Τρίτη, Δεκεμβρίου 16, 2008

Απλά μαθήματα λοβοτομής

Αυτές τις μέρες ακούω μανιωδώς. Έχω γίνει όλος ένα αυτί και κάτι δάχτυλα, για να γυρίζω τα κουμπιά –να λαμβάνω όλες τις πηγές ήχου. Δεν θέλω να χάσω τίποτα, περιγραφές των γεγονότων, αντιρρήσεις, γνώμες, απόψεις –μαλακίες, όλο τα ίδια λένε. Διατυπώνουν διαφορετικά τις ίδιες προτάσεις λες κι έχουν καταπιεί εκθεσιολόγιο. Λες κι εκεί έξω τίποτα δεν γίνεται, λες και η ζωή είναι μεταγλωττισμένο βραζιλιάνικο σήριαλ –να αλλάζουν μόνο οι πρωταγωνιστές αλλά ποτέ η υπόθεση. Περιφέρουμε τη μαλακισμένη κοσμοθεωρία μας κι «αν τα γεγονότα δεν ταιριάζουν με αυτήν, τόσο το χειρότερο για τα γεγονότα».

Άκουσα προχτές τον Λεωνίδα Κύρκο, για παράδειγμα, να απαγορεύει σ΄αυτούς που τα σπάνε να χρησιμοποιούν τον όρο «Αριστερά». Είδες κάτι μαλακίες που γίνονται όταν επαναφέρεις τους ξεμωραμένους στο προσκήνιο; Σα να βάζεις, ας πούμε, τον Κούδα να παίξει μπάλα σήμερα –πλάκα θα του κάνουν τα πιτσιρίκια, ρεζίλι θα γίνει ο άνθρωπος. Όχι ότι ο Κύρκος έχει πολλή σχέση με τον Κούδα –όχι βέβαια. Άλλωστε ο Κύρκος, σαν πραγματικός Αριστερός συγκυβέρνησε με τη Δεξιά πριν κάτι χρόνια για το καλό του τόπου. Διότι αυτό είναι το καθήκον του σωστού Αριστερού. Να γίνεται καθεστωτικό δεκανίκι κάθε φορά που το σύστημα μπάζει νερά –μην τύχει και αλλάξει κάτι στο πολιτικό τοπίο, μην τύχει και πλακώσουν τίποτα άπλυτοι και μας πάρουν τις καρέκλες –προσοχή σύντροφοι! Εξορίες, εκτοπίσεις, ξύλο, διωγμοί, φυλακές, εμφύλιος, εκτελέσεις –τόσο κόπο κάναμε για να βρεθούμε μέσα στο κοινοβούλιο, «μην χύσουμε την καρδάρα με το γάλα» τώρα που γίναμε καθεστώς! Δεν βλέπεις τους συντρόφους Κνίτες που κλειδαμπαρώσανε τις σχολές για να μην τις καταλάβουν οι ταραξίες; Δεν βλέπεις τη συντρόφισσα Αλέκα που δέχεται τα ολόθερμα συγχαρητήρια του Καρατζαφέρη επειδή το ΚΚΕ περιφρουρεί τις πορείες του; Δεν βλέπεις τους δύο Αλέκους (σα σίκουελ του σίκουελ «Οι Δύο Τζέικ» είναι αυτοί) που πλακώθηκαν στα πλασιεδιλίκια μπας και καπελώσουν όσους φωνάζουν στους δρόμους; «Βλέπε, άκου, σώπα» μαλάκα.

Ακούω και ειδήσεις πολλές, σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις –κάνουν ήδη απολογισμό των γεγονότων, ενώ τα γεγονότα ακόμα καλπάζουν. Βιάζονται, βλέπεις. Πρέπει να παίξουν διαφημιστικά σποτ, αλλά ποιος θα τους δώσει διαφημίσεις όταν καίγεται η Αθήνα; Πως θα κατέβει ο κόσμος να αγοράσει; Κατανοούν την οργή των παιδιών, σκύβουν το κεφάλι στοργικά πάνω στα αιτήματά τους, δικαιολογούν το ξέσπασμά τους αλλά «θα πρέπει να διακόψουμε τη ροή του προγράμματος για τις απαραίτητες διαφημίσεις και σε λίγο πάλι κοντά σας». Θα πρέπει να διακόψουμε τη ροή της εξέγερσης για το απαραίτητο καταναλωτικό όργιο κι από του χρόνου πάλι στις επάλξεις.

Ακούω επίσης τους καταστηματάρχες να θρηνούν για τις τρομακτικές ζημιές στο κέντρο της Αθήνας –«μεγάλο πλήγμα στον παραγωγικό κλάδο σε περίοδο κρίσης», λένε οι μορφωμένοι σχολιαστές –από πότε ρε πιθήκια έγινε «παραγωγικός κλάδος» το εμπορικό κατάστημα και η τράπεζα; Τι παράγουν για πείτε και σε μένα να ξέρω! Μεταπράτες είναι, μεσάζοντες, ενδιάμεσοι. Και πως γίνεται να υπάρχει κρίση από τη μια μεριά, αλλά τα μαγαζιά να μη δουλεύουν λόγω των ταραχών; Δηλαδή αν σταματήσουν οι πορείες θα γεμίσει το πορτοφόλι των καταναλωτών; Βλέπω και τους δρόμους του κέντρου στο καπάκι –κάτι τράπεζες καμένες, κάποια αυτοκίνητα πολυτελείας… Αλλά πουθενά δε βλέπω το σεληνιακό τοπίο που μου έταξαν –τι έγινε δηλαδή; Προλάβανε και αποκαταστήσανε τις ζημιές στο τσακ μπαμ;

Ακούω τριγύρω τους «γενναίους του Μπρανκαλεόνε» να κριτικάρουν με ύφος βετεράνου των οδομαχιών. Αν ήταν αυτοί εκεί έξω δεν θα σπάγανε βιτρίνες, θα απαγόρευαν το πλιάτσικο, θα οδηγούσαν κάθε διαδήλωση κατευθείαν στον στόχο της –μη σου πω ότι θα ανάγκαζαν τους ΜΑΤατζήδες να πετάξουν τα γκλοπς και να ενωθούν μαζί τους! Τώρα, γιατί δεν τα κάνουν όλα αυτά και αρκούνται στην παρακολούθηση των γεγονότων από την κλειδαρότρυπα … Δεν το έχω ακούσει ακόμα αυτό. Ούτε έχω ακούσει τι κάνανε στα νιάτα τους μετά τη δολοφονία του Καλτεζά, όταν ο δολοφόνος αθωώθηκε με δόξα και τιμή. Εκφράσανε την αγνή και άδολη αγανάκτησή τους υποθέτω. Κι έτσι έδωσαν ένα γερό χτύπημα στο σύστημα –αλλάξανε τον κόσμο! Υποθέτω. Γι΄αυτό τώρα την έχουν δει «πουτάνες στα κρεβάτια σας ν΄ακούσουμε ειδήσεις» -τσιμπάνε κουτσομπολίστικα μονόστηλα εφημερίδων προσπαθώντας να αποδείξουν τέρατα. Όσοι τα σπάνε είναι περίεργοι τύποι, μάλλον κατευθυνόμενοι, ίσως βαριεστημένα βουτυρόπαιδα, σαν το παιδί που σκότωσε ο μπάτσος. Και τα σπάνε τόσο βιαστικά για να προλάβουν να κάνουν Χριστούγεννα στα χιονοδρομικά κέντρα, στα σαλέ και τις Ευρώπες. Και όσοι τα σπάνε είναι κλέφτες, πλιατσικολόγοι, λιγούρια, μετανάστες –φορτώνουν εμπορεύματα σε σακιά για να τα πουλήσουν στη μαύρη. Μέχρι και στην πρωτοβουλία των αναρχικών να μαζέψουν χρήματα για να τα δώσουν στη γριούλα που της σπάσανε το περίπτερο –μέχρι κι εκεί πρόβλημα βρήκαν, το πιστεύεις; Δεν τους άρεσε η τράπεζα στην οποία ανοίχτηκε ο λογαριασμός συμπαράστασης! Γιατί, βλέπεις, πήγανε οι αναρχικοί και ανοίξανε λογαριασμό στη Γιούρομπανκ που είναι κάργα αντιδραστική –δεν πήγανε στη Λαϊκή Επαναστατική Τράπεζα, ας πούμε! Ντροπή σας ρε! Χάθηκαν οι τράπεζες που πρωτοστατούν στον αγώνα της κοινωνικής αλλαγής; Στη Γιούρομπανκ βρήκατε ρε; Ντροπή σας που τα σπάτε, ντροπή σας που μαζεύετε λεφτά για γριούλες, ντροπή σας που διαδηλώνετε, ντροπή σας γενικώς!

Μόνο την κυβέρνηση δεν ακούω. Τσιμουδιά αδερφάκι μου! Ο πρωθυπουργός ασχολείται με τα σημαντικά προβλήματα του τόπου (δημοσκοπήσεις, αναστήλωση της προσωπικής του εικόνας, συγκαλύψεις, σοβαντίσματα, ψευδοροφές), βάλανε και τον Κούγια κυβερνητικό τους εκπρόσωπο τώρα που έφυγε ο Ρουσσόπουλος -καθάρισαν αυτοί. Γυρνοβολάνε την άποψη ότι η δολοφονία του πιτσιρικά ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, μια «κακιά ανθρώπινη στιγμή», την ώρα που οι μπάτσοι πυροβολούν στους δρόμους, δέρνουν, ψεκάζουν και ποδοπατάνε παιδάκια. Πολλά μεμονωμένα περιστατικά, ο θρίαμβος της ατομικότητας. Η αστυνομία (σε συλλογικό επίπεδο) υπερασπίζεται την δημοκρατία και την κοινωνική σταθερότητα, αλλά (σε ατομικό επίπεδο) παρεκτρέπεται. Άνθρωποι είναι κι αυτοί –τι να κάνουν; Φοβούνται, χάνουν την ψυχραιμία τους –ξέρεις τι είναι να σου πετάξουν νεράντζι; Ξέρεις πόσο επικίνδυνες είναι οι καθιστικές διαμαρτυρίες; Χρειάζεται αμυντική τακτική εδώ πέρα –«η τάξις, η γαλήνη, η κοινωνική σταθερότης» κλυδωνίζονται από τις συνεχόμενες διαδηλώσεις. «Να απαγορευθούν λοιπόν οι διαδηλώσεις ή έστω να διαλύονται εν τη γενέσει τους» -για το καλό της δημοκρατίας. Και των εμπόρων. Και των ιδιοκτητών Πόρσε Καγιέν. Και του προφίλ της κυβέρνησης –βεβαίως. Γιατί, σε διαφορετική περίπτωση, θα ακολουθούσαν την κλασσική τακτική των παραιτήσεων. Όλοι οι εμπλεκόμενοι, Αττικάρχης, Γενικός Γραμματέας, Υπουργός –έστω για λόγους ευθιξίας. Κανονικές παραιτήσεις –έτσι; Και δεν θα περίμεναν να γίνει της πουτάνας τόσες μέρες, ελπίζοντας –τι; Να βαρεθούν τα παιδιά και να γυρίσουν στα σχολεία τους; Να τα λιώσουν οι μπάτσοι; Ή μήπως να χοντρύνουν τόσο πολύ τα πράγματα ώστε να πάνε σε αναγκαστικές εκλογές; «Η χώρα έχει περιέλθει σε ακυβερνησία, ζητώ νωπή (το αντίθετο του ‘κατεψυγμένη’) λαϊκή εντολή προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κατάσταση» -κάπως έτσι την κόβω τη δήλωση του Πρωθυπουργού. Αλήθεια, γιατί η χώρα «περιήλθε»; Τι φταίει; «Να δεις θα φταίει η τριλογία. Η ντίσκο, το χασίς τα Γιου Εφ Οου». Μάλλον έτσι θα είναι.

Χτες το μεσημέρι άκουσα φωνές κάτω από τη δουλειά μου –«μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι» και τέτοια. Βγήκα στο μπαλκόνι, πιτσιρίκια περνάγανε, μάτια αγριεμένα, πρόσωπα σταμπαρισμένα από χημικά αέρια –αεράτα παιδιά, όπως πρέπει να είναι τα παιδιά όλου του κόσμου. Τουμπάρανε έναν κάδο απορριμμάτων αλλά δεν ξέρανε τι να κάνουν μετά –υπάρχει, βλέπεις, αυτή η απορία στο θέμα της διαχείρισης των σκουπιδιών. Τι να τα κάνεις τα σκουπίδια που σου μαθαίνουν στο σχολείο; Πώς να κουμαντάρεις τα σκουπίδια που σου στρετσάρει στο κεφάλι η τηλεόραση, οι γονείς, το λάιφ στάιλ; Πως θα περπατήσεις την κάθε μέρα σε δρόμους τίγκα στο σκουπίδι; Τελικά, οι πιτσιρικάδες προσπάθησαν κάπως να κάψουν τον ρημαδο-κάδο απορριμμάτων –μπας και ξεφορτωθούμε κανένα σκουπίδι –δεν το βλέπω και τόσο παράλογο αυτό. Λίγο πριν δίνανε λουλούδια στους μπάτσους κι εκείνοι τους ψέκαζαν με χημικά. Πετάγανε νεράντζια και αλεύρι όσο οι μπάτσοι τους κυνηγάγανε να τους λιανίσουν. Ποιους κυνηγάγανε; Αυτούς που έφευγαν!
Και οι πιτσιρικάδες δεν κατάφεραν να βάλουν φωτιά στον κάδο, βγήκανε έξω οι εργαζόμενοι, φοβήθηκαν μην τους κάψουν τα αυτοκίνητα αυτά τα παιδιά με τα καμένα όνειρα. Και αναθάρρησαν οι εργαζόμενοι όταν έφτασε μια διμοιρία ΜΑΤατζήδων –τους έβλεπα να περνάνε από δίπλα μου με ατσαλάκωτες στολές –τρέξανε να σηκώσουν τον κάδο από το οδόστρωμα, να βάλουν τα σκουπίδια στη θέση τους. Να διώξουν τα παιδιά, να βάλουν τα σκουπίδια στη θέση τους. Κάπως έτσι.

Λοιπόν, μετά από τα τόσα που άκουσα λέω να πειστώ. Να συμφωνήσω με τον Λεωνίδα Κύρκο, να ενδιαφερθώ για τις θέσεις των κομμάτων, να εμποτιστώ από τηλεοπτικές αναλύσεις, να κατανοήσω την αγωνία των καταστηματαρχών, να δω το φως το αληθινό κάτω από το πρίσμα των βετεράνων του καναπέ, να υποστηρίξω την κυβέρνηση, να υπεραμυνθώ της τάξης, της γαλήνης και της κοινωνικής σταθερότητας. Και να κατακεραυνώσω τους εχθρούς της δημοκρατίας, τους άθλιους τρομοκράτες, κουκουλοφόρους, προβοκάτορες.

Αυτοί φταίνε για όλα, αυτοί είναι οι υπεύθυνοι, αυτοί είναι οι ένοχοι. Αυτοί.

(Επισυνάπτω χαρακτηριστικό δείγμα κουκουλοφόρου προς διευκόλυνσιν των Αρχών και προκειμένου να προστατευθεί το κοινωνικό σύνολο).

(η φωτογραφία είναι από το indymedia)


Λοβοτομήστε τον ρε μαλάκες –τι περιμένετε;

Υ.Γ.: Έλα όμως που κάποιοι τα λένε καλύτερα από μένα, όπως ο pikei και ο Σαμσόν Ρακάς!

20 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

ell είπε...

Εδώ κ μέρες γραφεις τα αυτονόητα που δεν ξέρω αν φταιει η αλλοτροιωμενη συνειδηση κάποιων που δεν μπορούν να τα δουνε

ή υπάρχουν πολλες πραγματικότητες κ ο καθένας επιλεγει αυτή που τον βολευει

ή έχουμε συνηθισει τόσο πολύ κάποια πραγματα που μας δίνουνε την ψευδαίσθηση ηρεμίας κ τάξης κ όταν κάποιοι υποτιθεται τη χαλανε μας τρομάζει, ναι, φοβουνται τα παιδια, την αυριανή κοινωνία που μπορεί να μη συνεχίσει να είναι απωχαυνωμένη
κ κάνουν διαχωρισμό καλών κ κακών παιδιών

"Τα καλα είναι αυτά που όταν μεγαλωσουν θα γινουν σαν τα σκατόμουτρά μας. Τα κακα τα σκοτωνουμε οσο είναι μικρά."
(αντεγραμένη η παραπάνω φραση)

ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΑΓΜΑ Η ΣΥΝΗΘΕΙΑ

δεν περιμενα τέτοια συμπνοια ΚΚΕ με ΛΑΟΣ κ ας τους έχω βρίσει άπειρες φορές

The Motorcycle boy είπε...

Καλώς την και σε έψαχνε στο χτεσινό μου ποστ (συνέχεια της ιστορίας) ο outsider!

Νομίζω οτι στα αυτονόητα έχουμε πρόβλημα κατανόησης -τα δυσνόητα τα έχουμε ήδη θάψει βαθειά και δεν τα αγγίζουμε μη μας πληγώσουν (ή μη μας ξυπνήσουν).

Δεν υπάρχουν καλά και κακά παιδιά φιλενάδα, γι΄αυτούς εκεί έξω δεν υπάρχουν καλά και κακά παιδιά. Υπάρχει μια παιδικότητα που πρέπει να πυροβοληθεί στον κρόταφο (ή στην καρδιά). Με συνοπτικές διαδικασίες. Έτσι το βλέπω εγώ.

Άστους να μαλακίζονται το λοιπόν -στο τέλος τα παιδιά θα αντέξουν περισσότερο από αυτούς. Επειδή εκείνα είναι παιδιά κι αυτοί (εμείς) είναι (είμαστε) με το ένα πόδι στον τάφο.

Naurgul είπε...

Πολύ ωραίο το σημερινό. Θα κρατήσω το "να βάλουν τα σκουπίδια στη θέση τους", νομίζω συνοψίζει το όλο ζήτημα.

ell είπε...

Ναι...
γενικά τα λετε κάποιοι πολυ καλύτερα

δεν διάβασα την ιστορία σου ακόμα

κ γενικά αυτές τις μέρες λίγα σχολια διαβαζα από το τα ποστ σου

Υ.Γ. μακάρι ρε Μότορ (για το τελευταίο που λες) γιατί ακούω για "κινήσεις" που λέω "όχι" εις βάρος τους θα είναι, δεν πρεπει να το κάνουν αυτό...
μεχρι τώρα οκει, αλλά απο δω κ πέρα για κάποια που ακουω είμαι μπερδεμένη κ ψιλοφοβάμαι

The Motorcycle boy είπε...

Naurgul ευτυχώς πήρε να φυσσάει εκεί έξω κι άντε να τα μαζέψεις. The wind cries Mary που έλεγε κι ο μακαρίτης.

ell, καλύτερα-χειρότερα, να τα λέμε τουλάχιστον. Αυτό έχει σημασία.

Καμιά κίνηση δεν μπορεί να είναι σε βάρος τους, μόνο η ακινησία στην οποία θέλουν να τους καταδικάσουν -μόνο αυτή θα είναι σε (το) βάρος τους.

ClouD είπε...

Boy, σωστά τα λες φίλε.

Καλά τα χώνεις στους δεινόσαυρους και σε όσους δεινοσαυρίζουν, αλλά αυτό το "να βγει κάτι" από μόνο του, ή το "αφήστε τα παιδιά ήσυχα" είναι και τα δύο, παρότι ωραίες σκέψεις, από μόνα τους ανεπαρκή.

Για εμένα τώρα αμφισβητούνται έντονα μερικά πολύ ισχυρά φαντάσματα*, τα οποία επιστρατεύουν κάθε "μέσο" για να κρατηθούν. Είπα σε κάποιο προηγούμενο σχόλιο "και τι να βγει;", γιατί σκεφτόμουν ότι αργά ή γρήγορα αυτό που γίνεται στους δρόμους θα λήξει. Αν δεν γεννηθούν νέα φαντάσματα*, η λοβοτομή είναι αναμενόμενη και θα γίνει αναγκαστικά "οικειοθελώς".

Δεν θα επεκταθώ, γιατί θα αρχίσω να κατηγοριοποιώ ανθρώπους με τρόπο που δεν είναι απαραίτητα γόνιμος.

*Για τα φαντάσματα τσέκαρε κάποιον που τα είπε εκτός "μάχης", ψύχραιμα και εξαιρετικά έξυπνα.

http://virtualschool.edu/mon/Quality/PirsigZen/

Part 1: Chapter 3. Ταγκάρω επιφανειακά: "Do you believe in ghosts ?"

Καλή συνέχεια με τον εξορκισμό της υποκρισίας.

The Motorcycle boy είπε...

Cloud δεν ξέρω πως να σε ευχαριστήσω για το λινκ στη βιβλιάρα του Πίρσιγκ, αιώνες το έψαχνα ηλεκτρονικά -επειδή ήθελα να χρησιμοποιήσω αποσπάσματά του όσο ήμουνα μακριά από τη βιβλιοθήκη μου.

Τι θα βγει απ΄όλα αυτά; ας κάνουμε την ερώτηση. Καινούργιοι άνθρωποι -αυτό θα βγει φίλε μου. Από τη γενιά του Πολυτεχνείου, συμβιβάστηκαν πολλοί, τρελάθηκαν ακόμα περισσότεροι και έμεινε μια μαγιά που δεν τα κατέβασε και το πλήρωσε.
Από το '80 μείνανε άλλοι -περισσότεροι, λιγότεροι δεν έχει σημασία. Από το '90 επιβίωσαν κάποιοι -πόσοι; Δε με νοιάζει. Κι από αυτά τα παιδιά κάποιοι θα μείνουν -μόνο που θα είναι πιο δυνατοί από τους προηγούμενους. Αυτό εγώ περιμένω.

Περί φαντασμάτων θα σου απαντήσω συνοπτικά και αισιόδοξα, αναφέροντας "Το φάντασμα στη μηχανή". Θυμάσαι έτσι;

ClouD είπε...

Ε θα με ευχαριστήσεις διαδίδοντας τις διαφωτιστικές οπτικές του κυρίου με το παράξενο μαχαίρι! :-)

Όχι, δε θυμάμαι και μάλλον αυτό έχει να κάνει με το ότι δεν έχω ολοκληρώσει ακόμα το βιβλίο γιατί στο ενδιάμεσο της ανάγνωσης πιάστηκα με μια ιστορία για τριαντάφυλλα που γυρίζει στον εδώ τόπο και την πάτησα. Μπορεί και να μη θυμάμαι επειδή αναφέρεσαι σε κάτι άλλο που δεν έχω υπόψιν μου.

Σε κάθε περίπτωση, μη δίνεις βάση στις ερωτήσεις που κάνω. Δεν τις κάνω γιατί θεωρώ ότι υπάρχουν απαντήσεις. Στο κάτω κάτω, ως παραλίγο πιτσιρικάς [ακόμα στα πρώτα της τρίτης δεκαετίας], αυτό που βλέπω είναι απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις γύρω από το "τι θα βγει". Όλοι έχουν μία έτοιμη απάντηση, πήξαμε στις απαντήσεις από τους διαχειριστές του μέλλοντος και τους σάπιους προφήτες. Απαντήσεις αυτής της μορφής νομίζω είναι αυστηρά εσωτερικής παραγωγής και κατανάλωσης. Ίσως γι αυτό και τόσος κόσμος είναι καλά, γι αυτό είναι σκατά, γι αυτό είναι Χ,Υ,Ζ, και κοιμάται ήσυχος. Ψωνίζει μία ή δύο, ή τρεις ή τέσσερις απαντησούλες από το λυσάρι και είναι κομπλέ. Θανατίλα λέμε!

Το τι θα βγει, όποιος είναι διατεθειμένος να το πει ρέπει προς τους Τομ Ρομπινσικούς Αδύναμους Κρίκους στα μάτια μου.

Μία ερώτηση είναι "τι λείπει" και φτάσαμε εδώ. Τι λείπει, χρειάζεται να αναλογιστούν όσοι δεν είναι στο δρόμο προς τα έξω από αυτό τον χιλιομπαλωμένο τόπο και δεν ψάχνουν απλώς για μία "σύνταξη" εσωτερικής τάξης. Χρειάζεται, μπας και δούμε κανά νέο φάντασμα να παίρνει σάρκα και οστά.

Να μη σε ζαλίζω, σχολίασα γιατί σε βλέπω να χτυπάς στερεότυπα, τρικλοποδιές και καπελώματα, αλλά σε ένιωσα λίγο μηδενιστή. Μία άλλη χαζή -και λίγο φρικαλέα αν απαντηθεί βιαστικά ή μπροστά στην οθόνη- ερώτηση είναι : "τι μας μένει;".

Ερωτήσεις λοιπόν.

Ανώνυμος είπε...

Το μόνο που μένει είναι η εμπειρία από τις πορείες. Το σπάσιμο του τσαμπουκά σου και του φόβου σου. Ο οποίος πάντα επιστρέφει άλλα λιγότερος.

Αυτά τα παιδιά βέβαια θα ξαναβγούν σύντομα στους δρόμους γιατί όπως φαίνεται έχουμε εξοστρακισμό.

head charge είπε...

Για τον Κύρκο πέρα από τα τετριμμένα αλλά ειλικρινή αισθήματα τύπου "σέβομαι τους αγώνες του σε πολύ δύσκολες εποχές" κτλ. μου ειχε πέσει το σαγόνι όταν διάβασα τι έλεγε σε προ διετίας συνέντευξή του στον Παπαχελά:

- Το 1973 είχατε εκφράσει την άποψη πως η Αριστερά έπρεπε να εκμεταλλευθεί τα ανοίγματα του Σπύρου Μαρκεζίνη;

- Και εξακολουθώ να το πιστεύω. Χωρίς τα ανοίγματα του Μαρκεζίνη το Πολυτεχνείο ήταν αδιανόητο και υποστήριζα ότι στις εκλογές, όπου ο πολίτης θα είναι ο ίδιος υποχρεωμένος να συγκρουστεί με την δικτατορία, ήταν μια ευκαιρία να τεθεί σε κίνηση ο λαϊκός παράγοντας, ο οποίος έμεινε ακίνητος όταν έγινε η Μεταπολίτευση. Η Μεταπολίτευση έγινε απόντος του λαού.

- Είχατε αντιληφθεί την έκταση του Πολυτεχνείου και πού πήγαινε το πράγμα;

- Στην αρχή όχι, αλλά στην πορεία το συνειδητοποιήσαμε όλοι μαζί. Ημασταν αντίθετοι συνολικά στα αναρχικά συνθήματα και προσπαθήσαμε να ενημερώσουμε μέσα στο Πολυτεχνείο ότι δεν ήταν αυτή η γραμμή που θα μπορούσε να είναι παραγωγική. Το θέμα ήταν κάτω η χούντα και όχι, κάτω ο καπιταλισμός, κάτω το κράτος και οι ανοησίες, οι οποίες διατυπώνονταν από τους αναρχικούς μέσα στο Πολυτεχνείο. Και τελικά επικράτησε αυτή η πολιτική.



http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100057_03/12/2006_207564

The Motorcycle boy είπε...

Cloud, μεγάλη ζημιά -που ν' ακούσεις πως έβγαλα την κόρη μου! Ακόμα βέβαια προσπαθώ να βρω σε τι κατάσταση βρίσκεται ο υπολογιστής όταν είναι κλειστός.

Οι ερωτήσεις είναι για όλους μας. Για να τις σκεφτόμαστε, όχι τόσο για να απαντάμε.

Και μεταξύ μας, τις ίδιες ερωτήσεις έχω κι εγώ -το ξανάγραψα σε σχόλιο, ελπίζω κάποτε να τις συζητήσουμε όταν θα έχουμε όλο το χρόνο. Πάνω στα ερείπια.

Ανώνυμε, και η ελπίδα. Πόσο καιρό είχαμε να τη νιώσουμε, πόσον καιρό είχαμε να σκεφτούμε αυτή την κωλολέξη;

head μετά τον Ανδρουλάκη που περηφανευόταν οτι έκλεισαν στα υπόγεια του Πολυτεχνείου τους αναρχικούς (και φυσικά τους άφησαν βορά στους ΕΣΑτζήδες) καιρός ήταν να παραδεχτεί κι ο Κύρκος οτι μπήκαν οι δικοί του να μαγαρίσουν την εξέγερση του '73. "Το θέμα ήταν κάτω η χούντα και όχι, κάτω ο καπιταλισμός, κάτω το κράτος και οι ανοησίες, οι οποίες διατυπώνονταν από τους αναρχικούς μέσα στο Πολυτεχνείο." Πες μου τώρα, αν ο κερατάς που τα λέει αυτά τα πράγματα μπορεί να χρησιμοποιεί τον όρο "Αριστερά". Όχι, πες μου γαμώ το στανιό μου!

Utopia είπε...

Ξυπνάς ένα πρωί(αν ξυπνήσεις)και βλέπεις ότι η παλάμη σου έχει εφτά δάχτυλα.Να γράψεις ή να μουτζώσεις;
Βέβαια,γράφοντας εκδικούμαστε τα πράγματα,έλεγε ο Καρούζος.Άσε που Scripta manent-σωστά;
Εσύ πάντως,μια χαρά μουτζώνεις γράφοντας...

Υ.Γ.Αυτό το...Scripta manent,πάει για τον Κύρκο.Γαμώ την αριστερά τους,γαμώτο!

b.b. chris είπε...

Υπάρχει ακόμα Αττικάρχης?
Νόμιζα ότι δεν κάνανε πλέον.

Την Δευτέρα το πρωί περπάτησα όλο το κέντρο. Εκεί που έγιναν τα επεισόδια.
Αν δεν είχα μάθει από κάπου ότι έγινε χαμός, δεν θα έβλεπα καμία διαφορά στην Αθήνα.Οι ζημιές ήταν πολύ καλά καμουφλαρισμένες θα έλεγα...

The Motorcycle boy είπε...

Utopia όχι "γαμώ την αριστερά τους" -αλλά "μη γαμάτε άλλο την αριστερά". Για να παραφράσω τον σύντροφο Λεωνίδα, "τους απαγορεύω να χρησιμοποιούν τον όρο 'αριστερά'".

Β.Β. οι ζημιές ήταν καθαρά θέμα τηλεοπτικής κάλυψης. Το έχω ξαναγράψει, ο εμπορικός σύλλογος ανακοίνωσε οτι "στο 80% των καταστημάτων που έγιναν ζημιές επρόκειτο για απλή θραύση υαλοπινάκων". Εγώ κι εσύ τι άλλο να πούμε;

paperflowers είπε...

Κι εγώ πέρασα απ'το καμμένο κέντρο, μετά τη δήλωση του Κακλαμάνη ότι οιζημιές ήταν ανάλογες των βομβαρδισμών του Β' Παγκοσμίου και απογοητεύτηκα από τα ειδικά εφέ της ταινίας..

Πάντως, το μόνο ίσως που έχω καταλάβει απ'όλα αυτά, είναι το πόσο βολεμένοι είμασταν ΌΛΟΙ μέσα στους ρόλους που παίζαμε.
Του "νοικοκυραίου", του "αναρχικού", του "οπαδού", του "αντιδραστικού", του "τρέντυ", του "αστού", του "συνδικαλιστή", κτλ κτλ κτλ. ΟΛΟΙ!!!
Γιατί τώρα που δόθηκε η ευκαιρία για την κανονική παράσταση, ζητάμε κι άλλες πρόβες.
Κι αυτό τελικά είναι το πιο τρομακτικό απ΄όλα...

indictos είπε...

MEGA CHANEL 5:45 ξημερώματα ειδήσεις (ή κάτι τέτοιο) με μιά κοπέλα που αλλάζει χρώμα μαλλιών πιό συχνά από ότι ο υπόλοιπος κόσμος σώβρακο.
Λίνκ με πλατεία Συντάγματος με φόντο το νέο δέντρο, ρωτάει την ρεπόρτερ που μόλις έχει πεί για τις επικείμενες πορείες:
"Μα δεν θα ήταν πολύ ωραίο μετά τις ειρηνικές πορείες να πηγαίνουν όλοι μαζί μετά στα μαγαζιά να ψωνίζουν;"

το καρναβάλι πέρασε και αυτοί
μάσκες πουλάνε στο παζάρι


...και τπτ δεν πήρανε χαμπάρι.

Ανώνυμος είπε...

Με αφορμή τη ΝΕΤ

http://www.youtube.com/watch?v=8XKa8VE7ILI

The Motorcycle boy είπε...

paper έχεις δίκιο. Αλλά λέω οτι πρέπει να ξεκινήσουμε να αποδεχόμαστε τις φοβίες μας, μπας και κάποτε τις ξεπεράσουμε.

Αχ βρε μα τι καλά, πόσο δίκιο έχεις Ίνδικτε! Όλοι μαζί, αγκαλιασμένοι, μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι, μαθητές, αντιεξουσιαστές, συνασπισμένοι, εργάτες, οικοδόμοι, φοιτητές -να κάνουμε γουίντοου σόπιν γιατί (κακά τα ψέμματα) για να πάρεις κάτι από μαγαζί της Ερμού πρέπει να σπάσεις τη βιτρίνα. Αλλιώς, να το πληρώσεις δεν υπάρχει περίπτωση.
Θα συνεχίσουν να πουλάνε μάσκες φίλε μου, έρχεται και καρναβάλι. Είμαστε η χώρα που καταλαβαίνει το λάθος της μετά την πάροδο εξαμήνου -σαν τον πρωθυπουργό μας ένα πράγμα.

Ανώνυμε, το Βε φορ Βεντέτα ήταν μια μαλακία. Και μισή. Σαν το πρόγραμμα της ΕΡΤ.

savon des bebes gentilles είπε...

skata, exeis toso dikio pou se xeperna. eida sta nea pos taxates den itan exostrakismos. toso dikio pou mas xeperna. oti mporoume, opos mporoume; eutuchos gia na mas xeperna;

The Motorcycle boy είπε...

Μας ξεπερνάνε τα παιδιά φιλενάδα κι αυτό είναι οτι καλύτερο μπορεί να μας συμβεί. Και μας ξεπερνάει και το δίκιο -έτσι είναι -επειδή αυτό βρίσκεται δίπλα στα παιδιά.

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι