Τετάρτη, Ιουνίου 02, 2010

"Δανεικά, τα πάντα είναι δανεικά"

Σήμερα σκέφτηκα να διασκεδάσω. Θα κάνω λοιπόν αυτό που με ευχαριστεί –θα κανιβαλίσω το κείμενο ενός μεγάλου πνευματικού ανθρώπου της χώρας (εεεε!) και παράλληλα θα δείξω τι εστί «φασισμός του επωνύμου», τραμπουκισμός του «ξέρεις ποιος είμαι εγώ!»

Το κείμενο –λουκούμι, μου το έκανε γνωστό η Tomboy, τον συντάκτη του έχω χρόνια που τον αναγνωρίζω (όσα ακριβώς χρόνια αναγνωρίζω και το αλλοιωμένο από τον ήλιο ούζο, ένα από τα αποτελεσματικότερα εμετικά δηλαδή). Δημήτρης Δανίκας κυρίες και κύριοι! (και όλοι οι υπόλοιποι) Ο επιστήμονας, ο φιλόσοφος, ο άνθρωπος! Ο αναθρεμμένος στη Μεγάλη του Ριζοσπάστη Σχολή που βγάζει τους καλύτερους διαστρεβλωτές ειδήσεων (βλέπε και Μπογιόπουλος). Ο αγωνιστής που για να μη θυσιάσει την αυτονομία του κατέληξε στο συγκρότημα Λαμπράκη, αφήνοντας το αρτηριοσκληρωτικό κόμμα πίσω του και ανακαλύπτοντας τον καπιταλιστικό παράδεισο τον οποίο οι ΚΟΒΕΣ του κόβανε! Ο κριτικός κινηματογράφου πού έθαβε 30 χρόνια τον Νικολαίδη και είδε το φως του με τον Τιτανικό! Ο εραστής της ποιοτικής μουσικής που εκστασιάστηκε με την Πέγκυ Ζήνα!

(Δεν μπορώ να συνεχίσω –τα λόγια είνα περιττά μπροστά στο μεγαλείο του Δασκάλου! Απολαύστε τον)

«ΕΚΤΟΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
«Τα παιδία δεν παίζει» εξαιτίας λογοκρισίας


Απίστευτο. Μόλις το άκουσα, παραλίγο να γκρεµιστώ.

Μια φωνή από το τηλέφωνο µού αποκάλυπτε πως µάλλον επί χούντας ζω: Η επιτροπή του υπουργείου Παιδείας έκοψε το ντοκιµαντέρ «Τα παιδία δεν παίζει». Αντί άλλης απαντήσεως, µου ξέφυγε ένα «δεν είναι δυνατόν»!
Η φωνή από την αρµοδία της εταιρείας που διακινεί αυτό το εξαιρετικό ντοκιµαντέρ. Για το οποίο έγραψα και εξακολουθώ να πιστεύω πως υπό κανονικές συνθήκες, δηλαδή όχι ελληνικές, πρέπει αµέσως το υπουργείο Παιδείας να το αναλάβει υπό την προστασία του και να το κυκλοφορήσει προς προβολή σε όλα τα σχολεία ολόκληρης της επικράτειας. Η απαγορευτική γνωµάτευση από µια επιτροπή του υπουργείου Παιδείας αρµόδια για την καταλληλότητα ταινιών και θεατρικών παραστάσεων. Δηλαδή αν εισπράξεις το ΟΚ αυτής της επιτροπής - µία από τις χιλιάδες που έχουν φτιάξει οι κυβερνήσεις, συγκεντρώνοντας διά του ελέγχου τροµερές και κρυφές εξουσίες - τότε µε το χαρτί ανά χείρας πηγαίνεις στα σχολεία και µε τη σειρά τους οι καθηγητές προτρέπουν τα παιδιά να δουν αυτές τις ταινίες και τις θεατρικές παραστάσεις. Αστειότητες και υποκρισίες δηλαδή. Διότι τα παιδιά καταβροχθίζουν τόνους από αφασική, πορνογραφική και κακόγουστη ουσία. Ελευθέρως. Από τα κανάλια, το Δίκτυο και παντού. Εποµένως τέτοιες επιτροπές δεν εξυπηρετούν απολύτως τίποτα παρά µόνο ίσως κάποιες εκδουλεύσεις και στηρίζουν µικρές εξουσίες που µας κάνουν την ζωή αφόρητη και ενίοτε εφιαλτική.»

Πριν ξεκινήσω την ανάλυση των βαθυστόχαστων απόψεων του φιλοσόφου να ξεκαθαρίσω οτι ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΚΦΕΡΩ ΓΝΩΜΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΥΤΟ.
Λοιπόν, ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ!!! Πουν ‘τη; Μα εδώ απαγορεύσανε ολόκληρη ταινία –δεν τη βλέπεις; Κάτσε να τη δω...

Υπάρχει ένα ντοκιμαντέρ το οποίο ο Δανίκας θεωρεί εξαιρετικό, ανεπανάληπτο, σούπερ παιδαγωγικό και υποστηρίζει οτι θα έπρεπε να βουτάνε τα παιδιά και να τους το προβάλουν ακόμα και με το ζόρι, αν δεν γουστάρουν. Μαγκιά του –ο καθείς έχει τις απόψεις του.
Όμως τι έγινε τελικά; Κάποια επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας γνωμοδότησε και αποφάσισε πώς το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΕΙ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΤΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΚΑΙ ΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ. Κατάλαβα λάθος;
Αν όχι –γιατί αυτό συνιστά λογοκρισία; Απαγορεύτηκε σε κανέναν γονιό να πάει το παιδί του στο ντοκιμαντέρ; Απαγορεύτηκε η προβολή του ντοκιμαντέρ στις αίθουσες; Από μόνος του ο Μεγάλος Ντάνικα παραδέχεται οτι τα παιδιά βλέπουν ελεύθερα ένα κάρο σκατά στην τηλεόραση και το ίντερνετ. Είναι και συμπαραγωγή του Σκάι το ντοκιμαντέρ –ποιος τους εμποδίζει να το δείξουν και να το δουν άπαντες οι πιτσιρίδες;

Τι έκανε τελικά αυτή η καταραμένη επιτροπή; Απλώς, με το να αποκλείσει το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ από τον κατάλογο των προτεινομένων εμποδίζει την έξτρα χρηματοδότησή του μέσα από τα εισιτήρια των πιτσιρικάδων τα οποία θα κόβονταν ΕΦΟΣΟΝ κάποιο σχολείο αποφάσισε να το εντάξει στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών εκδρομών του.
Θα πεις –κάτι τέτοιες επιτροπές δουλεύουν παράνομα, μιζάρονται, προμοτάρουν τους δικούς τους κι άλλα τέτοια... Το υπαινίσσεται κι ο Ντάνικας. Δεν ξέρω να σου απαντήσω –ποτέ δεν έχω συμμετάσχει σε τέτοιες επιτροπές. Ξέρω όμως (αν σε βοηθάει) ότι όλες οι ταινίες και τα θεατρικά που έχει πάει το σχολείο της κόρης μου είναι αρκετά προσεγμένες δουλειές, ενδιαφέρουσες και (το λιγότερο) έχουν υψηλές ποιοτικές προδιαγραφές. Τουτέστιν δεν έχω ανακαλύψει μπινιά σε αυτές τις περιπτώσεις. Αντιθέτως, σε κάτι αθλοπαιδιές που πάει η κόρη μου με το σχολείο της... διατηρώ κάποιες απορίες περί αρπακτικότητας των επιχειρηματιών. Τέλος πάντων –και τα μεν και τα δε, από την τσέπη τους οι γονείς τα πληρώνουν, αυτό να το ξεκαθαρίσω.

«Μόλις µαθαίνω το περιστατικό, αµέσως επικοινωνώ µε το γραφείο Τύπου της υπουργού και ζητάω αν έχει την καλοσύνη να µε πάρει στο τηλέφωνο. Πράγµατι ύστερα από ένα λεπτό συνοµιλούσα µε την κυρία Αννα Διαµαντοπούλου «Με συγχωρείτε, αλλά µόλις έµαθα πως κάποια από τις επιτροπές σας θεώρησε ακατάλληλη µια από τις καλύτερες µαρτυρίες παιδιών που έχω δει στον ελληνικό κινηµατογράφο». «Κύριε Δανίκα, δεν έχω την παραµικρή ιδέα. Δώστε µου λίγο χρόνο. Μια µέρα» «Κυρία Διαµαντοπούλου, αυτό το ντοκιµαντέρ είναι η ζωντανή απεικόνιση όλων αυτών που στα λόγια πιστεύει ο Γιώργος και το νέο ΠΑΣΟΚ. Αυτενέργεια, πρωτοβουλία. Είναι µια αληθινή ιστορία τριών ελληνόπουλων ηλικίας µέχρι δώδεκα χρονών, δύο απ’ αυτά είναι κορίτσια, κι ενός µικρού από την Ουκρανία. Μοναχούλια τους, κόντρα σε µια υποβαθµισµένη γειτονιά της Πάτρας κινούν γη και ουρανό, φτάνουν µέχρι τον δήµαρχο και αναστατώνουν όλη την γραφειοκρατία προκειµένου να αποκτήσουν ένα τετραγωνικό µέτρο αλάνας. Ελεος!».
«Πιστέψτε µε, θα το ψάξω. Αλλά ποια επιτροπή εννοείτε; Της εκπαιδευτικής τηλεόρασης;».
«Πραγµατικά, δεν ξέρω».
Εκεί τελειώνει η πρώτη επικοινωνία µου µε την υπουργό».

Πρόσεξε τώρα κάτι που μπορεί να συμβεί σε όλους μας (γι΄αυτό άλλωστε στο επισημαίνω)! Έχεις ένα πρόβλημα αύριο, σε βάρεσε ένας μπάτσος, σε ταλαιπώρησε ένας δημόσιος υπάλληλος –παίρνεις τηλέφωνο τον Υπουργό! Όχι μέιλ και μαλακίες, κατευθείαν ντριν! «Εμπρός», «Έλα Υπουργέ, είμαι ο τάδε. Τι θα γίνει μ΄αυτούς τους μπάτσοι;» «Γενικά το σώμα ή εννοείτε κάποιον συγκεκριμένο; Να ξέρω δηλαδή αν αναφέρεσθε στην κατάργηση των σωμάτων καταστολής και στην επακόλουθη κατάργηση της εξουσίας στην οποία προσανατολιζόμεθα ή απλώς θέλετε να ξεχέσω κάποιο συγκεκριμένο όργανο της τάξης;» Μια φιλική συμβουλή: αν φτάσεις σε τέτοια φάση μην αφήσεις τις μικροπρέπειες να σε τυφλώσουν –ξέχνα τις σφαλιάρες που έφαγες και ζήτα συνολικά την κατάργηση της αστυνομίας, θα φανείς κι αλτρουιστής, θα σε εκτιμήσει κι ο Υπουργός....
Προς θεού πάντως –μη γίνεις σαν τον Ντανίκα ο οποίος παίρνει την Υπουργό, της λέει το παράπονό του κι όταν τον ρωτάει η γυναίκα «ποια επιτροπή εννοείτε;» απαντάει «δεν ξέρω»! Δηλαδή, καλά που δεν της είπε «ίσα μωρή Διαμάντω, τραβήξου να βρεις την επιτροπή –δουλειά σου είναι –και πιάσε μου ένα φραπόγαλο όπως θα ΄ρχεσαι!»

Πρόσεξε επίσης την επιχειρηματολογία του ποιητή. Άσε τα «μοναχούλια» -αν δεν είσαι ευαίσθητη Ντανίκα δεν τα καταλαβαίνεις αυτά. Στο ζουμί πήγαινε: «αυτό το ντοκιµαντέρ είναι η ζωντανή απεικόνιση όλων αυτών που στα λόγια πιστεύει ο Γιώργος και το νέο ΠΑΣΟΚ. Αυτενέργεια, πρωτοβουλία.» Δηλαδή τι λέει ο Εν τούτω Δανίκας; Επειδή το ντοκιμαντέρ ταιριάζει με την ιδεολογία σας, να το προβάλετε! «Είναι εντός κομματικής γραμμής!» που θα λέγανε και στον Ριζοσπάστη. Άκου επιχείρημα ο άτομος για να προταθεί ντοκιμαντέρ στα σχολεία! Και το γράφει κιόλας στη φυλλάδα! (Διαφημιστική υπενθύμιση: ο φασισμός είναι σαν την πουτάνα της παροιμίας –μπορεί να θέλει να κρυφτεί, αλλά η χαρά δεν τον αφήνει).

«Μισή ώρα µετά επανέρχεται. Και σας βεβαιώ την πίστεψα. Από τον τόνο της φωνής της και από τον µικρό εφιάλτη που ανακάλυψε.
«Συµβαίνει ένας απίστευτος συγκεντρωτισµός. Υπάρχουν επιτροπές που επιλέγουν, εδώ από το κέντρο, τι πρέπει να βλέπουν τα παιδιά, ας πούµε των Γρεβενών. Απίστευτα πράγµατα». «Εντελώς χουντικά!» «Αυτό δεν συµβαίνει σε καµία χώρα της Ευρώπης. Ολα αυτά πρέπει να καταργηθούν το συντοµότερο. Θα βοηθήσει ο Καλλικράτης. Πρέπει να ψηφίσουµε νόµο. Πάντως, τους είπα να ξανασυνεδριάσουν τη Δευτέρα γι’ αυτό το θέµα» «Κυρία Διαµαντοπούλου, σας παρακαλώ. Δείτε την ταινία για να αντιληφθείτε το µέγεθος αυτού του µικρού εγκλήµατος. Εκοψαν ακριβώς αυτό που διαρκώς εξαγγέλλει το κόµµα σας».

Και φυσικά, όπως έχει συμβεί σε όλους μας πάμπολλες φορές, αν πάρεις ένας Υπουργό τηλέφωνο σε ξαναπαίρνει πίσω ο Υπουργός (είναι θέμα ευγένειας και οι Υπουργοί είναι άτεγκτοι σ΄αυτά)!
Η Υπουργός λοιπόν, λέει ο Δανίκας, ανακάλυψε έναν μικρό εφιάλτη –επειδή επιτροπές από την Αθήνα αποφασίζουν τι θα δουν τα παιδιά στα Γρεβενά! Δηλαδή να υποθέσω οτι περί του αν θα πρέπει να προταθεί Ο Μικρός Νικόλας σαν ταινία που μπορούν να παρακολουθήσουν τα παιδιά του Δημοτικού των Γρεβενών, θα πρέπει να συσταθεί επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας στα Γρεβενά! Περί του αν θα προταθούν οι σχολικές παραστάσεις του Τριβιζά –επίσης! Κάθε νομός και μια επιτροπή, κάθε χωριό κι ένας κριτικός τέχνης! Μισθοσυντήρητος από το Δημόσιο βέβαια! Βρε τι καλά που τα εννοούν οι πολιτικοί διανοούμενοι!

Κι αυτή η επίκληση της χούντας από τον φιλόσοφο Ντανονίτο! Δηλαδή αν η επιτροπή είναι χούντα –ελευθερία τι θα ήταν; Να αφήνεται ο κάθε δάσκαλος μόνος του ν΄αποφασίζει τι θα δει η τάξη του; Κι άμα ο δάσκαλος αποφασίσει να δουν την Ελένη του Γκατζογιάννη; Άιντε; Αυτό θεωρείται ελευθερία;

«Κακό πρότυπο συµπεριφοράς»

Η επιτροπή ανήκει (διαβάζω ολόκληρο τον τίτλο) στον Ενιαίο Διοικητικό Τοµέα Πρωτοβάθµιας και Δευτεροβάθµιας Εκπαίδευσης Διευθύνσεως Συµβουλευτικού και Επαγγελµατικού Προσανατολισµού και Εκπαιδευτικής Δραστηριότητας». Θεέ µου. Σαν να βλέπω την «Δίκη» του Κάφκα. Από τα πρακτικά λοιπόν. Με τα ονόµατα των «λογοκριτών». Με την υπογραφή της υπευθύνου Ευσταθίας Φουσέκη:»

Βεβαίως, δεν έφτασε στον Δανίκα η εκδήλωση της ανησυχίας του προς την Υπουργό περί του γεγονότος ότι ένα ντοκιμαντέρ ΠΛΗΡΩΣ ΣΥΜΦΩΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ κόπηκε –αναλαμβάνει στη συνέχεια να σχολιάσει τις απόψεις των μελών της επιτροπής. Ως τι; Είναι ο κύριος Δανίκας παιδαγωγός; Είναι παιδοψυχολόγος; Κοινωνικός λειτουργός ίσως; Κοινωνιολόγος; Τερματοφύλακας εν αποστρατεία; Δεξιός ψάλτης έστω; Δε νομίζω –αλλά γνώμη έχει επί των (αποσπασματικών) απόψεων των ειδικών!

Χαίρομαι πάντως που ανακαλύπτει την Καφκικότητα της διοικητικής οργάνωσης του Δημοσίου. Αλλά απορώ –τώρα τον χάλασε; Όταν τηλεφωνούσε στην ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ δεν τον πείραζε το μακρινάρι; Πάμε παρακάτω. Να δούμε τι ισχυρίστηκαν οι «λογοκριτές». Με εισαγωγικά έτσι; Μη μας τραβήξουν και καμιά μήνυση!

«Η κυρία Γκίκα: Η ταινία κουραστική (σχόλιο κριτικής), τα παιδιά βρίζουν (όχι, κάνουν τον σταυρό τους επί 24ώρου βάσεως), το µήνυµα είναι λάθος (το µήνυµα δηλαδή να ζητάς µισό πόντο αλάνας να παίξεις για να απαλλαγείς από την τηλεοπτική αφασία).»

Φάε παρατηρήσεις ο κριτικός! Δεν έχει δικαίωμα η αποπάνω κυρία να χαρακτηρίσει κουραστική την ταινία –αυτό είναι σχόλιο κριτικής, δεν είναι δουλειά μέλους επιτροπής! Δηλαδή, αν τους φέρνανε το Φάνυ και Αλέξανδρος δεν θα είχε δικαίωμα η επιτροπή να πει: «μα αυτό δεν θα το δουν τα παιδιά, ούτε αλυσοδεμένα, επειδή πάει απελπιστικά αργά και δεν έχει πλοκή»!
Έχει και άποψη ο Μπουκ δεμ Ντάνο περί της παρατήρησης για βωμολοχίες! Δηλαδή, στα σχολεία που ρίχνουν ακόμα μονόωρες αποβολές για το «μαλάκας» θα τους δείχνανε μια ταινία με βρισίδι! Τέτοια ξαφνική επαναστατικότητα ανέμενε από την επιτροπή ο ποιητής! Περί μηνύματος, όπως θα αντιληφθείς στη συνέχεια –τα έχει κάνει μούτι εδώ πέρα ο Ντάνι.

«Κυρία Σακοπούλου: Κακό πρότυπο συµπεριφοράς για τα παιδιά γιατί τους δείχνει να έχουν δικαιώµατα χωρίς υποχρεώσεις (εννοεί επειδή τα τέσσερα αυτά πλάσµατα ζητούν, διεκδικούν το αυτονόητο. Μάλιστα, µια από τις δύο κοπέλες φωνάζει µέσα στον καηµό της «αρνούµαι να κάψω τον σκληρό µου δίσκο - εννοεί το µυαλό της - βλέποντας διαρκώς Ιnternet).»

Να λοιπόν το μήνυμα που εννοεί η επιτροπή Ντάνι Μπόι! Και το οποίο, με το φτωχό μου το μυαλό εγώ υποθέτω οτι προκύπτει ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ και όχι λόγω του σκοπού που αναλαμβάνουν να εκπληρώσουν. Με απλά λόγια –μπορεί ο σκοπός τους να είναι η ανακούφιση των πληγέντων της πόλης, αλλά αν χρησιμοποιήσουν τη μαζική εξολόθρευση σαν μέσο για την επίτευξή του ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΔΕΝ ΠΑΝΕ ΦΥΛΑΚΗ, τότε φαίνεται να έχουν μόνο δικαιώματα και όχι υποχρεώσεις. Το οποίο θεωρείται ΑΝΤΙΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΕΣΤΗΚΥΙΑ ΑΠΟΨΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Όπως ακριβώς και το να αφήσει πρεζάκια ο μπάτσος για να συλλάβει έμπορο δεν είναι το σύνηθες! Τώρα τα αντελήφθη όλα αυτά ο βλέπεις Δανίκας είναι καλό;
A propos η φράση που μεταφέρει ο ποιητής από το ντοκιμαντέρ είναι μνημείο δηθενιάς και στημένης ατάκας –ελπίζω να μην είναι όλο έτσι!

«Κυρία Μαβίλη: Προφανώς οι χορηγοί δεν είδαν την ταινία. Αν την έβλεπαν, δεν θα την επιχορηγούσαν. Είναι σκληρό ριάλιτι επικίνδυνο για τα παιδιά. Εµφανίζει την Ελλάδα σαν τριτοκοσµική χώρα (µπράβο, η κυρία Μαβίλη, πάει ακόµα πιο πέρα. Να µη βάζουν οι χορηγοί το χέρι στην τσέπη για τέτοιες ταινίες).»

Κι εδώ έχουμε μια ακόμα προσπάθεια όπου η χαρά δεν αφήνει το υποκείμενό της να κρυφτεί. Το ξανάπα, δεν έχω δει την ταινία –αν όμως είναι ριάλιτι όπως λέει η εν λόγω κυρία τότε μάλλον κάποιοι πρέπει να απολογηθούν, επειδή τα ριάλιτι θεωρούνται γενικώς επιβλαβείς πλατφόρμες για την πνευματική ανάπτυξη των παιδιών. Τα περί τριτοκοσμικότητας δεν με αφορούν –αλλά έχω να παρατηρήσω (σαν γονέας) οτι τα παιδιά τυγχάνουν ιδιαίτερα ευαίσθητα, γι΄αυτό και τα μηνύματα που θέλουμε να τους περάσουμε φροντίζουμε να είναι συμβολικά ή/και καλυμμένα. Δηλαδή, δεν τους δείχνουμε τον Πιξότε το Χαμίνι του Σάο Πάολο, τους δείχνουμε το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα για παράδειγμα. Κατανοητός;

Έγραψα στην αρχή οτι πρόκειται περί επιδείξεως του «φασισμού των επωνύμων» ή του «ξέρεις ποιος είμαι εγώ!» Εννοώ δηλαδή ανθρώπους οι οποίοι βρέθηκαν για κάποιους λόγους στο προσκήνιο των Μέσων.
Θες επειδή είναι δημοσιογράφοι; Θες επειδή είναι ηθοποιοί; Θες γιατί πρωταγωνιστούσαν σε ριάλιτι; Βρέθηκαν πάντως.
Κι επειδή βρέθηκαν έχουν γνώμη για όλα (κανένα πρόβλημα –μέχρι εδώ).
Αλλά αρνούνται να ακούσουν τους ειδικούς σε κάθε θέμα (κανένα πρόβλημα επίσης).
Παρ΄όλα αυτά όμως, ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ να μας βομβαρδίσουν με τη γνώμη τους (αυτό είναι κάπως πρόβλημα).
Κι ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ να την επιβάλουν χρησιμοποιώντας τις διασυνδέσεις τους στον χώρο του κυβερνοθεάματος (εδώ ξεφεύγουμε από το απλό πρόβλημα και περνάμε στην φασιστική επιβολή).

Έτσι λοιπόν ο κριτικός κινηματογραφικών ταινιών Δημήτρης Δανίκας αποφάσισε ένα ωραίο πρωί (θέλω να πιστεύω άνευ άλλων προσωπικών συμφερόντων) να ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ένα ντοκιμαντέρ στον κατάλογο προτεινόμενων θεαμάτων των σχολείων. Κι αποφάσισε να το κάνει αυτό διαβάλλοντας «αέρα πατέρα» την αρμόδια επιτροπή: «Εποµένως τέτοιες επιτροπές δεν εξυπηρετούν απολύτως τίποτα παρά µόνο ίσως κάποιες εκδουλεύσεις και στηρίζουν µικρές εξουσίες...»
Παρακάμπτοντάς την στη συνέχεια (και ειρωνευόμενος τα μέλη της), λες κι οι επιτροπές αποτελούνται συλλήβδην από υπανθρώπους, και απευθυνόμενος κατευθείαν στην Υπουργό για να γίνει η δουλειά!
Χρησιμοποιώντας την ιδεολογική συνάφεια σαν επιχείρημα υποστηρικτικό του ντοκιμαντέρ!
Και τελικά υποκαθιστώντας την γνωμοδότηση των (επαρκών ή ανεπαρκών μελών –δεν γνωρίζουμε) με την δική του προσωπική αυθεντία!

Έχω τώρα κι εγώ μια προβοκατόρικη ερώτηση –ασορτί με το παραπάνω άρθρο: «Μπαρμπα Δανίκα, τα δικά σου τα παιδιά θα τα πήγαινες να δουν το ντοκιμαντέρ αυτό; Κι αν ναι -τι θα προτιμούσαν; Το ντοκιμαντέρ ή το ‘Πως να εκπαιδεύσετε τον Δράκο σας’ ας πούμε;»

Τυχαίο; Δε νομίζω!

101 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

tomboy είπε...

Να'σαι καλα που τα γράφεις έτσι συγκροτημένα!
Με εκνεύρισε απίστευτα αυτή η ιστορία. Πως κρίνει έτσι αυθαίρετα ο καθένας τι είναι καλό για ένα παιδί και τι όχι? Αναλόγως των προσωπικών του γούστων? Αν είναι δυνατόν!
Είναι αυτό που σου έλεγα και χθες. Αύριο π.χ. θα πάω στη κυρά Κούλα να μου πει τι να κάνω με τους εμετούς και τον πυρετό της γιαγιάς. Ναι, οκ η επιτροπή του υπουργείου Υγείας λέει ότι αυτά τα συμπτώματα κυκλοφορούν τελευταία και είναι θανατηφόρα αλλά ποιος τη γαμάει τώρα την επιτροπή! Τι να ξέρουν αυτοί! Κομματόσκυλα. Ενώ η κυρά Κούλα ξέρει ξεμάτιασμα! (τυχαίο? δεν νομίζω!)
Φοβερό πάντως αυτό που η ταινία εκπροσωπεί τη γραμμή του ΠΑΣΟΚ! Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί... έτσι ακριβώς ο και κος κριτικός!

bernardina είπε...

Αυτός ο άθρωπας κάποτε γκαύλωνε με τη Δαμάνω. Τυχαίο; Δε νομίζω!

The Motorcycle boy είπε...

Το χειρότερο είναι (μεταξύ μας τώρα) οτι αυτές τις παπαρίες του οποιουδήποτε Δανίκα είναι έτοιμοι να τις υιοθετήσουν άκριτα ένα κάρο ψαγμένοι συνάνθρωποί μας! Τι να πεις...

Ναι, μια συγκρότηση την έχω στο γράψιμό μου -μόνο που την κρύβω προσεκτικά κάτω από τον χαρτοπόλεμο.

The Motorcycle boy είπε...

Bernardina, μείνε καλύτερα στο "δε νομίζω" σχετικά με τις κάβλες του Δανίκα. Μην ξανοίγεσαι...

Manuel είπε...

Επειδή έκανες λόγο για διστρέβλωση στη γραμμή Ριζοσπάστη, θεωρώ ότι εν προκειμένω και συ δεν πας πίσω. Επιμένεις ιδιαίτερα (και ο Tomboy) στην επίκληση της κομματικής ορθότητας για να υεκμηριώσει το αίτημά του ο Δανίκας. Εγώ το διαβάζω ανάποδα. Ξεμπρόστιασμα της υποκρισίας του ΠΑΣΟΚ.
Ένσταση δεύτερη. Τη λες στον παλιό συντάκτη του Ριζοσπάστη, γιατί προσχώρησε στη πανουκλιασμένη ναυαρχίδα του αστικού τύπου. Και εγώ όμως υπηρετώ το σύστημα,αναπαράγοντας τις αρχές και την αντίληψή του στο σχολείο που δουλεύω και εσύ βέβαια καταγγέλελεις ακόμη και την ύπαρξη του κράτους, το οποίο όμως υπηρετείς από κάποια θέση υπαλλήλου. Στο φινάλε, δεν είναι και ότι πιο εύκολο να συνυπάρξει ένας άνθρωπος με στοιχειώδες γούστο στο σημερινό ΚΚΕ (μιλάω από αισθητική οπτική γωνία).
Ένσταση τρίτη. Και εγώ γουστάρω τρελά Νικολαϊδη, δεν θεωρώ όμως μομφή για κάποιον το ότι τον θεωρεί μαλάκα.
Τέλος, σε αρκετές περιπωσεις έχω πιάσει αδιάβαστο και ξερόλα τον Δανίκα, νομίζω όμως ότι σε σχέση με τη σαβούρα της ελληνικής δημοσιογραφίας είναι καλή περίπτωση.
Αυτά. Περιμένω απάντηση. Άντε να δούμε πότε θα διορθώσω τα γραπτά.

bernardina είπε...

Εγώ την είπα την κακία μου παραπάνω, αλλά αν θες και σοβαρή ανάλυση για τον Δανίκα σ' την κάνω, σιγά μην κωλώσω. Δυστυχώς σαν αυτόν υπάρχουν αμέτρητοι και δυστυχέστερα σε θέσεις που διαμορφώνουν γνώμη και άποψη. Και η εύκολη λύση για τον καθένα είναι να καταφεύγει στην "αυθεντία" του κάθε παπάρα, γιατί πού να ανατρέχει στις πηγές για να σχηματίσει αυτόνομα εικόνα... και για πόσα θέματα να το πρωτοκάνει; Έτσι λοιπόν έχουμε τον κάθε Δανίκα, Μανίκα, Πανίκα, να μας περνάει περισπούδαστη τάχαμου γραμμή κι εμείς να 'χουμε να λέμε ότι είμαστε ενημερωμένοι και προχώου. Γιατί, λίγο το 'χεις, ρε συ, να κάνεις διάλογο ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ με κοτζαμάν Διαμαντοπούλου; Άμα είχε και ο Μπέργκμαν τέτοιον εκπρόσωπο θα σου 'λεγα εγώ αν δεν θα τον έβλεπε το παιδί σου τρις ημερησίως προ του φαγητού σαν αντιβίωση. Ή μετά, σαν κλύσμα...

La koumbara είπε...

Νομίζω ότι ζηλεύεις. Γι' αυτό τα γράφεις αυτά.
Κι ΕΓΩ έχω μιλήσει στη Διαμαντοπούλου (όταν ήταν επίτροπος) και μου απάντησε ΑΜΕΣΩΣ.
(Βέβαια την είχα στριμώξει έξω από την τουαλέτα ενός αεροσκάφους που πετούσε για Βρυξέλλες και της έθεσα το σημαντικό ερώτημα "γιατί μιλάτε διαρκώς για ρατσισμό και ξενοφοβία; Είναι δύο διαφορετικές έννοιες και όταν μπαίνουν διαρκώς μαζί φαίνεται να συγχέονται". Και μου απάντησε "μα αφού είναι το ίδιο". Και προτίμησα να μην ξαναμιλήσω. Βέβαια μου δημιουργήθηκε η απορία γιατί λέμε δύο λέξεις όταν εννοούμε μία, αλλά τέλος πάντων...).

Ούτε εγώ έχω δει την ταινία, αλλά ως συνήθως με βρίσκεις σύμφωνη. Τυχαίο; Δεν νομίζω! (με ορισμένα σημεία θα γελάω μέχρι αύριο).

tomboy είπε...

Αυτό που βλέπω εγώ σαν ειρωνία είναι ότι ο κος Δανίκας θεωρεί κριτήριο προώθησης μιας ταινίας για παιδιά την ταύτισή της με την κατεύθυνση της κυβέρνησης και όχι αν η ταινία είναι όντως κατάλληλη για το παιδικό κοινό!
Και η επίκληση αυτή δείχει ξεκάθαρα άτομο που κινείται βάσει κόμματος και όχι λογικής.

Και κάτι τελευταίο. Καλέ, κοριτσάκι είμαι, λίγο αγριεμένο βέβαια αλλά κοριτσάκι φανατικά :D

The Motorcycle boy είπε...

Manuel κι εγώ μπορεί να μεταφράσω την κίνηση του Δανίκα σαν αποτέλεσμα επιφοίτησης των Ελλοχίμ αλλά το γεγονός παραμένει οτι ζητάει την επανεξέταση του συγκεκριμένου ντοκιμαντέρ και την πρόώθησή του επειδή είναι "η ζωντανή απεικόνιση όλων αυτών που στα λόγια πιστεύει ο Γιώργος και το ΠΑΣΟΚ". Θέλει πολύ φαντασία για να ονομάσουμε τη συγκεκριμένη φράση ειρωνική ή/και ξεμπροστιαστική, νομίζω.

Συντάκτης του Ριζοσπάστη θα πει συντάκτης σε ΜΟΝΙΜΩΣ διατεταγμένη υπηρεσία. Κουλτουρόμπατσος αν το θες αλλιώς. Αυτό του καταλογίζω οτι έκανε. Εγώ στη δουλειά μου προσπαθώ να εξυπηρετήσω τον πολίτη -δεν κατανοώ λοιπόν τον συσχετισμό σου.

Περί Νικολαϊδη -φαίνεται οτι δεν έχεις διαβάσει τις κριτικές του Δανίκα. Διάβασέ τες και μετά ξαναμιλάμε. Πάντως η κριτική "τζιβιτζιλούδες" για τις ηθοποιούς του "Θα σε δω στην Κόλαση" νομίζω οτι φανερώνει το επίπεδο του κριτικού. Που έχυνε με την ταξική δομή την οποία παρουσίαζε ο Τιτανικός γαμώ το κέρατό μου -γι΄αυτό το άτομο μιλάω!

Δεν με νοιάζει αν είναι διαβασμένος, αδιάβαστος ή αν πρέπει να τον διαβάσει παπάς. Εγώ απλώς επισημαίνω τον φασισμό της συγκεκριμένης κίνησής του. Και διαφωνώ -είναι άκρως αντιπροσωπευτικό είδος της δημοσιογραφικής σαβούρας που μας περιβάλλει.

Μπερναρντίνα όχι Μπέργκμαν το παιδί μου -όχι Παναγίτσα μου! Μ΄έσκιαξες μεσημεριάτικα!

The Motorcycle boy είπε...

Κουμπάρα σιγά -κι εγώ έχω μιλήσει με τη Διαμαντοπούλου πριν γίνει τουπεδάτη, όταν ήταν συνοδεία της Βάσως (μια είναι η Βάσω). Κοντολογίς, σιγά τη διασημότητα -να μίλαγε με τη Γκερέκου να έλεγα!

Έχω να καταγγείλω πώς αν η Tomboy δεν είναι γυναίκα εγώ έχω παντρευτεί αγόρι!

bernardina είπε...

Μότορα, το ότι είσαι μέγας διεστραμμένος είναι γνωστό. Αλλά η αμφισβήτηση του φύλου της Αγοροκόριτσης από πούθενες προέκυψε; Γιατί διαβάζω και ξαναδιαβάζω κείμενο και σχόλια και δε βρίσκω πουθενά τον κόμπο.

Μαρή συ, εμείς οι δυο δεν ήτανε που μας βάλανε μπισμπιλιές και μαλλιοτραβηχτήκαμε πριν μερικά τεύχη του κόμιξ για το ποια απο μας είναι το στεφάνι του μότορος; Τι μας λες τώρα ότι σε περάσαμε για αγοράκι; Χεχεχε,

bernardina είπε...

Κουμπαρα, εγώ σου ρίχνω: συνταξίδευα αεροπορικώς με τον μακαριτη τον Κουτσόγιωργα από Μυτιλήνη -ε, κοντέψαμε να γκρεμοτσακιστούμε από τις αναταράξεις. Ούτε ο Μητσοδράκουλας να ήτανε στο αεροπλάνο. Αφού με το που κατεβήκαμε έπεσα μπρούμουτα και φιλούσα το ταρμάκ σαν τον ναυαγό που γυρίζει ύστερα από σαράντα χρόνια στα πάτρια εδάφη, χεχε.
Και μην αρχίσω να λέω για το με ποιους μεγαλόσχημους (ημεδαπούς και μη) έχω πιάσει κουβέντα γιατί θα πρασινίσετε, τσογλάνια!
(Σημερα έχω μια τάση να γράφω άσχετα. Τυχαίο; Δε νομίζω!)

tomboy είπε...

Ρε δε με χέζετε με ποιον ταξιδέψατε! Εγώ ταξίδεψα στα βάθη του μυστηρίου με τον David Coppefield (αλήθεια cross my heart), τι να μου κάνουν οι Κουτσόγιωργες και οι Διαμαντοπούλες!

o manuel εγραψε "ο tomboy" γι'αυτό και η διευκρίνιση :D

Ο Δανίκας έχει ξεφύγει από το θέμα, εμείς ξεφύγαμε από το post. Τυχαίο? (όλοι μαζι) ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ!

bernardina είπε...

Α, οκέι -μου διέφυγε. Θενκς για τη διευκρίνιση της διευκρίνησης.

Ρε συ μότορα, κι εγώ κάθε μέρα ταξιδεύω στα αχανή και ανεξερεύνητα βάθη του θεσπέσιου μυαλού μου, δεν είναι εκεί το ζήτημά μας. Ούτε και το name dropping για να κάνουμε φιγούρα. Απλώς το θέμα προσφέρεται για πλάκα, κι επειδή πολύ έχει μαυρίσει η ψυχή μας (περισσότερο απ' όσο συνήθως τον τελευταίο καιρό -για δες τι γράφει και το στεφάνι σου στο ποστάκι του) είπα να το ρίξω λιγάκι στο σουρεάλ μπας και σκάσει το χειλάκι μας. Και δηλαδή τι θες να μας πεις; Ότι πρεπει να πάρουμε στα σοβαρά τον Δανίκα;;;; Αχαχααααααα! Καλό! Το άλλο με τον πόντιο το ξέρεις; Κάτσε να φωνάξω τη Δήμητρα να τον πεθάνουμε στην προβοκάτσια!

Κι εσύ βρε αγοροκοριτσάκι μου, γιατί του δίνεις μεγαλύτερη βαρύτητα απ' όση του αξίζει, του κακομοίρη; Το πρώτο μου σχόλιο δεν σου είπε τίποτα για το ποιόν του; Στην τελική εσύ έναν μότορα παντρεύτηκες, όχι τον φούφουτο (αντικατάστησε τη λέξη με οποιον θεωρείς γελοίο). Τυχαίο; (πάμε μαζί, μότορα: ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ!!!)

Πάντως και σοβαρά μιλάω αν θέλετε (απλως εγώ δεν θέλω σήμερα -με έχει πιάσει το ανάποδό μου. δατς ολ)

bernardina είπε...

σορι, σορι, δεν ειδα καλά ποιος έγραφε το αποπάνω σχόλιο, χααχαααα κάτι έχουνε ραντίσει την ατμόσφαιρα σήμερα, δεν εξηγείται!!! Μότορα και tomboy, αλλάξτε θέσεις στα πρόσωπα του προηγούμενου σχολίου μου μπας και συνεννοηθούμε. Χααααααχαααααα σταδγιάλα γέλασα....

tomboy είπε...

ρε και εγώ για πλάκα το είπα το "ρε δε με χέζετε.." :D :D

Τελικά αυτό το "εις σάρκα μία" ισχύει!

μα γιατί εξαφανιστήκαν τα άλλα κορίτσια? είπα και εγώ μια φορά να μπω εδώ που έχει γυναικοπαρέα αλλά τζίφος.
Μόνες μείναμε bernadina! Οι 2 γυναίκες του μοτοσακού :)

Σοβαρά τώρα, τον Δανίκα οκ δεν τον έχω σε εκτίμηση. Και πολύ ασχοληθήκαμαν. Τα παίρνω όμως γενικά στο κρανίο με το θέμα "εκπαίδευση" ίσως επειδή κατάγομαι απο οικογένεια εκπαιδευτικών. Δεν μπορείς να λές έτσι τη παπαριά σου όταν πρόκειται για παιδιά! Είναι τεράστιο θέμα το τι είναι καλό για ένα παιδί να δει και τι όχι. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί-παιδοψυχολόγοι-κοινωνιολόγοι κλπ κλπ δεν συμφωνούν μεταξύ τους. Πετάει και τη μαλακία του ο κάθε Δανίκας και τα κάνουμε από κούπες.
Και εκεί είναι που εκνευρίζομαι περισσότερο.

Manuel είπε...

@tomboy, συγγνώμη.!
@μοτόρα Εγώ δεν θεωρώ αδιάφορο για έναν κριτικό που απευθύνεται σε ευρύ κοινό να είναι καλλιεργημένος και διαβασμένος και τα πάντα όλα. Ό,τι και να πεις ο Δανίκας την έχει ψάξει τη δουλειά, απλά πολλές φορές από έπαρση μπαίνει σε χωράφια που δεν θα έπρεπε (εδώ θα συμφωνήσω με ΤΗΝ tomboy.
Κουλτουρόμπατσος γίνεται κάποιος, όταν έχει πρόθυμους κρατουμένους στο αστυνομικό τμήμα των αναλύσεων και των κρίσεών του. Δεν φταίει λοιπόν ο Δανίκας γι' αυτό, άμεσα τουλάχιστον.

bernardina είπε...

Αμάν βρε κορίτσι μου -άργησες να απαντήσεις και φοβήθηκα πως τσαντίστηκες με τις μαλακίες μου, χαχα.
Έχω μείνει παξιμάδι: πρώτον, γιατί κι εγώ αναρωτιόμουν τι έγινε σήμερα η Δημητρούλα και δεν εμφανίστηκε απο τα λημέρια. Μάλλον θα 'χει τρεχάματα. Η κουμπάρα μάλλον πνίγεται πάλι. Έτσι σου μένω εγώ, αλλά κι εγώ θα αργώ λιγάκι να μπαίνω γιατί δουλεύω ταυτόχρονα.
Δεύτερον: κι εσυ τέκνον Τόμποϊ τέκνον εκπαιδευτικών; Δεν το πιστεύω! Αμ γι' αυτό τακιμιάσαμε και βλέπουμε eye to eye σε πολλά...
Μέχρι και τον ίδιο μότορα παντρευτήκαμε, (:Τρίτον) χαχαχαχα
Πού να 'βλεπες πώς τα 'παιρνε ο συχωρεμένος ο πατέρας μου στο κρανίο -γι' αυτό έφυγε πριν την ώρα του. Όχι οτι εγώ πάω πίσω... ΧΑΛΑΡΑ λοιπόν, και άσε και τίποτα να πέφτει κάτω γιατί είμαστε μια χαρά κοριτσάρες, δε λέει να την κάνουμε πρόωρα για χλοερούς λειμώνες.

Δυστυχώς τα σημερινα παιδιά είναι πολύ πιο εκτεθειμένα στην επικίνδυνη μαλακία απ' όσο παλιότερα, και οι γονείς, από την άλλη μεριά, δεν έχουν συνήθως ούτε τις προσλαμβάνουσες ούτε τις απαραίτητες αντιστάσεις και αντοχές για να τα προστατέψουν. Αυτό κι αν είναι τεράστιο θέμα για ανάλυση. (Άντε, το σοβάρεψα παλι και είχα όρεξη για χαβαλέ, γαμώτο...)

La koumbara είπε...

Δεν θα έλεγα ότι οι γονείς μας είχαν περισσότερες προσλαμβάνουσες παραστάσεις ή αντοχές και γνώσεις για να μας προστατεύσουν. Ίσα ίσα. Νομίζω ότι στα δικά μας χρόνια (πήγαινα δημοτικό τη δεκαετία του 70) το εκπαιδευτικό σύστημα λειτουργούσε καλύτερα. Τώρα είναι ένα απλό μπουρδέλο (mon francais!). Και μπορεί να μαθαίναμε λίγα, να μην άνοιγαν οι ορίζοντές μας μέσα από τα μαθήματα του δημοτικού και όλα αυτά τα αρνητικά, αλλά τα βασικά τα μαθαίναμε. Ο γραπτός και προφορικός μας λόγος είχε μία συνοχή και ακολουθούσε μια σύνταξη, μπορούσαμε να κάνουμε πέντε πράξεις χωρίς χαρτί και μολύβι και ξέραμε πού είναι ο Αμβρακικός. Τώρα βλέπω γραπτά φοιτητών και δεν συμφωνεί το υποκείμενο με το ρήμα. Μιλάς σε 20χρονο και δεν ξέρει πού ειναι η Ελβετία. Και φυσικά αν τύχει να μιλήσετε με ορισμένους από τους ανθρώπους που γράφουν τα σχολικά βιβλία θα καταλάβετε πολλά.
Εκτός θέματος;

The Motorcycle boy είπε...

Manuel, με το ζόρι σε βρίσκω -μου το έχουν κάνει χάνι μπάνι εδώ μέσα οι θεοπάλαβες...

Λοιπόν, ναι μεν αλλά...
1. Δεν νοείται να περνιέσαι για διαβασμένος περί τα κινηματογραφικά και να εκθειάζεις Τιτανικό, ούτε και να λατρεύεις Πέγκι Ζήνα και να θες να περαστείς ως μουσικόφιλος. Τουτέστιν, ο Δανίκας είναι ακαλλιέργητος, πασαλειψίας και φιγούρας -όχι μορφωμένος.

2. Ναι, τα Κνιτάκια θέλανε μπάτσους αλλά και οι μπάτσοι έχουν τις ευθύνες τους. Ειδικά αυτοί της κουλτούρας.

Manuel είπε...

Επειδή έχω κόλλημα με τον παλιό σοβιετικό κινηματογράφο (ουπς καρφώθηκα), έχω διαβάσει πολύ σχετικά και θεωρώ ότι ο Δανίκας έχει την πιο τεκμηριωμένη άποψη από τους Έλληνες κριτικούς. Ό,τι και να πεις έχει πάθος για το σινεμά και αυτό από μόνο του είναι θετικό. Για την Πέγκυ τι να πω; Με τάπωσες.

tomboy είπε...

Κουμπάρα συμφωνώ και εγώ μαζί σου. Αν το παιδί μάθει γράμματα, εξαρτάται μόνο από εσένα την ίδια και την όρεξη του δασκάλου. Αυτό βέβαια υπήρχε και παλαιότερα (θυμάμαι την μάνα μου να λέει ιστορίες για δασκάλους - τρόφιμους ψυχιατρικών ιδρυμάτων).Πλέον όμως το εκπαιδευτικό υλικό είναι για τα μπάζα(του δημοτικού που αντιμετωπίζω). Συμπυκνωμένη ύλη, άσχετα θέματα, δυσνόητες έννοιες, αυτά λένε οι εκπαιδευτικοί, όχι εγώ (μη παρεξηγηθούμε γιατί δεν είμαι του κλάδου).
Βέβαια παλιά είχες και μια μάνα πάνω από το κεφάλι σου, δε διάβαζες, γύρναγε σα τη σβούρα γύρω γύρω, στρωνόσουνα και το άνοιγες το βιβλίο. Τώρα τα έρμα είναι μόνα τους, τρέχουν σαν τους διάολους (αγγλικά, μπάσκετ, μουσικές), παιδιά είναι, παιχνίδι θέλουν. Νιώθεις τύψεις σαν γονιός, λες να το πάω το παιδί ένα σινεμά που το έχω φτυσμένο. Που να το πάω; Σου λέει ο Δανίκας, να κοίτα οι μαλάκες, κόψανε την ταινιάρα. Και καταλήγεις να πας το παιδί σε reality!

Ρε συ Manuel, μιας και το έχεις το κόλλημα, μήπως και ξέρεις τι μπορεί να είναι εκείνο το video που είχε ανεβάσει σε παλαιότερο post για τους Metro Dacay, o μοτοσακός?

tomboy είπε...

άλλαξα τη φώτο από το προφιλ, η ίδια είμαι μη μασάτε :D

Manuel είπε...

@tomboy
Στειλε URL. Δεν το έχω δει

demetrat είπε...

μη με κάνετε και ξερνάω μεσημεριάτικα...
τι περιμένεις δηλαδή από άνθρωπο στεγνωμένο,που το μόνο που βρήκε να σχολιάσει από την Ελενάρα στη γιουροβίζιον ήταν πως της φαινόταν το βρακί.
Πίκραααααααααααα...
δ

tomboy είπε...

@ manuel

http://www.youtube.com/watch?v=DBYs61wwVvA&feature=player_embedded

demetrat είπε...

α εγώ μίλαγα με τη Γκερέκου.
τυχαίο; δε νομίζω....
δ

Manuel είπε...

@tomboy
Φοβερό τραγούδι και συγκρότημα. Δεν είχα ιδέα. Τι μαθαίνεις από τον μοτόρα. Το βίντεο έχει αποσπάσματα από το αριστούργημα του Σεργκέι Παρατζάνοφ "Το χρώμα του ροδιού"
Δες εδώ http://en.wikipedia.org/wiki/The_Color_of_Pomegranates

The Motorcycle boy είπε...

Ρε Manuel βρήκες από που πήραν το βίντεο για το κομμάτι των Decay! Είσαι ΘΕΟΣ αδρεφέ μου! Μας είχε τσακίσει!

Τώρα να μη σου φέρω αντίρρηση μετά απ΄αυτό για τον Δανίκα (αν και ο σοβιετικός σινεμάς είναι καλός μεν αλλά όχι το παν, μπορεί ο τύπος να είναι καλός εκεί αλλά έχει κενά στον αμερικάνικο και εκτείθεται).

"Δε συγκρίνουμε ανόμοια μεγέθη (λόγου χάρη το Νικολαΐδη με τον Κιούμπρικ)
Για παράδειγμα στη «Γλυκιά Συμμορία» γίνονται τα εξής ανακόλουθα πράγματα: H κατασκευή, το οικοδόμημα της ταινίας δεν έχει στοιχειωδώς κάποιες αντιστοιχίες με κάποιο οικείο χώρο (με τον ελληνικό λόγου χάρη). Η ορθολογική αφήγησή της έρχεται σε κραυγαλέα αντίθεση με το χασματικό και σχεδόν εξωπραγματικό περιεχόμενό της. Επομένως έχουμε να κάνουμε με μια προσωπική ταινία, με μια κλειστή δουλειά, με μια εσωτερική εξομολόγηση, με κάποια φαντάσματα; Ίσως. Όμως η συνάθροιση αυτής της «ανήθικης» παρέας που τα κάνει όλα και φτάνει μέχρι την ομαδική αυτοκτονία δεν καίγεται και από μια εσωτερική φλόγα. Δηλαδή δεν έχουμε μια καταραμένη ταινία, όπως για παράδειγμα είχαμε το «OUT OF THE BLUE» του Ντένις Χόππερ. Δηλαδή ο Νικολαΐδης μιλάει για πράγματα που δεν έχει βιώσει, μιλάει για ήρωες βιωματικούς, για ανθρώπους που αρνούνται την οποιαδήποτε αξία και φτάνουν στο θάνατο, χωρίς η ταινία η ίδια να φλέγεται για το θάνατο. Γι αυτό η «Γλυκιά Συμμορία» δεν πείθει, δεν έχει συνέπεια, δεν συγχρονίζεται μ’ αυτά που ορέγεται. Γι αυτό η αισθητική της είναι στιλπνή – γι αυτό τα καλαμπουράκια εκτοξεύονται στον αέρα. Με άλλα λόγια ο Νικολαΐδης υπονομεύει το θέμα του, αν και εξωτερικά, σαν οφθαλμαπάτη και λόγω του τάλαντου που διαθέτει σαν από τους πρώτους μάστορες του ελληνικού σινεμά, το φιλμ αφηγείται την ιστορία του κυλιστά και στρογγυλά. Σ’ αυτό δεν βοήθησε μόνο ο σκηνοθέτης, αλλά και οι επιμέρους συντελεστές (ηθοποιοί, ντεκορατέρ, μοντέρ και ο δ/ντής φωτογραφίας). Όσον αφορά την ιδεολογία της, εκεί καλύτερα να μην την αγγίξουμε γιατί καίγεται από την κορφή μέχρι τα νύχια. Το ξαναλέω: Κρίμα για το ελληνικό σινεμά και για το Νίκο Νικολαΐδη."

The Motorcycle boy είπε...

(ΣΥΝΕΧΕΙΑ)
"Όλα μία νοσηρή κατασκευή, μία ακρότητα, ένας απόλυτος φορμαλισμός. Ο Νικολαΐδης στη νιοστή δύναμη.
Αν γδύσουμε τον «Σίνγκαπουρ Σλίνγκ» του Ν.Ν. από την μπαρόκ ατμόσφαιρα, τότε έντρομος (εγώ τουλάχιστον) βλέπω μια γελοιογραφία – μια ελκυστική γυναίκα να μαλάζει βάρβαρα με το’να χέρι το στήθος της, με τ’ άλλο ν’ αυνανίζεται και να κάνει πιπί, από το στόμα εκκενώνει ακατάπαυστα και όταν «τελειώνει» ανοίγει κοιλιές και βγάζει ανθρώπινες συκωταριές. Ολα αυτά επί 120 περίπου λεπτά. Οσο διαρκεί η επιληπτική οργασμική κρίση των δύο θηλυκών.

Ομως ο άνθρωπος είναι το άθροισμα των πράξεών του. Να τις καταγράψω με κίνδυνο να σας σοκάρω και να σας στείλω στις αίθουσες που θα προβάλλουν την ταινία? Δεν μπορώ να το αποφύγω... αιμομιξίες, ηλεκτροσόκ, εκκενώσεις πάσης φύσεως και μορφής, αυνανισμοί. Τα πάντα. Ασταμάτητα.
Στον Νικολαΐδη η κόπρος ενσωματώνεται στο αισθητικό υλικό. Δεν υπάρχει η ταινία χωρίς αυτήν. Αναπαράγεται για να καταναλωθεί. Για να βιωθεί φανταστικά. Γι αυτό όλα εξαντλούνται στη βαρβαρότητα. Ολα είναι απλοποιημένα, σχεδόν τετραγωνισμένα. Γι αυτό ο θεατής από ένα σημείο και μετά ξέρει τι θα επακολουθήσει. Γι αυτό η αισθητική δεν εξελίσσεται. Και για αυτό οι ερμηνείες καταναλώνονται στην επανάληψη της ίδιας επιληπτικής οργασμιακής κρίσης. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο πριν και μετά, παρά μόνο η ίδια πράξη.

Που αρχίζει με εμετούς, συνεχίζεται με άνοιγμα κοιλιών και τελειώνει στα σεξουαλικά όργανα. Να προχωρήσω στο «όπισθεν» των εικόνων? Και ο ανυποψίαστος θεατής να διεγερθεί και ο κριτικός να εισπράξει μια βολική, σχηματική, απλοϊκή ερμηνεία και το σκάνδαλο να γίνει. Η σκόπευση παντού. Και πάνω απ’ όλα στον κρόταφο ενός ταλέντου. Γιατί ο Ν.Ν. είναι ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες που διαθέτουμε, κατέχει το αντικείμενό του, είναι επαγγελματίας. Ομως, άνθρακας ο θησαυρός....

Η τεχνική αρτιότητα της ταινίας είναι αναμφισβήτητη. Οι συνεργάτες του υποστηρίζουν τα, σχεδιασμένα επί χάρτου, ιδεολογήματα του σκηνοθέτη. Και η ΜΛ Βαρθολομαίου στα σκηνικά και τα κοστούμια και ο Άρης Σταύρου στη φωτογραφία και ο Α. Αντρεαδάκης στο μοντάζ. Ομως τόση και τέτοια σπατάλη καλλιτεχνικής ενέργειας για την κατασκευή ενός κοκτέιλ? Είναι κρίμα! Το υπογράφει και το λέει ένας απ’ αυτόν τον «ξεπουλημένο συρφετό των πνευματικών ανθρώπων». Κατάπιε το κοκτέιλ του Νικολαΐδη και εξακολουθεί ο αδιόρθωτος, να πιστεύει σ’ αυτόν?"

Αν αυτά τα θεωρείς όλα αυτά κριτικές ενός ανθρώπου που αγαπάει τον σινεμά κι όχι υστερίες ενός κομπλεξικού -πάω πάσο.

Manuel είπε...

Νομίζω ότι είναι από εποχή Ριζοσπάστη. Δείξε λίγο κατανόηση στην υπαγωγή του στα κελεύσματα του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, της κομματικής πειθαρχίας, της προστασίας του προλεταριάτου και του φένγκ σουι!

ClouD είπε...

Δύο είναι τα κύρια μάντρα και ο τύπος είναι η ενσάρκωση του ενός.

Μπλιαααααααααααααααχ.

razz the feminihilist είπε...

apo pote vlepoume to internet? entaksei palia me ta modem to akougame (tzzzrrrrr tzzzzzrrrr mpiiiip mpiiiip), alla, kserwgw, as tous pei kapoios pws otidhpote vgainei se o8onh dn einai thleorash.

(sto sxoleio pantws mia fora mas eixan ferei na doume video ton 'teleutaio autokratora' kai ena palikari allakse thn kaseta me to 8ryliko "sta desma tis kavlas" (me ton misel, th monik kai to dwmatio me tous donhtes). poly wraia htane. 8ymamai kai mia palia italikh me ena pappou ki ena skylo, pou o pappous phge n' autoktonhsei stis grammes tou trenou alla to skylaki h8ele na zhsei kai telika ezhse ki autos. poly klama leme.)

savon des bebes gentilles είπε...

εμάς πάλι μας είχαν δείξει το εκπληκτικό ντοκιμαντέρ που έδειχνε γιατί οι γυναίκες που κάνουν έκτρωση είναι δολοφόνοι. Ελπίζω οτι αυτό τουλάχιστον το έχουν απογορέψει. Όσο για το σινεμά, εκεί τα πράγματα ήταν καλύτερα ομολογουμένως, βασιλιάς των λιονταριών και ένα άλλο ντοκιμαντέρ, αυτή την φορά για το πως ζευγαρώνουν τα έντομα. Οι θεατρικές παραστάσεις 2 όλες και όλες ήταν καθαρές αρπαχτές του χειρίστου είδους. Α και στις εκπαιδευτικές εκδρομές έκανα τις πρώτες και τελευταίες εξόδους σε κλάμπ και σκυλάδικα. Υποχρεωτικά.

The Motorcycle boy είπε...

Manuel, το πρώτο είναι από εποχή Ριζοσπάστη, το δεύτερο δεν θυμάμαι. Δυο πράγματα -βασικά:
1. Το να θάβεις ένα σκηνοθέτη που βγαίνει απέναντι στην κρατική καταπίεση και την καταστολή είναι απλώς ολοκληρωτισμός και κρατισμός. Άρα δεν δικαιούσαι να λέγεσαι αριστερός.
2. Το να θάβεις κάποιον κατόπιν εντολής και να το συνεχίζεις ακόμα κι όταν σταματάς να είσαι εντολοδόχος δείχνει καθαρό ΑΤΟΦΙΟ κόμπλεξ.

Cloud (εσένα ακόμα σε ντρέπομαι επειδή δεν αναγνώρισα το μνημειώδες σημείωμα του ΜπαρνιΣτίνσον) μήπως το δεύτερο μάντρα είναι Χχχχχφτουουουουουου;

razz το ίντερνετ το βλέπουμε με την ένοια της θέασης, του θεατού και του θεάματος -άρα δεν το βλέπουμε ακριβώς, το βλέπουμε και μας βλέπει(ΤΙ ΛΕΩ Ο ΠΟΥΣΤΗΣ ΑΣ ΜΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ). Έχω την εντύπωση οτι ο Δανίκας όταν λέει ίντερνετ εννοεί εκείνο το πραγμα που έχει ο πιτσιρικάς στην εφημερίδα και του φέρνει τη ζωή της Τζιν Χάρλοου τυπωμένη όταν του τη ζητήσει ο μέγας κριτικός. Εξ ου και το βλέπει!

Savon. είσαι λοιπόν ΤΟΣΟ νέα; Πήγαινες σχολείο την εποχή του αγέννητου παιδιού που έκλαιγε; Χαχαχαχα.

Εγώ πάντως όταν πήγαινα σχολείο οι αδελφοί Λουμιέ δεν είχαν βγάλει ακόμα την εφεύρεσή τους στην αγορά και ο συμμαθητής μου ο Όμηρος είχε ακόμα μυωπία. Τουτέστιν, μηδέν θεάματα.
Τώρα με την κόρη μου βλέπω οτι τους πάνε σε αξιοπρεπείς παραστράσεις, το χειρότερο ήταν μια παράσταση του Εθνικού ονόματι "Το Γαλάζιο πουλί" τίγκα ρατσιστική -αλλά τότε είχαμε Δεξιά και η παράσταση ήταν τουλάχιστον καλοφτιαγμένη.
Δεν μπορώ να πω οτι έχω παράπονα από τις επιλογές του σχολείου σ΄αυτό το κομμάτι δηλαδή.

demetrat είπε...

Τι να σε σταματήσουμε!!!!!!!!!!!
καφέ πίνουμε ακόμα.
κι η μπερναρντίνα που θεωρητικά θα είχε ήδη πιει, έχει χαλαζμένο το μαύρο κουτί
δ

vangelakas είπε...

νά πῶ τήν μαλακία μου;

Γενικά, ἡ κοινή ἡ γνώμη ἔχει ἕνα σκάλωμα μέ τήν διάκριση τοῦ λογοκρισία γενικῶς ἀπό τό ἀπαγόρευση σέ κάποιο συγκεκριμένο τομέα τῆς ζωῆς μας.

Πρό διετίας (έἶχαν σκαλώσει) μέ τήν ἀγωγή τοῦ πλεύρη γιά ἕνα λογοτέχνημα μιᾶς πνευματικιᾶς κυρίας. Ὁ Πλεύρης ζητοῦσε ἀπαγόρευση κυκλοφορίας στά σχολεῖα ἀφοῦ εἶχε λόγια cybesexάτα, οἱ λοιποί (σπεκουλαδόροι ἤ ἁπλά μαλάκες) λέγαν πάλι γιά τόν κακό φασίστα πού ἀπαγορεύει συλλήβδην τά βιβλία!

Δέν πῆγα παρακάτω στό κείμενό σου! Εἶδα ὅ,τι καταλογίζεις στόν δανίκα, προφανῶς δέν ἀλλάζει κάτι πιό κάτω.

tomboy είπε...

Καλημέρα σας και να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Αυτή η επιτροπή επιλέγει κάποιες παραστάσεις ή κινηματογραφικά έργα ως προτεινόμενα. Ούτε υποχρεώνει το σχολείο να πάει, ούτε απαγορεύσει στους γονείς να πάνε τα παιδιά τους. Η λογοκρισία πού ακριβώς βρίσκεται;
Οι δάσκαλοι πάντως αντιμετωπίζουν προβλήματα από τους γονείς ακόμα και στα προτεινόμενα, π.χ. πριν απο κάποια χρόνια οι γονείς είχαν ξεσηκωθεί με την διεύθυνση του σχολείου που πήγε τα παιδιά στο "Ονειρο Θερινής Νυκτός" (προτεινόμενο τότε απο το Παιδείας). Στην πράξη, αν η διεύθυνση του σχολείου αποφασίσει να πάει τα παιδιά στο "2 εργα σεξ, η αίθουσα κλιματίζεται" και ο Σύλλογος Γονέων συμφωνέι, θα το κάνει χωρίς κανένα πρόβλημα.
Επίσης για όσους δεν έχουν παιδί, το σχολείο πάντα ενημερώνει τους γονείς για το που θα πάει τα παιδιά, άρα ο γονιός μπορεί να επιλέξει (αν ξέρει, έχει όρεξη να το ψάξει) τι θα δει το παιδί του.
Εν ολίγοις το άμεσο πρόβλημα των σημερινών παιδιών δεν είναι ποιες ταινίες προτείνει ή δεν προτείνει η όποια επιτροπή αλλά το πόσο ενδιαφέρεται ο γονιός να δει τι κάνει το παιδί του.
Η πρώτη ταινία που είδα με το σχολείο, ήταν στο Δημοτικό κάτι Πάθη του Χριστού. Ακόμα φρικάρω με το κάρφωμα των χεριών. Πρόταση της επιτροπής; Κάθε άλλο. Πρόταση του διευθυντή του σχολείου που ήταν κάργα θρησκευόμενος!
Στο λύκειο, η θρησκευτικού (που έμενε σε ένα κοινόβιο με κάτι άλλες αξύριστες και επιτελούσαν "έργο") μας είχε φάει να δούμε τα περι έκτρωσεων και προσπαθούσε να μας συγκεντρώσει. Ευτυχώς το σχολείο ήταν hardcore και της έμεινε η όρεξη.

The Motorcycle boy είπε...

Δήμητρα ο καφές είναι βλαβερός -εκείνη την ώρα διαλέγουν οι Βαγγέλακες να εμφανιστούν, χεχεχεχε.

Βαγγέλη μου δεν τα διάβασες όλα γι΄αυτό.... Το βασικό μου πρόβλημα είναι ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΙ ΩΣ ΠΟΥ δικαιούται ο κάθε Δανίκας (άρα και ο κάθε Πλεύρης) να προσπαθεί να επιβάλλει την αποψάρα του σε επιτροπές ειδικών, ενώ (και οι δυο τους) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ παιδαγωγοί ή κάτι σχετικό. Άρα, αυτό που λες περί Πλεύρη είναι αυτό που καυτηριάζω και στον Δανίκα -και το ονομάζω φασισμό. Τον "φασισμό του επωνύμου".

Τώρα περί λογοκρισίας και άλλων τινών. Στην Ελλάδα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ (από την εποχή που κόψανε τη μαλακία του Αλευρά στον αέρα και δώθε). Τώρα βέβαια, υπάρχει παρεμπόδιση προβολής έργων τέχνης, προμοτάρισμα άλλων -όμως λογοκρισία δεν υπάρχει. Λογοκρισία δεν υπάρχει επίσης ούτε στην Κούβα -απλώς ότι δεν γουστάρει η τάδε καλλιτεχνική επιτροπή δεν το στέλνει για εκτύπωση στο δημόσιο τυπογραφείο ή στο δημόσιο σιντοκοπείο. Εντάξει ως εδώ;

Απαγόρευση κυκλοφορίας του τάδε καλλιτεχνήματος ΔΕΝ ΣΥΝΙΣΤΑ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ. Κι εγώ ας πούμε, αν μου κλέψει ο Βαγγέλακας το μυθιστόρημα και το τυπώσει θα το απαγορεύσω -τι πάει να πει αυτό, οτι λογοκρίνω;

Στο προκείμενο: οι προσπάθειες κάποιων να πιέσουν (είτε με τηλέφωνα σε υπουργούς, είτε με άρθρα, είτε με μηνύσεις) τις αρμόδιες επιτροπές προκειμένου να συμπεριλάβουν ή να αποκλείσουν ένα έργο από τις προτάσεις τους είναι καθαρά φασιστικές ενέργειες.

Tomboy, όταν η συμμετοχή ενός σχολείου καθορίζεται από πατριωτικούς, θρσηκευτικούς ή ηθικοπλαστικούς λόγους ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΥΣ, τότε τα παιδιά (στο 98% των περιπτώσεων) θα έχουν εφιάλτες για χρόνια μετά. Το υπόλοιπο 2% αφορά αυτούς που αποκοιμήθηκαν ή μπαλαμουτιάζονταν κατά τη διάρκεια της προβολής.
Βέβαια, μπροστά στον κατάλογο της τάδε επιτροπής και στην απόφαση του γονέα να πάει το παιδί του στο Πεθαίνω για σένα, στο Σούλα Έλα Ξανά, ή στη Χαρτορίχτρα με τον Ζαχαράτο, χμμμ, προτιμώ την επιτροπή.

demetrat είπε...

κρύβε λόγια....
οι Βαγγέλακες ανακάλυψαν πως και τα αγριόχορτα δεν είναι όλα προς ξεπάτωμα..
χα χα χα
δ

The Motorcycle boy είπε...

Ναι -έψαχνε η Tomboy σ΄ένα φόρουμ γεωπόνων και συμπαθούντων για κάποιο μαμούνι που είχε πιάσει ένα φυτό της και ποιον βλέπει πρώτη μούρη εκεί μέσα; Το Βαγγέλακα! Με τη ρεντικότα του, με το πολυτονικό του με τα ούλα του! Χαχαχαχα

Manuel είπε...

Δεν θέλω να συνεχίσω να το παίζω συνήγορος του Δανίκα, θεωρώ όμως ότι η απαρέσκεια για έναν σκηνοθέτη που καταγγέλλει την κρατική καταστολή δεν είναι κατ' ανάγκη έκφραση ολοκληρωτισμού. Το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα κρίνεται και όχι οι προθέσεις. Χαρακτηριστικά σου αναφέρω ότι ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ του Ντασσέν και της Μελίνας για τη χούντα και το Πολυτεχνείο, το βρίσκω επιεικώς απαράδεκτο. Από εκεί και πέρα κι εγώ θεωρώ μαλακίες τα όσα έγραψε ο Δανίκας για την περίπτωση Νικολαϊδη

The Motorcycle boy είπε...

"Δηλαδή ο Νικολαΐδης μιλάει για πράγματα που δεν έχει βιώσει, μιλάει για ήρωες βιωματικούς, για ανθρώπους που αρνούνται την οποιαδήποτε αξία και φτάνουν στο θάνατο, χωρίς η ταινία η ίδια να φλέγεται για το θάνατο." Αν απ΄αυτό καταλαβαίνεις μόνο απαρέσκεια και κριτική του αποτελέσματος αλλά όχι των προθέσεων...
Ο Δανίκας φίλε μου ήταν ο πλέον τσιρίξιας της παρέας η οποία πρέσβευε οτι ο Νικολαϊδης δεν μπορούσε να μιλάει για περιθώριο από τη στιγμή που ζούσε στην Κηφισσιά. Καταλαβαίνεις για τι είδους καθίκια μιλάμε και δυστυχώς τα συγκεκριμένα καθίκια επιβιώνουν ακόμα. Δες το στυλ των σημερινών κριτικών και θα καταλάβεις οτι πλέον έχουμε πήξει σε κλώνους του Δανίκα και του Ραφαηλίδη -εκεί είναι κυρίως το θέμα.

Κι εγώ απεχθάνομαι ρε φίλε τον Αγγελόπουλο και τον Αρονόφκσι για παράδειγμα και κριτικός δεν είμαι. Αλλά ποτέ δεν θα σκεφτόμουν να απαγορεύσω την ενασχόληση του Αγγελόπουλου με το αντάρτικο επειδή ο ίδιος δεν ήταν αντάρτης ή την ενασχόληση του Αρονόφσκι με το κατς επειδή ο ίδιος δεν υπήρξε κατσέρ! Αυτό θα ήταν φασισμός -και περί αυτού είναι η κουβέντα.

Manuel είπε...

Καλά, δεν νομίζω ότι και ο Δανίκας απαγόρευσε σε κάποιον να κάνει ταινίες.

The Outsider είπε...

ρίξε μια ματιά...
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1179686

The Motorcycle boy είπε...

Ε, κοίτα -αυτό μοιάζει με το "έχουμε δημοκρατία επειδή κανένας δεν απαγορεύεται να γίνει πρόεδρος της χώρας".

Στην Ελλάδα του αυστηρά περιορισμένου κοινού οι στημένες κριτικές έχουν καταστρέψει καριέρες όπως γνωρίζεις. Και δεν μιλάω για τον Νικολαϊδη που ήταν ξερό κεφάλι -αλλά σκέψου (παραπλήσιο παράδειγμα) πώς κατάντησε η ελληνική μουσική μετά την επικράτηση του Δίφωνου. Δεν είναι λίγο περίεργο το ότι στην ποιοτική μείνανε μόνο ο Μάλαμας, ο Θανασάκης, ολίγος Αλκίνοος και το τρίο Καφρίνο; Πού πήγαν οι μουσικοί του '90;

The Motorcycle boy είπε...

Outsider γνωστά είναι αυτά, περί ΠΑΜΕ και τιμημένου ΚΚΕ -από το '30 και δώθε η τακτική τους είναι η ίδια.
Αλλά (επειδή γίνεται καιρό τζερτζελές επάνω με το συγκεκριμένο μαγαζί) μην παίρνεις τις μετρητοίς κι αυτά που λένε οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι.

Manuel είπε...

"Περιορισμένο κοινό"... Αν είσαι μάγκας φίλε μουσικέ, σκηνοθέτη, συγγραφέα κ.λπ. διεύρυνέ το, αν σε ενδιαφέρει βέβαια - δεν είναι και υποχρεωτικό. Με άλλα λόγια κανένας Δανίκας και πολύ πιο ικανοί απ' αυτόν δεν μπορούν να στραγγαλίσουν τη δημιουργία όταν αυτή έχει κάτι να πει. Αυτό άλλωστε έκανε και τον Νικολαϊδη ξεχωριστό, όχι το ξερό του το κεφάλι.

The Motorcycle boy είπε...

Το ξερό του το κεφάλι τον ώθησε στο να υποθηκεύσει τη ζωή του για να συνεχίσει να δημιουργεί.

Πολλοί είναι ταλαντούχοι φίλε μου, πάρα πολλοί. Κι αυτό το "αν είσαι μάγκας θα τα καταφέρεις" είναι από ελληνική ταινία, όχι από ελληνική πραγματικότητα. Εδώ δεξιά έχω ένα βιντεάκι με ένα συγκρότημα, τους Ded City Jetz, που ήτανε πολύ μάγκες και ωραίοι μουσικοί κι όλα τα σχετικά. Τι καταφέρανε; Τρέξανε, παρακαλέσανε, ζητήσανε -ανοίξανε μέχρι Άλις Κούπερ, Λαστ Ντράιβ και Ετζέκτ -στο τέλος βαρεθήκανε να κοπανάνε τις κεφάλες τους στα ντουβάρια και το διαλύσανε.

Ήξερα ένα άλλο γκρουπάκι -ενός κολλητού μου -είχανε βγάλει δίσκο, τον πήρε ένας κριτικός στο Δίφωνο (κριτικός και παραγωγός γκρουπ με ανάλογο ύφος με τους δικούς μου) και τον ξέσκισε με κάτι πουστριλίκια τύπου Δανίκα. Σε ρωτάω τώρα -που θα τους μάθεις εσύ αυτούς; Που θα πληροφορηθείς περί του ΤΙ παίζανε;

Ο Νικολαϊδης υποθήκευε κάθε φορά το σπίτι του για να κάνει ταινία -είναι μαγκιά αυτό; Είναι αντιμετώπιση κοινωνίας προς καλλιτέχνη; Ψάχνουμε δηλαδή για τύπους που θα πεθαίνουν από το άγχος των χρεών; Έτσι θέλουμε τους καλλιτέχνες μας;

savon des bebes gentilles είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
savon des bebes gentilles είπε...

πρώτον, με το άχγος τον χρεών δεν πεθαίνουν μόνο οι καλλιτέχνες.

δεύτερο δεν θέλουμε κανέναν να πεθαίνει με το άγχος των χρεών, καλλιτέχνης και μη...φαντάζομαι δηλαδή

τρίτον κάτι για την τέχνη και τον φετιχισμό...θα τσίταρα ζίζεκ...αντε ας το πάρει το ποτάμι... το έργο της τέχνης ως η επιβεβαίωση της ταυτότητας της συλλογικότητας.

GIORGOS είπε...

Motor,ήθελα κι εγώ να τα χώσω αλλά με κάλυψαν οι υπόλοιποι.
http://www.athinorama.gr/cinema/votes/default.aspx?id=6911
Δεν τα άκουγε μόνο απο τον αυτάρεσκο μαχητή της δημοσιογραφίας ο Νίκος αλλά και απο τους "αγανακτισμένους" θεατές την εποχή του Χαμένου.
Μόνο που δεν τους άφηνε έτσι.
Και φίλε,εγώ ξέρω και μια υπέροχη συγγραφέα και επιστήμονα που ανήκει στην κατηγορία των γυναικών "με δαιμονικές προδιαγραφές που κολλάνε τον άντρα δικαιωματικά στον τοίχο",όπως έλεγε ο Νίκος.
Αν τη διάβαζε τώρα θα χαμογελούσε.
Θα τη μάθουμε ποτέ;Θα της δώσει την εύνοιά του(τρομάρα τους)το βιβλιο-ακαδημαϊκό-παιδαγωγικό κατεστημένο προκειμένου να αποκτήσουμε πρόσβαση εμείς οι αδαείς;Έτσι πάει.
Για να πω όμως και κάτι για το θέμα,ο Δανίκας κι αν παρέχει λάθος διαπαιδαγώγηση με το άρθρο του(το ντοκυμαντέρ δεν το είδα-η ατάκα περι σκληρού δίσκου είναι δηθενιά ολκής και χαθήκαμε αν είναι αντιπροσωπευτική των παιδιών).
Γιατι για φαντάσου αυριο η κόρη σου,Μotor,να παρασυρθεί απο τα περι ευγενικού υπουργού που σκύβει πρόθυμα πάνω στον πολίτη
και να σε παρακινεί" μπαμπά οι υπουργοί είναι καλοί και μας βοηθάνε.Πάρε τηλέφωνο"(κατα τα πρότυπα της μικρούλας στο "Σταθμό 13" του Κάρπεντερ
που έλεγε του μπαμπά της που οδηγούσε "μπαμπά να ρωτήσουμε την αστυνομία αν χαθούμε γιατι οι αστυνομικοί είναι καλοί και μας βοηθάνε").
Αυτό κι αν είναι παραπλανητικό και ηθικά επικίνδυνο μήνυμα,κύριε Δανίκα!
Είμαι ο τελευταίος που θα έπαιρνε το μέρος εκπαιδευτικών επιτροπών γενικά.Αντιπαθώ θανάσιμα τους εκπαιδευτικούς και τους δασκάλους και ακόμα δε μπορώ να πιστέψω
πως σήμερα τα πράγματα άλλαξαν με αυτούς και έγιναν κάπως συμπαθητικοί.Αλλά επανάσταση με το Δανίκα μπροστάρη,no thanks!!!

GIORGOS είπε...

Σόρρυ,επειδή το ξέχασα και ανέκαθεν το σκεφτόμουν απο τότε που διάβασα εκείνη την διορατική κριτική της "Συμμορίας":
Το συγκεκριμένο έργο του Χόππερ που κολλάει σε σχέση με τη 'Συμμορία'΄;
'Είναι πολύ ορθολογική αφήγηση για καταραμένη ταινία'(ε βέβαια κι ο Μπουνιουέλ ο κιν/φικά αστοιχείωτος να σκηνοθετεί το υποσυνείδητο με τον πιο απλό τρόπο..που ξανακούστηκε;)
'Ιδεολογικά καίγεται'(δεν το συζητώ,James Dean και Wanda Jackson σε αναρχική ελληνική ταινία;Τα είπαν και για το 'Χαμένο':'Αμερικανικό όνειρο στα Εξάρχεια;Φτου φτου κακά!!!'
Ο φίλος του Νίκου,ο Παναγιωτόπουλος,είχε πει σε έναν εξυπνάκια κριτικό που του την έβγαινε στην τηλεόραση αλα Δανίκας('Είμαι αντικειμενικός εγώ κύριε και σαρώνω με το στυλό μου')
το εξής:'Γι αυτό αγόρι μου δε λέγεσαι Μπέργκμαν και λέγεσαι όπως λέγεσαι'.

Manuel είπε...

Για τον Δανίκα δεν έχω τίποτα άλλο να προσθέσω. Εγώ είπα για τα όποια θετικά στοιχεία έχει πολλοί άλλοι και κυρίως ο μοτόρας κάλυψαν πλήρως τα αρνητικά. Νομίζω ότι το εξαντλήσαμε το θέμα. Όσο αφορά τώρα το κατά πόσο η τέχνη που αξίζει θάβεται από κυκλώματα, κριτικούς, την αποχαύνωση του κοινού, τη μιζέρια της Ελλαδάρας ή δεν ξέρω τι άλλο, έχω να πω τα εξής:
1. Ο πραγματικός καλλιτέχνης είναι αρκετά αυτάρεσκος και θεωρώ φυσιολογικό να ζητά την αναγνώριση, ταυτόχρονα όμως αρκετά έξω από τα μέτρα της κοινής αξιολόγησης πραγμάτων για να αναστέλλει τη δραστηριότητά του όταν η αναγνώριση δεν έρχεται.
2. Αναφέρεις ότι ο Νικολαϊδης κινδύνευε σε κάθε ταινία του να χάσει το σπίτι του. Απορώ γιατί απορείς. Σε ένα βούρκο σαν την ελληνική πραγματικότητα το αντίθετο θα με έβαζε σε υποψίες (βλ. σχέσεις του "αριστερού" Βούλγαρη με τους πνευματικούς, αλλά και πολιτικούς ταγούς μας). Δεν νομίζω πάντως ότι η κριτική συνολικά τον πολέμησε αδυσώπητα. Αν έχεις κοιτάξεις το site του, θα έχεις επιβεβαιώσει και εσύ ότι αρκετοί από τους mainstream κριτικούς τον είχαν αντιμετωπίσει από θετικά έως εκθειαστικά.

Άσχετο: Τελικά στον Τζέλο θα πας;

The Motorcycle boy είπε...

Savon, δεν είπα οτι από το άγχος των χρεών πεθαίνουν μόνο οι καλλιτέχνες -απλά μίλησα για καλλιτέχνες επειδή η κουβέντα αφορούσε τον Νικολαϊδη.
Δεν είμαι υπέρ του καλλιτέχνη τοτέμ, που τον προσκυνάει η φυλή, αλλά απ΄αυτό μέχρι το να θάβουμε ένα έργο ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΟΥΜΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ, χρησιμοποιώντας σαν επιχειρήματα την (δήθεν) οικονομική ευμάρεια του καλλιτέχνη ή την ούγια του που δεν γράφει "αγνός παρθένος επαναστάτης", έχει διαφορά! Νομίζω;

Γιώργο, εντάξει, οι κριτικές των αναγνωστών του Αθηνοράματος είναι διάσημες για την ασχετοσύνη τους και αποτελούν μνημείο καβαλλημένων που τους δώσανε χώρο και την είδαν κριτικοί. Πρόσεξε: δεν λέω οτι ο Χαμένος ήταν καλή ή κακή ταινία, αλλά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΤΟ "Υπάρχουν κι άλλα θέματα πέρα από το περιθώριο των Εξαρχείων, υπάρχουν και οι μετανάστες!" Δεν είναι κριτική ταινίας επειδή κανένας δεν μπορεί να γίνει, με το έτσι θέλω, γούστο του κάθε δημιουργού, δεν είναι κριτική ταινίας του Νικολαϊδη επειδή όταν είχε τη δυνατότητα να κονομήσει από το "περιθώριο των Εξαρχείων" εκείνος έβγαλε την Πρωινή Περίπολο και δεν είναι κριτική του Χαμένου, επειδή είναι από τις πρώτες ταινίες που δείχνουν στιβαγμένους μετανάστες (ο Τεό το έδειξε χρόνια μετά, το ίδιο πλάνο, στην τελευταία του ταινία).
Τέλος πάντων.

Η κριτική του Δανίκα για τη Συμμορία αποδεικνύει την ασχετοσύνη του με το Αμερικάνικο Σινεμά. Αν συγκρίνεις το δράμα ενός παιδιού που απογοητεύεται από τους γονείς του και την κοινωνία, με τις τελευταίες μέρες μιας ομάδας παρανόμων (σαν να συγκρίνεις ας πούμε τον Επαναστάτη Χωρίς Αιτία με το Μπουτς Κάσιντι εντ Σάντανς Κιντ) αυτό σημαίνει οτι είσαι μαλάκας διηπειρωτικά.

Το ηθικό δίδαγμα του κειμένου Δανίκα είναι: "βγες στα μεσημεριανάδικα αν θες να μπορείς να μιλάς απευθείας με τους υπουργούς".

The Motorcycle boy είπε...

Manuel,
1. Δεν μίλησα γι΄αυτό. Δεν μίλησα για την παραγωγική (ή μη) δημιουργικότητα του καλλιτέχνη. Είπα απλώς οτι ο σινεμάς και η μουσική είναι ακριβά χόμπι κι αν δεν σε αναχρηματοδοτήσουν δεν μπορείς να τα συνεχίζεις για πολύ. Αν η ταινία δεν σου φέρει λεφτά δεν μπορείς να γυρίσεις επόμενη κι αν δεν βρεις πού να γράψεις δίσκο ο δίσκος δεν γράφεται από μόνος του. Ε λοπόν, το ποιος θα γράψει πού, το ποιος θα παιχτεί στις αίθουσες και ποιος όχι, το ποιος θα ακουστεί στα ραδιόφωνα, όλα αυτά καθορίζονται με βάση άλλα συμφέροντα -πολύ μακριά από την καλλιτεχνική αρτιότητα ή/και ποιότητα. Αποτέλεσμα -άνθρωποι θάβονται.

2. Δεν απορώ -εκνευρίζομαι. Και δεν νομίζω οτι πρέπει κάποιος να γίνει (τι Βούλγαρης;) Αγγελόπουλος για να μπορεί να βγάζει ταινίες! Ένα κάρο βραβεία μάζεψε στη Θεσσαλονίκη ο άνθρωπος και ποτέ δεν πήρε αυτό της καλύτερης ταινίας που πληρώνει! Ένα κάρο μαλακίες χρηματοδοτούσε το ΕΚΚ και σχεδόν ποτέ του Νικολαϊδη! Μέχρι που στο τέλος κόντεψε να μη βρίσκει αίθουσες να παιχτούν οι ταινίες του -έλεος δηλαδή! Όλα αυτά σχετίζονταν με την ποιότητα των ταινιών του νομίζεις ή με το επίπεδο των ταινιών που παίζονταν στους σινεμάδες;
Σαφώς και οι περισσότεροι κριτικοί αναγνώρισαν το έργο του, αυτό άλλωστε ήταν το προφανές που θα μπορούσαν να κάνουν. Τι να πεις δηλαδή; Οτι η Ευριδίκη, ή η Περίπολος για παράδειγμα δεν είναι αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου; Στηριζόμενος σε τι; Στο ότι ο Νικολαϊδης δεν είχε κομματική ταυτότητα; Ε, πρέπει να είσαι πολύ Δανίκας για να το κάνεις αυτό!

Θα πάμε στον Τζέλο αν μας αφήσει η κόρη μας.

bernardina είπε...

I'M BACK!!!
Τρεις μέρες χωρίς ιντερρρρρνέτ γιατί είχε χαλάσει μια πόρτα στο δίκτυο, και δεν ξέρετε πόσο μου λείψατε, τσογλάνια!
Ρε μότορα, τι βλέπω; και εκλεκτές παρέες από την άλλη όχθη εν τη απουσία μου; Γουστάρω πλουραλισμό!!!

Εντάξει; Του το φάγαμε το κουλούρι του Δανίκα ή έχει μείνει κάνα σουσαμάκι να τσιμπήσω κι εγώ; χεχεχε

Γιώργο, μη μισείς ολους τους εκπαιδευτικούς, ΥΠΑΡΧΟΥΝ και σωστοί. Όπως υπάρχουν και καλοί δημόσιοι υπάλληλοι, χεχε.

Ωχ, συνειδητοποιώ ότι τρεις μέρες μετά, και σκάω ακόμα από διαβολοσύνη και μπαχαλακική διάθεση. Μη μου δίνετε σημασία, συνεχίστε σαν να μην είμαι εδώ,χιχιχιχι
γειαχαραντάν σε όλους

The Motorcycle boy είπε...

Κι έλεγα, "που χάθηκε;"
Νόμιζα οτι σε ανακαλύψανε τελικά και σε ξανακλείσανε στο Δαφνί χαχαχαχα.

Ποιες είναι οι παρέες από την άλλη όχθη; Το μόνο που θυμάμαι σχετικά με όχθες είναι ο Έχτορας Αρμπούζης και η Φώνη! Εγώ ποιος είμαι;

Manuel είπε...

"Αριστούργημα του παγκόσμιου κινηματογράφου" δεν θα το έλεγα για καμία ταινία του Νικολαϊδη. Τέτοιοι τίτλοι είναι άλλωστε ό,τι απεχθανόταν περισσότερο ο ίδιος αφενός και η απονομή τους γίνεται από την παγκόσμια κινηματογραφική κοινότητα (κοινό, δημιουργούς και κριτικούς εννοώ) και όχι από ένα μικρό (ποσοτικά) κομμάτι της αφετέρου. Αριστούργημα στην καρδιά μας, νομίζω θα ήταν ορθότερο.

bernardina είπε...

"Σσσσ, κοιμάται... κάνει πρόβα για θάνατο" Αθάνατη ατάκα

Όχι στο Δαφνί, ρε συ, στο Βρωμοκαϊκειο, χαχαχαχααα. Έχω ιδιωτική σουίτα με σκοτσέζικο ντους και ατομικά ηλεκτρόδια για σφιχτά μπούτια!!!

Τον Βαγκέλακα λέω, ωρέ. Με το γαμάουα πολυτονικό του.

Προσοχή γενικώς στη χρήση της λέξης "αριστούργημα". Καλός και σεβαστός ο υποκειμενισμός, αλλά ας έχουμε και επίγνωση...

The Motorcycle boy είπε...

Manuel, δεν ξέρω τι απεχθανόταν και τι όχι, αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι πρέπει να λέω τα πράγματα διαφορετικά από όπως ονομάζονται.

Αριστούργημα του παγκόσμιου κινηματογράφου ονομάζεται μια ταινία της οποίας η δομή (τεχνική αρτιότητα, δημιουργία συναισθημάτων) την τοποθετεί στα κορυφαία επιτεύγματα της συγκεκριμένης τέχνης. Η παγκόσμια κινηματογραφική κοινότητα έρχεται ΑΡΓΟΤΕΡΑ και αποφαίνεται -εννοώ, για παράδειγμα το Soy Cuba ήταν αριστούργημα πριν το αποφασίσουν οι κριτικοί και οι ιδιοκτήτες αιθουσών και μας το δείξουν, εντάξει;

Αυτό που μου λίνκαρες του Αρμένη -επίσης είναι αριστούργημα, άσχετα με τον βαθμό δημοτικότητάς του.

Παρακάτω, αν θυμάσαι το "Επάγγελμα Ρεπόρτερ" του Αντονιόνι θεωρείται αριστούργημα για εκείνο το τόσο διάσημο μονοπλάνο με την κάμερα που μπαίνει μέσα από τα κάγκελα. Ε, στην Ευριδίκη ο Νικολαϊδης έχει ένα απείρως δυσκολότερο, τεχνικά, (και μεγαλύτερο χρονικά) μονοπλάνο!
Η Περίπολος κόντεψε να πάρει το πρώτο βραβείο στο Αβοριάζ συναγωνιζόμενη το Ρόμποκοπ και δεν το πήρε καθαρά λόγω μη χρηματοδότησης της ελληνικής αποστολής (η βράβευση θα δημιουργούσε καταστατικές υποχρεώσεις).
Το Σίγκαπουρ θεωρείται στην Αμερική σαν μια από τις σημαντικότερες καλτ ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου, έχοντας μάλιστα δημιουργήσει ολόκληρη σχολή.

Ε, ξέρω 'γω; Τι άλλο θες για να τα θεωρήσεις αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματρογράφου; Να το πει κι ο Μπακογιαννόπουλος; Χαχαχαχα.

The Motorcycle boy είπε...

Bernardina ο Βαγγέλακας είναι παλιός γνωστός -μην ψαρώνεις. Είναι κι ευαίσθητη ψυχή...

Περί αριστουργήματος αιτιολόγησα ακριβώς από πάνω, "ε΄χω απαντήσει ήδη στον συνάδελφό σας" που έλεγε κι ο Μπούλης στη Σαλόνικα κάποτε!

bernardina είπε...

δεν ψάρωσα, ρε συ, ίσα ίσα που το χάρηκα. The more, the merrier... Δεν έχω ζόρι με τον άνθρωπο -άσε που έγραψα και ανορθόγραφα το όνομά του. Σόρι, αγαπητέ Ευάγγελε.

Για μένα ένα αλάθητο (προσωπικό, πάντα, άρα υποκειμενικό) κριτήριο για το αν ένα έργο (κινηματογραφικό, μουσικό, συγγραφικό κλπ) αποτελεί αριστούργημα ειναι να έχω χάσει τη μιλιά μου και την ανάσα μου για κάμποση ώρα αφότου έχουν πέσει οι τίτλοι τέλους, οι τελευταίες νότες ή οι τελευταίες σελίδες.

demetrat είπε...

Μπερναρντίνα
όπως είπε και ο μότορας,ο βαγγέλας είναι μιά μικρή τρυφερή ψυχή,όταν όλοι θα γυρνάμε , αυτός θα πηγαίνει.
Γειά σου ρε βαγγέλα μεγάλε με τις μολόχες σου .
:)))
δ

The Motorcycle boy είπε...

Ναι -αυτό που λες Μπερναρντίνα είναι αυτό που ονομάζει ο Μανώλης "αριστούργημα της καρδιάς μας". Τέτοιο για μένα είναι π.χ. Ο Βασιλιάς της Μοναξιάς και το Τσέισιν Έμι. Αλλά τα παγκόσμια αριστουργήματα της 7ης τέχνης είναι άλλο πράγμα. Ας πούμε εγώ απεχθάνομαι την 7η Σφραγίδα του Μπέργκμαν αλλά δεν μπορώ να πω οτι δεν είναι αριστούργημα!

Manuel είπε...

Το μπερναντοσύνδρομο (απώλεια μιλιάς κ.λπ.) το ' χω νιώσει με βιβλίο. "Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο" = η σκηνή της ταφής των νεκρών στο τείχος του Κρεμλίνου. Σε σχέση με ταινία το τέλος του "Έλα και δες" (Ελεμ Κλίμοφ). Με τον Νικολαϊδη δεν το χω νιώσει, αλλά είναι άλλη φάση. Ο "Οργισμένος Βαλκάνιος" είναι το βιβλίο που έχω διαβάσει περισσότερες φορές (καμιά δεκαριά ολόκληρο, τουλάχιστον) και η "Γλυκιά Συμμορία" είναι η ταινία που ακόμη και σήμερα, όταν τη βλέπω μυρίζω το πετρέλαιο από τα λεωφορεία έξω από τη στάση (Γαρδένια) επί της Βουλιαγμένης (εκεί το χα δει, 1984). Επιπλέον, μυρίζω και την αίθουσα του σινεμά (σουπερ μάρκετ τώρα). Λέω να πάω για πρώτη φορά να ψωνίσω αύριο εκεί, μήπως σκάσει από κάνα διάδρομο ο Σπυριδάκης με την καραμπίνα.

The Motorcycle boy είπε...

Εντάξει, τη Συμμορία στο ίδιο σινεμά την έχουμε δει και την ίδια χρονιά. Αν μάλιστα ήταν φθινόπωρο κι απέξω κατούραγε ο ουρανός, η ώρα 10, μπορεί και να ήμασταν μαζί στην αίθουσα.

Από Νικολαϊδη πάντως έχεις πιάσει τα "απ'έξω", τα εξωστρεφή, ας πούμε. Κι εμένα η Συμμορία κι ο Βαλκάνιος είναι αυτά που με έχουν χαράξει (λόγω συνθηκών) αλλά η Περίπολος, η Ευριδίκη και το Σίγκαπουρ είναι αυτά που θεωρώ αριστουργήματα -και τα Γουρούνια επίσης, από τα βιβλία. Αν δεν τα'χεις -χάνεις.

bernardina είπε...

Χαααχαχα, να 'σαι καλά βρε Μανολίτο -έφτιαξες μια πολύ όμορφη λέξη για πάρτη μου. Τιμή μου και σ' ευχαριστώ.
Ορισμός μπερναρντοσυνδρόμου: Απότομο κόψιμο αναπνοής και μιλιάς (με πιθανή εμφάνιση αυτεπάγγελτης σιωπηρής δακρύρροιας λόγω απότομης αύξησης αναστατωτικών παραγόντων) για απροσδιόριστο αλλά πάντοτε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Το εν λόγω σύνδρομο εμφανίζεται συνήθως μετά από ανάγνωση λογοτεχνικού ή και άλλου κειμένου, ακρόαση μουσικής δημιουργίας ή παρακολούθηση κινηματογραφικού έργου (ενίοτε αλλά πολύ σπανιότερα και θεατρικής παράστασης).
Σημ. Το εν λόγω σύνδρομο προσομοιάζει τα μάλα με ομάδα συμπτωμάτων άλλου γνωστού συνδρόμου ονόματι κεραυνοβόλος έρωτας και ως εκ τούτου πολλοί ειδικοί εικάζουν ότι οφείλεται στον ίδιο ή παρόμοιο παθογόνο παράγοντα. Η επιστήμη δεν έχει καταλήξει ακόμη οριστικώς.
Τα δύο σύνδρομα ενδέχεται να εμφανίζονται και ταυτοχρόνως. Σε αυτή την περίπτωση τα συμπτώματα του πρώτου συνδρόμου οξύνονται έτι περισσότερο λόγω έκπτωσης λειτουργίας του ψυχικού ανοσοποιητικού (κοινώς πετσώματος) και συνακόλουθης ευαισθητοποίησης του πάσχοντος οργανισμού εις τα συγκινησιακά ερεθίσματα, έστω και αν αυτά δεν είναι καθόλου αμέσως και σαφώς ερωτικής φύσεως.
Σημ2. η εκδήλωση των συμπτωμάτων εξελίσσεται και συχνά υφίσταται αλλοίωση προϊούσης της ηλικίας, λόγω αλλαγής των ψυχικών υποδοχέων οι οποίοι δέχονται τα ερεθίσματα.

Dr. Bernardina Bernardina

Κι ΔΕΝ σας λέω με τι μου έχει κοπεί κατά καιρούς η ανάσα. Σιγά μην καρφωθώ! Χα!

GIORGOS είπε...

Το δικό μου σύνδρομο-μιλώ βέβαια για τα αθώα χρόνια όπου βίωνα τις ταινίες στις αίθουσες,τώρα σπανιότατα ως ποτέ γίνεται αυτό-είναι η αίσθηση του χαστουκιού
που εισπράττεις απο τον έξω κόσμο που κινείται παράλληλα με σένα,μόλις βγεις απο την αίθουσα.Είναι η λύπη και η θλίψη που ζωγραφιζόταν στο πρόσωπό μου
και που ωθούσε τους δικούς μου(και όχι μόνο)να αναρωτιούνται: "μα τι τρέχει μ'αυτό το παιδί;Πήγε σινεμά,ευχαριστήθηκε-όπως λέει-το έργο κι αντί να είναι μες στην τρελλή χαρά,κλαίει και οδύρεται;
Κι εγώ δεν μπόρεσα να βρω για πολλά χρόνια την απάντηση.
Τώρα που δεν είμαι πια αθώος(κιν/φικά τουλάχιστον)και έχω επίγνωση των εννοιών:πλάνο,σεκάνς,μοντάζ και τα ρέστα,ίσως να την ψιλοβρήκα.
Και η 'Συμμορία' πέτυχε αυτό που πετύχαιναν πάνω μου έργα σαν..καλά,δεν ήμουν τόσο προοδευτικό μικρούλι,αμερικάνιζα πολύ,
αλλά τσίμπησα πάντως το "Κουρδιστό πορτοκάλι"σε πολύ μικρή ηλικία καθώς και λίγο Μπέργκμαν ή Κουροσάβα-λίγο όμως.
Ίσως αυτό να οφείλεται και στην "ορθολογική αφήγηση"που καταλογίζει ο μέγας εγκέφαλος.
Μετά είδα τα "Κουρέλια" σε θερινό,απο ενδιαφέρον γι'αυτό το σκηνοθέτη-φαινόμενο
και σιγά σιγά βλέποντας και διαβάζοντας κατάλαβα και πως προσεγγίζουμε έναν σκηνοθέτη.Πάντως όχι ζητώντας του γλυκίσματα.

bernardina είπε...

...αλλά επειδή είμαστε σοβαροί και όχι σοβαροφανείς άνθρωποι, οφείλω επί τη ευκαιρία να προσθέσω ότι αριστούργημα είναι, πχ και Το Πάρτι με τον Πίτερ Σέλερς που απολαμβάνω αυτή τη στιγμή για πολλοστή φορά

The Motorcycle boy είπε...

Περιττό να το λες σ΄έναν άνθρωπο που θεωρεί αριστούργημα τόσο το Τσέισιν Έμι όσο και το Γιούθ γουιδάουτ γιούθ. Αλλά δεν θα έβγαινα να υποστηρίξω οτι η η 7η τέχνη οφείλει πολλά στον Κέβιν Σμιθ!

Manuel είπε...

@bernardina Στο Πάρτυ χάνεις τη μιλιά και την ανάσα σου από τα γέλια. Μάλλον η καλύτερη κωμωδία από καταβολής κινηματογράφου.
@Motorcycle boy
Δεν μπορώ να θυμηθώ αν έβρεχε, αλλά ήταν η προβολή 8-10.

bernardina είπε...

Birdie nam nam...
Ακόμα και τώρα, μετά απο τόσες φορές που το έχω δει -κυριολεκτικά το ξέρω απέξω-, έστω κι αν δεν μου κόβεται η ανάσα από τα γέλια, είμαι διαρκώς μ' ένα χαμόγελο ως τ' αυτιά. Μαζί με το Φρανκενστάιν Τζούνιορ και το Ένας Προφήτης μα τι Προφήτης είναι κατά τη γνώμη μου το Τοπ 3 της σύγχρονης κωμωδίας. (Την πέμπτη φορά που ειδα τον Προφήτη είχα 38.5 πυρετό και έγινα περδίκι από την εντατική γελωτοθεραπεία!) Ακολουθούν οι Ροζ Πάνθηρες και, ενδεχομένως, η Γουάντα. Αν ξεχνάω κάτι, βοηθήστε

The Motorcycle boy είπε...

Bernardina μιας και μιλάμε για Πήτερ Σέλερς να σου πω οτι μου είναι αδύνατο να τον δω στις περισσότερες ταινίες του -με ψυχοπλακώνει αφόρητα. Έχω λοιπόν δει αποσπάσματα από τους Πάνθηρες (ΤΟ ψυχοπλάκωμα), το Πάρτυ σπαστά και τα μόνα του που έχω δει και απολαύσει είναι το "Να είσαι εκεί κύριε Τσανς" και το "Λεϊντικίλερς".

Κωμωδίες... Το Ντέρτι Ρότεν Σκαουντρέλς, το Αρσενικό και παλιά δαντέλα, το Δόγμα του Κέβιν Σμιθ κι ο Ζηλιαρόγατος με τον Λογοθετίδη μου έρχονται εντελώς πρόχειρα για να συπληρώσω τη λίστα σου.

Manuel ναι, 8-10 ήταν και μετά περίμενα το λεωφορείο στη στάση απέξω όπου περνάει μια κοπέλα την οποία είχα δει κάπου αλλά δεν είχα προσέξει προηγουμένως κι έτσι απλά πήγαν 15 χρόνια από τη ζωή μου. Αλλά αυτό είναι μια διαφοετική ιστορία, το σημείωσα για να καταλάβεις τι μου έκανε η Συμμορία.

bernardina είπε...

επειδή τυχαίνει να πιστεύω οτι η κωμωδία είναι δυσκολότατο, αν όχι το δυσκολότερο, είδος (δεν θα αναλύσω τους λόγους) κατανοώ απολύτως την απάντησή σου. Έχει τύχει να με θεωρήσουν αντιδραστική αρκετές φορές, ειδικά όταν σε κάποιες καταστάσεις που άλλοι αντιλαμβάνονται ως αστείες εγώ εισπράττω έναν τραγικό σαρκασμό, έναν κλαυσίγελω (ενδεχομένως και λόγω ιδιοσυγκρασίας). Για παράδειγμα πολύ σπάνια γελάω με τον Βέγκο, οχι γιατί δεν τον εκτιμώ ως καλλιτέχνη, αλλά γιατί κατά τη γνώμη μου εμπίπτει πολλαπλώς σ' αυτήν ακριβώς την κατηγορία. Κι επειδή τυχαίνει να γνωρίζω και το ήθος του, ο άνθρωπος είναι ακριβώς αυτό που δείχνει.

Κι επειδή μιλάμε για αριστουργήματα, για μένα μια από τις πιο μεγαλειώδεις ταινίες, άρτια από κάθε άποψη και breathtaking σύμφωνα με τον ορισμό μας, είναι Ο Καταδικασμένος, του Ακίρα Κουροσάβα.

Κι επειδή έχετε φαγωθει με τη γλυκιά συμμορία, θα μου αποσπάσετε τελικά την ομολογια ότι θα μείνω για πάντα ερωτευμένη με το σέξι ψεύδισμα του Σπυριδάκη...

The Motorcycle boy είπε...

Bernardina έτσι ακριβώς -οι κωμικοί που στην πραγματικότητα ερμηνεύουν τραγικά τον ρόλο τους είναι ανυπόφορα συγκλονιστικοί.

Να στον γνωρίσω τον Σπυριδάκη αν είναι έτσι, χεχεχε.

Ξυλοκόπε, χαίρομαι που σου αρέσουν οι ποιητικές μου εκφράσεις -την άλλη φορά όμως βάλε μια δική μου! Επειδή τα "Αριστουργήματα καρδιάς" είναι του Manuel νομίζω. Στο "και και" που αναφέρεις να προσθέσω την άποψη Πουλικάκου: "Τι Μπουκόφσκι τι Τσιμπουκόφσκι!" έτσι για να βοηθήσω το ξεστράτισμα της κουβέντας.

Τα αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου (όπως κι αυτά της μουσικής) υπάρχουν -μην είμαστε εντελώς μπλαζέ και σνομπαρίες! Και δεν ισχύει το "δεν τα βλέπει κανείς" -πόσες φορές έχεις δει τον Λόρενς της Αραβίας ή τον Σπάρτακο ή το Όσο παίρνει ο άνεμος ή την Καζαμπλάνκα; Έβαλα τα στάνταρ κλασσικά για να μην τσακωνόμαστε.

Ο έχων μια εξειδικευμένη γνώση περί ταινίες μπορεί να μιλάει για ταινίες, παρουσιάζοντας/αναλύοντας. Κι αυτό είναι καλό -μας βοηθάει να κατανοήσουμε κάποια πράγματα που ίσως να μην γνωρίζαμε ή μας δίνει μια ιδέα περί της ταινίας κι αν γουστάρουμε να τη δούμε ή όχι. Αλλά ο έχων εξειδικευμένη γνώση περί ταινιών δεν σημαίνει οτι έχει εξειδικευμένη γνώση ΚΑΙ περί παιδαγωγικής -εκεί ήταν το θέμα του ποστ μου!
Το οτι κάποιος βέβαια λέει την άποψή του για μια ταινία δεν σημαίνει τίποτα από πλευράς εγκυρότητας, αντιθέτως αυτή αμφισβητείται σε κάθε πρόταση.

Μεγαλοφυία ή μικροφυία χαρακτήρισες τον Τσάκι; Ρε γιατρέ -εδώ ο Δανίκας βρίζει τον Νικολαϊδη 30 χρόνια και μου λες εμένα να τσεκάρω την εμμονή μου; Θα μας τρελάνεις!

bernardina είπε...

"Προτιμώ να έχω τύψεις παρά απωθημενα" Τι; Δεν είπαμε να φέρουμε όλοι απο ένα τσιτάτο που μας αρέσει σήμερα στο σχολείο; Αχ, συγνώμη, κύριε, δεν κατάλαβα καλά!

Καλημέρα τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας και το πνεύμα του Αϊζενστάιν μαζί σας.

Μότορα, την επόμενη φορά που θα δεις τον Τάκη δώσ' του ένα ρουφηχτό φιλί από μένα -άντε, θα 'χεις και δικαιολογία, ρεμάλι,χεχεχεεε

Για την ώρα σας σταυροφιλάω, έχω εξωτερικές εργασίες. Tomboy, επιμελήτρια. Κράτα τους φρόνιμους και σημείωνε απουσίες. Θα ελέγξω αμέσως μόλις επιστρέψω.

Ξυλοκόπε, ήρθες αργοπορημένος. Το κρατάω.

χεχεχεχε

The Motorcycle boy είπε...

Ναι αμέ -πώς δεν θα του δώσω! Μόνο για αδερφή δεν με έχουν περάσει ακόμα, ώρα είναι να το ζήσω κι αυτό πριν πεθάνω.

bernardina είπε...

μόλις μου το στείλανε. Χαααχαααα.
Αφιερωμένο εξαιρετικά, για ατέλειωτες ώρες απόλαυσης!!!


http://www.greekpayback.com/

The Motorcycle boy είπε...

Θα το δω σπίτι, γιατί στη δουλειά είμαι ζεμμένος και δεν ανοίγει.

bernardina είπε...

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1826838


Εγένετο δε εν ταις ημέραις εκείναις εξήλθε δόγμα παρά Καίσαρος Αυγούστου απογράφεσθαι πάσαν την οικουμένην... και επορεύοντο άπαντες απογράφεσθαι, έκαστος εις την ιδίαν πόλιν. Ανέβη δε και Ιωσήφ από της Γαλιλαίας εκ πόλεως Ναζαρέτ...απογράψασθαι συν Μαριάμ τη μεμνηστευμένη αυτώ γυναικί, ούση εγκύω.. και έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον και εσπαργάνωσεν αυτόν και ανέκλινεν αυτόν εν τη φάτνη διότι ουκ ην αυτοίς τόπος εν τω καταλύματι.

Αυτά έγιναν τότε, λέει η Καινή Διαθήκη, με μια απογραφή -και δέστε πού φτάσαμε. Άντε τώρα να δούμε τι θα δούμε με την Καινή Απογραφή και τι μεσσίες θα γεννηθούν χεεεεχεεεεχεεεεεχεεεε

ΑΝΑΠΟΔΟ 8 είπε...

Mα ενας κριτικος και ανθρωπας που βρισκει να πει για μια ταινια ( συγκεκριμενα για την Αμελι, ασχετα αν μου αρεσει ή οχι το θεμα ) οτι δεν μπορει παρα να ειναι κακη ταινια μονο και μονο για το γεγονος οτι δειχνει ενα Παρισι χωρις μεταναστες, γραφοντας στα παπαρια του ερμηνειες, μονταζ. μυξαζ, ρεπαραζ,ντεκαπαζ, πορμπαγκαζ,μπαρμπριζ και δεν ξερω εγω τι αλλη γαλλικη λεξη εμπεριεχεται σε μια κινηματογραφικη ταινια, ποσο σοβαρος ειναι?

The Motorcycle boy είπε...

Bernardina, ναι τόσα χρόνια που δουλεύω μου απογράφουν τον πούτσο, τώρα θα μου απογράψουν και τ΄αρχίδια.

Ανάποδο, έχει πει τέτοια παπαριά ο γίγας Δανίκας; Φαντάσου πο΄σο κακή ταινία είναι το Τελευταίο ταγκό στο Παρίσι που ούτε κι αυτό δείχνει μετανάστες και κλοσάρ! Εντάξει, ούτε κι εγώ είμαι φαν του Αμελί αλλά οτι είναι ταινιάρα βρωμάει από 10 χιλιόμετρα -άσχετα που εμένα δε μ΄αρέσει.

bernardina είπε...

Χαχααααα
Θα έλεγα ότι είμαι περίεργη να δω τα αποτελέσματα της απογραφής στην οποία αναφέρεσαι αλλά φοβάμαι μην παρερμηνεύσει το επιστημονικό ενδιαφέρον μου η Αγοροκόριτση και φάω καμιά σβουριχτή ξανάστροφη!

Αυτά που λέτε περί αριστουργημάτων και σπουδαίων ταινιών που ωστόσο δεν σας αρέσουν (τα λέω κι εγώ, βεβαίως βεβαίως) μου θυμίζει το Μικρομήτσειο "είναι ψηλός, μελαχρινός, κούκλος -εμένα ΔΕ μ' αρέσει..." Που έτσι μου ΄ρχεται να παίξουμε ένα παιχνίδι: να λέμε ποια αριστουργήματα ΔΕΝ μας αρέσουν. Αλλά φοβάμαι πως θα πάει μακριά η βαλίτσα.
ΥΓ. Με το φιλί στον Τάκη τη έγινε, του το εδωκες; χε χεχε

PiKei είπε...

@ μοτοσακό και λοιπούς αλητήριους που συχνάζουν εδω...

Ευτυχώς περνάω στο φτερό τελευταία, οπότε διαβάζω μόνο τα κείμενα και όχι τα σχόλια, γιατί πριν που τα διάβαζα όλα με καταστρέφατε...

Αλλά έρχεται καλοκαίρι και θα καλύψω, το υπόσχομαι...

Καλά να περνάτε!

The Motorcycle boy είπε...

Πούσαι μωρή κουφάλα; Ίσως σύντομα να έχω να σου πω πολύ καλά νέα, αλλά πολύ καλά μιλάμε!

The Motorcycle boy είπε...

Μπερναρντίνα, ναι θα του το δώσω με γλώσσα -μην ανησυχείς.

Αριστούργημα που δε μου αρέσει; Το Όσα παίρνει ο άνεμος. Τα βιβλία του Σταντάλ. Το Σέρτζεν Πέπερ των Μπιτλς. Οι ταινίες του Μπέργκμαν. Το Πετ Σάουντς των Μπιτς Μπόις. Το Νταρκ Σάιντ οφ δε μουν των Φλόιντ. Ουφ! Α ναι -και η Ζιλιέτ Μπινός και η Πενέλοπε Κρουζ, τις θεωρώ σιχαμένες. Αυτά στα γρήγορα.

bernardina είπε...

Συμφωνώ σε όλα τα άλλα αλλά και το Dark Side βρε βλάσφημε; Ε, ποτέ!

Να συμπληρώσω στο φτερό και το Ταξίδι στα Βάθη της Νύχτας του Σελίν και την ποίηση του Ρίτσου.
Τον φουτουρισμό ως καλλιτεχνικό κίνημα.
Από ηθοποιές την Κάθριν Ζέτα Τζόουνς και την Γούπι Γκόλντμπεργκ.
Κι από θεατρικούς θεωρώ υπερτιμημένο τον Τεννεσσή Ουίλιαμς.
Είναι αργά και δεν μου έρχονται άλλοι. Άμα μου έρθουν θα πιάσω το φτυάρι.

The Motorcycle boy είπε...

Μόνο Γουίς γου γουέρ και Άτομ χαρτ μάμα αντέχω από Φλόιντ. Αντέχω -δεν πεθαίνω κιόλας!

Ρίτσο, πέρα από τα πεζά του με τον Αριόστο τα υπόλοιπα ούτε εγώ τα καταπίνω. Το αυτό ισχύει για Ελύτη σχεδόν στο σύνολό του -πολύ αναγούλα ο άθρωπας. Για μένα -έτσι;

Επίσης απεχθάνομαι Χατζιδάκι.

Ο Τενεσσί δεν είναι κακός, έχει απέραντες πεδιάδες, ποτάμια, βγάζει ωραίο μπουρμόν, έχει φάρμες, αλόγατα... (Για την περιοχή δε μιλάμε;)
Επίσης απεχθάνομαι τους αρχαίους τραγικούς, πέρα από τον Αισχύλο και τον Αίαντα του Σοφοκλή και θερώ τον Αριστοφάνη ότι πιο σιχαμερό έχει πατήσει στην αθηναϊκή γη, μαζί με τον Σεφερλή και τον Λαζόπουλο.

Αυτά....

bernardina είπε...

Εγώ πάλι λατρεύω Ελύτη και Χατζιδάκι -ίσως για εντελώς διαφορετικους λόγους που τους λατρεύουν οι άλλοι- και τους Φλόιντ έχω παραγγείλει να τους βάλουν να ακούγονται στην κηδεία μου.

Ο Τεννεσσή ναι, είναι αυτός που έχει κάτι φαρδιές λεωφόρους για να τρέχουν τα Λεωφορεία οι Πόθοι, και που φυτρώνουν κάτι Τριαντάφυλλα στο Στήθος, και τις Νύχτες βγαίνουν Ιγκουάνα, χαχαχα.

Για τους αρχαίους κωμικούς και τραγικούς μην πέφτεις στη λούμπα της νεωτερικότητας και τους κρίνεις με όρους του σήμερα. Στην εποχή τους ήταν ό,τι πιο ρηξικέλευθο υπήρχε και εν πολλοίς εξακολουθούν να είναι τεράστιοι αφού τίποτε παρόμοιο δεν κατάφερε να τους υπερβεί. Για μένα ο ορισμός της τραγωδίας είναι η Αντιγόνη, αν ως τραγωδία ορίσουμε την κατάσταση που εισαι υποχρεωμένος να επιλέξεις ανάμεσα στο σωστό και το σωστό, όχι το σωστό και το λάθος. Κι όταν μέσα στη σκιά του θανάτου εκείνη έχει το μεγαλείο να υμνήσει τον έρωτα με μερικές από τις πιο υπέροχες φράσεις που έχουν γραφτεί γι' αυτόν. Γνώμη μου... Όσο για τους Όρνιθες του Αριστοφάνη -ακόμα αναζητείται αντίπαλος. Επίσης γνώμη μου.

The Motorcycle boy είπε...

Κοριτσάκι είσαι -σιγά μη δε λάτρευες Ελύτη, Χατζιδάκι! Φλόιντ δεν έχω πρόβλημα ν΄ακούγονται στην κηδεία μου, εγώ μόνο να μην τους ακούω κι όλα καλά.

Αυτά που έγραψες από τον Τενεσσί είναι όλα τίτλοι που έχω κλέψει για να τους προσαρμόσω σε δικές μου ιστορίες. Τυχαίο; Δε νομίζω.

Για τους αρχαίους κλασσικούς κάνω αυτό ακριβώς που προτείνεις και γι΄αυτό τους θεωρώ φτυσταίους. Δηλαδή, μπορεί σήμερα να φαίνονται έτσι και γιουβέτσι, αλλά ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥΣ, η μέν Αντιγόνη ήταν ΚΑΡΓΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ (εφόσον πρέσβευε την επικράτηση του θεϊκού νόμου επί του ανθρώπινου -και μιλάμε για την εποχή όπου η φιλοσοφία μεγαλουργούσε στον τομέα της επικράτησης του κοινωνικού νόμου απέναντι στο θεϊκό δόγμα) και οι αηδίες του Αριστοφάνη ήταν κριτική ίδιου επιπέδου και ριζοσπαστικότητας στα πολιτικά πράγματα με τις επιθεωρήσεις του ανεβάζει το Δελφινάριο σήμερα. Βλέπε τις Νεφέλες για παράδειγμα.
Γνώμη μου φυσικά -έτσι;

bernardina είπε...

όχι του θεϊκού επί του ανθρώπινου, ρε συ -και είσαι και αντιεξουσιαστής!
Το νόμο του αίματος -νεκρός αδελφός!- επί των κανόνων της εξουσίας (Κρέων) -δηλ. απαγόρευση ταφής όσων είχαν "προδώσει" την "πατρίδα"- πρεσβεύει η επιλογή της Αντιγόνης! "Διάβασέ" τη από αυτή την οπτική γωνία και θα αλλάξεις γνώμη.
Όλα τ' άλλα στα συγχωρώ επειδή με ειπες κοριτσάκι, χαχαχα

The Motorcycle boy είπε...

Κοίτα -αν είναι να το γυρίσουμε στο "ο Χριστός ήταν ο πρώτος αναρχικός" μπορεί και να το δω έτσι όπως το θέτεις. Η ανάγνωσή σου είναι σύγχρονη (αυτό ακριβώς που μου λες να μην κάνω δηλαδή!)

Στην εποχή του Σοφοκλή η διαμάχη ήταν περί του ποιος υπερισχύει -ο θεϊκός ή ο ανθρώπινος νόμος. Ο νόμος του αίματος (το αίμα μην ξεχνάς είναι ακόμα και σήμερα ένα φασιστικό και συντηρητικό επιχείρημα) στηρίζεται σε τι; Ποιος λέει οτι το αίμα, η συγγένεια, οι πρόγονοι -όλα αυτά είναι ιερά; Οι θεοί! Ποιος λέει τώρα οτι η πατρίδα, η υπεράσπιση της ελευθερίας κι όλα αυτά είναι ιερά και υπερισχύουν των θεϊκών επιταγών; Η κοινωνία. Αυτή η πουστίτσα που ο Κρέων είναι βασιλιάς και η Αντιγόνη απλό κοριτσάκι είναι ο λόγος για τον οποίο θεωρώ τον Σοφοκλή συντηρητίκλα. Αν μου έβγαζε δυο ισότιμους έστω, θα θεωρούσα ενδιαφέρουσα τη διαμάχη που παρουσιάζει. Αλλά εκεί είναι σαν να στήνει καμπόικο -2 καλοί ήρωες απέναντι στις παντοδύναμες ορδές των ινδιάνων. Και, ως γνωστόν, τα καμπόικα ήταν σκέτη παραχάραξη της ιστορίας.

bernardina είπε...

Αρνούμαι να εκχωρήσω την ιερότητα του αίματος στους ρατσιστές και τους φασίστες γιατί δεν την εννοούμε με τον ίδιο τρόπο. Εγώ ποτέ δεν μίλησα για ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ κάποιων... αιμάτων επί κάποιων άλλων. Όπως ποτέ δεν θεώρησα ανώτερο από μένα τον κάθε Κρέοντα επειδή είμαι ένα απλό... κοριτσάκι (χεχε)
Και δεν είναι θέμα νεωτερικής ανάγνωσης, είναι θέμα οπτικής γωνίας. Εξ ου και μίλησα για επιλογή ανάμεσα σε δύο σωστά. (Την αγάπη προς τον νεκρό αδελφό και την υποχρέωση του πολίτη να πραγματώνει την ισονομία υπακούοντας όπως ΟΛΟΙ στους νόμους της πολιτείας.
Και ψυχανεμίζομαι ότι ο Σοφοκλής ήτανε μελούρα, όχι συντηρούκλα στο προκείμενο -άλλο είναι να ταλανίζεται μια ανίσχυρη πλην υπερήφανος κορασίς (και δη από τρανή γενιά) και άλλο να κοκορομαχούνε δυο τριχωροί μαντραχαλέοι για το πιος κατουράει μακρύτερα από τον άλλο... Με άλλα λόγια, εκτός από το να θαμάξουμε, να δακρύξουμε και λιγάκι.

Και ο Χριστός ήτανε κρυφομπαχαλάκιας -δες πώς τους το έκανε λαμπόγυαλο έξω από το ναό, και είπε πως ήρθε για να βάλει φωτιά και τσεκούρι, χαχαχα

The Motorcycle boy είπε...

Πως δεν μίλησες για την ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ κάποιων; Από τη στιγμή που το αίμα είναι ΙΕΡΟ (ιερό για τους διαθέτοντές το μόνο -δηλαδή, αν πήγαινε κανένας Ρόζενκρατς να θάψει το νεκρό, θα του την έπεφτε ΚΑΙ η Αντιγόνη)αυτό οριοθετεί τον ρατσισμό.

Κι ο Χριστός μη νομίζεις -Εβραίος ήταν, όχι μπαχαλάκιας. Είδε οτι πουλάνε μεμοραμπίλια του πατέρα του χωρίς να πληρώνουν ποσοστά και του γύρισε το μάτι ανάποδα. Γι΄αυτό και η φωτιά και το τσεκούρι. Όταν άρχισαν να τρέχουν τα ποσοστά από την καθολική εκκλησία, μόκο ο Τζίζας! Και να τα αγαλματάκια, να τα ποζαρίσματα! (Αλήθεια, σου έχω πει οτι η κόρη μου λέει "οι παπαράτσι των θεών είναι οι παπάδες";)

bernardina είπε...

χα χαχαχα σαν τα μούτρα σου το έχεις κάνει το μικρό! Μαγκιά του!

Μωρέ και τον Γκίλντεστερν θα άφηνα να μου θάψει το αδέρφι μου αν δεν μπορούσα εγώ, προκειμένου να μην το τρων τα όρνια επειδή έτσι κάβλωσε στον μαλάκα με την κορώνα! Και θα του χρωστούσα ευγνωμοσύνη εφ' όρου ζωής... Και προεκτείνοντάς το, ΚΑΝΕΝΑ νεκρό δεν θα άφηνα άταφο, από σεβασμό στην ίδια τη ζωή, αλλά και κυρίως στο θάνατο, ο οποίος ειναι ό,τι πιο δημοκρατικό, γιατί όπως λέει και ένα ταφικό επίγραμμα, Θανάτω πάντες οφειλόμεθα -όλοι χρωστάμε το θάνατό μας.
Αλλά είπαμε -εγώ δεν είμαι το μέτρο, χαχαχα

The Motorcycle boy είπε...

Δεν είσαι το μέτρο σαφώς, επειδή μιλάμε για τον Σόφο-κλαις.
Τουτέστιν δημοκρατικός μεν ο θάνατος αλλά πώς τιμωρείται ο προδότης; Οι θεοί λένε: άπαξ και πέθανε έγινε ιερός -η κοινωνία λέει: δείτε τι παθαίνουν οι προδότες, ούτε μετά τον θάνατο δεν ησυχάζουν.

Επειδή το πέρασμα από τη θεοκρατία στη λογική (δηλαδή το πέρασμα από την κοινότητα στην κοινωνία) ήταν ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ εξελικτικό στάδιο, ο Μπιγκ Σόφο ήταν συντηρητικός. Τόσο απλά και στο υπογράφω σαν κοινωνιολόγος.

ΑΝΑΠΟΔΟ 8 είπε...

Δεν μου αρεσει να παρεμβαινω σε δημιουργικους διαξιφισμους, αλλα Το Αντιγονακι νομιζω και εγω οτι ειναι ενα δημοφιλες χαμπουργκερ στο μενου των αρχαιοελληνικων εξαγωγων πολιτισμου,μαζι με τις κολωνες και τα μελανομορφα αγγεια στο Μοναστηρακι και πλεων ενα καλο σεναριο για Γουεστερν,απο αυτα που γυριζονταν το 60. Μοτορα συμφωνω απολυτα για Αισχυλο και στα περισσοτερα για Αριστοφανη, αν και στους Αχαρνεις νομιζω οτι μιλαει πολυ σωστα. Κατα τη γνωμη μου η πιο προχωρημενη τραγωδια που ακομα μπορει να σταθει ανεξαρτητα, περα απο χωρο χρονο και οτι αυτα μπορει να σημαινουν για την εξελιξη του ανθρωπινου πολιτισμου ειναι οι Βακχες.
Αυτα και σορυ για την παρεμβαση.

The Motorcycle boy είπε...

Είχα κάνει κάποτε κάτι για τον Αριστοφάνη αλλά τώρα δεν θυμάμαι ακριβώς τις κωμωδίες του. Τέλος πάντων -ακόμα κι αν ήταν ο Σεφερλής των αρχαίων παραμένει το γεγονός οτι ο Σεφερλής των αρχαίων βλέπεται μέχρι σήμερα ενώ ο σημερινός Σεφερλής (αλήθεια, που είναι ο Σεφερλής;)...

Ο Σοφοκλής έχει γράψει παραδόξως (μάλλον το έχει κλέψει από άλλον) εκείνο τον "Αίαντα" όπου δίνονται ρέστα και ο πατσάς κόπτεται παρουσία του πελάτου. Και ξεχέζει την θεϊκή παρέμβαση. Μυστήρια πράγματα!

Τι σόρι ρε! Χαρά μας.

ΑΝΑΠΟΔΟ 8 είπε...

E μα γι'αυτο σου λεω οτι εχεις τα δικια σου σχετικα με τον Αριστοφανη.Δεν νομιζω οτι σε ενοχλει ο ιδιος και το εργο του πριν 2000 χρονια. Υπηρξε ο Σεφερλης των αρχαιων ( συμφωνω απολυτα για τις Νεφελες πανω σ'αυτο) γιατι και η τοτε Αθηνα'ι'κη κοινωνια στο συνολο της δεν ηταν τιποτα Ιλισσια Πεδια με φιλοσοφους να ξυνουν το μουσι τους και να κανουν βολτες ανα ζευγη οπως τους φαντασιονονταν οι Ιταλοι της Αναγεννησης. Κοινωνια εμπορων , χορηγων και γκολντεν μποης ηταν και αρκετα χαβαλεδων κατα τ'αλλα που καποτε καποιος τους ειπε, αντι καθε λιγο και λιγακι να σκαρφαλωνετε στην Ακροπολη για να γκρεμισετε τον εκαστοτε Τυραννο, παρτε Δημοκρατια και βγαλτε τα περα μονοι σας. Μια τετοια κοινωνια δεν μπορει παρα να ειχε και τους Σεφερληδες της. Αλλωστε πρεπει να υπηρχαν παραπανω απο ενας, αλλο που εμεις ξερουμε κυριως τον Αριστοφανη.Σε ενοχλει η διαχρονικοτητα που επικαλειται ο καθε σημερινος Λαζοπουλος για το συγγραφεα για να δωσει και καλα κυρος στο εργο του γιατι ξερει οτι οι τριγυρω θα μασησουν με το αρχαιο μαρμαρο. Το προβλημα ξεκιναει απο τη στιγμη που ο Κουν - Τσαρουχης κλπ συνεργατες αποφασισαν πως η μεταπολεμικη Ελλαδα πρεπει οχι μονο να ανηκει αποκλειστικα στον Αριστοφανη και την Αττικη κωμωδια,αλλα να αποτελει και συνεχεια της, ενω στο μεταξυ στους ενδιαμεσους αιωνες υπηρξε καπου διπλα Μολιερος, Γκολντονι, Πιραντελο, Ερλ :)))) κλπ κλπ κλπ ... που οπως και να το κανουμε μιλησαν με πιο συγχρονους ορους, αρα πιο κοντα στο σημερα.

The Motorcycle boy είπε...

Τώρα το πιάνεις σωστά το ζήτημα. Καθότι στον πούτσο μας τι έκανε και τι δεν έκανε ο καθείς στην εποχή του (εφόσον δεν είμαστε ιστορικοί βεβαίως). Τα κείμενα διαβάζονται σήμερα και κρίνονται αναλόγως. Όπως λοιπόν πετάγαμε ντομάτες στον Σιδηρόπουλο όταν έλεγε οτι ήταν δισέγγονος του Ζορμπά (που μπορεί και να ήταν), το ίδιο πρέπει να πέφτουν ντομάτες στον Λαζόπουλο που την έχει δει μετενσάρκωση του Αριστοφάνη.
Κι όλοι αυτοί οι αρχαιολάτρες ξεχάσανε να μας πούνε οτι οι Αρχαίοι ημών με τους οποίους μας ζαλίζουν ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΡΧΑΟΙ, είναι η Αναγεννησιακή μεταφορά τους (διαβάζεται και λογοκρισία ή παραποίηση) από καλόγερους. Τουτέστιν, οι κλασσικοί τραγικοί, οι κωμικοί, οι φιλόσοφοι που διαβάζουμε και προσκυνάμε είναι μεταφράσεις των μεταφράσεων από τα ιταλικά.

Τώρα αν ο Κουν κι ο Τσαρούχης γουστάρανε -μαγκιά τους. Εγώ δε γουστάρω.

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι