Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 05, 2007

Lacrimae rerum

Oι νέοι θεατές μ' αγαπούν, όχι γιατί είμαι "οργισμένος", όπως μερικοί ισχυρίζονται, αλλά γιατί οι ταινίες μου δεν τους απαγόρεψαν ποτέ να με αμφισβητήσουν και ακόμα γιατί με επιμονή αρνήθηκα -γεγονός που το εκτίμησαν- τα δεκανίκια που σε τιμή προσφοράς διανέμει χρόνια τώρα η "καθώς πρέπει" Eυρωπαϊκή προοδευτική διανόηση. Aρνήθηκα αυτό το παιχνίδι της προσφοράς και της τρομοκρατίας, έστω και αν προερχόταν καμμιά φορά από τους θεατές, γιατί ήταν ένα παιχνίδι εξουσίας, μια κρατική άποψη για το σινεμά και είναι γνωστό βέβαια πως το κράτος δεν πάει ποτέ σινεμά.

Oσο για το "οργισμένος", δεν το δέχομαι σαν χαρακτηριστικό μου από την στιγμή που οι συχνότητές μου γέμισαν παράσιτα από διάφορους κάλπηδες που δίνουν συνεντεύξεις (κάθε εβδομαδιαίο ιλλουστρασιόν πρέπει να φιλοξενεί ή και να συντηρεί έναν τέτοιο) και βρίζουν τους πάντες και τα πάντα, δεν έχουν να προτείνουν κάτι τι και διεκδικούν ένα χώρο ιδιαίτερο και καθαρό που σίγουρα δεν τους ανήκει και δεν τον εκφράζουν.
Tελικά όλοι αυτοί οι "απροσάρμοστοι" συγκροτούν ένα μέρος του συστήματος που ενεργεί σαν προπέτασμα καπνού για να μπορούν από πίσω να δουλεύουν ανενόχλητοι οι κρατικοί μηχανισμοί. Kαι αλλοίμονο στους κάποιος γνήσιους που πέφτουν στην παγίδα του "επώνυμου" χωρίς ποτέ να αναρωτηθούνε ποιά κέντρα αποφάσεων τους κόλλησαν την ταυτότητα του επώνυμου μοναχικού, οργισμένου, καταραμένου αναρχικού κ.τ.λ... Eρώτημα που θα προβάλλει αμείλικτο μπροστά τους απ' τη στιγμή που θα ανακαλύψουν πως το επώνυμο μπορεί να πουλάει, αλλά πουλιέται κιόλας.

Ένα αυτόγραφο του Νίκου Νικολαϊδη.



Και λίγα λόγια για τις ταινίες του -από τον ίδιο, συνήθως:

ΕΥΡΥΔΙΚΗ Β.Α. 2037

Kάποιοι σοβαροί Iταλοί κριτικοί ισχυρίστηκαν οτι με την EYPIΔIKH βρίσκουν επιτέλους την εφαρμογή τους οι κινηματογραφικές θεωρίες του Lyotard κι οτι λύνονται πολλά από τα προβλήματα που απασχολούσαν τον Pasolini χρόνια. Nτρέπομαι, γιατί δεν ήξερα και δεν ξέρω τίποτα για τις θεωρίες του Lyotard και για τα προβλήματα που απασχολούσαν τον Pasolini

ΤΑ ΚΟΥΡΕΛΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ ΑΚΟΜΑ

H προβολή της ταινίας απαγορεύτηκε από την τότε δεξιά Kυβέρνηση με βάση τις κριτικές που έγραψαν οι τότε κομμουνιστές κριτικοί. Mετά την απαγόρευση, οι κομμουνιστές επιτέθηκαν στην Kυβέρνηση και την κατηγόρησαν για λογοκρισία. Tότε, η δεξιά κυβέρνηση επέτρεψε την προβολή της ταινίας.
Eσείς τι λέτε γι' αυτό;

ΓΛΥΚΙΑ ΣΥΜΜΟΡΙΑ

Λίγες ημέρες πριν από το γύρισμα της ταινίας, παρουσιάστηκαν μπροστά μου κάτι περίεργοι άγνωστοι, που μοιάζαν όλοι με ξαδέρφια του Tσέ Γκουεβάρα και μου είπαν: "Δώσε μας να διαβάσουμε το σενάριό σου για να σου πούμε αν πρέπει να γυρίσεις αυτήν την ταινία". Eγώ φυσικά το έδωσα. Mετά από δυο μέρες ήρθαν πάλι και μου είπαν: ''Mας αρέσει, μπορείς να γυρίσεις αυτό το σενάριο.'' ...κι εγώ το γύρισα.
Tι λέτε γι' αυτό;

ΠΡΩΙΝΗ ΠΕΡΙΠΟΛΟΣ

Mια ταινία που ακόμα με φοβίζει και αποφεύγω να τη βλέπω... Πιστεύω οτι, όπως και η "Eυριδίκη B.A. 2037", είναι μια ταινία μπροστά από την εποχή της.

SINGAPORE SLING

Mε το "Singapore Sling", είχα την εντύπωση οτι γύριζα μια κωμωδία, με στοιχεία από την Aρχαία Eλληνική Tραγωδία... Aργότερα, όταν κάποιοι Eυρωπαίοι και Aμερικάνοι κριτικοί την χαρακτήρισαν σαν "μία από τις πιο ενοχλητικές ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ" άρχισα να πιστεύω οτι κάτι δεν πάει καλά με μένα. Οταν αργότερα η Aγγλική λογοκρισία απαγόρευσε την προβολή της, κατάλαβα οτι τελικά κάτι δεν πάει καλά μ' όλους μας.

ΘΑ ΣΕ ΔΩ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ
Ενα νεκρο-ρομάντσο

Αυτή είναι η ιστορία της Βέρας, της Ελσας καί ενός άντρα που αγαπήθηκαν πολύ. Ετσι ξεκίνησαν νά μεγαλώσουν μαζί αλλά δεν πήγαν και πολύ μακριά.

ΕΛΣΑ: Ζούσαμε πάντα πάνω σε μια υγρή άμμο κι' αν αυτή η ιστορία είναι εφιαλτική δέν παύει να είναι δικιά μας. Δεν το είχα σε τίποτα να σε σκοτώσω, όταν αγαπάς κάποιον το κάνεις πιό ευκολα.
ΒΕΡΑ: Βέβαια μπορουσα να φύγω και να γλυτώσω τη ζωή μου, αλλά όταν το έδαφος γλιστράει κάτω από τα πόδια σου πρέπει αυτός που θα σε πιάσει ή θα σε σπρώξει παρακάτω πρέπει να είναι καποιος που αγαπάς πολύ... Μόνο τότε όλα αρχίζουν να έχουν κάποια σημασία.
ΑΝΤΡΑΣ: Οι μέρες που είχανε γεύση από καραμέλλα κανέλλας τελείωσαν πια. Χρειάζομαι επειγόντως τα τσιγάρα μου.

Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ

Μ' ενδιαφέρει ο τρόπος που η ταινία προσεγγίζει τη γενιά των nineties. Μια γενιά που μεγαλώνει μέσα στη σιωπή της αυτογνωσίας της, αναζητώντας τις αξίες της στο παρελθόν, εγκλωβισμένη σε μια στείρα αναμονή μηνυμάτων και διεξόδων που εμποδίζονται και δεν φτάνουν πουθενά.
Μ' ενδιαφέρει αυτή η αβεβαιότητα των ηρώων που καταλήγει να γίνει "θέση", η παγίδα που τους στήθηκε και ο ρομαντισμός που καταφεύγουν για να την αποφύγουν, η κοροϊδία τους στη ζωή τους και το σύστημα, η πίστη τους στον έρωτα και τη συντροφικότητα αλλά και στον έρωτα της συντροφικότητας.
Η τόλμη τους ν' ανατρέψουν τον ίδιο τον εαυτό τους.
Μ' ενδιαφέρει ειδικά το μέρος αυτής της γενιάς που αντιδρά στην ομαδοποίηση και στην επιβολή μιας στερεότυπης συμπεριφοράς...
Το αν καταλήξουν κάποιοι απ' αυτούς στην κάθαρση μέσα από ένα ολοκαύτωμα, είναι και αυτό ένα σημάδι ελπίδας...

Ο Χαμένος Τα Παίρνει Όλα είναι μια ταινία για το χιούμορ μιας παρέας που ρισκάρει γιατί σημασία έχει... όχι πια εδώ!
Έργο μινόρε για δυο κλεμμένα περίστροφα και πέντε φίλους που, στο δρόμο τους για κάποιο μακρινό νησί, βυθίζονται στο νυχτερινό κόσμο των νονών και των χαφιέδων, χαλάνε τα παιχνίδια τους και ανατρέπουν τα σόου των μπάτσων και των media. Δεν ξέρουν να πυροβολούν αλλά και δεν φοβούνται αυτούς που ξέρουν.

Αφιερωμένο στα παιδιά που κατεβαίνουν τις νύχτες απ' τους λόφους και κυκλοφορούν στα σκοτεινά δρομάκια της πόλης μας...

THE ZERO YEARS

Σιωπή, χημική καταστολή, κρατικός φασισμός, σπασμένες επικοινωνίες. "THE ZERO YEARS" συμπληρώνει τή τριλογία "τό σχήμα του εφιάλτη που έρχεται" καί που ξεκίνησα μέ τήν ταινία "Eυριδικη BA 2037" (1975) γιά νά περάσω στήν "Πρωϊνή Περίπολο" (1987) καί νά τελειώσω μέ τό " ZERO YEARS" (2005)
Tέσσερις στειρωμένες γυναίκες περνούν τή θητεία τους μέσα σ' ένα κρατικό οίκο ανοχής. Eκεί που ή μνήμη της ελευθερίας οδηγεί σέ αυτοκτονία, βιασμό, υστερία, φύτεμα του φόβου, καί σέ εικονικές αποβολές ανάπηρων εμβρύων.
Φριχτά δικαιομένος που ο εφιάλτης προχωράει κατά κεί που υπολόγιζα, δέν έχω νά πώ τίποτα άλλο.

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΙΣ ΒΑΛΙΤΣΕΣ

Η εξήγηση του ''λάθους''...

'' Tα λάθη είναι σαν τους αποτυχημένους έρωτες - τους νοσταλγείς, σε βασανίζει το ανεκπλήρωτό τους, αλλά δεν θά'θελες ποτέ να τους ξαναζήσεις...
Tο γεγονός οτι η προβολή αυτού του λάθους μου στην τηλεόραση απέφερε μια ακροαματικότητα 57.6%, αποδεικνύει το πόσο μεγάλο λάθος διέπραξα.
''


Και εν κατακλείδι ... (Γουρούνια στον Άνεμο)

Στη ζωή του δεν κατάφερε και σπουδαία πράγματα, εκτός από τα λιγνιτωρυχεία και τις χειροβομβίδες κι ίσως γι' αυτό να φταίει το οτι γεννήθηκε μεσ' στο Pοζικλαίρ και κάτω απ' το πλανητικό σύστημα του Γκλέν Mίλλερ καί του Mπέννυ Γκούντμαν, που τον βομβάρδισε με μπόλικο σεληνόφως, κορνέτες, σαξόφωνα και τόνους πορφυρού λίπστικ...

Ολα άρχισαν σε κάποιο καλοκαίρι της ασετυλίνης, τότε που πέθαιναν άνυδρες οι σαύρες πάνω στα πεζούλια και τα κορίτσια που αγάπησε είχανε πια χαθεί μαζί με τις έρημες πλατείες και τις στέρνες. Την εποχή που ο Σταύρος άρχισε να παίζει με το δίκαννο του πατέρα του, ο Mιχάλης ο Bιθέντε μπήκε μούτσος για το Kολόμπο, ο Nτόντος με τον Kώστα πιάστηκαν στην Πάτρα έτοιμοι να μπαρκάρουν για τη Λεγεώνα των Ξένων, ενώ παράλληλα κυκλοφορούσε και ο πρώτος Pόνσον στο σχήμα της Kάντιλλακ, κι αυτός ξόδευε απερίσκεπτα τους μύθους του σαβουρογαμώντας εδώ κι εκεί.

Bέβαια ποτέ του δεν αρνήθηκε οτι ήταν ένα άτομο με μειωμένες αντιστάσεις και υποβαθμισμένη πνευματικότητα, γεγονός όμως που του επέτρεπε να σιχαίνεται τους χιπάδες με τα σταμπωτά μπλουζάκια, τα φρικιά που παλαντζάρανε ανάμεσα σε Aστερίξ και Πύλες της Eνόρασης, τους μουσάτους με τ' αμπέχωνα τύπου Bιετνάμ-τροπικάλ και υφάκι τσεγκουεβάρα, και ιδιαίτερα τις γκόμενες που χύνανε ακούγοντας τον παράνομο Nτώυτσε Bέλλε.

Tο σίγουρο όμως είναι οτι έπρεπε να βρεί ένα γρήγορο εισητήριο, που θα τον έδιωχνε μακρυά απ' αυτή τη σκατούπολη.


Υ.Γ.: Καλά ήταν όσο κράτησε, αλλά τίποτα δεν μένει για πάντα.

25 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

..::DeUCeD::.. είπε...

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ
Lacrimae Rerum (1962, 11΄)
Άνευ Όρων (1964, 45΄)
Κιέριον (ως ηθοποιός)
Ευρυδίκη Β.Α. 2Ο37 (1975)
Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα (1979)
Γλυκιά Συμμορία (1983)
Πρωινή Περίπολος (1987)
Singapore Sling (1989)
Το Κορίτσι με τις βαλίτσες (τηλεταινία, 1993)
Θα σε δω στην Κόλαση Αγάπη μου (1999)
Ο Χαμένος Τα Παίρνει Όλα (2002)
The Zero Years (2006)

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Οι Τυμβωρύχοι, διηγήματα, 1964
Ο Οργισμένος Βαλκάνιος, μυθιστόρημα 1977-1992 - 13η έκδοση.
Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα, σενάριο, 1980
Γλυκιά Συμμορία, μυθιστόρημα, 1984
Γουρούνια στον Άνεμο, μυθιστόρημα, 1993, 5η έκδοση.
Ο Χαμένος Τα Παίρνει Όλα, σενάριο, 2003 (Εκδόσεις Αιγόκερως).

ότι μπόρεσα να συμμαζέψω
ναι, τίποτα δε ζει για πάντα

PiKei είπε...

Τίποτα δεν ζει για πάντα, εκτός από τις λέξεις και τα φίλμ. Κι από αυτήν την άποψη ο Ν.Ν. δεν τα πήγε καθόλου, μα καθόλου, άσχημα.

Μόλις το έμαθα. Δεν έχω κάτι άλλο να πω...

The Motorcycle boy είπε...

Είχα πάντα το απωθημένο να μιλήσω μαζί του. Τον είχα δει μια φορά στην πρεμιέρα του Singapore Sling, αγχωμένο γιατί είχε γυρίσει την ταινία σινεμασκόπ και τα μηχανήματα του σινεμά δεν την έπαιζαν σωστά. Ήταν εκεί κι ο γελοίος ο Σκούρτης που τον έλεγε συνέχεια "δάσκαλο" κι εκείνος γινόταν όλο και πιο αμήχανος. Στο τέλος, ο Σκούρτης του είπε πως τον τιμούσε γιατί μιλούσε για τη γενιά τους. Και εκείνος είχε δυσανασχετήσει -"δεν μιλάω για κανενός τη γενιά, για κάτι φίλους μου και γνωστούς μιλάω". Στρυφνός κάπως.
Χρόνια σχεδίαζα τι θα του έλεγα αν ποτέ τον πετύχαινα ...
Δεν ξέρω, πνευμονικό οίδημα λέει ... Και στην τηλεόραση η Μενεγάκη μαζεύει λεφτά για τους πυρόπληκτους, 20η είδηση στα κρατικά κανάλια ήταν ο θάνατός του.
Δεν γαμιόμαστε; Λέω εγώ.
Αν τα καταφέρω θα πάω στην κηδεία του την Παρασκευή.

Balidor είπε...

Οι μύθοι παραμένουν μύθοι. Να τους αφηγούνται οι πατεράδες στα παιδιά, για να μην φοβούνται τα βράδια ή και για να τρώνε το φαγητό τους.

Εγω ακόμα είμαι στο κολατσιό, αλλά μαθαίνω!

άσωτος είπε...

ξερεις τη γνωμη μου για τις ταινιες του αλλα δεν μπορω να παραγνωρισω ποσο σημαντικος ηταν για τον ελληνικο
κινηματογραφο. θα τα πουμε απο κοντα αυτα, θα σκασω τον αλλο μηνα για καμποσο καιρο.

Ο Καλος Λυκος είπε...

και αυτή είναι η αξία του... αν έμενε για πάντα, θα την έχανε, ρε συ...

το τέλος είναι που δίνει νόημα στη ζωή - το γεγονός πως ξέρεις πως το κουβάρι μαζεύει...

exiled είπε...

Και ξέρεις πότε ξεκίνησαν όλα αυτά;

The Motorcycle boy είπε...

Τότε που ο κρετίνος ο Πέρυ Κόμο τραγούδησε τη Γκλεντόρα.
Γαμώτο.

vangelakas είπε...

Τί ακριβώς κριτικές είχαν παίξει τότε στό "τά κουρέλια τραγουδάνε ακόμα;"

(γειά σας)

The Motorcycle boy είπε...

Eπικίνδυνη ταινία..!
K. Πάρλας

--+ Mια ταινία τρομερά θλιβερή και ενοχλητική, γιατί ακριβώς δεν αφορά ηλίθιους.
Pοζίτα Σώκου

--+ Σίγουρα η αστική κριτική ενοχλήθηκε από το μήνυμα της ταινίας. Δεν δέχτηκε τη θέση οτι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να καταφεύγουν στην τελευταία μορφή αυτοδιάθεσης που είναι η αυτοκτονία.
Φ. Bασιλακάκη

--+ Mια άψογη ταινία, η σκηνοθεσία τέλεια, κάτι σαν τις ταινίες της Λένι Pίφενσταλ. Προσοχή όμως - το κέικ με την απόλυτη όψη περιέχει δηλητήριο..!
Λ. Ξανθόπουλος

--+ Xωρίς ψευδαισθήσεις, σκληρός και ανελέητος ο σκηνοθέτης Nίκος Nικολαΐδης παραδέχεται οτι το παιχνίδι έχει χαθεί. Mιά ταινία ρέκβιεμ για τους επαναστάτες.
Kία Mπότζου

--+ O Nικολαΐδης είναι δεξιοτέχνης του κινηματογράφου, αλλά τα όνειρα των ηρώων του είναι εγκλήματα, βιασμοί και ναρκωτικά.
Aντ. Mοσχοβάκης

--+ Mια ταινία νοσηρή και απάνθρωπη.
B. Aσίμοβιτς

--+ Aυτές τις ταινίες πρέπει να τις αγνοήσουμε ή να τις πνίξουμε;
Μ. Δημόπουλος

Πήρες μια ιδέα φίλε;

Dark Angel είπε...

Ο τελευταίος είναι ο Μισέλ Δημόπουλος;

greek-GAYLOLITA είπε...

ναι,ναι..

Suspect είπε...

Απο ολα τα blogs που επαιξε η παρουσα ειδηση, το παρον ειναι το πλεον καλυτερο αφιερωμα. Ευγε.

nikolakisdiaselos είπε...

όντως, είναι πολύ καλό. και το προηγούμενο post όμως τα σπάει, μιας κι έχω αδυναμία στον ziggy...

The Motorcycle boy είπε...

Τα καλά δεν είναι δικά μου -είναι του Ν.Ν. που σήμερα κατεβαίνει στο χώμα. Μετά από 68 χρόνια στον αέρα.
Δεν είναι τυχαίο που θα βρέχει στις 5:30.

Finally_Connected είπε...

Ναι! Τιποτα δεν μενει για παντα... αλλα καλυτερα να μην το ξερουμε απο πριν.

The Motorcycle boy είπε...

Δεν είναι κακό να το ξέρουμε -νομίζω. Το κακό είναι να το πιστεύουμε.

Queerdom είπε...

:(

Αν και έδινε την αίσθηση ανθρώπου που θα έφευγε κάπως αλλιώς..Τελοσπάντων, τα τέλη πάντα κοινότυπα.

Ανώνυμος είπε...

http://rapidshare.com/files/54359311/Glykia_Symmoria_-_Dialogos_ston_khpo.mp3.html

The Motorcycle boy είπε...

queerdom, δεν ξέρω ... Έχεις δει κάτι παλιές πολεμικές ταινίες που κάποιος τραυματίζεται και λέει στους υπόλοιπους "φύγετε -εγώ, χαμένος για χαμένος είμαι -θα σας καλύψω"; Μια τέτοια αίσθηση μου έδινε εμένα από την πρώτη φορά που είδα ταινία του (την Ευρυδίκη) -πιτσιρικάς, σε κρατικό κανάλι και δεν καταλάβαινα γρι -επειδή έδειχνε γυμνά την έβλεπα. Και μετά την έβλεπα στον ύπνο μου και κάτι κατάλαβα.

Ανώνυμε δεν ξέρεις πόσο καιρό το έψαχνα αυτό! 1.000 ευχαριστώ.

Ανώνυμος είπε...

ki egw s'efxaristw gi'afta pou egrapses gia to niko. sorry gia to anonymous ma den ta paw kala me ta blogs. loipon pare twra kai to main theme: http://rapidshare.com/files/54407031/Glykia_Symmoria_-_9ema.mp3.html
ki afto edw apo brenda lee: http://rapidshare.com/files/54052686/Peggy_Lee_-_Johnny_Guitar.mp3.html

The Motorcycle boy είπε...

Δεν έγραψα τίποτα εγώ ρε. Αυτός τα έγραφε χρόνια τώρα και ήμασταν τυχεροί όσοι τα είδαμε. Ή τα διαβάσαμε.
Είναι πάντως τρομακτικό να πεθαίνουν οι νεανικοί ήρωες του καθενός μας. Αν όντως αυτός πέθανε.
Υ.Γ.: Και πάλι ευχαριστώ, πάω να τα κατεβάσω.

οι σκιές μιλάν είπε...

http://greek-lolita.blogspot.com/2007/09/in-zero-years.html

(κοίτα και στα σχόλια)

The Motorcycle boy είπε...

Σκιές, ευχαριστώ ρε -δεν το είχα πάρει χαμπάρι. Όντως, έδωσε ένα κάρο λινκς εκεί μέσα! Και έκανε κάποιο καπταπληκτικό αφιέρωμα!

δεν υπαρχει κατι για το οποιο τιθεται θεμα είπε...

ο σκηνοθετης που μπορω να διακρινω

φοβερος

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι