Τετάρτη, Απριλίου 07, 2010

"Κύριοι, ανάψτε τις μηχανές σας"

Στην αρχή ήταν το ποδήλατο. Στην αρχή και στις γειτονιές και στους δρόμους δίπλα στα χωράφια. Κι αν δεν αποφάσιζε ένας πρώην κατασκευαστής ραπτομηχανών (νυν ποδηλατοβιοτέχνης) να προσαρμόσει κινητήρα σε ποδήλατα παραγωγής, ίσως θα περνούσαν πολλά χρόνια μέχρι να εμφανιστεί κάτι ανάλογο με τις NSU. Σίγουρα πάντως δεν θα εμφανίζονταν οι πρώτες μοτοσυκλέτες με σήμα το αδράχτι. Σαν αυτή εδώ -που κυκλοφόρησε το 1901, με την τερατώδη ισχύ του 1,5 ίππου:



Η παραγωγή μοτοσυκλετών ξεκίνησε στην (όχι ακόμα) Ανατολική Γερμανία και συνεχίστηκε στις (από τότε) Ηνωμένες Πολιτείες, με την εμφάνιση της εταιρείας -θρύλου, της επoνομαζόμενης και Indian.


Αρχή του παραμυθιού, καλησπέρα σας:



"Ξετιναγμένος/ μαστουρωμένος/ δαρμένος/ με σπασμένα κόκαλα/ να έχεις/ και να μην έχεις/ σας το λέω μάγκες/ είναι πιο δύσκολο απ΄ότι φαίνεται". It's a long way to the top -AC/DC



Η αγωνιστική NSU που σάρωνε τις πρωτιές, μέχρι να εμφανιστούν οι κουφάλες οι Ιταλοί.

Και ο Ινδιάνος στα πρώτα στάδια -της βροντής και της αστραπής -πριν αρχίσουν να φιγουράρουν πολεμιστές και αρχηγοί στο ντεπόζιτό του. Όποιος έχει τύχει ν΄ακούσει τον ήχο του κινητήρα του δεν τον ξέχασε ποτέ:

"Έστειλες ένα μπαμπούλα στο σπίτι μου/ για να με γοητεύσει και να με σκοτώσει/ έχω περισσότερους σταυρούς απ΄όσους μπορεί κανείς ν΄αντέξει/ αλλά είπες οτι θα τα καταφέρεις./ Τώρα, κοίτα πουθενά αλλού/ κοίτα πουθενά αλλού/ κι άσε με στην ησυχία μου./ Καλώ τον κεραυνό/ με τα χέρια υψωμένα προς τον ουρανό/ καλώ τον κεραυνό/ από τον αέρα και την ξαστεριά." Callin' Thunder -The Gun Club

Μετά εμφανίστηκε η ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ κι όπως συμβαίνει συνήθως, όποιος ορίζει ένα νέο είδος ποτέ δεν ξεπερνιέται. Την έλεγαν "η Ρολς Ρόις των μοτοσυκλετών" -μαλακίες! Η αλήθεια είναι πως η Ρολς Ρόις είναι "η Brought Superior των αυτοκινήτων". Κάποιος άλλος πολιτισμός, κάποιου άλλου έμβιου είδους που θα έρθει κάποτε στη γη, μπορεί και να βγάλει κάτι καλύτερο. Μέχρι τότε η Brought Superior θα είναι η δυνατότερη μοτοσυκλέτα που κυκλοφόρησε στον πλανήτη. Κι όποιος δεν το πιστεύει, ας ρωτήσει τον Τόμας Έντουαρντ Λόρενς (τον επιλεγόμενο και Λόρενς της Αραβίας) που σκοτώθηκε προσπαθώντας να την κουμαντάρει. Άλλο οι Βεδουίνοι και άλλο οι μοτοσυκλέτες Συνταγματάρχα μου!

"Είμαι ο πεινασμένος λύκος και τρέχω ασταμάτητα με το ταίρι μου/ βλέπω τους υπονόμους να γεμίζουν από αυτούς που ήταν τόσο ηλίθιοι για να με κυνηγήσουν και σκοτώνω τους δυνατότερους ανάμεσά τους/ στο τέλειωμα της μέρας περιπλανιέμαι, μάτια στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου/ έτοιμος να αιματοκυλήσω τον κόσμο περιπλανιέμαι" The Hungry Wolf -The X


"Περήφανος για τα χρώματά του, όσο τα χρώμια γυαλίζουν/ Μ΄ένα Σιδερένιο Άλογο πετάει/ πάνω σ΄ένα Σιδερένιο Άλογο πεθαίνει χαρούμενος/ το Σιδερένιο Άλογο είναι η γυναίκα του/ το Σιδερένιο Άλογο είναι η ζωή του" Iron Horse -Motorhead.

Οι πρώτες διαφημίσεις της Brought Superior κόπιαραν τους στίχους του Κίπλινγκ: "Εκείνοι αντέγραψαν όσα μπορούσαν να καταλάβουν/ αλλά δεν μπόρεσαν να αντιγράψουν το μυαλό μου/ Κι έτσι τους άφησα πίσω να ιδρώνουν και να κλέβουν/ Ένα χρόνο και μισό τους άφησα πίσω" Χρειάζεται να πω τίποτα περισσότερο;

Και μετά ήρθαν τα ρεμάλια. Ο Μάρλον Μπράντο, "Ο Ατίθασος" με την Triumph Bullet κι ο Φάνης "ο Βαλκάνιος" με τη Matchless. Θρύλοι.



"Θα συνεχίσω να χορεύω/ θα συνεχίσω να τριγυρνάω μωρό μου/ μη μου χαλάς το στυλ/ γιατί είμαι πραγματικά άγριος" The Wild One -Jerry Lee Lewis



"Πρέπει να ξεφύγουμε απ΄αυτό το μέρος/ ακόμα κι αν είναι το τελευταίο πράγμα που θα κάνουμε/ πρέπει να ξεφύγουμε απ΄αυτό το μέρος/ κάπου υπάρχει μια καλύτερη ζωή για μένα και σένα" We 've gotta get out of this place -The Animals

Κι ύστερα ήρθα εγώ. Επειδή όλα τα παραπάνω έγιναν πριν από μένα, παλιότερα - τα έμαθα από τους σινεμάδες, από βιβλία και ιστορίες διάφορες. Όμως όταν πρωτοείδα αυτή τη μοτοσυκλέτα ήξερα οτι θα έπρεπε να την οδηγήσω όπως και να'χε. Κι όταν την οδήγησα (στη ζούλα από έναν κοντράκια της Βούτας) κατάλαβα πως θα περνούσα την υπόλοιπη ζωή μου οδηγώντας μοτοσυκλέτες. Εντάξει, τη συγκεκριμένη δεν κατάφερα ποτέ να την αποκτήσω -ίσως καλύτερα έτσι. Χρόνια τώρα ψάχνω να βρω άρπαγμα σαν το δικό της, επειδή κάθε φορά που γέμιζες δευτέρα έψαχνες για ανταλλακτικό σετ μασχάλες. Καλύτερα λοιπόν που δεν την ξαναβγάλανε.

"Απόψε θα γίνουν φασαρίες/ και θα βρεθώ μπλεγμένος σ΄αυτές/ απόψε θα γίνουν φασαρίες/ γι΄αυτό γυναίκα μείνε μέσα με καμιά φίλη σου" Jailbreak -Thin Lizzy

Εντάξει, υπήρχαν κι άλλες. Ένα απόγευμα στο Σχοινιά μετά από κάτι αγώνες εντούρο, πούλαγα μούρη στην παρέα -με άκουσε κάποιος αγωνιζόμενος, απ΄αυτούς που συμμετείχαν άνευ προοπτικής βάθρου. "Σαν πολύ εύκολα να τα βλέπεις", μου λέει "για πάρε τη δικιά μου και κάνε ένα γύρο στην πίστα και μετά τα ξαναλέμε". Την πήρα, που να μην έσωνα! Κι απόρησα -από πότε βάλανε σέλες στα κομπρεσέρ; Ήμουνα τόσο μαλάκας που το πάλεψα κιόλας να βγάλω όλη την πίστα, όταν τελείωσα, με τ΄αρχίδια ομελέτα και τους προσαγωγούς σε τσιμεντοειδή κατάσταση, κατάπια το λαχάνιασμά μου και το έπαιξα κουλ: "ωραία ροπή έχει το μηχάνημα -στρωτή!" Αμέσως μετά λιποθύμησα.


"Είμαι καύσιμο για τζετ, αγαπούλα, καλωδίωσέ με κατευθείαν στα 220/ μετά κάνε πίσω κι άσε τα δάχτυλά μου να πάρουν φωτιά/ Όσο θα καίω τα μηχανήματα/ θα νιώσεις τη φωτιά στ΄αυτιά σου/ και δε θα σου φύγει μέχρι να πεθάνεις" All men play on 10 -Manowar

Καρναβάλι της Πάτρας. Το σιχαινόμουν αλλά είχαμε κάτι γνωστές, φοιτήτριες εκεί πέρα, θα μας φιλοξενούσαν σπίτι τους. Είχε πάρει απόγευμα κι εμείς ακόμα κωλοβαράγαμε στα πέριξ -κάτι να μαζέψουμε, κάτι που ξεχάσαμε... Ήμασταν 5, αλλά τσάκισε η φάση, έμεινα εγώ κι ένας ακόμα. Νύχτωσε. Ο "ένας ακόμα" είχε κάποιο κανιβαλισμένο παπί, εγώ είχα το DT σε κατάσταση "πιάσε τοίχο να φρενάρω". Κάποιος από την υπόλοιπη παρέα μάς δάνεισε το δικό του επειδή βιαζόμασταν. Αθήνα -Πάτρα 1 ώρα και 25 λεπτά, δικάβαλο, όταν κατεβήκαμε από τη σέλα τα μαλλιά μας είχαν πάρει να γκριζάρουν επικίνδυνα. Έφταιγε αυτό το διαβολόπραγμα:

"Τα εγκεφαλικά τραύματα ακόμα ουρλιάζουν/ με οδηγούν στην παράνοια/ εκτροχιάζομαι σ΄ένα τρελό τρένο" Crazy train -Ozzy Osbourne

Είχε τότε ακουστεί οτι θα γινόταν πίστα στο Αιγίνειο, πολύ ενθουσιασμένοι εμείς -στρώσαμε γραμμή τα σούργελά μας να πάμε να τη δούμε. Όταν φτάσαμε ανακαλύψαμε οτι η πίστα ήταν ήδη έτοιμη αλλά περίμενε την άδεια για να λειτουργήσει. Μια άδεια που δεν πήρε ποτέ, επειδή πέσανε από δίπλα οι οικολόγοι και γανιάσανε περί καταστροφής του φυσικού βιότοπου της περιοχής. Εντάξει -βιότοπος μπορεί να ήταν, αλλά φυσικός σε καμιά περίπτωση! Βασικά η περιοχή ήταν σκουπιδότοπος, αδειάζανε μπάζα τα φορτηγά και σάπια φρούτα οι λαϊκατζήδες -είχε και κάτι γλάρους που τσιμπολογάγανε... Τέλος πάντων, τη μέρα που φτάσαμε είχε πάει εκεί ένας ιθαγενής να τρέξει λίγο τη μοτοσυκλέτα του. Τον παρακαλέσαμε, του κάναμε τεμενάδες, τελικά μας την έδωσε για μια γύρα. Ήμουνα τυχερός επειδή την πήρα από τους πρώτους. Δυο γύρες μετά από τη δικιά μου ο ιθαγενής άρπαξε τη μοτοσυκλέτα του κι έφυγε βρίζοντας. Είχα όμως προλάβει να μάθω τι σημαίνει δεσμοδρομικό σύστημα μετάδοσης -πώς είναι να μετακινείσαι με το χαλί του Αλαντίν; Ένα τέτοιο πράγμα.

"Δώσμου πίσω τις σφαίρες μου/ βάλτες πάλι εκεί που ανήκουν/ Δεν θα χαζολογήσω τριγύρω, έκανα ήδη την πλάκα μου/ Δεν θα κάτσω να δω κι άλλες ζημιές να γίνονται/ Δώσμου πίσω τις σφαίρες μου/ βάλτες πάλι εκεί που ανήκουν" Gimme back my bullets -Lynyrd Skynyrd.

Κυκλοφορούσαν δυο ή τρεις στην Αθήνα. Τη μια την είχε ο Νταλάρας, την άλλη ο Μούτσης. Μιλάμε για τότε -παλιά δηλαδή. Ένα παλιόμουτρο από το Περιστέρι είχε την τρίτη, έτυχε να με συμπαθήσει -μου τη δάνεισε να πάω μια βόλτα με "το αίσθημα". Σιγά μην τη χαράμιζα! Άρπαξα τον κολλητό μου και ξεκινήσαμε για όπου μας βγάλει, σαν πρώτο σταθμό ονοματίσαμε τη Θεσσαλονίκη. Βγήκαμε στην Εθνική, δεν παιζόταν η αίσθηση του θηρίου! Στην ευθεία της Θήβας έβγαλε 240 κοντεράτα, τουτέστιν 220 κανονικά. Αλλά έβγαλε κι ένα κόκκινο παπαράκι προειδοποιητικό, οτι ξέμενε από βενζίνη. Πιάσαμε βενζινάδικο -ωραία; Αρχίδια! Από που βάζεις βενζίνη σ΄αυτό το πράγμα; Μας πήρε πάνω από μισάωρο να βρούμε την τάπα, κοντέψαμε να τη λύσουμε ολόκληρη με δανεικά εργαλεία. Όταν το πετύχαμε είχε πέσει ψύχρα, αλλά μαζί με την ψύχρα πέσανε και κάτι τροχαίοι. Χαρτιά -θα αστειεύεσθε βέβαια! Μας πήγαν καροτσάκι μέχρι το τοπικό Α.Τ. και περιμέναμε το παλιόμουτρο από το Περιστέρι να μας βγάλει έξω. Είναι πρόβλημα να κυκλοφορείς με μοτοσυκλέτα για λίγους.

"666 ο αριθμός του κτήνους/ Κόλαση και φωτιά αγκομαχούσαν να ελευθερωθούν/ Πυρσοί έκαιγαν και καταραμένοι ύμνοι ακούγονταν/ όσο εκείνοι άρχισαν να κλαίνε κρατώντας τα χέρια τους κάτω από τον ουρανό/ Μέσα στη νύχτα η φωτιά έκαιγε εκτυφλωτικά/ Η τελετή είχε αρχίσει, η δουλειά του Σατανά είχε γίνει" The Number of the beast -Iron Maiden

Και μετά όλα έμοιαζαν να τελειώνουν. Οι μηχανές που καβαλάγαμε είχαν πλέον φρένα και οι ντίζες σταμάτησαν να σκουριάζουν. Σταμάτησαν να σκουριάζουν οι ντίζες, αρχίσαμε να σκουριάζουμε εμείς. Κάποια στιγμή πιστέψαμε οτι όλα αυτά θα ήταν παροδικά -οτι θα υπήρχε τελικά η ρεβάνς κι εμείς ίσως να την παίρναμε. Κάποια στιγμή, μέχρι που πιστέψαμε οτι ήταν δυνατό να ξανακάνουμε όνειρα. Επειδή τότε ήρθε στα μέρη μας ο Δούκας:

"H επιστροφή του λεπτού Λευκού Δούκα που ρίχνει βελάκια στα μάτια των εραστών/ Εδώ είμαστε, μια μαγική στιγμή, τέτοιο είναι το υλικό/ που κάνει τα όνειρα να κυματίζουν/ Εδώ είσαι κι εσύ, οδηγώντας σα δαίμονας από σταθμό σε σταθμό" Station to station -David Bowie

Δυο φορές άκουσα τα μαντάτα -ο ένας καρφώθηκε σε κολώνα για ν΄αποφύγει κάποιο φορτηγό, ο άλλος βγήκε από το δρόμο κι ακόμα πήγαινε, εκεί που ήταν μόνο αέρας πηχτός και βράχια σε περίμεναν να διαλυθείς. Κανένας τους δεν έφτασε στη θάλασσα και μιλάμε για παιδιά που ξέρανε να οδηγούν μηχανές -επαγγελματίες κι έτσι. Τους πήρε ο Δούκας και τους σήκωσε -τώρα κοιτάζω αλλού όταν τον ακούω να περνάει.


Και βολεύομαι με ένα ΧΤ -"δε με παίρνει για περισσότερα".

Αλλά θυμάμαι οτι πριν καταντήσω κότα λυράτη αξιώθηκα τουλάχιστον να δω πως είναι η ζωή μετά τα 300. Στην ευθεία της Θήβας βέβαια -και δεν υπήρχε περίπτωση να με σταματήσει μπάτσος ή οτιδήποτε άλλο σχετικό. Πήγαινε μέχρι 313 κανονικά, εγώ είδα 306 στο μηχάνημα μέτρησης κι ας έλεγε το κοντέρ 320. Μόνο αυτό είδα επειδή ο δρόμος είχε γίνει ένα με τα χωράφια και τον ουρανό -πράσινο, μπλέ, μαύρο -ένας θολός αργοκίνητος καπνός.

Αυτά ήταν όλα.



"Κανένας δεν μου πάρει το κεφάλι/ έχω ταχύτητα αντί για μυαλό/ κανένας δεν θα μου κλέψει το κεφάλι/ τώρα που είμαι ξανά στον δρόμο/ Είμαι στον ουρανό ξανά, έχω τα πάντα/ Έχω το έδαφος που κινείται, έχω τον ανοιχτό δρόμο/ έχω τα πάντα" Highway Star -Deep Purple.

Υ.Γ.: Αφιερωμένο στους παλιόγερους (και όχι μόνο!) που συχνάζουν τώρα τελευταία εδώ μέσα -μαζί με μια υπενθύμιση. Οι φωτογραφίες, άμα τις πατήσεις μεγαλώνουν.

61 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

super_toto είπε...

Μας έφτιαξες. Είναι και η πρώτη μέρα στη δουλειά μετά από άδεια και Πάσχα. Ωραίο πράμα αυτά τα indian ρε αδερφέ. Αν και εγώ είμαι στρητάς φανατικός και τέτοιου είδους μηχανή ούτε έχω καβαλήσει ούτε και ήθελα να έχω ποτέ, παρ όλα αυτά μου τρέχουν τα σάλια όταν τις βλέπω.

Βέβαια για να έχεις τέτοιο μηχανάκι πρέπει να υπάρχουν και οι ανάλογες προϋποθέσεις. Στην Ελλάδα ούτε κουβέντα. Βέβαια εκτός από τα εντούρα και τα παπιά, καμία μηχανή δεν είναι κατάλληλη για τους Ελληνικούς δρόμους. Που να το πας αυτό το θηρίο. Πολύ θα γούσταρα πάντως κάποια στιγμή να κάνω ένα ταξιδάκι στην Αμερική, από την ανατολή στη δύση, με ένα τέτοιο μηχανάκι. Για indian λίγο δύσκολο βέβαια (αν και διάβασα ότι η εταιρία θα επαναλειτουργήσει) αλλά ένα harley μια χαρά θα ήταν. Να κουμπώσεις μια πέμπτη, το αριστερό χέρι στο μπούτι το δεξί στο γκάζι και να ρολάρεις, στις ατελείωτες ευθείες του αμερικανικού επαρχιακού δρόμου.

The Motorcycle boy είπε...

Καλά -κοίτα, οι μηχανές που έβαλα εδώ είναι μηχανές ονείρων (προσωπικών έστω). Ούτε να τις έχω θα μπορούσα ποτέ, ούτε να τις κυκλοφορήσω σ΄αυτόν τον κωλότοπο. Είναι σα να έβαζα μια φωτογραφία της Ναστάζια Κίνσκι -τη βλέπεις, την προσκυνάς και πας παρακάτω.

Απ΄όλες αυτές (που δεν έχω οδηγήσει) εγώ μόνο τη Σουπίριορ θα ήθελα να καβαλήσω -κι ας γινόμουνα χαλκομανία στο πρώτο δέντρο. Δεν υπάρχουν οι επιδόσεις της και η αίσθηση που δίνουν τα σκελετά της! Δηλαδή, έντάξει, μπορεί κάποιες να τρέχουν πιο γρήγορα και τέτοια αλλά το σύνολο Σουπίριορ έχει μείνει αξεπέραστο.

super_toto είπε...

Πάντως μια που λες για ονειρικά μηχανάκια, νομίζω ότι το πλέον αξεπέραστο που έχει φτίαξει άνθρωπος ποτέ, είναι το Britten v1000. Αγωνιστικό μεν, αλλά μιλάμε για άλλο φρούτο.

Ανώνυμος είπε...

Έ, ρε γαμώτο, μ έκανες και βούρκωσα με τις αναδρομές σου.
Παιδάκι στην 6η δημοτικού έκλεψα το SIMSON του μπαμπά, έβαλα πίσω κι άλλον ένα μουρόχαβλο κι όρθιος γιατί δεν έφτανα απ τη σελα να πατάω το φρένο την έκανα σε κάτι σπαρτά τότε, που τώρα είναι ολόκληρες πολιτείες γύρω απ τον περιφερειακό της Σαλονίκης. Πρωτομαγιά.
Κι ένας χωροφύλακας που μάζευε το Μάη με την οικογένειά του, είδε δυό τσογλάνια σ ενα μηχανάκι να κάνουν εντούρο στα δρομάκια ανάμεσα απ τα στάχυα με χίλια.
Μπροστά αυτός με το κατσαριδάκι, πίσω εμείς, μας έδωσε πακέτο στον πατέρα. Νάναι καλά ο άνθρωπος.
Δεν υπολόγισε όμως την λουρίδα...δερμάτινη, καλό δέρμα.
Ο γέρος την έβγαζε τότε, για δυό λόγους.
Για να ακονίζει το ξυράφι ο ένας.
Κι όσο βάραγε, τόσο υπολόγιζα πόσα χρόνια ακόμα για να πάρω δικό μου μηχανάκι.
Η πρώτη μου οδήγηση κι έμελε νάναι έρωτας.
Αχ...

(Υ.Γ. Ποτέ δεν θεώρησα τις μοτό σαν γκόμενες. Αυτό το "το μηχανάκι είναι γκόμενα", ποτέ δεν το κατάλαβα. Ούτε στα 17 που δανείστηκα απο ένα θείο μου 40.000 δρχ κι αγόρασα ενα μεταχειρισμένο honda cb350. 1975. Το νάχεις έστώ κι ένα γιαμαχάκι 50αρι τότε, ήταν σπουδαίο. Κι εγώ είχα μηχανή, όχι μηχανάκι.
Και μια μάνα πριν το εγκεφαλικό...
Ε, ρε τι μου θύμησες...

mbiker

The Motorcycle boy είπε...

TOTO, μηχανάρα η Μπρίτεν αλλά είπα να μη μπλέξω με αγωνιστικά εδώ πέρα -άλλο κεφάλαιο αυτά!

Mbiker, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί σκαρτέψανε το δέρμα στις λουρίδες από την εποχή που άρχισα να αγοράζω εγώ και μετά. Χάθηκε να τις κάνουν ψευτέξ από την εποχή των πατεράδων μας;

Σιγά μην είναι οι μηχανές σαν τις γκόμενες -δε συγκρίνονται οι μηχανές με τις γκόμενες! Επειδή μου έχει τύχει να βαρεθώ γκόμενα αλλά δεν θυμάμαι να βαρέθηκα ποτέ μηχανή. Μπορεί να τα'φτυσε ή να ήταν πολύ αργή για τις καινούργιες απαιτήσεις μου αλλά πάντα με βαριά καρδιά την πούλαγα. Θα ήθελα να τις κρατήσω όλες -έστω και για μια βόλτα το χρόνο. Άσε που, όσο κι αν είναι ωραίο το σεξ, με την επιτάχυνση σε ευθεία της εθνικής δεν συγκρίνεται (λυπάμαι, αλλά έτσι είναι). Αν είδες άλλωστε κι ο Λέμι από πάνω δε λέει "η μηχανή είναι η γκόμενα μου", "είναι η γυναίκα μου" λέει.

Ανώνυμος είπε...

Motorcycleboy, να σε ρωτήσω κάτι...
Πως είναι να πουλάς μοτό;
άγνωστο συναισθημα.
Ο τρόπος που τις αποχωριζόμουν εγώ ξέρεις, δεν είναι ο ενδεδειγμένος.
Οι δύο πρώτες απαλοτριώθηκαν honda cb350, suzuki gt250, ένα cb250N έγινε σαν τα μούτρα μου και μπήκα στη φορμόλη για 15 χρόνια. Ο πρώτος γάμος ήταν αντιπαραγωγικός απο πλευράς μηχανακίων.
Εν ολιγοις, δεν με ρωτούσανε είτε οι επόμενοι ιδιοκτήτες, είτε το οικόπεδο που "αγόρασα" στη Χαλκιδική.
Οπότε, το να πουλάς μηχανάκι, δεν ξέρω πως είναι

mbiker

The Motorcycle boy είπε...

Άστα ρε φίλε -σα να βγάζεις τη γιαγιά σου στο κλαρί είναι. Παλεύεις εκεί πέρα να ψήσεις τον άλλο οτι το χάρβαλο που βλέπει μπροστά του αν το είχε Γκιμπερνό στα πιτς της ομάδας του θα σάρωνε τα Μότο ΤζιΠί. Κι είναι να το σπρώξεις σε μαγαζί δεν τρέχει τίποτα -μεταξύ απατεώνων διεξάγεται το νταραβέρι. Αν είναι όμως να το πουλήσεις σε κάναν καβλωμένο πιτσιρικά είναι μεγάλη αμαρτία!

άσωτος είπε...

πως επεσες ετσι ρε μοτο, τωρα για να παρεις το μηχανακι βλεπεις το καιρο σε 3 σαιτ και δυο καναλια και παλι το σκεφτεσαι μηπως φυσηξει αερακι...

La koumbara είπε...

Κοίτα να δεις τι έκανες τώρα: ξέχασες ένα "κι όχι μόνο", μετά από το σημείο που λέει "αφιερωμένο στους παλιόγερους".

The Motorcycle boy είπε...

Το αεράκι είναι το χειρότερο -σου κάνει το μαλλί σκέτη τζίβα!

Δίκιο έχεις πάντως, πρέπει ν΄αρχίσω να βγαίνω τα βράδια με το μηχανάκι και να αφήνω τους υπόλοιπους ρεμάληδες να τρέχουν πίσω μου να με πιάσουν, να μην τους μεταφέρω. Να μην τρώω και την κίνηση στη μάπα...

Υ.Γ.: Οι μηχανές δεν είναι για μένα πλέον ρε κοπρίτη -κοροϊδεύω την κοινωνία που καβαλάω το ΧΤ ακόμα.

The Motorcycle boy είπε...

Αλήθεια ρε κουμπάρα; Πολύ χαίρομαι! Βλέπεις, έχω καιρό να δω γυναίκα που να γουστάρει μηχανές (για την ακρίβεια, την τελευταία που είδα την παντρεύτηκα). Πάω να συμπληρώσω.

b.b. chris είπε...

Ωραία φάση.
Μικρός ήθελα ν' αγοράσω μηχανή και να γυρίσω τον κόσμο.

Μόλις έβγαλα δίπλωμα για μηχανή δεν ξανακαβάλησα ούτε σαν επιβάτης.

Τώρα τελευταία μ' εκνευρίζουν οι εντουράδες στα μονοπάτια αλλά αυτό είναι μια μεγάλη κουβέντα.

HΛ. είπε...

Βρε αλητάμπουρα εμένα και τον Mbiker αποκαλείς παλιόγερους(πριν τη συμπλήρωση)
Ηξερα έναν που είχε DUCATI στο Περιστέρι, ένας κοντός φαλακρός δεν θυμάμαι το ονομά του,ερχόταν στο Λάζαρη το μηχανικό(τσιτσιλιάνος),μήπως είναι ο ίδιος;

The Motorcycle boy είπε...

B.B. Chris λοιπόν φίλε, εδώ πέρα υπάρχει μια ανάποδη εξελικτική αλυσίδα. Αντί να διαμαρτύρονται οι οδηγοί για τους μοτοσυκλετιστές κι αυτοί για τους ποδηλάτες -έρχονται οι ποδηλάτες να διαμαρτυρηθούν για τους εντουράδες που ταράζουν την ησυχία της φύσης. ΤΑ ΔΑΣΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΣΚΡΑΜΠΛΙΝ ΚΑΙ ΟΙ ΡΑΧΕΣ ΓΙΑ ΕΝΤΟΥΡΟ -γι΄αυτό τα έφτιαξε ο θεός. Να μην πάμε και κόντρα στους νόμους του υψίστου τώρα!

Ηλία, όχι ρε -εσύ, εγώ κι ο Μπάικερ είμαστε νέα παιδιά, τον Άσωτο λέω παλιόγερο που έχει τριανταρήσει ήδη, χαχαχα.

Ο Περιστεριώτης είχε Βε Μαξ, ο κοντός ο φαλακρός που λες ήταν μάλλον ο φιλαράκος του Ιταλού των Αμπελογκάρντεν (εκείνου με το Μοτογκούτσι), αυτός που έτρεχε μια εποχή και σε αγώνες. Δεν θυμάμαι το όνομά του ρε γαμώτο.

ΗΛ. είπε...

Aμπελογκάρντεν λες το Λάζαρη;

Ανώνυμος είπε...

Ηλία
Εγώ είμαι τριάντα εδώ και 23 χρόνια κι έχω σκοπό να τα γιορτάζω για καμμια 25ριά ακόμα.
Οπότε, μάλλον δεν εννοεί εμένα ο μότορας.
Θές το μηχανάκι που έχει οξύνει τα αντανακλαστικά μου, θές το ότι δεν έχω βαρύνει ακόμα, θες το οτι εξακολουθώ να είμαι ερωτευμένος με τη γυναίκα μου (την βού εννοώ), θές οτι για να ξεκαβλώσω, μου φτάνει ένα διήμερο το δίμηνο με κάνα δυό ακόμα σε κανένα βουνό και να ξύνω μαρσπιέδες (τόκανα κι αυτό με το βαραδέρο, τριβάλιτσος όμως και στο μαλακό η ανάρτηση, βουλιαγμένος-είχα ξεχάσει να προφορτίσω χαχαχα)θές το οτι πόσα χρόνια θα ζήσουμε, δεν έχω σκοπό να φτάσω τα 80 και να σκέφτομαι τι ήθελα να κάνω και απο φόβο, τσιγκουνιά, αφέλεια δεν τόκανα ο μαλάκας, οπότε τώρα και όρεξη νάχω, δεν μ αφήνουν τα ρευματικά, δεν έχω σκοπό να αφήσω κάτι που μ ευχαριστεί κι εμένα και τη γυναίκα μου να το στερηθούμε.
Το άσχημο είναι η μεγάλη και ο μιμιτοθαυμασμός της στους λούμπεν μηχανόβιους σαν και του λόγου μου και το που βρίσκει φίλους να μου μοιάζουν.
Εγώ όταν τσακιζόμουν, απλά, έπεφτα και σερνόμουν ωσότου συναντήσω το απέναντι χαντάκι να με σταματήσει.
Άντε και να καιγόμουν στα μπούτια και στα χέρια απ την τριβή.
Τώρα οι νεότεροι θα μάθουν πέφτοντας, πως απ απέναντι έρχεται η δασκαλίτσα με το YARIS της, μιλάει στο κινητό, δεν ξέρει τι να κάνει και στην απίθανη περίπτωση του να προσπαθήσει να αντιδράσει, θα το ξανασκεφτεί και θα τους βάλει σημάδι, γιατί που να κόβει τώρα, κι απο πίσω ακολουθούν άλλοι χίλιοι φαγωμένοι, πιωμένοι, βαρεμένοι, κερατωμένοι, μποτιλιαρισμένοι κι ως εκ τούτου εν δυνάμει εχθροί του κάθε αλήτη καμικάζι που "καλά να πάθει ο τσόγλανος, εμείς μαλάκες είμαστε που περιμένουμε μποτιλιαρισμένοι?"
Τέτοια..

mbiker

Ανώνυμος είπε...

Ξέχασα να ευχαριστήσω τον μότορα και να του βγάλω το καπέλο απο σεβασμό (και το εννοώ αυτό φίλε), διότι έκατσε κι έκανε ολόκληρη ανάρτηση ο άνθρωπος για να ευχαριστήσει κανα-δυό σαν και μας, που παρασυρμένοι, μιλούσαμε για μηχανάκια σε άσχετα θέματα.


mbiker

The Motorcycle boy είπε...

Ηλία, χαχαχα, κρύβε λόγια ρε!

ΜΒ, να σε ρωτήσω αδερφέ -η δεύτερη γυναίκα σου είναι μικρότερή σου; Επειδή κάτι μου θυμίζει το όλο κόλπο που έχεις στήσει εκεί πέρα, πολύ ζωντανό σε βρίσκω για πεθαμένο και δεν εξηγείται αλλιώς!

Που διάβολο τους βρίσκει τους μηχανάκηδες η κόρη σου ρε φίλε; Εμείς εδώ στην Αθήνα, κάτι λίγους έχουμε (πιτσιρικάδες εννοώ) και τους βάζουμε στη βιτρίνα. Οι υπόλοιποι αυτομαλακίζονται.
Καλά είναι να σε θαυμάζει η κόρη σου, αλλά πρέπει κάπου εδώ κοντά να σε φτύσει και να σε αμφισβητήσει -αλλιώς δεν πάει μπροστά η κοινωνία. Δυστυχώς φίλε μου κι ευτυχώς εγώ έχω ακόμα 5-6 χρόνια μέχρι να με φτύσει η δικιά μου κόρη.

The Motorcycle boy είπε...

Α, και περί των ευχαριστιών -ναι, έτσι είναι. Εγώ δεν ήθελα να φτιάξω τέτοια ανάρτηση, με αναγκάσατε με το ζόρι κωλόπαιδα, χαχαχαχα.

Ρε φίλε, έτσι γίνεται εδώ -αν προκύψει ένα θέμα, γράφεται. Κι αν το θέμα είναι και γουσταριστικό, ακόμα καλύτερα.

Ανώνυμος είπε...

Μεγαλύτερη είναι.
Εγώ είμαι 30.
Δεν ξέρω που τους βρίσκει το κολόπαιδο. Με το που πέρασε στο πανεπιστήμιο, αποφάσισε πως είναι ενήλικη πια και πως δικαιούται γκόμενο, μη χέσω.
Αλλά, όχι ό,τι κι ό,τι.
Όχι ξυριμένα πόδια και στήθος, απαραίτητο μηχανάκι.
Ο πρώτος, πηρε πτυχίο κι ήρθε και τον μάζεψε ο μπαμπάς του.
Έμεινε κατι πολλούς μήνες μόνη (εκεί να δείς αμφισβήτηση και νεύρα), προ λίγων μηνών που στο καλό τον ξετρύπωσε...(τα λέει στη γυναίκα μου) R6 το σκασμένο. Φοιτητής Χημείας με R6 πώς γίνεται?
Τι μηχανάκι έχει? ρώταγα.
Δεν ξέρω, είναι χαλασμένο απαντούσε.
Κι έμενα ήσυχος. Μαλακίες, ο τύπος πήρε χαμπάρι πως η κοπελιά γουστάρει μηχανόβιους κα τη δουλεύει...
Αμ δε...
Μπροστινή ανάρτηση ήθελε άλλαγμα. Δυστυχώς, είχε στ αλήθεια.
Όσο για το πεθαμένος, γιατί ρε?
Έχω όλα μου τα δόντια, καστανά μαλλιά (αρκετά, δεδομένων των συνθηκών), μπλέ-πράσινα μάτια...νάχα και πάνω απο 170 πόντους, γκόμενος θάμουν.
Άκου πεθαμένος, ποιός μιλάει για δες...

mbiker

Ανώνυμος είπε...

Λοιπόοοονννη δικιά μου σχόλασε κι όπου νάναι έρχεται. Τέλειωσε κι εκείνη η μαλακία με τον ιό στο στάρ (άρχισε άλλη) και λέω να γίνω καλός σύζυγος πάλι, μη με βρεί στο πισι (πάλι μ αυτή μίλαγες? ε?) τέτοια.
Ωραία η παρέα, μα έχουμε και σαλόνι.
Την καληνύχτα μου και σε πληροφορώ πως δεν είναι καθόλου ευχάριστο συναισθημα να σκέφτεσαι το παιδί σου δικάβαλο σε σούπερ-σπόρ.
Γαμώτο μου, να βγάλει δίπλωμα να της πάρω κάτι σαν βιράγκο μπας και ησυχάσω...

mbiker

ΗΛ. είπε...

Μπαικερ έχεις δίκιο σε όλα και καλά κάνεις,στο μόνο που διαφωνώ είναι ότι δεν έχεις βαρύνει, με τόσες βίδες......
Και γω μικρός είμαι ακόμα 29χρόνια και 242 μήνες.
Η ζωή έχει ενδιαφέρον μέχρι τέλος μην απογοητεύεσαι,ο πατέρας μου έφυγε στα 80,όταν το κατάλαβε έλεγε-θα πεθάνω κιόλας-ενώ όταν τούλεγε ο γιατρός να κόψει το τσιγάρο έλεγε-δε γαμιέται όσο ζήσω.

Uncle Aris είπε...

Εγώ πάντως την αγόρασα την μηχανή των ονείρων μου!

http://i916.photobucket.com/albums/ad9/photogr_ymail/DSC_2581.jpg

http://i916.photobucket.com/albums/ad9/photogr_ymail/DSC_2579.jpg

Είναι μια κούκλα λέμε! Προς το παρόν, προσπαθώ να την δαμάσω ακόμα, διότι το προηγούμενο που είχα ήταν μια βέσπα του '86 κι όπως καταλαβαίνεις, έχει μια διαφορά στον χειρισμό!

Κυριακή κανονίζω και εκδρομούλα, ήδη έχει πέσει κράτηση και για την σέλα του συνοδηγού! ;)

Αυτά είναι... Λεφτά να έχω, να γεμίζω το ρεζερβουάρ της...

The Motorcycle boy είπε...

Mbiker, εμένα η φιλοσοφία της ζωής μου βασίζεται στον μονόλογο του Αργύρη από τη "Γλυκιά Συμμορία": "Γράψανε κι ένα τραγούδι γι΄αυτόν που έλεγε οτι δε γίνεται να τη βγάλεις καθαρή μετά τα 30 -ήταν πολύ γρήγορος για να ζήσει και πολύ νέος για να πεθάνει".
Τουτέστιν όλοι μας (καλά -εσύ που δεν έχεις φτάσει ακόμα τα 30 εξαιρείσαι, χαχαχα) πεθαμένοι είμαστε. Φυσικά μιλάω μεταφορικά (σαν τον Τζίσους Κράιστ ένα πράγμα!) και εννοώ οτι όλα αυτά που υπήρξαμε μέχρι τα 30 έχουν πλεόν πεθάνει κι εμείς είμαστε κάτι άλλο που αμυδρά θυμίζει αυτό που ήμασταν τότε.
Έχεις δίκιο -κι εμένα τα μαλλιά μου θα ασπρίζανε εντελώς αν έβλεπα την κόρη μου δικάβαλο σε σούπερ σπορ, αλλά από το να τη δω με φούστα κάτω από το γόνατο Κυριακή στην εκκλησία το προτιμώ αυτό. Είναι πάντως μεγάλο λούκι να βλέπεις τα παιδιά σου να ακολουθούν τον δρόμο των δικών σου μαλακιών -όχι μόνο επειδή ξέρεις, αλλά κι επειδή (αν θες να είσαι ειλικρινής) δεν μπορείς να τους ρίξεις απαγορευτικό.
Πάρτης μια μηχανή (η Βιράγκο είναι μια χαρά λύση αν βγαίνει ακόμα) να μην λιγουρεύεται τις άλλες τουλάχιστον.
Ήξερα κι εγώ έναν φοιτητή του Χημικού με ρέισινγκ -ήταν από τα μεγαλύτερα ντιλέρια της πιάτσας τότε το '80! Πάρε το αμάξι, κλείστον σε κανένα ερημικό δρομάκι και πάτα τον -δε γλιτώνεις αλλιώς. Άλλωστε οι κόρες μας θα είναι μονίμως πολύ μικρές (παιδιά -χτες ακόμα παίζανε με τις κούκλες!) για να νταραβερίζονται με γκόμενους κι αυτό ισχύει τουλάχιστον μέχρι να ενηλικιωθούν (υπενθυμίζω οτι η ενηλικίωση της κόρης έρχεται λίγο μετά από τότε που θα κλείσει τα 40).

Ηλία, οι βίδες στα γόνατα δεν προσθέτουν κιλά, επειδή όσες βάζουμε στα γόνατα τις χάνουμε από το μυαλό. Μία η άλλη έρχεται το θέμα, χεχεχε.

Θείο Άρη, πρόσεχε ρε! Από βέσπα σε TDM είναι μεγάλο το άλμα -πρόσεχε την ώρα που θα πεις "α, τώρα το κατέχω το μηχανάκι!" Εκείνη ακριβώς τη στιγμή παραμονεύει η σαβούρδα.

La koumbara είπε...

:)

Uncle Aris είπε...

Το προσέχω το θέμα ρε, dont worry. Τόσο που ακόμα πάω σαν κότα λεράτη!... Ακόμα τετάρτη δεν έχω κουμπώσει στο κιβώτιο! Χαχαχα! Αλλά γενικά δεν είμαι του γκαζιού πάρα πολύ, είμαι αρκετά συνετός θα έλεγα. Ειδικά μέσα στην πόλη... Πού να πας με τα παλιοκονσερβοκούτια που έχουν γεμίσει τον τόπο; Στην κίνηση μέσα θα αφήσετε την τελευταία σας πνοή ρε ΙΧίδες!

Μόνο μη κάνει καμμιά μαλακία κάνας μπάτσος, όπως έκανε κατά τα χριστούγεννα ένας και χάσαμε την βέσπα απαξ και δια παντώς...

The Motorcycle boy είπε...

Ναι, ξέρω, όλοι προσέχουμε στην αρχή. Αλλά το γκάζι είναι μεγάλη φαγούρα -όταν αρχίσει να σε τρώει ο καρπός σου εκεί να σε δω!

Μέσα στην πόλη αυτές οι μηχανές είναι να τις λυπάσαι. Σα να πήρες τη Σάντρα Μπούλοκ κατευθείαν από την τελετή των Όσκαρ και να την πήγες στα Τρίκορφα να θαυμάσετε το ηλιοβασίλεμα! Έξω, στους ανοιχτούς δρόμους θα τη δεις να σου βγάζει γούστα απίστευτα.

Φυσικά, δεν χρειάζεται να σου πω να πάρεις κράνος πανάκριβο (ψάξτο από το ίντερνετ, να στο στείλουν από Αγγλία στο σπίτι), κάνα μπουφάν με ενίσχυση (τα Νταϊνίζ είναι καλά, αλλά και τα Κολόρι δεν πάνε πίσω) και τίποτα παπούτσια για μοτοσυκλέτα (για να μη γλυστράς όταν βάζεις πόδι στην άσφαλτο). Και οπωσδήποτε γαντάκι -πέρα από τη μούρη που πουλάς φορώντας το, γλιτώνεις και τα χέρια σου από το κάψιμο σε τυχόν σαβούρδα.

Πως κατάφερε ο μπάτσος να σε κάνει να χάσεις τη βέσπα; Ήξερα οτι κλέβανε κασσετόφωνα παλιά -κλέβουν και βέσπες τώρα;

Ανώνυμος είπε...

Νέος κι ωραιος με TDM...
Με το TDM στην πόλη, άντε να βάλεις και δευτέρα.
Ξεκινάς στο ψιλόβροχο της πόλης, πάρτον κάτω.
Φρενάρεις υπο κλίση στο ψιλόβροχο της πόλης, πάει ο αστράγαλος (έτσι μπήκαν οι βίδες οι βαριές που λέει κι ο Ηλίας, σε μένα-τις έβγαλα πια, γιατί απο συνήθεια, πάτησα μπροστινό, πάνω που τόχα ρίξει για να προσπεράσω και τα αυτοκίνητα μπροστά μου, πέσανε στα φρένα, επειδή οι κάθετοι στο φανάρι, δεν έλεγαν να δουν το κόκκινο.)
Άααα, δεν ξέρεις τι είναι να χάσεις το μπροστινό. Απόλαυση. Σκάς με το κεφάλι κι έρχεται το μηχανάκι και σε πλακώνει. Κι όχι μόνο, εμένα με πλάκωσε κι η γυναίκα μου που καθόταν πίσω.
Πας παρέα με κανα-δυό άλλους, τους ακολουθείς στη στροφή, μαζεύεις πλαστικά μετά-απο βέσπα προέρχεσαι βλέπεις...
Θέλω να πω, δεν είναι αυτή και μόνο η ταχύτητα απ την οποία κινδυνεύεις, είναι τόσα που διαφέρουν στο μηχανάκι, όση κι απόλαυση που σου δίνει.
Καλοτάξιδο πάντως...και πάντα κράνος φορεμένο όμως, κι ας χαλάσουν τα καρφάκια.
Τι απαγορευτικό ρε μότορα, στα 20 μπαίνει σε 2-3 μήνες...
Πως λέει το τραγούδάκι, "ο άντρας που θα παντρευτώ, θα είναι απο σόι...", η δικιά μου λέει "...θα έχει μηχανάκι..."
Η μικρή ευτυχώς, δεν έδειξε σημάδια παρακμής ακόμα...ακόμα...

mbiker

The Motorcycle boy είπε...

Καλά το λες -ακόμα!

Κι εμένα μια φορά μου είχε σκάσει το DT στο κεφάλι (ευτυχώς ήταν ελαφρύ και άθραυστο) -βιαζόμουν να γυρίσω σπίτι από τη δουλειά για να δω Ολυμπιακό-Παναθηναίκό στο Κύπελλο. Ανάβει πορτοκαλί μπροστά, κοκαλώνει ο μπροστινός, κοκαλώνω κι εγώ το μπροστινό, κάνει έντο το Ντιτάκι, βρίσκομαι με τον κώλο στην άσφαλτο. Πάνω που σκέφτομαι "ευτυχώς που δεν πάθαμε και τίποτα" μου τραβάει μια γερή η σέλα στο κράνος, λες κι έπεσε ο ουρανός και με πλάκωσε. Ωραία πράγματα! Με νάρθηκα διορθώνεται ο λαιμός σε λιγότερο από μήνα, αν είσαι μαλάκας και θεωρείς οτι ο νάρθηκας σου χαλάει τη μούρη κουβαλάς το στράβωμα κάνα εξάμηνο.

Uncle Aris είπε...

Γαντάκι, κράνος και μπουφάν τα έχω ήδη ρε, από την βέσπα κιόλας είχα εξοπλιστεί με τα 2 πρώτα. Τώρα πήρα και το μπουφάνι και βεβαίως πήρα και τα ανάλογα από τα δύο πρώτα! Για παπουτισκό δεν ξέρω ακόμα, είναι κι ότι αργούν οι βροχές ακόμα... Θα δούμε! Αλλά έτσι κι αλλιώς με τις μύτες ακουμπάω κάτω, τι να μου κάνουν οι αντιολισθητικές σόλες, άμα δεν βρίσκουν κάτω καθόλου; Αντιολισθητικές μύτες έχουν;;; Χαχαχα!!!

Τώρα για το άλλο που λέτε σχετικά με την μηχανή στην πόλη, δίκιο έχετε βουνό, αλλά για την πόλη δεν υπάρχει καμμία μηχανή που να είναι βολική, μόνο τα μηχανάκια. Βέσπες, παπιά κτλ. Άντε μέχρι ΧΤ να πας και να βολεύεσαι ακόμα. Οπότε αν δεν έχεις την δυνατότητα να έχεις δυο μοτόρια, ένα μικρό για την πόλη κι ένα μεγάλο για τα υπόλοιπα, κάνεις κάποιους συμβιβασμούς. Εγώ που την πήρα, για ταξίδια την πήρα, θα ήταν κι αμαρτία να την έχω στο κλουβί (της πόλης). Κονσέρβα δεν έχω κι ούτε θέλω να πάρω εδώ που τα λέμε, οπότε η μηχανή είναι μια χαρά. Στο κάτω κάτω, οποιαδήποτε μηχανή είναι απείρως καλύτερη από οποιαδήποτε κονσέρβα για μέσα στην πόλη. Μόνο το παρκάρισμα να σκεφτείς που ξενοιάζεις, αρκεί για να μην σκεφτείς καν το ενδεχόμενο κονσέρβας.

Για τα φρένα επίσης έχετε δίκιο, αλλά την πήρα με ABS, οπότε το γλύστριμα και την σούπα που το ακολουθεί, θα το αποφεύγω στο στεγνό. Στο υγρό δεν σε σώζει το ABS, αλλά η ταχύτητα του σαλίγκαρου. Με οποιαδήποτε μηχανή και να'σαι. Οπότε...

Για το ατύχημα τώρα: Ο μπασκινάς θέλει να στρίψει αριστερά και περνάει με πορτοκαλί, όταν εγώ από το απέναντι ρεύμα κατεβαίνω με πράσινο και ολίγη ταχύτητα, για να το προλάβω στα σίγουρα. Αυτός δεν παραχωρεί προτεραιότητα, με αποτέλεσμα να τον εμβολίσω στην πόρτα του συνοδηγού, να περάσω πάνω από τον υρανό του αυτοκινήτου, να σκάσω στο οδόστρωμα και από πάνω μου να σκάσει κι ο συνοδηγός.

Απολογισμός: Βέσπα για τα σίδερα, εγώ πολύ χτυπημένο αριστερό χέρι (το άπλωσα πριν βρεί το σώμα μου οδόστρωμα για να μειώσει κάπως το σαβούρδο) και επίσης πολύ χτυπημένο το δεξί γόνατο του συνοδηγού. Ούτε σπασίματα, ούτε ραγίσματα, ούτε ρήξεις, ούτε τίποτε από όλα αυτά. Έγινε πριν τα Χριστούγεννα και δεν βγήκα καν να πάρω λαχείο.

Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι!

Uncle Aris είπε...

Κι επίσης τι μικρός, 30άρισα. Όχι ότι με πήραν και τα χρόνια, αλλά δεν είμαι και στην ηλικία που τα παιδιά είναι κατεξοχήν ινδιάνοι! Κατ'επέκταση δεν υπάρχουν και καρφάκια. Κοντό μαλλί, σκέτο και απέριτο. Άμα περιμέναμε να ρίξουμε γκόμενα με το μαλλί, τι την πήραμε την μηχανή;;; Χαχαχαχα!

The Motorcycle boy είπε...

Δεν χρειάζεται να έρθουν οι βροχές για να γλιστράει η κωλοάσφαλτος -γυαλί σκέτο είναι μονίμως. Και αντιολισθητικές μύτες και προστατευτικά για αστραγάλους και τα πάντα έχουν τα σχετικά παπουτσάκια. Πάντως, μιας και το ανέφερες, έχω κι εγώ την απορία: πως διάολο βγάζουν τόσο ψηλά μηχανάκια οι Ιάπωνες που είναι τάπες; Δεν τα οδηγούν αυτοί;

Καλά το είπες περί συμβιβασμού -λάθος περί 2 μηχανών για εντός και εκτός πόλεως. Η συμβιβαστική λύση λέγεται ΧΤ.

Τόσοι οδηγοί με μπάτσο βρήκες να τρακάρεις; Με άσσο και δύο στο χέρι τράβηξες δεύτερο άσσο στο 21 αδερφέ μου!

Άμα πάντως ρίξεις γκόμενα με τη μηχανή και είναι πιτσιρίκα, μάλλον χτύπησες την κόρη του mbiker δεν πρέπει να έχει μείνει άλλη που να τις γουστάρει, χεχεχεχε.

Uncle Aris είπε...

Εγώ τον βρήκα; Αυτός με βρήκε ο πούστης! Πάλι καλά που ήταν πιτσιρικάς και χέστηκε πάνω του και δήλωσε στην ασφάλεια με την μία ότι αυτός φταίει 100%. Όχι ότι μπορούσε να πει και τίποτε άλλο με τόσους μάρτυρες, χώρια το ΙΧ που ερχόταν από πίσω μας και τον βρήκε κι αυτό. Τουλάχιστον πήραμε την προκαταβολή για το TDM από την ασφάλεια με όλη αυτήν την ιστορία. Από το τίποτε...

Ανώνυμος είπε...

Δεν φταϊνε τα μηχανάκια που είναι ψηλά (πιο σωστο θάταν που έχουν φαρδιά σέλα και τα πόδια ημών των κοντών δείχνουν την υποτείνουσα), μα το ότι συχνά πυκνά λόγω μποτιλιαρίσματος, αναγκοαζόμαστε να δείχνουμε γάμπα.
Κι εγώ δεν το φτάνω το δικό μου κι ας το κάνω παιχνιδάκι όταν κινείται.
Βάστα μην αναγκαστώ να σταματήσω χωρίς επιβάτη(για να βουλιάξει λίγο) αν το ξεχάσω προφορτισμένο. Στο ενα κολομέρι ή δυό πόδια στα δάχτυλα. Δράμα...να με βλέπεις να κατεβαίνω και να ξεβιδώνω και να κορνάρουν αν ανάψει πράσινο...
Νέοςςςςς μακριά απ την κόρη μου ρεεεε.
(Εκτός κι αν ο μπαμπάς σου λέγεται κάτι σε όκαλης, αρδινογιάννης...)

mbiker

The Motorcycle boy είπε...

Θείε Άρη, μάλλον τελικά φταίει ο Χρυσοχοϊδης. Αυτός δεν έβγαλε τόσους μπάτσους στους δρόμους; Τι να σου κάνει κι ο μπατσούλης που γυρίζει σπιτάκι του με το αμαξάκι του; Να μην πάρει σβάρνα δυο μηχανάκια τη φορά για προπόνηση;
Τυχερός ήσουν πάντως που έκανε δήλωση -ένα φίλο με αυτοκίνητο τον τράκαρε από πίσω περιπολικό και μετά τον βάλανε οι μπάτσοι να τους πληρώσει τον προφυλακτήρα.

Mbiker, οι φαρδιές σέλες θέλουν και επιδέξους κώλους, χεχεχε. Γι΄αυτό η δικιά μου, του ΧΤ, είναι στριγκάκι -κάθε 100 χλμ πρέπει να την βγάλεις από πίσω σου αν δεν θες να πάθεις έγκαυμα.

Δε νομίζω να συγκινηθεί η κόρη σου με το TDM του νεανία, μακάρι να τσιμπάγανε με τέτοια μηχανάκια! Γιατί άμα ανέβεις στο ρεϊσόνι τελείωσε η υπόθεση. Δεν σε ψήνουν μετά τα υπόλοιπα. Έχει αναλυθεί αυτό το σύνδρομο από αρχαιοτάτων στην ελεγεία του Πολίτη με τίτλο "Τα μαστόρια, τα βαπόρια και τα γαλανά Μπολντόρια" -η επιστήμη έχει αποφανθεί ήδη οτι δεν υπάρχει θεραπεία.

Uncle Aris είπε...

Εντάξει, ούτε κι εμένα με συγκινούν τα 20χρονα. Ούτε τον ήχο του dial-up modem δεν γνωρίζουν, για τιρινίνι δεν το συζητάμε καν. Τι να πεις με αυτό το κορίτσι. 10 χρόνια διαφοράς είναι αυτά. Ακόμα φαίνονται πολύ...

The Motorcycle boy είπε...

Ναι θείο, βουνό το δίκιο σου! Κι εμένα αν μου την πέσει καμιά 20αχρονη θα τη φτύσω στα ίσα -τι να πω μαζί της; Άντε από 'δω με την ανώριμη! Η γυναίκα αν δεν 40αρήσει δεν αξίζει! (Ελπίζω να τα έχαψε όλα αυτά ο mbiker και να μη μας στρώσει με κάνα δίκανο αν τύχει να μιλήσουμε στην κόρη του -ε;)

Uncle Aris είπε...

Χαχα! Κοίτα, έχεις το δίκιο σου στην προσέγγισή σου, μα έχω κι εγώ το δικό μου! Γενικά τα 20χρονα θέλουν την παραμύθα κι εγώ (σε αυτήν την φάση που είμαι τουλάχιστον) καμμία όρεξη δεν έχω. Μα καμμία! Οπότε απο δω παν κι ούλοι άλλοι! Αυτό όμως δεν είναι δεσμευτικό και για το μέλλον ;)

The Motorcycle boy είπε...

Έτσι μπράβο! Επειδή εκεί που είσαι ήμουνα (πριν 15 χρόνια) κι εδώ που είμαι θα'ρθεις...

Uncle Aris είπε...

Ουδεμία αμφιβολία περί τούτου! Χαχαχα!!! Κύκλος είναι και γυρίζει!

The Motorcycle boy είπε...

Μακάρι να'ταν! Επειδή, αν δεν παίζει τίποτα μετεμψύχωση δε με κόβω να ξαναγίνομαι 20 χρονών. Ποτέ δεν ξέρεις βέβαια...

mprlpmprlp είπε...

Ομορφη αναρτηση μοτορ :)
Διακρινω ομως μια μικρη (τοσοδουλα) παραιτηση...
Τι λες για μια βολτα μ αυτο?
http://www.hdwallpapers.in/walls/2009_suzuki_hayabusa_gsx_1300_r-normal.jpg

The Motorcycle boy είπε...

Ευχαριστώ φίλε -γεράματα, αυτά έρχονται μαζί με την παραίτηση. Όταν σε νοιάζει περισσότερο η σέλα και η πίσω ανάρτηση της μηχανής από την ροπή της, πάει -τελείωσες. Καλά είναι ν΄αφήνεις το σπορ στους επόμενους.
Δε τη γούσταρα ποτέ αυτή τη Χαμαμούρα -θες επειδή εμφανίστηκε σε περιόδο που εγώ εξαφανιζόμουν, θες επειδή με ενοχλεί κάτι στο γρανάζωμά της, θες επειδή εκστασιάστηκα με την Μπλακμπέρντ και δεν μου έμεινε χώρος να θαυμάσω άλλη; Δεν ξέρω -αλλά δεν τη γούσταρα. Πάντως μια Λιμανάκια την πάω ακόμα αν βρεθεί κανένας τόσο άμυαλος ώστε να μου τη δώσει.

Ανώνυμος είπε...

Εγώ ακούω, μότορα. Και δεν το χάβω (που θέλετε όλοι σας μικρούλες να γουστάρουν και μηχανάκια).
Ε?
(Σχολή θ ανοίξω μου φαίνεται...)
Η κόρη μου μηχανάκι θέλει απλώς, όχι απαραίτητα ρέισινγκ, ταξίδια, οργισμένα νειάτα (σαν τον μπαμπά της), κάτι σε ασυμβίβαστο στο πιο λάϊτ, δεν μοιάζω και στον Μάρλον...Κι όταν έκοψα και την κοτσίδα, πήγε να σκάσει.
Τώρα βέβαια, βλέπει τα άσπρα γένεια και με λέει γέρο, αλλά συμβαίνει καμμιά φορά, να εμφανίζονται άσπρα γένεια και στους 30ρηδες...

mbiker

PiKei είπε...

Μαλάκα, από τα πιο ωραία που έχεις γράψει...

The Motorcycle boy είπε...

ΜΒ, εγώ πάντως ΕΙΜΑΙ ΟΛΟΪΔΙΟΣ ο Μάρλον Μπράντο (την εποχή που έπαιζε στο Αποκάλυψη Τώρα).

Τυχερός είσαι που μπορούσες ν΄αφήσεις κοτσίδα, εγώ είμαι αφάνας και τα μαλλιά δεν μακραίνουν -ψηλώνουν!

Π.Κ. ειδικότης μου -με κάτι τέτοια έβγαζα το ψωμί μου μια εποχή.

HΛ. είπε...

Δηλαδή στα νειάτα σου έμοιαζες με εκείνον το ζωγράφο τον Ρος χεχε;

The Motorcycle boy είπε...

Ποιος είναι ο Ρος ρε; Εκείνη την εποχή η αφάνα δεν ήταν της μόδας όπως σήμερα (μέχρι κι ο Μιχαλάκης ο Τζάκσον έκανε πλαστική για να την ξεφορτωθεί) οπότε αναγκαζόμουν να κυκλοφορώ σε στυλ Κιούρ -κόψε οτι μπορείς κι άσε τα υπόλοιπα να πετάνε ανέμελα.

ΗΛ. είπε...

Μη μου πεις ότι έβαφες και μάτι αλλά CURE;

The Motorcycle boy είπε...

Όσο πήγαινα σχολείο ναι -και μάτι και νύχι. Συνήθως έξω από το Σπόρτινγκ, πριν μπούμε στη συναυλία. Αλλά μετά, σαν φοιτητής, το έκοψα, λόγω της κακής ποιότητας των αϊλάινερ της εποχής.

ΗΛ. είπε...

Κραγιόν;

The Motorcycle boy είπε...

Ε, όχι και κραγιόν ρε! Είμαστε άντρες εμείς, τι μας πέρασες; Χαχαχαχα.

Υ.Γ.: Εντάξει, λίγο βούτυρο -κακάο έκλεβα, ειδικά αν το πετύχαινα απλωμένο σε καμιά εξωτερική επιφάνεια...

ΗΛ. είπε...

Εννοείς από χειλάκι κοπελίτσας έ, ατιμούλικο.

The Motorcycle boy είπε...

Έτσι ακριβώς πονηρούλη -αλλά τα γράφω πλαγίως όσο δεν έχει ακόμα εμφανιστεί ο mbiker που έχει κόρη της παντρειάς -μην τύχει και περάσουμε καμιά φορά από τα μέρη του και μας πάρει με το δίκανο!

ΗΛ. είπε...

Όπου νάναι όμως θα εμφανιστεί,κι αλοιμονό σου χεχε.
Αυτός τα περνάει τώρα,έπεται η σειρά μας.

The Motorcycle boy είπε...

Από τη μια η γυναίκα μου, από την άλλη ο Mbiker -ελεύθερο ίντερνετ σου λέει μετά! Τέλος πάντων.

Όταν φτάσει η σειρά μας θα λέμε κι εμείς τα ίδια, αλλά τώρα είμαστε ακόμα στην απέξω, οπότε μάς παίρνει να κουνιόμαστε (με την καλή έννοια -έτσι;)

ΗΛ. είπε...

Κάπως έτσι.
Τελείωσε κι ο καφές...πάω να κάνω καμμιά δουλειά,δε θα με κλείσεις μέσα εσύ χεχε.

Ανώνυμος είπε...

Έεεεεεεεε!
Εκεί που είστε ήμουνα κλπ κλπ...

ΥΑΜΑΗΑ ΧΤ 600 του 93, απο φίλο τεχνίτη μοτο, με πολλά εξτρα καλούδια λόγω οικονομικής κρίσης(έχει κι ένα καβα 900.)
1500 ευρώ κι αν ενδιαγέρεται κανείς, να δώσω τηλ

mbiker

The Motorcycle boy είπε...

Να μην είχα το 660 θα το 'παιρνα...

Ανώνυμος είπε...

στο 13/04/2010 στο 11:30 πμ | Απάντηση Po
motor boy,
Γέρακλας ήσουν και είσαι. Θα σε τιμωρήσω δια ουζοποσίας!

Καλά που περιδιαβαίνω και κανένα μπλόγκ και ενημερώνομαι.
Τι μοτορμπόϋ και κουραφέξαλα...

Γέρακλας!!!

Τι θέλω εγώ μέσα εδώ με τα παπούγιαγια;

mbiker

The Motorcycle boy είπε...

Χαχα, πάω να τον κανονίσω εγώ!

Έλα ντε, τι θες μικρό παιδάκι μαζί μας! Χαχαχαχα.

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι