Τετάρτη, Οκτωβρίου 20, 2010

"Ποιος σκότωσε τον Μπάμπη;"

Τελικά έχει φάση όλο αυτό το πράγμα. Εννοώ οτι ξεκίνησα να γράφω το προηγούμενο ποστ με αφορμή το θάψιμο της συνέντευξης των Metro Decay ΚΑΙ εξοργισμένος από τις απόψεις δημοσιογράφων –σχολιαστών που αμφισβητούσαν την ύπαρξη διαμάχης μεταξύ παλαιοροκάδων και νιουγουέιβερς, πανκς, ποστ πανκς.
Οι κύριοι αμφισβητούσαν την ύπαρξη της διαμάχης υπονοώντας υποθέτω οτι πέραν του παλιού καλού ροκ δεν υπήρχε άλλο δυναμικό ρεύμα στην Ελλάδα του ΄80 ικανό να εγείρει έριδες. Απλώς δυο τρεις τσουρουκάδες πίθηκοι εκεί πέρα που βαράγανε στο γάμο του καραγκιόζη.

Η δισκογραφική παραγωγή βέβαια τους διαψεύδει εφόσον ένα σωρό ανεξάρτητες εταιρείες κυκλοφορούσαν τον καινούργιο ήχο κατά ριπάς σε αντίθεση με τις επίσημες πολυεθνικές, των οποίων τα ελληνικά παραρτήματα κυκλοφορούσαν κάμποσο Σιδηρόπουλο (3 δίσκους), την ίδια μερίδα Socrates (3 δίσκους δηλαδή –εις εκ των οποίων Plaza) και την αποκάλυψη του ελληνικού ροκ που άκουγε στο όνομα ΦΑΤΜΕ (άλλους 3 δίσκους).

Πέρα από αυτό βέβαια, η δήθεν ανύπαρκτη εχθρότητα των παλαιοροκάδων εμφανίστηκε και στα σχόλια του ποστ μου όπου ξαναγράφτηκαν απόψεις 20ετίας, περί ανικανότητας παιξίματος μουσικής από τους ποστ πανκς, περί μαϊμουδίσματος των ξένων (αυτό το έλεγε και η ΚΝΕ), περί ναρκισσισμού –λες και όταν έβγαινε ο Ποθουλάκης στη σκηνή ήταν ένας άμουσος νάρκισσος πίθηκας, ενώ όταν κόπιαρε τα σόλα του Μπλάκμουρ και του Πέιτζ ο Δρόλαπας ήταν ένας ψυχωμένος ανήσυχος μουσικός που άνοιγε καινούργιους ορίζοντες στην μουσική του τόπου μας!

Να ξεκαθαρίσω κάτι απλό: ΔΕΝ έγραψα ποτέ οτι απεχθανόμουν το Σιδηρόπουλο –το αντίθετο μάλιστα. ΔΕΝ ανέφερα ποτέ οτι δεν μου άρεσαν οι Rolling Stones, οι Who, οι Zeppelin, οι Sabbath και άλλοι πολλοί. Και ΟΥΤΕ στη συνέντευξη των Metro, OYTE πουθενά αλλού αμφισβητήθηκε η αξία των παραπάνω συγκροτημάτων/ καλλιτεχνών. Καταπληκτικοί, μ΄αυτούς μεγαλώσαμε οι περισσότεροι, σημαντικοί στη διαμόρφωση των ακουσμάτων μας ΑΛΛΑ....

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΙ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ ’80.
Κυρίως οι αλλοδαποί καλλιτέχνες.

Για τους δικούς μας, ο μεν Σιδηρόπουλος έβγαλε τον καλύτερο δίσκο του το 1982 (αλλά με ήχο εντελώς ’70 –γι’ αυτό άλλωστε και στα λάιβ έπαιζε τα κομμάτια διασκευασμένα φάνκι), οι Socrates έβγαλαν έναν μέτριο δίσκο το 1980 και έκαναν την τελευταία τους προσπάθεια για διεθνή καριέρα το 1983 –αποτυγχάνοντας για δεύτερη φορά σε δεύτερη συνεχόμενη δεκαετία (γιατί άραγε;) και οι ΦΑΤΜΕ.... ήταν πολύ Φατμέ! Χατζιδακισμός, ρομαντισμός, μαντολίνα –αλλά καμιά σχέση με αυτό που εμείς λέγαμε «ροκ». Όλοι οι «εμείς» -έτσι; Α ναι, βγάλανε και οι Σπυριδούλα το «Νάυλον ντέφια και ψόφια κέφια» το 1982 -πώς τους ξέχασα αυτούς; Μάλλον επειδή ήταν συμπαθείς μεν –αλλά όχι αξιομνημόνευτοι! Και τώρα που θυμήθηκα τους ξεχασμένους να μην αμελήσω τις Μουσικές Ταξιαρχίες με το ομώνυμο άλμπουμ το 1982 (τεράστιο ξενέρωμα για όποιον είχε ακούσει την κασέτα) με τα Ρουλεμάν το 1984 και τις ακόλουθες δισκογραφικές επιτυχίες του Πανούση (κράτα με μην ξεράσω από τα γέλια!) Αυτά τα καταπληκτικά κυκλοφορούσαν παύλα προωθούσαν οι μεγάλες εταιρείες στην Ελλάδα του '80.

Συνεχίζοντας με την ελληνική μουσική παραγωγή του ’80 θα υπενθυμίσω οτι ΚΑΝΕΝΑΣ από τους παραπάνω κλασσικούς ροκάδες δεν εμφανίστηκε με τραγούδι του σε συλλογή του εξωτερικού (κι ας δισκογραφούσαν σε πολυεθνικές). Αντιθέτως, πολλά DIY συγκροτήματα μετείχαν σε τέτοιες συλλογές, απ΄ότι θυμάμαι μάλιστα οι Last Drive έκαναν και επιτυχημένες περιοδείες στην αλλοδαπή. Γιατί αυτό; Υποθέτω επειδή τα ποστ πανκ συγκροτήματα υπήρξαν ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥΣ ενώ οι παλιοροκάδες (όπως φανερώνει κι ο χαρακτηρισμός) ήταν παγκοσμίως παρωχημένοι τη δεκαετία του ’80.

Είμαι αφοριστικός; Ας αφήσουμε την ελληνική παραγωγή κλασσικού ροκ κι ας κοιτάξουμε τη διεθνή σκηνή.

Οι Stones βγάζουν 8 δίσκους στη δεκαετία του ’80, από τους οποίους οι 4 είναι συλλογές παλιότερων επιτυχιών (οι μπαγάσες είχαν τ΄αρχίδια να ονομάσουν τη μια συλλογή: Sucking in the Seventies!!!) και ο ένας ηχογράφηση της περιοδείας τους. Πέραν αυτών, κυκλοφορούν ένα ψιλοβαρετό Tattoo you κι ένα disco ονόματι Undercover.

Οι Deep Purple κυκλοφορούν δυο δίσκους το ’80 αναμασώντας τις φόρμες της προηγούμενης δεκαετίας (βλέπε Perfect Strangers). Οι Rainbow κυκλοφορούν συλλογές επιτυχιών και δίσκους που θα προτιμούσαν όλοι να ξεχάσουν (αλλά δυστυχώς εγώ τους θυμάμαι ακόμα) στη δεκαετία του ’80.

Οι Zeppelin κυκλοφορούν το ανεκδιήγητο Coda.

Οι Who κυκλοφορούν ένα από τα πιο βαρετά τους άλμπουμ, το Face Dances κι ένα απαράδεκτο (το It’s hard).

Οι Sabbath κυκλοφορούν αποκλειστικά αηδίες «ξαναγεννημένοι» όπως είναι , μοιάζοντας με εργάτες της ναυπηγοεπισκευαστικής που κάνουν στανικά μεροκάματα για να συμπληρώσουν τα τελευταία τους ένσημα.

Η μεγάλη ελπίδα της hard heavy ονόματι AC/DC κυκλοφορεί έναν πολύ καλό δίσκο (αλήθεια μου άρεσε), το Back in Black, έναν μέτριο (δε μου άρεσε), το For those about to rock και κάτι ψιλά στη συνέχεια αποδεικνύοντας δυο πράγματα: α) οτι μετά τον Μπον Σκοτ δεν είναι το ίδιο συγκρότημα, β) οτι γι΄αυτόν ακριβώς το λόγο θα χεστούν στο τάλιρο.

Οι Iron Maiden μεσουρανούν στους κύκλους της heavy χάνοντας όμως γρήγορα ένα από τα σημαντικότερα τους ατού –τουτέστιν τον Πολ ΝτιΆνο -και αντικαθιστώντας τον με έναν δεκαθλητή (λάτρη της ξιφασκίας). Οι Judas Priest βγάζουν μόνο λάιβ και συλλογές. Οι Motorhead βγάζουν συνεχόμενα αντίγραφα του πρώτου τους δίσκου με μοναδικό αξιοπρεπές το Ace of Spades. Οι Def Leppard μου προξενούν αφόρητη νύστα κι έτσι δεν είμαι σε θέση να εκφράσω άποψη περί των δίσκων τους. Το ίδιο ισχύει και για τους Van Halen μόνο που αντί για νύστα αυτοί μου προκαλούν αφόρητο γέλιο. Οι Βon Jovi κλέβουν τις κοριτσίστικες καρδιές (αχ, αχ) ενώ στα τέλη της δεκαετίας εμφανίζονται οι Guns ‘n’ Roses για να παίξουν ότι ακριβώς έπαιζαν όλοι οι προηγούμενοι , απλώς πολύ χειρότερα εκτελεσμένο. Αλλά επειδή είναι νέα παιδιά, με τυπάδικο ντύσιμο και υφάκι πλασσάρονται σαν τη μεγαλύτερη ελπίδα της ροκ!

Να πάμε λίγο και στο πιο ποιοτικό κομμάτι της ροκ μουσικής –έτσι; Οι Genesis άνευ Πίτερ Γκάμπριελ με τραγουδιστή τον Φιλ «Κουασιμόδο» Κόλινς κι έχοντας φάει τον άμπακο εξαργυρώνοντας τη σουπεριγκρουπίλα τους βγάζουν το αυτοαναφορικό Abacab. Και το ρίχνουν φυσικά στη χορευτική μουσική! Οι Yes έχοντας συναίσθηση της θέσης του στα μουσικά δρώμενα κυκλοφορούν το Drama. Και οι Pink Floyd (νυν Ρότζερ Γουότερς μπαντ) κυκλοφορούν δυο δίσκους τούς οποίους ακόμα και οι φανατικότεροι των οπαδών τους προτιμούν να μην ακούνε –το Final Cut και το A momentary lapse of reason. Το καλτ τσιριχτό συγκρότημα των Styx κυκλοφορεί καλτ δημιουργίες που λατρεύουν τα αμερικανάκια αλλά αφήνουν ασυγκίνητους τους υπόλοιπους ανθρώπους οι οποίοι σηκώνουν αδιάφορα τους ώμους όταν πληροφορούνται οτι ο Kilroy was here. Και δεν πα να΄ταν! Καλά που έφυγε γιατί δε φτάνει για όλους η πίτσα.

Ρεζουμέ;

Καλά ήταν όλα αυτά τα συγκροτήματα στην εποχή τους, αλλά το ’80 δεν ήταν η εποχή τους. Το ΄80 ψάχναμε να ακούσουμε κάτι που παιζόταν ΤΟΤΕ, κάτι καινούργιο κι όχι αναμασήματα της προηγούμενης δεκαετίας. Είχαμε άδικο;

Θα έπρεπε να χαιρόμαστε με την πλημμύρα συνταξιούχων ρόκερς που ακολούθησε το «Τριήμερο ανεξάρτητου ήχου» του Σπόρτινγκ; Θα έπρεπε να θεωρούμε τον κάθε φαλακρό μπυροκοιλιά (βλέπε π.χ. Τζόε Κόκερ) σύμβολο της επανάστασης επειδή είχε τραγουδήσει πριν από μια 15ετία στο Γούντστοκ; Θα έπρεπε να λατρεύουμε τα κλασσικά συγκροτήματα του ’70 που έρχονταν στη χώρα μη έχοντας κυκλοφορήσει ούτε τζιγκλάκι για μια δεκαετία και έχοντας μάξιμουμ ένα μέλος από την σύνθεση της περιόδου που γνώριζαν επιτυχία (βλέπε Steppenwolf); Θα έπρεπε να συνωστιζόμαστε στον Λυκαβηττό δίπλα στις γούνες, τα παρφούμ και τις γραβάτες (πίσω από τους κυβερνητικούς εκπροσώπους) για να θαυμάσουμε τον B.B.King; Θα έπρεπε να σνομπάρουμε τους Cramps, επειδή υπήρχαν αμφιβολίες περί της οργανοπαικτικής τους δεινότητας; Θα έπρεπε να σκάμε μια Παναγία λεφτά (πού δεν είχαμε) για να δούμε Σιδηρό και Πουλίκα και Τουρκογιώργη στα Ροντέα και στα Κύτταρα; Θα έπρεπε να πληρώνουμε ένα μηνιάτικο ανειδίκευτου εργάτη για να θαυμάσουμε τον Τζιμάκο;

Μήπως τελικά ήταν μαλακία μας που στριμωχνόμασταν στη Σοφίτα και στον Πήγασσο για να δούμε συγκροτήματα συνομήλικά μας, με τον φόβο ότι θα μπουκάρανε οι μπάτσοι από στιγμή σε στιγμή και θα ξημερώναμε στο Α.Τ. για εξακρίβωση; Μήπως ήταν χάσιμο χρόνου το οτι πηγαίναμε σε συναυλίες καταλήψεων, σε συναυλίες στα Προπύλαια και σε αυλές σχολείων; Μήπως δεν θα έπρεπε να πηγαίνουμε στις συναυλίες των σχολών και να παίζουμε ξύλο με τους Κνίτες που κλειδώνονταν μέσα για να μην μπουν οι πάνκηδες και μαγαρίσουν τους ναούς της γνώσης; Μήπως τελικά είχαν δίκιο οι Κνίτες που δε μας αφήνανε να μπούμε, επειδή όντως μαγαρίζαμε την άμωμη ελληνική μουσική σκηνή;

Δεν ξέρω, δεν ξέρω....

Το μόνο που ξέρω είναι οτι οι φίλοι μου οι μεταλλάδες πηγαίνανε στα μαγαζιά τους, οι φίλοι μου οι παλιοροκάδες πηγαίνανε στα πιασοκωλάδικά τους, κάτι αχώνευτοι νεορεμπέτες πηγαίνανε να μερακλώσουν –δεν είχα κανένα πρόβλημα με το τι έκανε ο καθένας στη ζωή του και πώς διασκέδαζε. Μπορεί να θεωρούσα το μέταλ βαρετή και επαναλαμβανόμενη μουσική, μπορεί να θεωρούσα την περισσότερη τζαζ κοιμίσικη, μπορεί να θεωρούσα τα μπλουζ νανουριστικά αλλά αυτό απλώς σήμαινε οτι δεν πήγαινα στα στέκια που παίζονταν τα σχετικά τεμάχια.
Ούτε αμφισβήτησα τη μουσική επάρκεια κανενός, ούτε κατέβασα κανέναν μαλλιά από τη σκηνή την ώρα που σόλαρε, ούτε θεώρησα οτι ο τάδε ή ο δείνα χώρος βεβηλώνεται αν παίξει σ΄αυτόν ο Τζόνι ο Βαβούρας, ή ο Μήτσος ο Χέντριξ. Εντάξει, μπορεί μερικές φορές με κάτι φίλους πάνκηδες να μαλακίστηκα (στα μαθητικά χρόνια) –ζητάω εκ των υστέρων χίλια συγνώμη.

Μπορείς να πεις κι εσύ τα ίδια;

75 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

pastaflora είπε...

Και ζούσαμε όλες οι φυλές με τα στέκια μας και τις συναυλίες μας (ας ήταν καλά όπως έγραψες οι σχολικές αυλές, οι πλατείες, ο Πήγασος και άλλα πολλά). Παντού και πάντα με την ταυτότητα στην κωλότσεπη για τις εξακριβώσεις...

nikos είπε...

ετσι και αλλιως το 80 αποτυχια ηταν και μας εφερε ολα τα δεινα και στην μουσικη καιστην πολιτικη Ξεκινησε απο ρηγκαν θατσερ και εφτασε στους σημερινους μπουληδες Βλεπεις ομως τι γινεται με last drive οποτε ειμαστε ακομη ζωντανοι[νεκροι]με 2 παιδια πλεον φιλε τι να κανουμε

Manuel είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Manuel είπε...

Εννοείται ότι διαφωνώ με μεγάλο μέρος των κρίσεών σου, πλην όμως δεν θα σταθώ σε αυτό, για να μη στο κάνω εδώ στήλη επιστολών στο "Ποπ και Ροκ" αρχές δεκαετίας 80. Μόνο μία επισήμανση: Παραλείπεις την αναφορά σε όλα τα thrash metal συγκροτήματα των 80's, που σε μεγάλο βαθμό γεφύρωσαν το χάσμα στο οποίο αναφέρεσαι και προσδιόρισαν τον ήχο του metal μέχρι τις μέρες μας.

yorgos είπε...

Αυτό είναι.Μόνο το thrash. H δεκαετία του 80 είχε φτωχή παραγωγή, όσο και αν η μουσική βιομηχανία που είχε γιγαντωθεί με το ροκ,τραβούσε απ' τα μαλλιά το πράγμα.Γι' αυτό και πολύς κόσμος εδώ τότε το γύρισε στη τζαζ, την αυτοσχεδιαζόμενη, και την κλασσική του 20ου αιώνα, γιατί εννοείται ότι το να ακούς και να ξανακούς ροκ του 60 και του 70 είχε εξαντληθεί.Κι' εγώ άκουγα τα ελληνικά γκρουπ, πήγαινα στις συναυλίες,άκουγα και τη διεθνή ποστ-πανκ παραγωγή, αλλά δεν τρελλαινόμουν-κάθε άλλο.Ούτε με τους socrates και τον Σιδηρόπουλο φυσικά, και μεταξύ μας κι' αυτοί είχαν την κριτική έως συγκαταβατική υποστήριξη του κοινού στην καλύτερη περίπτωση, γιατί και ειρωνείες και μηδενιστικές τάσεις ήταν πολύ διαδεδομένες.Δεν νομίζω ότι στα late 70's το ροκ κοινό είχε είδωλα και μάλιστα εγχώρια.

The Motorcycle boy είπε...

Πασταφλωρίτσα, έτσι κι όχι ακριβώς έτσι. Κάναμε και μαλακίες, γίνονταν και μαλακίες -αλλά διακρίνω μια μπετοαρμίαση και όχι μόνο στις φλέβες πολλών από μας.

Νίκο, αν ήταν το '80 αποτυχία με Ρήγκαν-Θάτσερ, το '00 με Μπους-Μπλερ τι ήταν; "Τέρμα το διάλειμμα, τα κεφάλια μέσα"; Βλέπω τι γίνεται με τους Ντράιβ, (μεταξύ μας κοροϊδεύω αυτό που γίνεται με τη Γενιά του Χάους) και φρικάρω μ΄αυτό που γίνεται με τους Συνθετικούς. Έχω κι ένα παιδί...

The Motorcycle boy είπε...

Μανώλη, δε είναι θέμα προσωπικών κρίσεων. Οι δίσκοι των συγκροτημάτων που αναφέρω και κυκλοφόρησαν το '80 αυτές τις κριτικές πήραν από τα έντυπα της εποχής -δεν τα βγάζω από το μυαλό μου. Άλλωστε, θα πρέπει να είναι κανένας πολύ φανατικός με κάποιο από τα προαναφερθέντα γκρουπ για να διαφωνήσει κάθετα με όσα γράφω. Το trash; Έλα ρε φίλε -μην το γαμήσουμε τώρα, είπαμε να γίνουμε αστείοι αλλά όχι και τόσο!

Γιώργο, άσε με κι εσύ με το trash! Ρε κόφτε την πλάκα λέμε!
Φτωχή παραγωγή η μουσική βιομηχανία το '80; Δε νομίζω! Τζάκσον, Πρινς, Μαντόνες -τότε βγήκαν. Και τότε άνθησαν και οι ανεξάρτητες εταιρείες της Αγγλίας κι έγιναν αρκετά εύρωστες, τότε ξεσκίστηκε η Αμερική να κυκλοφορεί τα ρεύματα από πανκ, γκαράζ, μέχρι σαϊκομπίλι και ελεκτρόνικα.
Και από το παλαιορόκ τότε βγήκαν οι Έιζια, οι Αρ.Ι.Ο., οι Γιούροπ, μοσχοπούλησαν οι Κουίν κ.λ.π.
Όταν λες οτι πολύς κόσμος το γύρισε στη τζαζ εννοείς οτι στου Μπαράκου που πηγαίνανε 5 άρχισαν να πηγαίνουν 6; Έτσι ναι -να το δεχτώ.
Σαφώς και έτρωγαν σκληρή κριτική και οι Σόκρατες και ο Σιδηρό κι ο Πούλικας και όλοι (και συνήθως όχι άδικα). Όμως ανάμεσα στην σκληρή κριτική και στην αφάνεια που απολάμβαναν άλλα γκρουπ... τέλος πάντων.

trelos είπε...

δεν έχω να διαφωνήσω σε τίποτα επί της ουσίας, εφόσον το θέμα μας είναι η αντιμετώπιση του πανκ στα μέρη μας κείνα τα γραφικά χρόνια, έχεις προφανώς δίκιο

και στη γενικότερη κριτική για τα αδιέξοδα του ροκ δεν θα διαφωνήσω, αντιθέτως, ήταν ο λόγος που το 'ριξα κάποια στιγμή σε άλλα είδη (χωρίς ποτέ να ξεκολλήσω -και για ποιο λόγο;- απ' τα κλασσικά κι αγαπημένα)

μιας που το συνεχίζεις, πάντως, και για να εκφορτίσουμε (;) λίγο το πράμα χάριν της μουσικούλας, καταθέτω ένα δυο προσωπικές απόψεις

κατά τη γνώμη μου στα '70 έγιναν επανειλημμένες απόπειρες να σπρωχτεί το πράμα λίγο παραπέρα αλλά και μια προσπάθεια (αυτή του μέταλ) να εκτραπεί το ροκ από επαναστατικό μουσικό κίνημα, σε μουσικό πλαίσιο-καλούπωμα της ανήσυχης νεολαίας, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ γιατί βαριέμαι ν' ασχοληθώ περισσότερο

το πανκ φυσικά ήταν μία από τις απόπειρες, μόνο που κατά τη γνώμη μου, η κοινωνική του πλευρά εκφυλλίστηκε (ή την εκφύλλισαν) σχετικά γρήγορα και μουσικά γέννησε (ή επέδρασε σε) νέες τάσεις..δεν ξέρω πχ ποια είναι η γνώμη σου για τους κιουρ (ούτε και η δική μου)

φοβάμαι ότι η διάλυση των (μπροστάρηδων της αναζήτησης) φλόυντ (παρεμπιπτόντως, έγιναν γκίλμουρ-νοτ-γουότερς-μπαντ) λειτούργησε κάπως σαν σύνθημα "ο Βασιλιάς-Ροκ απέθανε" αν και το τελευταίο σημείο αναφοράς (κάτι σαν επιθανάτιος ρόγχος) για μένα ήταν το brothers in arms

μιλάω πάντα για έξω, εδώ δεν υπήρξε αναζήτηση σε αμιγή πλαίσια, τουλάχιστον σ' αυτά που μπορούσε κανείς ν' ακούσει στο ραδιόφωνο -και δικαίως αν θες τη γνώμη μου, δεν θα μπορούσαμε να γίνουμε βασιλικότεροι του βασιλέως ούτε βρετανικότεροι των βρετανών...η αναζήτηση εδώ, όπως και αλλού εξάλλου, στράφηκε όπως ήταν φυσικό σε φιούζιον τάσεις και στάσεις, εξ ου και οι φατμέ που αναφέρεις και κυρίως οι πιο επιδραστικοί κατσιμίχα (τους οποίους νομίζω αδικεί κανείς και μόνο αναφέροντας το ρίτα-ριτάκι) οι οποίοι στιχουργικά μεταφέρουν κάμποση από την αγριάδα του πανκ μέσα στο λυρισμό τους

κλείνω λέγοντας ότι τους md τους έμαθα εδώ, από σένα, δεν ξέρω τι λέει αυτό...λέει πολλά μάλλον
συμφωνώ μαζί σου ότι έχουν επιδράσει σ' όλα αυτά τα ανιαρά συγκροτήματα που σπρώχνουν απ' το '95 και μετά οι ραδιοφωνιτζήδες -και μόνο για τον "δεμένο" ελληνικό στίχο τους βγάζω το καπέλο

Manuel είπε...

Τι να πω; Εμένα μου άρεσε και μου αρέσει το thrash (σε λελογισμένη δοσολογία βέβαια). Επιπλέον, ακόμα και σήμερα ακούω Sabbath από 80's και γουστάρω τρελά. Αυτή είναι η αλήθεια, οπότε ό,τι και να μου πεις, εγώ τον χαβά μου. Καλό βράδυ και καλή τύχη στη Ρούμπιν Καζάν.

The Motorcycle boy είπε...

Τρελέ, συμφωνώ κι εγώ για τις προσπάθειες που λες, τις ονομάζω μάλιστα προσπάθειες απεγκλωβισμού.
Οι πάνκηδες εγκλωβισμένοι από τον ακριβό εξοπλισμό που δεν είχαν, οι μεταλλάδες εγκλωβισμένοι στις περιορισμένες φόρμες του χαρντ ροκ (ήταν τόση η τυποποίηση στους μέταλ δίσκους πού ήξερα πριν ακούσω τον δίσκο σε ποιες θέσεις είναι τα 2 χιτ, που είναι το 1 σλόου και που τα 2 παραδοσιακά).
Αν μιλάμε για την κοινωνική πλευρά σκέψου οτι μιλάμε για μουσική του λούμπεν προλεταριάτου. Και φασίστες έχει μέσα, και εθνικιστές, και μηδεντιστές, και σωβινιστές κι ότι θες. Μιλάω για πανκ και χέβι.

Ο Γκίλμουρ ήταν μόνος του στο τελευταίο -όχι στο Φάιναλ Κατ, έτσι; Η αναζήτηση των Φλόιντ αφορούσε το ηχητικό αποτέλεσμα όχι τη μουσική την ίδια.

Οι Κιούρ βγάλανε πολλά ωραία τραγούδια αλλά ήταν πολύ αντί φάτσες (ειδικά ο Σμιθ). Με αποτέλεσμα π.χ. οι Αντιτροπάου να παίζουν καλύτερα το Φόρεστ από τους Κιούρ!

Δεν έχω πρόβλημα με τους Κατσιμιχαίους (δεν μου αρέσουν βέβαια) αλλά έχω πρόβλημα όταν τους προβάλλουν σαν ροκ πρωτοπορία. Δεν ήταν τίποτα από τα δυο.

Μανώλη, εντάξει, κι εμένα μου αρέσει το σαϊκομπίλι -κανείς δεν είναι τέλειος! Τώρα, Σάμπαθ του '80 με Ντιο... μπρρρρρ! Το λέω επειδή οι πρώτοι τους δίσκοι μού άρεσαν αρκετά.
Καλή τύχη στην Πανάθα γιατί αν κάνουν και σήμερα στραβή θα το παρατήσουν το ΤσουΛου, θα διώξουν το Νιόμπλια και θα πάρουν κανονικό προπονητή και κάτι τέτοια θα μας δυσκολέψουν το νταμπλ. Θέλω άνεση φέτος -όχι άγχος.

b.b. chris είπε...

?

b.b. chris είπε...

θα πετάξεις την μπαχατέλα που μας στραβώνει με τα μικρά γράμματα και δεν δέχεται πάνω από 4096 characters?

Θέλω να κάνω σχόλιο...

b.b. chris είπε...

Έτσι σε θέλω δυνατό, να μας τα χώνεις.
Σαν μετεκπαίδευση στο στρατό για να παραμένουμε μάχιμοι.

Άντε πάμε πάλι... αλλά μου χρωστάς μπύρες να το ξέρεις, και άσε τα δεν μπορώ, δεν ευκαιρώ μάνα μου.


1] To new wave ήταν κατί καινούριο και πρωτοποριακό στα 80's

Υπάρχει μια συλλογή από 4 δίσκους που λέγεται “The British Invention”. Γκρουπάκια μεταξύ, 64 – 67. Άλλαξε στην ενορχήστρωση το Rhodes πιάνο μ' ένα synth Υamaha DX7 και είσαι μέσα στην πρωτοπορία. 1640 μεταλλικές δραχμές, έκαστο τότενες γιατί ήταν εισαγωγής.
Αλήθεια, γιατί κυκλοφόρησαν τότε που το New Wave και το Post Punk ήταν στα ντουζένια του? Να τα ψάξω να βρω εταιρία? Βοηθάει?

2] To Punk ήταν κάτι καινούριο στα '80s γιατί βαρεθήκαμε τα παλιοροκ των seventies.

Οι Kingsmen ήταν των sixties. Οι Stooges από 65 μέχρι 70 και κάτι. Το αυτό και οι Νew York Dolls. Οι Ramones σεβεντίλα του θανατά. Το '78 διαλύθηκαν οι Sex Pistols. To '79 βγήκε το “London Callin'” των Clash.
Κάτι καινούριο στα 80's, εκτός από ξυλίκι μεταξύ πανκιών και άλλων στην Γκράβα?

3] Το post – punk ήταν επίσης κάτι καινούριο.

Εδώ πάμε ακόμα πιο πίσω. Garage αμερικάνικα γκουπάκια απ' το 58 μέχρι το 64 – 66. The Standells, The Seeds, The Sonics, The D-men και πολλά άλλα.

Σύνοψις πρώτη.
Ότι είναι κάτω απ' την ταμπέλα New Wave – Punk – post Punk, είναι αναμασήματα πραγμάτων που παίχτηκαν απ' το 58 μέχρι το 72 – 73. Ψάχνεις τα ονόματα, ακούς και κρίνεις μονάχος. Όπως και να είναι, δεν το λες και φρεσκαδούρα, οπότε πάμε παρακάτω.

b.b. chris είπε...

4] Γιατί αποκαλείς ρε μαλάκα [ο χαρακτηριΖμός δικός τους] Bad Blues, τους metro decay τσουρουκάδες?

Απλά πράματα.
Ξαναματαμανα-άκου για παράδειγμα τις Σκιές. Σου ακούγεται να παίζουν όλοι στον ίδιο μουσικό χρόνο?
Αν ναι, πάσο.
Θα μου επιτρέψεις ν' ακούω ξεκάθαρα τη διαφορά.
Όταν καταφέρουν να παίξουν στον ίδιο χρόνο, ξανασυζητάμε το μεγαλείο του μουσικού έργου. Μέχρι τότε, για μένα πάντα, θα είναι βαράμε στο γάμο του καραγκιόζη... και καλά κάνανε και τα παρατήσανε. Έχουμε ένα σκαΖμό σκυλοτραγουδιάρηδες στην Ελλάδα, που νομίζουν ότι παίζουν μουσική. Προσωπικά, δεν χρειαζόμαι και την underground version της τσουρουκιάς.

5] λες και όταν έβγαινε ο Ποθουλάκης στη σκηνή ήταν ένας άμουσος νάρκισσος πίθηκας, ενώ όταν κόπιαρε τα σόλα του Μπλάκμουρ και του Πέιτζ ο Δρόλαπας ήταν ένας ψυχωμένος ανήσυχος μουσικός που άνοιγε καινούργιους ορίζοντες στην μουσική του τόπου μας!

Αξίωμα:
ούτε το punk, ούτε το rock είναι μουσική του τόπου μας. Όποιος έχει τ' άντερα, ας ασχοληθεί με την μουσική του τόπου μας. Εγώ, αν και θα ήθελα πολύ, δεν τα έχω, το παραδέχομαι.

Α] Παθουλάκης. Σχωρεμένος. Τεράστια φόρτηση όταν η γκόμενά του, στις Nonmandolls τότε, βγήκε και έπαιξε με την κιθάρα του στο gig που έγινε στη μνήμη του.
Να συμφωνήσουμε ότι είναι ατυχές το παράδειγμα, λόγω καταστάσεων?

Β] Δρόλαπας.
Ναι, τότε ήταν και δάσκαλος μουσικής. Δεν ξέρω αν είναι ακόμα. Αν είχα τα χρήματα τότε, σίγουρα θα ήμουν μαθητής του.
Κόπιαρε τους μεγάλους.
Για να μαθαίνεις. Είναι παλιά αξία, οι μουσικοί να μαθαίνουν ο ένας απ' τον άλλο. Αν δεν είσαι μέσα στο κόλπο, δεν το καταλαβαίνεις, δεν σε αφορά, κράτα το ως άχρηστη γνώση.

6] Vavoura Band.
Παίζανε Zeppelin και Stones.
Είχαν και δικά τους. http://www.youtube.com/watch?v=-yWwW7NAC9Q
Καλά? Κακά?
Ακούς τον μπασίστα με την μπότα του ντράμερ? Ξαναγύρνα στο “4”

b.b. chris είπε...

7] κατεβάζαν Punk groups απ' την σκηνή.

Από σένα το άκουσα πρώτη φορά.
Επειδή ξέρω τι κουμάσι είσαι, αποκλείω να έχεις κάνει λάθος έστω και στο δεπτερόλεπτο που έγινε.
Δεν μου ξεκάθαρα ποιοι ήταν. Αν ήταν οι Κνίτες για να μην μολυθεί ο χώρος, τι να σου πω?
Κρίμα που κοπανήσατε μόνοι σας και δεν βάρεσα κι εγώ.
Αν σας δείραν, φτου σας ρεζίλια...
Αν ήταν παλιοροκάδες, φτού τους τα ρεζίλια στον κύβο.

8] Ο Σιδηρό και λοιποί παλιοροκάδες ήταν κατεστημένο

Ναι. Τους καλούσε η YENEΔ για το πρωτοχρονιάτικο show και επειδή ήταν κατεστημένο την αγνοούσαν. Κι επειδή δεν καταδεχόταν ο Σιδηρό, μας έπηζε στον Λεπά, την Άντζελα, στην Αθηναϊκοπισθοδρομική κομπανία και τα παιδιά απ' την Πάτρα.
Συμμαζέψουουουουουου....

9] Τι παρουσίασε το Rock κατεστημένο στα 80's?

http://www.youtube.com/watch?v=52FpuqD3W5M&fmt=18

Ρε μπας και ήταν punk και post – punk ο σχωρεμένος και ζούμε σε μια πλάνη τόσα χρόνια?
Όλα τα γκάζια στην ευθεία να γουστάρουν τα παιδιά.

10] δεν υπήρχε σημαντική ανεξάρτητη σκηνή στα 80's στην Ελλάδα και πάνε να μας φυτέψουν διάφορους.

Ο μαναδικός που πάει να φυτέψει κάτι στο τότε, είσαι εσύ.
Έχεις αναφέρεις τρεις φορές ένα τραγούδι του Γαρδέλη... κάτι σε “άη γαμήσου ρε μαλάκα”.

Έχω ρωτήσει 10 φίλους [εξαιρετικοί άνθρωποι και λαμπροί επιστήμονες] αν το ξέρουν και δεν το ξέρει κανένας. Ούτε εγώ.
Όλοι θυμόμαστε τον Σιδηρό, τους Βαβούρα, τον Πουλίκα, τον Άσημο, τους Villa 21, τους Last Drive, τον Ντρενό κι ένα σωρό άλλους. Αυτό δεν...

Εγώ έχω αποδείξεις ότι όλοι οι απο πάνω υπήρξαν. Έχω τα βινύλια. Δεν γίνεται να το αμφισβητήσει κανένας. Να τον βάλω να τα κουβαλήσει τώρα στη μετακόμιση, να του πέσει το νεφρί, να δεις για πότε ισιώνει.
Εσύ έχεις καμιά απόδειξη ότι αυτή η μαλακία του Γαρδέλη υπήρξε?

Ξεχωριστό case είναι το “σημαντική”.

Μιλάμε σε ποσότητα ή ποιότητα?
Σε ποσότητα δεν θα πρέπει να υπάρχει παράπονο γιατί εκτός από τους φανατικούς, υπήρχαν άνθρωποι που πήγαιναν παντού [και στους παλιοροκάδες και στους πανκ-s] και δεν τους λές και λίγους.

Σε ποιότητα?
Πάμε παρακάτω... Υγεία και ευτυχία σε όλο τον κόσμο...

Τελειώνω] Μήπως τελικά ήταν μαλακία μας που στριμωχνόμασταν στη Σοφίτα και στον Πήγασσο για να δούμε συγκροτήματα συνομήλικά μας, με τον φόβο ότι θα μπουκάρανε οι μπάτσοι από στιγμή σε στιγμή και θα ξημερώναμε στο Α.Τ. για εξακρίβωση

Με ρωτάς προσωπικώς αν έκανες κακώς που πήγες σε συναυλία? Οτιδήποτε...

ΟΧΙ ΡΕ ΤΟΥΛΟΥΜΠΑ*, ΚΑΤΣΕ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟ ΣΤΟΝ ΣΚΑΪ...


τουλούμπας: βρισιά που είπε ο πρόεδρος των απανταχού τριτοδεύτερων για το οfficial φερέφωνό τους.
Τον ξαναήπιαν είπες? Σα δε ντρέπεσαι παλιόπαιδο να λες τέτοια πράματα για τον κύριο Πρέσβη!!!!!!

The Motorcycle boy είπε...

Β.Β. στις χρωστάω έτσι κι αλλιώς τις μπύρες επειδή πήρες ολόκληρο γερο-Deuced και τον μετέτρεψες σε ποίημα του Ελύτη, χεχεχεχε.

Τη μπαχατέλα πώς να την πετάξω; Είμαι τώρα γέρος άνθρωπος για να μετακινούμαι σε άλλες πλατ(υ)φόρμες;

1. Τα έχω ψιλοακούσει τα δισκάκια που λες. Υποστηρίζεις οτι κάποιοι εκεί μέσα παίζανε σαν τους Birthday Party, Medium Medium, Eyeless in Gaza, Talk Talk, ή έστω τους Cure, Talking Heads; Δεν το αντελήφθην. Μετά το πανκ ξανάνοιξε ο δρόμος για το παλιό καλό γκαράζ επειδή πέσανε οι τσίμπλες με τους βιρτουόζους που ακούγονταν μόνο από πανάκριβα στέρεο -γι΄αυτό κυκλοφόρησαν τότε οι δίσκοι. Κι επειδή έκανες τη συγκριση, υπάρχουν και κάτι δισκάκια με τα γκαράζ ελληνικά του '60. Για άκουσέ τα και πες μου αν μοιάζουν με τους Μέτρο ή τους Βίλλα, ή τους Κάνσιλ...

2. Δεν είπα οτι το πανκ ήταν καινούργιο για το '80! Είπα οτι το ΠΟΣΤ πανκ ήταν καινούργιο! Οι Έλληνες πάνκηδες ήταν "δευτεροκυματικοί" ας πούμε, δηλαδή ακούγανε κυρίως Exploited, Circle Jerks, Black Flag, Vice Squad, GBH, Angelic Upstairs και τέτοια. Αυτά τα γκρουπ ήταν του ΄80.

3. Αυτό που μάλλον έχεις στο μυαλό σου σαν ποστ πανκ είναι το γκαράζ που παίζανε περίπου οι Λαστ Ντράιβ εδώ πέρα και οι Φάζτοουνς, Φλέστοουνς έξω. Δεν είναι αυτό το ποστ πανκ ρε αδερφέ μου. Ποστ πανκ είναι οι Magazine ας πούμε, ποστ πανκ είναι όσα έβγαλε η Σούζι το '80, ποστ πανκ είναι και οι δικοί μας Ρεπόρτερς και οι Γιέλ -ο -Γιέλ και οι Μέτρο. Αν όσους σου αναφέρω τους θεωρείς αναμασήματα τότε τι να πω; ΟΛΗ η μουσική είναι ένα αναμάσημα αφόσον στηρίζεται στις ίδιες κλίμακες!

4. Αν διάβαζες την προηγούμενη συνέντευξη των Μέτρο στο mixgrill θα ήξερες οτι όταν ηχογράφησαν την Υπέρβαση δεν είχαν το χρόνο ούτε τα φάλτσα τους να διορθώσουν. Το αναφέρω δεν δικαιολογώ. Για τις Σκιές που λες -άκου τους δίσκους των Birthday Party και τους πρώτους των Bad Seeds, σου φαίνονται να παίζουν όλοι στον ίδιο χρόνο; Τσουρουκάδες κι αυτοί του Κέιβ λοιπόν. Άκου μετά τους δίσκους που έχει βγάλει ο Ίνο μόνος του -τα όργανα διαφορετικά χρονισμένα. Τσουρουκάς κι ο Ίνο. Άκου μετά Ξενάκη -εκεί κι αν δεν είναι χρονισμένοι ίδια! Τσουρουκάς κι ο Ξενάκης! Ρε φίλε, μήπως τελικά κάτι έχεις δει λάθος;

5. α) Όχι να μην συμφωνήσουμε φίλε! Δεν μπορείς να θάβεις συλλήβδην το μουσικό ρεύμα αλλά να εξαιρείς τον Ποθουλάκη πού έπαιζε ποστ και νιου γουέιβ! Να στο πω αλλιώς, βγάλε τον Ποθουλάκη και βάλε τον Φιλ από τους Γιέλ -κι αυτός μάς έχει αφήσει χρόνους απλά δεν έκανε η γυναίκα του συναυλία στη μνήμη του. Βγάλε τον Φιλ και βάλε τον Πλούτο από τους Μάσρουμς. Τα ίδια. Τι να βάλουμε λοιπόν; Μόνο τον Αντωνάκη τον Μανιάτη επειδή έχει την ατυχία να ζει ακόμα;
β) Δεν αμφισβητώ το τι ήταν ο Δρόλαπας όπως κι εσύ δεν θα αμφισβητήσεις νομίζω οτι δημιουργικά ήταν μέτριος (Ταξιαρχίες και Βαβούρα αν θυμάμαι). Απλά είπα γιατί ο μεν έτσι κι ο δε γιουβέτσι. Αυτά τα "το ροκ δεν είναι μουσική του τόπου μας" τα λέγανε παλιά οι Κνίτες κι ο Καπαφλής. Εγώ αυτές τις σκατομουσικές τις ακούω 30και χρόνια τώρα -πιο κοντά νιώθω με τον Κέιβ παρά με τον Μάλαμα, πώς να γίνει δηλαδή; Άσε που έχω την αμυδρή υποψία πώς τα ελληνικά συγκροτήματα του '80 ήταν από την Ελλάδα και μιλάγανε για μας! Άσε πού η καλύτερη μεταφορά νησιώτικου σκοπού που έχω ακούσει μέχρι σήμερα γίνεται στην "Εισαγωγή στην κίνηση" των Μέτρο. Το έχεις ακούσει ή απλώς άκουσες το σινγκλ τους, τους έβγαλες τσουρούκια και καθάρισες;

The Motorcycle boy είπε...

6. Βάνα Τζιβάνα και Άι έιντ νο τζάνκι; Και μετά μου λες για αναμασήματα των νιου γουέιβερς και για τσουρούκια; Συγνώμη κιόλας, θεωρείς τον Τζώνυ αξιομνημόνευτο μπασίστα; Στα ντραμς ο γίγας Κουβατσέας έτσι; Να μην ξεχνιόμαστε.

7. Άλλο οι Κνίτες που κλείνονταν μέσα σε ΑΣΟΕΕ και ΕΜΠ για να μη δώσουν συναυλία οι πάνκηδες (εμείς απέξω κι εκείνοι με πυροσβεστήρες) και άλλο τα παλιορόκια που κατεβάζανε κόσμο σερνάμενο από τα μαλλιά επειδή τόλμαγε να μαγαρίσει το Χάουζ οφ δεν ράιζινγκ ή πετάγανε κοτρώνες στους πούστηδες που τραγουδάγανε ακαταλαβίστικους στίχους. Για το τελευταίο σού έχω και ηχητικό. Βρες το λάιβ στη Γκράβα (κάποιος το έχει σηκώσει, αλλά στο δίνω κι εγώ) και άκου τι γίνεται όσο παίζουν οι Μέτρο. Μετά θα σου πω και ΠΟΣΟ ξύλο έπεσε όταν σταμάτησαν να παίζουν.
Όχι -εμείς ξύλο είχαμε ρίξει σε μια συναυλία της Εταιρείας Καλλιτεχνών και αφορούσε κυρίως τα παιδιά της διπλανής συνοικίας. Πού ακούγανε και μπλουζ οι ξενέρωτοι!

8. Κατεστημένο στα μαγαζιά του χώρου ήταν. Ο Σιδηρό έπαιζε ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ στο Ροντέο, οι Σόκρατες στο Κύτταρο, το εισιτήριο τσιμπημένο κι ο κόσμος όχι ακριβώς αλήτες του δρόμου. Σε αντίθεση με τη Σοφίτα του Ηρακλή έτσι;

The Motorcycle boy είπε...

9. Τώρα αδερφέ μου, από πάνω χαρακτήριζες το ποστ πανκ και το νιού γουέιβ αναμασήματα και στη συνέχεια μού βάζεις τον Στίβι Ρέι Βον! Πολύ ωραίος δε λέω -αλλά μπάστα! Αν οι Κιούρ μιμούνταν ασύστολα τους γκαραζιέρηδες του '60 ο Στίβι Ρέι τι έκανε; Ανακάλυψε το τάστο;

10. Τι σημαίνει το "πάνε να μας φυτέψουν"; Να στο κάνω λιανά: βραδιές στο Γκαγκάριν με αθάνατες ελληνικές βιντεοκασσέτες -το "άντε χάσου ρε μαλάκα" ή κάπως έτσι, από εκεί κυκλοφόρησε και αν δεις το βίντεό του στο γιουτούμπ θα τρομάξεις με τα κλικς. Το ΄80 δεν το ήξερα το κομμάτι και την σχετική ταινία, τώρα τα έμαθα και λέω οτι δεν ήταν έτσι το '80. Έχω άδικο; Αν το βλέπεις τώρα οτι εγώ προμοτάρω Γαρδέλη -τι να πω;
Πάνε να μας φυτέψουν: "Ρόδα, Τσάντα και Κοπάνα 2010".
Πάνε να μας φυτέψουν: ο απόλυτος ροκ επιζήσας του '80 ήταν ο μέγας Γιώργος Δημητριάδης! Ο οποίος τυγχάνει και μεταμψύχωση του Σιδηρόπουλου αν δεν το ήξερες και συνεργάζεται με την Τάμτα και δηλώνει "χωρίς να θέλω να τα εξομειώσω (σιγά μην είναι αυτοί σαν εμάς -εμηνεύω εγώ) κι ο Νικ Κέιβ συνεργάστηκε με την Κάιλι Μινόγκ!"
Πάνε να μας φυτέψουν: αναβιώνουν το ΕΠΙΔΡΑΣΤΙΚΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΤΕΡΟ συγκρότημα του '80, δηλαδή τους Συνθετικούς!!!!
Σου φτάνουν αυτά ή να πάω και στο θάψιμο που συναντάει κάθε προσπάθεια επανακυκλοφορίας ΚΑΝΟΝΙΚΟΥ δίσκου του συγκεκριμένου ρεύματος του ΄80, όπως η Υπέρβαση;

Καλά έκανα λες και πήγαινα στις συναυλίες κι ας παίζανε πιθήκια τσουρουκάδες; Ρε φίλε, δεν πηγαίνουμε μόνο για το ξύλο και τις γκόμενες στις συναυλίες, πάμε και για να ακούσουμε μουσική.

Υ.Γ.: Ο κύριος Πρέσβης έχει εναρμονιστεί με το κλίμα περιστολής των δαπανών που συνεπάγεται η κρίση της χώρας, ειδικά μετά τις αλόγιστες δαπάνες στις οποίες προέβη την πρώτη αγωνιστική του ΤσουΛου. Γι΄αυτό και χτες δε μάζεψε 2-3 πάλι.

DimosK. είπε...

Η ερωτηση ειναι μια:Ποσο ηρθε ο πρεσβης?
(εχει και υποερωτημα)..ΠΛηροφοριες για την Σοφιτα,που θα βρουμε εμεις οι νεοτεροι?
Χαριζω mp3 με Συνθετικους,φουλ κομπλε (μαζι και τα ξηροκαρπια).
Αν καποιος αντεξει,να ακουσει 1(ΕΝΑ)ολοκληρο τραγουδι,τοτε κερδιζει θεση κριτικου μουσικης σε free press εφημεριδα!!
Καλημεραααα...

The Motorcycle boy είπε...

Dimos, ήρθε ο Πρέσβης; Γιατί εγώ έχω την εντύπωση οτι συνταξιοδοτήθηκε και διακοπεύει στα Κανάρια νησιά. Πάντως λατρεύω τις ανεξάρτητες φυλλάδες που είδαν χτες "έναν ψυχωμένο αλλά άτυχο και λαβωμένο Παναθηναϊκό που έκανε τα πάντα αλλά η μοίρα τον αδίκησε". Θυμίζω οτι στο δικό μας το 1-1 με ολόκληρη Λάτσιο που είχαμε τιμωρημένο το γήπεδο ΚΑΙ μέτρησε και μαρς άκυρο γκολ των Ιταλών είχαν βγει όλοι την επόμενη και ζητάγανε το κεφάλι του σερ Τάκη! Αντικειμενικότης! Το ωραίο ήταν στη βαζελοφυλάδα του Γκόρτσου: "ίδρωσε η Μπαρτσελόνα, 2-0 την Κοπεγχάγη" Ε, κάποτε έπρεπε να ιδρώσουν κι αυτοί, όχι όλο σουτ-γκολ κι εσείς στη σέντρα, χαχαχαχα!

Για τη Σοφίτα και για πολλά άλλα εκείνης της εποχής, αν έρθουν στη σωστή θέση τα αστέρια και οι αστερισμοί, θα μάθεις εσύ ο νεώτερος (και θα θυμηθώ εγώ ο παλιότερος) βλέποντας τους πρωταγωνιστές να τα διηγούνται πρώτο χέρι.

Το mp3 των Συνθετικών το δίνεις μαζί με το player; Αλλιώς δε βλέπω να το ξεφορτώνεσαι. Εγώ δεν τους έχω ακούσει αλλά έχω διαβάσει στίχους τους και σκιάζομαι να το επιχειρήσω!

Υ.Γ.: Free press σημαίνει συνήθως και Free articles ή αλλιώς ζητούνται ψώνια για δωρεάν εργασία.

DimosK. είπε...

Το θεμα με τα αστρα να το δεις(-ειτε) ομως ε?
Δεν φτανει που εχουμε ενα καρο μουσικη να ακουσουμε,εχουμε και αγνωστες λεξεις(Σοφιτα,Πηγασσο) να βρουμε τι επαιζε!!
Once a πρεσβης allways a πρεσβης!!
Και ποσο νομιζεις οτι θα αντεξει ο κοντος,να βαζει 5αρες σε ανιδεους?Στο τελος θα σιχτιρισει και θα παει να καλιεργει σεσκουλα καπου στην Ανδαλουσια!
Το player ειναι προαιρετικο..σαν το κλειδι που ανοιγει το καταραμενο δωματιο..Το εχεις, αλλα δεν θες να το χρησιμοποιησεις!
Tελικα ειτε free ειτε payed,αμα ο γραφων ειναι ανιδεος,το ιδιο σκ***α ειναι το αποτελεσμα
Να,δες Ελευθεροτυπια,δες και Athens Voice.
H Μανια και ο Γεωργελες παιζουν και κονομανε(..και εμεις απλα ΔΕΝ μαθαινουμε)
Ασχετο αλλα το for the quiet life των forward music quintet ειναι σουπερ τραγουδακι(!)
Λες και ακους James(φτουουουουου)

DimosK. είπε...

..kai επειδη τιποτα δεν μενει κρυφο,ακομα και αν θα επρεπε,κοιτα εδω: http://www.youtube.com/watch?v=MIOjy7GgGhg&feature=player_embedded

ειναι και live,ετσι για να θυμηθεις τα νιατα σου!!!!

The Motorcycle boy είπε...

Ε, το ψάχνουμε μπας και δούμε φως -γιατί νομίζεις οτι το μπλογκ εδώ μέσα σούρνεται με αργούς (για την παραγωγική μοτοσακός τιμ) ρυθμούς; Έχουμε πάντως μεγάλες προσδοκίες (όχι σαν αυτές του Ίθαν Χοκ που ήθελε να πηδήξει την ξενέρωτη Γκουίνεθ), θέλουμε να ξυπνήσουμε το τέρας που λαγοκοιμάται. Και τότε, όχι μόνο θα μάθετε, αλλά και θ΄ακούσετε... Βέβαια, θα πέσει και το πατροπαράδοτο ξύλο -γνωστά είναι αυτά.

Εγώ πάντως χτες έλπιζα να κερδίσουν γιατί θέλω Νικονόμπλια στο τιμόνι της Πανάθας και τους θέλω να φανταιώνονται οτι κάνουν πορείες στην Ευρώπη -όσο εμείς θα μαζεύουμε τα πάντα εδώ πέρα. Ο κοντός ίδρωσε χτες οπότε περιμένει να έρθει στην Αθήνα να κάνει τις διακοπές του -τους το έχει τάξει ο Πέπε, όσους παίζουν καλά θα τους φέρει Αθήνα να δούνε τον Ρουβά με τη Βίσση. Και τον Σισέ βεβαίως.

Η Μάνια, ο Φώτης, ο Στέλιος, ο Στάθης κι ο θείος Πέτρος -όλοι μαζί έναν δημοσιογράφο της προκοπής δεν φτιάχνουνε. Όχι τίποτα φοβερό -έναν που να γράφει για το θέμα και να καταλαβαίνεις περί τίνος πρόκειται.

FMQ πού μοιάζουν με James; Πώς τον έκανες το συνειρμό ρε θέριον;

The Motorcycle boy είπε...

Ρε Δήμο γιατί μανούλα μου; Καλά δε συζητάγαμε; Σε πείραξα εγώ και μου λίνκαρες Συνθετικούς μεσημεριάτικα -και μάλιστα τωρινούς!

Όντως θυμήθηκα τα νιάτα μου πάντως, για την ακρίβεια ένα γύρισμα του Δαλιανίδη στη Μπαρμπαρέλα που είχε πάει ένας μαλάκας συμφοιτητής μας και είχαμε τραβηχτεί κάμποσοι από τη σχολή για καζούρα. Τελικά μόνο φάγαμε τζάμπα τα μποφτέκια του συνεργείου, ΟΥΤΕ φασαρία κάναμε (ήταν αξιολύπητοι), ΟΥΤΕ ο μαλάκας πληρώθηκε!

DimosK. είπε...

..Ε τι να πω,works in mysterious ways!
Δεν θελω χαζομαρες για τον Πετρο,το εργατοπαιδο απο την Ν.Ιωνια Βολου..Μιλαμε για τερας δημοσιογραφιας,ασε που ειχα και κατι καρο πουκαμισα που τα ειχα για ξεσκονοπανο,και τωρα τα φοραω και ειμαι πρωτη μουρη !!
Παντως εχω ενα προβλημα με τους μουσικους συνειρμους,αυτο αν δεν ειναι ακομα προφανες θα γινει στο μελλον!!
Και aupropo,η Γκουινεθ φιλαρακο δεν την προσδοκας με την καμια..Μονο αμα εισαι στο κρεβατι του πονου,και θες να κανεις κατι για την σωτηρια της ψυχης(..που ειναι μεγαλο πραμα,οπως εχει πει και το αμορε της Νικολακοπουλου)

DimosK. είπε...

..συγνωμη που το κανω αυτο(τα 2πλα σχολια),αλλα ακουω τρελη διασκευη Γαρδελη απο Soberophobia(!!!)
To pidixane ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ το ασμα(..και για αυτο ειναι καλο)
σχολια τελος..τουλαχιστον τα 2πλα

The Motorcycle boy είπε...

Μη βάζεις το "πολύ μεγάλο πράγμα" στην ίδια φράση με τη Γκουίνεθ -δεν κολλάνε, χεχεχεχε. Πάντως νομίζω οτι αν είναι να κάνουν καλά και σώνει τις κόρες τους ηθοποιούς οι παραγωγοί προτιμότερη από τη Γκουίνθε είναι η Τόρι Σπέλινγκ που δεν είχε και ορέξεις να το παίξει οσκαρική ποιότητα.

Ο Πέτρος ναι καλό παιδί, δούλεψε με τα χεράκια του, τόλμησε, μόχθησε, συγκρούστηκε και μετά πήρε υπουργείο ο κολλητός του ο Λαλιώτης και πιάστηκε ο Πετράν.

The Motorcycle boy είπε...

Διασκευή Γαρδέλη ε; Άμα κάποιος έχει όρεξη να παίζει με το πουλί του στο τέλος μπορεί και να του πετύχει -πού ξέρεις;

Πάντως, μιας και το ανέφερες -αυτοί οι Οστρογότθοι (πώς τους είπες;) κάνουν κανιβαλισματάκι στο κομμάτι -σωστά; Εδώ ο μέγας διανοητής, καλλιτέχνης, ταλέντο Φοίβος Δεληβοριάς στο λάιβ που έχει βγάλει τραγουδάει 2 κομμάτια Γαρδέλη και μάλιστα στα σοβαρά!
Τι να πει κανείς; Α, το βρήκα!
Καλό το γαμήσι, αλλά άμα σου πετύχει η μαλακία δε συγκρίνεται.

Ανώνυμος είπε...

Τι εγινε? Παλι κανατε επανασταση και δεν μιλατε?

The Motorcycle boy είπε...

Δεν την εκάμαμεν ακόμα παιδί μου Μαρλαφέκα αλλά είμεθα στα χαρμάνια. Στα χαρμάνια βεβαίως, βεβαίως!

Υ.Γ.: Δυο ταινίες του ελληνικού σινεμά μαζί -έσκισα ο πούστης!

Ανώνυμος είπε...

Κι ετσι τα "Λευκα κελλιά" θα γινουνε "White Rooms". Ρε καλα τα λενε, τρελη μπιζνα. Αντε και μπλουζακια made in China.

The Motorcycle boy είπε...

Ναι, ναι -μα πώς τα λές ρε μπαγάσα! Ποιος είσαι, η Δομή;

GIORGOS είπε...

Να πω κι εγώ τη γνώμη μου,όση βαρύτητα μπορεί να έχει η γνώμη ενός ανθρώπου που ήταν εντελώς άουτ απο τα συγκεκριμένα ακούσματα(και κιν/φικά αμαρτωλού,καθότι χάζεψα και με ταινίες-γούστα του Έλληνα αγανακτισμένου πολίτη):
Ο δίσκος είναι αρτιότατος συνθετικά και εκτελεστικά.
Αν ληφθεί υπόψη η εποχή που βγήκε,αξιοθαύμαστος επιπλέον.
Δε νομίζω πως δε μπορεί να σταθεί δίπλα σε ανάλογα ξένα ακούσματα.
Για τον τραγουδιστή πολλά ειπώθηκαν,να μη τα ξαναλέω.Μου θύμισε τον Ίαν Κέρτις,δε νομίζω ότι αυτό είναι απαραίτητα κακό.
Είναι και θέμα γούστου βρε αδερφέ.Να,ο Μαλαθρώνας λ.χ. του ΠΟΠ-ΡΟΚ ήταν μέγας θάφτης των παλαιοροκάδων.Ε,βρήκε την αντιπαθητική(στα δικά μου αυτιά)φωνή του Γκίνη πολύ πρωτοποριακή και τη συνέστησε υπερήφανα στους Αγγλους φίλους του(που ντρεπόταν να τους μιλήσει για Ελληνικό ροκ).
Του άρεσε η βυζαντινή χροιά της,είπε.
Όμως έναν άμοιρο στο Fame story με ανάλόγη χροιά και σπουδές,τον έστειλαν.(Κι αυτο στην πιο μοντέρνα εποχή μας).
Βρίσκεις άκρη;
Και Nick Cave και Γκίνη;Κι όμως...

Όσο για τα περι προφοράς,συγνώμη αλλά μήπως παραγίναμε υπερήφανοι στα αυτιά;
Μη σταθούμε μόνο στον Αγγελάκα.Ο Βακατάτσης των Σπυριδούλα("νι" και "λι" πάνε σύννεφο);Μήπως να αρχίσουμε στις σφαλιάρες και το Σπυριδάκη στις ταινίες του Ν.Ν;
Ελεος!!!
Καταλαβαίνω ότι ένας μουσικός(ή αντίστοιχα ένας σκηνοθέτης)μπορεί να το βλέπει αυστηρά θεωρητικά το πράγμα,αλλά πολύ σωστά το είπες Μότορ ότι δεν προορίζεται η τέχνη(λόγος,ήχος,εικόνα)μόνο για τους σπουδαστές της.

Και κάτι για την εποχή που περιγράφεις.
Έχεις ένα μυστήριο τρόπο να με καλύπτεις,όσο απόλυτος και να είσαι.
Ίσως αν αυτά που διάβαζα το '82-'83 μπορούσαν να με καλύψουν έτσι,να ήμουν πιο ανοιχτός και λιγότερο πεισματάρης.
Πάντως καλύτερα να ανακαλύπτουμε πράγματα μόνοι μας τελικά.
Η κριτική μπορεί να ενημερώσει μόνο ίσως.Αν καθοδηγεί,άστα...

The Motorcycle boy είπε...

Γιώργο, μιας και το έθιξες το θέμα του Νίκου του Γκίνη με το Σύνδρομο...

Εντάξει, αυτούς τους βυζαντινισμούς περί βυζαντινής χροιάς στη φωνή του Γκίνη νομίζω θα πρέπει να τους αποδώσουμε στο γεγονός οτι ο δίσκος των Σύνδρομο βγήκε από μεγάλη εταιρεία. Αν και οι Μέτρο γράφανε στην ΕΜΙ ας πούμε ο Αντώνης ο Μανιάτης θα περιγραφόταν σαν αγαλμάτινος αρχαιοελληνικός κούρος (ήταν και 3 κεφάλια ψηλότερος από τον Γκίνη) με φωνή βγαλμένη από τα ελευσίνια μυστήρια. Αλλά τι να κάνεις που ο Μπάμπης ο Δαλίδης ήταν σοβαρό παιδί και δεν πλήρωνε να γράφονται τέτοιες μαλακίες;

Για τον δίσκο των Σύνδρομο... θα έπρεπε να είσαι πολύ μυρωδιάς και ξενέρωτος για να τον δεις σαν έναν "κανονικό" δίσκο και να κρίνεις το μουσικό ύφος, τη φωνή κ.λ.π. Ο δίσκος ήταν μια τεράστια κωλοπαιδίστικη πλάκα της παρέας του Γκίνη πού κανιβάλιζε την τζάνκι κατάσταση όπως μόνο πραγματικά τζάνκια θα μπορούσαν να κάνουν. Η πλάκα ξεκίναγε από το εξώφυλλο (πού όπως σωστά έγραφε τότε ο Μαλαθρώνας: "αποτελούσε από μόνο του λόγο για να επέμβει ο εισαγγελέας") με την πλούσια συλλογή χαπιών και με τα σέα επιμελώς φανερά. Η πλάκα συνεχιζόταν στους στίχους π.χ. "ακόμα μια γραμμή κοκό και χάνω την ψυχή μου" (σημειωτέον οτι Κόκο λέγανε και τον ντράμερ τους ή τον μπασίστα -δεν θυμάμαι), "και θέλω όμορφο σκοπό για να το ρίξω" κι έτσι πήγαινε σε όλα τα τραγούδια. Η πλάκα έπιανε και τη θεματολογία με τον εντελώς δήθεν ύμνο της τότε πολύ μοδάτης για τα φρικιά Ίου.
Μουσικά οι Σύνδρομο απλώς έπαιζαν το φανκ που ήταν πολύ μέινστριμ εκείνη την εποχή (βλέπε και λάιβ Σιδηρόπουλου). Κι όποιος αμφιβάλλει για τις διαθέσεις της συγκεκριμένης παρέας ας θυμηθεί οτι η επόμενη συμμετοχή της σε δίσκο ήταν με το όνομα "Στα Σάλωνα σφάζουν φρικιά" όπου μαζί με τον Πανούση τραγουδούσαν το "Alamana's bridge"
Ακόμα τους γουστάρω τους μπαγάσες τους Σύνδρομο πάντως -αλλά μην τους κάνουμε και ροκ μεσσίες ε;

Μακάρι το '80 να μπορούσαμε να ανακαλύψουμε πράγματα μόνοι μας, αλλά ήμασταν τόσο αποκλεισμένοι από τον έξω κόσμο που αναγκαστικά θα έπρεπε να αφεθούμε στην αυθεντία της κριτικής. Γι΄αυτό γκρινιάζω και σήμερα που η κριτική ΔΕΝ σε προϊδεάζει ΟΥΤΕ ΚΑΝ για το τι σκατά μουσική παίζει ο δείνα ή ο τάδε!

GIORGOS είπε...

Μότορ,αν όντως ισχύει αυτό για τη μεγάλη εταιρία χάνω πάσα ιδέα και για την παιδεία του Μαλαθρώνα και για τον εαυτό μου.
Ξέρεις τι φοβάμαι όμως;Πως δεν μπλόφαρε και όντως διαπίστωσε βυζαντινές επιρροές στο Γκίνη.
Όντως έκρινε μουσικολογικά το δίσκο και όχι σαν αυτό που όντως ήταν(γι' αυτό και εκθείασε το μονότονο φολκλορικό ινστρουμένταλ 'Ρίζες',το μόνο που άρεσε και στους ξένους φίλους του-μήπως γιατι μόνο έτσι αντιλαμβάνονταν την Ελλάδα μουσικά;Για το ευφυέστατο 'Ιος' μούγκα οι Αγγλοι.)
Όντως δε πήρε πρέφα το κόλπο με τους Alamana's bridge.
Του είχαν στείλει πακέτο όλους αυτούς τους δίσκους στο Λονδίνο,για τους Metro & Yell-o-Yell(τα 7'')δε θυμάμαι τι έγραψε,νομίζω θετικά.
Τέλος πάντων,είχε παιδεία ο άνθρωπος αλλά έπεφτε και σε χοντρά ατοπήματα.
(Το Χρυσόπουλο με το στυλάκι 'παλαιοροκάδες/μεταλάδες ψοφήστε' δεν τον μπορούσα καθόλου,αν και τα άρθρα για Pistols/Gang of Four ήταν ξηγημένα).

The Motorcycle boy είπε...

Κοίτα -να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Τον Μαλαθρώνα τον έχω κορώνα στο κεφάλι μου επειδή απ΄αυτόν διάβασα για Μπέρθντεϊ Πάρτι, εκείνη την εποχή λοιπόν ήταν η σημαντικότερη επιρροή μου στη μουσική. Επίσης ήταν από τους ελάχιστους που ήξερε να γράφει, για την ακρίβεια τον έχω ακόμα μέσα στην εξάδα των σημαντικότερων δημοσιογράφων.
Από εκεί και πέρα υπάρχει το γεγονός οτι τα συγκροτήματα που βγάζανε σε μεγάλες εταιρείες είχαν σημαντικότερη προώθηση από τα συγκροτήματα των ανεξάρτητων τα οποία τα έτρωγε η μαρμάγκα.
Ο Μαλαθρώνας ήταν στην Αγγλία -ότι του στέλνανε κριτίκαρε, άρα, και ποτέ να μην έγραψε για Μέτρο και Γιέλ, δεν είναι δικό του φταίξιμο.
Τώρα, για την κριτική του στο δίσκο των Σύνδρομο, εντάξει, μην το συζητάμε. Στην καλύτερη πιάστηκε μαλάκας.
Να στο εξηγήσω με ένα απλό παράδειγμα: το Σύνδρομο (Γκίνης) ήταν οι New York Dolls του Τζαγκερο-Σιδηρόπουλου. Γουστάρω τους Ντολς όπως και το Σύνδρομο αλλά δεν μπορώ να τους πάρω στα σοβαρά!
Οι Ρίζες ήταν σαχλαμάρα -δεν είναι διασκευή σε παραδοσιακό σκοπό το να τον παίζεις ίδια, απλώς με ηλεκτρικά όργανα! Θυμάσαι και τους άλλους που είχαν βγάλει το I will take a fishing boat; Στα χνάρια του Πάριου κι έτσι...

Τέλος πάντων, ο καθένας καλό είναι να κρίνεται γι΄αυτό που κάνει και όχι για ότι φανταζόμαστε-ελπίζουμε-θέλουμε. Π.χ. κανένας δεν αντιμετωπίζει τους Αναλώσιμους του Σταλόνε σαν ρεαλιστικό σινεμά. Αλλά τη Γλυκιά Συμμορία την κοπανάγανε από παντού επειδή στερούταν ρεαλισμού!
Αυτά.

Υ.Γ.: Ο Χρυσόπουλος μού άρεσε όπως μου αρέσει κι ο Τσουκαλάς όταν βρίζει τους βάζελους. Μέχρι εκεί.

GIORGOS είπε...

Συμφωνώ με χίλια ως προς τη γραφή του Μαλαθρώνα.
Τον παρακολουθούσα με ενδιαφέρον ακόμα κι όταν έβριζε την..ομάδα μου(μουσικά).
Τον διάβασα με προσοχή στο σύνολο των γραπτών του μέχρι και την αυτο-συνέντευξή του.Έμαθα απ' αυτόν και ατάκες του με στοιχειώνουν μέχρι σήμερα.
Επειδή ζούσε στο εξωτερικό,έδινα βαρύτητα στις απόψεις του(γι'αυτό και αναρωτιέμαι αν ήταν αλήθεια αυτό που είπε για τον Μπιάφρα το' 82 ότι δεν του έδινε συνέντευξη γιατί δε θεωρούσε τους Έλληνες άξιους προσοχής).
Στην κριτική που συζητάμε,είμαι σίγουρος ότι είχε εκφραστεί πολύ θετικά για την παραγωγή και το άρτγουορκ στα σινγκλάκια των Μέτρο και Γιέλ,για τη μουσική τι είχε πει δε μπορώ να θυμηθώ γαμώτο.
Είχε γράψει μια φοβερή κουβέντα στο άρθρο αυτό."Όπως κρίνω τους δίσκους των Πίστολς και των ξένων,έτσι θα κρίνω και τους δίσκους των Ελλήνων.Οι κακομοιριές 'μα τα παιδιά αντιμετωπίζουν
προβλήματα,κακουχίες'πρέπει να σταματήσουν αν θέλουμε να πάμε μπροστά".Προσωπικά συμφωνώ μαζί του και η απόδειξή υπάρχει και στη μουσική και στον κιν/φο.
Σίγουρα θα του άρεσε και το άλμπουμ αν του το είχαν στείλει τότε.(τα δυο πρώτα τραγούδια τι υπέροχα που είναι,προσωπικές αδυναμίες!Και τον τραγουδιστή μόνο να τον επαινέσω μπορώ.Γαμώ τους αντικειμενικούς κριτές,έτσι;).

The Motorcycle boy είπε...

Γιώργο, δεν είναι θέμα απόψεων η ικανότητα γραφής ΕΙΔΙΚΑ του δημοσιογράφου και ιδιαίτερα του εντιτοριαλά. Ας πούμε, διαβάζω όπου βρω κι όπου πετύχω Πρετεντέρη (φασίστας μεν, αλλά ξέρει να γράφει), Πανούτσο (εντελώς τερατολόγος και διαστρεβλωτής προκειμένου να αποδείξει την άποψή του αλλά έχει διασκεδαστικές ατάκες)...

Δεν βρίσκω παράλογο να αρνήθηκε ο Μπιάφρα συνέντευξη σε Έλληνα δημοσιογράφο -μην ξεχνάς οτι το '82 (πάνω-κάτω) πήγαινε για κυβερνήτης της Καλιφόρνια και ήταν προσανατολισμένος στα εσωτερικά της Αμερικής. Τι να πει λοιπόν στον Έλληνα; Οτι ο Τζέρι Μπράουν είναι φασίστας; Τώρα, το να το πήρε αυτό ο Γιαννάκης και να το χάλασε λιγάκι στη μεταφορά... συμβαίνουν αυτά. Υπάρχει και η άλλη πιθανότητα βέβαια, που έχω διαβάσει στην περίπτωση του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, της Μάντσεστερ. Όταν λοιπόν πήγε ένας έλληνας δημοσιογράφος να του πάρει συνέντευξη και το έμαθε ο υπεύθυνος τύπου της ομάδας άλλαξε 10 χρώματα. "Δεν πιστεύω να είσαι σαν τον άλλο που ήρθε και όταν έμαθε οτι ο Σερ Άλεξ έχει να του διαθέσει μόνο 20 λεπτά άρχισε να βρίζει και να απειλεί!" είπε στον δημοσιογράφο. Ο "άλλος" ήταν ο Θανάσης Λάλας βεβαίως.

Η συγκεκριμένη άποψη του Μαλαθρώνα που μεταφέρεις είναι ευαγγέλιο για μένα, άλλωστε αυτό που λέω συνήθως είναι πώς 7 ευρώ κάνει να δω την ταινία του Οικονομίδη, 7 και του Κόπολα, 15 ευρώ ο δίσκος των Γκρίντερμαν, 15 και του Μπόι ξέρω 'γω... Αν κάποιος θέλει κριτική υπό όρους ας μας δίνει το υλικό του τζάμπα κι ας μας κερνάει τίποτα μπύρες όσο το ακούμε ή το βλέπουμε.
(Να το ξαναπώ; Σίγουρα ο Νικολαϊδης δεν είχε τα φράγκα να γυρίσει τις ταινίες του όπως ήθελε όμως αυτό δεν τον εμπόδισε να βγάλει αριστουργήματα. Από την άλλη κάποιοι έχουν τα χρήματα που χρειάζονται, αλλά είναι τόση η υπεροψία τους που βγάζουν την "Ώρα των Ενόπλων δυνάμεων" της ΥΕΝΕΔ σε ταινία -βλέπε Παντελής "Ψυχή Βαθιά σαν χασμουρητό" Βούλγαρης)

Αντικειμενικός είναι ο κριτής που θαυμάζει και σου παρουσιάζει ακομπλεξάριστα το αντικείμενο του θαυμασμού του -εξ ου και το "αντικειμενικός" χεχεχε

DimosK. είπε...

Καλημερα(..αμα δουλευες ως τις 6:00 τωρα ειναι πρωι,οκ?)
Μα καλα, σου αρεσει οπως γραφει ο Πρετεντερης?
Ο ανθρωπος εχει συλλογισμο: Οικονομια rules--->κακοι απεργοι(γενικα)--->καλος και αγιος Σημιτης--->long live the Ψυχαρης group..The End!)
Προτιμω τον Κυρτσο..Ειναι ο μονος που χρησιμοποιει την μαρξιστικη διαλεκτικη για να καταληξει σε..δεξια συμπερασματα.
Πραγματικα αυτο εχω καταλαβει(?), οποτε μιλαει.
Aλλα αντε να του δωσω μια ευκαιρια(του σουφρωνω τα χειλακια μου,γιατι ειμαι θυμωμενος),θα μετακομισω με την σελιδα στα..."ιδιαιτερα",για να μεινουμε μονοι.
Αν δεν βοηθησει,παντα υπαρχει και ο Βελτσος(σελ.87//Α59, για σημερα)
Σταθερη αξια!
Καλημερα ειπα ε?

DimosK. είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=IL2GPY7FgNw&feature=related
Αυτους περιμεναμε να ακουσουμε σημερα,αλλα σιγα μην γινοταν αυτο..
Κατα τα αλλα ειχα υποσχεθει να κοψω τα διπλα σχολια ε?
Τελικα δεν ειμαι να μου εχεις εμπιστοσυνη,τι να πω?

The Motorcycle boy είπε...

Δήμο, ως γνωστόν "αυτός ο πούστης ο ήλιος δε λέει να τελειώσει" άρα η καλημέρα ισχύει ακόμα, έστω και ειρωνικά.

Μην μπερδεύεσαι δεν μου αρέσουν ΑΥΤΑ που γράφει ο Πρετεντέρης, αλλά ο ΤΡΟΠΟΣ που γράφει. Κι όταν λέω "τρόπο" φυσικά δεν αναφέρομαι καν στην επιχειρηματολογία του. Ο άνθρωπος είχε γράψει κάποτε, πριν το Γαλλία -Βραζιλία οτι "σήμερα αναμετρώνται οι απόγονοι του Βολταίρου και του Ρακίνα με κάποιους αγράμματους που με το ζόρι ξέρουν να υπογράφουν κάτω από τα συμβόλαια" -το άτομο λοιπόν είναι άρρωστο φασιστοειδές, δεν υπάρχει επειχειρηματολογία εκεί πέρα. Αλλά ξέρει να χρησιμοποιεί τα σημεία του λόγου -αυτό είναι όλο.
Κι ο Πανούτσος τα ιδια και χειρότερα είναι -έτσι;

Ο Κύρτσος γράφει σαν το βλάχο που ήρθε στην Αθήνα, άκουσε τα πρωτευουσιάνικα και τώρα τα πετάει χωρίς να ξέρει τι σημαίνουν. Και με αυτό αναφέρομαι και στις γνώσεις του περί οικονομίας.
Ο Βέλτσος είναι απλώς καραγκιόζης.

Ωραίοι οι αυτοί, πολύ ωραίοι. Πού ήταν να έρθουν και δεν ήρθαν;

Υ.Γ.: Οι υποσχέσεις δίνονται για να παραβιάζονται -δεν το ήξερες; Χεχε

DimosK. είπε...

Παντως ο Κυρτσος οταν σπουδαζε στας Αγγλιας,ηταν στο ΚΚ των εκει φοιτητων(!!!!!)
[Τσεκαρισμενο και απο δικη του δηλωση]
Ναι, υπηρχε τετοιο πραγμα οταν σπουδαζε ο Κυρτσος(μονο αν σπουδαζε ο Μυρτσος,θα διαλυοτανε το πολιτικο σκηνικο..Μαζι με το συμπαν)!
Κυρτσο δεν διαβαζω..ακουγα μονο!
Οταν καποτε τον εβγαζαν στα δελτια του παλιου σκαϊ,σαν εκπροσωπο της φωτισμενης δεξιας(σαν να λεμε προοδευτικο ΚΚΕ)
Τοση φαντασια μονο στα bιβλια του Ph.Dick.

The Motorcycle boy είπε...

Φαντασία ναι, όπως λέμε η "Φαντασία" του Ντίσνεϊ -εντελώς μιούζικαλ υπόθεση.

Σπούδαζε στην Αγγλία τουτέστιν σκράπας για να περάσει στην Ελλάδα συν κομπλεξάκιας που προσδοκούσε το πτυχίο να συμψηφιστεί με το μέγεθος του πουλιού του μπας και πάρει κάνα εκατοστό. Στο ΚΚ της Αγγλίας ήταν; Ωραίος! Οι Άγγλοι έχουν δυνατούς Εργατικούς (την εποχή που σπούδαζε το μανάρι θα πρέπει να ήταν κιόλας στην κυβέρνηση) και σημαντικούς Τρότσκηδες. Το ΚΚ πού το πέτυχε ο Κύρτσος; Στον Γκρήνουϊτς ή στο Νότιν Χιλ; Αλλά θα μου πεις, έτσι δεν ήταν κι η Ντορούλα που γύρναγε από Γαλλία το ΄68 μ΄ένα Φολκσβάγεν που έγραφε οτι η "δουλειά δεν είναι ντροπή είναι μαλακία"; Κι ο Πρίσλεϊ είχε δηλώσει στο Νίξον οτι έχει μακριά μαλλιά για να τον περνάνε για δικό τους οι χίππηδες και να μαθαίνει τι ετοιμάζουν -έτσι έχει η ζωή.

DimosK. είπε...

Oxi ηταν στην εκει φοιτητικη οργανωση του ΚΚΕ(!)
Φανταζομαι Τροτσκηδες και 4η διεθνη ουτε να ακουσει.
(ασχετο σημερα κανανε πορεια για μια δολοφονια ενος αγωνιστη στην..Αργεντινη.
Εδω στην Ελλαδα τα εχουμε ολα λυμενα,μαλλον)
Τελικα ποσοι μ@λ@κες κρυβονται απο το ΠαΣοΚ και αριστεροτερα??(Κυρτσος, Τατουλης,Δαμανακη,Παπαρηγα κ.α.)

The Motorcycle boy είπε...

Στη φοιτητική της ΚΝΕ Λονδίνου; Δηλαδή Πανσπουδαστική του Όξφορντ σα να λέμε; χαχαχαχα -μ΄έστειλες τώρα!

Καλά κάνανε και την κάνανε την πορεία αλλά καλύτερα θα έκαναν αν πηγαίνανε κατά Παντελεήμονα μεριά που αλωνίζουν οι φασίστες και η τιμή της προστασίας έχει πιάσει λίμιτ απ. Όμως, θα μου πεις, γιατί να πάνε τώρα; Πήγαν μια φορά, κάνανε εκδήλωση, έκαναν κλοιό τριγύρω τους τα ΜΑΤ για να προστατευτεί η εκδήλωση -γιατί να ξαναπάνε; Άμα δεν βαράνε τα ΜΑΤ ποιος τους γαμεί τους μετανάστες και τα προβλήματά τους;

Αριστερότερα του Πασόκ ο Κύρτσος (αγαπημένο παιδί του Μητσοτάκη και Ελευθεροτυπήτης) και ο Τατούλης; Με καμιά χωροθέτηση! Η Δαμανάκη και η Παπαρήγα εντάξει- στη Βουλή έχουν καθίσει αριστερά, αλλά ήταν στο ΚΚΕ κι ως γνωστόν η μοναδική σχέση που έχει το ΚΚΕ με την Αριστερά είναι οτι ο Μπογιόπουλος τυγχάνει αριστερόχειρας.

DimosK. είπε...

Kalhmera..
Μα ο Τατουλης απο το ΕΚΚΕ δεν βγηκε μαζι με τον Τσουκατο?
Τωρα αμα πω οτι τουλαχιστον τον Μπογιοπουλο θα τον ηθελα σε μια παρεα να πουμε καμια μ@λ@κι@,πολιτικα και ετσι,σημαινει οτι εχω προβλημα?
Εχω αρχισει να πιστευω οτι το ΚΚΕ υπαρχει για να κραταει τους "αλλους" της Αριστερας,εκτος βουλης.
Και ολα αυτα πριν φαω τα κορν φλεϊκς μου!!

The Motorcycle boy είπε...

Καλά -κι εγώ στην Πρώτη Λυκείου πήγαινα στην 7 και χοροπηδάγαμε σαν κατσίκια, αυτό πάει να πει οτι είμαι ΑΚΟΜΑ χούλιγκαν του γάβρου;

Το οτι ο Τατούλης πέρασε (ΑΝ πέρασε) από το ΕΚΚΕ δε σημαίνει και τίποτα ιδιαίτερο. Κι ο Μουσολίνι ήταν μέλος του ιταλικού ΚΚ -πριν το γυρίσει το φύλλο. Ο Τσουκάτος είναι άλλη φάση (όμπρε σεκρέτο -ας πούμε, ο γνωστός οργανωτικός συνωμότης).

Ο Μπογιόπουλος είναι επαγγελματίας συκοφάντης (θυμίσου οτι επανέφερε τη χυδαία προβοκάτσια του Ριζοσπάστη περί ασφαλίτη στο Χημείο του '85 συκοφαντώντας τον κιθαρίστα της Γενιάς του Χάους!!!) κλασσικό μέλος της γραμματείας του ΚΚΕ, σαν εκείνους που λέγανε τον Βελουχιώτη "Μιζέρια" και κατασκεύαζαν "προδότες" κατά παραγγελίαν. Να το προσέξεις αυτό λοιπόν πού θες να κάνεις παρέα με τον Μπογιόπουλο.

σκατόκαιρος είπε...

Χωρίς πρόθεση να παρέμβω στην καθαυτό κουβέντα σας (που όμως την παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον)για τα 80ς και τα μουσικά -ιδεολογικά τους παραφερνάλια, δυο-τρία
απλά διευκρινιστικά:
Ο κύρτσος στην Αγγλία, εκτός από σπουδές, έφτιαχνε (κυρίως)και τις σχέσεις του με το πανίσχυρο "Κομίτυ" των Ελλήνων εφοπλιστών, "ταις πρεσβείαις" της μητέρας του.
Έε, μεταξύ των γόνων των κυρίων αυτών, θα υπήρχαν και 3-4 που ένοιωθαν ρε παιδί μου και καλά "ΚΝΕ Λονδίνου" (Για ΚΚΕ δεν έφτασε να μιλήσει ποτέ).
Η ασχολίες αυτές, ήταν αργότερα που του απέδωσαν μια θέση στο ΔΣ του Ιδρύματος "Άρη & Λίλιαν Βουδούρη", του ιδρυτή δλδ του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΤΥΠΟΥ
(και πρώην επιστήθιου συνεταίρου του μεγιστοτεράστιου Σωκράτη, ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ!)
και της συζύγου του, αλλά και δημοσιογραφική μια καριέρα (και περιουσιακά στοιχεία, φυσικά)μετά συγχωρήσεως νάα!
Οι μεταπηδήσεις κάποιων κατά βάση ευφυών & ικανών από κόμματα της ελληνικής Αριστεράς, θα υπάρχουν, όσο η ίδια περιορίζεται στο ρόλο του διαμαρτυρόμενου ταμπλό βιβάν.
Έξω και πέρα από αγώνες για τη διεκδίκηση & την άσκηση της πολιτικής εξουσίας στο όνομα των συμφερόντων συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων.
Που είναι και ο κεντρικός πυρήνας της πολιτικής, λέμε κάποιοι....
Και από μια (αρκούντως πραγματιστική) άποψη, καλά κάνουν και υπάρχουν

The Motorcycle boy είπε...

Συνδέεις δηλαδή το Ίδρυμα Βουδούρη με την Ελένη Κόκκαλη που μπλέχτηκε στο Φλας; Ρωτάω επειδή ο Φλας ήταν Πασοκοσταθμός -μου κάνει κάποια περιέργεια...

Οι μεταπηδήσεις από ομάδες -κινήσεις αντιεξουσιαστών σε σχήματα που αποσκοπούν στη διαχείριση της εξουσίας απλώς δείχνουν τον καιροσκοπισμό των πησηχτούληδων, αυτό πιστεύω. (Δε μιλάω για τον Κύρτσο και την ΚΝΕ Λονδίνου φυσικά!)

DimosK. είπε...

..μαλλον φταει οτι δεν ειχα φαει τα κορν φλεϊκς μου!
Τελικα ομως φταιει οτι καπου μεσα μου ψαχνω να βρω εναν καλο στο ΚΚΕ,μπας και αισθανθω λιγοτερο μ@λ@κ@ς για τοσα χρονια ψηφου,καθως και την εγραφη μου στην ΚΝΕ(μικρος ημουν δεν ηξερα..εμαθα ομως)!!!
Την κοπανησα οταν μου ειπαν οτι πρεπει να εχω επηροες"..δηλαδη λεω τι ειναι οι αλλοι ρε παιδια,μαλακες που περιμεναν εμενα να τους δειξω την Υπερτατη Αληθεια?",ειπα και μπηκα στα μαυρα καταστιχα.
Ασε που με μαζευαν απο τα ποδοσφαιρακια(τελη 80) για να παμε να κανουμε ΚΟΒες,και κλεινομασταν σε κατι γραφεια,ενω εξω η φυση εβαζε κατι χρωματα στο απογευμα,σαν να ελεγε "μα καλα,τι σκατα κανεις εκει μεσα,βγες εξω να δεις".Και ακουγοταν απο το δρομο φωνες απο κοπελες να πανε για καφε στην πλατεια και εγω να εχω παθει ταρακουλο.Ολοι οι γνωστοι με τα χαλια μηχανακια τους,και τα ακομα πιο χαλια ατακες τους θα ηταν εκει εχωντας απλωσει παραγαδι,και εγω να ακουω τις παπαριες του (εξ Αθηνων) γραμματεα
Ε, το ειπα σε μια ΚΟΒα αυτο(για την φυση,οχι για τις γκομενες),σε ενα γραμματεα,που ειχε ερθει απο Αθηνα(επαρχιακη πολη τοτε εγω).
Χαμογελασε και ακουσα τον εξαψαλμο και απο αυτον και απο τον τοτε δικο μας γραμματεα.Δεν ξαναπατησα
Συγνωμη ρε παιδια,μικρος ημουν
ps:και οι δυο γραμματεις,ειναι στο πασοκ τωρα,γαμω την σοβαρη (τοτε) ιδεολογια τους!!

The Motorcycle boy είπε...

Εγώ πάντως δεν έχω την άποψη οτι "μα πόσο καλοί είναι οι παλιοί γραφικοί γέροι κομμουνιστές πού κάνανε εξορίες" για τον ίδιο λόγο που δεν είμαι της άποψης να παίζει ο Κελεσίδης σήμερα τερματοφύλακας στον Ολυμπιακό επειδή έπιανε τα πάντα προ 30αετίας. Γι΄αυτό συμπαθή κομμουνιστή θεωρώ μονάχα τον Κώστα τον Καζάκο (εντάξει, και τον Απόστολο τον Γκλέτσο, χαχαχαχαχα). Χωρίς πλάκα, μια απλοϊκή, απλουστευτική ανάλυση του Καζάκου που είχα ακούσει κάποτε με είχε συγκινήσει ("Κάποτε κλαίνε και οι δυνατοί")

Στην ΚΝΕ δεν έτυχε να γραφτώ, προτιμούσα το πιο εξωτερικά σπορ ανέκαθεν -γήπεδα στην αρχή και μετά πλατείες, προαύλια σχολών...

Και λοιπά.

bernardina είπε...

Dimos, γι' αυτό κι εκείνος ο Άγριος που ήταν για Όσκαρ είπε το αμίμητο, καλός ο σοσιαλισμός αλλά δεν πρόκειται να πιάσει γιατί απαιτεί πολλά ελεύθερα απογεύματα.
Κι εγώ παρακολουθώ με ενδιαφέρον την κουβέντα σας. Συνεχίστε συνεχίστε, χεχε.

σκατόκαιρος είπε...

@Μότορα, έχεις δίκιο στην έκπληξη.
Από λάθος στίξης δικό μου, δεν γίνεται σαφές ότι το "και της συζύγου του", πήγαινε στον Λίλιαν Βουδούρη, την αποθανούσα σύζυγο του Άρη Βουδούρη, και όχι στην κυρά-Λένη του Σωκράτους, που δόξα τον Γιαραμπή (και τους γαύρους), σκάνε αμφότεροι από υγεία!
Η κολεγιά πάντως, προσωπική και επιχειρηματική Σωκράτους και Άρη, -που εκφράστηκε και στα πρώτα-πρώτα βήματα ΚΑΙ του
ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΤΥΠΟΥ, αλλά ΚΑΙ
του πρόδρομου σχήγματος της ΙΝΤΡΑΚΟΜ,
παραμένει!
(γιατί όχι στο κάτω-κάτω, ευφυείς και ικανοί και οι δύο, χώρια που όπως και νάχει ο Κόκ. είναι ο μόνος Έλληνας επιχειρηματίας-μη πειρατής(πρβλ. Βαρδινογιανναίικο)
& μη κομπραδόρος,
που άμα λάχει, και το 65% του τζίρου του, το κάνει πλέον
(από τότε που σταμάτησε η ηλίθια & αυτοκαταστροφική για την ελληνική βιομηχανία αιχμής, -την ώρα που γεννιώτανε-
πλάκα-ντεμέκ καταγγελία με το "εθνικός προμηθευτής", στην οποία οφείλεται μετά και η κυριαρχία SIEMENS, αφού πρώτα χώρισαν με τον Σωκράτη-ERICSON)
πουλώντας δικά μας μυαλά έξω!

The Motorcycle boy είπε...

Ο Κόκκαλης μια εποχή έπαιζε μόνος χωρίς ανταγωνισμό και είχε φτάσει να χρησιμοποιεί τις Ίντρα του σαν ομπρέλες και το R&D να γίνεται εκτός εταιρείας -φασόν. Τότε τα πήγαινε καλά και με το γάβρο, έχωνε φράγκα.
Από τη στιγμή όμως που είδε οτι η ελληνική αγορά δεν έχει άλλο ζουμί... καλύτερα για όλους μας που φεύγει-έφυγε.

DimosK. είπε...

Bernardina,απογευματα ελευθερα ειχα(φροντιοστηριο καναμε τοτες μονο στην 3η λυκειου..εγω δηλαδη γιατι κατι αλλοι).
Το θεμα ειναι πως ηθελα να τα διαθεσω διαφορετικα(αμα πεις και σπαταλησω μεσα θα εισαι)
Αλλα πολυ σωστο αυτο..Τοτε εμεις λεγαμε(γιατι κατι αλλοι μας ειπαν οτι λεγοταν παλια) πως "Η επανασταση θα γινει μετα το μεσημερι..Να εχουν ξυπνησει οι φοιτητες και να εχουν σχολασει οι εργατες"
[ασχετο μαλλον,αλλα το μονο που ειχα με εμφανη αναφορα σε ημερησια χρονικη περιοδο]
Συμπαθη εγω θεωρω μονο την φιγουρα του (προ)παππου μου που ψηφιζε ΣΕΚΕ οταν οσοι ψηφιζαν Βενιζελο,ηταν κατι σαν ιδρυτικο μελος μεταξυ Ερυθρων Ταξιαρχιων και Μπααντερ Μαϊνχωφ.
Τον Μπογιοπουλο ελπιζα/ζω,μπας και κανει τιποτα καλο στο ρημαδοκομμα του.
Σαν αυτον που εμοιαζε στον Ντε Νιρο?Μητσο κατι τον ελεγαν.
(διαγραφηκε και αυτος,μαλλον επειδη ειχε καιρο να κανει καλη ταινια)
Εγω γηπεδα ποτε(βαριεμαι την μπαλα),αλλα απο διαθεση χρονου σε πλατειες/παρτυ σχολων/αναλυση σε Αλτουσερ-Μαρξ-Γκραμσι(ταυτοχρονα) μπας και βγαλουμε καμια γκομενα(δεν βγαζαμε),να φανε και οι κοτες!
Βλεπεις οταν εγινα εγω φοιτητης(αρχες 90) ,τοτε επεσε ο Υπαρκτος(ποιος?),και τα ΕΑΑΚ κανανε τα καλυτερα παρτυ.Στα παρυ του συνασπισμου ειχε καλυτερες κοπελες,αλλα επρεπε να ανεχτεις και τον καθε μ@λ@κ@ που σου εκανε αναλυση για την συγχρονη ευρωπαϊκη αριστερα,ενω εγω ειχα βαλει ματι την πατροπαραδοτη ελληνικη σπανακοπιτα απεναντι(..επειδη ο μηνας τελειωνε πριν φτασει το μηνιατικο).Ωραια χρονια!!
Μεχρι πριν λιγο καιρο καταλαβα οτι ελεγα τρελες μ@λ@κιες ΚΑΙ για Γκραμσι ΚΑΙ για Αλτουσερ!!
Η απορια μου ειναι αφου οι γκομενες δεν το ηξεραν,γιατι δεν επεφταν?
Η μηπως ηξεραν?

bernardina είπε...

Dimos, να σου δώσω τραγικότερη εικόνα; ΝΑ ΕΙΣΑΙ γκόμενα και να κάθεσαι να κάνεις τέτοιες αναλύσεις. Στα σοβαρά, εννοώ! όχι για να βγάλεις γκόμενο, χαχαχα. Και γκομενάκι καλό λέμε, όχι σαν κάτι miserabile visu να μασάς ξερά κουκιά και να τις φτύνεις, με αξύριστα πόδια και μασχάλες που δεν ήξεραν τι σημαίνει αποσμητικό, ε;
(Μη μου πεις πως τώρα δεν αισθάνεσαι λιγάκι καλύτερα;)

DimosK. είπε...

Καλυτερα?
δεν θα το ελεγα..
Βλεπεις παντα ειχα μια αισθηση πως εκανα λαθος παρεες.
Μολις τωρα μου το επιβεβαιωσες!!
(ακου εκει και καλο γκομενακι,και Μαρξ,Αλτουσερ και ρεστα)
Παντα πιστευα οτι υπαρχουν και γυναικες σαν εσενα,αλλα δεν ειχα αποδειξεις!
Αντε και να αποδειχτει οτι υπαρχουν και οι εσωγηινοι,και εκλεισα ως συνωμοσιολογος!

Μαρλαφεκας είπε...

Απο τους Μετρο στον Πρετεντερη και απο τον Τρουσα στον Γκραμσι. Παω να πιω.

The Motorcycle boy είπε...

Δήμο, Κωστόπουλο τον λέγανε τον Μήτσο Ντε Νίρο και αν θες να είσαι αξιοπρεπής συνωμοσιολόγος της αριστεράς θα πρέπει να ταχθείς στο πλευρό του Σύριζα που φιλοξενεί τους Ποσαδιστές.

Βερναρδίνη, όμορφες γκόμενες υπήρχαν παντού -ανοργασμιακές ακόμα περισσότερο.

Μαρλαφέκα παιδί μου, το αλκοόλ δεν είναι ο καλύτερος σύμβουλος ενός νέου, αλλά αν πες φέρε κι εμένα που απαντάω εδώ μέσα.

bernardina είπε...

Μαρλαφέκα παιδί μου, αυτά έχει η ευρύτητα στην κουλτούρα (να φύγουμε!) Απόλαυσε υπεύθυνα, ε; Don't drink and drive!

Dimos, και Γκράμσι, πάνω απ' όλα μην ξεχνάς τον Γκράμσι! Παρεμπιπτόντως, μου φάνηκε πως προχτές είδα έναν (εσωγήινο εννοώ) στην Ομόνοια, έξω από το κτήριο της Εθνικής, αλλά δεν παίρνω κι όρκο, χαχαχα

bernardina είπε...

Μότορα, σαφώς όμορφες υπήρχαν παντού (για το ανοργασμικές δεν είμαι ειδική να απαντήσω, κάτι περισσότερο θα ξέρεις φαντάζομαι) αλλά σε ορισμένους χώρους είχαν άλλον αέρα, παιδάκι μου. Και κυρίως ξύριζαν τις μασχάλες τους...

DimosK. είπε...

Ok,γκομενες που μιλαγαν για Γκραμσι(που σαι Βαγγελη να το διαβασεις,να δεις ποσο δικιο ειχα)
ΚΑΙ εσωγηινοι στην Ομονοια(αποροια της θεωριας οτι δεν υπαρχουν τοσο μ@λ@κες εξωγηινοι ωστε να κανουν τοσο δρομο για να δουν..εμας)!
Μαρλαφεκα φερε απο το ΚΨΜ οτι πινετε..Κερναω εγω!
Στο πλευρο του Συριζα(..μην βρεις) δεν τασομαι με την καμια,που να βγει ο Μαρξ χερακι χερακι με τον Τροτσκι και τον Παμπλο και να με παρακαλανε..Ποσες μλκ μπορει να κανει καποιος στον πολιτικο του βιο?Ημαρτον!

bernardina είπε...

Βρε παλικάρι μου, αν υποψιαστώ πως νόμισες ότι όλα αυτά σ' τα είπα για να πας να γραφτείς στον Σύριζα, θα πεθάααανω!!! Είσαι καθολου στα καλά σου;;;; Εδώ φύγαμε εμείς (από καιροοο κιόλας), θα πας εσύ; ΤΩΡΑ; Σύνελθε λέμεεεεε

DimosK. είπε...

Οχι εσυ,για το συνωμοσιολογικο σκελος που ανεδειξε ο author ετουτουνου του blog ελεγα!!
Αν και το τωρα σαν timing δεν θα με χαλαγε..
Ειδικοτης μας οι χαμενες υποθεσεις!

chien andalou είπε...

Ο Μπιάφρα δεν πήγαινε το 1982 για κυβερνήτης της Καλιφόρνια· είχε βάλει το 1979 για δήμαρχος του Σαν Φρανσίσκο. Επίσης, ο Μουσολίνι ήταν μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, όχι του ΚΚ (αλλά το επιχείρημά σου, Μότορ, ισχύει βέβαια).
Συνεχίστε :)

Ο σπασίκλας

The Outsider είπε...

Ωραίες και ρομαντικές πληροφορίες βγαλμένες από το καλάθάκι της τουαλέτας(αυτό με τα κολόχαρτα ντε!) της δεκαετίας του '80(κάτι σαν το χρονοντούλαπο της Ιστορίας)...κρίμα που χάνονται μέσα στα σχόλια.
Με φθινοπωρινή διάθεση, παρακολουθώ ακατάπαυστα το blog.
Με τάσεις φυγής σαν του Τάκη του Βιθέντε ύστερα από την εκτέλεση κατά γράμμα της συμβουλής σου περί Άλεξ αναμένουμε για τα καλύτερα που το ξέρουμε ότι δεν θα έρθουν...
http://www.youtube.com/watch?v=e552agA6yxE&feature=related
Πάμε για άλλα χειμώνας έρχεται... Γεια σου ρε μότορα!

Mr.Fixit είπε...

Oi Priest vgazane mono live kai sylloges. Vevaia.

British Steel 1980, Screaming For Venegeance 1982, Defenders of The Faith 1984, Ram It Down 1988.

Oi Motorhead kopiarane ton prwto tous disko. Einai gnwsto tois pasi allwste oti to kanane kai sto Orgasmatron (1986), me dyo ki8ares kai ekeinh thn oksinh paragwgh, etsi?

Pes mas kai kati allo. Ta onomata Diamond Head, Saxon, Ratt, Armored Saint, Raven, Riot, WASP, Skid Row, Motley Crue sou lene kati?

Sevasta ta ola osa les peri post, poust pws skata ta lene. Alla den exeis idea peri heavy, lypamai. IDEA.

The Motorcycle boy είπε...

Βερναρδίνη -οι μόνες που εγγυημένα ξύριζαν τις μασχάλες τους στην εποχή μου ήταν οι Δαπίτιτσσες. Και οι τραβεστί. Εκτός της Πάολας βέβαια.

Δήμο, ναι τώρα που έφυγε ο "για να βρουν δουλειά οι νέοι είμαστε πρόθυμοι να μπούμε φυλακή" Αλέκος -δεν έχει πλέον πλάκα ο Σύριζα. ο Αλέξης είναι πολύ κνιτάκι ρε παιδί μου.

Chien, απολύτως σωστός στις επισημάνσεις -είμαι ο Αλέφαντος: "μισοπλέμονος ο Μπουτόν", "Μπουρντόν κύριε Αλέφαντε", "πες το κι έτσι!"

Γεια μας ρε Outsider.

Fixit, το έπαιξα εγώ ειδήμονας στο Χέβι Μέταλ; Τα συγκροτήματα που ανέφερα ήταν αυτά που ακούγονταν από τον πολύ κόσμο (σε εισαγωγικά βάλτο -αφού μιλάμε για μια μειοψηφική κατηγορία των πιτσιρικάδων) εκείνη την εποχή. Δεν είχα καμιά διάθεση να κάνω ανασκόπηση του μέταλ.
Για τους Τζούντας έχεις δίκιο -είχαν βγάλει δυο επιτυχίες, το Μπρίκι κολλώ (ωραίο και χορευταράδικο) και το Σκρίμιν (΄ντάξει) και θα μείνουν για πάντα χαραγμένοι στη μνήμη μας επειδή ο Χάλφορντ έδειξε οτι και οι γκέι μπορούν να είναι χέβι μέταλ. Τους θυμάμαι πάντως να γυρίζουν περιοδείες τότε -παρά κάτι να έρχονταν και Ελλάδα στις αρχές του '80.

Οι Μότορχεντ στο Οργκάσματρον δήλαδη παίξανε κάτι διαφορετικό από τον πρώτο δίσκο επειδή βάλανε ακόμα μια κιθάρα; Εντάξει, αν είναι έτσι, παίξανε και κάτι διαφορετικό όταν τραγουδάγανε το Dont't touch με τις Schoolgirls (έτσι δεν τις λέγανε;)'
Όξινη παραγωγή εννοείς οτι επιτέλους πήγαν λίγο πιο πίσω το μπάσο του Λέμι και σταμάτησαν ν΄ακούγονται σα να παίζουνε μέσα σε καζάνι;
(Παρένθεση: το να βρίσκεις διαφορές στους δίσκους των Μότορχεντ αλλά ταυτόχρονα να θεωρείς οτι οι Πίστολς παίζανε συνέχεια τα ίδια είναι πολύ αστείο).

Diamond Head, WASP, Motley εντελώς καραγκιόζηδες -μέχρι και οι μεταλλάδες της εποχής μου τους κορόιδευαν, κάτι πιτσιρίκια 10χρονα τους ακούγανε. Αλήθεια -πώς και ξέχασες τους Μάνογουωρ;
Armored Saint, Raven όσο κι αν σου φανεί απίθανο δεν είχαν φτάσει στ΄αυτιά μας (δεν ξέρω αν τους άκουγε κανένας καμμένος μέταλος με θείο στην αλλοδαπή). Οι Saxon εκτός του Strangers in the night δεν θυμάμαι να έπαιζαν στα πικάπ των μαγαζιών. Αυτά.

Εντάξει, όταν γουστάρεις Χάλφορντ είναι κάπως ατυχές να κάνεις λογοπαίγνια με ποστ και πουστ -νομίζω; Γουστάρεις και Φρέντι Μέρκιουρι;
Την καλημέρα μου και με το καλό να μας κερδίσετε το Σάββατο.

chien andalou είπε...

Επίσης, αγαπητέ Αλέφ- ε, Μότορα ήθελα να πω, τι έκανε η Ντόρα στη Γαλλία το '68, 14 χρονών παιδούλα; Τα περί Φολκσβάγκεν ισχύουν ή είναι αστικός μύθος;
Συμφωνώ μαζί σου ότι ονόματα τύπου WASP, Motley Crue και Skid Row δεν είναι και πολύ σοβαρά και δεν έχουν σχέση με μέταλ (αυτό βέβαια ισχύει και για Def Leppard, Bon Jovi και Van Halen που ανέφερες εσύ). Όσον αφορά τους G'n'R, το ντεμπούτο τους έλεγε πολύ και δεν είχε σχέση με hair metal. Στους Motorhead δεν έχω εντρυφήσει, αλλά αν ξέρω κάτι είναι ότι το Another Perfect Day του 1983 είχε σαφέστατα διαφορετικό ήχο.
Τέλος, σόρι αλλά και τα δικά σου σχόλια περί Χάλφορντ και Μέρκιουρι είναι ελαφρώς ατυχή. Αλλά ας μην αρχίσουμε να τσακωνόμαστε για το ποιος την έχει μεγαλύτερη (την πουστιά)...

ΥΓ Δεν το ήξερα το «Μπρίκι κολλώ» :)

The Motorcycle boy είπε...

Chien, η ίδια Ντορούλα τα έχει πει αυτά! Κάνοντας τους υπολογισμούς βγαίνει 14 χρονών τον Μάη του '68; Χαχαχα -μαλακία της!

Δεν είπα ποτέ οτι οι Λέπαρντ, ή οι Άλεν (όχι οι βίδες, το γκρουπ) ήταν πρότυπα του χέβι μέταλ, επαναλαμβάνω: ανέφερα τα συγκροτήματα που ακούγονταν στα μαγαζιά της εποχής και είπα οτι δεν είχαν βγάλει κάτι φοβερό και τρομερό το '80. Οι Γκανς νομίζω ακούστηκαν στην Ελλάδα το ΄90 -άντε, τέλη '80 στην καλύτερη.

To Another Perfect day έφαγε φόλα από τους οπαδούς των Μότορχεντ -αν τώρα θέλουμε να το βγάλουμε από τη φορμόλη δεν έχω αντίρρηση. Να πω δηλαδή οτι εκτός από αναπαραγωγές του πρώτου δίσκου οι Μότορχεντ κάνανε και αποτυχίες; Μέσα.

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το πώς γουστάρει να πηδιέται ο καθένας και η ροκ είναι η μουσική της οποίας οι οπαδοί κατηγορούνταν κατά κόρον για αδελφές εις τους αιώνες των αιώνων. Αλλά όταν ο χεβιμεταλλάς μού βάζει από τη μια τον Χάλφορντ (μαγκιά του που δεν κρυβόταν) κι από την άλλη ονομάζει πουστ τη μουσική που ακούω... Ε, νομίζω οτι κάτι δεν έχει πιάσει σωστά.

Μπρίκι κολλώ ναι -οι μεταλλάδες το λέγανε έτσι, είχαν κάποιο χιούμορ τότε.

chien andalou είπε...

Ντόρα: Γεννηθείσα το 1954 κατά τας γραφάς.

Another perfect day: Θεωρώ ότι κακώς έφαγε φόλα, αυτό μάλλον δείχνει ότι ο μέσος μεταλλάς είναι κολλημένος. Όχι ότι οι πάνκηδες είναι καλύτεροι: για να επιστρέψουμε στον Μπιάφρα, βλέπε το ξύλο που έφαγε επειδή τάχαμου ξεπουλήθηκε. Τόλμησε να συνεργαστεί με τραγουδιστή της κάντρι βλέπεις. (Ξαναλέω, δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με τους Motorhead κι ούτε τους υπερασπίζομαι κατ' ανάγκη.)

Ναι, κατάλαβα με ποια λογική ανέφερες τα συγκεκριμένα ντεμέκ μέταλ ονόματα. Διακρίνω πάντως μια αμφιταλάντευση: τη μια μιλάς με όρους εμπορικούς, την άλλη με όρους μουσικής ποιότητας· τη μια μιλάς για τα προσωπικά σου γούστα (και πολύ καλά κάνεις) και την άλλη παραπέμπεις στους εκάστοτε φανς. Λογικό είναι πάντως: κουβέντα εκ του προχείρου κάνουμε, δεν γράφουμε διατριβή.

Οκ και για τον Χάλφορντ, απλώς κάποιος θα μπορούσε να θεωρήσει πως υπαινίσσεσαι ότι εγώ ας πούμε γουστάρω Judas Priest επειδή είμαι κρυφογκέι. Εκεί ήταν η ένστασή μου.

(άντε, τσατ το κάναμε πάλι, τα κεφάλια μέσα)

The Motorcycle boy είπε...

Ναι ε; Εγώ πάντως είχα διαβάσει συνέντευξή της στο Έψιλον που τα έλεγε αυτά -αλλά θα μου πεις ήταν παλιότερα. Σε μια δεκαετία θα γράφει: Ντόρα, γεννηθείσα το 1965 και θα είμαστε συνομήλικοι -άμποτε!

Κατά τα λοιπά, τώρα ανακάλυψες εσύ οτι οι μεταλλάδες είναι κολλημένοι; Πάντως, ο συγκεκριμένος δίσκος ούτε κι εμένα μου πολυάρεσε.
Οι πάνκηδες είχαν περισσότερο κοινωνικό κόλλημα, τουτέστιν αρκούσε ο άλλος να βγει στην τηλεόραση και τον κατηγορούσαν σαν ξεπουλημένο (τι μου θυμίζει αυτό;) Ο Μπιάφρα τρώει κράξιμο ακόμα και σήμερα επειδή επιμένει να παίζει τα κομμάτια των Κένεντις!

Το ξεκαθαρίζω: στο συγκεκριμένο ποστ αναφερόμουν στη μουσική που κυκλοφορούσε την εποχή μου στα στέκια που συχνάζαμε (δηλαδή, όχι στις ντισκοτέκ). Η παρακμή των συγκροτημάτων του '70 ήταν τότε εμφανής κι αυτό αντικατοπτριζόταν και στην ποιότητα των καινούργιων τους παραγωγών (βλέπε Σάμπαθ προ και μετά) και στην απήχηση που είχαν οι δίσκοι τους. Επειδή όμως δεν είναι ποτέ όλα μονόχρωμα έγραψα οτι π.χ. οι Μέιντεν και οι Έι Σι έχοντας χάσει σε ποιότητα μελών (το παραδέχονταν τότε και οι φανς τους) έβγαζαν επιτυχίες. Εντάξει -ξέχασα τους Τζούντας επειδή το Μπρίκι είναι πολύ '70, αλλά αυτοί έτσι κι αλλιώς δεν χτυπάγανε τότε τοπ νούμερα.

Καλά είναι γνωστό οτι όποιος γουστάρει χέβι μέταλ είναι κρυφογκέι, χαχαχαχαχαχαχα. Πλάκα κάνω -αυτό κυκλοφορούσε εκείνη την εποχή και για τους μεταλάδες και για τους χαρλεάδες και για τους βαρύμαγκες που χορεύανε πορδοζεϊμπέκικα... Για τους πολύ άντρες κοντολογίς.
Για να σοβαρευτούμε, ο Χάλφορντ ήταν φανερότατος γκέι σε ένα εχθρικό περιβάλλον (χέβι μέταλ) και γι΄αυτό τον σέβομαι. Άσχετα που βαριόμουν τα τραγούδια του.

Mr.Fixit είπε...

Den einai 8ema eidhmonos...to zhthma einai oti akoma ki esy pou eisai sovaros mousikofilos apo oso kserw, pefteis sth loumpa tou "to metal einai to skyladiko ths rock", to opoio dhmiourghsame sthn Ellada epeidh thn epoxh pou 8a eprepe na kalliergoume rock syneidhsh, edw eixame Xounta! Egw omws pou den eimai tetoia genia, kai megalwsa akougontas auta ta pragmata -kai den ezhsa na phgainw sta rock magazakia pou paizane oti na'nai ma ta akouga spiti mou, mporw na sou pw kallista oti nai, oi Motorhead exoun allo hxo sto Orgasmatron eksaitias dyo newn ki8aristwn kai neou drummer kai oxi apla me thn pros8hkh enos akoma ws tsonta.

Mporw epishs na sou pw oti oi Diamond Head (pou me tosh eukolia perifroneis) einai sigoura oi Zeps twn 80's-kai gia tou logou to alh8es, ksanaakou to "Lightning to The Nations" album. To gegonos oti tous koroideuan oi metallades ths epoxhs sou, profanws, einai parashmo dioti oi 80's metallades sthn Ellada, arti afix8eis apo Xounta, aneu 70's rock paideias, kapws anideoi, swsta? Giati oi Metallica den exoun afhsei kanena apolytws Diamond Head kommati adiaskeuasto-kati 8a kseroun, den mporei!

Kai ka8ws anideoi, anideoi meinane kai stous Armored Saint, Raven, Oliver Magnum, Heir Apparent, Queensryche, Q5, Jag Panzer, Pentagram-mh synexisw, pianeis to nohma mou. Exoume handicap ws syllogiko mousiko yposyneidhto kai to kseroume oloi auto. As to apodextoume oloi kai as akousoume kalytera auta pou den prolabame sthn wra tous.

By the way, o Halford sto krevati poly poust, sto mikrofwno omws afhne aulaki anamesa sta podia tou apo ta arxidia. To logopaignio anaferotan sth mousikh kai mono. To auto kai gia Mercury kai Pete Gill.

De nikame to Savvato oute me aithsh. Ektos an ginei opws perysi kai paroume mono ta derby ki eseis to double.

Mr.Fixit είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
The Motorcycle boy είπε...

Fixit, αν με "σοβαρός μουσικόφιλος" εννοείς οτι δεν ακούω μόνο τραγούδια που χορεύονται πάνω στο τραπέζι με μίνι -ναι, είμαι Σ/Μ. Αλλιώς, εγώ και η σοβαρότητα είμαστε τσακωμένοι.

Κατά πρώτον λοιπόν, μέχρι κι ο μέγας Φώντας Τρούσας ο διευθυντής του Τζαζ & Τζαζ (βλέπε προηγούμενο ποστ) εξυμνεί τα σκυλάδικα -ποιος είμαι εγώ να τα βρίσω; Εννοώ οτι βρίσκω τους αφορισμούς "το σκυλάδικο της ροκ" όπως και τις συγκρίσεις "ο Έλληνας Μέσι" και οι "Ζέπελιν του '80" π.χ. εντελώς βλακώδεις και δεν τα χρησιμοποιώ όλα αυτά.

Κατά δεύτερον, το μέταλ έχει όντως μια σφιχτή θεματολογική φόρμα, τόσο στη μουσική όσο (συνήθως) και στους στίχους αλλά άμα σου αρέσει, εμένα μου περισσεύει (άμα δεν σου αρέσει, το θέμα καταντάει γρήγορα κουραστικοβαρετό). Μήπως όμως το πανκ και το σαϊκομπίλι που αρέσουν σε μένα διαφερούν; Γούστα -έτσι;

ΟΜΩΣ αν έρθεις και μου πεις οτι οι Βαβούρα Μπαντ (χαρντ χέβι) ήταν πρωτοπορία και οι Μέτρο Ντικέι μαϊμούδες του γκαράζ του '60 -ε, τότε φίλε δεν είναι θέμα γούστου είναι θέμα αστιγματισμού ή άλλης παθήσεως των αυτιών.

Αυτούς τους Ντάιμοντ που λες δεν τους φέρνω καθόλου στο νου μου τώρα -όσο κι αν σκέφτομαι μου έρχεται ο Κινγκ Ντάιμοντ (καραγκιόζης!)

Οι μεταλάδες του '80 δεν είχαν ζήσει χούντα -τη μόνη χούντα που ήξεραν ήταν του Βαρδινογιάννη, χαχαχαχαχα. Εννοώ οτι το μέταλ με το χουλιγκανιλίκι πήγαιναν αγκαζέ το '80. Μην το δεις σαν αρνητική κρίση, κι εγώ από την 7 και τους Ζέπελιν και τους Σάμπαθ ξεκίνησα και έλεγα μαλακίες του στυλ "οι Κλας είναι κουλοί". Ε, μετά τέλειωσα τη Β' Λυκείου και σοβάρεψα.
Σχετικά με το "ανίδεοι" ή "ψαγμένοι" να σου θυμίσω για πολλοστή φορά οτι ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΤΟΤΕ για να ακούσουμε καινούργιο δίσκο έπρεπε ή να έχουμε γνωστό στα καράβια, ή στην Αμερικάνικη Βάση, ή τον Ηλία τον Ασλάνογλου από το Χάπενινγκ. Οι μουσικές απλώς ΔΕΝ ΕΡΧΟΝΤΑΝ στην Ελλάδα.
Κι από αυτές που έρχονταν, το 99,9% ήταν των επίσημων εταιρειών, των ΜΕΓΑΛΩΝ επίσημων εταιρειών, έτσι; Για να καταλάβεις, δίσκος των Βαν ντερ Γκραφτ Τζενερέιτορ (αν δεν τους έχεις ακούσει, βρες τους κι άκουσέ τους χτες!) ήρθε στην Ελλάδα όταν η Χρυσαλίς (η αγγλική τους μικρομεσαία εταιρεία) έδωσε τη διανομή της στην Πόλυγκραμ (νομίζω). Κι ΟΤΑΝ και ΕΑΝ ερχόταν ο δίσκος η ηχογράφιση ήταν μέσα από καζάνι και οι στίχοι δεν υπήρχαν. Άντε τώρα εσύ ν΄ακούσεις σοβαρά μουσική από βινύλιο τίγκα στα σκρατς και χωρίς να έχεις τους στίχους -λες και ήμασταν Σκωτσέζοι Ψηλοβουνιώτες!

Δεν διαφωνώ για τον Χάλφορντ (αν και τσιρίζει λίγο παραπάνω για τα γούστα μου), ο Μέρκουρι δεν μου άρεσε καθόλου μετά από την εποχή που ονόμαζε τους δίσκους του σαν τις ταινίες των αδερφών Μαρξ και τον Γκιλ δεν τον θυμάμαι. Απλά είπα οτι είναι λίγο περίεργο να λες κάποια μουσική πουστ και να υποστηρίζεις στο καπάκι μια αδερφή -ή το πουστ είναι βρισιά ή τίτλος τιμής ή αδιάφορο, διάλεξε.

Αν είναι να χάσουμε αύριο και να πάρουμε το νταμπλ δέχομαι μέχρι και τεσσάρα να φάμε. Αυτά μας μείνανε να κουνιόμαστε πέρσι, το 2-0 και το 0-1, κι όταν ο κόσμος έκανε διακοπές εμείς ήμασταν αναγκασμένοι να βλέπουμε τη θρυλάρα σε εξωτικά μέρη -έλεος! Ποτέ ξανά.

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι