Παρασκευή, Ιουνίου 15, 2007

Το "1984" ποτέ δεν τελείωσε

Ξεκινήσαμε κάποια κουβέντα τις τελευταίες μέρες, με τον Σκιές –για ένα ποστ που θέλει να γράψει. Ελπίζω να το κάνει σύντομα, γιατί είναι πολύ ενδιαφέρον το θέμα που τον απασχολεί και πολύ συναρπαστική η προσέγγισή του. Αλλά, με έβαλε σε σκέψεις. Έτσι είμαι εγώ, σα βαγόνι τρένου, θέλω ατμομηχανή για να κινηθώ.

Σκέφτηκα λοιπόν για το κομμάτι εκείνο που αφήσαμε σχεδόν ανέγγιχτο στην κουβέντα μας, γιατί το θεωρήσαμε προφανές, πασίγνωστο, πολυσυζητημένο. Δεν μιλήσαμε καθόλου για την «παγκοσμιοποίηση», με άλλα λόγια. Μα, θα μου πεις, δεν υπάρχει τίποτα να συζητηθεί σχετικά με την παγκοσμιοποίηση –το ξέρουμε πια, η παγκοσμιοποίηση είναι κακό, είναι ο διάβολος, ο 666. Μπορεί να έχεις δίκιο, μπορεί και να είσαι φειδωλός στην περιγραφή σου. Αλλά, ας μιλήσουμε λίγο για την παγκοσμιοποίηση.

Και, για να αρχίσουμε μαζί της –ο όρος είναι λάθος. Δεν είναι δικό μου αυτό, το διάβασα κάπου –γεγονός όμως είναι πως ο όρος «παγκοσμιοποίηση» είναι σκέτος ευφημισμός. Ξέμεινε από την εποχή της πρωτόλειας διαφήμισης του φαινομένου, από την εποχή που μιλούσαν όλοι για ένα «πλανητικό χωριό», για την «κοινωνία της πληροφορίας» και άλλα τέτοια φουτουριστικά. Όμως, στην εφαρμογή αποκαλύφθηκε η ουτοπικότητα του όρου –δεν ήταν «παγκοσμιοποίηση» αυτό, ήταν «δυτικοποίηση».

Θυμήσου το ξεκίνημα της πληροφοριακής έκρηξης –τότε που οι υπολογιστές μας δεν ήταν σε θέση να διαβάσουν άλλες γραμματοσειρές εκτός από την λατινική στο διαδίκτυο. Υπήρχε τότε το πρόβλημα -ο θείος μου στην Αμερική δεν μπορούσε να διαβάσει ειδήσεις από τις αθλητικές ιστοσελίδες γιατί ο υπολογιστής του δεν υποστήριζε άλλους χαρακτήρες πέραν των λατινικών. Στην πορεία, το πρόβλημα ξεπεράστηκε, αλλά η αιτία παρέμεινε.

Ο προηγμένος δυτικός κόσμος (βλέπε ΗΠΑ και μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη), μέσω των αυξημένων τεχνολογικών δυνατοτήτων του κατάφερε να κυριαρχήσει στη διακίνηση και τη διαχείριση της πληροφορίας. Χωρίς αντίπαλο στο γήπεδο (μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ) έθεσε τους δικούς του κανόνες στο παιχνίδι –εύκολο ήταν. «Αν ελέγχεις τα μέσα, ελέγχεις και την πληροφορία» -αυτό δεν είναι τίποτα καινούργιο. Μόνο που, πλέον, τα μέσα δεν είναι ο ραδιοφωνικός και ο τηλεοπτικός σταθμός της πρωτεύουσας –τα μέσα οριοθετούνται στο διαδίκτυο. Γι΄αυτό η κατοχή τους ξεκίνησε από τις βασικές πλατφόρμες –πάει να πει από τα λειτουργικά συστήματα. «Δημιουργώντας το περιβάλλον επικοινωνίας, ελέγχεις και την ίδια την επικοινωνία» –αυτή είναι, μάλλον, η εξελιγμένη μορφή του παραπάνω ορισμού. Τι χρειάζεται για την δημιουργία του επικοινωνιακού περιβάλλοντος; Κατοχή τεχνογνωσίας. Ο δυτικός κόσμος την έχει και μάλιστα, αυστηρά πατενταρισμένη. Πες μου ένα λειτουργικό σύστημα που δημιουργήθηκε στην Ασία, τη Λατινική Αμερική, ή την Αφρική. Δεν υπάρχει –αυτό ακριβώς εννοώ. Κατέχοντας τις γραμμές κώδικα, κατέχουμε τη δύναμη να κατευθύνουμε την πληροφορία, να την παρακολουθήσουμε και να την εμπλουτίσουμε τόσο πολύ ώστε να την αχρηστεύσουμε.

Ο όρος «παγκοσμιοποίηση» το έκρυβε επιμελώς –ο όρος «δυτικοποίηση» το αναδεικνύει. Ποιο; Μα το γεγονός της ισοπέδωσης των τοπικών ιδιαιτεροτήτων. «Είμαστε το πλανητικό χωριό και μπορούμε πλέον να επικοινωνούμε μεταξύ μας χωρίς να μας εμποδίζουν τα σύνορα», έλεγαν τότε. Ξεχνούσαν να προσθέσουν ότι «μπορούμε να επικοινωνούμε μεταξύ μας, αλλά μόνο στη δίκη μας γλώσσα». Η δυτικοποίηση ήταν τελικά η νέα μέθοδος εισβολής –μόνο που γινόταν με έξυπνο τρόπο. Δεν ήταν πλέον αναγκαία η εδαφική κατοχή, έφτανε η κυριαρχία του κώδικα επικοινωνίας.

«Παγκόσμια αγορά», είπαν ζητωκραυγάζοντας –τι ευτυχία! «Δυτική αγορά» εννοούσαν, αφού η μονάδα συναλλαγής είναι το δολάριο ή το ευρώ και όχι το ρούβλι, το πέσο ή η ρουπία. Και ξέρεις κάτι; Αν όλα πωλούνται και αγοράζονται σε συγκεκριμένο νόμισμα, αυτός που κατέχει το νόμισμα είναι σε πλεονεκτική θέση. Εσύ που ζεις στην άλλη πλευρά και πληρώνεσαι σε πέσος θα πρέπει να ανταλλάξεις πριν συναλλαγείς. Κι όπως έλεγε ένας παλιός καθηγητής μου, «αν θέλεις να εξατμίσεις τα χρήματά σου –ο μόνος σίγουρος τρόπος είναι να τα μετατρέπεις συνέχεια σε διαφορετικό νόμισμα».

Φυσικά, πέρα από το νόμισμα, υπάρχει και η τιμολογιακή πολιτική. Που συντάσσεται ο τιμοκατάλογος; Μα φυσικά στον δυτικό κόσμο. Στη βάση των οικονομικών δυνατοτήτων των υπηκόων της Δύσης –ο υπόλοιπος κόσμος μπορεί να δουλεύει για την παραγωγή των προϊόντων, αλλά δεν θα αποκτήσει ποτέ πρόσβαση στην διανομή τους. Έχεις αντίρρηση; Σύγκρινε τον κατώτατο μισθό του Γερμανού πολίτη με τον αντίστοιχο μισθό του Ινδού και έλα μετά να μου μιλήσεις για «ελεύθερη αγορά». Το «παγκόσμια» άστο καλύτερα –ηχεί πλέον σαν μακάβριο αστείο.

Που εντοπίζεται το σφάλμα της «δυτικοποίησης»; Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για καπιταλιστικές δομές και ιμπεριαλιστικές τάσεις –αλλά θα οδηγούμασταν σε μια ακόμα γενικόλογη θεώρηση. Εντάξει, αυτές είναι οι αιτίες, αλλά ας ασχοληθούμε με το αποτέλεσμα. Κι αυτό δεν είναι άλλο από την επίδειξη συγκεκριμένης συμπεριφοράς που κατευθύνει τις ενέργειες δυτικοποίησης.

Ο δυτικός άνθρωπος θέλει να δίνει, αλλά δεν έχει μάθει να παίρνει. Και λοιπόν; Είναι κακό αυτό; Μάλλον ναι. Και για να το εξηγήσω θα πρέπει να πάμε λίγο πίσω, στις γενεσιουργές αιτίες του φαινομένου:

Υπήρχε μια παραδοχή, κοινή στις περισσότερες κουλτούρες, που απλά εκφραζόταν με διαφορετικούς τρόπους. Και αυτή δεν ήταν άλλη από την «υποχρέωση ανταπόδοσης που δημιουργείται με το δώρο». Το δώρο δεν ήταν ποτέ δωρεάν –«το δώρο θέλει αντίδωρο», έλεγε το υπόλειμμα της συγκεκριμένης παραδοχής στο χωριό μου (το κανονικό, όχι το «πλανητικό» –μη χέσω). Δεν σε βάζανε φυλακή αν δεν ανταπέδιδες το δώρο, αλλά έχανες μέρος της κοινωνικής σου καταξίωσης –αυτό λέγεται «θεσμός» και έχει δημιουργηθεί «από κάτω», γι΄αυτό και διαφέρει από τον «νόμο» που έρχεται «από πάνω».

Με την επικράτηση του χριστιανισμού, η συγκεκριμένη παραδοχή κλονίστηκε. Βλέπεις, ο χριστιανισμός πρέσβευε το αξίωμα «δώσε χωρίς περιμένεις αντάλλαγμα». Αλλά ήταν έτσι; Όχι ακριβώς –γιατί το συγκεκριμένο αξίωμα έλεγε τη μισή ιστορία. Το κομμάτι που συμπλήρωνε την πρόταση ήταν «γιατί η ανταμοιβή σου σε περιμένει μετά θάνατον». Μην συγχέεις το συγκεκριμένο κομμάτι με ανάλογες ισλαμικές δοξασίες –γιατί, στο Ισλάμ η «μετά θάνατον ανταμοιβή» αφορά πράξεις που γίνονται για χάρη του Προφήτη (που δεν είναι εδώ τριγύρω για να μας τις ξεπληρώσει) και, άλλωστε, δεν είναι ο ισλαμισμός κυρίαρχος στις δυτικές κοινωνίες.

Ο χριστιανισμός αναπλάστηκε στις δυτικές κοινωνίες, αγκαλιά με τον, τότε, νεοφερμένο καπιταλισμό και έτσι τροποποιήθηκε το προτεσταντικό δόγμα. Όπου, η ανταμοιβή για τις καλές πράξεις των ανθρώπων έρχεται μεν στη «μετά θάνατον ζωή», αλλά κάποια σημάδια της θεϊκής εύνοιας εμφανίζονται στην «παρούσα ζωή». Ο πιστός δεν χρειάζεται να αγωνιά γιατί ο Θεός θα του δείξει άμεσα αν περιλαμβάνεται στους «εκλεκτούς» του. Πως; Μα ευλογώντας τις δουλειές του και βοηθώντας τον να πλουτίσει. Άρα, οι «εκλεκτοί» περνάνε «ζωή χαρισάμενη» ήδη –όσοι πεινάνε και δυστυχούν, απλά πληρώνουν τα κρίματά τους ΚΑΙ σε αυτή τη ζωή. Ούτε αυτό είναι δικό μου –ο Μαξ Βέμπερ το λέει στην «Προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού» κι ο Μαξ Βέμπερ δεν ήταν κομμουνιστής –εντάξει;

Αυτό το συνονθύλευμα «φαίνεσθαι» και «υπάρχειν», μπολιασμένο με την ανώτατη επιδίωξη του καπιταλιστικού συστήματος για την «μεγιστοποίηση του κέρδους» είναι ότι κυριαρχεί στον δυτικό τρόπο σκέψης και ότι προκαθορίζει τις σχέσεις του δυτικού κόσμου με τους υπόλοιπους λαούς.

Δες λίγο τις ανθρωπιστικές οργανώσεις και τον τρόπο με τον οποίο βοηθάνε τον Τρίτο Κόσμο. Ρίξε μια ματιά στις αποστολές (θρησκευτικού ή άλλου προσανατολισμού) που επιστρέφουν από τις αφρικανικές ή ασιατικές χώρες. Τι πήραν αυτοί οι άνθρωποι από τους λαούς με τους οποίους συναναστράφηκαν; Σε τι άλλαξε η οπτική τους; Σε τίποτα! Απλώς πήγαν, έδωσαν την ελεημοσύνη τους, εισέπραξαν χαμόγελα ευγνωμοσύνης και έφυγαν όπως ακριβώς είχαν έρθει. Αφήνοντας πίσω τους κάτι χειρότερο από την αισχροκέρδεια με την οποία διαχειρίζονται οι κρατικές αρχές την ανθρωπιστική βοήθεια. Αφήνοντας πίσω τους προσβολές. Γιατί οι άνθρωποι τους οποίους επισκέφτηκαν, αντιμετωπίζουν το «χωρίς ανταπόδοση δώρο» σαν κατευθείαν πλήγμα στον τομέα της κοινωνικής τους καταξίωσης. Περίεργο ε; Όλοι αυτοί οι «βρωμιάρηδες του Τρίτου Κόσμου» δεν είναι, τελικά, ζητιάνοι! Κοίτα κάτι πράγματα!

Όταν φύγουν οι «ελεήμονες λευκοί» εμφανίζονται τα μεγαλοστελέχη, για τα οποία, έχει ήδη προετοιμαστεί το έδαφος. Και τα μεγαλοστελέχη αγοράζουν. Γη, ανθρώπους, πλουτοπαραγωγικούς πόρους –τα πάντα. «Παγκοσμιοποίηση» με λίγα λόγια. Να φοράς παπούτσια αμερικάνικης σχεδίασης, από δέρμα αφρικανικών ζώων, που φτιάχτηκαν σε ασιατική χώρα και συσκευάστηκαν στη Λατινική Αμερική –λειτουργία ενός νέου δουλοκτητικού συστήματος με άλλα λόγια και προς όφελος των δυτικών.

Τελικά λοιπόν η «δυτικοποίηση» είναι ολέθρια για τους υπόλοιπους λαούς –πέραν της Δύσης. Αλλά γιατί θα πρέπει να με νοιάζει εμένα; «Εμείς ανήκομεν εις την Δύσιν», που έλεγε και ο αείμνηστος Τριανταφυλλίδης. Εμείς καθόμαστε και καλοπερνάμε πίνοντας το αίμα των άλλων –δεν τρέχει τίποτα. Λάθος! Και δεν το εννοώ από ανθρωπιστικής πλευράς –αυτά είναι προσωπικές επιλογές ενώ εδώ το θέμα μπαίνει σε γενικό επίπεδο.

Η δυτικοποίηση πολτοποιεί κι εμάς τους Δυτικούς. Η έννοια της «δυτικότητας» (γαμώ τους νεολογισμούς μου!), στην οποία αναφέρομαι, δεν έχει καμιά σχέση με τις παραδόσεις και τις παραδοχές του Δυτικού πολιτισμού. Δεν υπάρχει τίποτα από την Αναγέννηση, τη Γαλλική επανάσταση, τη Γερμανική πολιτική παράδοση, την Αμερικάνικη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας (και φυσικά δεν υπάρχει τίποτα από την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία) σε αυτή τη «δυτικότητα». Εντάξει, ας μη γινόμαστε υπερβολικοί –κάτι υπάρχει. Κι αυτό είναι το ντρεσάρισμα όλων των παραπάνω παραδόσεων, το καλούπωμα των παραδοχών τους προκειμένου να ταιριάξουν στο καινούργιο δόγμα.

Η περίφημη αρχή της υπεράσπισης της ανεξιθρησκίας, που θεμελιώθηκε στη Γαλλική επανάσταση, μετατράπηκε σε απαγόρευση της θρησκευτικής έκφρασης εφόσον αυτή σε διαφοροποιεί από τους συμπολίτες σου, σε μια Γαλλία που απαγορεύει να κυκλοφορούν γυναίκες με μαντίλα.

Οι φιλελεύθερες αρχές της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας μετατράπηκαν σε επιθετικούς πολέμους που χαρακτηρίζονται ως αμυντικοί και σε κρατική τρομοκρατία με το πρόσχημα της υπεράσπισης αυτής της ίδιας της Αμερικάνικης Ανεξαρτησίας.

Και η εκπληκτική σχετικοποίηση των αξιών που αποτέλεσε τη βάση ανάπτυξης της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, μετατράπηκε σε νεκροφιλική ανωτερότητα από τους σύγχρονους τιμητές των αρχαίων φιλοσόφων.

Με αυτή τη λογική, αν θέλαμε να προσωποποιήσουμε τους εκφραστές της «παγκοσμιοποίησης»-«δυτικοποίησης» θα μιλούσαμε εξίσου για τον Μπους, τον Μπλερ, τον Σαρκοζί, τη Μέρκελ και τον Σόρος όσο και για τον Λεπέν, τον πάπα Βενέδικτο αλλά και τον Ζουράρι, τον Καρατζαφέρη, τον Χριστόδουλο και τον Ανδρουλάκη. Αν βολεύει σε κάτι η προσωποποίηση ενός δογματισμού.

Το ερώτημα λοιπόν τίθεται κάπως έτσι: Σε ενοχλεί να είσαι κακέκτυπο οργουελιανού μυθιστορήματος;

Σε ενοχλεί να μην έχεις ιστορία (αφού η ιστορία αλλάζει κάθε μέρα, ανάλογα με τα κυρίαρχα συμφέροντα); Σε ενοχλεί να μην έχεις τη δυνατότητα διαμόρφωσης της δικής σου πολιτιστικής ταυτότητας (αφού η κυρίαρχη προπαγάνδα διαμορφώνει τον κώδικα συμπεριφοράς μαζικά και σε παγκόσμιο επίπεδο); Σε ενοχλεί να σου επιβάλουν άλλοι ακόμα και το τι θα ονειρευτείς (αυτό που προβάλλεται στα μέσα χειραγώγησης-ενημέρωσης κι αυτό που κυριαρχεί στο διαδίκτυο); Σε ενοχλεί να είσαι αποκομμένος από τη δυνατότητα πληροφόρησης (λόγω του όγκου της πληροφορίας); Σε ενοχλεί να είναι προδιαγεγραμμένη η ζωή σου από την κούνια ως το μνήμα (μέσα από συγκεκριμένες και αυστηρά οριοθετημένες θεσμικές διαδικασίες);

Αν ναι –είσαι εναντίον της «παγκοσμιοποίησης»-«δυτικοποίησης». Αν όχι, τρέχα γρήγορα στο καινούργιο πολυκατάστημα. Έχουν προσφορά μια τηλεόραση wide screen μαζί με το τελευταίο μοντέλο του αυτοκινήτου που ήδη οδηγείς!

Και, αν είναι έτσι τα πράγματα –ποια θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν λύση; Να σπάσουμε τους υπολογιστές, να κάψουμε τα αυτοκίνητα, πετώντας πάνω τους αναμμένους δέκτες τηλεόρασης; Γιατί όχι; Και μετά να επιστρέψουμε στις σπηλιές και να πάρουμε τα πράγματα πάλι από την αρχή! Ε; Ας σοβαρευτούμε.

Η λύση, μάλλον βρίσκεται σε προσωπικό επίπεδο και δεν είναι άλλη από την συνειδητοποίηση της κατάστασης. Αλλά αυτό προβλέπει ανοιχτά αυτιά και ανοιχτά μάτια –για να βλέπουμε και όσα δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε. Γιατί βλέποντας, ακούγοντας, ρωτώντας -διαμορφωνόμαστε. Κυρίως ρωτώντας –έτσι νομίζω. Ρωτώντας και ακούγοντας την απάντηση, όχι ρωτώντας απλά για να έχουμε χρόνο προετοιμασίας του επόμενου τσιτάτου μας. «Ρωτώντας προχωράμε», όπως λένε κι εκείνοι.

33 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) είπε...

Υπάρχει έστω και μια λύση που δε γίνεται σε προσωπικό επίπεδο; Παλιότερα πίστευα πως πολλοί μαζί με τον ΙΔΙΟ στόχο όμως είναι καλύτεροι από έναν. Δεν είχα δώσει και πολλή σημασία στη λέξη "ΙΔΙΟΣ" όμως. Έχω καταλάβει και μακάρι να κάνω λάθος και να'μαι μια απαισιόδοξη βολεμένη, οτι όπου μαζεύονται πολλοί άνθρωποι κάτι γίνεται τελικά και χαλάει η συνταγή. Ώς ένα βαθμό λογικό βέβαια. Δεν είμαι κολλημένη στα γνωστά πρότυπα (Τσε, Φιντέλ κλπ), δεν ξερω αν το σηκώνει κι η εποχή, δεν εχει και σημασία. Βλέπω ΕΥΤΥΧΩΣ ανθρώπους που το παλεύουν αλλιώς, που τους καίγεται το κωλαράκι ρε παιδί μου για παραπέρα, μα κι αυτοί πολλή στη θεωρία ρε αδερφάκι. Είναι ένα βήμα δε λέω. Το να κάθεσαι να διαβάζεις, να ψαχνεις τα πράματα είναι πλέον πολύ σημαντικό. Μα κοίτα μικρό μοτοσακουλάκι που το να βλέπεις τον ΕΞΑΝΤΑ αντί για τη Μαρία την αηδία είναι επαναστατική πράξη. Κι αν ακούσεις κάποιον να το κάνει αμέσως χαίρεσαι. Ωωωωωω βρήκα έναν επαναστάτη της εποχής. Δεν ξέρω. Τα γράφω ένα μπάχαλο γιατί μπάχαλο είναι στο κεφάλι μου. Τη διαφήμιση με το ULTREX τη θυμάσαι; Αυτό φοβάμαι. Μη φτάσουμε μια μέρα να απαντάμε έτσι. "Αααααα έχω δοκιμάσει τα πάντα, δε γίνεται τίποτα"...
Μεσημεριανό φιλί , μου λείψατε.

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) είπε...

Πολλή στη θεωρία;;;;;;;;;;
Ο μον ντιε..
Μετά να κάνεις ένα ποστ για τους ανορθόγραφους

οι σκιές μιλάν είπε...

Το 'γραψα και το ανέβασα εδώ.

Κοίτα κι αυτό το σχόλιο που βρήκα πριν λίγο, από τον καιρό στα σχόλια αυτού του ποστ του

Η παγκοσμιοποιηση ειναι για μενα μια αγραμματη λεξη για να εκφρασει αυτο που λεγαμε παγκοσμιοτητα.Γιατι η καταληξη -ποιηση μπαινει μονο σε πραξεις που εχουν σχεση με χειρονακτικη εργασια ή ανθρωπινη δραση.Αυτο που περιγραφεται σημερα σαν παγκοσμιοποιηση δεν ειναι παρα η εξωραϊσμενη (και οχι "ωραιοποιημενη") λεξη για την επεκταση και κυριαρχια ενος συγκεκριμενου οικονομικου μοντελου αγορας και καταναλωσης.Επομενως μιλαμε για καθαρο οικονομικο ιμπεριαλισμο.Δεν ειναι λοιπον ηλιθιοτητα,ειναι μια μεγαλη απειλη.Γιατι,κατα τη γνωμη μου,στηριζεται στην αναπτυξη και καλλιεργεια των αγριοτερων ενστικτων του ανθρωπου,αυτα του ανταγωνισμου,αδιαφορωντας εντελως για την κοινωνικη συνυπαρξη,την κοινωνικη προσφορα,τη συμμετοχη στα κοινα και στη διακυβερνηση απο το λαο.Προκειται για την αγριοτερη μορφη της ανθρωπινης συμπεριφορας.

The Motorcycle boy είπε...

Αντουανέτα, το θέμα δεν έχει να κάνει τόσο με το πολλοί ή λίγοι, ίδιοι ή διαφορετικοί. Το θέμα είναι να ξέρεις τι θέλεις. Ή, ακόμα καλύτερα, να ξέρεις τι ΔΕΝ θέλεις. Ε, αυτό που δνε θέλεις προσπαθείς να το αλλάξεις. Όπως μπορείς και όσο μπορείς. Κι αν βρεις κι άλλους που δεν θέλουν το ίδιο με σένα, προσπαθείτε παρέα. Δεν είναι ανάγκη να πληρώσετε συνδρομή και να σας εγκρίνει την ένωση το πρωτοδικείο. Δεν είναι ανάγκη να μείνετε για πάντα ενωμένοι -συμμαχείτε για να απαλλαγείτε από αυτό που ΔΕΝ θέλετε.
Από εκεί ξεκινάς. Και ναι, τα τυπάκια "τα έχω δει όλα" δεν αξίζουν πολλά. Αφού τα είδες όλα ρε ήρωα -πως και δεν άλλαξες τίποτα; Και πως τα έχεις δει όλα, αλλά υπηρετείς πιστά αυτό ακριβώς που λες οτι φτύνεις;
Υ.Γ.1: Έχω την εντύπωση πως σύντομα, θα έχεις το αντίδοτο για την έλλειψη.
Υ.Γ.2: Όχι, δεν θα κάνω ποστ για τους ανορθόγραφους γιατί αποφεύγω τα προσωπικά ποστ.

The Motorcycle boy είπε...

Σκιές, το ανεβάσαμε μαζί σα να λέμε; Ούτε συννενοημένοι να ήμασταν ρε συ!
"Επομενως μιλαμε για καθαρο οικονομικο ιμπεριαλισμο" ξέρεις ποιος άλλος έχει χαρακτηρίσει με σχεδόν αυτά τα λόγια την παγκοσμιοποίηση; Ο Κίσινγκερ φίλε! Απλά, στυγνά και ωραία!
Πάω στο δικό σου τώρα -με το ζόρι απάντησα στο σχόλιο, με τρώει η περιέργεια.

Ανώνυμος είπε...

Νομιζω, χωρις να θελω να κανω τον εξυπνο, οτι ο προοδευτικος κοσμος εχει μπερδεψει λιγο τα πραγματα, οσο αφορα την παγκοσμοιοποιηση, εγκλωβισμενος στα δικα του στερεοτυπα. Κατα την γνωμη μου η παγκοσμοιοποιηση ειναι αναποφευκτη λογω τεχνολογιας. Σαν φαινομενο πιστευω οτι αρχισε την δεκαετια του 60 με τη ροκ & ποπ κουλτουρα, η οποια διαμορφωσε κοινα γουστα σε παγκοσμιο επιπεδο. Ειναι ενα φαινομενο ουτε καλο ουτε κακο, για μενα αρκετα δημιουργικο αφου ενωνει τις διαφορετικες κουλτουρες, με κυριαρχη βεβαια την δυτικη, η οποια απο οτι φαινεται ειναι και η μονη που μπορει να ηγηθει της ανθρωποτητας, μια και με ολα τα κακα της, δεν πασχει απο προκαταληψεις και διαφορων ειδων συντηρητισμους (πχ. Ταλιμπαν). Αυτο δεν σημαινει την παθητικη αποδοχη της. Το συνθημα των σκεπτομενων ανθρωπων (που θα ενωθουν και αυτοι, οπως κανει το κεφαλαιο) θα επρεπε να ηταν -Λαμογια κατω τα χερια απ`την παγκοσμιοποιηση- ή -Η παγκοσμιοποιηση μας ανηκει-. Θελω να πω οτι αντιμετωπιζουμε την κατασταση σαν να φοβομαστε τον μπαμπουλα, αδυνατωντας να κατανοησουμε τις κοσμοιστορικες αλλαγες που φερνει η αλματωδη αναπτυξη της τεχνολογιας, και αντι να διεκδικησουμε οτι μας ανηκει με ρεαλισμο, στρουθοκαμηλιζουμε και δεν προσφερουμε τιποτα, πραγματικα ουσιαστικο στην υποθεση. Φιλικα, ελπιζω να μην σας κουρασα.

The Motorcycle boy είπε...

Ανώνυμε, μόνος κουραστικός δεν ήσουν! Ένα-ένα:
1. Όντως, αν εννοείς σαν προοδευτικό χώρο τον κοινοβουλευτικό και αριστερό -μεγάλη μερίδα του έχει εγκλωβιστεί στα δικά της στερεότυπα. Αλλά, πιστεύω πως δεν τα χρησιμοποίησα ιδιαίτερα.
2. Με τη λογική της μουσικής εισβολής της δεκαετίας του '60, θα μπορούσαμε να ορίσουμε ένα φαινόμενο (πες το χιπισμό, πες το ροκ, πες το όπως θέλεις), που βρήκε ρίζες σε πολλές χώρες του κόσμου και εξαπλώθηκε. Παράλληλα βέβαια εξαπλωνόταν και η μουσική βιομηχανία που βρήκε πρόσφορο πεδίο για καινούργιες αγορές. Αλλά τότε, αν πάμε σε πνευματικό επίπεδο, γιατί να μη μιλήσουμε για παγκοσμιοποίηση την εποχή της Αναγέννησης; Σε όλον τον, τότε, γνωστό κόσμο εξαπλώθηκε κι αυτή.
3. Φυσικά η τεχνολογία συμβάλλει στην εξάπλωση των ιδεών, της μουσικής κ.λ.π. αλλά συμβάλλει και στον έλεγχο και την εξάπλωση της καταπίεσης. Γι΄αυτό και συμφωνώ μαζί σου, η τεχνολογία είναι ουδέτερη -οι χρήσεις της κρίνονται.
4. Ο δυτικός τρόπος δεν επικράτησε λόγω ελλείψεως προκαταλήψεων (πες σε έναν Αμερικάνο για την Κούβα, ρώτα έναν καθολικό για την άμβλωση και θα το δεις) αλλά λόγω, κυρίως, αυτού που λέω στο ποστ -αυτή είναι η γνώμη μου. Και φυσικά, λόγω στρατιωτικής και επιχειρηματικής εισβολής.
5. Αυτό για το οποίο μιλάς είναι οι δυνατότητες που μας παρέχονται μέσω της τεχνολογίας να έρθουμε σε επαφή (και ίσως να επικοινωνήσουμε) με άλλους πολιτισμούς -πέρα από τον δικό μας. Ας το πούμε "παγκοσμιότητα" ή όπως θέλεις, για να το ξεχωρίζουμε -αλλά αυτό που ορίζεται σαν παγκοσμιοποίηση είναι άλλο πράγμα. Για αυτό που λες είμαι κι εγώ μαζί σου -ας σταματήσει ο έλεγχος των μέσων. Όλων των μέσων.

Σε ευχαριστώ ειλικρινά για το σχόλιό σου.

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ο θείος σου στην Αμερική είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ο παλιός καθηγητής σου είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
roidis είπε...

Τεράστιο θέμα, που "επιχείρησες" σωστά κατά την άποψή μου να στριμώξεις σε έναν περιορισμένο χώρο έννοιες τεράστιες και πάνω απ΄όλα γεμάτες ασάφεια ως προς τον ορισμό τους.

Κατ' αρχή να ξεκαθαρίσω ότι είμαι Υπέρ της Παγκοσμιοποίησης, δλδ τον όρο χωρίς τα αποσιωπητικά του ... γιατί πολύ απλά (να μην το χ***) από την αρχαιότητα ήταν και παραμένει η φυσική εξέλιξη της ανθρωπότητας. Ας πούμε όμως «Δυτικοποίηση» γιατί αυτή αντικαθρεπτίζει τον άκρατο Ορθολογισμό μέσω του οικονομικού και άρα τεχνολογικού ελέγχου πάνω στους πληθυσμούς του υπόλοιπο του πλανήτη. Δεν μπορεί να σταματήσει η αναζήτηση για το τι υπάρχει και τι είναι αξιοποιήσιμο στην αυλή σου, γιατί μια αυλή που ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα είναι πια ο πλανήτης. Και δεν πρόκειται να σταματήσει. Η γης αποτελείται από διάφορες ετερόκλητες δυνάμεις, οικονομικές, πολιτισμού, παράδοσης, θρησκειών, πίστης ή και επιστημονικής έρευνας, όλες εδραιωμένες κυρίως Ιστορικά ή ακόμα και με τη βία «Ιστορικά».

Η παγκοσμιοποίηση είναι αναπόφευκτη. Αλλά η ίδια η παγκοσμιοποίηση δεν ευθύνεται για τα δεινά της εκμετάλλευσης των μέσων παραγωγής, του ορυκτού ας πούμε πλούτου, τις περιβαλλοντικής καταστροφής, των εργασιακών σχέσεων, της τοπικής ή εθνικής ιδιαιτερότητας. Για καμία καταστροφή δεν ευθύνεται. Δεν ευθύνεται ας πούμε το τσιμέντο για την τσιμεντοποίηση των μεγάλων αστικών κέντρων, το τσιμέντο είναι μια σπουδαία και πρακτική ανακάλυψη που έδωσε τη δυνατότητα της εύκολης και ασφαλής στέγασης εκατομμυρίων ανθρώπων σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, έσωσε ζωές, μέσο του τσιμέντου εφαρμόστηκαν κοινωνικές πρόνοιες κλπ. Θα μπορούσα να πω και άλλο μέσο όπως το πετρέλαιο, αλλά καταλάβατε το πνεύμα μου.

Δεν βλέπω τίποτα κακό στην μίξη των φυλών, εθνοτήτων, κατάργηση αργότερα των συνόρων. Όμως...

Νέτα-Σκέτα «Παγκοσμιοποίηση μας έφαγε». «Όλοι στη πορεία κατά της Παγκοσμιοποίησης» είναι φαιδρά και δηλώνουν τεράστια και επικίνδυνη άγνοια Όχι. Μια χαρά είναι η Ιδέα της Παγκοσμιοποίησης.

Τι φταίει; Και πως υπερασπιζόμαστε ανθρώπινες αξίες. Ποια η άμυνα.

Εδώ μπαίνουμε στα δύσκολα. Τα δύσκολα ξεκινούν κυρίως από 2 έννοιες κλειδιά:
1. Φτώχεια (εκμετάλλευση, εξαθλίωση και τα αίτια τους), που εμποδίζει, την...
2. Μόρφωση (παιδεία, συνείδηση, ιστορική Γνώση, συνείδηση της μικρότητάς αλλά και της δύναμής σου...και πάρα πολλά άλλα...)

Δεν έχω χρόνο για άλλα.

ματάκιας και αυτάκιας είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
fileleytheros είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
The Motorcycle boy είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
The Motorcycle boy είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
roidis είπε...

δεν κατάλαβες και έχεις δίκιο γιατί δεν είχα άλλο χρόνο.
Όλη μου επιχειρηματολογία στηρίζεται στο εξής:"Αυτοί που διαχειρίζονται τα μέσα, μέσο της αναπόφευκτης (επιμένω, αυτό δεν αλλάζει)παγκοσμιοποίησης και ανταλλαγής γνώσεων, τεχνογνωσίας κλπ. κλπ. Φταίνε, και όχι το φαινόμενο το οποίο καραδοκεί από την εμφάνιση ακόμα του ανθρώπινου είδους"
...
καλό σου βράδυ φίλε.

PiKei είπε...

Μια χαρά θέμα άνοιξες πάλι μοτοσακέ. Λοιπόν εγώ θα συμφωνήσω στα περισσότερα με τον Roidi. Ούτε εγώ καταλαβαίνω τι μαλακία μας δέρνει και φωνάζουμε "Έξω η Παγκοσμιοποίηση" αντί να φωνάζουμε "Ένα Γαμημένο Σωματείο Για Όλους Τους Εργάτες Του Πλανήτη". Βάλε ότι θες στην θέση των εργατών (καθηγητές, φορτηγατζήδες, εκδιδόμενες, μοτοσακοί) και πιάνεις φαντάζομαι τι εννοώ.
Όταν οι εταιρείες γίνονται πολυεθνικές, η αντίσταση πρέπει κι αυτή να γίνει πολυεθνική. Αλλίως το μαλακίζουμε. Επίσης ο πολιτισμός δεν λειτουργεί μόνο από Χόλυγουντ προς τα δω. Ναι, τα χώνουνε, κάνανε την Μαντόνα από απλώς μουνί, θεά και φυσικά ο Τιτανικός έκοψε εκατομμύρια εισητήρια, αλλά από το ίδιο κανάλι που ισοπεδώνει τις "τοπικές" κουλτούρες, περνάνε ακόμα μερικές δεκάδες ρεύματα, τάσεις και απόψεις που παλιότερα δεν θα έφταναν απλώς ποτέ, δεν θα άκουγες για τους Τσιάπας, ούτε για κανέναν δάσκαλο στο Μεξικό (πολύ περισσότερο κανένας Αυγερόπουλος ή Κούλογλου δεν θα έφτανε εκεί, θα γύριζε ντοκιμαντέρ στην Άνω Μουσουνίτσα με τσάμικα και λοιπά. Εκτιμώ πολύ την Άνω Μουσουνίτσα και ριγώ με τις ηπειρώτικες πέμπτες, αλλά δεν θα έρθει και το τέλος του κόσμου, αν περάσουνε και σε δεύτερη μοίρα για λίγο. Εντάξει, τα καταγράψαμε τα τσάμικα, δεν νομίζω πως κινδυνεύει με εξαφάνιση το είδος.
Πρόχειρα αυτά, τα ξαναλέμε... Έχεις ανοίξει μεγάλο λούκι.

The Motorcycle boy είπε...

Κατ' αρχάς να ζητήσω ένα συγνώμη από τον Ροϊδη γιατί η προηγούμενη απάντησή μου δεν ήταν δικιά μου. Ο κλασσικός ανώνυμος μαλακιζόταν και με το id μου. Σήμερα φαίνεται ήταν η μέρα που ο sourfou δεν πήρε τα χάπια του και θυμήθηκε αυτό που έγραφαν φαρδιά πλατιά στο spazits οτι "θα μπαίνουν στα μπλογκ μας και θα τα γαμάνε μιμούμενοι το στυλ μας".
Τέλος πάντων -συνηθισμένη αρρώστια.

Πέρα από αυτά, Ροϊδη έχω να πω το εξής:
Δεν διαφωνώ με αυτό που ορίζεις σαν παγκοσμιοποίηση, προσπάθησα σε παραπάνω σχόλιο να το ορίσω σαν παγκοσμιότητα -είναι περίπου αυτό που έλεγαν παλιά οι κομμουνιστές "διεθνισμός". Προφανώς η τάση του ανθρώπου είναι να πλησιάζει τους γύρω του (όσο μακρυά κι αν είναι αυτοί) και να προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί τους. Είναι θέμα και επιβίωσης. Με αυτό λοιπόν συντάσσομαι.
Αλλά με τον όρο παγκοσμιοποίηση-διεθνοποίηση εννοούμε αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει κι αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από μια δυτική ιμπεριαλιστική τακτική, όπου η εισβολή αλλάζει μέσα αλλά όχι σκοπό. Βλέπεις φίλε, το λέει κι ο Κίσινγκερ!
Εδώ λοιπόν είναι το θέμα -εγώ δεν διαφωνώ με τις διαδηλώσεις για την παγκοσμιοποίηση, αρκεί να έχουν και κάποιο στόχο. Κακή παγκοσμιοποίηση νέτα σκέτα, δεν θα πει τίποτα. Κακή ενέργεια που επιβαρύνει π.χ. το περιβάλλον θα πει πολλά.
Με την άποψή σου πως τα μέσα από μόνα τους είναι ουδέτερα και χαρακτηρίζονται από τη χρησιμοποίησή τους φυσικά και συμφωνώ απόλυτα.

pikei, συμφωνώ για το λούκι -μα δεν ξέρεις πόσο συμφωνώ! Νομίζω πως σε κάποια από αυτά που θέτεις απάντησα από πάνω στον Ροϊδη. Παγκόσμια καταπίεση -παγκόσμια αντίσταση λες. Κι αυτό είναι πολύ σωστό.
Τώρα πρόσεξε τι πιστεύω:
Όντως, μέσα από τα κατεστημένα κανάλια επικοινωνίας περνάνε και οι Αυγερόπουλοι και οι Μαντόνες και οι Τιτανικοί. Δεν είναι κακό να βλέπεις τα δυο τελευταία -ούτε και καλό, έτσι; Αλλά το θέμα είναι κατά πόσο ο Αυγερόπουλος (βάλε ότι όνομα θέλεις) μπορεί να λειτουργήσει αφυπνιστικά. Και απ΄ότι βλέπω -ότι περνάει από τα κλασσικά κανάλια (με όλες τις έννοιες) δεν καταφέρνει να αφυπνίσει παρ' όλες τις καλές προθέσεις που μπορεί να έχει. Άρα; Κάτι πρέπει να αλλάξει και αφού η επικοινωνία είναι πλέον παγκόσμια, κάτι πρέπει να ξεκινήσει από τις τοπικές κοινότητες και να απλωθεί στον χώρο. Έτσι νομίζω.

άσωτος είπε...

απο μια γη χωρις συνορα φτασαμε στο μια αγορα χωρις συνορα. καλη η λυση που προτεινεις αλλα σιγουρα δε λυνει το προβλημα. φυσικα αν ολοι συνηδεθτοποιουσαμε την κατασταση ολα θα ηταν καλυτερα αλλα αυτο μαλλον δεν παιζει. μονο το οταν βρεθει μια σημαντικη πλειοψηφια σε αδιεξοδο (στη δυτικη κοινωνια) βιοποριστικο και πνευματικο θα γινει κατι. εγω παντως ετσι πιστευω.

roidis είπε...

Κοιτάξτε να δείτε,
Όσο υπάρχει Φτώχεια και έλλειψη μόρφωσης, που υπάρχει στο μισό ακόμη του πλανήτη σήμερα. Αυτά τα στοιχεία είναι τεράστιες δεξαμενές εφεδρείας για τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό. Εάν αυτά εξαλειφθούν τότε υπάρχει περίπτωση να η χρήση της παγκοσμιοποίησης να αλλάξει βιολί και να έρθουν τα πάνω κάτω. Έτσι χοντρικά. Θέλετε ανάλυση; Θα χρειαστούν τουλάχιστον 3.000 τόμοι πυκνής γραφής. Έχετε την εντύπωση ότι όλες οι απόπειρες έως τώρα απέτυχαν λόγω "γραφειοκρατίας" "λάθη" "κακή πολιτική εκτίμηση" "ρεβιζιονισμό" και άλλα κουραφέξαλα; Όχι όλα μέχρι τώρα απέτυχαν λόγω χαμηλής ιστορικής συνείδησης που συνδέεται άμεσα με την έλλειψη γνώσης και μπόλικη φτώχειας. Όσο δεν στερεύουν αυτές ειδικά οι εφεδρείες του καπιταλισμού, θα συνεχίσει να υπάρχει δημιουργώντας ταυτόχρονα άλλες που εμφυτεύονται στις συνειδήσεις. Θα σκάμε και θα σκάβουμε.
Τέλος είμαι υπέρ της παγκοσμιοποίησης γιατί υπάρχουν πολλές πιθανότητες μέσο αυτής, η απλή ανταλλαγή πληροφοριών και τεχνολογίας να οδηγήσει κάποτε στη γνώση και να μειώσει κατά πολύ την φτώχεια.
Δεν υποτιμώ τις όποιες ουσιαστικές αντιδράσεις και διαδηλώσεις, αλλά δεν γίνεται να τις υπερτιμήσω γιατί αυτό θα έδειχνε πόσο λίγο ξέρω να εκτιμώ μια ιστορική πραγματικότητα.

The Motorcycle boy είπε...

Άσωτε, τροτσκιστή σε κόβω -αλλά αυτό δεν είναι κακό. Ναι, αυτό θα ήταν ίσως μια λύση -όταν η καταπίεση φτάσει στο μη περαιτέρω ο κόσμος θα εξεγερθεί αναγκαστικά. Αλλά, νομίζω πως υπάρχουν κάποιες βαλβίδες εκτόνωσης για να αποτρέπονται τέτοιες καταστάσεις -άλλοτε λειτουργούν, άλλοτε (π.χ. Παρίσι, εξέγερση μεταναστών) όχι.

PiKei είπε...

Επειδή η πάσα σας έφτασε μακριά και δεν γίνεται να αφήνω σχόλια και στα δύο ποστ, εδώ και στις Σκιές, κατέθεσα (μάλλον παραληρηματικά) τις απόψεις μου στο σημερινό μου κείμενο.
Thanx για την τροφή της σκέψης.

marquee de mud είπε...

το τσιμεντο, η τηλεοραση, η ραδιενεργεια, το πετρελαιο, το μαχαιρι εν ολιγοις που και κοβει και σκοτωνει ή το αρθρο του αμερικανικου συνταγματος για το δικαιωμα κατοχης οπλων απο τους πολιτες, δεν εχουν γινει για πλακα λογος για διαμαχες ολα αυτα τα χρονια. η λιστα ειναι πολυ μεγαλη εχει και μεταλαγμενα εχει και ναρκωτικα εχει και εμποριο σαρκας ειτε για πηδημα ειτε για εμποριο οργανων εχει και βανδη/βισση και παρις χιλτον, εχει και κοκακολα και μακντοναλντς

ολα τα παραπανω εχουν και τα αντιθετα τους . πετρινα σπιτια, κανονικα προιοντα, βιολογικα τα λεμε τωρα, ερωτας, κουβεντα ή/και διαβασμα καποιου βιβλιου, νικ κειβ και μαντνες κ ψαραντωνη και τσιπουρο και κρασι και λαχανοπιτα.

τα πρωτα εχουν κι αλλα κοινα. τα κατεχουν λιγοι που κατεχουν πολλα. και αυτοι οι λιγοι θελουν να ριξουν το κοστος και γι'αυτο πουλανε σκαρτο πραμα ενω το διαφημιζουν απο τα δικα τους μεσα σαν το καλυτερο. τα αποτελεσματα τα ζουμε καθημερινα και τα καταλαβαινουμε οταν ακουμε κανα καλο τραγουδι, οταν παμε σε κανα χωριο και μας παρουν οι μυρωδιες κι οταν καθομαστε και πιανουμε κουβεντες για καθε παπαρια αντι να λιωνουμε μπροστα στο γυαλι.

για μενα παντα το ερωτημα ηταν ποιος μου δινει αυτο που μου δινει. δηλαδη τι κουμασι ειναι. ειναι καλος τυπος ειναι λαμογιο. μετα κοιτας και τι σου δινει; για παραδειγμα οσες "αληθειες" κι αν πει ο καρατζαφερης το ξερεις απο την αρχη οτι ειναι ψευτης και ριχνει γροθιες κατω απ'τη ζωνη ακομα και στους ομοιους του. ασε που μαλλον παιζει πλανο. αν λοιπον πιστεψω αυτον τον μπαγλαμα απο την μια "αληθεια" του τοτε εγω τραβαω το ζορι. τα ιδια ισχυουν και για την τιβι. αν λογω μιας καλης εκπομπης το χρονο την κραταω σπιτι μου τοτε ειμαι αξιος της κακης μου τυχης. τα ιδια και για τα μεταλαγμενα τα ιδια και για το τσιμεντο τα ιδια και για την ψηφιακη ηχογραφηση ας πουμε σε αντιθεση στην παλια αναλογικη. (ψυχομετρησανε οτι τον ψηφιακο ηχο ο εγκεφαλος τον αντιλαμβανεται πιο πολυ σαν θορυβο).

εν ολιγοις ή αποψη μου ειναι οτι η ΕΥΚΟΛΙΑ και οτι αυτο συνεπαγεται ειναι το μεγαλο προβλημα και συγκεκριμενα η "συμπιεσμενη" ευκολια που μας πουλανε καποιοι πρωτα απ'ολα για να φτιαξουν την τσεπη τους.

Ε! Σ'ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΥΚΟΛΙΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΕΝΑ ΕΣΤΩ ΜΙΚΡΟ "ΟΧΙ, ΔΕΝ ΠΙΑΝΩ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ" ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΣΠΗΛΙΕΣ. ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΧΙ ΑΜΕΣΑ. αυτο το οχι ειναι για μενα ενας σπορος εναντια στην δυτικοποιηση παγκοσμιοποιηση ή californication που ειπανε και καποιοι αλλοι.

υγ. απ'την αλλη τωρα μολις σκεφτηκα τι προτιμαω να μου επιβαλει την παγκοσμιοποιηση-γιατι ολο και καποιος θα την επιβαλει. ο γκειτς με τα γουιντουος ή κανας αδολφος βοναπαρτης με κανα 14 ραιχ. Α!ρε κεμαλ.

the BluElephant είπε...

το άρθρο αρχίζει και αναλύει σε σωστή πορεία. η παγκοσμιοποιηση δεν είναι το απόλυτο κακό.

η δική μου αλήθεια λέει ακριβώς το αντίθετο.

το μπέρδεμα γίνετε όταν αρχίζουμε και βάζουμε την πολιτική ως μέρος της συζήτησης. πως ο 'συντηρητικός' μετατρέπετε σε φιλελεύθερο και πως ο αριστερός, δηλαδή ο προοδευτικός , μετατρέπετε σε εθνικιστή.

η παγκοσμιοποίηση για να δουλέψει θέλει ανάλογό υπόβαθρο παιδείας. χρειάζεται όλοι να ξέρουν τι δικιά τους ιστορία (την αληθινή και όχι την μονομερή), και μετά μέσα από διεργασίες επικοινωνίας να βρουν μέσα από ένα παγκοσμιοποιημένο ιστό, όχι απολυτά το διαδίκτυο, λύσεις και οράματα, ή απλά... οτιδήποτε άλλο.

η παγκοσμιοποίηση δεν είναι ένας καινούργιος όρος. από τα χρόνια του μέγα αλεξανδρου υπήρχε, οι ρωμαιοκρατία βασίστηκε πάνω της για την επιβίωση της, και οι άγγλοι την κάνανε και θεωρία. για πρώτη φορά όμως μας δίνετε η δυνατότητα για την δημιουργία μιας παγκοσμιοποιημένης αντίστασης, οι πνευματική μας ορίζοντες ανοίγουνε και εμείς μπορούμε να μετακινούμαστε σε όλο τον κόσμο ποιο εύκολα. μόνο αυτοί που φοβούνται, οι βολεμένοι, δεν θέλουν να ανοίξουν τα εθνικά καλούπια. το άνοιγμα δεν σημαίνει να καταστραφούν, απλά να ανοιχτούν και να φανερωθεί και το φως και η μαυρίλα τους.

Σχετικά με την χρησιμοποίηση τριτοκοσμικών ομάδων για οικονομικό κέρδος, για πρώτη φορά μπορούμε μα μάθουμε την αλήθεια και να την πολεμήσουμε ως καταναλωτές. πάντα υπήρχαν δούλοι που πεθάναν πάνω σε στοίβες σωμάτων στην ιστορία της ανθρωπότητας.

καλό είναι να αναφέρετε ο ορος με την διεθνή του συμασια (globalisation) global + sation = global + sowing = παγκόσμια σπορά / παγκόσμια δημιουργία

.... και αντί για μια παγκοσμιοποίηση, πρέπει να μιλάμε για μια παγκόσμια παιδεία, παγκόσμιο πολιτισμό, παγκόσμια σύνορα, παγκόσμια μόρφωση, παγκόσμιος πλούτος, παγκόσμια αντίσταση..

ίσως το μόνο αρνητικό είναι το ότι όλο αυτό το δημιούργημα αυτή τη στιγμή κοντρολάρετε από την αμερικη, κάτι το οποίο είναι αναπόφευκτο όμως, όπως διδάσκει η ιστορία. το καλύτερο θα ήτανε να μην υπήρχαν διοικητές και διοικούμενοι αλλά ....

The Motorcycle boy είπε...

pikei, και για μένα και για τον Σκιές (υποθέτω)τέτοιες απόψεις σαν τη δική σου είναι ευχάριστο να υπάρχουν. Γιατί τα ποστ από μόνα τους είναι πολύ λίγα -οι απόψεις των άλλων προσδιορίζουν τις διαστάσεις κάθε θέματος.

The Motorcycle boy είπε...

marquee, συμφωνώ με την ανάλυσή σου περί ευκολίας. Όμως, αν ψάξουμε λίγο το "γιατί" -γιατί προτιμάμε να καταπίνουμε αλεσμένη τροφή αντί να μασάμε, τότε, νομίζω πως βλέπουμε κάτι. Βλέπουμε δηλαδή την αιτία "παχυσαρκίας" του σύγχρονου δυτικού κόσμου. Αν έχεις να φας μόνο μια φέτα ψωμί τη μασάς 10 ώρες για να μην τελιώσει. Αν έχεις να φας 27 χαμ εντ τσιζ, καταπίνεις βουλιμιαία και φτύνεις τα σουσάμια για να μην πνιγείς. Ή για να το πω με ένα παράδειγμα που ξέρεις, εμπειρικά, καλύτερα -όταν είχαμε ένα κατοστάρικο για έναν ολόκληρο μήνα, πέρναμε καινούργιο δίσκο κάθε τρίμηνο και τον λιώναμε στο πικάπ. Τώρα που μπορώ να κατεβάσω όση μουσική γουστάρω έχω δισκογραφίες των πάντων που μου χρειάζονται 3 ζωές για να τις ακούσω ΕΣΤΩ μια φορά. Τι θα πει αυτό; Πως πρέπει να γυρίσουμε στην παλιά μιζέρια; Όχι. Θα πει πως πρέπει να αναπτύξουμε μια ικανότητα που δεν μας χρειαζόταν τόσο τις παλιότερες εποχές. Θα πρέπει δηλαδή να καταφέρουμε να επεξεργαζόμαστε και όχι μόνο να καταναλώνουμε. Αν απαντάς σε ερωτήσεις, αναγκαστικά δημιουργείς τις απαντήσεις -έτσι νομίζω.
Υ.Γ.: Μαλάκα μου, μέχρι να μάθω οτι την έκανες σώος χτες, είχαν ασπρίσει και οι τελευταίες μου τρίχες.

The Motorcycle boy είπε...

elephant, νομίζω πως συμφωνούμε σχεδόν απόλυτα. Όντως η παγκοσμιοποίηση-δυτικοποίηση δεν μπορεί παρά να έχει και την άλλη πλευρά της, που είναι η παγκόσμια αντίσταση, η συνειδητοποίηση της κοινότητας μεταξύ των ανθρώπων κ.λ.π. Άλλωστε, είναι γνωστό πως κάθε δράση γεννάει από μόνη της την αντίδραση απέναντι σε αυτήν. Τώρα, αν αυτά τα δυο καταλήγουν σε σύνθεση (και πότε θα γίνει αυτό), μένει να το δούμε.
Συμφωνώ επίσης απόλυτα μαζί σου στο θέμα της ιστορίας. Και θεωρώ το ίδιο θιασώτη της δυτικοποίησης το ίδρυμα Σόρος που θέλει να εξομαλύνει τις διαφορές μεταξύ των λαών και να φτιάξει μια ιστορία χωρίς αιχμηρές γωνίες (κάπου άκουσα πως αυτοί χρηματοδότησαν το επίμαχο βιβλίο ιστορίας), όσο και τον κάθε εθνικιστή που προέρχεται από δεξιά ή αριστέρα και θέλει να καπελώσει το ιστορικό γίγνεσθαι με θεωρίες ανωτερότητας.
Ας δεχτούμε, π.χ. πως η ιστορία μας περιλαμβάνει ανθρώπους που πέθαναν για την αξιοπρέπειά τους (π.χ. Λεωνίδας, Οικονόμου, Διάκος, Παναγούλης, Ρήγας Φερραίος, κ.λ.π.), καθάρματα που τελικά αγωνίστηκαν, συνειδητά ή ασυνείδητα για ένα καλύτερο αύριο (Κολοκοτρώνης, Ανδρούτσος, Καραϊσκάκης, Βελουχιώτης κ.λ.π.), αλλά και τρισάθλιους επεκτατιστές (Μ. Αλέξανδρος, Βενιζέλος), τρομακτικούς χαφιέδες και δολοπλόκους (Π. Μελάς, Μαυροκορδάτος, Φιλική Εταιρεία, κ.λ.π.). Και όλοι αυτοί ΔΕΝ ήταν Έλληνες με τη βούλα, απλά ήταν κάποιοι που βρέθηκαν σε αυτή την ευρύτερη περιοχή και έδρασαν έχοντάς την για βάση. Ας τα δεχτούμε αυτά κι ας φτιάξουμε πάνω τους, αντί να τα χρησιμοποιούμε σαν παπλώματα για ήσυχο ύπνο.

nihardal είπε...

Γεια σου μοτο.Επεστρεψα και βλεπω ανοιξες μεγαλη πλην ενδιαφερουσα συζητηση!Χαιρομαι...
Θα πω δυο τρεις σκορπιες σκεψεις πανω στο θεμα.
1. Συμφωνω απολυτα με τη διαπιστωση οτι η "παγκοσμιοποιση" δεν ειναι παρα "δυτικοποιηση".Τωρα κατα ποσον αυτη η επικρατηση θα διαρκεσει, νομοτελειακα και μονο αν το δουμε ειναι κατι παραπανω απο σιγουρο οτι καποια ημερομηνια ληξης υπαρχει.
2. Ενα κοινωνικο οικοδομημα (οχι μονο οικονομικο γιατι μπορει η βαση να ειναι ο "οικονομικος ιμεπριαλισμος" αλλα εχει διαμορφωσει ολοκληρη την κοινωνικη δομη) που ειναι βασισμενο στην εκμεταλλευση του ανθρωπου απο ανθρωπο, ειναι αυτονοητα αντιθετο με καθε εννοια ανθρωπισμου και ηθικης. Ειναι αυτο που χρησιμοποιουμε στα μαθηματικα σαν αποδεικτικη μεθοδο. Αν ξεκινησεις απο λαθος συμπερασμα θα καταληξεις σε λαθος αποτελεσμα και οπως εχω ξαναπει, ο δυτικος πολιτισμος δεν επικρατησε στον κοσμο εξαιτιας της ανωτεροτητας των ιδεων του αλλα γιατι εφαρμοσε συστηματικα οργανωμενη βια για να εκμεταλευτει οικονομικα τις χωρες του τριτου κοσμου.
3. Οσων αφορα τις ανθρωπιστικες οργανωσεις που ανεφερες, πιστευω οτι ειναι απλα τα οργανα που συντηρουν την κατασταση που ειπα πριν. Συντηρουν την εξαθλιωση των φτωχων χωρων. Η οικονομικη βοηθεια ειναι κατι αστειο: οι φτωχοι των πλουσιων χωρων, δινουν χρηματα στους πλουσιους των φτωχων χωρων! Η οικονομικη βοηθεια στα κρατη πχ της αφρικης κλονιζει την οικονομικη ισσοροπια και την οποια παραγωγη της χωρας. Ειναι χιλιες φορες καλυτερο να αγορασει μια χωρα καφε αξιας 10 εκατ € απο την Κενυα παρα να χαρισει 10 εκατ € στην κυβερνηση της χωρας.
4. Σχετικα με τη συζητηση για τα μετρα αντιμετωπισης των κλιματικων αλλαγων που παιζει πολυ εσχατως (δεν ανεφερες κατι αλλα νομιζω οτι ειναι πολυ εντος θεματος), δεν ξερω, κατι μου βρωμαει στην ολη ιστορια. Μαλλον περι μπιζνας πρεπει να προκειται αλλα σε επιπεδο που δε μπορουμε να καταλαβουμε...

Κλεινω λεγοντας οτι εμενα προσωπικα με ενοχλεί να μην έχω ιστορία, με ενοχλεί να μην έχω τη δυνατότητα διαμόρφωσης της δικής μου πολιτιστικής ταυτότητας, με ενοχλεί να μου επιβάλουν άλλοι ακόμα και το τι θα ονειρευτω, με ενοχλεί να είμαι αποκομμένος από τη δυνατότητα πληροφόρησης, με ενοχλεί να είναι προδιαγεγραμμένη η ζωή μου από την κούνια ως το μνήμα.

Μαλλον πρεπει να ειμαι κατα της παγκοσμιοποιησης! ;)))

Τα δεοντα.

The Motorcycle boy είπε...

nihardal, σαφέστατα και είσαι κατά -χεχε! Αυτός ο ορισμός σου "οι φτωχοι των πλουσιων χωρων, δινουν χρηματα στους πλουσιους των φτωχων χωρων!" με πέθανε!
Για τα μέτρα αντιμετώπισης των κλιματικών αλλαγών, έχω κι εγώ την ίδια εντύπωση (εντύπωση λέω, μη βαράτε!). Ίσως να φταίει που θεωρώ το οικολογικό κίνημα περισσότερο σαν παγίδα αποπροσανατολισμού, παρά σαν αυτόνομη κίνηση. Βλέπεις, από κάποια εποχή και μετά δεν θέλαμε να αλλάξουμε τον κόσμο -μας έφτανε να βάλουν φίλτρα στις μπουρούδες τους οι βιομήχανοι.
Ευχαριστώ ακόμα μια φορά για το σχόλιό σου και οι μπύρες ακόμα παγώνουν.

vangelakas είπε...

Συγγνώμη, αλλά αυτό δέν είναι πόστ γιά τέτοιους μήνες...

The Motorcycle boy είπε...

Μην ανησυχείς αγόρι μου. Σου ετοιμάζω εγώ ένα τώρα ... καλοκαιρινό, καλοκαιρινό. Περίμενε λίγες μέρες και θα δεις.
Υ.Γ.: Είσαστε καλά ρε; Δώσε χαιρετίσματα στη γειτόνισσά μας.

vangelakas είπε...

Όλα κομπλέ! Eυχαρίστως... Επίσης!

The Motorcycle boy είπε...

Ε τότε να τα ξαναπούμε. Μην ξεχνάς πως όταν περνάς από τα μελλοντικά πεθερικά είσαι δυο βήματα.
Υ.Γ.: Σου έκανα και τη χάρη ρε μπαγάσα. Σήκωσα ποστ σήμερα, κάργα καλοκαιρινό.

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι