Δευτέρα, Αυγούστου 16, 2010

Χαβαλέ ή Χαλβαλέ;

Θα μπορούσε να θεωρηθεί χοντροκομμένο αστείο αν δεν ήταν τόσο εκνευριστικό. Δηλαδή, κάτι σαν σκηνή από ταινία του Μπεν Στίλερ με τον περί ου ο λόγος να σκουπίζει τον κώλο του στο σεμεδάκι της πρωταγωνίστριας ή να τριβέται σε μια ιδρωμένη τριχωτή κοιλιά ή να πλασάρει τα χύσια του για ζελέ μαλλιών –τέτοιου είδους αστείο εννοώ. Χοντροκομμένο, βλακώδες, γελάσαμε πάλι βρε παιδί μου, σε καλό να μας βγει! Αμ δε...
Για αυτό το πράγμα λέω, για το 4ο σίκουελ του «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα». Θα μπορούσε, λέω, να παραμείνει η όλη υπόθεση στα όρια του χοντροκομμένου αστείου (όπως και τα δυο προηγούμενα σίκουελ) αν δεν αντιμετωπιζόταν το γεγονός με διθυράμβους ανάλογους των υποθετικών γυρισμάτων του σίκουελ του «Ταξιτζή» και μάλιστα με το αυθεντικό καστ!

Το έχω γράψει και παλιότερα –εγώ αυτές τις ταινίες δεν τις θυμάμαι. Όχι οτι δεν πήγαινα σινεμά το ΄80, όχι πώς δεν διάβαζα περιοδικά κ.λ.π. Όλα τα ‘κανα αλλά αυτή τη «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα» αναγκάστηκα να τη γκουγκλίσω για να μάθω πότε πρωτοπαίχτηκε. Διάβασα λοιπόν οτι η ταινία βγήκε το 1982 - ‘ντάξει. Εγώ εκείνη την εποχή θυμάμαι οτι είδα στη ζούλα (καθότι ανήλικος) την «Απόδραση από τη Νέα Υόρκη», την «Έξαψη» (με το πρώτο πέρασμα –δυναμίτη του Μίκυ Ρουρκ), τον «Ταχυδρόμο που χτυπάει πάντα δυο φορές», τη «Ντίβα», το «Μεφίστο» (από το οποίο δεν είχα καταλάβει Χριστό).... αυτά θυμάμαι. Από ελληνικές θυμάμαι τους καταπληκτικούς «Απέναντι» (με τον αισχρό ήχο) κι από επιπέδου «Ρόδα...» θυμάμαι μόνο «Τα Τσακάλια» κι αυτό επειδή είχαμε πάει στο σινεμά για να κανιβαλίσουμε –ειδικά στη σκηνή του τέλους όπου ο Γαρδέλης πεθαίνει από τη θανατηφόρα μίξη ούζου και φούντας είχε γίνει κόλαση μέσα στη ΝΑΝΑ, ήταν κάτι πάνκηδες που πηδάγανε πάνω στα καθίσματα μέχρι να σπάσουν και μετά τα πετάγανε στην οθόνη, τέλος πάντων.... «Ρόδα, τσάντα» και τα παρεμφερή θυμάμαι να έχω δει γύρω στο εικοσάλεπτο σπαστά όταν παιζόταν η ταινία σε κάποια δευτεράτζα ιδιωτικό κανάλι –εκεί κάπου στα τέλη του ’90. Κι εντάξει, μια ταινία της οποίας το «τρελό γέλιο» σηματοδοτείται από αστεία του τύπου: χοντρομπουχέσας (Στηβ Ντούζος) κλείνει τρύπες μυρμηγκιών σε σχολικό προαύλιο για να μην πέσει μέσα ο Νίκος ο Ρίζος, εεεε δε νομίζω οτι αντέχεται για πάνω από πεντάλεπτο τη φορά. Στις τέσσερις φορές μάλιστα έχει προσαρμοστεί το ανοσοποιητικό σου και την αναγνωρίζεις παύλα αποφεύγεις αστραπιαία κάθε που το τηλεκοντρόλ σου την εμφανίζει. Τα γράφω όλα αυτά για να εξηγήσω οτι η άποψη που έχω σχηματίσει για την ταινία είναι ερασιτεχνική και βασίζεται στο αίσθημα απέχθειας που μου προκαλεί, δεν είμαι εμπεριστατωμένος σαν το Δανίκα ας πούμε....

Το 1981 είχε γίνει η τρομερή συναυλία του Rory Gallagher στη Νέα Φιλαδέλφεια και είχαμε πάει (αν και σνομπάραμε γενικώς τους χαρντροκάδες). Είχαμε απολαύσει τότε δακρυγόνα κοκτέιλ με πυροσβεστικό νεράκι από τις μάνικες, είχαμε αρπάξει και κάτι γκλοπιές για να μπει ευτυχισμένα το σχολικό έτος. Προσωπικά πάντως, Rory δεν θυμάμαι να άκουσα εκείνη τη μέρα.

Το 1981 είχε επίσης γίνει το τριήμερο Ανεξάρτητου Ήχου στο Σπόρτινγκ με Metro Decay –Birthday Party, Magic De Spell –Fall, Forward Music Quintet –New Order, μια βδομάδα μετά από τον Rory. Θυμάμαι οτι πονάγανε ακόμα οι πλάτες μας από τις γκλοπιές, πήγαμε κουτσαίνοντας στο Σπόρτινγκ κι εκεί τα ξεχάσαμε όλα. Ποιοι είμαστε, γιατί είμαστε έτσι, πού πάμε, πού μας πάνε... Σκαστοί από τα σπίτια μας (αφού μετά τα ντράβαλα της Νέας Φιλαδέλφειας οι γέροι δεν ήταν τόσο πρόθυμοι να επιτρέψουν και να χρηματοδοτήσουν άλλες συναυλιακές εμπειρίες) άυπνοι ή τίγκα στα χάπια... Παιδιά στη σειρά να βάψουν τα μάτια τους ακουμπισμένα στον τοίχο του Σπόρτινγκ, οι μπάτσοι να ρίχνουν ξύλο στον Ηλεκτρικό... Αυτά γινόντουσαν το 1981.

Και το 1982 το περάσαμε στην Πλάκα –ήταν λίγο πριν κλείσουν με το ζόρι τα μαγαζιά εκεί πέρα για λόγους «ανάπλασης της περιοχής». Οι Stress από τα νότια έπαιζαν στην Αρετούσα -«Athens burnin’ everythin’s burning» -μαζί τους οι Auswitz, οι Ανυπόφοροι και οι Ex Humans νομίζω, σπάγανε τα τσιμέντα από το pogo. Ήτανε και οι Ταξιαρχίες στο Sky Lab παραδίπλα, κυνηγιότανε ο Τζιμάκος με τους άλλους μαλλιάδες του γκρουπ στην πλατεία της Φιλόμουσας, παίζανε μακριά γαϊδούρα, πουλάγανε το και καλά χίππικο ανέμελο υφάκι τους κι από κοντά οι πάνκηδες έτοιμοι να τους πλακώσουν στις φάπες. Θυμάμαι οτι απεχθανόμασταν τους μαλλιάδες με το στυλ Ιησούς Χριστός, απεχθανόμασταν τους χίππηδες -ένας φιλαράκος, ο Σπήλιος τους κόλλαγε ένα κατοστάρικο στη μούρη να πάνε να κουρευτούν και να του φέρουν τα ρέστα (επέμενε σ΄αυτό το τελευταίο με τα ρέστα επειδή φοβόταν μήπως το αρπάξει κανείς το κατοστάρικο πριν προλάβει να τον εμποδίσει). Κι όταν ήρθε η Εταιρεία Καλλιτεχνών στο Παλαί της Γλυφάδας (χωρίς τον Σιδηρόπουλο μια Κυριακή πρωί) για συναυλία μαζί με τους Stress και πάλι ξύλο έπεσε –πάνκηδες με μαλλιάδες....

Πάνκηδες με μαλλιάδες, μεταλλάδες με γκιράπια, σχολεία μεταξύ τους σε αγώνες μπάσκετ ή βόλεϊ, στον Μίλωνα, στη ΛΑΝΣ ή στο Παλαί... Χούλιγκανς στα ντέρμπυ νομίζω... Πού κολλάει σε όλα αυτά το «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα»; Το γκιράπια των ντισκοτέκ δε νομίζω να πήγαν να το δουν στους σινεμάδες καθότι, ακόμα κι αυτοί είχαν έναν αυτοσεβασμό, δεν θα πήγαιναν να δουν ταινία που έπαιζε ο Γκιωνάκης, ο Φωτόπουλος κι ο Ρίζος –ηθοποιοί που άρεσαν στους γέρους τους, για όνομα του θεού! Άντε, να πούμε οτι πήγαν στους σινεμάδες τα κοριτσάκια του Σούπερ Κατερίνα επειδή έπαιζε ο Γαρδέλης... Αλλά μέχρι εκεί από πιτσιρικαρία. Αν η συγκεκριμένη ταινία έκοψε εισιτήρια στις αίθουσες, το κοινό θα πρέπει να ήταν σκατόγεροι που έτρεξαν να πάρουν μάτι κάνα μπουτάκι κι ολίγο από βυζί (άλλωστε ο Ευστρατιάδης ήταν γνωστός για τις λάιτ τσόντες του) ή «προοδευτικοί γονείς» (απ΄αυτούς που δήλωναν πρόθυμοι ν΄ακούσουν τα παιδιά τους κι όταν τα κορόιδα πήγαιναν να αρθρώσουν λέξη άρχιζαν τα «σκάσε μούλε, μια κατοχή σου χρειάζεται!»)

Μέχρι εδώ λοιπόν έχουμε να κάνουμε με μια ταινία η οποία δεν ακούμπησε ούτε τα πόμολα των σχολικών αιθουσών όταν πρωτοβγήκε. Αλλά τότε τι συνέβη και φτάσαμε στα τωρινά; Έχω κάποια εξήγηση –όχι πολύ έγκυρη, καθότι δεύτερο χέρι. Δεν τα έζησα, μου τα είπαν. Και τι μου είπαν;

Όπως εμείς είχαμε διαποτιστεί στα μικράτα μας από Καλατζή (Θα πάω στη ζούγλα με τον Ταρζάν), Κατέβα (Τ΄άσπρα τα χεράκια σου τα γιασεμάκια σου), Βιολάρη και Πουλόπουλο (ο Βιολάρης το βιολί του και ο Πουλόπουλος....) συν Βουγιούκλω, Φώσκολο κ.λ.π. έτσι οι σημερινοί τριαντάρηδες (συν πλην κάτι) μεγάλωσαν μέσα στην σκουπιδοϊδιωτική τηλεόραση. Μεγάλωσαν στα απογεύματα του Star και του Alter πού πρόβαλλαν συνέχεια Παπασούζες, Γυναικάρες από το Κιλκίς, Ταμτάκους και φυσικά Στηβ Ντούζους. Όταν λοιπόν ήταν ηλικιακά πρόθυμοι να φανατιστούν έπεσαν πάνω στις βιντεοσκουπιδοκασέτες του ’80. «Αυτές ξέρουν, αυτές εμπιστεύονται», που έλεγε και η διαφήμιση.

Βεβαίως, θα αναρωτηθείς –αν λόγω τηλεαποβλάκωσης κόλλησαν με αυτές τις σαχλαμάρες γιατί οι πιτσιρικάδες του ’80 δεν κόλλησαν με τις ταινίες της Φίνος Φιλμ; Θα απαντήσω οτι: πρώτον κολλήσαμε μέσω υπνοπαιδείας με αποτέλεσμα να έχουμε απομνημονεύσει ένα κάρο ατάκες αυτών των ταινιών και δεύτερον δεν συγκρίνεται ο τηλεοπτικός βομβαρδισμός του ’90 και του ’00 με την τηλεόραση του ’80. Το '80 θυμάμαι η τηλεόραση είχε μονάχα 2 κανάλια και το πρόγραμμα ξεκίναγε στις 6 το απόγευμα (αρχικά) ή έκανε μεσημεριανό διάλειμμα λίγο αργότερα. Από τα μέσα του ’90 και δώθε το τηλεκοντρόλ γέμισε κανάλια και τα κεφάλια των θεατών πλημμύρισαν σκουπίδια.

Βάλε και την διαφορετική, διαχρονικά, προσέγγιση των γονιών στα παιδιά τους καθότι άλλο ο πατέρας ο δικός μου πού μου χαμογέλασε πρώτη φορά όταν μπήκα στο Πανεπιστήμιο κι άλλο ο πατέρας του σημερινού 27χρονου για παράδειγμα, πού πάει μαζί του arena στις συναυλίες...

Βάλε και την ταυρίνη που κυλοφορεί από το ’90 και δώθε σε μεγάλες δόσεις στις παιδικές τροφές και κάνει τα καινούργια παιδιά ανθεκτικά στη σαχλαμάρα –όλα αυτά μετράνε, μη νομίζεις....

Κι επειδή όλα αυτά μετράνε πολλοί θα πάνε να δουν το καινούργιο «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα» (με πολλά ζόμπι της δεκαετίας του ’80, αλλά και με Κωστέτσο, Γαλάτη και Κατσουράνη!!!) Θα πάνε «για κάψιμο» -όπως έχω ακούσει να λένε. Και γι΄αυτό (για το «κάψιμο» ντε) μάλλον συμμετέχει κι ο Τζόνι ο Βαβούρας, ο μεγαλύτερος μαϊντανός του «ελληνικού άρεγκραουντ» που θα΄λεγε κι ο Πιλάλας. Αποδεικνύοντας βεβαίως οτι είχαν δίκιο οι πάνκηδες που κυνηγάγανε τους μαλλιάδες και κοροϊδεύανε τους μεταλλάδες...

Θα στο κάνω λιανά τώρα, θα στο δώσω συμπερασματικά, να πούμε: αυτή η παπαριά που θα βγει στις αίθουσες πιστεύεις οτι εκπροσωπεί (ή έστω καταγράφει) τις συμπεριφορές των σημερινών πιτσιρικάδων; Θεωρείς οτι αυτή ταινία είναι «νεανική»; Σαφώς και όχι. Πρόκειται για μια ταινία η οποία γυρίστηκε από τον ξάδερφο του Μαθουσάλα και στην οποία οι νεαροί σε ηλικία είναι χαζοχαρούμενα του συστήματος μόντελινγκ, ενώ οι συμμετέχοντες ηθοποιοί ανήκουν κυρίως στη γενιά των παλαιμάχων –παππούδων –άιντε πέθανε ρε! Συμφωνούμε;

Τα ίδια ακριβώς ίσχυαν και όταν πρωτοκυκλοφόρησε η ταινία! Το ίδιο Μαθουσάλας ήταν ο σκηνοθέτης, το ίδιο ξοφλημένοι δημογέροντες οι ηθοποιοί, το ίδιο αγγούρια του μόντελινγκ (τότε λεγόταν αλλιώς –μην επεκταθούμε) ήταν οι νεαροί που «έπαιζαν» στην ταινία.

Επειδή λοιπόν νομίζω οτι ένας σημερινός πιτσιρικάς θα το θεωρούσε βρισιά αν του έλεγαν οτι το «Ρόδα, Τσάντα και Κοπάνα 2010» αντιπροσωπεύει τη γενιά του, επειδή ένας τριαντάρης θα ένιωθε εξίσου προσβεβλημένος αν του λέγανε οτι το Safe Sex αποτελεί καταγραφή των νεανικών του ανησυχιών, επειδή όλα αυτά....

Κόψτε το παραμύθι με το «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα» πού αναβιώνει τη δεκαετία του ’80! Όση σχέση έχει ο Βασίλης Μυριανθόπουλος με τη δεκατία του ’00, άλλη τόση είχε κι ο Όμηρος Ευστρατιάδης με τη δεκαετία του ’80.

Κι αν σου έρθει να ρωτήσεις, «ποιος πούστης είναι αυτός ο Μυριανθόπουλος;» έχεις κατανοήσει πλήρως τον παραλληλισμό μου.

Πάρε κι ένα βιντεάκι τώρα, για να δεις πώς θυμάμαι εγώ την αρχή της δεκαετίας του ΄80.


Κι ένα ακόμα, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.
Εύκολα.

69 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

Ανώνυμος είπε...

αυτο με την ταυρινη δεν τοπιασα...
Παντως στην επαρχια η ταινεια εκανε παρα πολλα εισητηρια απο πιτσιρικαδες.

The Motorcycle boy είπε...

Κάπου το΄δα στις παιδικές τροφές ρε παιδί μου και σκέφτηκα οτι με την ταυρίνη φτιάχνεις μυαλό βοϊδινό. Έτσι το σκέφτηκα...

Δεν ήμουνα στην επαρχία και δεν ξέρω -αλλά έχω περιέργεια. Οι πιτσιρικάδες πού πήγαν να τη δουν, γιατί πήγαν; Εκτός αν μιλάμε για επαρχία όπου παίζει ο σινεμάς 2 ταινίες το μήνα και πάει όλο το χωριό βρέξει -χιονίσει.

bernardina είπε...

Όχι ρες πούστη μου! Τα σκουπίδια της γενιάς μου έγιναν θησαυρός των σημερινών τριαντάρηδων; Πες μου ότι κάνεις πλάκα! Σε εκλιπαρώ, ΠΕΣ ΜΟΥ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΛΑΚΑ και υπερβάλεις, αλλιώς θα πάω να πλακώσω τους Κιουρ και τον Τομ Γουέιτς στις σφαλιάρες (ο Ζάπας θα τη γλιτώσει για ευνόητους λόγους). Και μη ρωτήσεις γιατί τους Κιουρ και τον Γουέιτς -πού να σου εξηγώ...
Όμως ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, πες μου πως κάνεις πλάκα! Καλτ το "ρόδα τσάντα και κοπάνα"; Και θα πάνε να το δούνε; Μα τότε δεν έχουνε κάψει εγκέφαλο, έχουνε καεί σε επίπεδο κυτταρικού πυρήνα!

The Motorcycle boy είπε...

Ρε παιδί μου δεν είδες τον αποπάνω που λέει οτι ΚΑΙ Η ΠΑΛΙΑ ΤΑΙΝΙΑ είχε κάνει πολλά εισιτήρια στην επαρχία από πιτσιρικάδες; Λίγο θέλω για να πιστέψω οτι ζούσα στο Δέλτα του Κενταύρου εκείνα τα χρόνια, γι΄αυτό τα θυμάμαι διαφοαρετικά!

Μακάρι να σου έκανα πλάκα -ρίξε ένα γκούγκλισμα με τον τίτλο της ταινίας και θα δεις τι γίνεται. Μόνο να έχεις αντιεμετικά μαζί σου.

Υ.Γ.: Και δεν πας να πλακώσεις και τον Ζάπα έτσι που κάθεται σα χάνος στο Ζάπειο; Τι κωλώνεις;

Ανώνυμος είπε...

Οι πιτσιρικαδες γεμισαν το σινεμα και γουσταραν, αυτο το ειδος ταινιων πουλαγε παρα πολυ τοτε- ζουσα κρητη.

The Motorcycle boy είπε...

Τι να σου πω -για να το λες έτσι θα είναι, σε δέχομαι.

Εγώ μίλησα για την Αθήνα στην οποία πέρασα τη συγκεκριμένη εποχή, παρακάτω δεν γνωρίζω.

Πάντως θα συμφωνείς μαζί μου οτι η συγκεκριμένη ταινία (και όλες οι σχετικές) ΔΕΝ ήταν αντιπροσωπευτικές των πιτσιρικάδων του '80.

Ανώνυμος είπε...

οχι δεν ηταν, αν και πιστευω οτι τοτε η επαρχια σε σχεση με την Αθηνα ηταν αλλος κοσμος

Ανώνυμος είπε...

α και κατι ακομα, σε συτη την ταινια νομιζω παιζει μια ομορφη σουζα απο Ζ1000

The Motorcycle boy είπε...

Σαφώς ήταν άλλος κόσμος η επαρχία και άλλος η Αθήνα (και νομίζω οτι παραμένει) γι΄αυτό άλλωστε σε ρωτάω εσένα που έζησες εκεί, τότε.

Συμφωνούμε λοιπόν να υποθέσω και στην κεντρική μου άποψη η οποία είναι "ρε σάλτα γαμηθείτε που θα μας πείτε οτι το Ρόδα, τσάντα είναι αναβίωση του ΄80!"

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνουμε απολύτως!

The Motorcycle boy είπε...

Κάτι χρέπια είχα δει σε κάποιες σκηνές -XL και άλλα 125άρια και μπόλικα παπιά. Αλλά όπως έγραψα δεν έχω δει ολόκληρη την ταινία, ήταν πέρα από τις δυνάμεις μου.

The Motorcycle boy είπε...

Χαίρομαι που συμφωνούμε -όχι για άλλο λόγο αλλά επειδή δεν θα ήθελα όλη η κουβέντα να εκφυλιστεί στο πόσα εισιτήρια έκοψε ή δεν έκοψε η ταινία. Δεν ήταν εκεί το θέμα μου, άλλωστε.

bernardina είπε...

Μανάρι μου, ο ΦρανκΖάπας κάθεται στο ΦρανκΖάπειο της κόλασης και τραγουδάει με πόνο και καημό Why does it hurt when I pee και δεν τολμάω να τον ενοχλήσω, κατάλαβες; Αλλιώς θ' άκουγε κι αυτός τα μπινελίκια του...

Ρε φίλε, τελικά εγώ ΠΟΥ στην οργή μεγάλωσα; Σε παράλληλο σύμπαν; (Ground control to major Tom: WAKE UP mate!) Γιατί αλλιώς θυμάμαι τη γενιά μου, γαμώτο! Εντάξει, δε λέω, υπήρχαν και κάτι ξενέρωτα, κάτι χαζοχαρούμενα αλλά δεν ήταν αυτά που έδιναν τον τόνο.
Αν υποψιαστώ ότι τώρα παίρνουν υπούλως και πουστίκως την εκδίκησή τους αναγορεύοντας κάτι τέτοιες παπαριές σε δείγμα... νεανικής κουλτούρας, θα κάψω τα βινύλιά μου!

Snowball είπε...

Καμιά φορά σκέφτομαι ότι όταν ήμανε πιτσιρικάς γινόντουσαν τρελές καφρίλες που τώρα ή δεν γίνονται ή απλά δεν τις παίρνω χαμπάρι...

Το ξύλο που έπεφτε ήταν ανελέητο για τα ποδοσφαιρικά, την μουσική, σκινάδες με πανκς, σε εκείνη την ρημάδα την Καλλιθέα πολλοί πήγαν και γύρισαν ξυπόλυτοι...

Εγώ δεν είμαι βέβαια τόσο χούφταλο όσο εσύ, 32 σε δυο μέρες γίνομαι, αλλά κοιτώντας πίσω με εντυπωσιάζει πολύ το πόσα γίνονταν σε εποχές που δεν υπήρχαν τόσες παραστάσεις, το τζιζ κακό ίντερνετ και δεν συμμαζεύεται... Το σκηνικό που περιγράφεις με τα πάνκια μέσα στην ΝΑΝΑ πολύ με εντυπωσίασε...

Για την ταινία...

Κοίτα τώρα τι γίνεται... Προσωπικά είμαι τεράστιος φαν του trash... Κάποια πράγματα είναι τόσο χαμηλής ποιότητας και ξεφτιλισμένα που καταλήγουν να έχουν άποψη, να κάνουν statement, χωρίς να το γνωρίζουν ή να το αντιλαμβάνονται οι δημιουργοί τους... Την ταινία δεν θα πάω να την δω... Μπορεί να την κατεβάσω από κανένα torrent αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν θα μου αρέσει γιατί δεν είναι real thing, είναι κόπια, απομίμηση και αρπαχτή... Οι ταινίες εκείνης της εποχής έχουν πλάκα για μένα που το 1982 ήμουν 4 ετών διότι βλέπω μια εικόνα μιας κοινωνίας που δεν γνωρίζω, ίσως να είναι και θεόστραβη και ψεύτικη, και που κάνει κρα από μακρυά ότι προσπαθεί απεγνωσμένα να το παίξει μοντέρνα και ξένοιαστη και αμερικάνα, μακρυά από το παρελθόν της και την μιζεριά της να χαρεί μια ευημερία που δεν υπάρχει με την λαχτάρα του πεινασμένου που βρίσκεται μπροστά σε πολύ φαί και τρώει μέχρι να ξεράσει... κι εννοείται τα κάνει πουτάνα όλα...

Καλό μεσημέρι.

antidrasi+sex είπε...

Κοίτα, όταν είχε βγει η ταινία τότε, εμένα μου άρεσε. Τις είχαμε νοικιάσει από το βίντεο κλαμπ.
Και το λέω σοβαρά.

Μετά, βέβαια, τελείωσα το δημοτικό και πήγα γυμνάσιο.
(ίσως βέβαια σου λύνεται η απορία, ΠΟΙΟ ήταν το κοινό της τότε).

The Motorcycle boy είπε...

Ναι, κάπως έτσι το λέει κι ο φίλος μου ο πάλιουρας -οι φλώρες εκδικούνται. Απορώ όμως ρε Μπερνάρ, πού στο διάολο το σκέφτηκαν να εκδικηθούν με αυτό; Χάθηκαν οι αηδίες τύπου "το αίμα των αγαλμάτων";

Snowball, έχω μείνει κι εγώ ξυπόλυτος από τους βρωμιάρηδες τους σκιν -πάμε παρακάτω. Δεν ξέρω αν ήταν εντυπωσιακό το σκηνικό (άλλωστε ίδια ζωντάνια είδα κι από κάτι πιτσιρίκια 10χρονα που βλέπανε την ταινία της Χάνα Μοντάνα πρόσφατα, κι ας μην σπάσανε το σινεμά), αλλά απλά το ανέφερα σαν ενδεικτικό του πόσο αντίθετοι ήμασταν με τέτοιες λογικές καπελώματος.

Trash εντάξει -κι εγώ μαζί σου (δεν μου αρέσει, αλλά λέμε). Trash είναι ο Γουότερς και ο Γουόρχολ όμως. Αυτό το πράγμα των βιντεοταινιών είναι σκέτη βλαχιά του ιδρωμένου χοντρού με τη χρυσή καδένα που το παίζει σκηνοθέτης για να μσζέψει υλικό για τα μοναχικά του βράδια. Υπάρχει διαφορά λοιπόν... Όσο για την εικόνα της κοινωνίας, όση σχέση έχει η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων με την ελληνική κοινωνία του ΄80 άλλη τόση σχέση έχουν κι αυτές οι ταινίες.
Μην δίνουμε ανύπαρκτες διαστάσεις σε πράγματα που ορίζουν το κατώτερο του τίποτα -ε;

bernardina είπε...

Φιλαράκο Snowball, για να σου δώσω να καταλάβεις πόσο κάλπικες και φέικ ταχαμουδήθεν κόντρα στη μαμά και το μπαμπά και γαμωκαιδέρνω είναι τέτοιες παπαριές ταινίες -και όχι μόνο-, θα προσπαθήσω να σου εξηγήσω δυο πραγματάκια. Λοιπόν, όταν, όπως περιγράφει και ο μότορας, στην αληθινή ζωή οι αληθινοί άνθρωποι/έφηβοι έκαναν ό,τι περιγράφει, στη μεγάλη οθόνη κάτι μπαμπόγεροι που μύριζε ο χνώτος τους ναφθαλίνη προσπαθούσαν να δώσουν τη δική τους σκοροφαγωμένη εκδοχή του ατίθασου νιάτου έτσι όπως την αντιλαμβανόταν ο εγκέφαλός τους που δεν οξυγονονωνόταν και τόσο αποτελεσματικά (και διευκρινίζω εδώ ότι ο μπαμπογερισμός για μένα είναι state of mind, όχι ηλικιακό ζήτημα, να εξηγούμαστε). Όσο για την "καλλιτεχνική" άποψη του πράγματος, άσ' τα να πάνε στο διάολο. Μα αυτές οι ταινίες ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝ τρας -είναι η αφυδατωμένη, αποστεωμένη ματιά της κάθε άσχετης μικροαστής μανούλας για το τι σημαίνει νεανική αγριάδα. Με πιάνεις;
Και, πλιζ, μη γίνεσαι τόσο patronizing και περιφρονητικός όταν μιλάς για την προ-ίντερνετ γενιά. Ασφαλώς και γίνονταν πράγματα και θάματα τότε. Μη σου πω ότι γίνονταν καλύτερα και περισσότερα και πιο αυθεντικά, γιατι θα υποπέσω εγώ στο φάουλ για το οποίο σε "κατηγορώ". Όμως δεν εφευρέθηκε ο τροχός πριν από δέκα χρόνια, you know!

The Motorcycle boy είπε...

Α+Σ αν τη νοίκιασες όταν βγήκε από βίντεοκλαμπ πάει να πει οτι δεν παίχτηκε στους σινεμάδες. Αν παίχτηκε στους σινεμάδες πάει να πει οτι τη νοίκιασες κάνα δυο χρόνια μετά, όποτε... μικρό παιδί είσαι, δικαιολογείσαι.

Και στην κόρη μου άρεσε η Ντόρα η μικρή εξερευνήτρια, αλλά δεν πάει να πει αυτό οτι η Ντόρα συμβολίζει το βρετανικό μεταπάνκ!

bernardina είπε...

Και για όσους δεν συνειδητοποίησαν την ειρωνεία του πράγματος: ανεβήτε πάνω πάνω, κοιτάξτε την εικόνα στην κορυφή του μπλογκ, διαβάστε τη φράση κάτω από τον τίτλο του, μελετήστε τις φάτσες δεξιά. Πώς λέμε "ρόδα τσάντα και κοπάνα"; Ε, ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ!!!
Γεια σου ρε μότορα με τις αντιστίξεις σου, χεχε

trelos είπε...

κοίτα, την ταινία δεν την έχω δει, ούτε τα τσακάλια (που να ξέρω ότι θα γίνει τέτοιο σκηνικό στο νανά, να τρέξω), νομίζω όμως ότι μπορώ να βοηθήσω λίγο στην κουβέντα

σαφώς και είδαν την ταινία τα κορίτσια της σούπερ κατερίνα και ήταν πολλέεεες! (κι η αδερφή μου ανάμεσά τους)

την είδανε και γκιράπια, μπορώ να στο βεβαιώσω (λόγω αδελφής και πάλι, τέτοια παλικαράκια έκανε παρέα -συχνάζανε στα ρόλλερ της ηλιούπολης, συνήθως καβαλούσανε μικρά εντουράκια και γουστάρανε ψάλτη και γαρδέλη αδιαφορώντας για οποιαδήποτε άλλη παράμετρο της ταινίας..)

την είδανε και πολλά παιδάκια εκτός μουσικών ..κινημάτων, το ξέρω γιατί τέτοιες ταινίες (εκτός από σούπερμαν και σπίλμπεργκ) βλέπανε φίλοι και συγγενείς κι ήταν ο βασικός λόγος που εγώ δεν πήγαινα σινεμά κι έτσι την έξαψη, τον ταξιτζή, τον αταίριαστο, το μεφίστο κι όλα τα συναφή τα πλάκωσα φοιτητής στους θερινούς το '85 για να συνέλθω από το σοκ της πρώτης επαφής με τις συνελεύσεις του φυσικού..

The Motorcycle boy είπε...

Bernrdina, έχω την αμυδρή υποψία οτι ο τροχός δεν έχει εφευρεθεί ακόμα ή ίσως κάποιοι τον βρήκαν και τον πήραν και φύγανε και μείνανε εμείς στον άσσο.

Τρελέ, δεν διαφωνώ με όσα λες -απλώς θα παρατηρήσω οτι ορίζεις ένα μικρομεσαίο νούμερο πιτσιρικάδων (3-4 χιλιάδες στην Αθήνα) οι οποίοι λόγω μη ομοιγένειας δεν επηρέαζαν πουθενά εκείνη την εποχή. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή σ΄ένα παλιότερο ποστ που μιλούσα για τα συγκροτήματα της εποχής (τα οποία μάζευαν 2- 5 χιλιάδες σκληροπυρηνικών στις συναυλίες τους) κάποιος είχε παρατηρήσει οτι επρόκειτο περί μεμονομένων περιπτώσεων μεταξύ μικροομάδων.
Γι΄αυτό απορώ κι εγώ -κατάλαωες;

Manuel είπε...

Θανατηφόρο μείγμα ούζου και φούντας!!!!! Χαχαχαχαχα!!!!! Θεός...

Manuel είπε...

Παρεμπιπτόντως, να επισημάνουμε εδώ ότι το ΝΑΝΑ είχε παράδοση σε προβολές με συμμετοχή των θεατών πέραν της συνήθους. Μιλάμε για κανονικά χάπενινγκ. Π.χ. αντιδράσεις κανονικού κοινού σε ποδοσφαιρικό αγώνα στην "Απόδραση των 11" ή στο Ρόκυ 3. Είχε γκρεμιστεί το σινεμά όταν ο Σταλόνε έριξε την καλή τελευταία μπουνιά στον θηριώδη μαύρο μοϊκανό.

bernardina είπε...

Μανολίτο, ρώτα τον Μότορα να σου πει αν ξέρει τι σημαίνει "μεταμεσονύκτιες στο Άλφαβιλ" ;-) (χεχεχε)

The Motorcycle boy είπε...

Bernardina, υπήρχαν κι αυτές στο ΙΝΤΕΑΛ μην ξεχνάς -πού ήταν κάποια εμπειρία να μπεις και να βγεις. Ευτυχώς που ποτέ δεν ήμασταν νηφάλιοι αλλιώς θα τραυματιζόταν ο ψυχισμός μας.
Στο Αλφαβίλ δίπλα έμενα.

Manuel ναι -δεν κάνω πλάκα. Επειδή έχασε τη γκόμενα πήγε σ΄ένα σπίτι ο Γαρδέλης (Μόρισον και Χέντριξ στους τοίχους και μουσική απ΄αυτές που γράφουν για τις αμερικάνικες τσόντες κάτι αμερικάνοι χλέμπουρες) και κατέβασε τα καραφάκια του, κάπνισε μετά τη γκάνζα του και απέθανε! Εντελώς.

Ναι, το ΝΑΝΑ την είχε την παράδοση -το είχαν ξανασπάσει κάτι παλιόπαιδα όταν έβαζε την "Τάξη του '84". Τι να πεις;

b.b. chris είπε...

Κατ' αρχήν την εν λόγω ταινία και τις περισσότερες σαν αυτή, είναι κομμάτι δύσκολο να τις έχει δει κάποιος στο σινεμά γιατί ανήκουν στο ευγενές είδος των βιντεοταινιών που ευδοκιμούσε τότε.

Από κει και πέρα σαφώς και στα '80'ς ευδοκιμούσε όλη αυτή η αισθητική, της βάτας, της γκέτας, της φράτζας, του XL 250, του Michael Jackson, της Madona, της καφετέριας, του νες με γάλα, του ούζου με πορτοκάλι, κλπ...

Υπήρχαν και άλλα πράγματα, αλλά ήταν πολύ μικρά σε μέγεθος σε σχέση πάντα με την αισθητική της βιντεοταινίας και του boy george.

The Motorcycle boy είπε...

Ρε Μπλε Αγόρι κι εγώ έτσι πίστευα αλλά με έχουν πλακώσει οτι αυτές οι ταινίες παίχτηκαν σε σινεμάδες και κόψανε και χιλιάδες εισιτήρια μάλιστα! Τι να πω, μπορεί να'ναι κι έτσι, το '80 δεν δούλευα εφορεία δημοσίων θεαμάτων...

Παρακάτω, από το λίγο που έχω δει το "Ρόδα, τσάντα" κι από ολόκληρη τη "Στροφή" (αυτό όντως σε σινεμά, στη θρυλική ΝΑΝΑ) δεν βάζανε οι πανίβλακες XL 250, αλλά 125 (ή -έλεος! -185). Βάτα κ.λ.π. ΟΚ -τα φοράγανε και οι blitzάδες που άκουγαν Durex Durex αλλά αυτά που φόραγε ο Ψάλτης και η παρέα του ήταν όβερ δε ρίβερς -όπως και ο Τσιβιλίκας όταν έκανε τον χίππη. Δαλιανίδης βλέπεις και στις 2 περιπτώσεις! Ο Τζάκσον κι η Μαντόνα -ναι, αλλά σ΄αυτές τις ταινίες δεν έπαιζαν τέτοια κομμάτια καν!
Αυτό λοιπόν λέω -κάνε ταινίες για τα γκιράπια αλλά κάντες κανονικές ρε γαμώτο! Όχι να μου βάζεις τον Γαρδέλη να τραγουδάει το "Άντε χάσου ρε μαλάκα" και να το θεωρείς πανκ! Κι άντε εσύ ο κρετίνος το θεωρείς, να το θεωρούν και οι σημερινοί 25άρηδες; Έλεος!

bernardina είπε...

μότορα,
my point exactly, αλλά exactly λέμε όμως! (Στο τελευταίο σου σχόλιο αναφέρομαι, of coursly!)

Ο Καλος Λυκος είπε...

ωραία η "Τάξη του '84"!!! Και συμβολισμός στον τίτλο, και ο τύπος κρεμασμένος στο κενό να ζητάει βοήθεια αλλά να τραβάει μαχαίρι, φάκ γιέα!!! Καρακάλτ(-άκα)

tosio morphy είπε...

Τριήμερο Ανεξάρτητου Ήχου.

Αυτές ήταν εποχές οταν τα παιδιά είχαν αρχίδια. τωρα αντε καμια συναυλία αλληλεγγύης να κανουμε με το ζόρι.

σας ζηλεύω για τις εμπειρίες σας.

Ο Καλος Λυκος είπε...

να μην ζηλεύεις tosio... να κάνεις δικές σου εμπειρίες...

Ανώνυμος είπε...

Είναι απόλυτα φυσικό για το κοινό που έχει διαμορφώσει αντιλήψεις με Πρωινούς Καφέδες-Μεσημεριανάδικα-Παλιό Καλό (μην χέσω) Ελληνικό Κινηματογράφο + Χατζηενωπίου και λιμές γκλαμουράτες δυνάμεις να έχει στείλει την Λογική του για νάνι και ο ύπνος της γεννά τέρατα.

tomboy είπε...

Στη Θεσ/νικη πάντως, κάτι τέτοιες ταινίες, μόνο στα βιντεοκλαμπάδικα τις πετύχαινανε οι τότε δεκάχρονοι σημερινοί 30ρηδες (που συρρέουν στα cult festival με σουγλάκους και σια).
Στη γειτονιά μου τις είχε δίπλα στα soft πορνό.
Μετά ήρθε η ιδιωτική τηλεόραση, κάθε μεσημέρι και από ένα μικρό σκουπίδι, ήσουν κοντά στα 12, ήταν ελεύθερο ακόμα το MTV, έβλεπες τη Μαντόνα με τα σκισμένα, έβλεπες τον Γαρδέλη και έλεγες α έτσι το κάνουμε εδώ στο Ελλάντα.
Και μη ξεχνάμε ότι την αισθητική της βιντεοκασσέτας την κράτησε για πολλάααα χρόνια η ιδιωτική τηλεόραση. Όποια σειρά και να πάρεις μέχρι και τα τέλη 90, το εναλλακτικό φρικιό ήταν ρέπλικα Ψάλτη. Αμα σου κάτσει η συνταγή..

Snowball είπε...

@ Motorcycle Boy

Trash εντάξει -κι εγώ μαζί σου (δεν μου αρέσει, αλλά λέμε). Trash είναι ο Γουότερς και ο Γουόρχολ όμως. Αυτό το πράγμα των βιντεοταινιών είναι σκέτη βλαχιά του ιδρωμένου χοντρού με τη χρυσή καδένα που το παίζει σκηνοθέτης για να μσζέψει υλικό για τα μοναχικά του βράδια. Υπάρχει διαφορά λοιπόν... Όσο για την εικόνα της κοινωνίας, όση σχέση έχει η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων με την ελληνική κοινωνία του ΄80 άλλη τόση σχέση έχουν κι αυτές οι ταινίες.
Μην δίνουμε ανύπαρκτες διαστάσεις σε πράγματα που ορίζουν το κατώτερο του τίποτα -ε;


Δεν βλέπω να διαφωνούμε... Όπως είπα και στο πρώτο μου post όλα τα σκηνικά των βιντεοταινιών ήταν προσπάθεια να το παίξουν κάτι τύπου "'Οπως Αμερική", όλα αυτά τα "Ρόδα,Τσάντα και Κοπάνα" τύπου ταινιάκια κοπιάρουν με ακόμα πιο κακόγουστο τρόπο τις κακόγουστες αμερικάνικες ταινίες τις εποχής τύπου "Porky" και "Τρελό Θηριοτροφείο"... Από εκεί και πέρα σίγουρα δεν είχαν σχέση με την πραγματικότητα αφού μία από τις τελευταίες σκηνές του "Ρόδα,Τσάντα και Κοπάνα" δείχνει τον Γαρδέλη να πηγαίνει στο σχολείο να πάρει το απολύτήριό του καβάλα σε ένα λευκό άλογο... :P
Και όχι δεν δίνουμε ανύπαρκτες διαστάσεις σε τίποτα... Απλά υπάρχουμε κάποιοι ανώμαλοι που γουστάρουμε μερικές φορές την τόσο τραβηγμένη μπαρούφα και κακογουστιά γιατί μας διασκεδάζει και μας βοηθά να κάψουμε κάποια εγκεφαλικά κύτταρα χωρίς τις χημικές παρενέργειες... :)

Καλημέρα

Snowball είπε...

@ bernandina

Για το καλλιτεχνικό βάρος των ταινιών αυτώ τα είπα πιο πάνω στον μότορα να μην τα ξαναλέμε...

Για αυτό...

Και, πλιζ, μη γίνεσαι τόσο patronizing και περιφρονητικός όταν μιλάς για την προ-ίντερνετ γενιά. Ασφαλώς και γίνονταν πράγματα και θάματα τότε. Μη σου πω ότι γίνονταν καλύτερα και περισσότερα και πιο αυθεντικά, γιατι θα υποπέσω εγώ στο φάουλ για το οποίο σε "κατηγορώ". Όμως δεν εφευρέθηκε ο τροχός πριν από δέκα χρόνια, you know!

Ούτε patronizing, ούτε περιφρονητικό είναι το ύφος για την προ-ίντερνετ γενιά... Ίσα ίσα αυτό που λέω είναι ότι οι γενιές του παρελθόντος ήταν πολύ πιο ριζοσπαστικές και βίαιες από την σημερινή νεολαία της οποίας πολλές παθογένειες (εντός ή εκτός εισαγωγικών, όπως αγαπάς) αποδίδονται στο internet και στον υπερβομβαρδισμόα από πληροφορία...
Όπως είπα και πιο πάνω είμαι 32 και θυμάμαι κι εγώ λίγα σκηνικά των εποχών εκείνων, οπότε μάλλον με παρεξήγησες...

The Motorcycle boy είπε...

Λύκε, ναι ο τύπος που λες καταπληκτικό μούτρο -στάθηκε άξια στο ύψος του Βικ Μόροου που είχε παίξει στο πρίκουελ (και μη με ρωτήσεις πιο ήταν το πρίκουελ, έτσι;)

Tosio, αυτό με τα παιδιά που είχαν αρχίδια θεωρώ οτι δεν σου ξέφυγε, αλλά εννοείς και τα αγόρια και τα κορίτσια, χαχαχαχα. Αρχίδια αρχίδια είχαμε πάντως.

Ανώνυμε, φυσικό το θεωρώ κι εγώ αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι δεν θα πρέπει να φωνάζουμε. Και το να σου πιει το αίμα ο αφεντικός φυσικό είναι, μέσα στο σύστημα που ζούμε -σωστά;

Tomboy σε όλα τα βιντεοκλαμπ δίπλα στα σοφτ πορνό τις είχαν αυτές τις ταινίες επειδή αυτό ήταν. Σόφτερ πορνό. Η σειρά πήγαινε (από δεξιά προς τ΄αριστερά): Ο Παρθενοκυνηγός, Αιχμάλωτες του πάθους, Μπρος βαθύ και πίσω χάος.

Ελπίζω κάποια στιγμή να καταφέρουμε να δείξουμε οτι τα ρεμάλια του '80 είχαν τόση σχέση (ακόμα και εμφανισιακά) με την καρικατούρα του Ψάλτη όση σχέση έχει ο Κώστας ο Καραμανλής με το ποδόσφαιρο. Πάντως κάποιοι γκρινιάρηδες αριστεροί που φωνάζανε το ΄80 οτι η ιδιωτική τηλεόραση θα υποβαθμίσει και θα εκχυδαϊσει το επίπεδο της τηλεόρασης είχαν δίκιο. Άσχετα που τους βρίζαμε τότε -μαλακία μας, συγνώμη.

bernardina είπε...

Καλημερούδια σε όλους και κυρίως στον snowball που φαίνεται πως τον αδίκησα. Οκέι, παίρνω πίσω το φαινομενικά -αλλά μόνο φαινομενικά, πίστεψέ με- επιθετικό ύφος μου. Το ξέρω πως δεν ήταν περιφρονητικό το σχόλιό σου, βρε συ. Απλώς άδραξα την ευκαιρία για να ευλογήσω λιγάκι τα γένια της... γενιάς μου, χεχε.
Λύκε, καλώς έσκασες μύτη φιλαράκο. σε είχαμε πεθυμήσει! ;-)

Ο Γαρδέλης καβάλα σε άσπρο άλογο, ε; Τύφλα να ΄χει ο επαναστάτης ποπολάρος Πρέκας!

The Motorcycle boy είπε...

Καλημέρα Snowball,
μακάρι να κοπιάρανε τα Θηριοτροφεία και τα Πόρκις εκείνες οι ταινίες. Αλλά, για να σου δώσω μια τάξη μεγέθους σχετικά με το περί τίνος πρόκειται θα σου πω να ρίξεις μια ματιά στη σελίδα του καινούργιου "Ρόδα, Τσάντα" στο Φέισμπουκ. Εκεί λοιπόν οι γίγαντες έχουν σηκώσει ένα θέμα και ζητάνε από τον κόσμο να τους πει εμπειρίες του από το σχολείο για να τις βάλουν στην ταινία!!!!
Δηλαδή οι τύποι είναι τόσο άσχετοι που δεν τους κόβει να κλέψουν ούτε το Αμέρικαν Πάι ρε παιδί μου!
Περίεργο που λες αυτό με το λευκό άλογο και τον Γαρδέλη επειδή αυτό είναι το μοναδικό κομμάτι της ταινίας που έχει μια δόση αλήθειας. Στο σχολείο μου είχαμε ένα παιδί που όντως ερχόταν με άλογο (το είχε βρει στο βουνό, από κάπου το είχε σκάσει το ζωντανό ή το είχε κλέψει -ποτέ δεν ξεκαθαρίσαμε ακεριβώς). Το έδενε το άλογο εκεί που παρκάραμε τα παπιά! Τώρα, αν ήρθε με άλογο για να πάρει το απολυτήριο δεν θυμάμαι (ούτε αν πήρε απολυτήριο θυμάμαι).

Αυτή η εξήγηση ρε φίλε, "να κάψετε εγκεφαλικά κύτταρα"... Πηγαίνετε να αγοράσετε παραισθησιογόνα και χημείες ρε γαμώτο αν θέλετε να κάψετε κύτταρα -να το φχαριστηθείτε κιόλας! Τι κέρατο ευχαρίστηση να πάρετε από αυτές τις ταινίες; Σα να κάνετε μάτι το γυφτάκι που χέζει δίπλα στο φαγητό του μου μοιάζει το όλο θέμα.

Snowball είπε...

@ Motorcycle Boy

Αυτή η εξήγηση ρε φίλε, "να κάψετε εγκεφαλικά κύτταρα"... Πηγαίνετε να αγοράσετε παραισθησιογόνα και χημείες ρε γαμώτο αν θέλετε να κάψετε κύτταρα -να το φχαριστηθείτε κιόλας! Τι κέρατο ευχαρίστηση να πάρετε από αυτές τις ταινίες; Σα να κάνετε μάτι το γυφτάκι που χέζει δίπλα στο φαγητό του μου μοιάζει το όλο θέμα.

Ο καθένας με τα χούγια του... :)

Snowball είπε...

@ Motorcycle Boy

Παρεπιπτόντως, πού πήγαινες σχολείο και ερχόταν ο άλλος με το άλογο? Είπαμε η Αθήνα ήταν χωριό πριν από 20 χρόνια (στην πάνω πλατεία της Αγίας Παρασκευής βοσκάγανε κατσίκες) αλλά τόσο πολύ?

La koumbara είπε...

Καλημέρα κι από εμένα.
Ξεπερνώντας το αρχικό σοκ που μου προκάλεσε η είδηση, να πω μονάχα ότι τον καιρό εκείνο τον παλιό υπήρχαν και άλλες Αθήνες.
Υπήρχε εκείνη η Αθήνα που οι οικογένειες έβαζαν όλοι μαζί τα καλά τους και πήγαιναν στα σινεμά με τις λιωμένες από την πολυετή χρήση ταπετσαρίες και τον κάκιστο ήχο για να δουν τα καμικάζι αγάπη μου. (Και ίσως αυτοί οι άνθρωποι να αναπολούν εκείνες τις εποχές και εκείνες τις ταινίες.)
Υπήρχε και η άλλη Αθήνα που κατέβαινε στους κινηματογράφους των Αμπελοκήπων για να δει το Ρόκυ 4 και στο δεύτερο μέρος ούρλιαζε "Οννεδ, Οννεδ πρωτοπορία ζήτω η νέα δημοκρατία".
Μπορεί όλοι όσοι χαίρονται με την αναβίωση του καλτ (γιατί έτσι λέγεται τώρα!!!) να είχαν τέτοια βιώματα.
Α, και για να μην το ξεχάσω, στη δεκαετία του '80 δεν υπήρχε επάγγελμα "λέω τον καιρό" (θέλω να γίνω Ευριδίκη Καραμανή), η ταυρίνη υπάρχει στα βρεφικά γάλατα, πολλοί (-ές) ισχυρίζονται ότι το Σεξ εντ δε σίτυ είναι βγαλμένο από την καθημερινότητα (σαν τον Γιάγκο Δράκο ένα πράγμα) και, το βασικότερο, εσύ βρε ήσουν που έσπαγες το Νανά;;;

tomboy είπε...

Εμένα αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι το κόλλημα της δικής μου γενιάς με τέτοιες ταινίες.
Για τους μεγαλύτερους να το καταλάβω, είναι και αυτά που λέει η κουμπάρα, άντε να το δεχτώ.
Αλλά εμείς πως σκατά κολλήσαμε με αυτές τι μαλακίες;
Αυτές οι ταινίες ήταν η μεσημεριανή βαρεμάρα, ένας εμετός. Ούτε κωμωδίες ήταν, ούτε ρομάντζα. Τίποτα. Ο Σεφερλής μπροστά τους αγγίζει τους Μοντυ Πάιθονς.
Έφηβοι ήμασταν όταν μας τα τάιζε η κωλοTV και βλέπαμε ότι οι μούρες που κυκλοφορούσαν στα Λουκυ Λουκ της πόλης, ήταν αλλού καμία σχέση με τις μαλακίες καμικάζι αγάπη μου.
Πως σκατά κολλήσαμε, απορώ!

The Motorcycle boy είπε...

Snow, σαφώς ο καθένας με τα χούγια του και γούστο κανενός δεν έχω διάθεση να γίνω -απλά αναρωτιέμαι, επειδή η χημεία σού αφήνει λιγότερα δόντια και περισσότερες εκλάμψεις, ενώ αυτές οι ταινίες... δεν ξέρω.

Εκεί που πήγαινα σχολείο δεν είχαμε κατσίκες (τις σκοτώνανε οι αλεπούδες) αλλά πρόβατα είχαμε (και έχουμε ακόμα στο βουνό). Εκεί που παίζανε οι Stress, εκεί δίπλα πήγαινα σχολείο.

Κουμπάρα, εσύ έχεις έρθει σπίτι μας -άρα προς τι το σοκ; Χαχαχα.
Ναι ίσως να υπήρχε η Αθήνα που λες πού έβλεπε οικογενειακώς το Καμικάζι αλλά φιλενάδα δε νομίζω οτι τα παιδιά αυτών των οικογενειών αναπολούν εκείνες τις στιγμές! Έχει κι ο μαζοχισμός τα όριά του!
Το Ρόκι 4 βγήκε αργότερα πάντως και δεν το είδα σε σινεμά για να σου πω (μόνο το πρώτο έχω δει στη μεγάλη οθόνη).
Αυτή η αναβίωση του καλτ μπορεί να ονομάζεται έτσι (όπως ακριβώς και το πολίτευμα της χώρας ονομάζεται προεδρευομένη δημοκρατία) αλλά είναι μια τεράστια κομπίνα με τρελά κέρδη για κάποιους. Και πρόκειται περί κομπίνας τύπου Αννίτας Πάνια, για να είμαστε ακριβείς, όπου άνθρωποι μειωμένου καταλογισμού χρησιμοποιούνται για να γεμίσουν κάποια πορτοφόλια. Δατς ολ.

Όχι ρε παιδί μου, δεν έσπαγα τη ΝΑΝΑ με παραξήγησες! Τα έσπασα με μια Νανά που τραβιόμασταν τότε, αυτό είπα! (Έχουν παραγραφεί αυτά -έτσι;)

The Motorcycle boy είπε...

Έχουμε την ίδια ακριβώς απορία ΤΒ. Και η απορία μεγαλώνει αν σκεφτείς οτι οι συνομήλικοί μου (που ζήσαμε την εποχή πρώτης εμφάνισης αυτών των ταινιών) όχι μόνο δεν έχουμε κάποιο κόλλημα μαζί τους αλλά σχεδόν τις αγνοούσαμε μέχρι ν΄αρτχίσει αυτός ο τζερτζελές!!!
Εντάξει, ίσως όπως έλεγε ο Ανώνυμος παραπάνω να υπήρχαν παιδιά στην επαρχία που έβλεπαν μανιωδώς Ρόδα Τσάντα και Ψάλτη αλλά εδώ στην Αθήνα δεν θυμάμαι πολύ κόσμο να το κάνει ρε γαμώτο!
Θυμάμαι τη Σταδίου να έχει κλείσει ένα τετράγωνο μετά την Ομόνοια μέχρι πλατεία Συντάγματος από τις μηχανές που είχαν παρκάρει στη μέση του δρόμου όταν παιζόταν στο ΑΣΤΥ η Γλυκιά Συμμορία αλλά κεντρικό αθηναϊκό σινεμά με αφίσα Στάθη Ψάλτη δεν θυμάμαι ρε γαμώτο!
Να πούμε για τις Φυλακές Ανηλίκων; Εντάξει. Για τον Άγιο Πρεβέζης; Για τον Άγγελο; Για τις 17 σφάιρες για έναν άγγελο -έστω; Εντάξει, αυτά τα θυμάμαι. Τα υπόλοιπα -όχι.

Υ.Γ.: Και είναι κάπως ενοχλητικό να δίνεις στο γκούγκλ Sex Pistols και τρίτο αποτέλεσμα να σου βγαίνει εκείνη η αηδία με τον Πετρόχειλο! Έλεος δηλαδή -έχουμε κι ευαίσθητα στομάχια!

Snowball είπε...

@ Motorcycle Boy

Εκεί που πήγαινα σχολείο δεν είχαμε κατσίκες (τις σκοτώνανε οι αλεπούδες) αλλά πρόβατα είχαμε (και έχουμε ακόμα στο βουνό). Εκεί που παίζανε οι Stress, εκεί δίπλα πήγαινα σχολείο.

Σε εννόησα...νομίζω... ;)

Υ.Γ.: Και είναι κάπως ενοχλητικό να δίνεις στο γκούγκλ Sex Pistols και τρίτο αποτέλεσμα να σου βγαίνει εκείνη η αηδία με τον Πετρόχειλο! Έλεος δηλαδή -έχουμε κι ευαίσθητα στομάχια!

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!

Μυθικό σκηνικό, το έχω συμπεριλάβει σε βίντεο αφιέρωμα που έκανα κάποτε στο blog μου!!!

:P

bernardina είπε...

Ωρέ για δέστε σχόλια που έχει μαζέψει η παπαριά, ενώ τόσο καιρό ο άθρωπας ο μότορας κατέθετε εγκεφαλικά κύτταρα και ψυχούλα και σκοτώναμε μύγες από τη μοναξιά, χεχε.
Α, ρε Φίδι αδικημένο, γαμώτο...

The Motorcycle boy είπε...

Είδες ρε Bernardina, δεν σηκώνει πχοιότητα η σήμερον ημέρα! Χαχαχαχα.
Γι΄αυτό όλοι ποστάρουν περί Στηβ Ντούζου και όχι περί Φιδιών... Αλλά μια μέρα θα μας ζώσουν τα Φίδια κι αυτό ίσως είναι προτιμότερο από το να μας ζώσουν οι Ντούζοι νομίζω.

Snowball, εντάξει -χαίρομαι που κατανόησες, να μη δίνω και θέση στο γκουγκλ ερθ τώρα, χαχαχαχα.
Μυθικό σκηνικό με τον Πετρόχειλο; Χμμ, ένας ανθυποκομπάρσος ψευδός με ειδίκευση στους ρόλους υποτακτικού ή βιαστή σε σοφτ ελληνικά πορνό κάνει τον παπά και ο Πετρόχειλος με σλιπάκι τάγκα λικνίζεται στους ήχους ελεεινής ντίσκο κραδαίνοντας κασσετοφωνάκι και φωνάζοντας "η αλήθεια πατέρα είναι οι Σεξ Πίστολς". Πράγματι -το αμέσως πλησιέστερο εμετικό κατασκεύασμα που μπορώ να σκεφτώ είναι οι φωτογραφίες του Ζαχόπουλου να κάνει σεξ. Αλλά δεν ξέρω τι από τα δύο είναι πιο σιχαμερό. Μυθικό τώρα...
Αλήθεια ρε συ, το Πινκ Φλαμίγκος με τη Ντιβάιν το έχεις δει; Ποια η γνώμη σου για την τελευταία σκηνή της ταινίας;

Snowball είπε...

@ Motorcycle Boy

Α, θα σε μαλώσω, τα παίρνεις όλα πολύ σοβαρά και δεν τους αξίζει... Στην τελική ποια μεγαλύτερη περιφρόνηση για όλες αυτές τις ταινίες και αυτούς τους ηθοποιούς από το να πετυχαίνουν το αντίστροφο από αυτό που σκόπευαν... Γύρισαν υποτίθεται ένα κοινωνικό δράμα ("Χούλιγκανς", μεγάλη ταινία...) και το βλέπει κόσμος και ξεραίνεται στο γέλιο...

Το Πινκ Φλαμίνγκος δεν πρέπει να το έχω δει οπότε δεν έχω άποψη... Τον/την Divine τον/την έχω δει σε δύο ταινίες, το Polyester και το Hairspray αλλά έχει περάει καιρός από τότε... Ειδικά το πρώτο το είχα δει πιτσιρικάς στο γυμνάσιο, ένα βράδυ μεταμεσονύχτια στον Αντ1 και μου είχε φανεί πολύ αλλόκοτο...

The Motorcycle boy είπε...

Snow, δεν είναι θέμα σοβαρού ή αστείου είναι (όπως παραδεχτήκαμε από την αρχή) θέμα γούστου. Να στο πω διαφορετικά: υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν σαβούρδες σε αγώνες μοτοσυκλετών ή τρακαρίσματα σε αγώνες αυτοκινήτων ή σκέιτερς να τσακίζονται και ξεκαρδίζονται στα γέλια. Εμένα όχι μόνο δεν μου φαίνονται αστεία αυτά αλλά ψιλοφρικάρω κιόλας ή με πιάνει κατάθλιψη στην καλύτερη περίπτωση. Θέμα γούστου -είπαμε. Ή ίσως και εμπειριών, νομίζω οτι το γούστο συνδέεται άρηκτα με τις εμπειρίες.

Τώρα περί της περιφρόνησης στους ηθοποιούς εκείνους -συγνώμη φίλε, αλλά δεν τους περιφρονώ καθόλου. Τους λυπάμαι, εξοργίζομαι για την ξεφτίλα στην οποία συμμετείχαν αλλά δεν τους περιφρονώ. Νιώθω δηλαδή γι΄αυτούς τα ίδια αισθήματα που νιώθω για όσους φέρνει στην εκπομπή της η Πάνια. Γίνομαι κατανοητός; Αλήθεια -βλέπεις και Πάνια και το θεωρείς κάψιμο; Δε νομίζω (ή, όπως λέει η κόρη μου: δεν έλπίζω).

Ψάξε το Πινκ Φλαμίνγκος και δες το -έχω περιέργεια να ακούσω τη γνώμη σου. Και εξηγώ το γιατί με άσχετο/σχετικό παράδειγμα: έχω ακούσει από ανθρώπους να εκφράζουν την αηδία και τον αποτροπιασμό τους για το Ζέρο Γίαρς του Νικολαϊδη π.χ. ενώ ταυτόχρονα εκθειάζουν την ωμότητα του Λαβύρνθου του Πάνα. Γι΄αυτό θέλω να μου πεις τη γνώμη σου, επειδή το Πινκ Φλαμίγκος είναι ο ορισμός του τρας και του καλτ ενώ οι ταινίες για τις οποίες μιλάμε (Ρόδα, Χούλιγκανς κ.λ.π.) είναι στην κυριολεξία τίποτα.
Υ.Γ.Είπα ορισμός τρας και καλτ και θυμήθηκα την καλύτερη ταινία όλων των εποχών στον τομέα: Ρόκι Χόρορ Πίκτσερ Σόου. Δες τη κι αυτή αν τη βρεις για να καταλάβεις πώς γίνεται το κανιβάλισμα με στυλ.

The Motorcycle boy είπε...

Το Χέρσπρεϊ είδες το παλιό υποθέτω -όχι το καινούργιο με τον Τραβόλτα;

Το Πολυέστερ είναι ολίγη από Γουότερς -ή αλλιώς είναι η προσπάθεια του μάγκα να μαλακώσει για να τον παίξουν στους κανονικούς σινεμάδες.

Εν ολίγοις δεν είναι αυθεντικά σκουπίδια είναι ανακυκλώσιμα σκουπίδια, χαχαχαχα.

Snowball είπε...

@ Motorcycle Boy

Όχι Πάνια δεν βλέπω... Υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά... Άλλο το νούμερο που κάνει τον χαβαλέ του και ξεφτιλίζεται αλλά έτσι γουστάρει οπότε μαγκιά του και καουμπουλίκι του και άλλο ο αναξιοπαθής που τον κοροιδεύουν... Η Πάνια κάνει το δεύτερο και δεν το γουστάρω...

Από εκεί και πέρα θα επιμείνω στα περί περιφρόνησης του Πετρόχειλου και του κάθε Πετρόχειλου... Οκ, δύσκολοι ήταν οι καιροί και αυτός ήθελε να παίζει μόνο Άμλετ και αρχεία τραγωδία αλλά είχε κι επιλογή να μην συμμετάσχει σε τέτοιες ταινίες όπως έκανε τότε και όπως έκανε και πολλά χρόνια μετά με την συμμετοχή του σε "επικές" σειρές και επιθεωρήσεις... αλλά ξέρω η ρημάδα η ανάγκη... Τελικά κανείς δεν φταίει για αυτές τις ταινίες, δεν υπήρχες κάποιος σκηνοθέτης/ηθοποιός/παραγωγός με κακό γούστο, χωρίς ταλέντο, χωρίς γνώσεις να είναι υπέυθυνος?

Όσο για το Hairspray έχω δει και τα δύο... Για το Ρόκι Χόρορ αν το τρακάρω κάπου θα το δω... Έχεις δίκιο πάντως στα περί εμπειριών... Άλλες έχει ο καθένας μας οπότε έχουμε και διαφορετική αντίληψη περί ωραίου και στιλάτου... Ποιός έχει δίκιο δεν ξέρω...

The Motorcycle boy είπε...

Δίκιο έχει αυτός που μπορεί να το επιβάλλει με την πειθώ παύλα βία, χαχαχα. Τέλος πάντων -όλοι δίκιο έχουμε και όλοι άδικο.

Θεωρείς λοιπόν οτι ο Χ Κατέλης της Πάνια έχει μειωμένο καταλογισμό ενώ ο Στάθης Ψάλτης (για παράδειγμα) που χρόνια τώρα ακροβατεί μεταξύ μανιοκατάθλιψης και σχιζοφρένειας διαφέρει πολύ από τον Κατέλη;
Ο Πετρόχειλος και η μεγάλη μερίδα των ανθρώπων που έπαιξε σε αυτές τις ταινίες κατά τη γνώμη μου δεν διέφερε σε τίποτα από την Αλεξανδράτου. Αλήθεια -τι μερίδιο καταλογισμού νομίζεις έχει η Τζούλια; Να σου θυμίσω οτι η Ρένα η Παγκράτη για παράδειγμα, που έπαιζε σ΄αυτές τις ταινίες αυτοκτόνησε και η Νατάσσα η Γερασιμίδου πέθανε ημίτρελη.

Δεν έγραψα πουθενά οτι κανένας δεν ήταν υπεύθυνος, το αντίθετο έγραψα -οτι κάποιοι έβγαλαν χοντρά λεφτά στις πλάτες κάποιων, το λιγότερο, αδαών ή μειωμένου καταλογισμού -ότι ακριβώς κάνει η Πάνια τώρα δηλαδή το έκαναν οι Δαλιανίδηδες, οι Ευθυμιάδηδες οι Μυλωνάδες και κάποιοι σημερινοί τα ονόματα των οποίων προτιμώ να μην αναφέρω.

Snowball είπε...

@ Motorcycle Boy

Θεωρείς λοιπόν οτι ο Χ Κατέλης της Πάνια έχει μειωμένο καταλογισμό ενώ ο Στάθης Ψάλτης (για παράδειγμα) που χρόνια τώρα ακροβατεί μεταξύ μανιοκατάθλιψης και σχιζοφρένειας διαφέρει πολύ από τον Κατέλη;
Ο Πετρόχειλος και η μεγάλη μερίδα των ανθρώπων που έπαιξε σε αυτές τις ταινίες κατά τη γνώμη μου δεν διέφερε σε τίποτα από την Αλεξανδράτου. Αλήθεια -τι μερίδιο καταλογισμού νομίζεις έχει η Τζούλια; Να σου θυμίσω οτι η Ρένα η Παγκράτη για παράδειγμα, που έπαιζε σ΄αυτές τις ταινίες αυτοκτόνησε και η Νατάσσα η Γερασιμίδου πέθανε ημίτρελη.


Ναι πιστεύω ότι ο Χ Κατέλης ο οποίος είναι πνευματικά ανάπηρος έχει μειωμένο καταλογισμό σχετικά με τον Χ Ψάλτη ο οποίος δεν είναι πνευματικά ανάπηρος ακόμα και ανα υποφέρει στην καλύτερη από λανθασμένη κρίση και κακό γούστο και στην χειρότερη από κάποια σοβαρότερα ή όχι ψυχικά νοσήματα...

Όσο υπήρχαν οι Πετρόχειλοι και οι Γαρδέληδες τη δεκαετία του 80, υπήρχαν και άλλοι ηθοποιοί, είμαι σίγουρος ότι γνωρίζεις περισσότερπυς από εμένα, που αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην ντόπια "κινηματογραφική παραγωγή" αυτού του είδους και δέχτηκαν τις συνέπειες των επιλογών τους είτε αυτές ήταν θετικές είτε αρνητικές... Από εκεί και πέρα σίγουρα υπάρχουν και οι πιο αδύναμοι και ευαίσθητοι χαρακτήρες οι οποίοι αναγκάζονται να κάνουν και πράγματα που δεν θέλουν και κάποια στιγμή δεν αντέχουν το βάρος των επιλογών τους...

The Motorcycle boy είπε...

Για τον Στάθη Ψάλτη θα σε παρακαλούσα να πάρεις κατά γράμμα όσα σου ανέφερα -είναι έτσι ακριβώς, από πλευράς ψυχικής υγείας.

Ναι, υπήρχαν κι άλλοι ηθοποιοί εκείνη την εποχή, να σου πω γι΄αυτούς που θαύμαζα; Φάνης Χηνάς -πέθανε από κίρρωση του ήπατος νομίζω. Άρης Ρέτσος -ας μην πούμε τίποτα περισσότερο. Τάκης Μόσχος -στην ψάθα και σε άθλια κατάσταση από υγεία, απ΄ότι μαθαίνω.
Υπήρχαν βέβαια και οι αξιοπρεπείς που κατάφεραν να τη βγάλουν με όσο το δυνατό λιγότερες απώλειες (βλέπε Σπυριδάκης), όπως υπήρχαν και οι καραγκιόζηδες, βλέπε Καφετζόπουλος.
Το θέμα είναι οτι εγώ δεν είμαι πρόθυμος να καταλογίσω ευθύνες σε παιδάκια που προσπαθούσαν να επιβιώσουν πουλώντας αυτό που διέθεταν (και για το "αυτό" ας μην επεκταθούμε...) Ούτε προτίθεμαι να κατηγορήσω τη Ρένα Παγκράτη για τις επιλογές της (για παράδειγμα) όταν την ίδια στιγμή η Κατερίνα Γώγου κατέχει θέση αγίας στη σύγχρονη ελληνική κουλτούρα.

Snowball είπε...

Anyway, δυιλίζουμε των κώνοπα νομίζω...

Πάντως για την Γώγου έχεις απόλυτο δίκιο...

The Motorcycle boy είπε...

Ναι μωρέ -κουβεντιάζουμε για να καταλάβουμε, όχι για να πείσουμε κανέναν.
Η Γώγου ήταν μεγάλη ποιήτρια αλλά μέχρι εκεί. Δεν είμαι υπέρ της λογικής "ο Μέσι ξέρει πολλή μπάλα άρα ο Μέσι κατέχει την απόλυτη αλήθεια και είναι αψεγάδιαστος και υπεράνω σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του", παράδειγμα λέω.

vangelakas είπε...

πολὺ ὡραία ἀνάλυση - ἐπιτέλους δίνεται μιὰ ἑρμηνεία στὴν μ@λακία...

The Motorcycle boy είπε...

Η μαλακία αγαπητό μου παιδί, όπως και να την ερμηνεύσεις και πάλι θα λερώνει...

Ο Καλος Λυκος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ο Καλος Λυκος είπε...

ψίτ, μότορ... με 'μένα μιλάς, έτσι;
Άκου ποιό πρήκουελ με τον Βίκ Μόρροου!

Παρεπιπτόντως, ξέρεις πως ο Βίκ είχε παίξει και στο "Roots";

Γεια σου και 'σενα bernardina.

The Motorcycle boy είπε...

Τι έκανε στις Ρίζες; Τον μαύρο που άσπρισε; Χαχαχαχα

Θεός ο Βικ Μόροου -έχει παίξει και στη ζώνη του Λυκόφωτος κι αλλού. Φοβερή μούρη.

Υ.Γ.: Σαφώς και ξέρω οτι ξέρεις το πρίκουελ αλλά περίμενα να το πεις για να το μάθουν και τα νέα παιδιά. Αλλά θα μου πεις έχουν δει την Τάξη του '84; Μπα -δε νομίζω, άντε να έχουν ακούσει το τραγούδι τίτλων του Άλις σε κανένα Γκρέιτεστ Χιτς.

xylokopos είπε...

λογική του αγίου μότορος του ακινάτου: επειδή το 82 εγώ ήμην πάνκης με εναλλακτικά κολλητάρια που γούσταραν νικολαίδη, η δεκαετία του 80 δεν ήταν τίγκα στις επιθεωρήσεις με τον ψάλτη, τις ταινίες του φώσκολου και του ευστρατιάδη, γεμάτη ντούζο και σουγκλάκο και φιλίνη και πωλίνα και μπανάκι μανάκι και δεν ξαναβώσκω άλλες βουβάλες και πασόκ και κάρμινα μπουράνα και μωραίτικα πανυγήρια με τη γλυκερία και τον πανταζή, όοοοοοοοοχι, τα 80ς στην ελλάδα ήταν μια μίξη ντοκς του λίβερπουλ και μουσικής σκηνής βοστώνης.

χεχε, μου έλειψες.

The Motorcycle boy είπε...

Ρε γιατρέ μου, κατά πρώτον το '82 ΔΕΝ είχα δει ακόμα Νικολαϊδη -η Συμμορία βγήκε το '83. Κατά δεύτερον εγώ ήμουν ψευτοπάνκης με αλυτρωτικές τάσεις νιού γουέιβ, οι φίλοι μου ήταν πάνκηδες ή μεταλάδες, υπήρχε και μια μερίδα κλασσικών ροκάδων. Και υπήρχαν και γκιράπια -πολλοί -έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να το λέω. Παρακάτω:

-Η δεκαετία του ΄80 ΔΕΝ ήταν τίγκα στις επιθεωρήσεις με τον Ψάλτη, αυτά έγιναν το ΄90. Το '80 έπαιζε ακόμα ο Βέγγος, ο Ηλιόπουλος, ο Αλεξανδράκης κ.λ.π.
-Η δεκαετία του ΄80 είχε πολλές ταινίες του Φώσκολου στην κρατική τηλεόραση αλλά δεν θυμάμαι να είχε γυρίσει ο Φώσκολος ταινία για το σινεμά τότε, μπορεί να κάνω και λάθος. Η Έξοδος κινδύνου δικιά του ήταν;
-Τις ταινίες του Ευστρατιάδη ΔΕΝ ΤΙΣ ΘΥΜΑΜΑΙ ΝΑ ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΣΙΝΕΜΑΔΕΣ. Τι να κάνω δηλαδή; Αλήθεια όμως, για αυτές τις ταινίες θα πρέπει να αποφασίσετε αν ήταν καλτ που κυκλοφορούσαν στα βιντεοκλάμπ ή τεράστιες εμπορικές επιτυχίες των σινεμάδων. Πείτε μου να ξέρω κι εγώ.
-Τον Στηβ Ντούζο ομοίως δεν τον θυμάμαι το '80, τον πατέρα του θυμάμαι που έπαιζε σε κάποια σήριαλ και παλιές ταινίες.
-Ο Σουγκλάκος το ΄80 ήταν δευτεροτρίτος κατσέρ, τα ονόματα ήταν ο Τρομάρας και κάτι άλλοι που δεν είμαι πρόχειρος.
-Φιλίνη, '80, σήριαλ περάσματα.
-Πωλίνα, Πάμε για τρέλες και Πους απς με Δάντη ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ '80 ΑΡΧΕΣ '90. (Σάκης Ρουβάς επίσης: 1992).
-Μπανάκι μανάκι, Ευλαμπίες κι έτσι, τέλη '80 αρχές '90 επίσης. Δεν άγγιζαν το ΄80 αυτά. Και δεν θεωρούσαν το '80 τον Βασιλάκη ροκά -επειδή ακόμα τραγούδαγε στα φεστιβάλ της ΚΝΕ.
-Βωβάλες νομίζω οτι είχαμε το ΄80, αλλά αυτό δεν σημαίνει και τίποτα. Και Πολυχρονιάδη είχαμε το ΄80. Αυτά ήταν περαστικά φαινόμενα, ο Μηλιώκας κατέβαινε Αθήνα και δεν τον ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας του.
-Πασόκ και Κάρμινα -ναι βεβαίως, τι θα πει αυτό; Οτι ο Ορφ μας γαλούχησε σαν χώρα; Το Κάρμινα, αν ενδιαφέρεσαι, πέρασε στην πιτσιρικαρία (μεταλλάδες) λόγω Εξκάλιμπερ και σε εκτέλεση Μάνζαρεκ.
-Μωραϊτικά πανηγύρια, ούτε ξέρω, ούτε έγραψα πουθενά αν γίνονταν ή όχι.
-Ο Πανταζής δούλευε σ΄ένα μαγαζί ψιλοκονσομασιόν δίπλα στην Πάντειο, είχε βγάλει τον Παπαγάλο και μας υποδέχτηκε στην πόρτα μια φορά που πήγαμε.
-Η Γλυκερία εμφανιζόταν στην τηλεόραση και νομίζω στο Φεστιβάλ Θεσ/νικης.

Πες μου τώρα κάτι: τα 5 κι 6 χιλιάρικα άτομα που μαζεύονταν στα Προπύλαια για να ακούσουν Ανεξάρτητο ελληνικό ροκ τι ήταν; Αμελητέα ποσότητα; Ο κόσμος που γέμιζε την Όμπρε, τη Βικτόρια, τη Ρέινμποου και τη Ριμπάουν τι ήταν; Ανύπαρκτοι; Οι 30 χιλιάδες που πήγαν στο Ροκ ιν Άθνες τι ήταν; Εξωγήινοι; Μπορώ να συνεχίσω αλλά η ερώτηση είναι η εξής:
ΕΣΥ ΠΟΥΛΑΚΙ ΜΟΥ ΠΟΣΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΗΣΟΥΝ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ '80; Εννοώ, τα είδες με τα μάτια σου ή ότι έχεις ακούσει;

xylokopos είπε...

σε πειράζω ρε οργίλικε ρετροπάνκη, τα έχουμε ξαναπεί αυτά τα πράματα αν κιαυτά που λέω ήτανε φουλ-φορς από το 86 τουλάχιστον και μετά. πάντως δεν έχει σημασία, δεν μούρχεται να υπερασπίσω καμιά άλλη ελληνική δεκαετία ξέρεις, και τα 90ς ως επί το πλείστον χάλια ήτανε με ελαφρώς λιγότερα μουστάκια και μαλλιά, για την ακρίβεια, η τελευταία σοβαρή ελλαδαράδικη δεκαετία ητανε τα 1910ς.

η γλυκερία εμφανιζότανε βαρθολομιό-γαστούνη. Μάι μπαντ.

The Motorcycle boy είπε...

"Μα άσε με να οργιστώ! Αν δεν οργιστώ τώρα, πότε θα οργιστώ δηλαδή;" που έλεγε κι εκείνη η ελληνική ταινία.

Το '86 αδερφάκι είχαμε αρχίσει να σκορπάμε, στα Εξάρχεια μας πήγαινε καροτσάκι η Αρετή, την επόμενη χρονιά θα διάλυαν οι Antitroppau, ο Πήγασος είχε ήδη κλείσει. Από το Ροκ ιν Άθενς είχαμε βρεθεί στο Ροκ ενάντια στο Έιτζ κι ετοιμαζόμασταν να υποδεχτούμε το "Σήκω στάσου/ για τα δικαιώματά σου" στο ΟΑΚΑ.

Τέλος πάντων, δεν υπερασπίζομαι καμιά δεκαετία (εκτός της δεκαετίας που σήκωσε τα πρωταθλήματα ο Θρύλος, χεχεχε) και γι΄αυτό δεν έγραψα πουθενά για το "πόσο όμορφα ήταν τότε και πόσο πεζά τα πάντα την σήμερον". Εμείς τον κάναμε τον φόνο, αλλά όχι να μας λένε οτι σκοτώσαμε μαθήτρια γυμνασίου, παλιόγρια ήταν η μακαρίτισσα, σταφιδιασμένη και καλντεριμιτζού -με πιάνεις;

Το 1910 απ΄ότι θυμάμαι δεν είχε καλό σήμα η τηλεόραση και τη λέγαμε "βωβό" (όχι Μπάμπη -σκέτο). Ναι, σίγουρα γυρίζανε καλύτερες τσόντες τότε, αλλά κι εγώ μη νομίζεις... Ήμουνα παιδάκι το '10 και δεν τα θυμάμαι καλά...

Από Γλυκερία δεν είμαι μετρ θα το παραδεχτώ, η Βιτάλη ήταν σίγουρα στο φεστιβάλ.

Υ.Γ.: Κουίζ. Ποια πήδαγε τον Σάκη αρχές '90 και τον έβγαλε στη σοου μπιζ; Και μη μου πεις: ο Ψηνάκης γιατί θα σε κόψω στον τόπο, ούτε Σεπτέμβρη δεν θα μπορείς να ξαναδώσεις.

vangelakas είπε...

ἄστονα Ξυλοκόπε μου, τὸν σουρουκλεμέ!

Μὰ ὕφος ἦταν αὐτό ποὺ σοῦ ἐπέδειξε;;;;

The Motorcycle boy είπε...

Καθότι είμαι ή του ύφους ή του μπάφους Βαγγέλη μου!

Υ.Γ.1: Μα να μου βάζει Πωλίνα το ΄80! Και Στάθη Ψάλτη επιθεωρησάρχη! Πού το '80 ο Ψάλτης έπαιζε κομπαρσίτα στον Συμβολαιογράφο μαζί με τον Σπύρο τον Παπαδόπουλο!

Υ.Γ.2: Αλλά από Βαγγέλακες, Ξυλοκόπους και άλλους τοιούτους τι να περιμένεις; Μπίθουλας χρυσό μου, Μπίθουλας! Πάω να βάλω μια Μπασταρδοκρατία να ηρεμήσω, συγχίστηκα ο διανοούμενος!

Ανώνυμος είπε...

Δεν πέρνω και όρκο αλλά έχω την αίσθηση ότι για το φαινόμενο σάκης είναι υπεύθυνη η Νανά Μούσχουρη.

sadebeg

The Motorcycle boy είπε...

Ενημερωμένο σε κόβω αλλά το νεαρό της ηλικίας δεν κρύβεται και συσκοτίζει τον ρουν της ιστορίας. Η Νάνα ήταν υπεύθυνη για την στροφή του Σάκη στην ποιότητα εκεί κατά το 2000 που τραβιότανε με την Κινέζα.
Αλλά για την ανάδειξη του Σάκη υπεύθυνη ήταν η Ρίτα Σακελλαρίου η οποία τον έφερε στο μαγαζί που τραγούδαγε και είπε και κομμάτι για πάρτη του (Εγώ δεν πάω Μέγαρο/ θα μείνω με τον παίδαρο). Λέγεται μάλιστα οτι ο Σάκης ήταν η αιτία που μαλλιοτραβήχτηκε η Ρίτα με τη νύφη της τη Στανίση.

Υ.Γ.: Επειδή εδώ, εκτός των άλλων, διδάσκεται και η σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ελλάδος άμα λάχει να ούμ'...

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι