Δευτέρα, Οκτωβρίου 02, 2006

1. Στενά παπούτσια, σπασμένα κουμπιά

Αυτή η ιστορία αρχίζει με έναν γάμο. Αλλά δεν είναι η ιστορία ενός γάμου. Άσχημο πράγμα οι γάμοι και καλό πράγμα οι γάμοι και ουδέτερο πράγμα οι γάμοι –όπως το δει κανείς ή όπως κάτσει. Αλλά η γαμήλια τελετή –βαρετό πράγμα είναι και άβολο, με στενά κοστούμια για τους παρευρισκόμενους. Πάνε γιατί πρέπει και φεύγουν όταν βγάλουν την υποχρέωση. Όλοι; Όχι –υπάρχουν κι αυτοί που διασκεδάζουν στους γάμους, υπάρχουν οι κοπέλες που ονειροπολούν, περιμένοντας την ανθοδέσμη της νύφης –αλλά, δεν έχει τίποτα να κάνει μ’ αυτούς η ιστορία.
Όχι γιατί είναι κακοί, αδιάφοροι ή μαλάκες. Εντάξει, μπορεί και να είναι, δε με νοιάζει σε τελική ανάλυση. Αλλά, γιατί αυτή είναι η ιστορία μιας παρέας και μια ιστορία για την παρέα. Τώρα, σκέψου λίγο. Όταν είσαι αραγμένος (και αραγμένη να είσαι δε με χαλάει), όταν, τέλος πάντων σαχλαμαρίζεις με τους φίλους σου –τι έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον; Η Μαιρούλα που έβαλε τα κλάματα όταν βγήκε η νύφη από τη Μερσεντές ή ο Κώστας που στέκεται στο ένα πόδι γιατί τον έχει χτυπήσει το παπούτσι; Δικαίωμά σου να διαλέξεις τη Μαιρούλα και καλούς απογόνους. Εγώ θα πάρω τον Κώστα. Και μάλιστα θα τον πιάσω τη στιγμή που ετοιμάζεται για το γάμο του κολλητού του –ο οποίος δεν θα γίνει σε εκκλησία, αλλά σε δημαρχείο.
Είναι εκείνη η καταραμένη ώρα που σπάει το κουμπί στο παντελόνι, γιατί ο Κώστας δεν έχει πολλά επίσημα κοστούμια –ένα έχει και τρία χρόνια είχε να το βάλει, από την κηδεία του θείου Βαγγέλη, ας είναι καλά ο άνθρωπος –στην ψάθα πέθανε, με πιστωτική τον θάψανε οι συγγενείς.
«Ρε Μαρία, έσπασε το καταραμένο!», ο Κώστας κρατάει δυο κοκάλινα κομμάτια κουμπιού και ψάχνει δικαιολογίες για να αποφύγει τον γάμο. Αρρώστησα ξαφνικά –υψηλός πυρετός και ναυτίες. Τράκαρα με το αυτοκίνητο. Με έχουν στο αυτόφωρο για παρακώλυση συγκοινωνιών. Μετά θυμάται ότι είναι ένας από τους δύο κουμπάρους και οι δικαιολογίες σπάνε σε δυο κομμάτια, σαν το παλιόκουμπο.
«Εντάξει πως κάνεις έτσι; Θα σου φέρω μια παράμανα. Ανέβασέ μου τώρα το φερμουάρ», γιατί οι γυναίκες σαν τη Μαρία, για όλα έχουν λύση.
Κάποτε, το ανέβασμα ενός φερμουάρ ήταν πιο ερεθιστικό κι από το κατέβασμα. Κάποτε, το ανέβασμα ενός φερμουάρ ήταν απλά μια δικαιολογία για γρήγορο σεξ. Κάποτε. Πριν 20 χρόνια, μπορεί και λιγότερα –όταν ο Κώστας ήταν μόνιμα νευριασμένος, συνεχώς πεινασμένος και αιωνίως εκτός προγράμματος. Τώρα ήταν αλλιώς. Σταθερά αδιάφορος, μόνο τα τσιγαριστά χώνευε δύσκολα και η ζωή του –αγχωμένα εργασιακά διαλείμματα. Γιατί η δουλειά είναι δουλειά και το παιδί είναι δουλειά, οι συγγενείς είναι δουλειά και η δεύτερη δουλειά είναι επίσης δουλειά όταν πιάσεις τα σαράντα. Άσε που η Μαρία δεν έχει πια όρεξη για φερμουάρ-σεξ κι ο Κώστας δεν έχει όρεξη γενικώς –την σπατάλησε σταδιακά, για να αγοράσει οικειότητα.
Έτσι, όσο ανεβάζει το φερμουάρ, δεν μπορεί παρά να σκέφτεται τον Άρη. Που είναι συνομήλικός του αλλά παντρεύεται μια πιτσιρίκα, 20 χρόνια μικρότερή του. Και σαχλαμαρίζει μαζί της στα μπαρ –στ΄αρχίδια του αν οι υπόλοιποι τον κοιτάζουν κάπως. Κάνει και πολιτικό γάμο, όχι σαν αυτόν που έγινε ξεφτίλας με εκκλησίες και σόγια. Μέχρι καλαματιανό χόρεψε και οι άλλοι του κουνούσαν μαντήλια –οι κρετίνοι! Ρεζιλίκι για να μην στενοχωρηθούν οι γονείς, τον πλήρωσαν να κάνει τη μαϊμού κι αυτός την έκανε επειδή τον πλήρωσαν. Νοικοκυρεμένα πράγματα. «Κι αυτό το φερμουάρ βρήκε ώρα να σκαλώσει, δε γαμιόμαστε όλοι μας, λέω εγώ»;
Έλεγε αυτός, αλλά όχι φωναχτά. Το τελευταίο διάστημα είχε διακριτικό προφίλ. Δεν φώναζε, δεν έβριζε, δεν συμμετείχε, δεν υπήρχε γενικώς. Μόνο όταν μαζευόταν η παρέα ξεμπλόκαρε και άφηνε τον βάρβαρο να κυκλοφορήσει για λίγο ελεύθερος. Αλλά η παρέα δεν μαζευόταν πια. Εντάξει, κάποιες οικογενειακές συναντήσεις, οι υποχρεωτικές γιορτές –τι να σου κάνουν αυτά; Δεν θυμόταν από πότε είχαν να βγουν μόνοι τους, να γίνουν κώλος από το πιοτό και να ξημερωθούν σε τίποτα αλάνες. Ή στα σκαλιά μιας πολυκατοικίας και οι ένοικοι να τους κλωτσάνε σαν τα σκυλιά γιατί εμποδίζουν την είσοδο. Ηρωικές εποχές! Σκατά ηρωικές δηλαδή –χάλια μαύρα, μιζέρια, φτώχια, πείνα, αποκτήνωση. Αλλά καλύτερα από τώρα ήταν. No future και what you see is what you get, έλεγαν τότε –ψέματα έλεγαν. Γιατί το μέλλον υπήρχε -ήρθε να τους βρει με ψεύτικο μουστάκι και γυαλιά. Τίποτα δεν ήθελαν, πάει να πει τα ήθελαν όλα και άλλα τους έδωσαν –πως γίνεται να τα θέλεις όλα κι αυτό που παίρνεις να μην σου αρέσει; Γίνεται, γιατί πρέπει να δώσεις για να πάρεις και γι΄αυτό δεν ήθελαν τίποτα οι κρετίνοι. Αλλά τους τα πήραν χωρίς να τους ρωτήσουν, τα έβαλαν στον αποχυμωτή για να τους τα επιστρέψουν μετά -τσόφλια και κουκούτσια. Τα θέλεις; Δεν τα θέλεις; Στ΄αρχίδια μας. Αυτά είναι και θα τα φας με το ζόρι. Από ο μέσα δωμάτιο ακούστηκε η φωνή του γιου του:
«Δεν θα έρθω τελικά –έχω κανονίσει να περάσουν τα παιδιά για playstation».
«Δεν πας στο γερο-διάολο κι εσύ; Τσόγλανε» Ούτε αυτό το είπε –διακριτικός, μειλίχιος, ήσυχος άνθρωπος.

Το ακριβώς αντίθετο από τον Πέτρο δηλαδή. Γιατί αυτός ήταν ενοχλητικά αδιάκριτος, αρπαζόταν με το παραμικρό – ένας καυγάς με ασιδέρωτο πουκάμισο, αυτό ήταν ο Πέτρος.
«Τι σκατά θα βάλω τώρα; Ασιδέρωτο και λείπει κουμπί γαμώ το στανιό μου! Που νάναι κρυμμένο το σίδερο εδώ μέσα;»
Ο πανικός του εργένη και ο εργένης στη ζούγκλα της ντουλάπας. Πήγαινε σε γάμο, ήταν κουμπάρος, άσπρο πουκάμισο –απλό ήταν. Η γυναίκα που καθάριζε το σπίτι θα ερχόταν την επόμενη Τετάρτη, ο γάμος ήταν σε μια ώρα. Γίνεται γάμος με έναν κουμπάρο; Στις εκκλησίες ναι –στα δημαρχεία, ποιος ξέρει; Γινόταν να μην πάει και ν’ αφήσει τον Κώστα να καθαρίσει για πάρτη τους; Με τίποτα. Ο Άρης θα τον εκτελούσε με συνοπτικές διαδικασίες –ο Άρης είχε έρθει σε όλους τους γάμους, στου Κώστα πριν από 100 χρόνια, στον δικό του, τρία χρόνια πριν το διαζύγιο. Είχε έρθει μέχρι και στα βαφτίσια –υπάρχει χειρότερο βασανιστήριο από τα βαφτίσια; Πλήθος ενοχλητικών που χαμογελούν συμβατικά με την αγωνία ενός μωρού, το οποίο σπαρταράει στα χέρια του μαυροντυμένου μουσάτου. Καλωσόρισες παιδάκι στη χώρα των τραυματικών εμπειριών –κοίτα να το γλεντήσεις γιατί μας στοίχησε ένα σκασμό λεφτά. Λάδωσέ το, κούρεψέ το, βούτα το στα νερά –σφαδάζει, κατουρήθηκε από τον φόβο του; Γούρι, γούρι! «Ρε, δε γαμιόμαστε ν’ ασπρίσουμε;»
Το γεγονός είναι πως το πουκάμισο πρέπει να σιδερωθεί. Για το κουμπί δεν έχει τόση σημασία. Χαμηλά είναι –δε φαίνεται. «Άσε κάποιον άλλο να κάνει τη βρωμοδουλειά. Άσε κανένα βλάκα, άσε κάποιο κορόιδο», καλά τα λέγανε οι Stones, αλλά τι γίνεται όταν είσαι μόνος στο σπίτι; Επιλογή. Η επιλογή του Πέτρου. Δεν γούσταρε γυναίκες στον δικό του χώρο –ένας γάμος, ένα παιδί, ένα διαζύγιο, «ένας λαός, ένα Ράιχ, ένας Φύρερ» έφταναν και περίσσευαν. Τρία χρόνια στα κάτεργα για μια παραχώρηση –ήταν δίκαιη ποινή. Μόνο να μην πλήρωναν κι άλλοι τη μαλακία του –αλλά την πλήρωναν. Η κόρη του, ας πούμε. Γι΄αυτό ο Πέτρος κρατιόταν πλέον μακριά. Δεν είχε όρεξη να ταλαιπωρεί άμαχους.
Και το πουκάμισο σιδερώθηκε με τα χίλια ζόρια, μέχρι το σίδερο θυμήθηκε να βγάλει από την πρίζα. Μπορούσε τώρα να καμαρώσει με την ησυχία του –«η αποστολή εξετελέστη Κυβερνήτα». Κάθησε να καπνίσει ένα τσιγάρο και σκέφτηκε αναγκαστικά τον Άρη. Παντρευόταν ο μπαγάσας, τόσα χρόνια την έβγαζε καθαρή, αλλά ήρθε η ώρα του να την πατήσει κι αυτός! Εντάξει, η Μάχη ήταν αστέρι –θυμήθηκε όταν την πρωτογνώρισαν στα Χανιά. Έλιωναν δίπλα στις μπύρες τους, χαζεύοντας το λιμάνι όταν την πήρε το μάτι τους.
«Μια και το ‘φερε η κουβέντα, αυτή είναι γυναίκα!» είχε πει ο Άρης δείχνοντάς την με το μπουκάλι.
Δεν είχε γίνει καμιά κουβέντα περί του τι είναι γυναίκα –αλλά έτσι ήταν ο Άρης. Κάτι μπορεί να θυμήθηκε από το προηγούμενο βράδυ, αλλά δεν ήταν και απαραίτητο. Ο Πέτρος κοίταξε πέρα από το στόμιο της μπύρας. Την είδε, καλή ήταν, καστανόξανθη, αδύνατη, με μακριά πόδια, μακριά χέρια, μακριά μαλλιά, μακριές βλεφαρίδες –δεν του άρεσε. Πολύ συντηρητική του φάνηκε για τα γούστα του –ο Πέτρος προτιμούσε γυναίκες στα όρια. Αυτή ανήκε στην κατηγορία: «πολύ καλό κορίτσι», υποσημείωση: «μπλεξίματα». Δεν του πήγαινε και εμφανισιακά –είχαν πάντα διαφορετικά γούστα στις γυναίκες με τον Άρη.
«Καλή είναι», είχε πει ο Πέτρος –εννοώντας «καλή για σένα».
«Μόνο καλή; Θεά!», το χόντρυνε ο Άρης.
Η κοπέλα δεν άντεξε να τη σημαδεύουν τόση ώρα με ένα μισοάδειο μπουκάλι.
«Θέλετε κάτι;» είχε χαμογελάσει διφορούμενα. Κοίταζε τον Πέτρο κι ας τη σημάδευε ο άλλος. Γιατί; Προφανώς για ξεκάρφωμα.
«Θέλουμε;» ο Άρης προσπαθούσε να ξεπεράσει την αμηχανία του με στυλ. Έτσι συνέβαινε με όλους τους αρχαίους, δεν μπορούσαν να συμβιβαστούν με την ιδέα πως οι γυναίκες έκαναν πια το πρώτο βήμα. Χρόνια στο ψηστήρι, να ψάχνεις έξυπνες ατάκες για να τους κινήσεις το ενδιαφέρον και ξαφνικά όλα ήρθαν τούμπα. Οι γυναίκες μιλούσαν πρώτες, μέχρι και χέρι άπλωναν για να πάρουν αυτό που ήθελαν. «Άντρες-ευνούχοι», έλεγε μια φίλη τους, ψυχολόγος. Μαλακίες, έλεγαν αυτοί. Δεν πάει να μας κατεβάζουν και το παντελόνι; Βολικό είναι –χαζοί είμαστε που θα ενοχληθούμε; Μια χαρά ήταν ο καινούργιος ρόλος των γυναικών –έτρωγες ένα σφοντύλι ουρανού βεβαίως, αλλά το συνήθιζες στην πορεία.
«Πάντως, το μόνο που δεν θέλουμε είναι να μιλάμε μαζί σου από τόση απόσταση», έσπευδε να καλύψει το κενό ο Πέτρος.
Η Μάχη δεν έφερε αντίρρηση κι έτσι βρέθηκαν να σαχλαμαρίζουν ακατάσχετα. Στις συστάσεις έπεσε χοντρό γέλιο μαζί με διαφωτιστικά υπονοούμενα. Μάχη και Άρης! Σα βομβαρδισμός σε δελτίο ειδήσεων ακουγόταν! Ωραίο ντουέτο θα έκαναν οι δυο τους, ευτυχώς που δεν υπήρχαν πλέον χίππιδες γιατί θα τους είχαν επικηρύξει. Γέλια. Όχι από τα κανονικά –από τα άλλα, τα τυπικά, που πέφτουν όταν οι κρυάδες αντιμετωπίζονται σαν χιούμορ, προκειμένου να διατηρηθεί η επαφή.
Η Μάχη είχε κάνει δώρο στον εαυτό της ένα ταξίδι στα νησιά, μετά την πρώτη εξεταστική στο Οικονομικό Πειραιά. «Την ποια;» Ο Πέτρος πήγε να σηκώσει ασυναίσθητα τους γιακάδες από το πουκάμισο του, ο Άρης πετάχτηκε κι έκανε τον γύρο της καρέκλας του.
«Συγνώμη, μήπως κατά τύχη έχεις μαζί σου ταυτότητα; Μη μπλέκουμε τώρα με αποπλανήσεις ανηλίκων –δεν είναι σωστό», ακόμα μια μαλακία που πρώτα τη λες και μετά τη σκέφτεσαι –χαρακτηριστική του Άρη. Οι μοναδικές φορές που σκεφτόταν πριν μιλήσει, ήταν όταν έπαιζε trivial. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις …
Η Μάχη γέλασε πονηρά κι ο Άρης μέχρι που κοκκίνισε. Τον απασχολούσαν δυο πράγματα, ταυτόχρονα: α) αυτή θα μπορούσε να είναι κόρη σου! β)φοράει άραγε σουτιέν; Η απάντηση και στα δύο ήταν «όχι». Η Μάχη δεν θα μπορούσε να είναι κόρη του γιατί απλούστατα ο Άρης πρόσεχε πολύ όταν έκανε σεξ στα είκοσί του. Και όχι, η Μάχη δεν χρειαζόταν να φοράει σουτιέν.
Ο Πέτρος έσβησε το τσιγάρο χαζεύοντας το ανοιχτό παράθυρο. Κάποιος τηγάνιζε κεφτέδες. Πόση ώρα θα κρατούσε άραγε το πανηγύρι μέχρι να πάνε για μάσα; Έπρεπε να ξεκινήσει, αυτό ήταν το μόνο σίγουρο. Ο Άρης και η Μάχη. Δυο χρόνια μαζί και από σήμερα αντρόγυνο. Κοίτα να δεις κάτι πράγματα!

Ο Άρης ξυριζόταν κόντρα. Του ερχόταν στο μυαλό οτι «στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό» αλλά δεν γελούσε καθόλου γιατί το σπίτι του είχε γίνει κέντρο διερχομένων το τελευταίο διήμερο. Με το ζόρι πρόλαβε να εξοικονομήσει λίγο το μπάνιο, αφού οι φιλοξενούμενοι έπρεπε να σενιαριστούν ατέλειωτες ώρες. Ο γαμπρός; Στο τέλος, είπαμε. Ναι, αλλά πιο τέλος; Το τέλος του φθινοπώρου; Το τέλος του αιώνα; Το τέλος του κόσμου; Γερνούσε. Έβλεπε τη φάτσα του στον καθρέφτη και ένιωθε τελειωμένος –στο γάμο θα το διέκριναν και οι υπόλοιποι. «Τι θες ρε παλιόγερε με το κοριτσάκι;» Καθάρισε την περιοχή κάτω από τη φαβορίτα, με προσοχή. «Ότι θέλω θέλω και λογαριασμό δε δίνω σε κανέναν. Αφού με γουστάρει τι ζόρι τραβάτε;» Για πόσο ακόμα όμως; Ήταν κι αυτή η κωλοδιαφορά ηλικίας, σκέψου 40-20, 50-30, 60-40. Ένας σκατόγερος στο πλάι μιας ακμαίας γυναίκας. Τι θα γινόταν τότε;
Ο Άρης καθάρισε τις σαπουνάδες και πλακώθηκε στα άφτερ σέιβ. Τι θα γινόταν δηλαδή; Και ποιος σου λέει πως θα ήταν ακόμα μαζί μετά από είκοσι χρόνια; Όσο τα καταφέρουμε –όσο πάει, μια ζωή έτσι δεν γινόταν; Μόνο που μέχρι τώρα δεν πήγαινε. Γνώρισε όλες τις προβλέψιμες περιπτώσεις που κυκλοφορούσαν γύρω του. Από το πρώτο πρωί έψαχνε πώς να την κάνει. Όχι πάντα, με κάποιες (πόσες;) άντεχε μερικούς μήνες. Με τη Λήδα έφτασε τα τρία χρόνια. Όχι πως έλεγε κάτι η φάση, απλά δεν ενοχλούσαν ο ένας τον άλλον. Διακριτικότητα, το έλεγαν. Όταν η διακριτικότητα έγινε συγκατοίκηση, ο Άρης πακετάρισε βιβλία και δίσκους. Ή αυτό, ή θα έπρεπε να φέρνουν άλλους με βάρδιες στο σπίτι –γιατί είχαν μόνο μια κρεβατοκάμαρα.
Και μετά από όλα αυτά ήταν σίγουρος. Θα γερνούσε αγκαζέ με τον Πέτρο, στη βεράντα να παίζουν «Ρισκ», άχτι το είχαν –να γίνουν συνταξιούχοι μονίμως σε αποχαύνωση. Κάποια στιγμή, στο ενενηνταφεύγα του ντέρμπι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός, αποτέλεσμα 0-0 μέχρι στιγμής –το κοράκι θα σφύριζε πέναλτυ. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή θα πήγαιναν παρέα από έμφραγμα –χωρίς να μάθουν το τελικό σκορ του αγώνα. Έτσι το έβλεπαν, αλλά ήρθε η Μάχη και έφερε τα μέσα-έξω.
Η Μάχη. Δυο χρόνια τώρα που ήταν μαζί -τη χάζευε όταν εκείνη δεν τον έβλεπε. Μύριζε τα μαξιλάρια μόλις εκείνη σηκωνόταν από το κρεβάτι. Την ακουμπούσε δήθεν τυχαία σε κάθε ευκαιρία. Η μέρα του άρχιζε μαζί της και δεν τελείωνε, δηλαδή τελείωνε τόσο γρήγορα που ένιωθε άγχος. Τα πρώτα τους βράδια αυτός δεν κοιμόταν. Την κοίταζε μέχρι που ξημέρωνε και μετά αυτή πεταγόταν και τον τραβούσε από τα πόδια. «Ξύπνα τεμπέλη, τι το ήθελα κι έμπλεξα με γέρο άνθρωπο; Αλλά είχα ακούσει πως οι γέροι δεν κοιμούνται πολύ, εσύ παιδάκι μου είσαι εξαίρεση. Ξύυυυυυυπνααα».
«Άντε ρε αγαπούλα μου ακόμα; Θα βαρεθεί ο Δήμαρχος και θα μας παρατήσει ανύπαντρους…»
Την παρατηρούσε μέσα από τον καθρέφτη. Γαμώτο, σήμερα έμοιαζε περισσότερο κοριτσάκι! Είχε μια ελπίδα να δείχνει μεγαλύτερη με το επίσημο φόρεμα –αλλά σκατά. Με τα μαλλιά αλογοουρά δεν την έκανες πάνω από 18. Κόπηκαν τα πόδια του, την ίδια ώρα που χαμογελούσε αυτάρεσκα.
«Πιτσιρίκι, το σκέφτηκες καλά τι πας να κάνεις;» ακούστηκε πολύ Δον Ζουάν ντε λα Μαλάκας χωρίς να έχει τέτοια πρόθεση.
Η Μάχη τον φίλησε στο λαιμό.
«Το σκέφτηκα και το θέλω και δε βλέπω την ώρα και … ΤΕΛΕΙΩΝΕ ΒΡΕ ΑΓΑΠΟΥΛΑ ΜΑΣ ΓΚΑΣΤΡΩΣΕΣ ΟΥΤΕ Η ΝΥΦΗ ΝΑ ΗΣΟΥΝΑ!».
Μετά εξαφανίστηκε προς την κουζίνα, αφήνοντας τον Άρη να χαζογελάει στον καθρέφτη. «Κοίτα να δεις που υπάρχει ευτυχία μάγκα μου –κι εγώ που νόμιζα πως όλα αυτά ήτανε παπαριές των Άρλεκιν!»

Ο Κώστας με την Μαρία μπήκαν βιαστικά στο πολυμορφικό. Έβαλαν και ζώνες.
«Το δώρο το πήρες;»
«Πίσω είναι ρε Κώστα –σαράντα φορές με έχεις ρωτήσει».
Σαράντα φορές, έτσι έκανε πάντα. Με το ζόρι κρατήθηκε να μην τη ρωτήσει αν είχε κλειδώσει όλες τις πόρτες. Ήταν ασφαλές το σπίτι για το παιδί; Ποιο παιδί; 12 χρονών είχε φτάσει ο τσόγλανος, ηρέμησε ρε άνθρωπε!
Έβγαλε αριστερό φλας και ξεκίνησε.

Ο Πέτρος παιδευόταν με την προπολεμική Άλφα. Αυτό θα πει κλασσικό αυτοκίνητο, να μην παίρνει μπροστά όταν βιάζεσαι. Κλασσικά.
«Αφού θα ξεκινήσεις γιατί μου τα πρήζεις; Μη με κάνεις να βγω έξω τώρα … Ξεκίνα γαμώ το Μπερλουσκόνι σου!»
Το αυτοκίνητο έβηξε πριν πεταχτεί στο αντίθετο ρεύμα. Ο Πέτρος το ίσιωσε παρέα με κορναρίσματα κι έφυγε τέρμα γκάζι.

Ο Άρης και η Μάχη χοροπηδούσαν για να κατέβει πιο γρήγορα το ασανσέρ. Η μοτοσυκλέτα τους περίμενε σε αηδιαστική κατάσταση –κάποιος είχε κολλήσει παντού τριαντάφυλλα.
«Ε, ρε ξεφτίλα! Μπορείς να ανέβεις μωρό ή σε εμποδίζει το φόρεμα;»
«Μην ανησυχείς, το πολύ να σηκωθεί λιγάκι».
Ο Άρης φόρεσε γάντια, αλλά όχι κράνος και πάτησε τη μίζα. Θα ξεκινούσε κιόλας αν δεν την ένιωθε όρθια στους μαρσπιέδες.
«Μισό λεπτό αγαπούλα, μισό λεπτό. Πρέπει να κατέβω».
«Τι έγινε πάλι;»
«Ξέχασα να πλύνω τα δόντια μου. Μισό λεπτό μόνο –έφτασα».
Ο Άρης έμεινε αγαλμάτινος. Ένας μαλάκας με παγωμένο χαμόγελο και γλιστερά λουστρίνια ακίνητος πάνω στη μοτοσυκλέτα. Ακούστηκε ένα κρακ πίσω από τα αυτιά του –ίσως να ήταν τα νεύρα που δεν άντεχαν άλλο τέντωμα, «υπομονή Αντωνάκη μου, λόγω της ημέρας».
(συνεχίζεται όμως)

40 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

Lex_Luthor06 είπε...

Προσεχε moto μην κανεις καμια μαλακια. Τα συμπάθησα τα παιδιά. Ελπίζω να μην πεθάνει κανεις στο τέλος.

:-)

tomboy είπε...

:)

Sigmund_01 είπε...

Καλά άρχισες...
Για να δούμε τη συνέχεια...

Και γιατί δεν το ανεβάζεις μια και έξω;
Μας συνήθισες πλέον με αυτοτελή σεντόνια!

Cherryfairy είπε...

μάλιστα,τώρα γράφουμε και σήριαλ.
Ας γράψει κάποιος ένα σχόλιο στο δικό μου ποστ γιατί νιώθει μοναξιά.
θα πω τη γνώμη μου για το κείμενο μόλις ολοκληρωθεί.καλησπέρα!

The Motorcycle boy είπε...

lex όπως λέει και το ανέκδοτο -αν δεν κόψεις καναδυό μέτρα από το ψάρι που έπιασες θα τους γαμήσω τη μάνα.
tomboy καλό ήταν αυτό.
sigmund γιατί θα βγει μεγαλύτερο από το κανονικό (αλλά πολύ μεγαλύτερο) και γιατί δεν το έχω γράψει ακόμα. Και παραγγελιές δεκτές -ποιός να πάει με ποιά κι έτσι.
cherry, σωστή για μια ακόμα φορά. Γαμώτο, ειδοποία με κανένα λινκ οτι ανέβασες ποστ -αλλιώς δεν ανοίγουμε τα μπλογκς των άλλων.

Bitch Girl είπε...

γμτ τι τάιμινγκ είναι αυτό; πήγα σε δύο γάμους αυτό το Σ/Κ εγω που δεν πάω σε κανέναν... κι ακόμα να συνέλθω απ' το σοκ...για να δούμε τι θα γίνει μετά. ;)

Elemental_Nausea είπε...

Πολύ ωραία.Αναμένουμε και την συνέχεια. Άντε εκδόσε τα καλέ να μην χρειάζεται να κάθομαι τόση ώρα μπροστά απο την οθόνη :P

marquee de mud είπε...

το νου σου ρεμαλι, το νου σου. εχω ηδη αρχισει να σκεφτομαι που, πως και ποτε θα γενει το κακο.

μεχρι και γκαλοπ εκει μεσα σκεφτηκα να προτεινω αλλα θα σου χαλασουμε τη συνταγη.

silkcut pinks superextralights ριμεμπερ;

υστεριο-γραφον ασχετον: εκανα μια δημοσιευση μια σειρα, μετα απο τοσα μπινελικια. τι αλλο να κανω τωρα αφεντικο;

υστεριο-γραφον σχετικον: το νου σου

homelessMontresor είπε...

Και η Μοντρεσορ τρομοκρατημένη βρήκε να ρωτήσει:
"Όταν λες σε συνέχειες... ΠΟΣΕΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ???!!!"
....
Θα έχουμε βαρύ χειμώνα φέτος!

The Motorcycle boy είπε...

bitch πάντα οι γάμοι κουβαλάνε ανατροπές. Αλλά εσύ μάλλον το έζησες ήδη μέσα στο Σ/Κ, χε, χε.
Elemental και σχόλια που θα μου κάνουν; Στο πλάι της σελίδας; Κι εγώ πως θα τα διαβάζω;
marquee δεν πρόκειται να μου τη χαλάσουν γιατί απλούστατα δεν έχω. Κατά τα λοιπά -όπως τα είπαμε και είμαστε και άντρες και τιμάμε τα λόγια μας. Το νου μου δεν τον είχα 40κάτι χρόνια τώρα θα τον έχω;
Άντε να σε βλέπω να ποστάρεις να μου φύγει ο καημός ρε.
Montressor με ένα πρόχειρο υπολογισμό και με μέσο όρο τις 10 ταπεινές σελιδούλες που ποστάρω να μην πούμε 40-50 συνέχεις δηλαδή; Στο πόδι τον έκανα τον υπολογισμό μην τον πάρεις τις μετρητοίς. Μπορεί να βγει και λίγο μεγαλύτερο. Ναι, ναι, βαρύς χειμώνας γι' αυτό και τα παπλώματα.

ΣεΞπΥρ είπε...

Πάω να χτίσω τζάκι, θα΄χουμε βαρύ χειμώνα φέτος. Οι ινδιάνοι μαζεύουν ξύλα και ο Σούζαμπόυ γράφει σε συνέχειες. Ωχ ωχ.

numb_jg είπε...

Kαλό! Αλλά θα επανέρθω αύριο με ουσιαστικότερο σχόλιο, τώρα φεύγω!

Ανώνυμος είπε...

KOROIDA EIMASTE, NAI AYTO EIMASTE, MEGALA KOROIDA, ME PERIKEFALAIA! AKOYSON-AKOYSON DHLADH, GIATI EGW AKOMA DE MPORW NA PISTERSW TI EGINE ME OSA EIPWTHHKAN STHS MAGIKAS STO TELEYTAIO THS POST. MPOREI NA EIMAI MONO EGW, ALLA KATI MOY LEEI OTI YPARXOYN KI ALLOI POY NIWTHOYN ETSI. PWS? KOROIDA, LOSERS! BGHKAN OLA STH FORA KAI TO www.magicasland.com TWRA DE LEITOYRGEI, TYXAIO? ISWS, ISWS OXI ME TOSOUS XAKERS POY KYKLOFOROYN.

EXOYN DIKIO TELIKA POY LENE OTI H PRAGMATIKOTHTA KSEPERNA KATHE FANTASIA. AYTO SYMBAINEI, ALLA EMEIS TA KOROIDA TO MATHAINOYME PANTA TELEYTAIOI. PANTA EMEIS THN PATAME, GIATI TO NA EISAI APLOS KAI ANEPITHDEYTOS SHMAINEI NA EISAI K O R O I D O, KOMPARSOS, ASHMANTOS, "ERGALEIO", "ANTIKEIMENO" EKMETALEYSHS, "PROION" (KAI XWRIS EISAGWGIKA AN PROTIMATE), XEIRAGWGHSIMA ABOYLA PLASMATA, KAI AS PISTEYOUME EMEIS TO ANTITHETO KI AS TO APODEIKNYOYME KATHHMERINA. OXI, OLA AYTA TA EFHMERA LOGIA SE MORFH COMMENT DEN AFOROYN TO INTERNET, OYTE TA OSA EKFRAZAME (KAI THA SYNEXIZOYME NA EKFRAZOYME) STA BLOG MAS, DEN EINAI GIA THN MIKROTHTA TWN LIGWN AN-ONYMOUS, OYTE GIA TA LEFTA (APO BIBLIA KAI ADS) STA BLOGS ORISMENWN EINAI, OYTE KAN GIA TA PROSWPA PISW APO TA PROSWPEIA TOYS, EINAI GIA AYTO POY LEGETAI A N T H R W P I A, GIA THN ANTRWPIA AYTWN POY PERIMENOYME OTI TOYS DIAKRINEI A PRIORI, APO AYTOYS POY PERIMENOYME KATI KALYTERO, ALLA APO OTI FAINETAI EIS MATHN. GIATI APO AYTOYS DEN EINAI NA PERIMENEI KANEIS TIPOTA. DEN KATALABAINETAI, E?

E, LOIPON, EIXAME KAI EMEIS OI APLOI NEOI ANTHRWPOI THS KATHHMERINOTHTAS, STON AGONA GIA TA 500 EURO KAI TA 500.000 MIKRO-MEGALA PROBLHMATA, ENA MESO -NAI, TO INTERNET- (POY AKOMA KSEPLHRWNOYME TO PC STON KOTSOBOLO) NA POYME 5-10 XAZOPRAMATAKIA, D I K A - M A S OMWS OLODIKA MAS, NA EKFRASTOYME, NA XAROYME, NA POYME OTI KATI KANOYME GIA NA BGEI KAI AYTH H MERA KAI NA'RTHEI H KAINOYRGIA, KAI NA'SOY POY SKAEI H BOMBA KAI MAS BGAZEI PSEYTES! GIATI? MA EINAI POLY APLO, DIOTI OI DIASHMOI, OI PLOYSIOI, OI PETYXHMENOI, OI BOLEMENOI, AYTOI POY EXOYN PIASEI THN KALH, AYTOI POY BRISKONTAI MERIKA SKALOPATIA PIO PANW APO MAS, AYTOI POY H FYSH PROIKHSE ME KATITIS PARAPANW, AYTOI POY KATALABAINOYN PERISSOTERA, AYTOI POY EINAI IKANOI GIA KATI KALYTERO, E LOIPON AYTOI OI "EKSYPNOI" (APO)DEIKNYONTAI S K A R T O I NAI, SKARTOI KAI OXI MONO, (APO)DEIKNYONTAI KAI EPIKINDYNOI, POLY EPIKINDYNOI.

TI ALLO NA PEI KANEIS OTAN MATHAINEI OTI AYTO POY KANOYN GIA NA ZOYN OI SYGKEKRIMENOI (ANTRWPOI?) DEN TOYS EKFRAZEI KAI GIA NA EKFRASTOYN PERA APO TO 8 WRO POY AFIERWNOYN STHN DOYLEIA TOYS KAI TO 6-8 WRO TOY YPNOY KAI TWN TOSWN ALLWN WRWN GIA METAKINHSEIS, SUPERMARKET, GRAFIOKRATIA, SXESEIS (?) KAI DEN SYMAZEYETAI, AFIERWNOYN OLON TON YPOLOIPO XRONO THS ZWHS TOYS STO NA EPINOOYN TROPOYS EKFRASHS TOY EAYTOY TOYS, TOY KRYFOY EAYTOY TOYS, TOY POLAPLOY EAYTOU TOYS, TOY PATHOLOGIKOU EAYTOY TOYS, TOY EAYTOY TOYS POY DEN XWRAEI ALLOY KAI POY DEN DIAKRINETAI APO ANTHRWPIA. EPINOOYN P E R S O N E S, FANTAXTERES PERSONES, SYGGRAFIKES PERSONES, FANFARONIKES, ME STOMFO, ME TSAMPOYKA, ME ROMANTISMO, TOY PERITHWRIOY KAI TIS EPIDEIKNYOYN STO INTERNET KAI POIOS KSEREI KAI POY ALLOY... KI EMEIS OI ILITHOI "TSIMPAME" KAI OXI MONO TOYS DIABAZOYME, ALLA TOYS PISTEYOYME KAI TOYS KANOYME MEROS THS KATHHMERINOTHTAS MAS.

TI NA SKEFTW, OTAN MATHAINW OTI MIA APO TIS PERSONES TIS KRAYGALEES POY EPINOHSE ENAS EK TWN EKSYPNWN EIXE WS STOXO TH XEIRAGWGHSH MAS KAI THN KATEYTHHNSH MAS SE ANTAGONISTIKO "MONITOR"? TI NA SKEFTW OTAN KATALABAINW OTI OI ISTORIES PERI SOFTCORE PORNO EINAI MOYFA? ARAGE AYTOS O ANTHRWPOS EXEI SYNOYSIASTEI POTE STH ZWH TOY H APLWS DIABASE POLLA BIBLIA MA TETOIO PERIEXOMENO? KAI H FOTOGRAFIA TWN KORITSIWN COPY PASTE APO TO GOOGLE IMAGES? HTHELA NA KSERA OTAN PRIN LIGO KAIRO ENAS THRASHS ANONYMOYS EKSAPATHSE AYTHN (AYTON POY EKSAPATOYSE) KAI THN APEILHSE, AYTH (AYTOS) TI EKANE, GELAGE? DHLADH TI NA PEI KANEIS?

SOK! TOSO MEGALO SOK, WSTE OI APLOI KAI SYNHTHHSMENOI PSEYDEPONHMOI BLOGGERS ARNOYNTAI NA DEXTHOYN AYTHN THN SOKARISTIKH ALHTHEIA KAI SYMBOYLEYOYN "MHN ASXOLHSE ME ROYFIANOYS"!!! DHLADH ANTI GIA TO FEGGARI BLEPOYN TO DAXTYLO!

THYMAMAI PRIN MERIKA XRONIA EIDA THN TAINIA "FIGHT CLUB" KAI AFOY TELEIWSE KAPOIOS STHN PAREA RWTHSE "EPREPE NA ANATINAKSEI TH MISH POLH, WSTE NA SYNEIDHTOPOIHSEI THN PSYXASTHENIA TOY KAI NA THERAPEYTHEI?". META TIS TELEYTAIES APOKALYPSEIS STHN ELLHNIKH BLOGOSFAIRA TWN PERIPOY 500 ANTHRWPWN, TO ANAKALW STH MNHMH MOY KAI ANARWTIEMAI, POSOYS ANTHRWPOYS PREPEI NA ANASTATWSEIS, ME POSOYS ANTHRWPOYS PREPEI NA DIAPLHKTISTEIS, P O S O Y S - A K O M A PREPEI NA EKSAPATHSEIS WSTE NA SYNEIDHTOPOIHSEIS TH FYSH THS PATHOLOGIAS SOY KAI NA THERAPEYTHEIS?

ISWS NA KANW LATHOS, ISWS NA EXW PARERMHNEYSEI TA PANTA, EN PROKEIMENW, OMWS GIA AYTO POY NIWTHW EIMAI SIGOYROS KAI KRINW OTI DEN XREIAZETAI NA EINAI KANEIS EIDIKOS GIA NA DIAKRINEI OTI EISTE ARRWSTOI. PASXETE! XREIAZESTE GIATRO KAI MIA AGKALIA APODOXHS GIA AYTO POY PRAGMATIKA EISTE APO THN KOINOTHTA TWN ANTRWPWN TOYS OPOIOYS EKSAPATHTE, WSTE NA SAS DEXTHOYME OPWS PRAGMATIKA EISTE, ME OLES TIS PLEYRES SAS, XWRIS PERSONES. SKEPSOY GIA LIGO TI SYMBAINEI, POIES EINAI OI SYNEPEIES KAI TI MPOREI NA GINEI. ME KANEIS KAI NIWTHW KOROIDO ME APOTELESMA NA PROSPATHW NA DIAXEIRISTW TO THYMO MOY, AN OMWS MOY PAROYSIASTEIS WS EISAI THA PROSPATHHSW NA SE DEXTHW ETSI, NA SYGXWRHSW THN EKSAPATHSH SOY. KATALABAINEIS THN DIAFORA? TELIKA THELEIS NA SPASEIS TO FAYLO KYKLO H OXI?

AN DIABASES OSA EGRAPSA, TOTE SE EYXARISTW GIA THN PROSOXH SOY, SUMMERTIME H MANTALENA H JAMELA H BLOGHOOD GIRL H OPWS ALLIWS SE LENE.



SHMEIWSH: O MONOS LOGOS POY PROSPATHHSA NA ALAKSW KAPWS TON TROPO GRAFHS MOY KAI YPOGRAFW WS ANONYMOUS EINAI EPEIDH EPITHYMW NA APOFYGW "OMADIKH" EPITHESH STO BLOG MOY KAI NA EMPLAKW SE ALYSITELEIS DIALOGOYS FORTISMENOYS ME ARNHTIKA SYNAISTHHMATA. EKSALLOY H PSEYDOLOGIKH MOY TAYTOTHTA (MONO GIA LOGOYS ASFALEIAS STO AXANES INTERNET) DEN STOIXEIOTHETEI PROYPOTHESH OPOIASDHPOTE THETIKHS KINHSHS EK MEROYS.

roidis είπε...

βρε γμτ είναι πολύ πρωΐ και δεν προλαβαίνω να το διαβάσω.

το μεσημέρι θα επανέλθω.

Μπράβο όμως που του δίνεις και καταλαβαίνει.

(ο ανώνυμος στο προηγούμενο σχόλιο...ΔΕΝ με ενοχλεί καθόλου, αντιθέτως.)

The Motorcycle boy είπε...

Shakespeare για να μαζεύουν ξύλα οι ινδιάνοι, βαρύ χειμώνα θα έχουμε -το λένε και οι μετεωρολόγοι.
numb θα το περιμένω το σχόλιό σου.
roidis μην ανησυχείς θα έχεις μπόλικο χρόνο. Αλλά μπόλικο σου λέω.
Ρε ανώνυμε με συγκίνησες με το κείμενό σου σε στυλ "Καλές μου κυρίες, καλοί μου κύριοι την προσοχή σας παρακαλώ δεν είμαι ζητιάνος". Τα υπόλοιπα που λες είναι για γέλια -έχω μόνο ένα πρόβλημα αν πρέπει να σε σβήσω ή όχι επειδή αναφέρεσαι σε άλλους εκτός από μένα. Τέλος πάντων -μείνε λίγο ακόμα να θαυμάσει ο κόσμος τη μαλακία σου και μετά βλέπουμε.

Epsilon είπε...

Μ'αρέσουν τα "συνεχίζεται"...
Για να δούμε τί θα δούμε!

sorry_girl είπε...

Εγώ να πώ τι θέλω;;Θέλω να τον παρατήσει η Μάχη πριν το δημαρχείο.Αν τώρα βάλεις και κανα φόνο μπλάντι μετά θα μ'αρέσει πιο πολύ!Χεχε!
Σοβαρά τώρα..Μ΄άρεσε!Διαφορετικό από τα υπόλοιπά σου.Ενδιαφέρον.

Elemental_Nausea είπε...

ΜΒ ακριβώς το ίδιο comment έχω και εγώ απο τον ανώνυμο.Καλημέρα btw.

pascal είπε...

Μπήκα κι' εγώ να σου πώ ότι μόλις τέλειωσα το διάβασμα αυτού του ποστ (τα μεταφέρω σε word, είναι πολύ πιο εύκολη η ανάγνωση έτσι) και ότι μου άρεσε πολύ και περιμένω τη συνέχεια και ότι βλέπω μια αλλαγή στο στιλ που δεν είναι καθόλου άσχημη και πέφτω πάνω σε μανιφέστο αγανακτισμένου αναγνώστη.
Ε ρε γλέντια.

The Motorcycle boy είπε...

Epsilon μακάρι να ξερα κι εγώ.
sorry, τι στρίγκλα που είσαι!
Elemental καλημέρα. Φαίνεται πως κάποιοι άνθρωποι λυσσάνε να γίνουν γνωστοί και γι΄αυτό πρέπει να τρώμε στη μάπα τις παπαριές τους.
Pascal να στο στέλνω με μέιλ ρε! Δεν είναι αγανακτισμένος είναι αναξιοπαθούντας. Κάτι σαν τη Μήτση Κωνσταντάρα στο "ο στρίγκλος που έγινε αρνάκι".

marquee de mud είπε...

sorrygirl, ετσι και παρατησει το 20χρονο τον 40νταρη θα διαμαρτυρομαι καθημερινως
μεσα απ'το μπολγκς σου σε απταιστα γεωργιανα για την ατιμη κενωνια που αλλους τους ανεβαζεις απλα ενω αλλους τους πας ψηλοτερα. και επισης για τον κινδυνο εξαφανισης της ριγανης εξω απ'το χωριο μου, μετα απο αλογιστη χρηση απο ντοπιους και τουριστες κατα την τελευταια καλοκαιρινη περιοδο.

sorry_girl είπε...

Μμμμμφφφφφ (με μισό χαμόγελο και ένα φρύδι σηκωμένο)!
Δεν είμαι στρίγκλα αγαπητέ Mboy..ρεαλίστρια είμαι!

(και μην ακούσω υπονοούμενα για απωθημένα γιατί θα σφαχτούμε!)

Όσο για τον Μαρκήσιο στο ξαναλέω:
Μμμμμφφφφφφφφφ!

The Motorcycle boy είπε...

sorry δεν φιλοδοξώ να φτιάξω την νέα Βέρα στο δεξί οπότε το θέμα της υπόθεσης δεν έχει να κάνει με τα ερωτικά του ζευγαριού.
marquee μαλάκας είσαι; Αφού εγώ το κάνω όπως θέλω -ξέρουμε και οι δυο πως στο τέλος ο 40χρονος θα παρατήσει την 20άρα μόλις αυτή πατήσει τα 25 και πουρέψει. Τι σκατά δηλαδή -να υπάρχει και λίγος ρεαισμός στην υπόθεση -έτσι;

ΣεΞπΥρ είπε...

Ρε Mboy για τρία πράγματα σε χαίρομαι: που γνωριστήκαμε, που γράφεις τόσο καλά και που ε-π-ι-τ-έ-λ-ο-υ-ς έμαθες να γράφεις σωστά το nick name μου! Αυτή η σχέση έχει μέλλον. Πάω να κουβαλήσω τα ξύλα που λέγαμε.

o erwtas pernaei ap' to stomaxi είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
o erwtas pernaei ap' to stomaxi είπε...

lol αυτό το τελευταίο ΚΡΑΚ ήταν όλα τα λεφτά! αναμένω εναγωνίως την συνέχεια!!!

The Motorcycle boy είπε...

Ευχαριστώ πολύ shexpiar. Θυμάσαι την τελευταία ατάκα από την Καζαμπλάνκα; Έτσι ακριβώς.
Στομάχη αγόρι μου, ελπίζω να μη σε πιάσει βαρεμάρα στη συνέχεια. Καλά που μου θύμησες το κρακ.

divine mitsakos είπε...

αυτο το ανώνυμο αφού απευθύνεται σε άλλους, γιατί μπήκε εδώ;
ουφ

Elemental_Nausea είπε...

mitsakos αυτό το ανώνυμο έχει κάνει το ίδιο comment σε τουλάχιστον άλλα 3-4 blogs.

άσωτος υιός είπε...

ειπα και εγω τοσο μικρο ποστ;
πιστευω οτι αυτο το ποστ βγαζει περισσοτερα απωθημενα απο αλλα ποστ (πχ ηθελες να ειχες μια μικρουλα, τωρα θα μου πεις και ποιος δεν ηθελε). στη συνεχει της ιστοριας προβλεπω οτι στο δρομο για την εκκλησια θα τους πατησει μια νεα οδηγος με suv, και η γκομενα θα χασει το νυχι του μικρου δακτυλου του αριστερου ποδιου αλλα παρολα αυτα ο τυπος (που δεν εχει παθει τιποτα ως εκ θαυματος της μεγαλοχαρης) θα την παντρευτει γιατι την αγαπαει.

The Motorcycle boy είπε...

Τα 'παμε ρε παιδιά για το ανώνυμο. Πήγε σε πολλές πόρτες με τη λογική του "καλές μου κυρίες και καλοί μου κύριοι την προσοχή σας παρακαλώ -δεν είμαι ζητιάνος".
Άσωτε:
"πιστευω οτι αυτο το ποστ βγαζει περισσοτερα απωθημενα απο αλλα ποστ (πχ ηθελες να ειχες μια μικρουλα, τωρα θα μου πεις και ποιος δεν ηθελε)".
Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ήταν αυτό που έγραψες. ΕΓΡΑΨΕΣ!

περπε είπε...

ρε μότορ, είχες πρόσφατα τα γενέθλια σου;

The Motorcycle boy είπε...

Γιατί; Ήθελες να μου φέρεις τούρτα; Δεκτή όποτε θέλεις πάντως.

argiris είπε...

Πολύ καλό motor...
Και στο λέει κάποιος που είναι και πατρεμένος και 40 και με παιδί...

Τέλος, αν μου επιτρέπεις, γιατί γίνεται τέτοιο σκηνικό για τα σχόλια του κάθε ανώνυμου?
Ας αποφασιστεί (από εσένα προφανώς - εσύ κάνεις κουμάντο εδώ) ότι όλα τα ανώνυμα σχόλια θα μένουν αναπάντητα και basta...
Sorry για την "υπόδειξη" γίνεται με όλη την καλή διάθεση

The Motorcycle boy είπε...

Ευχαριστώ Αργύρη -σε παρόμοια κατάσταση είμαι κι εγώ ηλικιακά,οικογενειακά(τέλος πάντων, το πέρασα το μαρτύριο κάποτε).
Όταν ξεκίνησα το blog είχα τη διάθεση να απαντάω σε όλους που έκαναν τον κόπο να γράψουν. Τώρα, όντως δεν την έχω και δεν υπάρχει και λόγος. Βλέπεις σε ξάποια φάση έκανα και τον μαλακομαγνήτη για να ανασάνουν λίγο κάποιοι φίλοι μου.
Συνήθως λοιπόν δεν απαντάω -αν βλέπω οτι είναι σκέτο βρισίδι. Συνήθως.
Κοντολογίς, έχεις δίκιο και δεν το βλέπω σαν υπόδειξη, μετά ή άνευ εισαγωγικών. Φίλοι είμαστε κουβέντα κάνουμε και το χαίρομαι ιν δε ντάουν ντάουν.

roidis είπε...

άμεσο με γρήγορους ρυθμούς, χαρακτήρες καθημερινοί. δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί αυτό.

λίγο λιμάρισμα θέλει σε μερικές ατάκες "κλισέ" και είναι φίνο.

The Motorcycle boy είπε...

Μπορεί και να έχεις δίκιο για το λιμάρισμα -αλλά, πάλι, ατάκες κλισέ δεν λένε οι συνηθισμένοι άνθρωποι; Γενικότερα θέλει χτένισμα πάντως.
Υ.Γ.: Κομμωτήριο το κάναμε εδώ μέσα ή μου φαίνεται;

οι σκιές μιλάν είπε...

Φίλε δεν κρατήθηκα, το ξεκίνησα σήμερα, 40 μέρες μετά που γράφηκε.
Τί να σου πω!
Καύλωσα για τη συνέχειά του.
Αρκεί;
Γουστάρησα ρε!

Παω για το μέρος β'

The Motorcycle boy είπε...

Καλό διάβασμα ρε. Και καλό κουράγιο. Τα υπόλοιπα στα έγραψα στο μέιλ.

Ανώνυμος είπε...

άρχισα να διαβάζω τα κείμενα απο το "1" (και όχι -πιά- με τυχαία σειρά) ...πάλι τα ίδια θα πώ(?)... εντυπωσιασμένη!
Γέλασα πολύ με αυτό
---ακόμα "μια μαλακία που πρώτα τη λες και μετά τη σκέφτεσαι –χαρακτηριστική του Άρη. Οι μοναδικές φορές που σκεφτόταν πριν μιλήσει, ήταν όταν έπαιζε trivial. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις …"----
Κάτι μου θυμίζει :-))

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι