Απέναντι στόν καπιταλισμό καί στην καταστολή δέν αρκούν οι αφίσσες, η αντιμπατσική βία, τα έντυπα καί οι πορείες για την καταξίωση του εγώ μας αλλά η παρουσίαση μιάς άλλης πρότασης που θα γεφυρώσει εμάς με τους άλλους ώστε η εξουσία να μπαίνει σιγά-σιγά στην άκρη αποδεικνύοντας ότι τά ψευτοεπιχειρήματα της αναγκαιότητάς της ως διαχείριση παύουν να ισχύουν από τήν στιγμή που οι άνθρωποι αρχίζουν να πείθονται μέσα από την συνεύρεση και την αλληλεγγύη πώς μπορούν και χωρίς αυτήν!

Η ανθρωπότητα έχει πεινάσει και πεινάει για τροφή, αλλά έχει πεινάσει για αυτοκίνητα και για τηλεόραση, για εξουσία και για αγιοσύνη, για ασκητισμό και για ακολασία, για μυστικισμό και για ορθολογική γνώση, έχει πεινάσει για αγάπη και αδελφοσύνη, αλλά και για τα ίδια της τα πτώματα, έχει πεινάσει για γιορτές και για τραγωδίες, και τώρα φαίνεται οτι πεινάει για Σελήνη και για πλανήτες. Χρειάζεται μια γερή δόση κρετινισμού για να μπορέσει κανείς να ισχυριστεί οτι όλες αυτές τις πείνες τις επινόησε γιατί δεν κατόρθωνε να φάει ή να γαμήσει αρκετά.