Παρασκευή, Ιουλίου 27, 2012

Το όνομα του παιχνιδιού είναι...

Υπάρχει ένα παιχνίδι. Και το όνομα του παιχνιδιού είναι: «έτσι μ΄αρέσει». Έχει να κάνει με την ηδονή που σου προκαλούν λέξεις όπως «πειθαρχία», «καθήκον», «πατρίδα», «φυλετικό μεγαλείο» κι έχει να κάνει με το φόβο σου να παραδεχτείς οτι πάντα θαύμαζες τους άντρες με τις καλοσιδερωμένες στολές. Έχει να κάνει με την ανάγκη σου να συμμετάσχεις, να είσαι μέρος ενός συνόλου και την ανικανότητά σου να σταθείς στα δικά σου πόδια, να φορέσεις τα δικά σου παπούτσια. Έχει να κάνει με το πήδημα που τρως καθημερινά στη δουλειά, την απόρριψη που τρως από την οικογένειά σου, τη στυγνή εκμετάλλευση που υφίστασαι από το κράτος κι έχει να κάνει τελικά με το ειρωνικό χαμόγελο που εισπράττεις από τη γκόμενα την οποία μέτραγες για σιγουράκι. Ποιος; Εσύ! Η μεγαλύτερη αλήτρα της πιάτσας, ο γαμάτος τύπος, ο άνθρωπος που «όλα τα έκανε κι όλα τα δοκίμασε». Κάποτε! Παλιά!


Αυτό που συμβαίνει λοιπόν είναι οτι ανακαλύπτεις τις μεγάλες πανανθρώπινες αξίες: «ελεύθερη έκφραση», «δημοκρατία», «αξιοκρατία», «τιμιότητα», «νομιμότητα». Κι αυτό που συμβαίνει είναι οτι μπορείς πλέον να διακρίνεις τις πραγματικές διαστάσεις των γεγονότων. Ένα αστείο είναι ένα αστείο, ένας καταχραστής είναι ένας υποψήφιος για εκτέλεση, ένας καλοχτενισμένος, καλοπλυμένος και καλοντυμένος άνθρωπος είναι άξιος εμπιστοσύνης. Οι αξίες και οι πραγματικές διαστάσεις!

Αυτό που επίσης συμβαίνει είναι οτι τώρα έχεις φωνή. Στα social media, στις πλατείες με τους «αχρωμάτιστους πολίτες» -στο καφενείο δηλαδή, εκεί που πάντα είχες δικαίωμα λόγου. Διαβάζεις ότι έγραψες και το γραπτό παίρνει δική του ζωή –σου μοιάζει με κουβέντα σπουδαίου ανθρώπου –ένα ποστ ακόμα, ένα τουίτ, μια ανακοίνωση στο φόρουμ και θα πέσουν τα τείχη της Ιεριχούς –εσύ, μόνος σου θα το κάνεις.
Αυτό που τελικά συμβαίνει είναι πώς δεν παίρνεις χαμπάρι τη μαλακία που σε δέρνει.

Βγαίνεις λοιπόν στη γύρα και δίνεις των υπέρ πάντων αγώνα για να υπερασπιστείς την όποια Παπαχρήστου –μια αθλήτρια η οποία επιδεικνύει την ηλιθιότητά της στο τουίτερ και φυσικά, σαν σωστή ηλίθια υποστηρίζει αναφανδόν τη Χρυσή Αυγή. Απορώ βέβαια, αφού ειδικεύεσαι στο αντικείμενο πώς αμέλησες να ανοίξεις σελίδα υποστήριξης και για τη Σίσσυ Χρηστίδου η οποία βρίσκει «γλυκούλη τον Καιάδα» (και την πεθάνανε στην καζούρα την κοπέλα!) Αναρωτιέμαι ακόμα γιατί δεν σε είδα να λες τίποτα για την Όλγα την Οικονομίδου (ποια είναι αυτή –ε;) που την έχουν τσακίσει στις απομονώσεις στις φυλακές επειδή αρνήθηκε να την εξευτελίζουν υποβάλλοντάς την συνεχώς σε σωματικό έλεγχο (τι είναι αυτό –ε;) Κατά πώς φαίνεται σε καίει περισσότερο η ξανθιά που πηδάει στο σκάμμα –σε ενοχλεί περισσότερο η αυθαιρεσία της εξουσίας της ΕΟΕ από την εξαθλίωση ανθρώπων στις φυλακές –άλλωστε, όποιος είναι φυλακή κάτι έχει κάνει, δεν είναι αμόλυντος σαν μια αθλήτρια Ολυμπιακών Αγώνων! Και φυσικά η Οικονομίδου δεν φοράει καλοσιδερωμένη στολή, απ΄αυτές που τόσο θαυμάζεις, δεν φοράει καυτό σορτσάκι και ούτε σε ηδονίζει με λέξεις όπως: «πειθαρχία», «καθήκον», «πατρίδα», «φυλετικό μεγαλείο».... Καλά να πάθει λοιπόν –της πρέπουν τα χειρότερα!

Υπάρχει ένα παιχνίδι. Και το όνομα του παιχνιδιού είναι: «Έτσι! Μού αρέσει!» Έχει να κάνει με τον φόβο σου, μην τύχει και αλλάξει το καθεστώς –μην γίνει καμιά στραβή και έρθει κάποιος περίεργος απ΄αυτούς που θέλουν να φορολογήσουν τις καταθέσεις και τη μεγάλη ακίνητη περιουσία. Ξέρεις –κάνας καργιόλης από εκείνους που θέλουν να μην πληρώνουμε παπάδες από τους φόρους μας, να παίρνει ο μπάτσος κι ο στρατιωτικός όσα και οι υπόλοιποι δημόσιοι υπάλληλοι, να έχει δικαίωμα απόφασης το κράτος στις τράπεζες τις οποίες χρυσοπληρώνει... Άσε ρε φίλε! Τους ξέρουμε κι αυτούς τι είναι! Τι είναι;

Αυτό που συμβαίνει είναι οτι ψάχνεις για θεωρητικούς που θα αναγάγουν την ονείρωξη του ΕΒΓΑτζή ο οποίος αισθάνεται ιδιοκτήτης αλυσίδας σούπερ μάρκετ σε επαναστατική στάση!

Κι αυτό που συμβαίνει είναι οτι αγαλλιάζεις διαβάζοντας ουρανομήκεις παπαριές σαν αυτή εδώ, κάποιου Κούρκουλου – ο γάτος αυτός ανακάλυψε τις σκοτεινές μεθόδους της αριστεράς στην Ελλάδα!  Ποιες είναι; Δώσε βάση: η ελληνική αριστερά, προσπαθώντας να μείνει πιστή στη μαρξιστική θεωρία (την οποία ο κύριος Κούρκουλος μάλλον έχει διαβάσει σε κόμιξ) αντικατέστησε το «βιομηχανικό προλεταριάτο» με τη «δημοσιοϋπαλληλία» στο ρόλο της «κινητήριας δύναμης της ιστορίας» (δηλαδή της επαναστατικής τάξης)! Αλλά οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι άκρως συντηρητικοί, όπως έχει πει ο Μαρξ, άρα και η ελληνική αριστερά:


Γι΄αυτό:


Άσε που η κουφάλα η αριστερά:


Τα διαβάζεις όλα αυτά και χαίρεσαι επειδή ο μικροαστισμός σου, το κρύψιμο χρημάτων κάτω από το στρώμα, το αυθαιρετάκι στο καταπατημένο κι όλα τα σχετικά είναι πλέον επαναστατικές πράξεις!

Αυτό που συμβαίνει είναι οτι ζεις σε έναν δικό σου κόσμο κι έχεις εφεύρει έναν δικό σου (βολικό) Μαρξ–όμοιο μ΄αυτόν που εφευρίσκει η ασχετοσύνη του Κούρκουλου. Επειδή ο έρημος ο Μαρξ όταν μιλούσε για «βιομηχανικό προλεταριάτο» δεν εννοούσε τους βιομηχανικούς εργάτες που παίρνανε έναν (οριακά έστω) αξιοπρεπή μισθό και ζούσαν κάπως ανθρώπινα. Αυτούς, ίσα-ίσα τους ενέτασσε στις «νόθες τάξεις» (τους ταξικούς σχηματισμούς που δημιουργούνταν μεταξύ των τάξεων) όπως και τους δημόσιους υπάλληλους (και υποστήριζε οτι η θέση τους στην επαναστατική διαδικασία δεν μπορεί εκ των προτέρων να υπολογιστεί ). Για τον Μαρξ η κινητήρια δύναμη της ιστορίας ήταν «αυτοί που δεν είχαν τίποτα να χάσουν». Αν μιλάμε με σημερινά δεδομένα, σαν τέτοιους θα πρέπει να θεωρήσουμε τους μετανάστες, τους άνεργους, τους υπαλλήλους στον τριτογενή που δουλεύουν 12 ώρες τη μέρα για 300 ευρώ... Κι αυτούς, έχω την εντύπωση οτι, τους υποστηρίζει (έστω –με τον τρόπο της) η αριστερά –και δεν δείχνει καμιά διάθεση να τους εξαφανίσει.

Αυτό λοιπόν που συμβαίνει είναι οτι ονειρεύεσαι καθιστός και περνάς τις ονειρώξεις σου για πραγματικότητα.

Υπάρχει ένα παιχνίδι. Και το όνομα του παιχνιδιού είναι: «μ΄αρέσει έτσι». Έχει να κάνει με την προσκόλλησή σου στην παιδική ηλικία –τότε που ο μπαμπάς (μπαμπούλας) έπαιρνε τις αποφάσεις για σένα, τότε που φταίγανε οι διαβόλοι, οι τριβόλοι και άλλες παραφυσικές δυνάμεις για το οτι δεν είχες καλό ποδήλατο, ή για το ότι δεν έπαιζες καλή μπάλα και σε δουλεύανε στο σχολείο. Ψάχνεις λοιπόν απεγνωσμένα το μπαμπά σου –ψάχνεις αυτόν που θα ρυθμίζει τη ζωή σου όσο εσύ κρυμμένος κάτω από τις κουβέρτες θα κλαις ανήμπορος.

Αυτό που συμβαίνει είναι οτι τον μπαμπά σου τον λέγανε πάντα «Δεξιά». Κι όταν σκούρυναν τα πράγματα, αγρίεψε ο μπαμπάς και τον είπαν «χούντα». Αλλά ντρέπεσαι, ολόκληρο γομάρι, να λες οτι έχεις ανάγκη τον μπαμπά σου –γι΄αυτό το παίζεις άνετος και μπλαζέ, αποστασιοποιημένος κι έξυπνος, δεν πιάνεσαι εύκολα κορόιδο εσύ! Τους ξέρεις όλους, τα ξέρεις όλα!

Κι αυτό που τελικά συμβαίνει είναι πως κάνεις οτι μπορείς για να έχει ο μπαμπάς την εξουσία –νιώθεις ήσυχος μετά –ο μπαμπάς δεν θα σε αφήσει έτσι, όλο και κάτι θα σου δώσει! Γι΄αυτό και δεν τον βρίζεις, αρκείσαι στο «έτσι είναι οι μπαμπάδες –τι να γίνει;»

Αλλά ο μπαμπάς κοιτάζει την πάρτη του και σου βουτάει το χαρτζιλίκι από τον κουμπαρά για ν΄αγοράσει καινούργιο αμάξι –τι κάνεις τότε;
Μα, βρίσκεις κάποιον άλλο να βρίσεις –θέλεις ένα παράδειγμα; Πριν κάτι μήνες κατέβασε το αφορολόγητο ο Μπενίτο κάτω από το επίπεδο αναπνοής (όποιος αναπνέει –πληρώνει φόρο). Ήρθε τώρα ο Αντώνης ο Σαχλαμαράς και εισπράττει τους φόρους κοροϊδεύοντάς σε οτι δήθεν θα σου βάλει δόσεις (λες και είναι σκατά τα λεφτά κι αν σ΄αφήσει να χέζεις περισσότερους μήνες θα τον γεμίζεις πιο εύκολα το βόθρο!) Ποιον βρίζεις εσύ για όλα αυτά; Τον κυρ Φώτη τον Κουβέλη! Δηλαδή, σου τράβηξε ένα κλωτσίδι ο θείος, σου έσκασε κι ένα χαστούκι ο μπαμπάς και εσύ βρίζεις έναν μακρινό ξάδερφο της μαμάς γιατί κάθεται μαζί μ΄αυτούς τους δύο στο καφενείο, αντί να σηκωθεί και να τους δείρει για λογαριασμό σου! Πόσο γελοίος; Πολύ γελοίος!

Υπάρχει ένα παιχνίδι. Και το όνομά του είναι...

Προπαγάνδα.

Καθοδήγηση.

Κατασκευή υπηκόων.

Ποδηγέτηση.

Και αυτό που συμβαίνει είναι πως όταν το βλέπεις το αποδίδεις σε συνωμοσίες, σκοτεινές δυνάμεις, εξωθεσμικά κέντρα, Αμερικάνους, Γερμανούς, εξωγήινους...

Αλλά αυτό που συμβαίνει είναι οτι το παιχνίδι είσαι εσύ και πλέον δεν χρειάζεται κάποιος κρυμμένος καραγκιοζοπαίχτης στο παρασκήνιο να σου κουνάει τα σκοινιά –έμαθες και το κάνεις μόνος σου καλύτερα κι από μαριονέτα.

Γιατί τελικά, αυτό που συμβαίνει είναι οτι: «Σ’ έφεραν στο σημείο να τους παρακολουθείς εσύ και όχι αυτοί εσένα -αυτή είναι η παγίδα τους!» όπως έλεγε πριν κάμποσα χρόνια ο Νίκος Νικολαϊδης.

Να τους παρακολουθείς και να τους μαϊμουδίζεις –θα προσθέσω.

10 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

salot sor είπε...

λεγεται και καπιταλισμος το παιχνιδι, αλλα πεφτει βαρυ σε πολυ κοσμο το ονομα του.

The Motorcycle boy είπε...

Φίλε, στο επίπεδο που έχουμε φτάσει εδώ πέρα, ο καπιταλισμός θα αποτελούσε θετική εξέλιξη! Εδώ έχουμε μια αποτυχημένη προσπάθεια καπιταλισμού η οποία κατέληξε σε πλιάτσικο.

kalo paidi alla... είπε...

σωστός

Ανώνυμος είπε...

ο μακρινος ξαδερφος της μαμας,τον οποιο εσυ ειπες οτι ψηφισες,καθεται μ αυτους τους δυο στο καφενειο,τι γλυκο,και ποτε κερναει ο ενας ποτε κερναει ο αλλος μεχρι να ετοιμασει η μαμα το ψητο,να περασει η ωρα και να πανε ολοι μαζι σπιτι για ΦΑΙ.μπον απετιτ

Ανώνυμος είπε...

κι αν το ψητο ειναι προεδρος της δημοκρατιας με πατατες θα φαει και το ταψι ο κυρ φωτης,τι γλυκο..

The Motorcycle boy είπε...

Καλό παιδί αλλά... σωστός μεν αλλά όπως θα είδες ακριβώς από κάτω σου, προκοπή δε γίνεται.

Ανώνυμε, όλα αυτά τα σεναριακά ενδιαφέροντα που περιγράφεις -μου λες πού ακριβώς επηρεάζουν; Δηλαδή, μπορεί να κερνιούνται, μπορεί να κάνουν αλλαξοκωλιές στην Προεδρία -αυτό ΕΜΕΝΑ που με σκίζουν στους φόρους γιατί θα πρέπει να με ενδιαφέρει; Ή αλλιώς, αν ο μπαρμπα Φώτης δεν ήταν μαζί τους θα άλλαζε κάτι προς το καλύτερο; Εδώ σε πηδάνε ΣΗΜΕΡΑ κι εσύ ασχολείσαι με σενάρια για το αύριο!
Και για να το ξεκαθαρίσουμε (επειδή βλέπω οτι με διαβάζεις) στις πρώτες εκλογές ψήφισα τον κυρ Φώτη γιατί οι δημοσκοπήσεις τον δίνανε ψηλά και ήθελα να βοηθήσω το κόμμα της αριστεράς που θα μπορούσε να επηρεάσει την κατάσταση. Για τον ίδιο λόγο στις δεύτερες εκλογές ψήφισα Σύριζα κι αν στις επόμενες φαίνεται ψηλά το ΚΚΕ θα σφιχτώ (γιατί τους σιχαίνομαι) αλλά θα τους ψηφίσω. Απλά μαθηματικά -έτσι;

salot sor είπε...

μη μας "σιχαινεσαι" ρε φιλε motorcycle boy, για τα ιδια αδιεξοδα παλευουμε και αν καπου θεωρεις οτι μπορει να υπαρχει λαθος εδω ειμαστε να το συζητησουμε αλλα με καλη πιστη-"που πηγε αυτος που ξερει να μιλα που ξερει πιο πολυ και να πιστευει" που λεει και ο ποιητης- οσο για το "ψήφισα τον κυρ Φώτη γιατί οι δημοσκοπήσεις τον δίνανε ψηλά και ήθελα να βοηθήσω το κόμμα της αριστεράς που θα μπορούσε να επηρεάσει την κατάσταση. Για τον ίδιο λόγο στις δεύτερες εκλογές ψήφισα Σύριζα κι αν στις επόμενες φαίνεται ψηλά το ΚΚΕ θα σφιχτώ (γιατί τους σιχαίνομαι) αλλά θα τους ψηφίσω. Απλά μαθηματικά -έτσι;" προσεχε γιατι το πληθος διαλεγει 9 στις 10 το Βαραβα, o Rusty James μπορει να εκανε αυτο το λαθος νεαρος ωντας, ο Motorcycleboy ομως?
Φιλικα παντα και χωρις καμμια "συγκρουσιακη" διαθεση, εξ' αλλου ποσα καλα καλοκαιρια μας εχουν μεινει τωρα που ο χρονος μετραει πια αναποδα 2-3-5?

GIORGOS είπε...

Κι όμως Μότορ μου καλέ,ο Τατσόπουλος βγήκε να την υπερασπιστεί ο δύστυχος ότι ''δεν έπρεπε να την αποκλείσουν αν και χαζή ομολογουμένως'' και μάζεψε γύρω στα 650 ξεχεστήρια να χορτάσει.Αχάριστε κόσμε...

Είναι απο τα πιο καίρια κείμενα σου,απο το 'μ'αρέσει έτσι' και μετά νοιώθω περίεργα.Δε μπορώ όμως να το αναλύσω,ας το κάνουν άλλοι επιδεξιότεροι απο μένα.

The Motorcycle boy είπε...

Salot, δεν σιχαίνομαι κανέναν ρε φίλε -με ή χωρίς εισαγωγικά -άλλωστε η δουλειά μου είναι να βλέπω και η επιδίωξή μου είναι να διακρίνω. Εδώ είμαι για να συζητάμε οτιδήποτε, αλλά όταν λέω οτι τσούζει ο κώλος μου από τους φόρους κι ο άλλος μου απαντάει οτι ο Κουβέλης πάει για Πρόεδρος της Δημοκρατίας με προσβάλλει άσχημα ρε παιδί μου (πέρα από το οτι μου χέζει την κουβέντα). Με προσβάλλει γιατί εγώ λέω το πρόβλημά μου (θεωρώντας οτι ίσως είναι και δικό του) κι αυτός μου το γυρίζει σε Μενεγάκη!
Δε με νοιάζει τι διαλέγει το πλήθος φίλε μου (αν και στην περίπτωση του Βαραβά καλά έκανε που ανάμεσα σε έναν αντιδραστικό ειρηνιστή και σ΄έναν κοινωνικό επαναστάτη επέλεξε τον δεύτερο) και ούτε έχω αυταπάτες οτι θα βγει το τάδε αριστερό κόμμα και θα φέρει την επανάσταση. Απλώς, όσο περνάει από το χέρι μου να περιορίσω την παντοδυναμία της δεξιάς, προσπαθώ να το κάνω. Κι (ακόμα και για λόγους χουλιγκανισμού) προτιμώ έναν πρωθυπουργό που δηλώνει αριστερός από κάποιον καθαρόαιμο φασίστα.

Γιώργο μου, ο Τατσόπουλος και ο Τσακνής και χίλιοι άλλοι λεβέντες που είδανε καυτό σορτσάκι και γίνανε ανθρωπιστές! Όλοι αυτοί βέβαια είναι εντελώς άσχετοι με την αθλητική ιεραρχία και τους κανονισμούς που ισχύουν σε αυτά τα κλειστά στρατόπεδα ανθρώπων οι οποίοι μόνο κατ΄ευφημισμό ονομάζονται αθλητές. Δεν πειράζει -φταίει οτι δεν έχουν δει ποτέ στη ζωή τους μπάλα. Αν είχαν δει θα είχαν ρίξει προ αιώνων τα γαμωσταυρίδια τους για την κοινωνική αδικία τού να παίζει αριστερά στο Θρύλο ο Τζόλε και να ψάχνει θέση στην ενδεκάδα ο Καστίγιο και θα είχαν κατανοήσει το αθλητικό ιδεώδες! Ήρθε ο Τατσό και οι άλλοι να μιλήσουν για αδικία που αποκλείστηκε η Βουλάρα από τους Ολυμπιακούς! Για το οτι τη Βουλάρα και μερικούς άλλους τους στέλνανε στους σωστούς αγώνες για να πιάσουν τις επιδόσεις που έπρεπε και να πάνε Ολυμπιακούς ενώ κάτι παιδάκια που δεν είχαν τα κονέ τα στέλνανε στα κράγκουρα να σπάσουν τα γόνατά τους και να μη βγουν ούτε τελευταίοι για να αποκλειστούν (χρόνια τώρα)-αυτό δεν καίει κανέναν υπερευαίσθητο, έτσι; Και τολμάνε να μιλάνε για υποκρισία από πάνω!

Ανώνυμος είπε...

ο ασχετος http://gpointsbreeze.blogspot.gr/2012/07/blog-post_29.html

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι