Δευτέρα, Απριλίου 30, 2007

Τα Εξάρχεια κάποιου άβατου μυαλού

Περπάτησα στην πλατεία Εξαρχείων. Είχα φροντίσει, από τα πρώτα μου βήματα σε αυτό το «άβατο των αβάτων» να ξηλώσω τις ετικέτες Λακόστ, και Φρεντ Πέρυ από τα ρούχα μου, περπατούσα σιωπηλός, με σκυμμένο κεφάλι –δείχνοντας τον πρέποντα σεβασμό. Μέσα στην πλατεία συνάντησα τάγματα αναρχικών που είχαν παραταχθεί σε σφιχτές γραμμές. Αποφεύγοντάς τα, έφτασα στο κέντρο της πλατείας, όπου δεκάδες φιλόσοφοι του αντιεξουσιαστικού χώρου ανέλυαν περισπούδαστα την παθογένεια του κρατισμού. Τρομαγμένος από τις αγριεμένες φάτσες γύρω μου, άναψα ένα κερί στον βωμό του Μπακούνιν και απομακρύνθηκα, περπατώντας όσο πιο αθόρυβα μπορούσα. Βγήκα από το «άβατο» γεμάτος δέος –ήμουν ευτυχισμένος που ο πρίγκηπας Κροπότκιν με είχε αξιώσει να επισκεφτώ το μέρος που δεν πατήθηκε ποτέ από αρβύλα ΜΑΤατζή. Μουρμούρισα, «νυν απολύεις τον δούλον σου Τσε Γκεβάρα!» και κατέβηκα δακρυσμένος τη Στουρνάρη.

Μετά ξύπνησα. Ή, μάλλον, έκλεισα την τηλεόραση και πέταξα στα σκουπίδια την εφημερίδα που διάβαζα.


Έχει ξεκινήσει ένα ενοχλητικό γαϊτανάκι στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, το τελευταίο διάστημα –σχετικά με το «άβατο» της περιοχής των Εξαρχείων γενικότερα και της πλατείας ειδικότερα. Οργίλοι εκπρόσωποι των αστυνομικών σκίζουν τις κομματικές τους ταυτότητες μπροστά στην κάμερα, υποστηρίζοντας πως δεν τους αφήνουν να επέμβουν στην περιοχή των Εξαρχείων. Πεφωτισμένοι πολιτικοί μανιάζουν, υποστηρίζοντας πως «η αστυνομία έχει αλωθεί από ανίκανες διοικήσεις» ή πως «το άβατο των Εξαρχείων δεν δημιουργήθηκε την τελευταία τριετία –οι προηγούμενες κυβερνήσεις ευθύνονται γι΄αυτό». Ανάλογα με το κόμμα που εκπροσωπούν –έτσι;

Θεωρούσα την όλη ιστορία, μια ακόμα τερατολογία της τηλεόρασης –μέχρι να διαβάσω ένα σχετικό άρθρο στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία». Τότε τσαντίστηκα για τα καλά! Κι αποφάσισα να γράψω δυο κουβέντες για το «άβατο» των Εξαρχείων –όπως το θυμάμαι εγώ, στα τόσα χρόνια που επισκέπτομαι τη συγκεκριμένη περιοχή.


Κάτι σαν ιστορική αναδρομή

Τα Εξάρχεια λειτουργούσαν στη μορφή που τα πρωτογνώρισα, λόγω των Πανεπιστημιακών σχολών. Η πλατεία βρισκόταν ανάμεσα σε ιστορικές σχολές, τη Νομική, το Χημείο και τη Φιλοσοφική από τη μια πλευρά, το Πολυτεχνείο από την άλλη. Ήταν φυσικό να μαζεύονται εκεί οι φοιτητές –τις εποχές που η φοιτητική ιδιότητα σήμαινε και αντικαθεστωτική ιδεολογία. Και, όπου μαζεύονταν φοιτητές, ήταν λογικό να έρχονται άτομα –έξω από τον φοιτητικό χώρο –αλλά με παρόμοιους ιδεολογικούς προσανατολισμούς.

Οι πρώτοι έγκλειστοι του Πολυτεχνείου το ’73 ήταν άτομα της πλατείας Εξαρχείων, στην πλειοψηφία τους. Ανένταχτοι σε κόμματα –στην πλειοψηφία τους. Οι φοιτητές ήταν μειοψηφία σε αυτό το πρώτο κύμα καταληψιών του Πολυτεχνείου. Γι΄αυτό και οι παράνομες φοιτητικές –κομματικές παρατάξεις μιλούσαν για «προβοκάτορες που κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο» ή σιωπούσαν αμήχανα. Μέχρι να δουν πως η όλη κίνηση είχε προοπτικές και να μπουν με τα τσαρούχια της καπήλευσης μέσα στο ΕΜΠ. Για να συμμετάσχουν στις αναμνηστικές φωτογραφίες.

Τα Εξάρχεια λειτούργησαν σε δυο αντίθετους (αλλά αλληλοσυμπληρούμενους) άξονες κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης και των πρώτων χρόνων της διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Από τη μια συγκέντρωναν μεγάλη μερίδα αντιεξουσιαστών, αυτόνομων και εξωκοινοβουλευτικών αριστεριστών και από την άλλη εγκλώβιζαν τα συγκεκριμένα άτομα σε ένα χώρο πλήρως ελεγχόμενο και αποκομμένο από τις τοπικές κοινότητες. Γι΄αυτό τα Εξάρχεια βόλευαν τις κυβερνήσεις που ήθελαν να ασκούν αστυνομικό έλεγχο στα πιο «ανήσυχα» τμήματα της νεολαίας. Αλλά, επειδή κάθε νόμισμα έχει δυο όψεις –η πλατεία Εξαρχείων δεν λειτουργούσε πάντα σαν χώρος εγκλωβισμού των «ταραξιών». Γιατί, λόγω της φήμης της, συγκέντρωνε όλο και περισσότερες ομάδες ατόμων, αποκτούσε μυθικές διαστάσεις στο μυαλό των πιτσιρικάδων και αποτελούσε πρόσφορο χώρο προάσπισης των ατομικών ελευθεριών από τα «προοδευτικά» αριστερά κόμματα –όλα αυτά δυσκόλευαν την καταστολή.

(η "αναμνησιακή" φωτογραφία ανήκει στον φίλο μου, τον Σκύλο της Βάλια Κάλντα και πάντα έψαχνα αφορμή να τη χρησιμοποιήσω)


Η πλατεία Εξαρχείων υπήρξε ανέκαθεν η μέγιστη ποντικοπαγίδα. Αρκούσαν 5 κλούβες και 2 διμοιρίες ΜΑΤατζήδων για να πνίξουν τον κόσμο σε μια κουταλιά δακρυγόνου. Πράγμα που έκανε πολλές φορές η Ελληνική Αστυνομία –όταν και όποτε ήθελε. Άλλες φορές πάλι, έκλειναν τους γύρω δρόμους και άφηναν μόνο μια δίοδο διαφυγής –οδηγούσαν έτσι τον κόσμο σε συγκεκριμένο μέρος, στη Νομική, στο Πολυτεχνείο, όπου γούσταραν. Και ο κόσμος κλεινόταν στις σχολές –προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού.

Δεν έχω εμπειρία από τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης –αλλά θυμάμαι τις μεθόδους αντιμετώπισης που εφάρμοζε η αστυνομία του «σοσιαλιστικού» ΠΑΣΟΚ. Θυμάμαι τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης, το φλερτ του Αντρέα με τον χώρο των εξωκοινοβουλευτικών, προκειμένου να καπηλευτεί τις ψήφους τους. Σε αυτά τα πλαίσια, το επίσημο κράτος έδειχνε προβοκατόρικη ανοχή στον χώρο των Εξαρχείων. Είχαν βάλει κι εκείνο τον άγιο άνθρωπο, τον Νίκωνα τον Αρκουδέα, Αττικάρχη –είχε πήξει ο χώρος στον ρομαντισμό. Η αστυνομία δεν βάραγε, απλά συνόδευε. «Θέλετε να διαμαρτυρηθείτε; Βεβαίως κι εμείς να σας υποστηρίξουμε –παιδιά του λαού είμαστε όπως κι εσείς άλλωστε! Όμως, εδώ δεν έχετε άσυλο και μπορεί να σας βαρέσει κανένας αψίθυμος. Για περάστε συντεταγμένοι μέχρι το προαύλιο κάποιας σχολής να έχετε το κεφαλάκι σας ήσυχο!» Έτσι δούλευε το κόλπο για μερικά χρόνια και οι σχολές του κέντρου έκαναν μικρά διαλείμματα μεταξύ των καταλήψεων για να πάρουν οι φοιτητές κάποιο πιστοποιητικό από τις γραμματείες. Μαθήματα, σπανίως γίνονταν.

Μέχρι που άλλαξαν τα κόζια, πήραν απόφαση οι «σοσιαλιστές» πως δεν έχει άλλο ψωμί γι΄αυτούς ο εξωκοινοβουλευτικός χώρος, διοργάνωσαν στις κλαδικές τους τις μονάδες κρούσης με το κωδικό όνομα «Αγανακτισμένοι πολίτες» και άρχισε το βρωμόξυλο. Μετέφεραν τις σχολές στην απομονωμένη Πανεπιστημιούπολη, αποστράτευσαν και τον Αρκουδέα –τώρα, κουμάντο έκανε ο Δροσογιάννης.

Η περιοχή των Εξαρχείων γονάτισε από τις συνεχείς επιδρομές των ΜΑΤ. Οι αστυνομικοί πυροβόλησαν πισώπλατα τον Μιχάλη τον Καλτεζά (16 χρονών ήταν, πέταξε μολότωφ σε μια κλούβα και το έβαλε στα πόδια –αλλά οι σφαίρες ήταν, ανέκαθεν, γρηγορότερες) στο τέλος κάποια πορείας για το Πολυτεχνείο, φήμες έλεγαν για έναν ακόμα νεκρό, τα ΜΑΤ έγιναν μόνιμοι θαμώνες της πλατείας και η κυκλοφορία στους γύρω δρόμους ήταν ανέφικτη για άτομα κάτω των 40 ετών. Ξεκινούσες για καφέ και, στην καλύτερη περίπτωση, έτρωγες βρωμόξυλο. Στη μεσαία περίπτωση ξενυχτούσες, ασφαλής στην Ασφάλεια και στη χειρότερη, σου φόρτωναν ότι πρόχειρη κατηγορία κυκλοφορούσε. Σύσταση και συμμορία, αντίσταση κατά της αρχής, παρακώλυση συγκοινωνιών –ταρίφα, 6 με 8 μήνες στις αγροτικές φυλακές.

Όταν βαρέθηκαν να δέρνουν, αποφάσισαν πως η περιοχή των Εξαρχείων έπρεπε να εξαφανιστεί από τον χάρτη με την υπάρχουσα μορφή της. Στα πλαίσια της αναβάθμισης των συνθηκών ζωής στο κέντρο της πόλης βεβαίως! Έτσι έκαναν τη γνωστή «Επιχείρηση Αρετή» -πήραν τις άδειες από όλα τα μπαρ της περιοχής και μάγκωναν όποιον κυκλοφορούσε για εξακρίβωση στοιχείων. Εξάρχεια τέλος! Αναίμακτα για την κυβέρνηση, αν εξαιρέσεις κάτι φωνές του προοδευτικού χώρου που διαμαρτύρονταν για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Μετά ήρθε ο Μητσοτάκης και διέλυσε τις τελευταίες εστίες αναταραχής στην περιοχή των Εξαρχειών. Πως; Απλούστατα –άφησε την αστυνομία να διευρύνει τις σχέσεις της με τον χώρο των ναρκομανών. Τα βαποράκια που κρύβονταν πίσω από τις διμοιρίες των ΜΑΤ σε κάθε φασαρία, τώρα πήραν το πάνω χέρι –ένας απέραντος πρεζότοπος έγινε η πλατεία. Δεν θυμάμαι πόσοι θάνατοι από ναρκωτικά σημειώθηκαν εκείνα τα χρόνια –θυμάμαι μόνο ότι ήταν πολλοί.

Το ΠΑΣΟΚ που ανέλαβε να κυβερνήσει μετά το διάλλειμα Μητσοτάκη, παρέλαβε μια πλατεία Εξαρχείων που φιλοξενούσε μόνο διακίνηση ναρκωτικών και παράνομων cd. Τα βράδια χόρευαν περιπλανώμενοι τσιγγάνοι κάτω από το άγαλμα. Και τα μαγαζιά άνοιξαν πάλι, με καινούργιες διευθύνσεις –η πλατεία Εξαρχείων έγινε ένα μικρό Κολωνάκι. Με φτηνότερο καφέ και χειρότερη θέα. Κάπως έτσι λειτουργεί και σήμερα.


Κάτι σαν δυνάμεις κατοχής

Όποιος δεν βαριέται μπορεί να κοιτάξει σε παλιότερα ποστ μου. Το έγραφα και σε σχόλια, το έλεγε και ο Σκιές Μιλάν τη νύχτα που συναντηθήκαμε στα Εξάρχεια. Υπάρχει κι ένα ποστάκι της Μανταλένας που αναφέρεται στην περιπέτεια που είχε, όταν κάποιοι ΜΑΤατζήδες θεώρησαν πως τους φωτογράφιζε με το κινητό. Βαριέμαι να τα κάνω λινκ όλα αυτά –ένα είναι σίγουρο πάντως:

Από τις αρχές του προηγούμενου Νοέμβρη (με αφορμή ίσως την πορεία του Πολυτεχνείου) η περιοχή των Εξαρχείων ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΕΙΤΑΙ. Αν δε με πιστεύετε, ρωτήστε και τον Άδωνη Γεωργιάδη που παραπονιόταν σε όλα τα κανάλια πως έχει λίγους ΜΑΤατζήδες έξω από το βιβλιοπωλείο του στη Ζωοδόχου Πηγής. Η Ακαδημίας είναι γεμάτη κλούβες, η Σόλωνος έχει διμοιρίες σε κάθε γωνιά, η Ζωοδόχου Πηγής τα ίδια, βάλε και την κλούβα στη Χαριλάου Τρικούπη … Αυτά τα ξέρει ο deuced και αναγκάζεται ο άνθρωπος να καταστρώνει σχέδια απόδρασης κάθε φορά που κατεβαίνει στα Εξάρχεια για ποτό!

Μόνο στην πλατεία Εξαρχείων δεν υπάρχει αστυνομία –αλλά δεν υπάρχει και λόγος! Τι είναι σήμερα η πλατεία; Μην τα ξαναλέμε –κάποιες αξιοπρεπείς καφετέριες, αλλοδαποί που πουλάνε cd και dvd και, βεβαίως, ναρκομανείς. Το εμπόριο ανθεί στην πλατεία και στους γύρω πεζόδρομους –αλλά, είπαμε, δεν ασχολείται η αστυνομία με τέτοια πράγματα! Η πλατεία Εξαρχείων είναι εξίσου «άβατη» για τους αστυνομικούς, με την πλατεία Ηλιούπολης, την πλατεία Νέας Σμύρνης και την πλατεία Κολωνακίου. Αν τολμήσουν να κάνουν ντου σε τέτοιους χώρους, θα σταματήσουν οι μαγαζάτορες να πληρώνουν προμήθεια στα τοπικά αστυνομικά τμήματα –θα πεινάσει κόσμος!

Αλλά, ας υποθέσουμε, για χάρη των Μέσων, πως στην πλατεία μαζεύονται ακόμα άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου. Εγώ δεν τους έχω δει βέβαια, αλλά ας πούμε ότι συγκεντρώνονται τις μικρές ώρες της μέρας (γιατί νωρίτερα η πλατεία σφύζει από άτομα που πίνουν τον καφέ τους και δεν υπάρχει ούτε εκατοστό ελεύθερου πλακόστρωτου) για να επιτεθούν σε ανύποπτα αστυνομικά τμήματα και αθώα τζιπάκια. Πως το βλέπετε; Κάπως έτσι γίνεται; Μάλιστα.

Έγραψα παραπάνω πως η πλατεία Εξαρχείων υπήρξε ανέκαθεν η μέγιστη ποντικοπαγίδα. Το επαναλαμβάνω προς εμπέδωση. Και για να γίνω πιο κατανοητός, θα κάνω μια αντιστοιχία με ένα σύγχρονο ιστορικό γεγονός:

Ο ισχυρισμός πως «ομάδες ταραξιών εφορμούν από την πλατεία Εξαρχείων στις γύρω περιοχές για να κάνουν βανδαλισμούς» ευσταθεί ακριβώς όσο και ο ενδεχόμενος ισχυρισμός πως «οι 300, μαζί με τον Λεωνίδα, όταν οι Πέρσες έμαθαν το μυστικό πέρασμα από τον Εφιάλτη, κυκλοφορούσαν ελεύθερα, περνώντας ανάμεσα από τις γραμμές του Περσικού στρατού κι έτρωγαν κοψίδια στα Καμμένα Βούρλα». Πρέπει να είσαι ηλίθιος ή να έχεις πλήρη άγνοια της περιοχής για να υποστηρίξεις κάτι από τα παραπάνω!

Μα, δεν έχουν επιτεθεί διάφοροι σε διμοιρίες της περιοχής Εξαρχείων; Δεν έκαψαν το αστυνομικό τμήμα της Καλλιδρομίου; Δεν έκαψαν το βιβλιοπωλείο του Άδωνη; Ναι και λοιπόν; Επειδή κάποιοι τα έκαναν όλα αυτά, σημαίνει πως ξεκίνησαν από την πλατεία; Πως έγινε δηλαδή, για να καταλάβω -μαζεύτηκαν κάτω από το άγαλμα και πέρασαν από τις διμοιρίες των γύρω δρόμων ανενόχλητοι; Και γιατί να το κάνουν αυτό, ενώ θα μπορούσαν μια χαρά να δώσουν ραντεβού μπροστά στον «στόχο»; Η απάντηση «για να σκίσουν τις κομματικές τους ταυτότητες οι εκπρόσωποι των αστυνομικών και για να βρουν θέμα με το ‘άβατο’ οι πολιτικοί και οι ειδήσεις» δεν ευσταθεί –εκτός αν δεχτούμε πως αυτοί που έκαναν τις φασαρίες είναι υπάλληλοι της αστυνομίας, των πολιτικών ή των καναλιών.


Κάτι σαν επίλογος

Η περιοχή των Εξαρχείων αστυνομοκρατείται το τελευταίο διάστημα και η πλατεία Εξαρχείων πουλάει, εδώ και πολλά χρόνια, αποκλειστικά καφέδες, cd και πρέζα. Τα Εξάρχεια ήταν, ανέκαθεν, ο αγαπημένος χώρος των ΜΑΤ για ξεχαρμάνιασμα. Η πλατεία Εξαρχείων δεν συγκεντρώνει, πλέον, σημαντικό αριθμό ατόμων του αντιεξουσιαστικού ή του ευρύτερου εξωκοινοβουλευτικού χώρου.

Τότε γιατί όλη αυτή η βαβούρα με το «άβατο»; Μήπως γιατί «ρίξε λάσπη, ρίξε λάσπη –όλο και κάτι μένει στο τέλος», που έλεγε κι ο μακαρίτης ο Γκαίμπελς; Μήπως γιατί, αύριο, η αστυνομία θα αρχίσει μαζικές εφόδους στην περιοχή των Εξαρχείων, συλλαμβάνοντας και ξυλοκοπώντας ότι βρει μπροστά της; Και (σκέψου επιτυχία!) θα σπάσει επιτέλους το «άβατο» της πλατείας Εξαρχείων –ένα «άβατο» που δεν υπάρχει, αλλά, γι΄αυτό ακριβώς μπορεί εύκολα να συντριβεί.


Η περιοχή των Εξαρχείων είναι γεμάτη στέκια μεταναστών, χώρους εναλλακτικής πληροφόρησης και γραφεία ακτιβιστών. Οργανώσεις, καθ΄όλα νόμιμες που δεν σχετίζονται με πρακτικές βίας. Οργανώσεις πολιτικής παρέμβασης. Και πολύ φοβάμαι, πως σε ενδεχόμενες επιχειρήσεις εκκαθάρισης της περιοχής –οι μόνοι που θα συλληφθούν, θα είναι τα μέλη αυτών των οργανώσεων. Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις, αυτοί που την πληρώνουν είναι, πάντα, οι «συνήθεις ύποπτοι». Οι εύκολοι στόχοι.

46 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

diml είπε...

Ενδιαφερον κατατοπιστικοτατο και ορθο αρθρο (γιατι αρθρο ηταν δεν ηταν post). για να θυμουνται οι παλιοι να μαθαινουν οι νεοτεροι μπας και ολοι μαζι ξυπνησουμε.

The Motorcycle boy είπε...

diml ευχαριστώ πολύ -εντάξει, είναι λίγο σεντονοειδή τα ποστ μου. Ελπίζω πάντως να γράφω σκέτες μαλακίες και να μην δω καινούργιο πογκρόμ στα Εξάρχεια.

ΠΡΕΖΑ TV είπε...

Πραγματικα απολαυστικο το αρθρο σου.
Δυστυχως καποιοι καρεκλοκενταυροι δημοσιοκαφροι και λοιποι αδιαφοροι φορεις προσπαθουν να περασουν νεα μετρα και τρομονομους με το κλασσικο τροπο των στημενων επεισοδιων...
Και το τραγικοτερο ειναι οτι υπαρχει κοσμακης που τους πιστευει...

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Αχ, μπράβο μοτοσακέ! Έπιασε τόπο η φωτό!
Να προσθέσω ότι τα Εξάρχεια ήταν από καιρό χώρος άμυνας.
Στα Δεκεμβριανά, όταν το αγγλικό τανκ προσπαθούσε να μπει στην πύλη της Στουρνάρη του ΕΜΠ, που τον υπερασπιζόταν ο λόχος της ΕΠΟΝ «Λόρδος Βύρωνας» (Γρηγόρης Φαράκος, Ιάννης Ξενάκης κ.α.), ένας νεαρός έβγαλε πολυβόλο στην βεράντα του πατρικού του, στη «γαλάζια πολυκατοικία» στην κορυφή της πλατείας και άρχισε να γαζώνει το τανκ. Τότε δεν υπήρχαν και πολλές πολυκατοικίες και τα πυρά, καθώς έρχονταν από λοξά, έπλητταν τους άγγλους φαντάρους, που βάδιζαν κρυμμένοι πίσω από το τανκ. Ο τότε πιτσιρικάς λέγεται Λεωνίδας Κύρκος και μένει ακόμη στη γειτονιά...

The Motorcycle boy είπε...

Μόνο αδιάφορι δεν είναι φίλε. Το τραγικό πάντως ξέρεις πιο είναι; Που είδα τις προάλλες τα δελτία ειδήσεων και τους αυτόπτες να ουρλιάζουν και χρειάστηκε να ψάξω στο indymedia για να βρω την ανακοίνωση της αστυνομίας για την επίθεση στο τμήμα της Καλλιδρομίου! Και η αστυνομία έλεγε πως κάηκαν στην επίθεση, ένα περιπολικό, δυο αστυνομικά αυτοκίνητα με συμβατικές πινακίδες και κάτι μοτοποδήλατα που είχαν κατασχεθεί! Έχουμε περάσει σε ΑΛΛΗ σφαίρα παραπληροφόρησης, λέω.

The Motorcycle boy είπε...

Να είσαι καλά Σκύλε μου. Η φωτογραφία είχε πιάσει τόπο, για εμένα τουλάχιστον, πριν τη χρησιμοποιήσω.
Έχω ακούσει κι εγώ αυτές τις παλιές ιστορίες για τα Εξάρχεια και άλλες ακόμα για την αντίσταση της περιοχής σε διάφορες περιόδους. Αλλά είπα να γράψω αυτά που έτυχε να δω -μόνο. Για τα υπόλοιπα, δεν είμαι ο καταλληλότερος για να τα αναφέρω.
Υ.Γ.: Η γαλάζια πολυκατοικία! Με συγκίνησες! Ο Κύρκος δεν έφυγε ποτέ από την περιοχή από όσο θυμάμαι ...

Queerdom είπε...

Σε ευχαριστώ για αυτή την ιστορική αναδρομή, πάντα μ'αρέσει να ακούω για τα Εξάρχεια όπως δεν τα γνώρισα ποτέ, αν και κάπου την ιδέα τους την έχω νιώσει. Λόγω της νεαρής ηλικίας (24) τα Εξάρχεια τα έχω ζήσει αποκλειστικά όπως τα περιγράφεις, σαν έναν πρεζότοπο, με καφέ και cd..Αλλά ακόμα εκεί πηγαίνω για καφέ, για ποτό, γιατί όσο κι αν δεν υπάρχουν αυτοί που κάποτε υπήρχαν στην πλατεία, υπάρχουν ακριβώς αυτά που είπες, στέκια, εναλλακτικοί χώροι, ακτιβιστικά γραφεία και ατελείωτα αφισάκια, που σταματάω και διαβάζω και νιώθω ελπίδα, νιώθω ότι δεν είμαι μόνη, νιώθω ότι κάποιοι σκέφτονται λίγο πιο πέρα κι ας διαφωνώ με πολλά, κι ας βρίσκω κάποια γραφικά, κι ας διαφωνώ με τους αναρχικούς.....Τα πιο έξυπνα συνθήματα στους τοίχους, στα Εξάρχεια τα έχω διαβάσει κι οι άνθρωποι κάπου εκεί είναι, απλά δεν κάθονται πια στα παγκάκια..:)

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Να συμπληρώσω και κάτι άλλο (η μνήμη μου έρχεται και φεύγει, γμτΑλτσχάιμερ!)

Ο (στρατηγός και πολεμιστής του εμφυλίου) Δροσογιάννης δεν παρέλαβε τη σκυτάλη από τον Αρκουδέα. Ο σγός ήταν Υπουργός Δημόσιας Τάνκσης και ο Αρκουδεύς εν Αθήναις προφήτης του.

marquee de mud είπε...

εμενα πολλα με πειραξανε τοτε αλλα το πιο σοβαρο ηταν, καποια εποχη εν μεσω επιχειρησης αρετης ειχε γεμισει ο τοπος πιτσιρικια με ποδηλατα που ετρεχαν τα σκασμενα πανω-κατω αναμεσα σε μας και τους σαφεστατα λιγοτερο επικινδυνους ματατζηδες.

οι οποιοι ματατζηδες ειχαν τα γνωστα ποστα. διπλο, καβενειο, βοξ και καποια στιγμη ακουγες ενα "ανδρες" και αλλαζανε ποστα. το διπλο πηγαινε βοξ, το βοξ καφενειο και αυτοι διπλο. που δεν το λεγαν διπλο τοτε αλλα;;;; οποιος το θυμηθει κερδιζει mp3 human grape που τους ειχα δει λαιβ εκει μεσα. κατω απ'το ιρις ντε.

οσο για το θεμα αρκουδεα δροσογιαννη οπως τα λεει ο σκυλος ειναι. καποια στιγμη ομως πριν την
αντιπυρηνικη του '86 μετα το τσερνομπιλ τα τσουκγρισανε και ανελαβε ο δροσογιαννης να τελειωνει με τους αναρχικοι. εστειλε ο "εγκεφαλος" καμια 50 Ζηταδες να πεσουν πανω στην πορεια που ειχε ηδη φτασει στην ομονοια για να τους διαλυσει. ο πρωτος περασε και εφυγε απο 3σεπτεμβριου. ο δευτερος ομως το εφαγε το μπουκαλι και αρχισε να καιγεται η μηχανη εκει στην πιατσα των ταξι. αρπαξε και κατι ψιλες. μετα βγηκε και διαμαρτυροτανε για λιντσαρισμα. οι υπολοιποι 48 καπως εξαφανιστικαν. κανεις δεν σταματησε να τον βοηθησει. τον βρηκαν βεβαια αυτον που τον εκαψε. αργοτερα νομιζω... κει σταματησε και ο δροσογιαννης να το παιζει αρχηγος στις πορειες.

το θεμα εξαρχεια ομως ειναι παντα το ιδιο και θα μεινει το ιδιο. αυτο που μου κανει εντυπωση ρε μοτο ειναι που καθεσαι και βλεπεις ολους αυτους, να λενε οτι παπαρια τους εχουν δασκαλεψει. ολους αυτους που το λιγο που σε ξερω ειμαι σιγουρος οτι ουτε τα νουμερα του τζοκερ δεν πιστευεις απ'το στομα τους. οι τυποι ειναι τελειωμενοι και το χειροτερο πουλημενοι. ΚΛΕΙΣΤΗ ΛΟΙΠΟΝ ΤΗΝ ΡΗΜΑΔΑ.

ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΠΕΛΙΚΗ. ΝΑ ΤΙΣ ΜΑΖΕΨΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΝΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΑ ΩΡΑΙΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ (οχι στην μητροπολη, χεχε) ΝΑ ΤΙΣ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΤΙΣ ΧΑΙΡΟΥΝΤΑΙ. ΤΙΣ ΤΙΒΙ ΝΤΕ.

The Motorcycle boy είπε...

Queerdom, εντάξει, η πλατεία έχει τελειώσει αλλά τα γύρω στέκια είναι ακόμα ζωντανά. Ρώτα τον Σκύλο της Βάλια Κάλντα να σου πει για το Στέκι Μεταναστών, ας πούμε. Ή άσε, μην τον ρωτήσεις -όταν έρθεις με το καλό θα σε περάσουμε από εκεί να το δεις.
Το θέμα είναι πως φοβάμαι οτι μια καινούργια "Επιχείρηση Αρετή" θα έχει στόχο αυτά ακριβώς τα στέκια.
Α ναι, στο tag με τις ιστορίες, έχω ένα κάρο προσωπικές σαχλαμάρες από την παλιά κακιά εκείνη εποχή των Εξαρχείων -αν ποτέ πάθεις ίωση και μείνεις στο κρεβάτι, διάβασέ τα.
Σκύλε μου, ναι -ένας απλός Αττικάρχης ήταν ο Νίκων. Αλλά είχε το γενικό πρόσταγμα για ένα μεγάλο διάστημα. Όταν τον ξήλωσαν (δεν καλοθυμάμαι πως), έβαλαν έναν τζουτζέ στη θέση του και ανέλαβε να κάνει κουμάντο ο "εσύ τη Λιάνη, εμείς τον Δροσογιάννη". Ο οποίος φυσικά ήταν υπουργάρα, κάτι σαν τον Βύρωνα.
Νομίζω πάντως, πως, από ελάχιστα έως καθόλου -συνέπεσαν ο Νίκων με το Στρατηγό. Μπορεί να κάνω και λάθος -τι σκάτα, το ίδιο γέροι είμαστε και οι δύο!

RaZz είπε...

εμείς τα λέγαμε εξάθλεια από το σχολείο, όπως οφείλει να κάνει κάθε 16 χρονο που λατρέυει να μισεί τη γειτονιά του. αλλά ναι, πιτσιρίκι γαρ, most of all αυτή την εικόνα πρόλαβα -πρέζα σιντί και παρακμή.
και φυσικά ένα αλήστου μνήμης σκηνικό που έχω χάσει το μέτρημα πόσες φορές επαναλήφθηκε: να πίνουμε καφέ αμέριμνοι σε καφετέρια/παγκάκι/φραπέ στο χέρι και βόλτα και ξαφνικά να χτυπάει τηλέφωνο.. κάθε φορά ήταν και διαφορετική μάνα η οποία έντρομη ρωτούσε "βλέπω στην τηλεόραση φασαρίες κι επεισόδια, καίνε λεει την πλατεία, είστε καλά;" κι εμείς να κοιτάζουμε με απλανές βλέμμα τριγύρω διότι άκρα του τάφου σιωπή στην πλατεία βασιλεύει.

Queerdom είπε...

Το ξέρω το Στέκι, λόγω της ΛΟΑ και της ΟΛΚΕ, το έχω γνωρίσει :)

Razz σε συμπονώ ιδιαίτερα! :)

The Motorcycle boy είπε...

marquee, μέχρι και τους Ζητάδες θυμήθηκες -που τους είχαν φτιάξει τότε; Θυμάσαι οτι είχαν μαζέψει κάτι ινδιάνους για να κάνουν την πρώτη ομάδα Ζ και αυτοί σαβουριάζονταν κάθε λίγο με τα χάρχαλα που τους είχαν δώσει; Ο Δροσογιάννης μετά τους αναρχικούς ανέλαβε τη 17Ν -θυμάσαι τη μνημειώδη δήλωσή του οτι "τους ακουμπάμε"; Τον τύπο που είχε σκάσει τη μολότωφ στον Ζητά τον ήξερα κάπως. Τον είχα κάνει και ιστοριούλα τις προάλλες -αυτή η ιστορία με το Άμστερνταμ. Στην πραγματικότητα βέβαια, πιάσανε άλλον και όχι αυτόν που έσκασε τη μολότωφ -παλιοκατάσταση.
Ρε φίλε, δεν ψήνομαι από τις μαλακίες των Μέσων αλλά με ενοχλεί η προπαγάνδα. Και ειδικά στις φάσεις που αποσκοπεί σε κάτι, τόσο φανερά. Αυτό λέω -δεν τους πιστεύω, αλλά με σιχτιρίζει αυτό που πάνε να κάνουν.
Αν θες να πετάξεις την τηλεόρασή σου -εντάξει θα δεχτώ να μην το κάνουμε στη μητρόπολη (χεχε) γιατί θα τις πάρει ο Χριστόδουλος και θα τις μεταπωλήσει. Αλλά μπορείς να την πετάξεις στο κεντρικότερο σημείο της Αθήνας (εδώ που μένω δηλαδή -ε; δεν συμφωνείς;) Πέτα την εδώ γιατί έχω μικρή οθόνη για τον υπολογιστή και θα χρειαζόμουν κάτι μεγαλύτερο.
Τη δικιά μου δεν πρόκειται να την πετάξω γιατί τη χρησιμοποιώ για να βλέπω dvd. Και όταν σου αντιγράψω το dvd των Birthday Party να δω που θα το δεις εσύ!
razz, είναι όντως φρίκη να κατεβαίνεις πιτσιρικάς στην πλατεία για να δεις κοσμοϊστορικά γεγονότα, αναρχικούς και λοιπούς εντυπωσιακούς και να βλέπεις μόνο πρεζάκια. Άντε και μικροπωλητές. Ευτυχώς που παρέμειναν οι ιστορικοί σκύλοι.
queerdom, αχα, διαβασμένη σε βρίσκω! Μήπως, τυχόν, ξέρεις και το UFU και τον Σπόρο; Μη βρεθούμε ήδη γνωστοί έτσι;

marquee de mud είπε...

με το προσχημα/απειλη του dvd, την αγορασα κι εγω και επειδη εχω και τη μουρλα με τον ηχο εχω φτιαξει μια μικρη αλλα καλη κατασταση εδω. αλλα μετα πηρα και μια εσωτερικη κεραια και οταν ξεχνιεμαι και το πατησω το κουμπι γινονται τα νευρα μου τσαταλια. οχι γιατι δεν ειναι καλο να μαθαινεις. παντα παπαριες ελεγαν οι ρουφες. αλλα τουλαχιστον μαζευες απο δω, μαζευες απο κει, εβγαζες μια αληθεια. τωρα ο ρολος ειναι τελειως αλλος. ολη η μερα ειναι μια απλη συνεχεια των πρωιναδικων. και γω πρωιναδικα δεν ειδα ουτε στο στρατο περιμενοντας τις πρωινες αγγαρειες.

δεν σκεφτηκα ουτε στιγμη οτι ψηνεσαι.για τον πολυτιμο χρονο σου μιλησα.

για τη μολοτωφ αν θυμαμαι καλα ή την εριξε ο τουρκος κ πιασανε αλλον ή πιασανε τον τουρκο αλλα την ειχε ριξει αλλος. νομιζω το δευτερο γιατι δεν μου εμοιαζε με τον τουρκο ο τυπος.

τωρα που το σκεφτομαι razz πρεπει να ησουν απ'εκεινα τα σουπερ επικυνδινα 6χρονα που τρεχαν σαν αφιονισμενα με τα ποδηλατα αναμεσα στα μεθυσμενα ποδια μας εκεινα τα ωραια ομολογουμενως χρονια της αρετης.

The Motorcycle boy είπε...

Marquee, χαχα έκανες διάνα για τη Raz! Δεν την είχε ρίξει Τούρκος ρε -Τούρκο λέγανε τον τύπο που την έριξε. Και μετά πιάσανε άλλον, έναν πάνκι που φωτογράφιζε. Τέλος πάντων.
Ξέρεις, ώρες ώρες έχω την ιδέα πως θα ξεχάσουμε τα πραγματικά γεγονότα, τις υπαρκτές συνθήκες και θα ψηθούμε πως τα πράγματα ΚΑΠΟΤΕ ήταν όπως τα λένε αυτοί ΤΩΡΑ. Αυτός μάλλον είναι ένας ακόμα λόγος που τα παραθέτω δίπλα-δίπλα.

Άκης Καπράνος είπε...

"Κι οταν μεταφερθεί ολάκερη η εμποροπαρέα του Ψυρρη, τι θα κάνουν τα καημένα τα ματ;" ρωτούν πολλοί.
Αφου τα ματ δεν κατόρθωσαν να στρώσουν την πλατεία, επενέβησαν οι αισθητικοί φασίστες - ακόμη χειρότεροι.

Κατι εχει μείνει όμως - κάτι που δεν αιχμαλωτίζεται εύκολα. Θαρρώ.

marquee de mud είπε...

ρε συ γερασες και δεν βλεπεις. "ο τουρκος" λεω και γω. τον ειχα γνωρισει σε μια χαζη πολυ ξενερωτη του φαση. απ'αυτες που λες σιγα μην αλλαξει τιποτα με τετοια καϊναρια. ευτυχως δεν ΕΙΧΑ φαει ποτε το χαπι της επαναστασης.ημουνα παντα υπερ των μικρων εξεγερσεων.

υγ.αν και οι τουρκοι εζησαν αρκετη βια σημερα.

άσωτος είπε...

και ενταξει οι επαρχιωτες που δεν ξερουν πως ειναι εκει, οι αθηναιοι τοσο ηλιθιοι ειναι που καθονται και τους ακουνε (τα μμε). οταν πρωτοπηγα
το '92 επαθα σοκ. περιμενα κατι το φοβερο. φρικια στου δρομους, μουσικους, να πινουν να να...και τελικα ειδα μονο καφετεριες. ασε που την περιμενα τεραςτια και λεω αυτο το πραγματακι ειναι η πλατεια εξαρχιων!!!!! απογοητευτηκα και απο τον καβουρα το σουβλατζιδικο....μαπα σουβλακια.

The Motorcycle boy είπε...

Άκη (από κάπου μου φαίνεσαι γνωστός -σε έχω να δει να παίζεις με κάποιο γκρουπ;) του Ψυρρή έχει πολύ ακριβά ενοίκια για να ανεχτεί βόλτες των ΜΑΤ -δίκιο έχεις σε αυτό.
Ναι, αισθητικοί φασίστες (ατέλειωτος κατάλογος), μεγαλοεπιχειρηματίες και πρέζα.
Αλλά αυτό που έχει μείνει είναι αυτό που λέει και η raz παραπάνω. Οι τοίχοι με τα συνθήματα, τις αφίσσες και όλα τα σχετικά. Μια βόλτα στα Εξάρχεια προσφέρει καλύτερη ενημέρωση από μια κυριακάτικη εφημερίδα.
marquee, που μου το παίζεις νεαρούδι -τα εισαγωγικά τα ονειρεύτηκες, δεν τα έβαλες. Όχι μωρέ, δεν κυκλοφόρησε ποτέ ευρέως στην πλατεία το χάπι της επανάστασης. Αυτό το πουλάγανε λίγα στενά πιο κάτω στη "Ρήξη" και σε άλλα παρόμοια μαγαζιά. Οι μικρές εξεγέρσεις ήταν το θέμα και τότε.
Ναι, οι Τούρκοι έζησαν την καταστολή για τα καλά χτες (για μια ακόμα φορά). Περνάνε από οτι καταλαβαίνω μια πολύ ευρωπαϊκή φάση -έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε χούντα των στρατηγών και κυριαρχία των φονταμενταλιστών. Κάποια δημοκρατία, έτσι;
Άσωτε, όντως τα σουβλάκια του Κάβουρα ήταν, είναι και παραμένουν μάπα. Αλλά, πλέον, δεν υπάρχει άλλο σουβλατζίδικο πάνω στην πλατεία. Άσε που ο Κάβουρας διανυκτερεύει για έκτακτα περιστατικά.
Το σοκ που έπαθα κι εγώ όταν πρωτοείδα την πλατεία, μάλλον το περιγράφω σε εκείνη την ιστορία που σου αρέσει -το "σιχαμένο κίτρινο φως". Αν όμως την πετύχαινες σε κάποια από εκείνες τις φάσεις της (αποκλείεται δηλαδή γιατί είσαι και μικρό παιδί) που μύριζε ο αέρας μπαρούτι, στο άγαλμα ήταν σκαρφαλωμένα αγριεμένα παιδιά, ο "φιλόσοφος" μουρμούριζε "10 νεκροί και 25 τραυματίες απόψε" κι ο Τάκης ο Σπυριδάκης γκρίνιαζε "φύγε από την τηλεόραση ρε μεγάλε, θα χάσω το γκολ του Βαζέχα" -μάλλον θα άλλαζες γνώμη και μπορεί να νοσταλγούσες κιόλας. Αργότερα.

o erwtas pernaei ap' to stomaxi είπε...

εγώ τα εξάρχεια τα έχω συνδυάσει με το Flo(ros) καφέ. ΄Ηταν βλέπεις το μέρος που επέλεξε να με πάει ένα γκομενάκι μια φορά που κατέβηκα Αθήνα ;-)

The Motorcycle boy είπε...

Γι΄αυτό δεν έρχεσαι πια Αθήνα ρε; Ρώτα και τον κολλητό σου, πάμε σε άλλα στέκια πλέον. Που δεν κάνουν καθόλου καφέ, αλλά φτιάχνουν άψογες σκεπαστές πίτες ή σερβίρουν καφέ μόνο αν δεσμευτείς οτι θα παραγγείλεις ρακόμελο αμέσως μετά.
Μας έλειψες πολύ ρε μαλάκα.

BeBe είπε...

Τι να σου κάνει και ο τρέντις όταν βλέπει στις ειδήσεις όλους τους παρατρεχάμενους καλοθελητές να στήνουν στον τοίχο όλους τους θαμώνες της πλατείας.
Λες και είμαστε όλοι ίδιοι. Λες και τρώμε κουτόχορτο.
Λες και το να πεις Εξάρχεια είναι απαγορευμένη έννοια.
Ουστ.
Απολαυστικό το ποστ σου. Τις καλημέρες μου και καλό μας μήνα :)

The Motorcycle boy είπε...

Καλό μας μήνα bebe -καλύτερο από τον προηγούμενο τουλάχιστον. Έχεις δίκιο κι εμένα αυτοί οι "τοίχοι στα αυτιά" με φοβίζουν κάπως.

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

αυτό που λέει ο/η razz το 'χω ζήσει πολλές φορές. «Πανικός στα Εξάρχεια!» να σκούζει η TV. Να βγαίνω στο μπαλκόνι και η γειτονιά να 'ναι πιο ήσυχη κι από συνείδηση καλόγριας!

Juanita La Quejica είπε...

Ξέχασες τον Μποσινάκη, τις λέσχες (του), τα χαλασμένα ναρκωτικά της εποχής, τους αστυνομικούς που αντί να κάνουν βάρδια στην Στουρνάρη σταματούσαν τα μικρά κοριτσάκια για τάχα μου εξακρίβωση στοιχείων και καμάκι, τους γνωστούς άγνωστους που έπιναν μονίμως καφέ στην πλατεία μετά τα επεισόδια ενώ οι δόλιοι γονείς έτρεχαν από την επαρχία να βγάλουν τα παιδιά από το αστυνομικό τμήμα... Ξέχασες τον Σουλτς, την υποτίμηση της δραχμής, τις βάσεις που δεν έφευγαν... τότε πάντα καιγόταν η πλατεία. Τελοσπάντων... περασμένα αλλά όχι ξεχασμένα.
Προχθές που έγιναν τα επεισόδια, φίλη που μένει εκεί δίπλα έπινε καφέ στην πλατεία. Της τηλεφώνησε ο άνδρας της να την ενημερώσει ότι γίνεται χαμός και να προσέξει από που θα γυρίσει σπίτι και πριν προλάβει να κλείσει, εκείνη είδε να περνούν από την πλατεία άνετα και χαλαρά πάνω από 10 παληκάρια με τις κουκούλες στα χέρια, οι οποίοι είχαν τελειώσει με το κάψιμο των αυτοκινήτων και του τμήματος και αποχωρούσαν ήσυχα και ωραία.
Άβατον, γνωστοί άγνωστοι, πολιτική βούληση... όλα τόσο ψεύτικα.
Και σίγουρα όπως τα λες... θα την πληρώσουν κάποια στιγμή οι οργανώσεις πολιτικής παρέμβασης. Και θα περάσουν τα χρόνια, θα γίνω γιαγιά και ακόμα θα βλέπω για εκατομμυριοστή φορά την ιστορία της πλατείας να επαναλαμβάνεται.

Juanita La Quejica είπε...

Ξέχασα και κάτι ακόμα... από το 82 -ίσως και λίγο παλιότερα- συγγενής είχε μαγαζί στην Βαλτετσίου, ήταν και πολλά καλά φροντιστήρια στην περιοχή και έτσι ζω με κάποιον τρόπο την πλατεία μέχρι σήμερα, όλες τις ώρες της ημέρας και της νύχτας, μία "απολύτως καθωσπρέπει" ενήλικη φορολογούμενη Ελληνίδα.
Ποτέ δεν ένοιωσα να κινδυνεύω, το αυτοκίνητό μας ίσως κάποιες στιγμές προβληματιστήκαμε αν πρέπει να το κατεβάζουμε εκεί τα βράδια, αλλά και αυτό τελικά τυχερό είναι...

The Motorcycle boy είπε...

Σκύλε, ναι, τι όμορφη φάση! "Πανικός στην πλατεία Εξαρχείων"! "Στο έλεος των αναρχικών η πλατεία!" -πάντα μου αρέσει να ακούω τέτοια στις ειδήσεις γιατί ξέρω οτι μπορώ να κατέβω με το αυτοκίνητο στην πλατεία και δεν θα ταλαιπωρηθώ καθόλου στο παρκάρισμα.
Juanita, ναι, τον Μποσινάκη σα να τον θυμάμαι τώρα που το λες. Τα χαλασμένα ναρκωτικά τα έβαλα -αλλά δεν ήταν χαλασμένα. Απλά κάποιες φορές έσκαγαν καθαρές δόσεις στην πλατεία και τα παιδιά, συνηθισμένα στην "κομμένη" σούταραν τρελλές ποσόστητες και πήγαιναν από overdose. Εντάξει, πρέπει να παραδεχτώ οτι οι κατά καιρούς θηλυκές παρέες μου δεν ενέπνευαν τους μπάτσους για καμάκι. Οι κοπέλες τρώγανε τότε το ίδιο ξύλο με τα αγόρια.
Οι "γνωστοί άγνωστοι" που έπιναν καφέ στην πλατεία (και μάλιστα στο γωνιακό, Στουρνάρη με Σπύρου Τρικούπη) ήταν σχεδόν πάντα ασφαλίτες -γι΄αυτό μπορώ να σε διαβεβαιώσω.
Για τις κουκούλες που είδε η φίλη σου στα χέρια κάποιων ... θα σε γελάσω. Βλέπεις, όσους έχω δει με κουκούλες σε φασαρίες, τις έχουν ραμμένες στα φούτερ τους. Μήπως σχόλαγε καμιά θεατρική ομάδα εκείνη την ώρα; Άσε που κανένας (ούτε προβοκάτορας της ασφάλειας, ούτε αντιεξουσιαστής) δεν γυρνάει με την κουκούλα σε στυλ "εδώ είμαι, εγώ το έκανα". Μη γινόμαστε και υπερβολικοί! Γι΄αυτόν άλλωστε τον λόγο συλλαμβάνονται πάντα άσχετοι περαστικοί.
Κι εγώ κυκλοφορώ χρόνια εκεί γύρω -την τελευταία εφταετία μάλιστα, φέρνω και το αυτοκίνητό μου. Εντάξει, μπορεί να πέσει κάποιος πάνω του, κατά λάθος, αν γίνουν τίποτα τσαμπουκάδες, αλλά, όσο το αυτοκίνητό μου δεν έχει πινακίδες της Ασφάλειας, ούτε διπλωματικές και δεν είναι τζιπ -δεν φοβάμαι μη μου το κάψουν.

les_boi είπε...

πολύ ωραίο και κατατοπιστικό άρθρο , η σημερινή αστυνομοκρατία στα Εξάρχεια είναι γεγονός και παρα πολυ ενοχλητική , δεν γνώριζα την ακριβή ιστορία της περιοχής πάντως είναι η αγαπημένη μου στην Αθήνα ... κάτι έχει ο αέρας στα εξάρχεια ..;-)

The Motorcycle boy είπε...

Ευχαριστώ, les boi. Τα Εξάρχεια είναι, για μένα τουλάχιστον, κακός μπελάς. Παρακμή, αναμνήσεις αλλά αδύνατο να απομακρυνθείς. Κάτι έχει ο αέρας όντως -αν και, όσο καλοκαιριάζει, έχει οσμή σκυλόσκατων κυρίως.

Man on the moon είπε...

παρα πολυ καλο το αρθρο σου οπως και τα σχολια οσων συμμετειχαν στην κουβεντα. κατατοπιστικοτατο ακομα και για εποχες που δεν εζησα λογω μακροχρονιας παραμονης στην αγγλια.

σε ανακαλυψα (ως blog)σχετικα προσφατα αλλα σε διαβαζω με μεγαλο ενδιαφερον.

ισως να επρεπε να γραψεις και για τους ασφαλιτες που γυρνουν στην περιοχη (γνωστες και μη φατσες) και την μεταβαση τους απο 40αρηδες με κοιλια και μουστακι τσελιγκα που φορουν μπλουζα 'iron maiden' σε trendy τυπους...

θα διαφωνησω λιγο με κατι που γραφεις. σαν πολιτικος χωρος ο αντιεξουσιαστικος εχει αυτοπεριοριστει στα εξαρχεια. υπηρχαν πυρηνες και σε αλλες γειτονιες, οπως παλιοτερα το δραστηριο και μαχιμο στεκι της αγιας παρασκευης, αλλα ο κυριος διαλογος γινοταν και γινεται στα εξαρχεια και στους γυρω δρομους της κυψελλης.

ετσι ειχαμε σαν αποτελεσμα ολα αυτα που γραφεις με τις κλουβες στους γυρω δρομους κλπ και τις διαφορες στοχοποιησεις μαγαζιων (πχ το καφενειο του χασαν) οπου με το παραμικρο 'εδεναν' ολους τους/τις θαμωνες.

το θεμα της πρεζας ειναι και αυτο ενα μεγαλο ζητημα.

καλη και η αναφορα στον μητσοτακη. μου θυμισε το "τα ΜΑΤ ειναι ο ανθος της ελληνικης νεολαιας"...

και κατι τελευταιο. το "και εμεις παιδια του λαου ειμαστε" χρησιμοποιειται ακομα απο τους διαφορους μπατσους. απλα εχει διανθιστει με διαφορα σχολια για τις μανες μας/σας/τους, οτι θα μας/σας/τους καψουν, κλπ...

ευχαριστω για το καλο αρθο.
καλη συνεχεια.




υγ. με την αδεια σου, θα ηθελα να αναδημοσιευσω το κειμενο σου στο δικο μου blog. αν δεν θες, πες μου και θα το βγαλω.

The Motorcycle boy είπε...

Man on the moon πραγματικά χαίρομαι, να βλέπω οτι με διαβάσεις. Γιατί χαίρομαι να κουβεντιάζω με άτομα σαν εσένα.
Ναι, τους ασφαλίτες τους άφησα απέξω, ευτυχώς που τους βάλατε στην κουβέντα εσύ και η juanita. Αν και έχω κάποιο μικρό πρόβλημα -θα το μοιραστώ μαζί σου: Όταν ήμασταν πιτσιρικάδες κυκλοφορούσαν οι βλάχοι με το μουστάκι, το λιγδιασμένο μαλλί και τη μαύρη μπλούζα πάνω από μπάγκυ τζιν. Και τους παίρναμε χαμπάρι με τη μία -ΟΚ. ΟΙ σημερινοί τρέντυ είναι όντως εξελιγμένα μοντέλα ή εμείς απλώς γεράσαμε κι αυτοί είναι το ίδιο κραυγαλέοι για τους σημερινούς πιτσιρικάδες, απλά εμείς δεν το βλέπουμε;

Δεν διαφωνούμε -αυτό που έλεγα στο ποστ είναι πως στη δεκατία του '80 ο αντιεξουσιαστικός χώρος περιορίστηκε πέριξ της πλατείας (μπορεί να το διατύπωσα λάθος, βέβαια). Όταν έγινε η Επιχείριση Αρετή ο κόσμος απλώθηκε και δημιουργήθηκαν εστίες σε πολλές συνοικίες. Οι οποίες εστίες, ευτυχώς αναπτύχθηκαν και, ευτυχέστερα, δεν ξαναγύρισαν στην πλατεία. Άλλωστε, στις αρχές του '90, θυμάμαι, έγινε ανάλογη Επιχείριση Αρετή στην Ηλιούπολη.

Στοχοποιήσεις μαγαζιών -θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο κατάλογο. Μου έχει μείνει ο Πήγασσος από την πλατεία και η Doors από την Ηλιούπολη, λόγω προσωπικών εμπειριών.

Ναι, το "παιδιά του λαού" χρησιμοποιείται σήμερα κυρίως από τους συνδικαλιστές στης αστυνομίας -αλλά στο "γήπεδο" τα ξεχνάνε τα δακρύβρεχτα και "παίζουν μπάλα" με το κλασσικό σύστημα.

Ευχαριστώ για το σχόλιό σου και θα σου πω κάτι τελευταίο. Κακώς μου ζητάς την άδεια, τα κείμενα δεν είναι καν, αποκλειστικά δικά μου, ούτε όταν τα γράφω. Από τη στιγμή που ποστάρονται ανήκουν σε αυτούς που τα διαβάζουν. Άρα, δικό σου είναι το ποστ -ότι θέλεις το κάνεις. Αναδημοσίευσέ το, συμπλήρωσέ το -χαρά μου θα είναι να το δω.

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Να προσθέσω, κατόπιν εορτής, και σαρκάζοντας τα περί αβάτου, ότι στα Εξάθλεια τα τελευταία δύο χρόνια έχουν καταγραφεί τουλάχιστον τέσσερις εισβολές σε καφενεία ή γραφεία. Με ΜΑΤατζήδες να στρώνουν αλυσίδα απόξω, να βγάζουν την πελατεία έναν-έναν, με ασφαλήτες κουκουλοφόρους να δείχνουν ποιός ήταν και ποιός δεν ήταν σε προηγούμενη πορεία και στο τέλος όλος ο κόσμος στη ΓΑΔΑ για τα περαιτέρω. Ακόμη έχει καταγραφεί -ύστερα από βίαιο περιστατικό μεταξύ αφισοκολλητών και ασφαλητών- να μπουκάρουν τα ΜΑΤ σε στέκι από το οποίο πριν λίγη ώρα είχαν ξεκινήσει (άλλοι) αφισοκολλητές, Μέχρι και το ποιός βγαίνει για αφίσες ήξεραν!
Ποιό άβατο, λοιπόν;

The Motorcycle boy είπε...

Γαμώτο, χάθηκε να το γράψεις νωρίτερα Σκύλε μου; Να το έβλεπε και κανένας άλλος!

ροΐδης είπε...

δεν ξέρω τι λένε και τι ακούνε τ'αυτάκια μου. μόνοι τους τα μήντια θεοποιούν τα φυσιολογικά. Εγώ τα Εξάρχεια τα έχω ζήσει με πολλές ιδιότητες. Σαν γραφίστας, σας ζωγράφος, συνεργάστηκα με τυπογραφεία, αρχιτεκτονικά γραφεία, ατελιέ χαρακτικής, παλιά τσακωνόμουν με τον αδερφό του Μανάκου (το δισκάδικο, για τα στραβάδια) με τον Μπουκουβάλα με τα γυμνασμένα μπράτσα, έχω σελιδοποιήσει πολύ γνωστά βιβλία, έχω μεθύσει, έχω κλάψει, έχει περάσει σφαίρα δίπλα από το μάγουλό μου χωρίς να φταίω. Με έχουν στήσει και έχω στήσει.

Εξάρχεια.

The Motorcycle boy είπε...

Ρε διαβολεμένοι -γιατί το κάνετε αυτό; Ήταν ο άλλος ο Σκύλος από πάνω -ήρθες κι εσύ Ροϊδη να συνοψίσεις την ιστορία της πλατείας σε 5 γραμμές -ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΟΤΑΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ;
Υπάρχει κανένας που να πέρασε σφαίρα δίπλα από το μάγουλό του και να έφταιγε;

roidis είπε...

Βρε ΜοτοΜπόΥ,
το έχεις καταλάβει ότι γίναμε π ά ρ α πολλοί; δεν είναι τα πράγματα όπως πρώτα, τα ιστολόγια έγιναν σαν την άμμο της θαλάσσης και ο χρόνος μας όλο και μειώνεται.

αλλά που να καταλάβεις, βάζεις και τις φωνές από πάνω!

χεχε....

The Motorcycle boy είπε...

Ροϊδη το ξέρω, αλλά δεν θα ήμουν εγώ αν δεν γκρίνιαζα συνεχώς στους φίλους μου -σωστά; Το κακό δεν είναι οτι γίναμε πολλοί ρε γαμώτο, το κακό είανι οτι μειώνεται ο χρόνος μας. Άντε να τα ξαναπιούμε στα Εξάρχεια όταν θα έρθεις.

Ανώνυμος είπε...

Δέν, έχετε ιδέα κρυφοδεξιά μούλικα φανταράκια. Αφήστε το μαλλί μακρύ και βάλτε σκουλαρίκια αγγαρεύοντας το ηθοποιικό πρεζόνικο στύλ για να τρώτε μπουνιές απ'τους λούφους και αφήστε εμάς να κάνουμε αυτό που πρέπει.Ηλίθιοι βερμπαλιστές μαμάκηδες.

The Motorcycle boy είπε...

Τι καλά που με ξέρεις ρε ανώνυμε! Και τι όμορφα που βάζεις τα κουτάκια σου -τι βολικά που τακτοποιείς τα πάντα!
Δεν σας κρατάει κανένας -κάντε αυτό που πρέπει. Αλλά κάντε το στην πράξη, όχι στο μπλα μπλα ή στη τζάμπα μαγκιά. Θα περιμένω να νιώσω δέος μπροστά στην επαναστατικότητά σας.

Το παιδί της πλατείας είπε...

Γεια χαρά έκανα κάποια πράγματα κείμενα copy paste, για να κάνω αφιέρωμα για την πλατεία εξαρχείων.
Αν θές τσέκαρεto στο http://topaiditisplateias.blogspot.com/2008/10/blog-post_06.html

Φιλιά πολλά
Απο το παιδί της πλατείας

The Motorcycle boy είπε...

Μια χαρά το βρήκα.

Να είσαι καλά.

Madame de la Luna είπε...

Ένα link έβαλα για εδώ. Ελπίζω να μην σε πειράζει. Θα τα πούμε εμείς...

The Motorcycle boy είπε...

Με πειράζει ρε φιλενάδα. Με πειράζει πάρα πολύ που αυτό το ποστ διαβάζεται ακόμα. Θα προτιμούσα να είναι μια παλιά ξεχασμένη ιστορία ρε γαμώτο. Θα προτιμούσα να έχω σχόλια του στυλ "πότε γίνονταν αυτά ρε φίλε; τι μας λες τώρα;" Και να είναι αυτό το ποστ κάργα ανεπίκαιρο.

Ναι, θα τα πούμε -κανόνισε.

Mr.Fixit είπε...

Anagkastika to post diavazetai twra-oute gw xairomai pou den einai palia ksexasmenh istoria.

Peran toutou omws...dyo-tria asxeta.

Prwton, pws ginetai na mh sas aresoun ta souvlakia tou kavoura. Eimai 21, trww apo 5 xronwn kai nomizw oti mporw na trafw olh mou th zwh me auta. Akou mapa!

Deuteron, paizei na mou peis kapoia stigmh perissotera gia thn antistoixh Areth sthn Hlioupolh? Menw tosa xronia ekei kai den to xei anaferei pote kaneis.

Triton, Doors=magazi xontrou?

The Motorcycle boy είπε...

Κοίτα να δεις που υπάρχει ακόμα ενδιαφέρον γι΄αυτό το παλιοπόστ! Πάω στα άσχετα που είναι, κατά τη γνώμη μου, και τα σχετικότερα:

1. Κάβουρας, μέγας γατοπνίχτης "από ανέκαθεν" που λένε και στα καφενεία. Μόνο εγώ έχω δει πάνω από 5 κλεισίματα του μαγαζιού από το Υγειονομικό -ακόμα και τώρα όταν με φέρνει η ανάγκη να φάω σουβλάκι απ΄αυτόν με λούζει κρύος ιδρώτας. Ωραίος ήταν ένας γεράκος στη Στουρνάρη, δίπλα στο χαφιεδοκαφενείο, που τον λέγαμε "Ηνενήτα" λόγω προφοράς. Κάποτε έκλεισε, μάλλον πέθανε. Αυτός έβαζε και μουστάρδα στο σουβλάκι και το χρέωνε... 90 δραχμές.

2. Η Αρετή στην Ηλιούπολη πρέπει να έγινε στα τέλη του '80 ('88;) αν θυμάμαι καλά. Η περιοχή είχε τότε 130 μπαράκια! Όλα ξεκίνησαν από έναν μποντιμπιλντερά που είχε ενεσάδικο στη Βουλιαγμένης, κοντά στη Ντόριαν Γκρέι. Αυτός λοιπόν μια μέρα έφαγε έναν άλλο μπροστά στα μάτια μας, στην ψύχρα και με γυμνά χέρια μιλάμε! Σ΄ένα μπαράκι στο δρόμο της Πινακωτής. Δεν πέρασαν δυο μέρες και έγινε τρελό γλέντι -μας βγάζανε οι Ζητάδες στο δρόμο και μας ξεφτιλίζανε, δέσανε κόσμο πολύ, μέχρι που κλείσανε πάνω από τα μισά μαγαζιά -όσα δεν είχαν προστασία, καταλαβαίνεις...

3. Ποιου χοντρού; Ένας καραφλογιεγιές είχε τη Ντορς -εκεί είναι τώρα ένα δημοτικό καφενείο νομίζω. Ή ήταν πριν μια δεκαετία.

The Motorcycle boy είπε...

Κι επειδή μέγας μαλάκας -νόμιζα οτι το σχόλιο μου το είχε γράψει κάποιος άλλος, σχεδόν συνομήλικός μου! Σωστά, εσύ ήσουνα αγέννητος στην Αρετή της Ηλιούπολης. Και όχι -η Ντορς δεν ήταν το μαγαζί του Μπιλ του Χοντρού -το μαγαζί του Μπιλ λεγόταν Σκορπιός. Άλλη συνοικία, διπλανή.

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι