση έκανα,ούτε γω θα πάω(αν και θα ήθελα)
Για τον πεθαμένο μιλάμε όχι για τον ζωντανό, για τη μουσική του όχι για τη φωνή του ούτε για τα θρησκευτικά του πιστεύω.

bernardina είπε...

έχω δει και χειρότερο συναυλιακό χώρο -μια οργωμένη χωράφα έξω από τις Βρυξέλλες- αλλά το τέρας του βάιμπ takes the cake επειδή είναι μόνιμος "συναυλιακός" "χώρος" ενώ εκείνος ήταν επί τη ευκαιρία.
Εκεί στη χωράφα που λέτε, τη βρυξελλιώτικη, να δείτε τα πανκιά και τους γότθους αραχτούς με τις μπίρες μέσα στις αυλακιές του τρακτέρ κι από πάνω ελικόπτερο να περιφέρεται σέρνοντας ιπτάμενη διαφήμιση της Σοσιετέ Ζενεράλ για τις πιστωτικές τους καρτούλες χαααχααα χα
Γι' αυτό σου λέω, μότορα, έχει πέσει πολλή δηθενιά... Και οι δήθεν δεν είναι αυτοί που καμιά φορά λόγω εξαιρετικών συνθηκών υποχρεούνται να φορέσουν και κάνα στενάχωρο κουστουμάκι. Από κάτω βράζει ο σκούλος, που λέει φίλος εκλεκτός.

bernardina είπε...

@ΗΛ. Εγώ τον Ντίλαν προτιμώ να τον διαβάζω, όχι να τον ακούω. Σόρι για τη βλασφημία, αλλά αυτόν και τη Τζόαν Μπαέζ -και μερικούς άλλους- ανέκαθεν δεν τους άντεχα σε πάνω από δύο συνεχόμενα τραγούδια. Η συχνότητα της φωνής τους μου πιτσιλάει αίμα στον εγκέφαλο -έχω θέμα με τις ψιλές, έρρινες, στριγκές φωνές. Προτιμώ τις smoky με το γρέζι...

The Motorcycle boy είπε...

Ε, βρε καλό μου παιδί -τη μουσική του ποιος θα την παίξει; Εγώ και η Bernardina που, όσο να πεις, μια φωνάρα την διαθέτουμε και είμαστε και νέοι σφριγηλοί ας πούμε; Αν παίζαμε εμείς να πω εντάξει! Να πάμε! Αλλά ο γέρων -τι να κλάσει; (και με το συμπάθειο). Γι΄αυτό μίλησα για λείψανα αγίων.

The Motorcycle boy είπε...

Bernardina το δίκιο σου βουνό για τη φωνή του Ντύλαν -πολύ μύτη ρε παιδί μου! Η Μπαέζ όχι τόσο χάλι, αλλά ο Ντύλαν... Θυμάμαι εκείνη τη δήλωση του Χέντριξ "έψαχνα τραγουδιστή για το συγκρότημά μου αλλά σκέφτηκα οτι αφού μπορεί να τραγουδάει ο Ντύλαν γιατί όχι κι εγώ δηλαδή;"

Τέλος πάντων...

Το Τέρα δεν με ενοχλεί μονάχα που είναι χωράφι -αυτό τρώγεται ας πούμε. Αλλά το γεγονός οτι ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΜΗΧΑΝΗ ΝΑ ΠΑΣ θα πρέπει να παρκάρεις στα 3 χιλιόμετρα ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑΣ ΣΚΟΤΩΜΕΝΟΣ στο τέλος της συναυλίας ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΜΗΧΑΝΗ ΚΑΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ πίσω στο σπίτι σου (50 χλμ. το λιγότερο) -ε, αυτό φιλενάδα δεν το δέχομαι!

bernardina είπε...

χαααα, μότορα έγραψες! Να μ' ακούσεις να τραγουδάω το "Από το βράδυ ως το πρωί δική μου είναι η ζωή..." να πας να σπάσεις όλα σου τα βινύλια. ΧΑΑΑΑ ΧΑΑΑΑ ΧΑΑΑΑ

bernardina είπε...

προσυπογράφω όσα λες για το Τερα. Και με μισή Στόλι στο στομάχι... χμ...

ΗΛ. είπε...

Eντάξει ρε μότορα,δε βγαίνει κανένας πάνω από σένα χαχα. Μη νομίζεις ότι αντέχω περισσότερα από 5-6 τραγούδια του,το Χαρικέιν δεν έπαιζε ποτέ πέραν των δύο λεπτών.Αυτό που είπε ο Χέντριξ το είπε κι ο Κοέν.

The Motorcycle boy είπε...

Καλά -όπως βλέπεις η Bernardina έχει κάνει στροφή προς την ποιότητα, οπότε δε μας βλέπω να ερμηνεύουμε Ντύλαν...

Το Χαρικέιν πάντως είναι οτι καλύτερο έχω ακούσει από τον Ντύλαν μέχρι σήμερα -αν και μου έχει κάνει πολλές ζημιές ως κομμάτι. Έχεις δίκιο, δεν το παίζει στις συναυλίες, μάλλον δεν θυμάται τους στίχους.

Ο Κοέν μια χαρά φωνή έχει ρε σε σύγκριση με Ντύλαν και Χέντριξ.

ΗΛ. είπε...

Να είδες συμφωνούμε σε κάτι.
Η Μπερ..... πρέπει να θήτευσε στον Καιξή μάλλον.

The Motorcycle boy είπε...

Ναι -άστο, αντί για Τέρα Βάιμπ μάλλον θα πρέπει να προσανατολιστούμε για καμιά τουρνέ μαζί με Βαζαίο και Γιαννούλη. Πιο αμεσότητα, πιο πανκ ρε παιδί μου...

bernardina είπε...

How does it feel.. to be on your own/with no direction home/like a complete unknown/like a rolling stone... (Ασχολίαστο..)

@ΗΛ,κάπου εκεί στα δεκάξι είχα κάνει μια πχιοτική στροφή (χε χε)συμμετέχοντας σε μια ερασιτεχνική κομπανία προβληματικών με αρχηγό έναν κνίτη ο οποίος έψαχνε τα πιο άγνωστα ρεμπέτικα που δεν τα 'ξερε ούτε η μάνα τους για να τραγουδήσουμε. αυτό κράτησε κάνα χρόνο. μετά συνήλθα από το κώμα, (με ωμέγα, ε...) υπέγραψα δήλωση μετανοίας στις ροκ ρίζες μου, επέστρεψα κοντά τους και έκτοτε δεν τις ξαναπρόδωσα, κι ας μπήκαν στη ζωή μου πολλές άλλες πολύτιμες μουσικές.

bernardina είπε...

ποιος είναι ο Βαζαίος;;; Ποιος είναι ο Γιαννούλης;; Με πιάνεις αδιάβαστη, ωρέ!
Ο Γιώργος ο Μάγκας πιάνεται για σαπόρτ;
χεχεχε

HΛ. είπε...

Μπερ.... βλέπω από νωρίς στα "βάσανα".
Ποιός είναι ο Βαζαιογιαννούλης μάστορα;

bernardina είπε...

@ΗΛ Γκουγκλάρισα και χτύπησα φλέβα:
μιλάμε τα άτομα είναι κλασική οικογενειακή ταβέρνα τα Ντόμπερμαν, εκτελούνται σφαγαί μέχρις πρωίας. Άκου στίχο: "ο άντρας κάνει δυο δουλειές, τη μια για τα παιδιά του, την άλλη για να συντηρεί καλά τη γκόμενά του"
χααα χαααα χαααα πέφτω και πέρνω τρελά ρισπέκτια λέμε! Πάω να πλακώσω στις σφαλιάρες τον Φρανκ Ζάπα μου!!!!

ΗΛ. είπε...

Μπερ.... ευχαριστώ μου άνοιξες τα μάτια χαχαχα,τους είδα τώρα και γω,τι πανηγυριτζήδες είναι αυτοί;Γειά σου μότορα με τις γνωριμίες σου.

Manuel είπε...

Θα είσαι Τζέλο; Παίζει να βρεθούμε στο Γκαγκάριν!

άσωτος είπε...

ωραιο σαουντρακ....

xylokopos είπε...

εντάξει, καλός.

κάνε μια διόρθωση, hallowed BE thy name. Και μού κανες και νάζια για το κλασικό μέταλ.

καλό το να θυμάσαι τους παλιούς σου φίλους, ακόμα καλύτερο να ξεχνάς. Δε θα τους ξαναβρείς ποτέ. Όπως έλεγε και ο λοχαγός Μπέρτον:

Friends of my youth, at last adieu!

Haply some day we meet again;
Yet ne'er the self-same men shall meet;

The years shall make us other men.

και μιας και έγραψες για ντύλαν: δέκα χρόνια πριν, με ματωμένο αφτί, κατεβαίνω με βανάκι με δυο φίλους από το βουνό, μου το ράβουνε στο λιλεχάμμερ, πάμε να ξανανέβουμε στο κοινόβιο, σκαλώνουμε στα χιόνια, περιμένουμε τουρτουρίζοντας όλη νύχτα το εκχιονιστικό, έχουμε να ακούμε μόνο ντύλαν και σούζαν βέγκα και είναι ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ότι μπορεί κάποια στιγμή να φύγουμε και να μην ξαναειδωθούμε.

χου ρε μινάρα. Με πιάσανε εξαιτίας σου πάλι συναισθηματισμοί.

The Motorcycle boy είπε...

Bernardina πολύ θα'θελες να στρογγυλοκαθίσεις στη θέση της Τζούλιας (έτσι δεν τη λένε;) του Μάγκα αλλά δεν είναι εύκολα αυτά. Πιο πιθανό το κόβω να αναστήσεις τον Κολτρέιν και να παίξεις μαζί του τσέμπαλο παρά να βγεις στο πάλκο δίπλα στο Μάγκα. Όχι εσύ -γενικά μιλάω για το 99% των ανθρώπων. Ρε, ο Μάγκας έχει παίξει MTV και όταν τέλειωσε πούλαγε μπλουζάκια στους Εγγλέζοι!

Ηλία, τον Βαζαίο με το Γιαννούλη κάπου τους είχα ακούσει στα αρχαία χρόνια αλλά τους ξαναθυμήθηκα επειδή τους βγάλανε τώρα τα καλάλια -πιάσανε τον Βαζαίο να μην έχει κάνει φορολογική δήλωση από την εποχή που ο Κουφοντίνας ήταν μελισσοκόμος και δώθε! Δείξανε και μια Άφρικα Τουίν βαμμένη μαύρη έξω το σπίτι του ενός, με γραμμένο πάνω "πιτσίρικα μου γλυκιά μου πιτσιρίκα", δήλωσε ο Βαζαίος οτι "εγώ είμαι άπορος και χρωστάω μόνο στη μάνα μου", δήλωσε κι ο Γιαννούλης "καλά που δεν πλήρωνε τόσα χρόνια ο Βαζαίος, γιατί αν πλήρωνε θα τα είχαν τσεπώσει οι προηγούμενοι κι άντε βρέστους" -μεγάλα άτομα! In a panigyri near you!

Manuel, αν είμαι ζωντανός θα πάω. Να συνεννοηθούμε να βρεθούμε.

Άσωτε, νιώθω πολύ χαρούμενος που σηκώνω ένα πακέτο ιστορίες που έγραψα με τα χεράκια μου και όλοι μου δίνουν συγχαρητήρια. Για το σάουντρακ! Χαχαχαχα

Ξυλοκόπε, άμα είναι μπάι το άτομο τα μπερδεύει αυτά -πάω να το διορθώσω άμεσα (αφού εκτελέσω τον επιμελητή κειμένων).
"Να ξεχαστούμε αλλά να μην ξεχάσουμε", το έχει πει ο Νικολαϊδης.
Μην παίρνεις θάρρος από τους Μέιντεν πριν δεις σε τι ιστορία τους έβαλα τίτλο χεχε. Και δεν ήταν κλάσικ οι Μέιντεν, ήταν NWOBHM (New wave of British Heavy Metal) το οποίο απεχθανόμουν. Το κλάσικ το έβλεπα πάντα τρυφερά επειδή με μεγάλωσε. Με κούραζε μεν, αλλά...

Ιστορία με Ντυλαν: Ψήνω μια γκομενίτσα πρωτοετή και ένας φιλαράκος μου δίνει κλειδιά σπιτιού για να στεγάσουμε το μπάρμπεκιού μας. Πάμε, βάζω κάτι κονιακάκια, ανάβω κεράκια, πατάω και το πλέι στο κασσετόφωνο για υπόκρουση. Έχει μέσα ο μαλάκας την κασσέτα με το Φριχουίλινγκ του Ντιλάν -Μάστερς οφ γουόρ κι έτσι! Μέσα σε 20 λεπτά έχουμε γίνει κώλος με την κοπελίτσα, μόνο σφαλιάρες που δεν παίζουμε! Αντίο ψήσιμο, αντίο φάγωμα! Ντύλαν γαμημένε!

xylokopos είπε...

καλά, εγώ είμαι μικρότερος, όταν γράφω κλασικό, εννοώ NWOBHM, ο καθένας με τους κλασικούς του.

να, δες τι συμβαίνει τώρα, αρχίζουμε τις ιστορίες με τον ντύλαν και τους φίλους τους παλιούς και το νικολαίδη κλπ..σε αυτά τα πράματα, οι γυναίκες το έχουνε πιάσει το νόημα. Εμείς είμαστε συναισθηματικοί μαλάκες. Έχεις ποτέ κρυφακούσει γυναίκες να μιλάνε σε μπαρ? ΠΟΤΕ δε λένε, τι θυμάσαι την τάδε, τι να γίνεται - λένε, βέβαια, πράματα του στυλ, τι θυμάσαι την ψώλα που κοίταζε τον άντρα μου? τώρα τη βαράει ο δικός της - αλλά αυτό είναι άλλου τύπου συναιστηματισμος. Εμείς λέμε πράματα του στυλ, έχω να δω τον αντώνη δεκαπέντε χρόνια, αλλά είναι ο καλύτερος μου φίλος. Μαλάκες, όπως προείπα.

μια καλή ηθικοπλαστική ιστορία για τους κινδύνους αυτής της βλακείας μας, είναι αυτό που έπαθε ο ντενίρο στο once upon a time in america.

βέβαια έχω θεωρία γιατί συμβαίνουν όλα αυτά, αλλά αργότερα, στα μερη σου είναι πρωι ακόμα.

The Motorcycle boy είπε...

Ναι, έχεις δίκιο -αυτά συμβαίνουν με τους χρονικούς προσδιορισμούς των μουσικών ρευμάτων. Αφού να φανταστείς κι εγώ λέω ακόμα οτι ακούω Νιου γουέιβ και εννοώ συγκροτήματα σαν τους Κιούρ, τους Μπάνιμεμ και τη Μάρθα με τις Τηγανίτες της. Μιλάμε για αιώνες προ Γιου (φ)Του! Και μετά θυμάμαι όσους λέγανε (έχουν πεθάνει πιά ή κουφαθεί) οτι ακούγανε Νέο Κύμα και εννοούσαν Ρένα Κουμιώτη, Βιολάρη, Καίτη Χωματά και Ρωμανό.

Έχω κρυφακούσει γυναίκες σε μπαρ και μου αρέσουν αυτά που λένε επειδή μου δίνουν στοιχεία για το πώς να τους την πέσω πιο αποτελεσματικά -έχω ακούσει μέχρι κουβέντα για το πώς γουστάρουν να κάνουν σεξ! Οι άντρες είμαστε απλώς ηλίθιοι παλιμπαιδίζοντες -γι΄αυτό ασχολούμαστε με τον κολλητό μας τον Δημήτρη που έχουμε να τον δούμε 20 χρόνια κι αν τον πετύχουμε σήμερα θ΄αλλάξουμε δρόμο επειδή έχει καταντήσει μαλάκας οικογενειάρχης με φαλάκρα, κοιλιά και ιδιωτικό στασίδι στον παρακείμενο ναό. Είναι το σύνδρομο του φαντάρου (ή του κατασκηνωτή) που έλεγε κι ένας κολλητός μου (μπορείς να τον λες Δημήτρη): Όταν είσαι μέσα στη φάση περνάς μαύρα κι άραχνα -όταν βγεις ξεχνάς τα άσχημα, θυμάσαι τα καλά και νοσταλγείς.
Μαλάκες γενικώς.
Υ.Γ.: Δεν ξέρω γιατί συμβαίνουν όλα αυτά, αλλά ξέρω πότε ξεκίνησαν... "Όταν εκείνος ο κρετίνος ο Πέρι Κόμο τραγούδησε τη Γκλεντόρα -άκου, άκου πτώμα να μαθαίνεις!" Χαχαχαχα

xylokopos είπε...

indeed, μπράβο και έξτρα πόντοι που σου ζαλίζουνε τον έρωτα και σένα οι γιουτού.

ένα μέρος είναι παλιμπαιδισμός, όπως λές, ένα μέρος είναι οι άντρες είμαστε καλοί στην προσθεση - οι γυναίκες είναι καλές στην αντικατάσταση. Δηλ. μεγαλώνεις, δουλέβεις, κάνεις παιδιά και ακόμα πουκαιπου, αιστάνεσαι σα να είσαι 11 χρονών και κάποια στιγμή αυτή η φάρσα θα τελειώσει. Οι γυναίκες μόλις γεννάνε, εκπαραθυρώνουνε τις μπάρμπυ ( βέβαια παίζει και σεξ εν δε σίτυ σε άλλα επίπεδα σήμερα, αλλά αυτό είναι μιντιακό κατασκέβασμα και στανική πρωτοπορία, πόσο ωραία τα λέω ο γαμημένος, πόσο). Φοράς τα καλά σου, πάς στο συνέδριο, είσαι και σπήκερ καμιά φορά, τελειώνεις, πίνεις καφέ σε πλαστικό ποτηράκι, ανταλάζεις νέιμ καρντς και αιστάνεσαι απίστευτα βρώμικος μέχρι να πλακωθείς στο μπερμπον και τις γκίνες γιατί πιστεύεις ότι θα σε πάρουνε χαμπάρι και..και..κάπου το πήγαινα αλλά χάθηκα, αλλά στις γκίνες κατέληξα, νοτ μπαντ ατ ολ.

The Motorcycle boy είπε...

Οι Γιου Του ήταν τέτοιοι μέχρι το Μπόι. Μετά έγιναν Γιου Φτου (τους έφαγε το Αμέρικαν Ντριμ).

Δεν είμαστε καλοί στην πρόσθεση οι άντρες -στην πρόθεση είμαστε καλοί. Αγωνιζόμαστε να μην αναλάβουμε τις ευθύνες μας ακόμα κι όταν οι γονείς μας έχουν γίνει σκόνη, γι΄αυτό ο πανκ κωλοπαιδισμός είναι η μοναδική υγιεινή διαστροφή. Επειδή εκεί αρνούμαστε απλώς -δεν μετακυλίουμε τις ευθύνες.
Τα κοστούμια είναι καλή φάση για να γυαλίσεις στις γυναίκες αλλά πρέπει γρήγορα να βγαίνουν επειδή (λόγω κασμιροφανελένιου υφάσματος) επέρχεται σύγκαμα.

Για τις γυναίκες δεν μπορώ να μιλήσω επειδή δεν γνωρίζω.

bernardina είπε...

να μιλήσει και μια γυναίκα ή κάνει σπάσιμο στις αγοροκουβέντες;
καλημέρα παλικάρια

The Motorcycle boy είπε...

Καλημέρα ρε γυναίκα! Και τώρα, αφού μίλησες (και πολλά είπες δηλαδή!) δε γυρνάς πάλι στη γκουζίνα σου;

Υ.Γ.: Αν μπορείς να μας διαφωτίσεις περί γυναικείου ψυχισμού, ωτωσώστε να βγάνουμε περισσότερες γκόμενες βεβαίως... καλοδεχούμενη!

demetrat είπε...

ρε παιδιά, από μουσική δεν ξέρω πολλά ,και δίκιο έχετε γιά τη μύτη στο τραγουδιστό, και γιά τα σαρκία που έρχονται όταν γερνάνε προς τα δω, λες και πάνε τάμα στη μέκκα,
αλλά εμένα ο Μπόμπ με μεγάλωσε και έχει βγάλει τραγούδια που τα ακούω ακόμα και ταξιδεύω η γριά.Και είναι πολλά ρε γαμώτο , γεμίζουν παραπάνω από πεντέξι βινύλια συγκίνησης.
Αλλά πέστε μου και μένα τι είναι αυτό το τέρας, που εγώ μόνο το μπαξέ μου ξέρω και αισθάνομαι μιά μοναξιά που όλοι ξέρετε τι είναι αυτό το τέρας και γώ όχι.
Μιχάλης.

demetrat είπε...

να σας ενημερώσει περιί γυναικείου ψυχιζμού;
τα θέλετε και τα λέτε αυτά αγόρια, η μας δουλευετε;
ακόμα και μεις κάνουμε ταξίδι ολόκληρο να τον βρούμε,και είμαστε και υποψιαζμένες, και σεις θέλετε με ένα μβρίφινγκ και αυτό μασημένο να το εισπράξετε;

μιχάλης.

The Motorcycle boy είπε...

Ρε Δήμητρα, μην υπογράφεις Μιχάλης και το δει ο φίλος μου ο Μιχάλης και πάθει καμιά σύγχιση προσωπικότητας ο άνθρωπος, χαχαχαχα!

Δεν είπαμε τίποτα περί επιδραστικότητας του Ντύλαν κι (ακόμα και με τα κρεατάκια στη μύτη) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της κάντρυ ροκ και του ροκ διαμαρτυρίας. Μαγκιά του, μπράβο του κι εγώ έχω τραγούδια του που θα γουστάρω εις τους αιώνας των αιώνων. Απλά πέθανε και δεν του το΄πανε, αυτό λέω εγώ.

The Motorcycle boy είπε...

Περί γυναικείου ψυχισμού τα βασικά θέμε ρε -να βγάνουμε καμιά γκόμενα κι έτσι... Μην το πας μέχρι Έριχ Φρομ και Βίλχεμ Ράιχ να πούμε!

demetrat είπε...

ε καλά , πεθανε αφού πρώτα γκέιβ νέιμ το αλλ δε άνιμαλς αλλά είμαι απ αυτούς ,που τους πεθαμένους που αγάπησα δε θέλω να μου τους κακολογούν.

δήμητρα

(άντε γιά να μη προκαλέσουμε αναταράξεις στο σύμπαν)χααααααααααααχαχαχα

demetrat είπε...

Α το θες και σε τσιτάτο ε;

σιγά μη σου κατεβάσουμε και το μισό του ουρανού σε παράγραφο
ααααααααααχαχαχαχαχαχα.
δ

bernadrina είπε...

άμα περιμένεις συμβουλές από μένα για να βγάλεις γκόμενα, ρε μοτόρι, σώθηκες! Απλά είδα που σας είχε πιάσει το λίγο παραπονιάρικο, το λίγο αυτάρεσκο αγορίστικο και είπα να πω κι εγώ την παπαριά μου, αλλά αμέσως συνειδητοποίησα πως δεν δικαιούμαι δια να ομιλώ ούτε εκ μέρους ούτε περί του γυναικείου είδους εν γένει, επειδή τις περισσότερες φορές ούτε κι εγώ καταλαβαίνω τις ομόφυλές μου.
Θέλω να πω, ανήκω σε μια μειοψηφία που δεν ΄βλέπει το αρσενικό σαν δεκανίκι αλλά σαν σύντροφο, όχι σαν αιμοφόρο αγγείο προς απομύζηση αλλά σαν σκλάβο στον ίδιο ζυγό (και αλλήλων τα βάρη βαστάζετε μπαίνει εδώ η θεωρία) όχι σαν δοχείο σπέρματος προς γονιμοποίηση αδημονούσας μήτρας αλλά σαν συμπαίκτη στην ηδονή, με άλλα λόγια, για να μην το κουράζω, κι εγώ προσπαθώ να καταλάβω πολλές φορές τι μυαλά κουλαντρίζουμε εμείς οι γυναίκες
Και μη νομίσεις ότι αυτό δεν μου έχει κοστίσει στην προσωπική μου ζωή, γιατί μαθημένοι και οι δυο μας στους προαιώνιους ρόλους, τα αρσενικά γοητεύονται από το διαφορετικό, από αυτό που ξεφεύγει από τη νόρμα, και μόλις το πράμα πάει να γίνει πιο ουσιαστικό θυμούνται ότι έχουν αφήσει τα κλειδιά ΄στη μίζα και θα τους κλέψει κανείς το αμάξι και μην τους είδατε... πάνε να καταφύγουν στους κόλπους της πρώτης γατούλας ή της πρωτης τίμιας που θα γίνει καλή μάνα για τα παιδιά τους κι ας την κερατώνουνε μετά από δυο μήνες γιατί την έχουνε ήδη βαρεθεί σαν το χρέος τους.
Γι' αυτό σας λέω, καρντάσηδες, μην περιμένετε από μένα συμβουλές για το πώς θα βγάλετε γκόμενα. Ακόμα κι εγώ προσπαθώ να καταλάβω... χε, χε

The Motorcycle boy είπε...

Ναι -τότε ακριβώς πέθανε, όταν έβγαζε αυτές τις άντε μη τις χαρακτηρίσω, στο Σλόου Τρέιν...

Δεν κακολογώ τους ηρωικούς νεκρούς όσο κάθονται ήσυχα στους τάφους τους.

Περί της γυναικείας ψυχοσύνθεσης... περίμενα κι εγώ βοήθεια από γυναίκα! Να μαλάκα! (αυτοφασκέλωμα)

bernardina είπε...

καλημέρα δήμητρα. Να σε φωνάζω δημήτρη για να επέλθει μια ισορροπίας; Χε χεεε

xylokopos είπε...

θέλει, λέει,ο μότορας συνταγή να βγάζει γκόμενες, ο μότορας, λέγω, γη και ουρανέ, που θυμάται τους κιουρ ως νέο κύμα καθομολογίαν του, πάλι καλά που δε ζήτησε να του μάθει κανείς σπαγγάτο ως θεραπεία για την αρθρίτιδα...

demetrat είπε...

εγώ σε τάπα μια φορά και όξω απ' το μπελιά μου..

Βρείτε πρώτα λοιπόν εσείς άν όντως θέλετε να μάθετε (και άν μπορείτε να ζήσετε με τη γνώση αυτή ),τον ψυχισμό της γυναίκας,και μετά να σας πούμε και πεντέξη SOS γιατί είστε καλά παιδιά και σας αγαπάμε.
Τωρα γιά να βγάλετε γκόμενες....
δεν το χρειάζεστε αυτό.Απλώς να αφήνεστε....η γκόμενα θα σας καταλάβει και θα σας πασάρει αυτό που φαίνεστε ότι είστε..,
Μπερναρντίνα , τα λέω καλά;
:))
δ

bernardina είπε...

ρε ξυλοκόπε, μη μας μοστράρεις τα νιάτα σου σαν σφαλιάρες, λες και φταίμε εμείς που μεγαλώσαμε γαμώτο!
Η ηλικία είναι state of mind, φίλε, όλα τ' άλλα είναι παπαριές της προπαγάνδας. Άμα έχεις γεννηθεί με μυαλό που φοράει ορειβατικό μποτάκι και όχι παντόφλα και ψυχή που δε χωράει στα τάπερ, τότε είτε 20 είσαι είτε 120 η ουσία παραμένει η ίδια. Το περιτύλιγμα αλλάζει κάθε φορά. Κι εκεί που είσαι ήμασταν κι εδώ που είμαστε (ελπίζω) να έρθεις, Χα!
Και μη μου στεναχωράς το μοτόρι μου, ε!!! Γιατί θυμάσαι τι μαλλιοτράβηγμα έπεσε σε ένα προηγούμενο ποστ για πάρτη του, χεε χεε

bernardina είπε...

δημητράκη, ν' αγιάσει ο στομας σου φιλενάδα!

demetrat είπε...

μούχουν μείνει και κάτι ρέστα σε αλεξάντρα κολοντάϊ και κάτι άλλα σε εκδόσεις από την αραχώβης ...ενδιαφέρεσαι;
ααααααααααχαχαχαχαχα
(ευτυχώς με φύλαξε ο θεός και ο ..γυναικείος ψυχισμός μου ,και στη διαδήλωση δεν πήγα ποτέ χωρίς μάτι βαμένο και χαλάουα)

δ

The Motorcycle boy είπε...

Ξυλοκόπε, βλέπε και διδάξου...

Παρατήρησε τον καλλιτέχνη πώς αφήνει έντεχνα να πέσει το χαρτί της ηλικίας (τουτέστιν εμπειρία) και πώς κερδίζει την συμπάθεια των γυναικώνε με αυτό και με τη δεδηλωμένη του άγνοια περί του ψυχισμού τους.
Σε τυχόν δημόσια εμφάνιση ο καλλιτέχνης διατηρώντας ακέραιο το δικαίωμά του να δηλώσει πλήρη αδυναμία (τι να σου κάμω κι εγώ γέρος άνθρωπος) διατηρεί απείραχτη και την εξωτερική του εμφάνιση που δεν συνάδει με αυτήν του δημογέροντος, ώστε να αποκομίσει το: "μα δεν σας φαίνεται καν ότι είστε όσο λέτε!"
Διδάχθηκες νέε μου;

Υ.Γ.1: Οι Κιούρ είναι γαμώ τα νέα κύματα ακόμα κι όταν στη σκηνή παίζουν οι Κίλερς που μοιάζουν σαν κακέκτυπο των Φόρινερ.

Υ.Γ.2: Κυρίες μου, υποθέτω κατανοείτε πώς όσα γράφω παραπάνω τα αναφέρω απλώς για να το παίξω ωραίος στο μιράκιο τον Ξυλοκόπο και δεν τα πιστεύω ούτε κατά διάνοια -ε;

bernardina είπε...

ρε άσε τα σάπια που δεν τα πιστεύεις! αφού έτσι τις ρίχνεις τις γκόμενες και κοντέψαμε να μασήσουμε κι εμείς οι θαλασσόλυκοι, χε χε...
Κι εγώ που περίμενα να μου εξηγήσεις γιατί νιώθουν τόσο απειλημένα τα αρσενικά όταν τα βγάζεις από τα στερεότυπα που έχουνε στη γκλάβα τους (γυναίκα= ή πουτάνα ή αγία, τίποτα ενδιάμεσο...)
φαίνεται πως ανικανοποίητες θα μείνουν οι απορίες και των δυο μας.
Άλλωστε αν ήταν τόσο εύκολο να λυθεί το ζήτημα δεν θα αναρωτιόμαστανε αιώνες τώρα. Μ' ένα ποστάκι και θα είχαμε καθαρίσει.
Και κάτω τα χέρια από τους κιουρ, μην εκνευριαστώ πρωί πρωί!

demetrat είπε...

όλα τα παρατηρούμε εμείς..
ακόμα κι αυτά που δε λέμε...
:))
δ

The Motorcycle boy είπε...

(Σημείωση προς Ξυλοκόπο: Κόβουμε στο περίπου την ηλικία των κυριών και δεν βλαστημάμε τα νεανικά τους συγκροτήματα ακόμα κι αν πρόκειται περί Μίλι Βανίλι ή Μπανγκ!)

Bernardina, το στερεότυπο που λες περί γυναίκα=ή αγία ή πουτάνα, μπορώ να το κατανοήσω μόνο σε φάση πηδήματος κι αυτό εφόσον η γυναίκα παίζει και τους δυο ρόλους (προσοχή: ΡΟΛΟΥΣ) εναλλάξ. Παραπέρα, δεν έχω καμιά διάθεση να συναγελαστώ με μια πουτάνα εκτός κρεβατιού (τι δηλαδή; να πληρώνω αλλά χωρίς πήδημα;) ούτε με μια αγία εκτός κρεβατιού (τι δηλαδή; να της κάνω τάματα; άλλα λεφτά κερατιάτικα;)

Όσες θυμάμαι να ερωτεύτηκα με στείλανε σε πρώτη φάση αδιάβαστο με την όψη τους (δεν εννοώ οτι ήταν τοπ μόντελ, εννοώ οτι είχαν κάτι η κάθε μια που σε ανάγκαζε να τις κοιτάζεις συνέχεια -και το κάτι δεν ήταν το βρακί τους ξυλοκόπε!) και σε δεύτερη φάση με στέλνανε όταν αρχίζανε να μιλάνε κι εγώ απλώς άκουγα με ανοιχτό το στόμα σα χάχας, χωρίς να καταλαβαίνω καν τι λένε. Σε τρίτη φάση φυσικά, όταν αναγκαζόμουν να καταλάβω, παραδεχόμουν οτι πρέπει να παραγγείλω ένα ακόμα ποτό, να ανάψω ένα ακόμα τσιγάρο, επειδή με την συγκεκριμένη θα είχαμε τόσα να πούμε που δεν θα μας έφτανε ο αιώνας.

Βοήθησα;

bernardina είπε...

και μετά, και μετά; Γιατί και το μετά μετράει (μη σου πω πιο πολύ)
Το ΄χα ψυχανεμιστεί εξαρχής, αλλά επιβεβαιώνεται (στο βαθμό που δε μας πουλάς παραμύθα) ότι είσαι κι εσύ της αισχρής μειοψηφίας από πλευράς αντρών.
Κι αυτά με την ηλικία είναι περιττά. Και μην ακούσω τίποτα για γριές κότες και ζουμιά, χα χα
Οι ρόλοι που λες συμφωνώ ότι είναι μια χαρά στο κρεβάτι, συνοδευόμενοι από τους αντίστοιχους απ' την αλλη πλευρά. Όμως εδώ δεν κυριολεκτούμε. Γιατί μιλάμε για τις πουτάνες στην ψυχή (σόρι working girls για το στερεότυπο) και τις αγίες ρουφιάνες.
Αυτό που περιγράφεις (με τα ποτά και τα τσιγάρα) έχω αρκετό καιρό να το συναντήσω. Κάτι κάλπηδες που το παίζουνε και κάτι κοκοραρχιδάκια που περνιούνται για θεόσταλτο δώρο στις γυναίκες συναντώ όλο και συχνότερα. Πού χαθήκατε όλοι σας ρε μάγκες; (Εσύ τσιμουδιά, τα μάτια στο στεφάνι σου!)

The Motorcycle boy είπε...

Ε, τι μετά ρε φιλενάδα; Μετά τη ζητάω σε γάμο και ζούμε happily ever after που λέει κι ο Σρεκ!

Αυτό έκανα με τη γυναίκα μου δηλαδή -ρώτα τη να στο πει αν δε με πιστεύεις.

Δεν ξέρω για το τι κυκλοφορεί έξω (έχω χρόνια να καμακώσω άντρα -το παραδέχομαι) και δεν πρόκειται να κάνω το δικηγόρο στο αντρικό φύλο γενικότερα. Αλλά γυναίκες πουτάνες έχω γνωρίσει (όπως και άντρες πούστηδες -έτσι;) Μια από αυτές ήμουνα στο όριο να την πετάξω από μπαλκόνι όταν έκλαιγε σε κάποιο νοσοκομείο περί του ότι ο άντρας της έπαθε καρκίνο "και τι θ΄απογίνω εγώ τώρα; ποιος θα με φροντίσει;" Τέλος πάντων -να μην το θυμάμαι κι εκνευρίζομαι.

bernardina είπε...

άρα συμπεραίνω ότι ΜΙΑ τέτοια σου έτυχε. (Εγώ ήμουνα σε άλλο μπαράκι εκείνο το βράδυ, χε χε) My point exactly λοιπόν... Αισχρές μειοψηφίες αμφότεροι, λιγάκι πιο τυχερός εσύ.
Και κακώς δεν την πέταξες από το μπαλκόνι αυτή στο νοσοκομείο. Μια σκατόψυχη λιγότερη -μη σου πω και περισσότερες, γιατί πολλαπλασιάζονται οι αχρειες. Βασικά είναι αυτές που γεννούν τα κοκοράρχιδα και τους ταχαμουδήθενγαμάω. Κρίμα στον ανθρωπάκο που αργοπέθαινε, έχοντας πρώτα παντρευτεί μια πουτάνα που πιθανότατα την είχε περάσει για αγία.
Είδες πως βγαίνουνε αληθινά τα λόγια μας; από τη ζωή είναι βγαλμένα, που λέει και η γιαγιά μου.
(Ναι, ναι, έχω γιαγιά και μόλις έκλεισε τα εκατό, η αγάπη μου!)

xylokopos είπε...

αχαχαχαχαχαχα,

ρε πανάρχαιε πάνκη, και συ παντρεμένος είσαι? και καθόμαστε και παπαριαζόμαστε ιντερνετικώς για γκόμενες, ηλικίες και τους κιουρ?

γυναίκες, συγκρατήστε τις οιμωγές σας, είμαστε οφφ δε μάρκετ. Ενδιαφέρουσες οι συμβουλές, αλλά ξεπερασμένες από τα γεγονότα.

bernardina είπε...

υγ. Και πού να δεις απλανές βλέμμα όταν λες στον άλλο πχ, ότι ελευθερία σημαίνει οικειοθελής δέσμευση. ΧαΧΑΑΑΑ κάτι γλέντια!
Βζζζτ κρρρμπλλλλ... κάρβουνο τα κυκλώματα!

demetrat είπε...

όλοι έξω κυκλοφορούν ρε παιδιά.
και ο καθένας μας βρίσκει αυτόν που είναι έτοιμος να βρει.
Εξαιρούνται οι εκπαιδευμένοι που βρίσκουν πάντα τους πιό κατάλληλους
....... Πέστε μου και μένα ρε παιδιά , γιατί πιάνεστεεεεε....
και τι σε είχε εσένα η μελλοχήρα και σε έσκουζε τι θα απογίνει στο μπαλκόνι;
δ

bernardina είπε...

ρε συ ξυλοκόπε, πλάκα έχεις! Αν ήθελα να βγάλω γκόμενο θα έμπαινα στα τουίτ'ρ και τα φατσαμπούκια και τα λοιπά κοινωνικά δίκτυα (κάπως έτσι δεν τα λένε;), όχι στα χωράφια του μότορα, χε χε!
Δι' άλλους λόγους ευρίσκομαι εδώ, βεβαίως βεβαίως! Αλλά δεν τους αποκαλύπτω, χα!

The Motorcycle boy είπε...

Δεν μου έτυχε μία ρε bernardina! Μία τέτοια κατάφερα να παντρευτώ -οι άλλες δεν... Χαχαχαχα.

Ξυλοκόπε, παντρεμένος και μάλιστα δυο φορές (κάνε τους υπολογισμούς σου). Αν δεν παντρευτείς (και μ΄αυτό εννοώ από γάμο με παπά και κουμπάρο, μέχρι γάμο από τον ίδιο τον Έλβις στο Λας Βέγκας που είναι το απωθημένο μου) δεν γίνεσαι ροκ σταρ Ξυλοκόπε μου! Για ρώτα από Πρίσλεϊ, μέχρι Μόρισον, Κέρτις και Κομπέιν! Πρέπει να πέσει κουλούρα (ή υπογραφή) για να γίνεις ίνδαλμα! (Ή μακαρίτης τώρα που το ξανακοιτάζω...)

demetrat είπε...

ξυλοκόπος,
το ξέρουμε βρε πως είναι παντρεμένος, πως λατρεύει τη γυναίκα του και την κόρη του.Το διαλαλλεί συνεχώς.
Εξ αιτίας τούτου του γεγονότος του μιλάμε.Πιστεύουμε πως είναι ισορροπημένος.
χε χε χε

:)
δ

bernardina είπε...

δημητράκι, μπας και πήρες χαμπάρι ότι πέσαμε στους τελευταίους μονογαμικούς μηχέσω; (ή έτσι λένε, τουλάχιστον, χααα, χαααα)
Ώπα, τρία έργα σεξ κατάντησε το ποστ κι από αλλού ξεκίνησε. Προοοσ'γέ! Σας ανακαλώ εις την τάξιν. Από τούδε και στο εξής μόνο για μουσική και πολιτικά.
(Ξύπνησε ο... διδάκτορας μέσα μου!)

The Motorcycle boy είπε...

Bernardina αυτό με τα φεϊσμπούκια πες το και ξαναπές το να το ακούνε και κάτι ψυχές...

Υ.Γ.: Ξυλοκόπε, πρόσεξε το σχόλιο της Δήμητρας και νιώσε την οικειότητα με τον εμφανώς παντρεμένο! Το Κάκτους Φλάουερ ήταν η σχετική ταινία;

bernardina είπε...

Μότορα, για τα φατσαμπούκια το λέω και το ξαναλέω.
Δημητράκη, πρόσεχε τους εισοδιστές, είναι ύπουλα γκορμιά αυτοί :-D
Ξυλοκόπε, από παντού σ' την έχουνε στημένη, φιλαράκο μου, χα χα. Έπεσες στο λάκκο...

demetrat είπε...

ναι ρε, έχω τα μάτια μου δεκατέσσερα γιατί από κάτι εισόδια την επαθε και η μαρία και έγινε αργότερα θεοτόκος.
δ

bernardina είπε...

Ρε Δημητράκι τα μπέρδεψες -εκείνη την πάτησε στον Ευαγγλισμό;
Μότορα, σ' αυτό το νοσοκομείο ήταν και η κυρία του καρκινοπαθούς; Λες να υπάρχει συσχετισμός;;;

The Motorcycle boy είπε...

Χαχαχα, όχι, όχι... Σε άλλο, περιφερειακό.

Προσφάτως διάβαζα περί Μαρίας Θεοτόκου ότι υπήρχε το ερώτημα στην Ιρλανδία (μάλλον από τους καθολικούς) αν ήταν Παρθένος από τ΄αυτιά! Δεν κάνω πλάκα -στον Μπέκετ το διάβασα!

bernardina είπε...

ρε σεις, αυτό το πράμα τρώει γράμματα και σημεία στίξης και μοιάζουμε σαν ημιαναλφάβητοι! Δεν το ταϊζεις συχνά, ρε μότορα;

bernardina είπε...

Ποιον Μπέκετ; Τον θεατρικό; (μάλλον έχω χάσει τεύχη) Από τ' αυτιά; Πάψε ρε, αυτό ήτανε δική μας ατάκα τότε κατά λύκειο εποχή, για κάτι μυξοπαρθένες που μας το παίζανε αγίες ενώ ήτανε πουτανόψυχες (όρα παραπάνω). Μας λέγανε ότι ήτανε παρθένες κι εμείς απαντούσαμε, ναι, μωρή, απο τ' αυτιά. Μπας και είναι καμιά παλιά συμμαθήτρια και κάνει προβοκάτσια εκεί που το διάβασες; Δεν αποκλείεται, ήμαστάνε κατι κουμάσια... χε, χε.

The Motorcycle boy είπε...

Τι να το ταϊσω; Λιτότης!

Ρε, το ξέρω το "παρθένα απ΄τα αυτιά" αλλά έχει τον λόγο του που αναρωτιέται ο ποιητής. Διότι ναι μεν η Παρθένος δεν πηδήχτηκε, αλλά το άγγελμα του γκαστρώματος της μπήκε από τ΄αυτιά (κυριολεκτικά). Άρα λοιπόν (και με το καθολικό σκεπτικό οτι αν σκεφτείς την αμαρτία είναι σα να την έκανες) η Παρθένος ήταν παρθένα από τ΄αυτιά;

Ναι -αυτόν τον Μπέκετ, στο Μολόυ στο διάβασα. Διάβασα κι άλλα, για έναν όρκο που παίρνουν οι Ιρλανδοί ακουμπώντας το ένα χέρι στην όστια ενώ με το άλλο κρατάνε τον πούτσο τους, αλλά δεν είναι του παρόντος...

bernardina είπε...

Καλά, με έχεις αφήσει άφωνη! Ωκεανός πληροφοριών στα υπόψη για ψάξιμο -γουστάρω! Το συγκεκριμένο δεν το έχω διαβάσει. αν το βρω και στο πρωτότυπο θα το χτυπήσω.

Λοιπόν, ειδικά οι καθολικοί δεν παίζονται -είναι υλικό για ανεξάντλητες ψυχιατρικές μελέτες. Και η ενοχή να πηγαίνει σύννεφο...

Χα, χα, γι' αυτό τους πάω τρελά τους παλαβούς τους Ιρλανδούς. Ταυτίζομαι! Κι αυτή η χειρονομία μου θύμισε κάτι παλιά φιλαράκια που χαιρετιούνταν μεταξύ τους πιάνοντας τα απόκρυφά τους και λέγοντας ταυτόχρονα "τα σέβη μου"!

bernardina είπε...

α, και τώρα που το θυμήθηκα (ξέρω, ξέρω, ό,τι θυμάμαι χαίρομαι...) τη μάγκισσα του Μάγκα δεν τη λένε Τζούλια, Τζούλη τη λένε. Μπέρδεψες τις βούρτσες με τα μπουκάλια της σαμπάνιας χα χα.
(και παρατρεχω αυτά τα περί δεν είμαι άξια να σταθώ δίπλα του και τα μειωτικά για τον Κολτρέιν και τα τσέμπαλα και τις τσελέστες γιατί σ' έχω συμπαθήσει!)

The Motorcycle boy είπε...

Τζούλια θα επιμείνω και παράτησε τον άντρα της με 2 παιδιά για να πάει με το Μάγκα -έχω κάνει στο ίδιο χωριό ένα φεγγάρι και θυμάμαι.

Τι να μας πει κι ο Κολτρέιν δηλαδή που έπαιζε χωρίς δόντια, ο Μάγκας παίζει χωρίς κλαρίνο! Ε;

Μου αρέσουν τα τσέμπαλα -μου αρέσει να τα προφέρω.

Τσέ-μπαλά!

ΗΛ. είπε...

H καταρτησή σας περί τα του μάγκα με αφήνουν άφωνο.Και γω ο άχρηστος προχθές έχασα το κονσέρτο του σ'ένα διπλανό χωριό....δε συγχωρώ τον εαυτό μου.

The Motorcycle boy είπε...

Καλά -ο θαυμασμός μου περί της προσωπικότητας του ανδρός δεν συνεπάγεται οτι μπορώ να τον ακούσω πάνω από 2 λεπτά -ε!

ΗΛ. είπε...

Πλάκα κάνεις
τι θαυμάζεις απ'το τσίρκο;

The Motorcycle boy είπε...

Το τσίρκο -τι άλλο; Χαχαχαχα

Πάντως, πέρα από την πλάκα ο Μάγκας είναι τεράστιος βιρτουόζος, παγκοσμίου επιπέδου -μην τον έχεις για τίποτα τυχαίο. Μπορεί να μαλακίζεται (μαγκιά του κατά τη γνώμη μου) αλλά είναι μέσα στους 5-6 καλύτερους κλαρινίστες του κόσμου (ίσως και πιο ψηλά)

bernardina είπε...

κι εν πάση περιπτώσει το τσίρκο του έχει μια αυθεντικότητα. Και όπως κάθε τι αυθεντικό τον εκτιμούμε -και δεν κάνω πλάκα. Τρελαίνομαι να τον βλέπω να λύνει κομματάκι-κομματάκι το κλαρίνο παίζοντας με το κομμάτι που μένει και στο τέλος να παίζει με το επιστόμιο. Ο άνθρωπος θα μπορούσε να παίξει μουσική και με παιδική πιπίλα!
Μη σου πω ότι με τρέλανε με το μαντό που είχε φτιάξει από ύφασμα για ιερατικά άμφια! Respect, λέμε.
Και (τώρα μιλάει η γυναίκα) ο σεβασμός με τον οποίο φέρεται στη Τζούλια του (έστω, πάω με τά νερά σου μότορε) θα μπορούσε να ήταν μάθημα ζωής για διάφορους ξενέρωτους, κουλτουριάρηδες, δήθεν απελευθερωμένους, δήθεν μορφωμένους τάχα μου καλλιεργημένης τάχα μου άντρες.

The Motorcycle boy είπε...

Καλά -μη φτάσουμε και σε επίπεδο θεοποίησης, είναι πολύ μεγάλο το άτομο, αλλά δεν είναι και ο Βαμβακούλας ας πούμε!

Υ.Γ.: Έχεις κάποια απροκάλυπτη εχθρότητα προς συγκεκριμένο είδος αντρών πάντως -είναι εμφανές...

bernardina είπε...

όχι, έχω εχθρότητα μόνο προς τους τελείως μαλάκες -αρσενικούς και θηλυκούς. Και ειδικά εκείνους που προσπαθούν να δείξουν πως ΔΕΝ είναι μαλάκες. Δεν είναι θέμα φύλου. Μη νομίσεις πως είμαι και καμιά μέγαιρα που μισεί τους άντρες -προς θεού! Εξίσου μισώ τις γυναίκες (χαχαχαχαχα)
Χωρις πλάκα τώρα, εκτιμώ απέραντα τους ανθρώπους που είναι αυτό που δείχνουν και ξέρεις πού πατάς μαζί τους. Τελεία, τίποτα περισσότερο.

Όχι ρε συ, δεν τον θεοποιώ το Μάγκα, ούτε και κανέναν έχω θεοποιήσει άλλωστε στη ζωή μου. Απλώς γουστάρω την τρέλα του και το ορίτζιναλ κιτς του γιατί (νομίζω) πως δεν το παίζει. Και νομίζω πως αν δεν ήταν Έλληνας, θα τον είχανε κάνει ίνδαλμα λογαριάζοντας την εκκεντρικότητά του όχι ως γυφτιά αλλά ως δείγμα ιδιοφυϊας. Νομίζω...

The Motorcycle boy είπε...

Α εντάξει, είσαι κι εσύ συμπαθούσα της οργάνωσης "Φίλοι του ανθρώπου -εχθροί του μαλάκα", χεχεχε.

Αν ο Μάγκας δεν ήταν Έλληνας δεν θα ήταν Μάγκας. Θα ήταν Dude, αλλά Dude ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ και σ΄αυτό είμαι αδιαπραγμάτευτος!

Υ.Γ.: Πριν δημοσιεύσω αυτό το σχόλιο έκανα φιλότιμη προσπάθεια να θυμηθώ το θέμα του ποστ κάτω από το οποίο δημοσιεύεται αλλά δεν τα κατάφερα...

bernardina είπε...

σχόλιο στο υστερόγραφό σου, το οποίο, παρεμπιπτόντως, ήθελα να κάνω από καιρό: κατά ένα μαγικό και ανεξήγητο τρόπο, τα σχόλια μετά απο κάθε ανάρτησή σου ξεκινούν με έναυσμα κάποιο από τα (εκατομμύρια) σημεία που θα μπορούσε να πιαστεί κανείς μέσα από το κείμενο και σταδιακά απομακρύνονται τόσο πολύ ώστε στο τέλος χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Ίσως επειδή ο καθένας που σχολιάζει πιάνεται με τη σειρά του από κάποιο σημείο των προηγούμενων σχολίων -καμιά φορά ούτε καν απ' αυτό, αλλά βρίσκει ευκαιρία να πει κάποιον πόνο του!- και γίνεται της κακομοίρας.
Πάντως, γνώμη μου, μη σε στεναχωρεί αυτό. Δεν δείχνει αδιαφορία προς τα κείμενά σου -αντίθετα, πιστεύω πως δείχνει μια ικανότητα επικοινωνίας των σχολιαστών σου τόσο μ' εσένα όσο και με τους συν-σχολιαστές, πράγμα που δεν έχω δει σε πολλά μπλογκ (ξιπάσου ρε, σ' το επιτρέπω!) όπου όπως σου έχω ξαναπεί μπαίνει ο καθείς για να πει την παπαριά του και να φύγει λες και οι άλλοι δεν υπάρχουν. Λοιπόν μη σκοτίζεσαι για το φαινομενικά άσχετο κλίμα των σχολίων. Μόνο ζωντάνια και διαδραστικότητα δείχνει, κατά την άποψή μου.
Εκτός αν εννοούσες κάτι άλλο και τζάμπα μιλάω τόσην ώρα...

The Motorcycle boy είπε...

Και αυτό εννοούσα και λάθος κατάλαβες, χαχαχα.

Βασικά το υστερόγραφο το έγραψα για πολύ θετικό, καυχήθηκα που λένε και οι γραμματιζούμενοι.

Το έχω ξαναγράψει, κατά τη γνώμη μου τα σχόλια των ποστ μου είναι πιο ενδιαφέροντα από τα ποστ μου τα ίδια! Για μένα τουλάχιστον.

bernardina είπε...

α, ρε παλιοαπατεώνα... αφού σ' έχω καταλάβει, πάντα τελικά με κάνεις και τσιμπάω, χα χα
(και είρωνας, είρωνας, με το ματάκι παιχνιδιάρικο....) Χαλάλι σου, ρε!
Απροπό, πού χαθήκανε οι άλλοι; Μυρίζει ο στόμας μας;

The Motorcycle boy είπε...

Ναι -"καπελάκι, μουσάκι, γυαλί μυστήριο, βλέμμα νούμερο 5, μουσικούλα... Λάιμ, Χάρι Λάιμ, η Κυρία της Σαγκάης, Όρσον Ουέλς και τέτοια αν έχεις ακουστά" Χεχεχεχε.

Είναι νωρίς για τους άλλους -κάτσε να φτιάξω ένα καινούργιο ποστάκι που "θα μιλάω για όλους και για όλα", ένα ποστ "που θα προκαλέσει και θα συζητηθεί", ένα ποστ που "θα τα λέω έξω απ΄τα δόντια" (μπορώ να το πάω με κοινοτυπίες μέχρι αύριο)...

bernardina είπε...

καλέ μου κύριε, εγώ δεν ξέρω απ' αυτά -εγώ είμαι μια Σκάρλετ, μια Southern Belle, και το μότο μου είναι "αύριο είναι μια καινούργια μέρα"... Και ο μόνος σκοτεινός και άκρως σέξι τύπος που γνωρίζω είναι ο Ρετ μου με το ταξιτζίδικο μουστάκι, χα, χα

Alors, περιμένω με ανυπομονησία καινούργιο ποστ για να συνεισφέρω εκ νέου με το μακρύ και το κοντό μου (φουστανάκι) χεχε.

Auf wiedersehen, λοιπόν.

Α, και παρεμπιπτόντως -δεν είναι "κοινοτΥπιες" είναι "κοινοτΟπιες" -κοινός τόπος, δηλαδή, όχι κοινός τύπος.
Επειδή ένας συγγραφέας οφείλει να χειρίζεται σωστά τα... εργαλεία του!
Φιλιά, και με το παρδόν για τη διόρθωση (για το καλό σ' είνι πιδάκιμ')

The Motorcycle boy είπε...

Καλά κάνεις και διορθώνεις -άλλωστε δουλειά σου είναι. Όμως νομίζω οτι
Κοινοτυπίες: οι εκφράσεις και οι έννοιες που προέρχονται από το σύνηθες και κοινό τυπικό (καλημέρα, ωραίος καιρός σήμερα, καλά να περάσεις)
Κοινοτοπίες: οι εκφράσεις που αναφέρονται κοινούς τόπους και η επανάληψη τους μπορεί να αποτελέσει σκέτη κατάχρηση του λόγου (όταν βρέχει κράτα ομπρέλα, οι ντόμπροι άνθρωποι είναι οι καλύτεροι για να δουλέψεις μαζί τους, οι θεογκόμενες είναι εντυπωσιακές για να τις κυκλοφορήσεις).
Τώρα -τι από τα δυο ήταν τα παραπάνω δεν έχω ιδέα!

bernardina είπε...

Λοιπόν, άκου πιδάκιμ' να μαθαίν'ς:

κοινός τόπος είναι το τετριμμένο, το στερούμενο πρωτοτυπίας, συχνά το στερεότυπο, το κλισέ.

κοινός τύπος είναι κάτι το συνθισμένο, όχι το εξαιρετικό πχ, ένας κοινός τύπος καλωδίου που μπορεί να συνδέσει όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές, ή ένας κοινός (συνηθισμένος) τρόπος σοβατίσματος.
Η λέξη ΚΟΙΝΟΤΥΠΟΣ ουσιαστικά δεν υπάρχει -είναι κατά λέξη μετάφραση του αγγλικού common type που έχει επικαλύψει λανθασμένα τον κοινό τόπο, δηλαδή την κοινοτοπία, και δυστυχώς τείνει συχνά να την αντικαταστήσει, για τον απλούστατο λογο πως όσο απομακρυνόμαστε από την αρχαία και την καθαρεύουσα παύουμε να αναγνωρίζουμε τους τύπους τους, τη σημασία κάποιων λέξεων. (έτσι το "υπέρ το δέον" γίνεται "υπέρ του δέοντος" και το "επί παντός του επιστητού" γίνεται "επί παντός επιστητού" το "αντεπεξέρχομαι" γίνεται "ανταπεξέρχομαι" και πάει λέγοντας, μην κάνω τώρα επίδειξη γνώσεων... εξάλλου κι εγώ συχνά την πατάω, μη νομίζεις. Και είμαι ιδιαίτερα προσεκτική μην κάνω καμιά πατάτα και ρεζιλευτώ.

τώρα εσύ κατάταξε όπου θέλεις τις φράσεις σου, δικές σου είναι ό,τι θέλεις τις κάνεις -εγώ πάντως θα τις κατέτασσα στις κοινοτοπίες, χε χε

Σταματάω εδώ μη μου κάνει μήνυση ο Μπαμπινιώτης πως σφετερίζομαι το ρόλο του...

The Motorcycle boy είπε...

Ναι -υπάρχει αυτή η διαφορά ανάμεσα σε απόψεις... Η δική σου είναι, "ακολουθώ το γράμμα". Η δική μου είναι "ακολουθώ τη λέξη όπως αυτή διαμορφώνεται". Πάει να πει δεν έχω κανένα πρόβλημα με την κοινοτυπία, το ανταπεξέρχομαι και την ταπηροκρανίαση αρκεί να έχουν αποκτήσει σημασία κατανόησης.

Μεγάλη κουβέντα -μην κάνεις τον κόπο να επιχειρηματολογήσεις, επειδή η δική μου βάση είναι κοινωνιολογική ενώ η δική σου πιο φιλολογική υποθέτω.

Αλήθεια, τώρα που σε πέτυχα -λύσε μου μια απορία:

Χειρούργος δε λέγαμε παλιά; Πώς έγινε τώρα χειρουργός; Ή έφταιγε το σχολείο που μου τα μάθαινε λάθος;

bernardina είπε...

κάτω τα χέρια από την ταπηροκρανίωση, είναι η αγαπημένη μου και ειδικά στην οξεία της μορφή, χε χε!
Ναι, καταλαβαίνω πως φαίνομαι καθαρολόγος, αλλά είναι τα γνωστά επαγγελματικά ατυχήματα. Πάντως όπως θα έχεις διαπιστώσει ο λόγος μου είναι μάλλον ευέλικτος και ανάλογα με την περίσταση. Και του σαλονιού και του λιμανιού, που έλεγε και το άλλο το αλάνι..

Τώρα για τον χειρούργο, έχεις απόλυτο δίκιο, θα πρέπει να ρωτήσω τον Μπαμπινιώτη γιατί έξαφνα έγινε χειρουργός. Μάλλον επειδή το ουσιαστικό παράγεται από το ρήμα και όχι το αντίστροφο. Όπως πχ στο κακούργος. Ή μπορεί και να λέω μαλακίες. όταν έχω λίγο χρόνο θα το ψάξω και θα επανέλθω.
ΥΓ. Στη γλωσσολογία είναι γνωστό ότι η συχνή χρήση ενός γλωσσικού τύπου, έστω και λανθασμένου, τον καθιερώνει. Πόσοι, πχ, ξέρουν ότι η φράση Λεωφόρος Κηφισίας είναι λάθος, αφού από αρχαιοτάτων χρόνων η Κηφισιά ήταν Κηφισιά και άρα η γενική της ήταν Κηφισιάς, όχι Κηφισίας.
Είναι το γνωστό παράδοξο: την αλλαγή στη γλωσσα, δηλαδή την εξέλιξή της, ούτε να την εμποδίσεις μπορείς ούτε να την επιβάλεις. έρχεται από μόνη της -περίπου σαν τα ποστ και τα σχόλια εδώ μέσα, που έχουν μετατρέψει το μπλογκ σου σε φόρουμ, χαχαχα

bernardina είπε...

άκου τώρα επειδή τα 'θελε ο κώλος σου:

το σωστό είναι το οξύτονο χειρουργός αφού όλα τα σύνθετα σε -ουργός τονίζονται στη λήγουσα: δημιουργός, οπλουργός, ξυλουργός, πυροτεχνουργός, σιδηρουργός και πάει λέγοντας. σε παροξύτονα σχηματίστηκαν μόνο τα κακούργος, πανούργος ραδιούργος, δηλαδή όσα έχουν κακή έννοια. (στΜ. Αρα με αυτή τη λογική μήπως θα 'πρεπε να λέμε και χειρούργος; Χμ... κοινωνιολογικό και όχι γλωσσολογικό το πρόβλημα, γαμώ τα φακελάκια μου γαμώ)
Τοσπάν, ελπίζω να σε διαφώτισα. Για περισσότερες λεπτομέρειες απευθυνθείτε κύριον Μπαμπινιώτην, ενταύθα.

The Motorcycle boy είπε...

Τα παπάρια μου ο Μπαμπινιώτης. Γιατί έχω την εντύπωση οτι τέτοιου είδους ετυμολογικές εξηγήσεις έρχονται εκ των υστέρων για να δικαιολογήσουν τ΄αδικαιολόγητα; Δεν έχω πρόβλημα να το λέμε χείρουργος, χειρούργος ή χειρουργός -αλλά είμαι σίγουρος οτι το μάθαμε χειρούργος!
Και εξηγούμαι: αφού τα όσα έχουν κακή ένοια τονίζονται στην παραλήγουσα -γιατί λέμε οπλουργός και όχι οπλούργος;
Κι ο αυτουργός γιατί τονίζεται στην λήγουσα; Έχει καλή έννοια δηλαδή πάντα;

Άντε πια!

bernardina είπε...

χε, χε κοινωνιολογικό το ζήτημα όπως είπα... και μην αγανακτείς, καλέ μου: για σένα είναι σαφές ότι ο οπλουργός και ο αυτουργός έχουν κακή έννοια. για άλλους όχι. see?
Το κακό είναι ότι ζητάμε καθαρές απαντήσεις σε ένα ζήτημα τόσο ζωντανό, πολυπλόκαμο, ανατρεπτικό και αενάως μεταλλασσόμενο που είναι η γλώσσα. Απλώς χρειαζομαστε μια μίνιμουμ πλατφόρμα συνεννόησης, που λέγαμε κάποτε, για να μη διαταράσσεται η πρωταρχική λειτουργία της που είναι η επικοινωνία. Κατα τ' άλλα ό,τι ισχύει σήμερα μπορεί να ΄μην ίσχυε χτες και σχεδόν βέβαιο δεν θα ισχύει αύριο.
Μεγάλη κουβέντα χωρις τελειωμό...
υγ. οι γλωσσολόγοι να δεις τι σφαλιάρες παίζουν μεταξύ τους.

The Motorcycle boy είπε...

Για τον Μπαμπινιώτη δηλαδή ο ηθικός αυτουργός έχει θετική σημασία; Κάτσε να το δούμε...

Είμαι ηθικός αυτουργός στη μελέτη της κόρης μου για το διαγώνισμα. (Δεν στέκει)

Είμαι ηθικός αυτουργός στο αδίκημα της κατ΄εξακολουθηση απάτης. (Ε!)

bernardina είπε...

αυτουργός: ο δια προσωπικής εργασίας και ουχί δι άλλου πράττων τι
αρχ. ο αυτοδίδακτος, ο οικειοθελώς πράττων τι. παθ. ο αυτοσχέδιος

Και ΜΕΤΑ πάμε στο ποινικό δίκαιο...
άρα μπορεί να μην είσαι ο αυτουργός του διαγωνίσματος της κόρης σου, είσαι όμως ένας εκ των δύο αυτουργών της ύπαρξής της...

Μπήκες; Αυτό εννοούσα όταν μιλούσα για σύγχυση και άγνοια όσο απομακρυνόμαστε από τη ρίζα, δεν ηθικολογούσα -ούτε πάσχω από προγονολατρεία.

Τώρα για τον οπλουργό -θα μπορούσε να ήταν αυτός που κατασκεύασε τα όπλα για να υπερασπιστείς τη ζωή σου και τη ζωή του παιδιού σου. κακό;

The Motorcycle boy είπε...

Να -γι΄αυτά δεν αντέχω τους φιλολόγους, επειδή μια πάνε εδώ μια εκεί. Δηλαδή, δεκτή η ετυμολογία της λέξης αυτουργός αλλά δεν συνάδει (που λένε και οι δικηγόροι) με τον αποπάνω ορισμό τους Μπαμπινιώτη. Γιατί; Επειδή ο ορισμός που παραθέτεις δεν ταξινομεί με βάση ηθικά (άρα ασαφή) κριτήρια. Και καλά κάνει -οι ροισμοί περιγάφουν δεν τοποθετούνται υπέρ ή έναντι.

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι