Παρασκευή, Φεβρουαρίου 29, 2008

"Πετάξου μέχρι τη γωνία -να δεις αν έρχομαι"

Αυτή είναι μια ανακοίνωση –γιατί οι καλοί λογαριασμοί απομακρύνουν τους δοσατζήδες από την πόρτα μας. Μια ανακοίνωση που θα διαβάσουν μόνο εκείνοι που γνωρίζουν ήδη το περιεχόμενό της –και όχι αυτοί στους οποίους απευθύνεται. Γιατί, κάποιοι άνθρωποι, απλά δεν έχουν μάθει να διαβάζουν.

Τις τελευταίες μέρες, οι περισσότεροι έγκριτοι δημοσιογράφοι σπαταλάνε στιγμές από τον πολύτιμο χώρο τους για να ασχοληθούν με τα μπλογκς. Από κοντά έρχονται και τα κυβερνητικά στελέχη με γενικόλογες σαχλαμάρες, ανεφάρμοστες προτάσεις και τηλεοπτικά ντελίρια. Τι τρέχει; Ξεκίνησε η επανάσταση και δεν με πήραν ούτε ένα τηλέφωνο;

Θέλω να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα –γιατί βαριέμαι τις μετέπειτα διευκρινήσεις. Ποτέ δεν αναφέρθηκα σε κάποια ομάδα ανθρώπων, ή σε κάποιον επαγγελματικό κλάδο, συνολικά. Στη δική μου οπτική δεν υπάρχουν ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ. Δεν μπαίνει στο ίδιο κουτί ο τυπάκος που γράφει τις κηδείες, με τον άλλο που κάνει πολιτικό ρεπορτάζ ή, ακόμα καλύτερα «αποκαλυπτικό κοινωνικό» ρεπορτάζ. Επίσης, όταν αναφέρομαι σε δημοσιογράφους, κάνω άμεσα τον συσχετισμό με την ΕΣΗΕΑ. Ξέρεις τι είναι η ΕΣΗΕΑ; Το συνδικαλιστικό όργανο των δημοσιογράφων –η Ένωση που προστατεύει το δικαίωμα της ελευθεροτυπίας –εκτός των άλλων. Σωστά; Για να μπεις στην ΕΣΗΕΑ, έχω ακούσει πως δίνεις εξετάσεις! Η ΕΣΗΕΑ δέχεται να δουλεύουν οι υποψήφιοι δημοσιογράφοι για κάποιο χρονικό διάστημα (6 μήνες ή περισσότερο;) χωρίς να πληρώνονται! Σωστά; Είναι αυτή η Ένωση, συνδικαλιστικό όργανο στην τελική ανάλυση; Γιατί εμένα μου μοιάζει με συνδικάτο σαν εκείνα που πλάκωναν στο ξύλο τον Μάρλον Μπράντο στο «Λιμάνι της Αγωνίας».

Αυτοί οι δημοσιογράφοι λοιπόν, που κάνουν τα ρεπορτάζ τους στις εφημερίδες, που λένε βαρύγδουπες ανοησίες στα τηλεοπτικά δελτία και τα ραδιόφωνα είναι –στην πλειοψηφία τους –άσχετοι με τα θέματα που πραγματεύονται. Πως με βλέπεις; Αφοριστικό και απόλυτο; Να σου δώσω μερικά παραδείγματα:

-Πόσοι από τους δημοσιογράφους που κάνουν ρεπορτάζ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής έχουν τελειώσει κάποια σχετική πανεπιστημιακή σχολή; Καλά, άστο -ίσως θα σου φανεί υπερβολικό. Πόσοι δημοσιογράφοι έχουν διαβάσει ή παρακολουθήσει κάποιο σεμινάριο σχετικά με την θεματική ενότητα την οποία καλύπτουν; Αυτοί που καλύπτουν το οικονομικό ρεπορτάζ σε ποια, προηγούμενη, επιμόρφωση στηρίζονται; Θυμάμαι, από την εποχή που δούλευα σε ένα περιοδικό μοτοσικλέτας, πως δεν υπήρχε περίπτωση να προσληφθεί συντάκτης χωρίς να έχει κάποιο χαρτί σχετικό με τη Μηχανολογία ή έστω, χωρίς να διαθέτει πρακτική εμπειρία πάνω στο αντικείμενο της μοτοσικλέτας. Θα μου πεις –έτσι πρέπει να είναι, γιατί πρόκειται για τον λεγόμενο «ειδικό τύπο». Μαλακίες. Κανένας δεν θα πάθει μη επανορθώσιμη ζημιά, αν γραφτεί λάθος η ροπή της καινούργιας Malaguti. Από την άλλη –αν ερμηνεύσεις λάθος κάποιο casus belli μπορεί να βγάλεις τον κόσμο στους δρόμους και να αδειάσεις τα ράφια των σουπερμάρκετ. Βλέπεις τη διαφορά;

-Εντάξει, οι δημοσιογράφοι δεν ξέρουν, αλλά ερευνούν! Ενημερώνονται πριν γράψουν το άρθρο τους, αναζητούν πηγές … Το σταματάω πριν πάθω καμιά υστερία. Ένα κάρο κόσμος έχει ανοίξει και συντηρεί κάποιο μπλογκ, δεν χρειάζεται διδακτορικό στην πληροφορική για να κάνεις κάτι τέτοιο. Κι όμως, ο ηλίθιος αρθρογράφος του «Πρώτου Θέματος» (είμαι επιεικής χαρακτηρίζοντας το άτομο ‘ηλίθιο’ και όχι ‘συκοφάντη’) γράφει: «Ο κ. Ανδρέας Καψαμπέλης, σύμφωνα με τα στοιχεία που διαρρέουν από την έρευνα είναι ο δημοσιογράφος ο οποίος πλήρωνε τους λογαριασμούς για τη λειτουργία του blog ….». Τι έγινε ρε συ; Έβαλε ενοίκιο το blogspot και δεν το πήρα χαμπάρι;
Θέλεις να δώσω κι άλλα παραδείγματα ασχετοσύνης ή μπορείς να τα βρεις από μόνος σου; Θυμάμαι τη συζήτηση που είχα με κάποιον δημοσιογράφο παύλα μπλόγκερ, σχετικά με μια έρευνα που είχε δημοσιευτεί (από κάποιον συνάδελφό του δημοσιογράφο) για τα μπλογκς. Ρωτούσα, σαν ηλίθιος που είμαι, σε τι πηγές είχε στηρίξει την έρευνά του ο δημοσιογράφος. Η απάντηση ήταν: «εντάξει μωρέ, άνοιξε 5-6 μπλογκς, διάβασε και έβγαλε συμπέρασμα. Ο δημοσιογράφος δεν έχει υποχρέωση να κάνει κάτι περισσότερο»!! Δεν θέλω να πω εδώ πως αυτή η άποψη είναι ο «χρυσός κανόνας της δημοσιογραφίας», απλά λέω πως την έχω δει πολυδιάστατη και πανηγυρικά αποδεδειγμένη σε τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και εφημερίδες.

-Όμως, υπάρχει και η περίπτωση όπου οι «δημοσιογράφοι, απλά, καταγράφουν την είδηση». Σωστά; Βεβαίως –είχα και ανάλογη εμπειρία αυτής της «απλής καταγραφής»! Ένα φεγγάρι έτυχε να βρεθεί το όνομά μου σε κάποιο έγγραφο που σχετιζόταν με μια πολύκροτη υπόθεση. Είμαι δημόσιος υπάλληλος –το ξέρεις έτσι; Έτυχε λοιπόν να έχω γράψει ένα έγγραφο διαμαρτυρίας –το οποίο είχε κινηθεί ΑΥΣΤΗΡΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ. Με είχε πάρει τηλέφωνο κάποια δημοσιογράφος (θα την αποκαλώ, συνθηματικά, ‘τσαχπίνα’) και μου είχε πει ότι το έγγραφό μου βρισκόταν στο γραφείο της. Στην απορία μου σχετικά με το πώς βρέθηκε εκεί ένα χαρτί που προοριζόταν για ενδοϋπηρεσιακή χρήση –μου είχε απαντήσει τσαχπίνικα: «εμείς οι δημοσιογράφοι έχουμε τρόπους να βρίσκουμε τέτοια χαρτιά»!!! Να υπενθυμίσω εδώ, πως ο μοναδικός τρόπος ονομάζεται «υπεξαίρεση δημόσιου εγγράφου» και είναι πλημμέλημα ή κακούργημα –ανάλογα με την σπουδαιότητα του εγγράφου. Να υπενθυμίσω επίσης ότι ο υπαλληλικός κώδικας απαγορεύει στους δημόσιους υπάλληλους να δίνουν συνεντεύξεις κι αυτό το ξεκαθάρισα στην τσαχπίνα δημοσιογράφο. Προσφέρθηκα βέβαια να την βοηθήσω, αναφέροντάς της την γνώμη μου σχετικά με την προσέγγισή της στο θέμα που ερευνούσε. Με λίγα λόγια, υποστήριξα πως έλεγε βλακείες. Την επόμενη μέρα, η δημοσιογράφος μίλησε στο δελτίο ειδήσεων και ανέφερε πως είχε επιβεβαιώσει το ρεπορτάζ της μετά από συνομιλία με τον άμεσα εμπλεκόμενο υπάλληλο!! Και τα επόμενα βράδια, το έγγραφό μου κυκλοφορούσε στα κανάλια με το όνομά μου φάτσα –κάρτα! Είδες πως γίνεται η «απλή καταγραφή»; Είδες πως προστατεύονται τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών; Τι κρίμα να μην έχω «γράψει» το έγγραφο σε dvd –ώστε να περιλαμβάνει κι εμένα η πρόσφατη ευαισθητοποίηση των μπλόγκερς που προβάλλεται από τα Μέσα!

Αυτού του είδους οι δημοσιογράφοι λοιπόν ξεκίνησαν την σταυροφορία της καταπολέμησης των συκοφαντικών μπλογκς. Με το γνωστό στυλάκι του «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω». Αρχίζοντας από το press-gr … –για περίμενε μισό λεπτό! Τι είναι αυτό το press-gr; Ένα μπλογκ το οποίο διαχειρίζονται δημοσιογράφοι! Ένα μπλογκ με θεματολογία μεταξύ «Πρώτου Θέματος», «Παρόντος» και «Εσπρέσσο»! Διάβαζα τις προάλλες –σχετικά με τις επιτυχίες του συγκεκριμένου μπλογκ. Λοιπόν, μέσα στις αξέχαστες επιτυχίες του, περιλαμβάνεται η αποκάλυψη του ονόματος του Κουκοδήμου, και η αποκάλυψη του ονόματος του Σεργιανόπουλου (στην περίπτωση της σύλληψής του για κατοχή ναρκωτικών)!! Για τέτοιες επιτυχίες μιλάμε; Παλιά τα λέγαμε χαφιεδισμό όλα αυτά –τώρα τα ονομάζουμε «δημοσιογραφικές αποκλειστικότητες». Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα.

Κάποιοι δημοσιογράφοι, μετέφεραν την σκουπιδοπρακτική, που χρησιμοποιείται σε κάποια έντυπα (και κανάλια), στον χώρο των μπλογκς. Και για αυτόν τον λόγο οι δημοσιογράφοι κατηγορούν τα μπλογκς! Αυτό το κάνανε παλιά και τα ΜΑΤ (κι ακόμα το κάνουν). Σπάγανε βιτρίνες και μετά περίμεναν να περάσει κανένας μαλλιάς για να τον τσιμπήσουν και να του φορτώσουν την κατηγορία. Είναι όμορφο να βλέπεις επαγγελματικούς κλάδους να επωφελούνται, αφομοιώνοντας δημιουργικά, ο ένας από την εργασιακή εμπειρία του άλλου!

Είναι μόνο οι δημοσιογράφοι; Μπα –που τέτοια τύχη! Από δίπλα έρχονται τα κυβερνητικά στελέχη, όπως έλεγα και παραπάνω. Αντιγράφω από τη χτεσινή (28/2) ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:

«Κύρωση της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης που ψηφίστηκε το 2001 στη Βουδαπέστη και όχι νέα νομοθετική ρύθμιση, είναι το σχέδιο νόμου για την ασφάλεια των υπολογιστών που ετοιμάζει η κυβέρνηση, διευκρίνισε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Θ. Ρουσόπουλος. Την ίδια σύμβαση έχουν υπογράψει η Αλβανία, η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος, η Δανία, η Εσθονία, η Γαλλία, η Ουγγαρία, η Λιθουανία, η Νορβηγία, η Ρουμανία, η Σλοβακία, η FYROM και η Ουκρανία. Βάσει αυτής τιμωρούνται οι κάθε είδους παρεμβολές σε δεδομένα και συστήματα υπολογιστή και τα αδικήματα που διενεργούνται μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ο συνδυασμός των παραπάνω, είπε ο Θ. Ρουσόπουλος, με το σχέδιο για το απόρρητο των επικοινωνιών που προωθεί το υπουργείο Δικαιοσύνης, θα διασφαλίσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο κάθε πολίτη από αδικήματα και επιθέσεις στην προσωπικότητά του που γίνονται μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών».

Δηλαδή; Ας υποθέσουμε πως η παραπάνω είδηση σημαίνει κάτι –κι ας ψάξουμε να βρούμε τι είναι αυτό. Μετά την κύρωση της σχετικής σύμβασης θα συλλαμβάνονται οι αχρείοι που στέλνουν ιούς στον υπολογιστή μου; Μπα, δε νομίζω –γιατί, συνήθως, οι ιοί έρχονται από εξωτικά μέρη όπου δεν ισχύουν αυτές οι συμβάσεις ή από εταιρείες αντι-ιοικών, προκειμένου να πλασαριστεί η καινούργια έκδοση των προγραμμάτων τους.
Θα προστατευόμαστε, εμείς οι πολίτες, από τις επιθέσεις κατά της προσωπικότητάς μας; Πως θα γίνει αυτό; Θα συνυπογράψει τη σύμβαση και η Google; Γιατί εγώ θυμάμαι, ότι κάποτε ζήτησα τα στοιχεία ενός ατόμου που ερχόταν στο μπλογκ μου και έβριζε και απειλούσε την κόρη μου και τη γυναίκα μου. Η Google μου είχε απαντήσει, πως έχω τη δυνατότητα διαγραφής των σχολίων ή ελέγχου τους πριν τη δημοσίευσή τους. Θα αλλάξει αυτό;
Ή, όταν μιλάνε για «αδικήματα και επιθέσεις στην προσωπικότητα», εννοούν μονάχα τις, παγκοσμίου κύρους, αναγνωρισμένες πολιτικές προσωπικότητες της χώρας μας; Ειδικά αν αυτές ανήκουν στο κυβερνών κόμμα!

Τον χορό των τερατολόγων κλείνουν, συνήθως, οι άσχετοι επαΐοντες. Αυτοί που έχουν γεννηθεί ξερόλες και, ως εκ τούτου, μπορούν να καταθέσουν «παντού και πάντα» τη βαρυσήμαντη γνώμη τους. Όπως, ας πούμε ο συγγραφέας Σάκης Σερέφας. Να ξεκαθαρίσω ότι δεν τον είχα ακούσει ποτέ τον άνθρωπο μέχρι χτες που διάβασα την άποψή του στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ. Τον γκούγκλισα λοιπόν και βρήκα κάποιο ποίημά του, με τίτλο «Δωμάτιο με μύγες στη στιγμή» -το οποίο δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε. Γράφει ο καλός αυτός συγγραφέας παύλα ποιητής:

«Μεταμοντέρνα κουτσομπόλα...
Του Σάκη Σερέφα*

Δεν μου αρέσουν οι αποκριάτικες μάσκες. Ούτε σπάω πλάκα με τα κουτσομπολιά. Ούτε τα ψευδώνυμα τα αρέσω, με πιο διαδεδομένο το Θεός. Αρα δεν γουστάρω και τα ανώνυμα ή ψευδώνυμα ιστολόγια. Είναι η μεταμοντέρνα κουτσομπόλα της γειτονιάς, και μάλιστα χωρίς κότσια, δηλαδή με μάσκα. Ο κάθε πονεμένος, σαλεμένος, γρουσούζης ή αδόλεσχος ρίχνει μπροστά από τη μούρη του το τσεμπέρι της ανωνυμίας και πέρδεται τα φαφούτικα λογάκια του στην πιάτσα. Ονοματάκι δεν έχεις, ορέ λεβέντουρα;

* Συγγραφέας»


΄Ντάξει μας τα έχουν πει κι άλλοι –ενίοτε, πιο επιστημονικά. Αλλά, όταν δεν διαβάζουν οι δαιμόνιοι ρεπόρτερς, δεν μπορεί να έχει κανείς ανάλογες απαιτήσεις από τους λογοτέχνες –προκειμένου να μην επαναλαμβάνουν τετριμμένα θέματα. Πάμε ακόμα μία λοιπόν:

-Τι σε νοιάζει το ονοματάκι μου κύριε συγγραφεύς; Από την Ασφάλεια είσαι;
-Αν εγώ σου πω το ονοματάκι μου, εσύ, που θα ξέρεις ότι είναι το αληθινό;
-Γιατί δεν έχεις την ίδια απαίτηση από τις εφημερίδες που περιλαμβάνουν σχολιασμό από ανώνυμους ή ψευδώνυμους συντάκτες;
-Τι είναι τελικά το σημαντικό; Το όνομα ή αυτά που γράφω;
Παράδειγμα νο.1: Γράφω πως ο τάδε Υπουργός τ΄αρπάζει και υπογράφω με όνομα, επώνυμο και πατρώνυμο.
Παράδειγμα νο.2: Γράφω πως η συμφωνία που υπέγραψε ο τάδε Υπουργός είναι επιζήμια και το τεκμηριώνω με αναφορά σε πηγές, στοιχεία, μελέτες. Στο τέλος υπογράφω σαν «Μαραμένη Γλαδιόλα»
Σε ρωτάω τώρα –τι από τα δύο θα πιστέψεις; Ποιο θεωρείς έγκυρο; Σε καλύπτει μόνο η αναφορά του ονόματος γιατί «εφόσον υπάρχει όνομα μπορεί να κάνει μήνυση ο θιγόμενος»; Σε μια χώρα που ο κάθε Τριανταφυλλόπουλος συκοφαντεί αβέρτα-κουβέρτα και ξεμπερδεύει με πρόστιμο από τα δικαστήρια που το πληρώνουν τα κανάλια αγόγγυστα; Μαλακία μου κάνει η συγκεκριμένη θέση –τι λες κι εσύ;
-Έχω διαβάσει αρθράκια σε φυλλάδες που λένε «γνωστός (υπουργός, βουλευτής, τραγουδιστής, ηθοποιός, επίσκοπος) βρέθηκε στα εξωτερικά ιατρεία ιδιωτικού νοσοκομείου με ένα ψάρι στον κώλο». Τι ακριβώς ενημέρωση προσφέρουν αυτά τα αρθράκια, πέρα από κουτσομπολιό; Ειδικά εφόσον δεν αναφέρεται το όνομα του «γνωστού». Τι απήχηση έχουν αυτά τα αρθράκια σε σχέση με την αναγνωσιμότητα των μπλογκς; Και ποια ήταν η αντίδρασή σας σε αυτό το φαινόμενο;
-Στα κανάλια μπορούν να πουν ότι γουστάρουν για σένα και είναι στο χέρι τους αν θα σε αφήσουν να απαντήσεις στις κατηγορίες. Στις εφημερίδες μπορούν να γράψουν ότι θέλουν και είναι στο χέρι τους αν θα δημοσιεύσουν την άποψή σου. Στα μπλογκς, αν θίγεσαι, μπορείς να ανοίξεις ένα μπλογκ και να απαντάς σε όσα σε θίγουν. Βλέπεις καμιά διαφορά ανάμεσα στα δικαιώματα πρόσβασης στο κάθε μέσο;

Ας τελειώνουμε το παραμύθι. Όσον καιρό διαβάζω μπλογκς, έχω βρει άτομα αξιόλογα, ενδιαφέροντα, συμπαθητικά ή αδιάφορα. Αυτά τα άτομα λέγονται «μπλόγκερς». Άντε τώρα να πεις στον Σκιές πως πρέπει να αναγράφει τα πραγματικά του στοιχεία για να προσδώσει κύρος στα γραφόμενά του. Πήγαινε στον pikei και υποστήριξε ότι αυτά που γράφει είναι σημαντικά επειδή τα γράφει επώνυμα και όχι για το περιεχόμενό τους. Άντε στη bοnnie και βγάλτην φόρα –παρτίδα, για να ικανοποιηθεί η περιέργειά σου. Αποκάλυψε τα στοιχεία του Ροϊδη με το πρόσχημα της αξιοπιστίας του περιεχομένου. Ή, πιο απλά, άντε και γαμήσου –κι εμάς, άσε μας στην ησυχία μας.

Η ιστορία του press.gr και όλων των σχετικών μπλογκς επιπέδου «Μάκης-Θέμος», είναι ιστορία που αφορά τους δημοσιογράφους και όχι τους μπλόγκερς. Ας μαζέψουν λοιπόν τα σκουπίδια τους κι ας αυτορυθμιστούν όπως γουστάρουν. Και να πάρουν μαζί τους όσους μπλόγκερς την έχουν δει επίδοξοι «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι». Αν κάποιοι θέλουν να προβληθούν για να βρουν δουλειά στα μέσα, για να γίνουν διάσημοι ή για να βγάλουν φράγκα –είναι δικαίωμά τους. Αλλά, ο συσχετισμός της λειτουργίας των μπλογκς με τις προθέσεις του κάθε μεμονωμένου μπλόγκερ μοιάζει με το επιχείρημα «δεν φταίει το πόδι για την κλωτσιά –φταίει το παπούτσι».

Κι όπως έλεγε το παλιό ανέκδοτο:
(Χτυπάει το κουδούνι της πόρτας)
-Ποιος είναι;
-Σκουπίδια.
-Δεν θέλουμε. Έχουμε.

26 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

vangelakas είπε...

Μέ πρόλαβες, στίς τόσες γραμμές σου τό έβαλες στό σχεδόν εντελώς τέλος:

Αλήτες ρουφ δημοσιογράφοι.

Ειδικά αυτή η τσαχπινούλα!


(πολύ άσχετο καί συγγνώμη πού τό φέρνω εδώ. Διαβάζοντας κάτι πού μού είχες προτείνει, σχεδόν ταυτόχρονα είδα κι αυτό: http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=24&t=115761)

The Motorcycle boy είπε...

Να σου πω παλικάρι μου -μήπως είσαι τίποτα ανάρχας; Να μου το πεις για να σβήνω τα σχόλιά σου, γιατί εγώ θα γίνω επώνυμος μια μέρα -΄ντάξει;

Τον Μαλάμη δεν τον πρόλαβα -δεν είμαι δα και τόσο γέρος. Αλλά υπάρχει ανακρίβεια στο φόρουμ -ο Πανούσης δεν ήταν ποτέ θύμα του. Γενικότερα, ο Τζιμάκος ήταν του καλλιτεχνικού, δεν κατέβαινε στο πεζοδρόμιο. Και τα Εξάρχεια τα ήξερε εξ ακοής. Κατά τα λοιπά -όντως τα έκανε αυτά ο Μαλάμης, μου τα έχουν πει κι εμένα.
Αλλά μετά εμφανίστηκαν ακόμα καλύτεροι ΚΝίτες (οι οποίοι στελέχωσαν τα γνωστά ΚΝΑΤ), κάπου έχω και μια ιστοριούλα σχετική -το "Μυστήριο τρένο".

Ανώνυμος είπε...

O Σάκης Σερέφας είναι ο μέγας ποιητής που έγραψε το αθάνατο:

Περί Χοληστερίνης
Και ο Κάλβος είχε.

Γι αυτό θέλει ονόματα. Για να ξέρει ποιός γελάει κάθε φορά...:)

Γιώργος Μίχος

The Motorcycle boy είπε...

Είχε ο Κάλβος χοληστερίνη; Αυτό αδερφέ μου ανατρέπει όλη τη νεοελληνική γραμματεία!
Πάντως, στη συγκεκριμένη περίπτωση εγώ δεν γελάω μαζί του -μακάρι αυτά που έγραψε να ήταν τουλάχιστον αστεία, αλλά είναι λυπηρά.
Μπορώ λοιπόν να παραμείνω ψευδώνυμος;

PiKei είπε...

"Ή, πιο απλά, άντε και γαμήσου –κι εμάς, άσε μας στην ησυχία μας."

Ναι, άψογο ήταν το υπόλοιπο αλλά αυτό ειδικά, δικέ μου, το προσυπογράφω!

Ο Σερέφας έχει κάνει και πολύ όμορφες δουλειές όπως το "Μισό Κιλό Πλανήτης" (με εικονογράφηση του Βίκτωρα Κοέν) που γαμάει. Δεν είναι κάφρος ο άνθρωπος, και πραγματικά απορώ που την πάτησε τώρα.

code είπε...

Πολύ σωστά αυτά που λες. Όπως κ στο μπλογκ του kaltsovrako...

Το θέμα είναι ότι τους βολευει που έγινε αυτό με τον Καψαμπέλη κ το έθεσες πολύ σωστά με τα Ματ κ τις βιτρίνες...

"χρειαστήκανε" τον καψαμπέλη. Η υστερική του αγανακτηση είναι ψευτική...
Δεν είναι καθόλου τυχαία όλα αυτά
Τι να πει κανείς παραπάνω...
και στο indymedia τα λένε καλά κ αλλου...

Υ.Γ. λυπάμαι πολύ γι αυτό που διάβασα για την "τσαχπίνα" τη δημοσιογράφο, πραγματικά έμεινα... μα τόσο αλαζονικά αρχείδια... όπως επίσης κ αυτό που λες για τις απειλες κ το google.

Πάνω από όλα η προστασία σου/μας... που θα επιτευχθεί με τη μαλακία που πάνε να περάσουν.
Στα μ.μ.ε όμως ακουγονται όλο απόψεις σαν αυτή του μαλάκα που έβαλες από ελευθεροτυπια, κ που κ που καποιος λέει κ κάτι διαφορετικό για το ξεκάρφωμα...]
Και δε σου κρύβω ότι πολύ παλιά έλεγα τη δημοσιογράφάρα ο Τριανταφυλλοπ. αλλά είχα αρχίσει να τον παρακολουθω θέλοντας κ μη αφού έπεφτα να κοιμηθώ κ ο "δικός" μου τότε ήταν πορωμένος κ αναγκαστικά ξυπνούσα κ τον παρακολουθούσα...

Υ.Γ. Αυτό με τον Πανούση δεν είναι αλήθεια. Είχε φάει ξύλο από "αρχιστέλεχος" των ΚΝΑΤ. Αυτόν τον Μαλάμη τελοσπάντων κ δεν ξέρω ποιον άλλο...

ΔΕ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΝΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ

paraxeno είπε...

Σοβαρή δήλωση: αυτό το σχόλιο θα είναι από τα πιο σύντομα που χω κάνει στον ένα χρόνο παρουσίας μου στα μπλογκς - ακολουθεί το σχόλιο...

"απλά μαζί σου σε όλα"

να σαι καλά

Mantalena Parianos είπε...

Yo, Motor.

miaarkoudapouthneleganbetty είπε...

Να ΄σαι καλά ρε γαμώτο! Έτσι είναι, όπως τα λες.

Υ.Γ.1. Περί απόπειρας εκβιασμού (που ο Σφακιανάκης φρόντισε να στοιχειοθετηθεί από e-mail άσχετο): Μήπως θα ΄χουμε τύχη εάν μας αποστείλεις ένα παρόμοιο του τύπου "δώσε 30.000 ευρώ για να μην ξαναγράψει η Αμερικανίδα τίποτα ξανά για σας"???

Υ.Γ.2. Μήπως μπορείς να μου πεις γιατί δεν έχει ακόμη νομοθετηθεί να ΜΗΝ καρπώνεται κάθε απεργοσπάστης όσα κερδίζει ο απεργός με τα χαμένα του μεροκάματα?

Φιλιά στα κορίτσια!

b.b. chris είπε...

Το θετικό της ιστορίας με τον Σαλέπη - Σερέτη - Σερέφα ή όπως τον λένε, είναι το ότι μάθαμε ότι υπάρχει τέτοιος συγγραφέας. Επίσης όπως έγραψα και στου Old Boy, αν αυτός θεωρείται αξιόλογος, τότε τα κριτήριά μας έχουν πιάσει πάτο.
Από έναν συγγραφέα θα περίμενα ένα πιο εμπνευσμένο κείμενο αλλά χρειάζεται κι ένα Α ταλέντο θα μου πεις και δίκιο θα 'χεις και ο κυρ-Σαλέπης στερείται από δαύτο, όπως δείχνουν τα γραφτά του.

Πάμε παρακάτω στα σημαντικά.
Η αγάπη μου για το blues είναι γνωστή. Ψάχνοντας για κάτι, βρέθηκα σ' αυτό το blog: http://todayschicagoblues.blogspot.com/

Θα μου πεις και τι έγινε ωρέ λεβέντουρα? Τίποτα ουσιαστικό αλλά να μωρέ.
Σε μια πόλη που ένα συνηθισμένο όνομα που μπορείς να δεις live είναι ο B.B. King ή ο Buddy Guy, το να γραφτεί το όνομά σου σ' αυτό το blog είναι ένα εισιτήριο για να βγεις απ' την αφάνεια. Η τύπισσα που το έχει, θεωρείται λύρα 100 στο είδος. 0 comments στο blog.
Εν αντιθέσει με την νομενκλατούρα της ελληνικής μπλογκόσφαιρας που ηδονίζεται μετρώντας comments και περιμένοντας να τα εισπάξει σε προσκλήσεις να βγει στο γυαλί.

Και συνεχίζω στο ίδιο μοτίβο. Αν λέω εγώ τώρα, αντιμετώπιζα το blogging σοβαρά και επέλεγα το blueswiththehealer να είναι ότι λέει το όνομά του. Ένα καθαρά blues blog και το έγραφα στα αγγλικά. Γιατί έτσι γουστάρω ρε αδερφέ και γιατί θα καταλλαβαιναν πολλοί περισσότεροι αυτά που θα έγραφα.

Που θα υπαγόμουν τότε; Θα άνηκα στην ελληνική μπλογκόσφαιρα; Θ' ασχολιόταν κανένας ελληνικός αγκριγκέιτορ μαζί μου; Έλληνας blogger θα ήμουν.

Καταλαβαίνεις πόσο γελοίοι μου φαίνονται όσοι μιλάνε για ομαδοποίηση των bloggers;

numb είπε...

σκατά ντιζέρ (ή ντιζέζ) έγινε ο σερέφας

όσο μας τσουβαλιάζουν αποκαλώντας τους ιστολόγους συκοφάντες κλπ, τόσο θα γενικολογώ και γω, αποκαλώντας όλους τους δημοσιογράφους (ακόμη και αυτούς που γράφουν τα ζώδια, τα φαρμακεία και τα κοινωνικά) μουνόπανα

The Motorcycle boy είπε...

pikei, δεν τον ξέρω αδερφέ του τον άνθρωπο -μόνο αυτό το ποίημά του βρήκα και δεν ενθουσιάστηκα. Αλλά λέει καλά λόγια γι΄αυτόν και ο Dark Angel -άρα καλός θα είναι. Την πάτησε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, γιατί σαν σημαντικός άνθρωπος θα έπρεπε ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ να έχει γνώμη για όλα. Ανθρώπινα είναι αυτά. Κι εμένα μια φορά που μου είχε πάρι συνέντευξη η NASA για το εξοπλιστικό διαπλανητικό πρόγραμμα -όλο μαλακίες έλεγα, τι νομίζεις;

The Motorcycle boy είπε...

code, ο καλτσόβρακος είναι βαμμένος γάβρος, άρα έχει -εκ των προτέρων -δίκιο. Δεν χρειαστήκανε κανέναν Καψαμπέλη. Τον είχαν έτοιμο. Καταλαβαίνεις τη διαφορά -έτσι;
Μη λυπάσαι για τη δημοσιογράφο και τις απειλές -ένα σοκ είναι που το ξεπερνάς αργά ή γρήγορα. Κανενός από εμάς η προστασία δεν θα επιτευχθεί με τέτοιες μαλακίες που πάνε να περάσουν. Μπορώ να σου το αναλύσω κιόλας.
Για τον Πανούση, αυτά ξέρω αλλά δεν είμαι και ο Φωτεινός Παντογνώστης. Μπορεί να κάνω και λάθος -δεν θα διαφωνήσουμε. Αν ξέρεις κάτι περισσότερο, το δέχομαι.
Να είσαι πάντα καλά.

The Motorcycle boy είπε...

paraxeno -σοβαρή δήλωση: απολαμβάνω τα μακροσκελή σχόλια, οπότε περιμένω το επόμενό σου. Κι εσύ να είσαι καλά.

Ματνταλένα, ευχαριστώ για για το λινκάρισμα!!

Betty, αν στείλω τέτοιο μέιλ θα σας βουτήξουν οτι και καλά συκοφαντείτε την πολίτισσα φιλικής χώρας. Ακόμα κι αν δεν έχετε καμιά ανάμιξη. Γιατί "μερικά ζώα είναι πιο ίσα από τα άλλα".
Το δεύτερο δεν το έπιασα ρε γαμώτο. Τι δηλαδή, να μην πληρώνεται ο απεργοσπάστης; Ε, τότε τι σκατά απεργοσπάστης θα είναι; A propos -ο μισθός μου στο Δημόσιο είναι 1.200 ευρώ. Ξέρεις πόσο μου κοστίζει μια μέρα απεργίας; 100 ευρώ!
Φιλιά και στη δικιά σου και γενικότερα.

The Motorcycle boy είπε...

Chris, αυτό το σχόλιό σου το προσυπογράφω μέχρι και το τελευταίο σημείο στίξης, εκτός από το σημείο για τον Σερέφα -που δεν τον ξέρω. Υπάρχουν και πολλοί τρομερά εμπνευσμένοι τύποι που στο επίπεδο των απόψεων είναι γάμησέ τα (κλασσικό παράδειγμα ο Σιδηρόπουλος). Αλλά για την γελοιότητα της ελληνικότητας των μπλόγκερς συμφωνώ. Από την άλλη βέβαια, ούτε εγώ είμαι έλληνας μπλόγκερ. Απλά τυγχάνει να γράφω ελληνικά. Έλληνες μπλόγκερς είναι κάτι Καψαμπέληδες και η παρέα τους που έχουν οράματα.

numb, μην πέφτεις στο επίπεδό τους αγόρι μου. Φαντάζεσαι να ήσουν αναγκασμένος να είσαι δημοσιογράφος; Καλύτερα Αρτέμης Μάτσας που ήταν και γνήσιος.

ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΞΕΧΑΣΑ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΩ ΣΤΟ ΠΟΣΤ: ΑΝ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ Ή ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΙ ΜΠΛΟΓΚΕΡΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΣ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΑ ΙΝΤΥΜΙΝΤΙΑ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΞΕΣΤΡΑΒΩΘΟΥΝ.

miaarkoudapouthneleganbetty είπε...

@mb:

Δεν μπορώ να καταπιώ πως ό, τι κερδίζει ο κλάδος επειδή ΕΓΩ και πέντε άλλοι γκαγκά ασκήσαμε πίεση δια της αποχής από τα καθήκοντά μου και δια της περικοπής των αποδοχών μας, θα τα καρπωθεί ο κάθε ασυνείδητος (επιμένω, ασυνείδητος και ανέντιμος) ο οποίος κιόλας όταν του ασκείς κριτική για τη στάση του σου απαντά χωρίς να ντρέπεται: Εσύ δεν έχεις ανάγκη, εγώ έχω! (αυτό πάλι εσένα προσωπικά πώς σου φαίνεται μετά από όλες τις περιπέτειές μας?). Και να με κονταίνει και να με μικραίνει για να με φέρει στα μέτρα του...

Τόσος είναι και ο δικός μου ο μισθός, νομίζω λίγο μεγαλύτερος, μάλλον λόγω αρχαιότητος:)))

The Motorcycle boy είπε...

Betty, αυτά τα είχαν λύσει παλιότερα ..."πέντε καμιόνια στείλαν/ στου φεγγαριού τη χάση/ κι ήταν γεμάτα απεργοσπάστες./ Γεμάτα ξαναφύγαν/ κανείς δεν θα περάσει/ κάλλιο να πάμε όλοι μετανάστες" -το θυμάσαι το τραγούδι;
Όσο διασφαλίζεται το "ιερό δικαίωμα στην εργασία" σε βάρος του δικαιώματος της απεργίας -τέτοια που λες θα γίνονται.

pastaflora είπε...

Μοτοσακέ μου, εκτός από την παροιμιώδη ασχετοσύνη του σιναφιού, μήπως θα έπρεπε να βγει και να μιλήσει κανείς για τα διάφορα δωράκια κάτω από το τραπέζι ακόμα και με μορφή μηνιαίας αποζημίωσης που ορίζουν τη στάση τους και το στρατόπεδο που βρίσκονται; Μήπως να πούμε ότι αρκετοί από όσους δεν προλάβαιναν να πάνε σε συνεντεύξεις τύπου έπαιρναν τηλέφωνο όσους είχαν πάει κι αντί να ρωτήσουν ποια είδηση βγήκε, ρωτούσαν τι δώρο έδωσαν στο τέλος; (ενδεικτικό του δημοσιογραφικού "ήθους", έτσι;) Μήπως να εξετάσουμε, χωρίς να σκάσουμε στα γέλια, τη στάση της ΕΣΗΕΑ και του προέδρου της;

The Motorcycle boy είπε...

Πασταφλωράκι (μας έλειψες), να τα πούμε κι αυτά. Αλλά όχι εγώ γιατί δεν τα ξέρω -δεν είμαι του χώρου. Εγώ μπορώ να πω μόνο ότι βλέπω. Περιμένω λοιπόν συνέχεια -τι λες;

roidis είπε...

Καλά, τον Σερέφα τον έβαλες γιατί αυτόν έπιασε το μάτι σου, αν έπιανες άλλον, αυτόν θα έβαζες για παράδειγμα, τι να πω. Ένας βρε παιδί μου σε κάποιο κανάλι να πει κάτι σοβαρό αλλά να γνωρίζει το αντικείμενο, να έχει και κάποια μόρφωση, να ξέρει ότι πολλοί μεγάλοι της ιστορίας κουβαλούσαν μαζί στη βαλίτσα κι ένα-δυο πρόχειρα ψευδώνυμα πριν αμολύσουν το αριστούργημά τους και καθηλώσουν για μερικούς αιώνες την ανθρωπότητα με τη γεύση της δημιουργίας τους. Όλοι αυτοί ενδεχομένως να ήταν σημερα ιστολόγοι...Δες βρε τι γράφω και άσε βρε λακαμά την υπόγραφή στη μπάντα. Αλλά αυτό δεν πουλά. Σόρρυ.

(ΜοτοΜπόϋ έχω κοπιάρει τα προηγούμενα ατελείωτα σεντόνια του διηγήματός σου, να δω πότε θα τα διαβάσω...)

The Motorcycle boy είπε...

Ροϊδη, προφανώς -αυτόν είδα, αυτόν χρησιμοποίησα (για παράδειγμα).
Δεν υπήρχε περίπτωση να εμφανιστεί κάποιος και να πει αυτά που λες για δυο λόγους:
1. Δεν έχω δει, μέχρι σήμερα, νορμάλ μπλόγκερ να μιλάει στα κανάλια.
2. Ακόμα κι αν κάποιος τα έλεγε ή τα έγραφε θα τα έκοβαν. Δεν πουλάνε αυτά. Προτιμούν το βρισίδι και καλά κάνουν. Αυτοί όμως που πραγματοποιούν τις συγκεκριμένες προτιμήσεις των καναλαρχών δεν κάνουν καθόλου καλά -πρώτιστα για τον εαυτό τους.

Φίλε μου, στην απευκταία περίπτωση που θα σε χτυπήσει κάποια ανοιξιάτικη ίωση -τα σεντόνια μου θα σου κρατήσουν παρέα.

Ναπολέων είπε...

Ασχετούλικο:
Και το Σάκης {Σερέφας} ψευδώνυμο δεν είναι;;;
ΚΑΘΕ υποκοριστικό δεν είναι ένα ψευδώνυμο;;;
Κι εκείνο το "δεν αρέσω τα ψευδώνυμα" τί σόϊ σολοικισμός είναι;;;
Κι το άλλο το "αδόλεσχος" πανάθλια μεταφορά του adolescent", βγάζει μάτι.
Δεν ξέρω τί σόϊ συγγραφέας είναι ο κύριος αυτός {μάλλον δεν γράφει το είδος των βιβλίων που διαβάζω} αλλά και μόνο η παραπάνω περικοπή του μού δημιουργησε σοβαρές ανησυχίες για την ψυχική του κατάσταση.
Ειδικά διότι «καθαρίζει» ΓΕΝΙΚΑ με το ζήτημα...

Motocycle boy sorry, indeed...
Later on I' ll "execute" your long-long writings as Anonymous or under a pseudonym.

love-disarmament-peace
adolescent Napoleon Papadopoulos, 68
alias
N.A.Lambis
alias
Klazomenios
alias
Karamouza
alias several others in "The Observer of Epirus".

Ναπολέων είπε...

Υ.Γ.
Συγγνώμην που «έφαγα» ένα "r" από το όνομά σου. Δεν έχω πάρει ακόμα το πρωϊνό μου...
α-α-ε
Ν.

The Motorcycle boy είπε...

Βρε κουτό Ναπολέων, το "δεν αρέσω" είναι τσαχπινιά για να καταλάβεις πως ο άθρωπας είναι Σαλονικιός. Το "αδόλεσχος" ομολογώ δεν το είχα καταλάβει -αλλά θεωρούσα πως γι΄αυτό φταίνε τα κακά ελληνικά μου και όχι τα άθλια αγγλικά του.

Δεν ξέρω αν το υποκοριστικό είναι ψευδώνυμο, ξέρω όμως πως, αν με καταδίκαζαν να λέγομαι Σάκης Σερέφας, θα έψαχνα επειγόντως για κάποιο αξιοπρεπές ψευδώνυμο.

Ντο δατ μάι ντίαρ φέλοου εντ γιου γουιλ (ο μαύρος θερμαστής) φάιντ γιόρ ντέβιλ, γιου γουιλ (από το Τζιμπουτί) μπλασθιμάιζ δε τάιμ (όχι το περιοδικό -το τραγούδι των Πινκ Φλόιντ) γιου γουέρ μπορν.

Υ.Γ.: Αν δεν έχεις πάρει πρωινό, στις 11:39, γύρευε τι ρεμάλι θα είσαι κι εσύ! Πάντως, καλός και Σερεφός, άθρωπος δε είσαι.

Atron είπε...

Κάτσε να φτιάξω ένα ποτπουρι από κάτι άλλα σχόλια που έχω αφήσει από εδώ και από εκεί..


Ο κάθε ένας επιλέγει τι θα γράψει, πως θα το γράψει και σε τι κοινό απευθύνεται. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να μπορεί να δεχτεί τις συνέπειες.

Το να μην υπακούς στους κανόνες του παιχνιδιού είναι δικαίωμά σου, αλλά αν κινείσαι έτσι έχεις 3 επιλογές:
1. Να κινείσαι αόρατα.
2. Να σε πιάσουν και να παίξεις με τους κανόνες.
3. Να επιβάλλεις τους δικούς σου κανόνες.

Καλλιτεχνικά μπορείς να γράφεις ανώνυμα. Για ψυχοθεραπεία επίσης. Αν καταγγέλεις όμως πράγματα που θίγουν ανθρώπους, φρόντισε να είσαι πολύ καλός και να μην σε πιάσουν.

Γιατί αν σε πιάσουν, ακόμα και αν έχεις αποδείξεις, το σφάλμα είναι πάλι δικό σου επειδή αντί να απευθυνθείς στους αρμόδιους για καταγγελίες προτίμησες να στήσεις μόνος σου ένα λαικό δικαστήριο και μάλιστα να βγάλεις και την ουρά σου από έξω. Εκτός και αν το έκανες σε απόγνωση επειδή κανένας αρμόδιος δεν έκανε τίποτα (οπότε τον παίρνει η μπάλα και αυτόν αν έχεις στοιχεία).

Βέβαια η ιστορία με την ανωνυμία στις εφημερίδες είναι άλλο μεγάλο θέμα... Εκεί δεν τους πειράζει γιατί δεν είναι πραγματικά ανώνυμα. Κάποιος ξέρει ποιος βρίσκεται από πίσω και όποτε θέλει τον ξηλώνει. Είναι μεθοδευμένη ανωνυμία ενός αναλώσιμου ατόμου. Τον χρησιμοποιούμε και τον πετάμε.

Την αναρχία του διαδικτύου θέλουν να ελέγχουν, αυτό πονάει.. Όχι η ανωνυμία, ούτε η συκοφαντία, αλλα η ευκολία της της δημιουργίας κλίματος από οποιονδήποτε.

Αυτό είναι που τους τρομάζει και από την τρομάρα τους γίνονται και ρεζίλι από πάνω. Προσπαθούν να ελέγξουν το ανεξέλεγκτο και το μόνο θα καταφέρουν είναι να κάνουν τους πάντες πιο προσεκτικούς. Και όσο πιο προσεκτικοί γίνονται όλοι, τόσο αυξάνονται γεωμετρικά οι πόροι του συστήματος που χρειάζονται για να εντοπίσουν τους "κακούς".

Οπότε πάλι στα ίδια γυρίζουμε.. οι "κακοί" κάθε είδους θα πρέπει απλά να είναι πιο επαγγελματίες. Στην ουσία θα χάσει ό κάθε ένας με πληκτρολόγιο την ονείρωξη να γίνει Μάκης σε μια νύχτα (χωρίς πλάτες ή μαγκιά). Στην τελική, αν έχει πλάτες θα γίνει έτσι και αλλιώς και αν ξέρει πως να το κάνει δεν θα τον πιάσουν ποτέ. Οπότε γιατί σκιζόμαστε στην τελική??? :p

The Motorcycle boy είπε...

Άτρονα, ως συνήθως, έχω κάποιες επισημάνσεις -αλλά αυτή τη φορά (όχι, ως συνήθως)επουσιώδεις.

Κατά πρώτον, οι όψιμοι ξερόλες περί των μπλογκς μπερδεύουν την ανωνυμία με την ψευδωνυμία. Είναι άλλλο πράγμα να δω γραμμένο από κάποιον ανώνυμο "Ζήτω το Έθνος" και άλλο να το δω γραμμένο από εσένα. Γιατί στη δεύτερη περίπτωση θα καταλάβω οτι κάνεις πλάκα, ενώ στην πρώτη θα καταλάβω τον πούτσο μου και με το συμπάθειο. Γιατί το λέω αυτό; Για να υπονοήσω πως μεταξύ γνωστών ή "γνωστών" αναπτύσσονται κώδικες επικοινωνίας και εκεί μετράει το ψευδώνυμο.

Κατά δεύτερον, η μπάλα παίρνει, εντελώς άσκοπα, και τους καλλιτέχνες μπλόγκερς.

Κατά τρίτον, τα μπλογκς είναι πάνω και πέρα απ΄όλα "προσωπικά ημερολόγια". Μπορείς να γράψεις οτι γουστάρεις, αλλά οι καταγγελίες γίνονται, όπως λες κι εσύ στον εισαγγελέα. Δεν πάει να γράφω εγώ εδώ μέσα οτι μου τσίμπησες τον κώλο τις προάλλες; Αν δεν σε καταγγείλω, δεν σε κλείνουν μέσα για παρενόχληση.

Κατά τέταρτον, κανένας δεν έβγαλε φράγκα με ψευδώνυμο. Δεν αναφέρομαι στους συγγραφείς -αναφέρομαι στους μπλόγκερς. Κανένας δεν προσλαμβάνει το "Μαραμένο Κυκλάμινο" στην εφημερίδα του. Ακόμα και οι μπλόγκερς που πήγαν σε φυλλάδες -ήταν ήδη δημοσιογράφοι. Αυτό ενοχλεί τους "θέλω να γίνω Μάκης" τύπους και γι΄αυτό σφάζονται για τη χρήση πραγματικών στοιχείων ταυτότητας.

Κατά πέμπτον, οι ανώνυμοι των εφημερίδων είναι μεν γνωστοί (όπως άλλωστε και οι ψευδώνυμοι μπλόγκερς), αλλά κανένας αρχισυντάκτης δεν θα τους "δώσει" καλυπτόμενος από το απόρρητο. Πράγμα που μου κάνει κάτι σε υπερκάλυψη. Την οποία εμείς δεν απολαμβάνουμε. Και, ενίοτε, δεν την χρειαζόμαστε κιόλας.

Κατά έκτον, έχω βαρεθεί να φωνάζω πως δεν έχει σημασία ΠΟΙΟΣ γράφει, αλλά ΤΙ γράφει. Είναι τεκμηριωμένο; Πατάει πουθενά; Ή πρόκειται για σκέτες παπαριές;

Κατά έβδομον, χέστηκαν για την αναρχία του διαδικτύου. Όχι γιατί δεν είναι επικίνδυνη, αλλά επειδή δεν το καταλαβαίνουν. Τους έτσουξε ένα μπλογκ επιπέδου κουτσομπολοφυλλάδας και το κυνήγησαν, αυτό είναι όλο. Εδώ πήγαν να μπλέξουν και τα ιντιμίντια σε υποθέσεις εκβιασμών -αν έχεις τον Ζαγοράκη σου δηλαδή!

Εν κατακλείδι, ο Σάκης Σερέφας ανεβάζει έργο στο Εθνικό και εμείς τον διαφημίσαμε όσο μπορούσαμε -παράπονο δεν πρέπει να έχει κανένα!

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι