Τετάρτη, Αυγούστου 27, 2008

3. Ο σκλάβος της Κυριακής

Προηγουμένα:
1. Ο τελευταίος κροκόδειλος του πλανήτη
2. Τιλτ

Δυο ώρες τώρα, κολλημένος στο παράθυρο κοιτάζω τον απέναντι τοίχο –μασάω κι ένα καπάκι μπικ που βρέθηκε πρόχειρο. Η μετάφραση πάει κατά διόλου, η προκαταβολή να ‘ταν κι άλλη, η εξεταστική έφτασε κι εγώ είμαι μονίμως εκτός. Προθεσμίας.

Πάει ενάμισης μήνας που τραβάει η ιστορία με τη Νάντια σε στυλ βρισκόμαστε-πηδιόμαστε-εξαφανιζόμαστε. Ο Τάκης λέει «γαμώ τις φάσεις –βρήκες γκόμενα μόνο για πήδημα, άνευ λοιπών υποχρεώσεων». Ο Τάκης είναι έτσι φτιαγμένος. Να πωρώνεται με κάθε κατάσταση, να βρίσκει τα θετικά, να το διασκεδάζει. Ο Πέτρος λέει «συνέχισε μήπως κάτσει καμιά παρτούζα». Τη γουστάρει τη Νάντια και δεν απογοητεύεται –αν και δοκιμάσαμε να κάνουμε ιστορία, άδικος κόπος. Δεν τους έχω πει κουβέντα για την κατάθλιψη μετά το πήδημα. Δεν ξέρουν οτι μπαίνω στο σπίτι της κοιτάζοντας τριγύρω -«από πού την κοπανάμε τώρα;» Δεν με έχουν δει να φεύγω σαλιαρίζοντας φτηνές δικαιολογίες, να ανεβαίνω στη μηχανή σίγουρος ότι «ποτέ ξανά», μέχρι την επόμενη φορά.

Η Φανή εξαφανισμένη.

Συνεχίζω τη μετάφραση, η πριγκίπισσα πρέπει να μάθει την αλήθεια, ότι δηλαδή οι διαστημικοί πειρατές είναι στην πραγματικότητα λεγεώνες κατευθυνόμενες από τον κεντρικό διαπλανητικό εγκέφαλο ο οποίος, άκου τώρα, την έχει ερωτευτεί αλλά επειδή είναι σαν ανάποδο γαμώτο εμφανισιακά δεν τολμάει να σκάσει μύτη μπροστά της! Πρέπει να βγω έξω, ν΄αγοράσω τον καινούργιο δίσκο του Cave, πράγμα που σημαίνει ότι χρειάζεται να βρω λεφτά πρώτα. Θα βρω –ψάχνω μέσα στο σπίτι ήδη, αναποδογυρίζω μαξιλάρια, πάω παρακάτω. Η γκόμενα του ξαδέρφου μου έχει παρατήσει την τσάντα της στο χωλ, ψάχνω, πετυχαίνω τρία χιλιάρικα, βουτάω το ένα. Αυτό δεν παίζει για συνέχεια, θα με καταλάβουν και τη βάψαμε τότε.

Γνώρισα τη Φανή από μαλακία μου. Κοίτα πως έγινε –είχα πάει στο βιβλιοπωλείο που δούλευε για να βουτήξω κάτι καινούργια βιβλία. Δεν ήταν η πρώτη φορά, ούτε το μοναδικό βιβλιοπωλείο. Όμως το πρόβλημα όταν πας να βουτήξεις κάτι, έχει να κάνει με την πλεονεξία. Θέλεις να πάρεις πέντε βιβλία; Έλα τρεις φορές ρε φίλε, μη ζητάς να τα σηκώσεις όλα με τη μία. Όμως είχε σκάσει εκείνη η πεντάτομη Ιστορία της Φιλοσοφίας, δοκίμαζα να την κρύψω στις μέσα τσέπες του μπουφάν και πίσω στην πλάτη μου –δε γινόταν με τίποτα. Μια κοπέλα με μακριά ράστα μαλλιά με κοίταζε, δεν ανησύχησα επειδή στον ώμο της κρεμόταν η κλασσική πάνινη τσάντα. Μου είχε έρθει η ιδέα, πλησίασα και της ζήτησα στα ίσα να βγάλει δυο τόμους έξω για μένα κι εγώ θα βόλευα τους υπόλοιπους τρεις. Είχε χαμογελάσει πολύ γλυκά.
«Καλή ιδέα, αλλά δεν γίνεται», είχε πει.
«Γιατί ρε; Μην κωλώνεις».
«Δεν κωλώνω. Απλά δουλεύω εδώ ξέρεις …»
Είχα κοκαλώσει. Μάγκα μου την πατήσαμε –τώρα θα φωνάξει τ΄αφεντικά!
Είχα ζητήσει συγνώμη γυρίζοντάς το σε άτακτη φυγή. Με είχε προλάβει στις σκάλες, πριν βγω έξω.
«Μην ψαρώνεις δεν πρόκειται να καρφώσω τίποτα».
«Εντάξει». Είχα πει, αλλά δεν το πίστευα.
«Πάρε τα δύο τώρα και θα τα βολέψουμε με τα υπόλοιπα», είχε προτείνει.
Αυτό το πίστεψα. Την επόμενη μέρα είχαμε δώσει ραντεβού στην πλατεία –έφερε τους υπόλοιπους τόμους, την κέρασα καφέ αν και ήμουνα ταπί. Αυτή μου είχε βρει τη δουλειά με τις μεταφράσεις –το βιβλιοπωλείο δούλευε και σαν εκδοτικός οίκος. Έτσι γνώρισα τη Φανή. Κάναμε έξη μήνες παρέα μέχρι να μου δείξει ότι γούσταρε κάτι παραπάνω. Άργησα να το καταλάβω καθότι κολλημένος με τα ηθικοπλαστικά μου. Εντάξει, δεν έφταιγα μόνο εγώ. Κάθε που βγαίνουμε, μου τα ΄πρηζε με το πόσο ερωτευμένη ήταν με τον γκόμενό της. Που να πάρω χαμπάρι ότι αυτά τα έλεγε επειδή ήθελε να κάνουμε κατάσταση, αλλά δεν γούσταρε κιόλας να την περάσω για εύκολη; Αυτά εν ολίγοις.

Άφησα τη μηχανή έξω από το Happening, χάζεψα τις αφίσες με τις συναυλίες. Gun Club στο ΡΟΔΟΝ! New Model Army στο ΡΟΔΟΝ! Μάγκα μου –κόντεψα να κατουρηθώ! Δεν ήταν μόνο το ότι θα σκότωνα για να δω αυτά τα συγκροτήματα, αλλά στο ΡΟΔΟΝ δούλευε ντιτζέι ο ξάδερφός μου! Τζάμπα είσοδος! Παρά λίγο να ξεχάσω γιατί είχα πάει στο δισκάδικο από τη χαρά μου, αλλά τελευταία στιγμή το ‘σωσα. Κανονικά έπρεπε να πάω γραμμή στο σπίτι για ν΄ακούσω τον καινούργιο δίσκο -κανονικά. Με τη σακούλα κρεμασμένη στον καρπό άνοιξα την πόρτα του βιβλιοπωλείου που δούλευε η Φανή. Ο πλήρης μαλάκας.
«Τι χαμπάρια; Που χάθηκες;» με ρώτησε ο Κώστας ρουφώντας το φραπέ του. Καλό παιδί ο Κώστας, ήταν στο τμήμα που πούλαγε λογοτεχνία αλλά δεν του άρεσε. Προτιμούσε ν΄ανακαλύπτει ταλέντα στην ελληνική μουσική, τις προάλλες με είχε πρήξει με κάποιο Δάντη, τραγουδιστή και συνθέτη να πούμε.
«Δε χάθηκα –εδώ είμαι», μουρμούρισα κοιτάζοντας τριγύρω.
Το ΄πιασε ο Κώστας, γέλασε φιλικά.
«Έχει ρεπό σήμερα», μου είπε.
«Ποιος;» πήγα να σώσω τα προσχήματα.
«Έλα ρε μαλάκα, για χάνους μας περνάς;»
«Δε σε πιάνω».
«Η Φανή έχει ρεπό».
«Μπράβο –χαίρομαι».
Κοίταξα μια στοίβα βιβλίων ανόρεχτα.
«Θες να της πω τίποτα;» έκανε ο Κώστας.
«Ποιας;»
Ξεκαρδίστηκε. Κατάλαβα ότι δε με έπαιρνε για άλλο αντικάρφωμα.
«Ρε μη γαμιέσαι! Πως την έχεις δει μ΄εμένα και τη Φανή δηλαδή; Θ’ ακούσει τίποτα ο δικός της και θα έχουμε δράματα», διαμαρτυρήθηκα.
Άναψε τσιγάρο.
«Για τόσο μαλάκα με έχεις;» αναρωτήθηκε.
«Όχι, αλλά δε θέλει πολύ να γίνει η στραβή».
«Θες να της πω τίποτα;»
«Τίποτα να μην της πεις. Έτσι κι αλλιώς πέρασα για να πάρω κάτι κείμενα».
«Ότι γουστάρεις».
Κωλοβάρεσα για λίγο χαζεύοντας τίτλους βιβλίων πριν αποφασίσω να ξεκουμπιστώ από εκεί πέρα. Τότε άνοιξε η πόρτα και μπήκε η Φανή. Την είδα, με είδε. Ο Κώστας πέρασε δίπλα μου με μια στοίβα βιβλίων.
«Τι κουφάλα που είσαι τέλος πάντων!» μου σφύριξε στο αυτί.
Δεν έδωσα σημασία. Ξεκίνησα για την έξοδο αμήχανος –γιατί ήρθα, τι έγινε τώρα, πως πρέπει να φερθώ; Η Φανή έτρεξε πίσω μου, γύρισα.
«Πως από ‘δω;» ρώτησε.
«Για κάτι κείμενα», είπα με ηλίθιο ύφος.
«Έλα έξω να σου δείξω κάτι».
Δυσανασχέτησα. Δήθεν. Την ακολούθησα όμως.

«Τι είναι αυτή η χαρχάλω;» κορόιδεψα, αλλά αμέσως το μετάνιωσα.
Η Φανή μούτρωσε, με κοίταξε με βλέμμα καρφιτσάτο.
«Τι είναι αυτό τέλος πάντων;» προσπάθησα να το διορθώσω απεγνωσμένα.
«Χάρλεϊ Ντάβιντσον Γκατζίβα», είπε σίγα.
Την κοίταξα σα χάνος.
«Κάποτε η Χάρλεϊ συνεργάστηκε με τη Γκατζίβα για ένα μόνο μοντέλο τελικά …» ξεκίνησε να λέει αλλά το έκοψε απότομα.
Γύρισα το κεφάλι προς το μέρος της. Έκλαιγε. Γάμησέ τα.
«Θέλω να μιλήσουμε», ψέλλισε.
«Εντάξει», είπα.
«Έχω κάτι δουλειές στο κέντρο», συνέχισε.
«Έχουμε γίνει θέαμα στο μαγαζί», της υπενθύμισα.
Έκοψε το κλάμα αυτόματα.
«Σε δυο ώρες, που θα είσαι;» ρώτησε.
«Σπίτι μου».
«Δεν θέλω εκεί».
«Καλά. Σε δυο ώρες στην πλατεία», πρότεινα.
Μετά καβάλησα τη μηχανή και έφυγα πριν κάνω καμιά άλλη χοντράδα. Δεν άντεχα τις γυναίκες που έκλαιγαν, ειδικά όταν έφταιγα εγώ γι΄αυτό κι ακόμα πιο ειδικά όταν δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για να το αλλάξω. Τι διάολος τις είχε καβαλήσει όλες τους; Η Φανή βαριόταν με το Νίκο –δεκτό και κατανοητό. Άλλα εκείνος ήταν ο άντρας της ζωής της –μέσα, κι εγώ κουμπάρος. Τι γούσταρε τώρα με όλη αυτή τη μελούρα που άπλωνε στα πέριξ; Ερχόταν μαζί μου για να ξεδίνει, γιατί έπρεπε να μου πουλάει έρωτα και μαραμένες μαργαρίτες να πούμε; Επειδή έτσι φχαριστιόταν το παραμύθι της; Τι σκατά ευχαρίστηση ήταν αυτή; Και από την άλλη μεριά η Νάντια. Άνετη, ψύχραιμη, μονίμως στην τρίχα. Αυτό που το πας; Απροειδοποίητα έφτανα σπίτι της κι εκείνη ήταν πάντα ντυμένη ντρινκ μάι φορντ. Μπανιαρισμένη, παρφουμαρισμένη … «Γιατί δε μένεις να κοιμηθείς εδώ;» Επειδή δεν θα κοιμηθώ, γι΄αυτό –άντε γαμηθείτε όλες σας!

Έβαλα το δίσκο στο πικάπ. Μου πήρε τα μυαλά ο Αρχηγός, κεφάτο τον έβρισκα, μέσα στους θανατοποινίτες, τα διαβόλια και τα τριβόλια. «Η Κυριακή έχει ένα σκλάβο/ η Δευτέρα έχει έναν επίσης./ Τα βάσανά μας είναι αμέτρητα/ οι χαρές μας είναι σχεδόν ανύπαρκτες./ Πέρασα όλη τη μέρα σκάβοντας τον τάφο μου/ τώρα πήγαινε να μου φέρεις τον σκλάβο της Κυριακής./ Η καρδιά μου κατέρρευσε στις ράγες ενός περαστικού τρένου/ αρκεί να ψιθυρίσεις το όνομά του/ και έρχεται αμέσως ο σκλάβος της Κυριακής».
«Τι κάνεις εδώ μέσα ρε βλαμμένε; Αποφάσισες να κόψεις τις φλέβες σου;»
Πετάχτηκα, ξύπνησα. Ο ξάδερφός μου χωρίς τη γκόμενά του.
«Μουσική ακούω –τι γουστάρεις τώρα;» δικαιολογήθηκα.
«Άναψε κάνα φως γαμώτο».
Πήγα αυτόματα προς τον διακόπτη. Στη μέση φρέναρα. Τι ώρα ήταν; Έξω νύχτωνε κι εγώ είχα ένα ραντεβού. Πόση ώρα άκουγα τον ίδιο δίσκο; Πόσο μαλάκας ήμουν; Άνοιξα το παράθυρο να μπει αέρας, να ξεντουμανιάσει το δωμάτιο. Η Φανή θα πρέπει να είχε ήδη γυρίσει σπίτι της, υπολόγιζα ότι θα με περίμενε κάνα μισάωρο, όχι παραπάνω. Μετά, βαρέθηκα να υπολογίσω τις συνέπειες.
«Έρχονται γκρουπάρες στο ΡΟΔΟ», φώναξα στον ξάδερφό μου.
«Εσένα περίμενα να μου το πεις!» γέλασε.
«Πάμε για καμιά μπύρα;» τον ρώτησα.
«Τώρα μπήκα ρε άνθρωπε! Κάτσε να αράξω λιγάκι, από το πρωί τρέχω».
Έμεινα ρέστος. Την έπεσα λοιπόν κάτω από τις κουβέρτες με τα ρούχα –είπα να κοιμηθώ για να περάσει ο καιρός. Τι ζημιά μου είχε κάνει ο Αρχηγός πάλι ρε γαμώτο! Θα μου πεις, εντάξει, ένα δίσκο έβγαλε ο άνθρωπος –έπρεπε εσύ να κολλήσεις σα χασικλής τελειωμένος; Γύρισα πλευρό μπας και βολευτώ καλύτερα.

Όταν κοιμάσαι με τις κότες ξυπνάς με τα κοκόρια –γνωστό αυτό. Πετάχτηκα από το κρεβάτι ιδρωμένος και άρρωστος. Έξω από τις γρίλιες δεν έλεγε να φωτίσει, είπα να πλυθώ και να κάνω καμιά μετάφραση αλλά δεν γίνονται τέτοια θαύματα αξημέρωτα.

Μου πήρε λιγότερο από ένα τέταρτο για να φτάσω σπίτι της, η περιοχή τριγύρω βρώμαγε σκουπίδια και χαλασμένα φρούτα -άναψα τσιγάρο. Εντάξει μάγκα μου, ήρθαμε, τώρα τι κάνουμε; Χάζευα τα κουδούνια, ήξερα ποιο έπρεπε να χτυπήσω αλλά δεν είχα κουράγιο να το κάνω. Κάθισα στα σκαλιά μπας και πάθω κόψιμο από το κρύο μάρμαρο –αυτό θα ήταν μια κάποια λύση. Έμεναν πάνω από δυο ώρες μέχρι να ξεκινήσει για τη δουλειά της, μήπως θα ήταν καλύτερα να την περιμένω εδώ έξω; Απελπισμένος ρομαντισμός κι έτσι –πιάνουν αυτά στις γυναίκες. Σηκώθηκα και κόλλησα το δάχτυλό μου στο κουδούνι. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι αν τύχαινε να ήταν μαζί με το Νίκο την είχαμε και οι δυο μας πολύ άσχημα. Ετοιμάστηκα για δράματα. Έτσι κι αλλιώς.

Μου άνοιξε αφού της είπα ποιος είμαι στο θυροτηλέφωνο. Κατέβηκα τα σκαλιά μέχρι το σπίτι της και σκεφτόμουνα ότι ο πούστης ο Αρχηγός ήταν και πάλι δραματικά επίκαιρος με το Mercy Seat του. Βγάλανε τη ζωή μας σάουντρακ κι από πάνω ζητάνε να τους πληρώσουμε αντί να μας το χαρίζουν οι κερατάδες. Η πόρτα στο βάθος του διαδρόμου ήταν ορθάνοιχτη και έρημη.

Καθόταν σε μια καρέκλα της μικροσκοπικής κουζίνας, αναμαλλιασμένη από τον ύπνο. Πρησμένα μάτια, ελπίζω όχι από κλάμα.
«Τι θες;» ρώτησε.
«Να ζητήσω συγνώμη», είπα. Δεν σκέφτηκα τίποτα καλύτερο.
«Εντάξει, ανησύχησα γιατί δεν είχα συνηθίσει να με στήνεις, αλλά αφού είσαι καλά …», μουρμούρισε.
«Σκατά καλά», είπα. «Κερνάς καφέ;»
Μου έφτιαξε ένα νες νερόπλυμα και θρονιάστηκε απέναντί μου όσο έπινα αμίλητος. Δεν υπήρχε τίποτα να κάνω εδώ πέρα, βιάστηκα να τελειώνω τον καφέ για να φύγω.
«Τα χαλάσαμε με τον Νίκο», είπε απαλά.
«Τι;»
Η ιστορία είχε ως εξής: από τη μέρα που κοντέψαμε να κουτουλήσουμε στο λιμάνι, η Φανή ένιωθε κάπως. Κι ο Νίκος, μέγας ψυχογνώστης, το είχε καταλάβει. Την τριβέλιζε λοιπόν για να μάθει τι είχε (κατανοούσα πλήρως το σπαζαρχίδιασμα που είχε φάει ο άνθρωπος μέχρι να της πάρει κουβέντα) και στο τέλος η Φανή του είπε ότι ήθελε να μείνει λίγο μόνη για να σκεφτεί. Έτσι περίπου είχαν τα πράγματα και λέω περίπου, επειδή η Φανή δεν μου είχε πει όλη την ιστορία.
«Εντάξει», μουρμούρισα όταν τελείωσε. «Πως νιώθεις τώρα;»
«Περίεργα».
«Υποθέτω ότι δεν μπορούμε να το γυρίσουμε σε αγάπες και λουλούδια μεταξύ μας … Τουλάχιστον, όχι κατευθείαν …»
«Ναι, κάπως έτσι».
Σηκώθηκα.
«Να πηγαίνω», είπα.
Δεν έβγαλε άχνα, οπότε κοπάνησα την πόρτα πίσω μου και ξεκίνησα με κατεύθυνση άγνωστη. Χρειάστηκε να γυρίσω τον διακόπτη της μηχανής στη ρεζέρβα για να πάρω χαμπάρι ότι κόντευα να φτάσω Σούνιο. Αλλά, αφού ήμουν ξύπνιος τόσο νωρίς, σκέφτηκα να περάσω από τη σχολή –μπας και πιάσω καμιά επαφή για τις εξετάσεις. Κι αυτό ακριβώς έκανα. Δηλαδή, γύρισα πίσω για τη σχολή.

Ένας ψεύτικος ήλιος ζέσταινε τα μυαλά όσων επέμεναν να καθίσουν στα έξω τραπεζάκια του καφενείου, χώθηκα πίσω από μια εφημερίδα επειδή ήταν πολλοί όσοι δεν είχα όρεξη να συναντήσω. Κάτι Κνίτες σπαστικοί, από αυτούς που θέλουν να σου πιάσουν κουβέντα και, στην καλύτερη, καταλήγετε να τσακώνεστε. Κάτι Αγωνίτες φιλικοί με γκόμενες απλησίαστες. Και οι Αυτόνομοι τίγκα στα μπλεξίματα. Τι σκατά να έκανα με την Φανή από δω και πέρα;
«Έχει θέση;» άκουσα κι αναγκάστηκα να βγάλω τη μούρη από την εφημερίδα.
«Ρε Ανθή! Σαν τα χιόνια τον Αύγουστο», φώναξα.
Χαιρόμουν κιόλας. Καλό κορίτσι η Ανθή –γνωριστήκαμε από το πρώτο έτος, με τον χειρότερο τρόπο στο μεγάλο αμφιθέατρο, εγώ πέταγα σαΐτες κι εκείνη πάλευε να παρακολουθήσει την παράδοση. Μπορεί και να τη γούσταρα γκομενικώς, αυτή δεν ξέρω πως το έβλεπε –γεγονός είναι ότι πρώτα με έβρισε και μετά πιάσαμε κουβέντα. Σπαστικιά έμοιαζε, έκανε, λέει, μπαλέτο κι ετοιμαζόταν να παντρευτεί όταν ο δικός της τελείωνε το φαντάρικο. Κότα εκ πρώτης όψεως. Αλλά έδειχνε να με νοιάζεται κι εγώ της έλεγα να μην κάνει μαλακίες, να διασκεδάσει όσο ήταν φοιτήτρια, πάρτι, ξενύχτια, κανένα πήδημα στη ζούλα και ν΄αφήσει τους γάμους για μετά θάνατον.
«Εγώ εδώ είμαι βλάκα μου. Εσύ έχεις να πατήσεις σε παράδοση από του Αγίου …»
«Πούτσου;» την έκοψα γελώντας.
«Άντε μωρέ βρομόστομε!» γκρίνιαξε στην πλάκα.
Η Ανθή δεν έβριζε.
«Πως πάνε τα δικά σου;» ενδιαφέρθηκα. «Παντρεύτηκες ή ακόμα;»
«Κάτσε να βρει δουλειά πρώτα, δεν βιαζόμαστε …»
Γέλασα –δεν είχα όρεξη να το σχολιάσω.
«Εσύ τι γίνεσαι;» με ρώτησε.
Της τα είπα όλα, το είχα ανάγκη φαίνεται –αλλά δεν μπορούσα να ανοιχτώ στους υπόλοιπους της παρέας. Έρωτες, ευαισθησίες, σάλια … θα έπεφτε η καρπαζιά σύννεφο.
«Βρες καμιά άλλη», συμβούλεψε η Ανθή.
«Κάτι βρήκα», συμπλήρωσα και της είπα τα καθέκαστα με τη Νάντια.
«Καλά –εσύ πας γραμμή για το τρελάδικο!» ψευτοθαύμασε η Ανθή.
«Πες μας κάτι που δεν ξέρουμε», την προέτρεψα.
«Ρε παιδάκι μου, τόσο δύσκολο είναι να βρεις μια νορμάλ περίπτωση;»
«Όπου νορμάλ …»
«Μια κοπέλα, στην ηλικία σου, το τονίζω αυτό –ελεύθερη κι ωραία».
«Ελεύθερη κι ωραία;»
«Ναι μωρέ. Χωρίς άλλη σχέση, αλλά να μην είναι και βούρλο, να σου αρέσει κιόλας …»
«Άστο ρε Ανθή. Ακόμα τα πιστεύεις αυτά τα παραμύθια; Τέτοιες φάσεις είναι από άλλη ζωή, όχι από τη δικιά μας».
«Τι μας λες; Εγώ δηλαδή πως βρήκα;»
Δεν ήθελα να της πω την άποψή μου, ότι κορόιδευε δηλαδή τον εαυτό της εξακολουθώντας να τραβιέται με το μαλάκα που την πρωτοπήδηξε στο Λύκειο.
«Βρήκες; Τι βρήκες;» έκανα. «Βρήκες τέτοια κοπέλα που μου λες; Και τι έγινε; Τα φτιάξατε;»
Γέλασε νευρικά. Ήταν πολύ νευρική γενικώς η Ανθή. Νευρόσπαστο.
«Ανθούλα θα σου πω κάτι κι αν το βγάλεις παραέξω σου υπόσχομαι ότι θα σε βρουν φυτεμένη στα χωράφια. Λοιπόν, εγώ περιμένω. Κάποια μέρα θα σκάσει εκείνη η γυναίκα που δεν θα μοιάζει με τίποτα από αυτά που περπατάνε στη γη –έτσι στο τυχαίο θα σκάσει μύτη, με προσέχεις; Κι εγώ, για κάποιον ανεξήγητο λόγο θα έχω το θράσος να της μιλήσω. Άκου τώρα κάτι απίθανο –η γυναίκα αυτή θα γελάσει με τη σαχλαμάρα που θα της πω, θα γελάσει ζεστά κι εγώ θα γίνω επιτόπου χαλκομανία. Να μη στα πολυλογώ, δεν θα την αφήσω ποτέ αυτή τη γυναίκα, γιατί θα φοβάμαι ότι θα σπάσει από τον αέρα ή θα βρωμιστεί από το νερό. Και τότε τίποτα δεν θα μετράει πέρα από το γέλιο της –κατάλαβες;»
Με κοίταζε αμίλητη, έλεγα, τώρα θα φωνάξει να μου φορέσουν ζουρλομανδύα.
«Όμορφο ήταν αυτό που είπες …» μουρμούρισε στο τέλος.
«Ναι, όμορφο. Συμφωνώ –κι εμένα μ΄αρέσει. Κοίτα τώρα γύρω σου ρε Ανθούλα. Βλέπεις καθόλου ομορφιά στα πέριξ; Κακοχυμένοι άνθρωποι περιμένουν τη σειρά τους για να φάνε από τον σκουπιδοτενεκέ. Βιάζονται κιόλας. Από πού θα έρθει αυτή η καταπληκτική γυναίκα λοιπόν; Από πουθενά Ανθή. Γιατί απλούστατα δεν υπάρχει κι όλα αυτά είναι σαχλαμάρες που ξέμειναν στα κεφάλια μας από την εποχή των Τριών Σωματοφυλάκων και του Ατρόμητου Καπετάνιου».
Άναψα τσιγάρο νευριασμένος.
«Γι΄αυτό σου λέω Ανθή. Ότι κάτσει, όπως κάτσει», κατέληξα.
«Και τότε γιατί τρώγεσαι ακόμα μ΄αυτή τη Φανή;» ρώτησε χαμογελώντας.
«Τι εννοείς;»
«Ότι κάτσει, όπως κάτσει –το κατάλαβα αυτό που είπες. Έκατσε η Νάντια, καλύφθηκες, έτσι δεν είναι; Αυτό έκατσε –η Φανή πού κολλάει; Εκτός αν δεν είσαι καλυμμένος και ψάχνεις …»
Έσβησα το τσιγάρο.
«Πρέπει να φύγω Ανθούλα. Έχω να παραδώσω κάτι μεταφράσεις, χάρηκα που τα είπαμε».
«Έλα ρε χαζέ στο μάθημα να πάρεις τίποτα σημειώσεις».
«Τις παίρνεις εσύ και μου τις δίνεις».
«Πώς να στις δώσω αν κάνεις κάνα χρόνο να ξαναπατήσεις;»
Κάποτε θα έβρισκα μια σταθερή δουλειά με σφιχτό ωράριο, θα χτύπαγα κάρτα και τέτοια. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αποφύγεις τις ερωτήσεις –μπαίνεις τότε στο γκεζί και σταματάς να σκέφτεσαι. Γιατί αλλιώς κινδυνεύεις να σε κολλήσει στον τοίχο η πρώτη τυχούσα Ανθή κι αυτό δεν είναι καθόλου καλό αν θέλεις να περνιέσαι για ψαγμένο άτομο. Τι να της έλεγα δηλαδή; Ότι κυνηγάμε τα όνειρά μας ακόμα κι εκεί που δεν υπάρχουν;

Χρειαζόμουν ένα εισιτήριο για κάποιο γρήγορο τρένο, χρειαζόμουν να περάσω από τον καιρό, να τρέξω μπροστά τον χρόνο, να φτάσω στον προορισμό πριν καν ξεκινήσω. Γι΄αυτό σου λέω, κάνε μου τη χάρη και ψάξε προσεκτικότερα στις τσέπες σου.

28 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

άσωτος είπε...

α ρε μοτο απο τη ζωη βγαλμενες οι ιστοριες σου.....

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνώ .... κι' από πολλές ζωές μάλιστα βγαλμένες οι ιστορίες σου... Γειά σου ρε φίλε...

Νάσαι καλά να μας γράφεις πάντα τέτοια... Ξέρεις εσύ..... και σιδερένιος!

The Motorcycle boy είπε...

Ναι, μέσα από τη ζωή -λες να γράψω και κανένα ζεϊμπέκικο να τα κονομήσω κιόλας; Πάντως, μέσα είσαι Άσωτε.

Ανώνυμε, πολλές είναι οι ζωές που θα θέλαμε να ζήσουμε κι άλλες τόσες αυτές που μας ανάγκασαν -ευχαριστώ πολύ για τις ευχές, θα φροντίσω να μην τις τηρήσω χαχαχα.

Ανώνυμος είπε...

Πάντα αντιδραστικός.... χαχαχα

The Motorcycle boy είπε...

Με μια μόνιμη διάθεση να διαψεύδω προσδοκίες -σωστά;

Madame de la Luna είπε...

Ε ναι, ο Cave λέει. Κι εμένα μ' αρέσει (απέξω δεν τα ξέρω τα τραγούδια-να εξηγούμαστε).

"Ερχόταν μαζί μου για να ξεδίνει, γιατί έπρεπε να μου πουλάει έρωτα και μαραμένες μαργαρίτες να πούμε; Επειδή έτσι φχαριστιόταν το παραμύθι της;" Επειδή ίσως ήταν όντως ερωτευμένη;;; Και μπερδεμένη, ok. Αλλά συμβαίνουν αυτά. Το ξέρεις.

"Βγάλανε τη ζωή μας σάουντρακ κι από πάνω ζητάνε να τους πληρώσουμε αντί να μας το χαρίζουν οι κερατάδες" Κι εγώ το 'χω σκεφτεί! Αλλά εσύ το έγραψες καλύτερα.

"Κάποια μέρα θα σκάσει εκείνη η γυναίκα που δεν θα μοιάζει με τίποτα από αυτά που περπατάνε στη γη... κτλ" Στο εύχομαι (αν δεν την έχεις βρει ήδη λέμε). Κυρίως επειδή την περιέγραψες ωραία.

"Ότι κυνηγάμε τα όνειρά μας ακόμα κι εκεί που δεν υπάρχουν;" Μα, αυτό δεν είναι που δίνει νόημα στη ζωή μας;

The Motorcycle boy είπε...

Ο Cave! Βασικά, τα έφερε έτσι η ζωή ώστε να "συμβαδίσουμε" χρονικά, σε πολλά στάδια -εποχή αλητείας, εποχή έρωτα, εποχή οικογένειας/παιδιών και με βολεύει να τον ακούω -επειδή εξηγεί αυτές τις καταστάσεις καλύτερα από μένα.

Ναι, μπορεί να ήταν ερωτευμένη. Αλλά με έναν δικό της έρωτα -κάπως μπακάλικο. Ή μπορεί και ο ήρωας της ιστορίας να σκέφτεται βλακωδώς, ζαλισμένος από τον προσωπικό του κωλοπαιδισμό. Να σε ρωτήσω -τώρα που σχολιάζεις τα διαβάζεις τα κεφάλαια; Επειδή κάποια πράγματα εξηγούνται παρακάτω, στα ήδη δημοσιευμένα -να μη στα λέω εκ των προτέρων αν δεν τα έχεις διαβάσει.

Αυτό με το σάουντρακ από κάπου το έχω σουφρώσει -μάλλον από κάποια ταινία του Νικολαϊδη, κάτι άλλο αφορούσε τότε, αλλά εγώ το άλλαξα για να μου ταιριάζει.

Τη βρήκα. Έστω και αργά. Αλλά εγώ τη βρήκα -όχι ο ήρωας της ιστορίας, να μη μπερδευόμαστε, έτσι;

Το νόημα της ζωής είναι να κυνηγάς ανύπαρκτες πεταλούδες με τρύπια απόχη; Δεν ξέρω -δεν έχω απάντηση σε αυτό. Αλλά ξέρω οτι ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα για κανένα νόημα, όπως ποτέ δεν ψάχνω τι συμβολίζει μια ταινία ή τα λόγια ενός ποιητή. Είμαι κάπως μηρυκαστικός τύπος -καταπίνω ελαφρώς μασημένα και τα αφήνω να ξαναβγούν από μόνα τους πριν τη χώνεψη.

Madame de la Luna είπε...

Έχω διαβάσει και το επόμενο. Τα άλλα όχι. Ε είπα να το πάρω απ' την αρχή το εργάκι. Ότι νομίζεις, εξηγείς... Ότι είναι παρακάτω, θα το βρω.

Αν τη βρήκες, να χαίρεσαι! Τι αργά τι νωρίς... Δεν έχει σημασία. Καμία. Άντε να δούμε τι θα κάνει κι ο ήρωας σου ;)

Ε, καλά, κι εγώ με το Νόημα της Ζωής, τσακωμένοι είμαστε, μη νομίζεις :) Γι' αυτό είπα να ρωτήσω και κάποιον άλλο!

The Motorcycle boy είπε...

Βρήκες άτομο να ρωτήσεις χαχαχα! Εγώ ότι ξέρω σχετικά, το έχω μάθει από την σχετική ταινία των Μόντυ Πάιθονς.

Ανώνυμος είπε...

Έγω πάντως, αν υπάρχει κ άλλη ζωή (καμιά φορά ελπιζω πως όχι..)
θα έρθω ως άντρας! αλλά θα κάνω αυτά που θα ηθελα να κάνω κ ως γυναικα αν ξαναερχομουν

ζηλεύω πολύ μερικές φορές το πώς ζουνε κ συνεννοούνται, έστω κάποιοι

Υ.Γ. κάποια κομμάτια μου θυμίζουν πολύ στο στιλ "μια στεκιά στο μάτι του μοντεζουμα"

Ανώνυμος είπε...

Δεν μου παίρνει το ψευδονυμο αλλά είναι κ πολυ ετεροχρονισμένα τα σχόλιά μου.

ελπίζω να διαβάσω λίγο ακόμα...
με περιμένει φαγάκι με καλό κρασί κ πολυλογού φίλη

ευτυχώς το έχεις ακόμα με τις ιστορίες

ell

The Motorcycle boy είπε...

Καλώς την! Ναι, έχεις δίκιο -το Μοντεζούμα κοπιάρω εδώ, έστω και υποσυνείδητα. Υπάρχει μια πολύ αστεία ιστορία κιόλας, κάποτε μπορεί να την πω -πολύ γέλιο.

Δηλαδή λες οτι αν ξαναζούσες θα διάλεγες να είσαι άντρας γκέι; Χαχα, πλάκα κάνω.

Κατά τη γνώμη μου, η συνεννόηση προϋποθέτει δυο πράγματα. Να θεωρείς τον άλλο ισότιμό σου και να τον ακούς προσεκτικά. Αυτό το έχω διαπιστώσει από την κόρη μου.

Ανώνυμος είπε...

Χαχαχα. Μωρε κ σαν γκέι
όπως κ να το κάνουμε έχουν περισσοτερα προνομία κ διαφορετική αντιμετώπιση στην κοινωνία οι άντρες

σε κάποιες δουλειες υπάρχει όριο ηλικίας (παρόλο που είναι παράνομο) για τις γυναίκες...
αλλά κ γιατί μ' αρέσει που κάποια πραγμ. σ' αυτούς θεωρουνται φυσικά κ επόμενα ενω αν μια γυναίκα λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο (π.χ. ψαχνεται για σεξ, θεωρείται αγάμητη ή πουτανα) ενώ ο άντρας μάγκας, άντρακλας κ γαμίκουλας.

Ή οπως είχε πει κ κάποια που είχε σχολιάσει την παλιά σου ιστορία θεωρούσε οτι η Έλλη κ η Ρέα που είχαν νευράκια χρειαζόντουσαν επειγόντως γαμήσι, ένω ο ήρωας της ιστορίας (παρόλο που κι αυτόν δεν τον είδαμε πουθενα πριν την Έλλη να είναι με κάποια ερωτικά)ως γνήσιος άντρακλας ήταν φυσικό να βρίζει ή να έχει νεύρα.
Ωραίες απόψεις ε;

Πάντως συμφωνώ απολυτα με το τελευταίο που λες
τυχερή η κορούλα σου :)

Υ.Γ. να την πεις την αστεία ιστορία

ell

The Motorcycle boy είπε...

Ναι εντάξει, υπάρχουν αυτά τα στερεότυπα που λες και υπάρχουν άλλα τόσα και υπάρχει και το στερεότυπο οτι οι άντρες είναι ακόμα το "ισχυρό φύλο" και έχουν περισσότερα δικαιώματα από τις γυναίκες.
Βαριέμαι λιγάκι να τα συζητήσω πάλι όλα αυτά -θα σου πω όμως οτι η άποψη "κάποιος/α έχει νεύρα, στριμάρα κ.λ.π. και αν κάνει ένα καλό γαμήσι θα ηρεμήσει" με βρίσκει απολύτως σύμφωνο ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ανεξαρτήτως φύλου ή σεξουαλικής προτίμησης.

Αυτό με το όριο ηλικίας για γυναίκες δεν θα υπάρχει πλέον -μην αγχώνεσαι. Ξέρεις γιατί; Επειδή ένα προνόμιο που είχατε για συνταξιοδότηση νωρίτερα από τους άντρες, χάθηκε κι αυτό. Κι αντί όλοι μαζί να φωνάζουμε για συνταξιοδότηση αντρών -γυναικών στο όριο που ίσχυε μέχρι τώρα για τις γυναίκες, παίζαμε το πουλί μας (και το μουνί μας για να μην παρεξηγηθώ φεμινιστικώς) με το πως θα φάμε το "αντίπαλο φύλο" για δικό μας όφελος.

Εξ ου και βαριέμαι.

Ανώνυμος είπε...

Μπα.... εγώ ξέρω κ πολλους που κ με καλό γαμήσι δεν ηρεμουν όπως λες γιατί είναι στη φύση τους το "νεύρο"!
Βλέπε στο βιβλίο τον Νικολαϊδη! π.χ.

Αλλιώς τα ήρεμα κ γλυκήτατα γεροντάκια τι; κάνουνε καλά γαμήσια αφού ούτε τη γυναίκα τους δεν έχούν
Δεν είναι μονο αυτό

Απλα κάποια άτομα (όπως η τύπισσα που σχολίασε) έχουν μαθεί να τα βλέπουν κ να τα κρίνουν πολυ απλοϊκα κ επιφανείακα συμφωνα με τις μαλακίες που τους είναι κολλημένες στο μυαλό

ναι είναι κάπως βαρετό. μπήκα για λίγο κ δεν μπορούσα να μην απαντήσω

από βδομάδα θα την διαβάσω από την αρχή την ιστορία γιατί δεν μπορώ με διακοπες κ δεν μπορώ να συγκεντρωθω

ell

The Motorcycle boy είπε...

Ell, μην βγάζεις εύκολα συμπεράσματα για άλλους ανθρώπους.

Ανώνυμος είπε...

Καλά...Συμπεράσματα γι αυτά που λένε βγάζω, όχι για τους ανθρώπους
κ με σένα εχω διαφωνήσει κ με άλλους αλλά δυστηχώς σας γουσταρα αλλιώς δε θα ερχόμουν, μην τα μπερδευουμε, αλλιώς να λεμε πολλα φιλια κ τι μου κάνεις κ τι ωραίοι που είστε

στον Ντιούσντ ας πούμε (κ αλλού)έχει ειπωθεί πόσες φορές για μένα "κοριτσάκι από Β. Προάστεια που τα βλέπω ρομαντικά".... :)

όχι ότι με χάλασε (ειδικά το τελευταίο γιατί αναρωτιέμαι αν έχει μείνει κανένα ψήγμα ρομαντισμού μέσα μου

αλλά τελικά δε με πειράζει, πείτε ό,τι γουστάρετε :)

συγγνώμη λοιπόν που κατα τη γνωμή ΣΟΥ έθιξα την κοπέλα στην ουσία εθιξα την γελοία αποψή της που είναι κ απόψη πολλών γιατί έτσι μας μεγαλώνουν

κ για να σου αποδείξω πόσο το εννοώ! αφήνω ανοιχτή πρόσκληση για την κοπέλα, ένα τουρ στην έπαυλή μου- ΠΟΥ ΕΧΕΙ Κ ΠΙΣΙΝΑ Κ ΤΖΑΚΟΥΖΙ!!!- στα Β.Προάστεια! :)))

Υ.Γ. Έχω κ στα νότεια αλλά τώρα που χειμωνιάζει δε λέει

εντάξει πλάκα κάνω αλλά, σορρυ ρε συ δεν μπορώ ν ακούω τέτοιες απόψεις είτε από γυναικες είτε από άντρες κ να μην πω τιποτα. Η κοπέλα μπορεί να είναι γαμώ τα άτομα αλλά αυτό μου είχε κολλήσει κάπως! μην τρελαθούμε τωρα! τι μου λες κ εσυ

ell

The Motorcycle boy είπε...

Ρε καλό μου κορίτσι εγώ καταλαβαίνω τι λες, μετά από τόσα σχόλια, κι αν είσαι και Β.Π. ακόμα καλύτερα -να μας καλέσεις τώρα που χειμωνιάζει να δούμε το σνόου. Αλλά Β.Π. και δουλειά γραφείου δεν με πολυψήνει, άσε που στην τελική, δεν ενδιαφέρομαι για το τι είναι ο άλλος επειδή δεν έχω καταλήξει ακόμα ούτε καν στο τι είμαι εγώ.

Αλλά όταν γράφεις:
"Απλα κάποια άτομα (όπως η τύπισσα που σχολίασε) έχουν μαθεί να τα βλέπουν κ να τα κρίνουν πολυ απλοϊκα κ επιφανείακα συμφωνα με τις μαλακίες που τους είναι κολλημένες στο μυαλό" για κάποιο άτομο που δεν ξέρεις, μπορεί κάλλιστα το άτομο να παρεξηγηθεί. Πες τα ίδια με άλλη διατύπωση, έτσι κι αλλιώς ο σκοπός μας εδώ πέρα δεν είναι να πλακωθούμε αλλά να συζητήσουμε. Και στο λέω αυτό εγώ που έχω κάνει άπειρες φορές την ίδια μαλακία, έχω φανεί επιθετικός σε άτομα επειδή έγραψα βιαστικά, έχω προσβάλλει κ.λ.π. Φιλικά στο λέω λοιπόν.

Ανώνυμος είπε...

Τα βλέπουμε διαφορετικά, τα χω ακούσει αυτά πολλές φορές
δε θεωρώ ότι το διατύπωσα καθόλου άσχημα!

Ασε ρε Μοτορσάικλ, ασε μην ξαναπιάσουμε τη συζήτηση για τη δυναμη του λόγου....

Με ωραίες διατυπώσεις κ με σωστή χρήση ή ευγενίκη του λόγου ή όπως θες πες το γίνανε αυτά που γίνανε από τότε που μιλήσαμε τελευταία φορά στου Ντιούσντ. Οι τραπεζες π.χ.

πως σας τα παρουσιασανε, τα λόγια αυτά που ακούς από τους μαλακες καθημερινα στη βουλη ή αλλού ή για τα δις επιδοτήσεων στις τραπεζες ΔΕΝ ΣΕ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ; σε προσβάλλει το μαλακας δλδ ή αν θα πώ τη λέξη σκάτα; τι να πω ρε, όση ώρα κ να μιλάμε ακρή δε θα βγεί

η αυξηση στους βουλευτές ονομαστηκε από κάποιους "αποτροπη μείωσης εισοδήματος"
τι ωραία κ ευγενική διατύπωση ε;

κ μερικοί απ αυτούς μας το παίζουνε κ τσάμπα μαγκες που νοιαζόνται κιόλας για τους μεταναστες ή τον λαο που πεινάει αλλά από την άλλη μια χαρά θα τσεπώσουν την αύξηση

ασε ρε που θα μου πεις για διατύπωση!
τη διατύπωση κ την υποτιθέμενη ευγενεια κ οι παιδεραστές ξερεις τι ευγενικοί κ γλυκήτατοί που είναι

κ πολύ ευγενίκη είμαι μ αυτά που λες
κ απείρες φορές έχω συγκρατήθει μ αυτά που ακούω από διάφορούς,
"... για κάποιο άτομο που δεν ξέρεις, μπορεί κάλλιστα το άτομο να παρεξηγηθεί."

ΑΣΕ ΜΑΣ ΡΕ ΜΟΤΟΡΣΑΙΚΛ
άντε κ πολύ ασχολήθηκα

αν θες συγκεκριμένους τρόπους
διατυπωσης
όντωςνα κάνεις παρεά με ατομα από Β.ΠΡΟΑΣΤΕΙΑ ή με τίποτα ευγενείς κ με εκλεπτσμε΄νο λόγο στη βουλη

δεν ε΄χω τίποτα μαζί σου ίσα ίσα, ούτε
κ με την τυπισσα σου είπα μπορρεί να είναι γαμώ τα άτομα αλλά βαρεθηκα κ αυτή την καραμέλα περί κακών λέξεων, καλής ή κακής διατύπωσης κ για το πώς πρέπει να μιλάμε
όσες φορές θεωρησα ότι παρεξήγησα κάτι η προσέβαλλά κάποιων το είπα
κ πολύ σημασία δίνεις στην τελική για την (έστω κ μαλακισμένη κριτική)
που έκανα στην τύπισσα

η αποψη της σου είπα με ενόχλησε σιγά μην της κάνω κ μαντιναδα
αν ήταν κανενα παιδάκι μπορεί κ να της έλεγα (γλυκό μου! δεν είναι έτσι τα πραγματα ή κάτι άλλο... :Ρ


ell

The Motorcycle boy είπε...

Φιλενάδα, αν μπλέκεις στην κουβέντα μας πολιτικούς και δημοσιογράφους υποβαθμίζεις το επίπεδο -κοινώς μπερδεύεις τις πούτσες με τις βούρτσες και συγνώμη για τα γαλλικά μου.

Επαναλαμβάνω αυτό που είπα κι αν θέλεις το καταλαβαίνεις, αν δεν θέλεις -δεν τρέχει κάστανο.
Εγώ και κάποιοι άλλοι που έχουμε "μιλήσει" μαζί σου σε ξέρουμε, κι εσύ μας ξέρεις επίσης.
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΟΥ, τα εκ των προτέρων συμπεράσματα για το άτομο του, "φαίνεται οτι ο τάδε ή η δείνα είναι έτσι κι αλλιώς..." δεν βοηθάνε. Την τύπισσα που λες δεν την ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι οτι αν ξεκινήσω μια κουβέντα λέγοντας "άσε μας ρε μαλάκα", δεν έχω πολλές προοπτικές να τη συνεχίσω.

Αυτά.

Ανώνυμος είπε...

Ναι για το τελευταίο που λες...

το πόσο με ξέρετε κ δε μιλάω για σενα περι συμπερασμάτων του τι είμαι, γιατί όντως κ προφανώς προσεχεις τη διατυπωση πριν πεις κάτι που δεν το θεωρω ότι είναι κ καλό πάντα(στο μυαλό σου σιγουρα κ συ έχεις τα συμπερασματα σου) αλλά από την άλλη όντως νιωθει ο άλλος οτι τον θεωρείς ισοτιμό ή κατι τέτοιο που είχες πει περι συζητησης (με την κόρη σου)κ ετσί μπορεί να γινει συζήτηση κ να κερδίσουν όλοι πραγματα
αλλά διαφοροι που έχουν πει δεν ξέρουν ούτε μένα ούτε τη ζωη μου, επειδη ανταλλάξαμε 2 κουβέντες αλλά σου είπα δε θα χαλαστω ό,τι κ να πουν πλέον

εγώ παρα ολα αυτά που ήξερα συγκεκριμένα πραγματα όπως τον γνωστο φίλο σου μπλογκερ που χακεψε το μέιλ μου κ άλλα που καταλαβα, παρόλα αυτά κ παρόλο που έβγαλα κ γω τα συμπερασματα μου, από κει κ έπειτα ούτε που ασχολήθηκα μαζί του

δεν είμαστε όλοι ίδιοι, άσε την διατύπωση κ κοίτα την άποψη για την όποια παρεπιπτόντως δεν είπες τίποτα. Στα λόγια κολλας
εντάξει ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τα λόγια, μόνο αμα εγραφα καμια έκθεση στο σχολείο μικρή, αλλά όχι επειδή ήμουν μαστορας της γλώσσας αλλά επειδή είχα πολύ μεγάλη φαντασία απ ό,τι λέγανε, κ αμά μου τη σπάει κάτι δε θα μιλήσω με το σεις κ με το σας!....
ΕΙΔΙΚΑ ΑΜΑ ΑΚΟΥΩ ΤΕΤΟΙΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ όσο καλα κ αν είναι διατυπωμένες γιατί αυτές προσβάλλουν!

ο καθένας έχει το χαρακτήρα του, δε θα κάτσω εγώ να πω στον άλλο πώς πρεπει να μιλάει ή πως είναι σωστο να εκφράζεται, αν θες αυτό μπορούμε να γίνουμε όλοι ιδιοι ή να ακολουθούμε οδηγίες από το λινκ που είχε δωσει η Μανταλένα τo πόσο "ανώμαλο" είναι υποτίθεται να βρίζουμε συμφωνα με κάποιους ψυχολόγους που το όνομασαν "κοπρολαλια"
οδηγίες προς ναυτιλομένους....
να γίνουμε όλοι ίδιοι πραγμα που το βλέπεις κατα περιεργο τρόπο σε ΟΛΕΣ τις ταξεις στην αμερική κ όταν κάποιος παρεκλίνει έστω κ λίγο, ξερεί κ ο ίδιος πόσο κακό είναι... ξερείς πόσες φορές έχω ακούσει από αμερικάνους με 10 πτυχία να λένε φράσεις ".... καλός άνθρωπος..." κ τετοιες μαλακίες

έχουν φτιαξει παντου τις κοινωνίες έτσι(κ κυρίως αμερική) που είτε μεσω ψυχολογίας (το μεγαλύτερο ποσοστο των αμερικάνων παίρνουν αντικαταθλιπτ. κ άλλα από μικρές ηλικίες)ειτε δεν ξέρω τι πρέπει να μιλάνε κ να φέρονται με τον ίδιο κατ αυτούς τρόπο για να είναι αποδεκτοί

τωρά πώς γίνεται να έρχονται πάντα πρώτοι σε εγκληματικότητα... να μπαίνουν πιτσιρικάδες κ να καθαρίζουν ολοκληρο σχολείο κ τις οικογενείες τους... είναι μεγάλες συζητήσεις όλα αυτά

ell

Ανώνυμος είπε...

Α, κ μιας κ υποστηρίζεις αυτά που υποστηρίζεις κ μου λες περι διατύπωσεις κ συμπερασμάτων
γιατί ρε άτομο δεν το τηρείς πρωτος έσυ
να μου δώσεις κ το καλό παραδειγμα... :Ρ
κ στην τελική είναι σουπερ υποκριτικό να μου λες όλα αυτά περι σωστης διατύπωσης κ συμπερασμάτων κ μετά να λες "μπερδευεις την πουτσα με την βούρτσα" ή "σου έχουν γεμίσει το μυαλό με σκατά"

Θες οι αλλοι να μιλάνε με συγκεκριμενό τρόπο ή απλά σαν κ σένα; :)

ο Νικολαίδης τι τροπο διατύπωσης θα χρησιμοποιούσε άραγε... :Ρ

εγω εξ αρχής που σε διάβαζα γι αυτό το λόγο είχα κολλήσει, γιατί πέρα από το ότι κάποιες φορές ενταξει είχα παρεξηγήσει κάποια πραγμ. κ το είπα, απο κει κ επειτα αφηνες τον άλλο να πει την αποψη του, χωρίς αυτά που μου λες τώρα
κ εντάξει για τις χαζοιστορίες σου τις οποιες ΑΚΟΜΑ δεν βρηκα χρόνο να συνεχίσω αυτή! λόγω της συζητησης μας, που θα την πιάσω από την αρχη γιατί πριν κάτι βδομαδες διαβασα μέχρι ένα σημείο αυτής νομίζω, κ εσυ ΕΧΕΙΣ ΓΕΜΙΣΕΙ το μπλογκ καθε φορά που μπαινω με ιστορίες!!!

δε σου ξαναμιλάω αλλό!

ell

tomboy είπε...

Ρε συ ell
και με το συμπάθειο δηλαδή γιατί είναι η πρώτη φορά που απευθύνομαι σε σένα. Έχεις γράψει σε ένα σωρό σχόλια σ'αυτό το blog τα περί γνωστού φίλου μας blogger που σου έχει χακέψει το mail.
Σου έχει πει άλλες τόσες ο Moto ότι δεν ξέρει/καταλαβαίνει για ποιον μιλάς. Ποιος ο λόγος να το επαναλαμβάνεις λοιπόν κάθε τόσο;

Στο προκείμενο όμως. Καλά κάνεις και φωνάζεις όταν θεωρείς ότι κάποια άποψη είναι επιφανειακή ή απλοϊκή ή σε προσβάλλει. Αλλά το ίδιο ακριβώς κάνεις και εσύ όταν λες ότι το άτομο που εκφράζει τη άποψη αυτή "έχει μάθει" να τα βλέπει έτσι. Βγάζεις ένα αυθαίρετο συμπέρασμα για το τρόπο που γεινικά λειτουργεί βασιζόμενη όμως στην άποψή του επάνω σε ένα συγκεκριμένο θέμα και ότι γενικά. Επιπλέον βγάζεις συμπέρασμα και για την γενικότερη συμπεριφορά του "συμφωνα με τις μαλακίες που τους είναι κολλημένες στο μυαλό" άρα έχεις και άποψη για το τι έχουν στο μυαλό τους αυτοί οι άνθρωποι.
Και στα λέω αυτά εγώ, που στα λόγια είμαι επίσης άχρηστη και μπερδεύω πολλές φορές λόγω συναισθηματικής φόρτισης τις λέξεις.
Όταν τώρα ο Moto, αυτό το άτομο τυγχάνει να το γνωρίζει προσωπικά και όχι μέσα από την ανώνυμη διαδικασία του διαδικτύου, όσο να πεις έχει ένα λόγο παραπάνω να σου λέει να μη βγάζεις βιαστικά συμπεράσματα. Θα μου πεις "και που να ξέρω εγώ ποιους ξέρεις και ποιους δεν ξέρει ο Μoto". Σωστό , αλλά δε χρειάζεται να συνεχίζεις να είσαι τόσο επιθετική.
Δε στα λέω αυτά γιατί έχω κανα κόλλημα με τις "σωστές" συμπεριφορές. Δες το απλά σαν συμβουλή για να μη δημιουργούνται παρεξηγήσεις χωρίς λόγο.
Όλα αυτά σε καθαρά φιλικό επίπεδο.

Ανώνυμος είπε...

Άντε πάλι
δε βγαίνει άκρη θα φτάσουμε να λέμε όλη την ώρα "κ συ έκανες αυτό κ συ μιλάς έτσι κ ου το καθ εξής"

ρε άτομο για την άποψη μιλάμε το να κολλάτε στην λέξη που χρησιμοποιώ κ όχι σ αυτό που λέω που ΔΕΝ είδα να λέτε τίποτα όπως κ να το κάνουμε είναι σπασαρχίδικο!

πώς να το κάνω πιο λιανα που λεει κι μότορσάικλ

είναι σαν να ρωτανε τους βουλευτες "τι γνωμή έχετε για τα 300€ αυξηση τι στιγμή που όλοι οι άλλοι παίρνουν τα 3 τους"
κ να απάντανε οι Μαλάκες: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΞΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΜΕΙΩΣΗΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ

με τις λέξεις μπορούμε να παίζουμε για ώρες

κ να πιάνομαι κ γω από την κάθε τελεία. ΔΕΝ Ε΅ΚΑΝΑ ΚΥΡΗΓΜΑ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑΕΙ

εσείς που το κάνετε όπως το παρομοίο με τον μοτορ που μου λες "έχει μάθει" να τα βλέπει έτσι. Βγάζεις ένα αυθαίρετο συμπέρασμα για το τρόπο που γεινικά λειτουργεί"

εσείς που τα λετε αυτά κ ρωτησα κ στο προηγουμενο σχολιο

δεν είναι σουπερ υποκριτικό να μου λες όλα αυτά κ μετά να λες "μπερδευεις την πουτσα με την βούρτσα" ή "σου έχουν γεμίσει το μυαλό με σκατά"

Αυτά τα παραπάνω ρε Τομμπόι;;;

αλλά συνηθώς τα δικά μας δεν τα βλέπουμε
άσε τον καθένα να μιλάει όπως νιώθει πιο άνετα

ή τουλάχιστον να διαβαζεται τι λέει ο άλλος για να μην επαναλαμβανόμαστε

ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΕΙΠΑΜΕ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΩ (τωρα βέβαια εσύ λες ότι ο μοτορσάικλ το ξερει προσωπικά, ο ίδιος είπε ότι δεν την ξερει,:"Την τύπισσα που λες δεν την ξέρω." αμα αποφασίσετε πιο από τα 2 είναι αλήθεια πειτε το μου)ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΑΜΩ
ΑΛΛΑ Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΠΑΝΩ Σ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΑΜΗΣΕ ΤΑ, ΕΝΑΙ ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟΨΗ

Δε γίνεται συζήτηση ρε αν κολλάς στις λέξεις έτσι, επειδή δεν έχετε να πειτε τίποτα επί της ούσιας (δλδ για την αποψη που εξεφρασε παίζετε με τις λέξεις κ τι σωστη διατύπωση)

κ σου ξαναλέω βγάζω συμπερασματα για κάποιο άτομο κατ εσε επειδή είπα κουβαλάει μαλακισμένες απόψεις στο κεφάλι της

αυτό τι είναι ρε Τομμποί;

"μπερδευεις την πουτσα με την βούρτσα" ή "σου έχουν γεμίσει το μυαλό με σκατά"

αν θες να παιζουμε με τις ωρες μ αυτά δεν τελειώνουμε οπότε ξεκολλάτε

όσο για τον μπλογκερ που κ κάλα αφηνω υποννοούμενα... μια χαρα ξεκαθαρα έχω πει ποιος είναι δεν είν αναγκη να το πω δημόσια

κ αν θες σου λεω κ πιο αναλύτικά στην ούσια δεν ήταν χακεμα εγίνε πολύ συγκεκρίμενα αλλά άστο

ell

The Motorcycle boy είπε...

Λοιπόν φιλενάδα για να τα ξεκαθαρίζουμε:

1. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΙΟΣ ΣΟΥ ΧΑΚΕΨΕ ΤΟ ΜΕΪΛ. Αν νομίζεις οτι τον γνωρίζω γράψε μου το όνομά του, εδώ ή σε μέιλ, για να καταλάβω. Αλλιώς ΚΟΦΤΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ. Με ενοχλεί.

2. Σου είπα κάτι απλό. ΑΝ ΣΚΟΠΕΥΕΙΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΔΕΝ ΒΟΗΘΑΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΜΕ ΜΠΙΝΕΛΙΚΙΑ. Αν τώρα ΔΕΝ ΣΚΟΠΕΥΕΙΣ να κουβεντιάσεις μαζί του -καλώς μπινελικώνεις, ότι γουστάρεις κάνε στην τελική.

3. Οι αντιδράσεις μου σε συγκεκριμένες απόψεις οι οποίες με ενοχλούν είναι επιθετικές αλλά ΔΕΝ ΑΦΟΡΟΥΝ ΠΟΤΕ ΑΤΟΜΑ. Αφορούν τις απόψεις. Πρόσεξε τώρα παράδειγμα: Έχω ένα φίλο, τον γνώρισα από εδώ μέσα, τον Βαγγέλακα. Θεωρώ τις απόψεις του αισχρές, απάνθρωπες, σκατένιες. Αλλά τον ιδιο σαν άτομο τον συμπαθώ πάρα πολύ. Μπορείς να καταλάβεις τη διαφορά; Αν όχι -άστο, δεν πειράζει.

4. Μιλάμε από εδώ μέσα κι εγώ δεν ξέρω πόσον καιρό. Έχουμε βριστεί, διαφωνήσει, συμφωνήσει... Ε, μετά από όλα αυτά, όταν μου κοτσάρεις τις παπαριές των βουλευτών στην κουβέντα που κάνουμε περί του μεταξύ μας (όλων εμάς) διαλόγου στα μπλογκς -θεωρώ οτι μπορώ να σου πω οτι μπερδεύεις τις πούτσες με τις βούρτσες. Αν αυτό σε ενόχλησε μπορώ να στο πω διαφορετικά -το συγκεκριμένο σχόλιό σου ήταν κατά 80% άσχετο με το θέμα που συζητούσαμε. Καλύτερα;

Υ.Γ.: Η Ανώνυμη από πάνω, η Τομπόι θεωρεί οτι είναι κάποια γνωστή μας. Εγώ πάλι δεν το κατάλαβα οτι είναι αυτή. Αυτό είναι και το πρόβλημα των ανώνυμων σχολίων -σχεδόν ποτέ δεν είσαι σίγουρος ποιος τα έγραψε. Εντάξει, κάνε μας μήνυση που δεν συνεννοηθήκαμε περί της Ανώνυμης, τι να πω;

Τέλος, αν ήθελε να γεννηθεί άντρας μαγκιά της. Εγώ ήθελα να γεννηθώ δρυοκολάπτης αλλά ποιος μου δίνει σημασία; Τσαμπουκάς στα γούστα του καθενός θα γίνω εγώ;

Ανώνυμος είπε...

1ον
σου έχω πει σε μέιλ ποιος ειναι ΞΕΚΑΘΑΡΑ εντάξει; δεν κρύβομαι πίσω από το δαχτυλο μου ό,τι έχω να πω το λεω, σου είχα πει ξεκάθαρα με μέιλ κ τι έγινε κ ποιος είναι αρα αυτά που μου λες είναι πουτσες κ βούρτσες μαζι

2ον
ΠΟΤΕ δεν είπα ότι με ενοχλούν συγκεκριμένες εκφρασεις ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΣΑΣ που μετα από τόσα σχολια μου τι λέτε ότι βγαζω συμπερασματα για ε΄να άτομο ότι έχει μαλακισμένες απόψεις όποτε σου λέω εσύ που τα λες αυτά κάνεις το ίδιο

3ον
Χεσε με με τους ανώνυμους κ ποιο άτομο από πάνω; αφου εγώ είμαι κ σου είπα εξ αρχης ότι το μαλακισμένο αυτο συστημα στα μπλογκς ΔΕΝ ξέρω γιατί ξαφνικά δεν παίρνει ψευδονυμο
ΓΙ ΑΥΤΟ Κ ΤΟ ΓΡΑΦΩ ΑΠΟ ΚΑΤΩ. ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ;;;;!!!!!!
ΣΟΥ ΤΟ ΕΊΠΑ ΕΞ ΑΡΧΗΣ (κ μαλίστα είπα ότι μπορεί να φταίει που είναι ετεροχρονισμένα τα σχολιά μου) αλλα είδα ότι γινεται κ αλλού
όπως στης Μπονης εκτός από χθες που σ αυτή καταφερε να μου πάρει ενα σχόλιο με ψευδόνυμο

3ον
"Οι αντιδράσεις μου σε συγκεκριμένες απόψεις οι οποίες με ενοχλούν είναι επιθετικές αλλά ΔΕΝ ΑΦΟΡΟΥΝ ΠΟΤΕ ΑΤΟΜΑ. Αφορούν τις απόψεις."

Εγω τι σου λεω σε τόσα σχόλια ρε άτομο; δλδ πόσες φορές πρέπει να το πω;
σου είπα η τυπισσα μπορεί να είναι γαμώ τα άτομα η συγκεκριμένη ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ είναι μαλακισμένη. Τι να κάνουμε τώρα αυτό πιστεύω!

Όσο για τα πολιτικά άσε μας ρε συ. Βαρεθηκα πια! Βαλτε κανενα πρωτοκολλο για το πώς θα μιλαμε, ποια θεματα πρέπει να μπλεξουμε στη συζήτηση κ το προγραμμα που θα πρέπει να ακολούθηθεί κ μετά καταθέστετο κ στη βουλη
έλεος πια!!!

σου εξηγηθηκα, δεν σου αρεσουν λεξεις που λέω, δεν σου αρεσει πώς τα διατυπώνω κ το τι θέματα μπλέκω στη συζήτηση, όπως είχε πει κ ο Ντιοσντ τρολλάρω

αμάν πια!!!! έτσι είναι το στυλ μου


τωρά το τελευταίο που μου λες πού κολλάει;;;;;

εγώ έγραψα για πλάκα επειδη λέγαται ότι αν υπάρχουν άλλες ζωες αυτό που είπα ήταν: αν υπάρχει κ άλλη ζωη (μερικές φορές ελπίζω πώς όχι) θα ήθελα να έρθω ως άντρας αλλά θα ήθελα να κάνω τα ίδια με το αν ερχομουν ως γυναικα. κ μου λες για πλάκα "τι δλδ να έρθεις ως γκέι;"

ΕΛΕΟΣ!!!!!!!!!!!!!! αν πρέπει να εξηγώ το παραμικρό κ να το αναλύω εκατό φορές τι να πω; εχεται τι μύγα κ τότε όχι μονο διατυπωσεις κ βρισιες μπορείτε να βρείτε να κολλάτε αλλά τα πάντα όπως γινεται αυτή τη στιγμή κ κάθομαι κ εξηγώ μια ώρα τα ίδια πραγματα

οπότε σε τέτοιες περιπτώσεις, λες στον άλλο πιστευε ότι θες (για να μην το πω αλλιώς κ αρχισεις περι επιθεσης) κ τον αφήνεις να έχει την τελευταία λέξη

ell

The Motorcycle boy είπε...

Καλά, τουρλουμπούκι! Εγώ νόμιζα οτι στο σχόλιο περί άλλης απάνταγες με επιθετικό ύφος!

Χέστο ρε συ, αν κατάλαβες οτι είπα έχει καλώς -αν κατάλαβα εγώ οτι λες έχει καλύτερα.

Αν γουστάρεις να σχολιάζεις εδώ πέρα, σχολίαζε. Αν γουστάρεις να μου τη λες ή να με βρίζεις ξέρω γω -κάντο. Τους περισσότερους εδώ μέσα τους δέχομαι όπως είναι και σ΄συτή τη βάση κάνουμε κουβέντα. Αρκεί κι αυτοί να με δέχονται όπως είμαι -εντάξει;

Περί χακέματος του μέιλ σου, είχες γράψει οτι το έκανε η Μανταλένα -σωστά θυμάμαι ή λέω μαλακίες;
Αν το πιστεύεις ακόμα αυτό, συγνώμη φιλενάδα αλλά δεν είσαι με τα σωστά σου! Το συγκεκριμένο άτομο ούτε το δικό του μέιλ δεν μπορεί ν΄ανοίξει μερικές φορές -από υπολογιστές σκαμπάζει λιγότερα κι από την κόρη μου.

ell είπε...

για το τελευταίο σου χω στείλει μέιλ τώρα, όχι ότι έχει καμία απολύτως σημασία τώρα πια για μενα, αλλά μιας κ το ξαναλες...

τι να σου πω τωρα για τα άλλα αν κρίνεις κάποιον το πόσο σε σεβεται από τέτοια τι να πω
εγω μιλάω έτσι, όταν θεωρήσω ότι δεν είμαι σωστη σε κάποιον ή παρεξήγησα κάτι κ πάλι το λέω

κ πιστεψε με όταν έτυχε κ "γαμησα" κάποιους στη ζωή μου ψυχολογικά από πραγματα που είπα ή δεν είπα ή απλά έφυγα... καμία λέξη από αυτές που υποτιθεται προσβάλλουν ή θεωρούνται βρισιές δεν είπα, ΚΑΜΙΑ!
... κ όμως ήταν πολύ χειρότερα

όχι ότι είμαι περήφανη γι αυτό. καθόλου!

όπως επισης ανταλλάσουμε βρισιες με φιλό μου για πλάκα. Εξάλλου κ τα πιο ιερά καμια φορά είναι καλό να τα "αποφορτίζεις" απο την ιεροτήτά τους...

κ στην τελική αν δε μου άρεσαν κάποιοι δε θα τους διαβαζα με τις ωρες. Βέβαια πολλες φορές απόρω τι σου βρίσκω κ ασχολούμαι... :Ρ θα φταίει η μαλακία που κουβαλάω από μικρή να μου αρέσουν οι αριστεροι κ ας δεν αντέχω μερικούς που είχα γνωρίσει στο παρελθον

να 'ναι λόγω παππου... :)

ell

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι