Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 13, 2010

"Απλώς μια τέλεια μέρα"

Δουλεύω κοντά 25 χρόνια αλλά μόλις φέτος κατάφερα να πάρω μαζεμένη άδεια τριών βδομάδων. Κακό πράγμα η μαζεμένη άδεια, ξυπνάς το πρωί της πρώτης εργάσιμης μέρας και ακούς να μετακομίζουν τις συνήθειές σου από τη διπλανή πολυκατοικία, είναι κι ένας γαμιόλης παπαγάλος που κάνει συνέχεια τριριρίτ σαν τηλέφωνο, βάλε και τον τράγο που κοπανάει τις καμπάνες 7 παρά 5....

Η πρώτη εργάσιμη μετά από μεγάλη άδεια είναι η κατάβαση του Ορφέα στον Άδη, ενώ το γραφείο ελάχιστα διαφέρει από το Καθαρτήριο του Δάντη κι εσύ αναγκαστικά παίζεις τους ρόλους σε περιοδεύοντα πειραματικό θίασο με σκηνικά της πυρκαγιάς και άνευ άλλης αμοιβής.

Θέλοντας να μπω στο κλίμα της σκατούπολης αγόρασα εφημερίδα την Κυριακή (κυριακάτικη –απ΄αυτές που βγάζουν τα νέα μαζεμένα 7 σε 1 σαν τα χρωμοσαμπουάν) κι έκατσα να δω τις ειδήσεις στην τηλεόραση, 7 με 9 το βράδυ. Αλλά και πάλι απροετοίμαστος πιάστηκα, κάτσε να τα πάρω από την αρχή...

Στην εφημερίδα διάβασα για τον Αλαβάνο (υπάρχει ακόμα ο Αλαβάνος; πότε θα έρθει η σειρά του να γίνει πρόεδρος της Πανάθας;) που θέλει να γίνει περιφερειάρχης, υπερδήμαρχος ή ο σουπερήρωας Ταϋρόν -δεν πολυκατάλαβα. Έλεγε ο Αλαβάνος να καταλάβουν κτίρια (ποιοι; –πάλι δεν κατάλαβα) και να κηρύξουν «ζώνες εκτός μνημονίου»! Ή κάτι παρόμοιο. Δηλαδή πώς; Στα κτίρια αυτά (υποθέτω δημόσια) θα συνέχιζαν οι δημόσιοι υπάλληλοι να πληρώνονται χωρίς περικοπές και θα συνέχιζε ο ΦΠΑ να είναι 19%; Παρακάτω ο σουπερήρωας Αλέκος πρότεινε να αποκλείσουν τον πρωθυπουργό και το υπουργικό συμβούλιο στη Θεσσαλονίκη. Σκέφτηκα λοιπόν οτι όσοι υποστήριζαν πως ο Αλέκος ήταν φιλοπασόκος είχαν δίκιο επειδή η καλύτερή του τού Γιωργάκη και των άλλων παιδιών να αράξουν εκεί πάνω. Να οι ταβέρνες στα κάστρα, να τα ξενυχτάδικα, να τα μπουγατσατζίδικα –οχτακόσα κιλά έκαστος θα επέστρεφαν στην Αθήνα. Εκτός αν ο Αλέκος ήθελε να χτυπήσει το φίτνες στυλάκι της κυβέρνησης οπότε πάω πάσο και βγάζω καπέλο –πολύ καταχθόνιος ο ξεδοντιάρης.

Πήγα μετά στα πολιτιστικά φύλλα της φυλλάδας όπου πληροφορήθηκα περί συναυλίας των Γιου Φτου στο Ολυμπιακό Στάδιο, ωραία ήταν, λέει, μίλησε ο Μπόνος για Μιανμάρ και λοιπούς αναξιοπαθούντες, συμπόνεσε τους Έλληνες που περνάνε κρίση, αλλά το εισιτήριο 160 ακατέβατα! Από μουσική δεν διάβασα πώς τα πήγαν (πέρα από τα τυπικά, «άψογοι», «συναρπαστικοί») αλλά τι σημασία έχει; Ο Μπόνος είναι μνημείο της ανθρωπότητας και προστατεύεται από την Ουνέσκο. Βέβαια, επειδή ανησυχούντας ο Μπόνο περί ανθρωπότητος και Ιρλανδός, μου θύμισε τον τεράστιο Μπομπ Γκέλντοφ. Ο οποίος Γκέλντοφ από την εποχή που μπλέχτηκε με φιλανθρωπίες τύπου Live Aid δήλωσε οτι σταματάει τη μουσική του καριέρα επειδή δεν ήθελε να χρησιμοποιεί αυτές τις φιλανθρωπικές εκδηλώσεις για διαφήμιση. Αντιθέτως ο Μπόνος.... Τέλος πάντων, είναι γνωστό οτι πέραν των Δρόμων και τα Τραπεζογραμμάτια Δεν Έχουν Όνομα εξίσου.

Σήμερα ανοίγουν τα σχολεία κι ως γνωστόν, «όπου ανοίγει ένα σχολείο κλείνει μια φυλακή» -λόγω αλληλοεπικάλυψης αρμοδιοτήτων. Διάβασα λοιπόν ένα ρεπορτάζ στο οποίο φωτισμένοι διανοούμενοι και καλλιτέχνες της χώρας μας απαντούσαν στο ερώτημα: «ποια ταινία σας έρχεται στο μυαλό αναφορικά με την εκπαίδευση» και ανακάλυψα οτι οι διανοούμενοί μας βλέπουν μονάχα τις απογευματινές ταινίες του Star, άντε και τις βραδινές του ίδιου καναλιού. Οι επιλογές κυμαίνονταν από την «Κακή εκπαίδευση» του Αλμοδόβαρ (ένεκα του τίτλου προφανώς και όχι λόγω συνάφειας με την ερώτηση), περνούσαν από κάτι Β΄διαλογής αμερικάνικες και φτάνανε μέχρι το «Ρόδα, Τσάντα και Κοπάνα», λόγω πρόσφατου ντόρου μάλλον. «Ο κύκλος των χαμένων ποιητών», «Η ζούγκλα του μαυροπίνακα», το «Τρελό θηριοτροφείο» έστω.... Μπα –κανένας δεν τα θυμήθηκε κι απόρησα επειδή και αυτά τα βάζει το Star αν και όχι τόσο συχνά.

Άνοιξα μετά την τηλεόραση για να μάθω νέα-φρεσκαδούρες αλλά μάταιος κόπος. Είχα κλείσει τον δέκτη όταν οι ιδιοκτήτες φορτηγών δημοσίας χρήσεως τσακώνονταν με τους τηλεπαρουσιαστές αναφορικά με την απεργία τους και τώρα που ξανάνοιξα το κουτί οι ίδιοι ιδιοκτήτες εξακολουθούσαν να τσακώνονται –δεν βαρέθηκαν; Όχι οι ιδιοκτήτες –οι τηλεπαρουσιαστές, δεν βαρέθηκαν; Ίδιες ερωτήσεις, ίδιες απαντήσεις, ίδια προσποιητή αγανάκτηση –αλλάξτε λίγο το σενάριο ρε παιδιά! Ούτε ο Φώσκολος τέτοια αυτιστικότητα στην επανάληψη! Απ’ ότι κατάλαβα, οι ιδιοχτήται να πούμε, θα πήγαιναν σήμερα στις νομαρχίες να παραδώσουν τα οχήματά τους. Αυτό κατάλαβα κι απόρησα –ήρθε η επανάσταση όσο εγώ έλειπα διακοπές; Ιδιοκτήτες μεγαλοκεφαλαιούχοι παραδίδουν τις περιουσίες τους; Το ‘λεγε ο Ζορζ οτι είναι αντιεξουσιαστής, αλλά δεν πίστευα οτι το εννοούσε κιόλας! Δηλαδή αύριο να περιμένω τους βιομηχάνους να παραδώσουν τα κλειδιά των εργοστασίων τους στα συμβούλια εργατών;

Είπα Ζορζ και θυμήθηκα. Μάλλον το συνδύασα με τον αχτιβισμό του Αλαβάνου πού έγραφα παραπάνω και μου ήρθε ο ακτιβιστής ακτινολόγος (κάποιος συμβολισμός εδώ, αλλά μου διαφεύγει) πού πέταξε παπούτσι στον πρωθυπουργό σε απευθείας μετάδοση από το BBC. Φωνάζοντας «Φρίντομ, τζά-στιζ» σε άψογα ελληνικά ο ακτιβιστής. Όταν τον ρωτήσανε τα κανάλια δήλωσε εκπρόσωπος της κίνησης «ρίξτε ένα παπούτσι στην κυβέρνηση» (έχουν και σελίδα στο ίντερνετ), έδειξε το πορτμπαγκάζ του τίγκα στα παπούτσια (τα μοίραζε, λέει, στους πολίτες για να τα πετάνε –είδα όμως και κάτι μπότες γυναικείες μουσταρδί δερματίνη πολύ φορέσιμες). Ο ακτιβιστολόγος δήλωσε οτι το πέταγμα παπουτσιών είναι παλιά ελληνική συνήθεια (εξ ου και το «φόβου τους μονοσάνδαλους» μάλλον) και το τεκμηρίωσε με την παροιμία «σε γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια». Τώρα, πώς το «σε γράφω» είναι ίδιο με το «στο φέρνω στο κεφάλι»... μόνο ο ίδιος ξέρει. Πάντως, επειδή παράκαμψε μια άλλη σημαντική ελληνική παροιμία, το «παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είν’ και μπαλωμένο» και προτίμησε το αλλοδαπό BBC από τα ελληνικά κανάλια, τον κάνανε ρόμπα οι δικοί μας –μόνο πράκτορα της CIA δεν τον είπανε. Εγώ απλώς υποθέτω οτι η συγκεκριμένη κίνηση παπουτσοπεταχτών δεν δραστηριοποιήθηκε λόγω δυσαστρίας στην προηγούμενη ΔΕΘ και όχι επειδή συμφωνούσαν με τα «νόμιμα και ηθικά» του Κωστάκη –ε;

Πάμε παρακάτω, ξημέρωσε ο πούστης τη μέρα μέσα στις τυμπανοκρουσίες της γειτονιάς και στις καμπάνες του παπά, ήπια έναν μαυροζούμη καφέ ν΄ανοίξει το μάτι μου, βλαστήμησα τον ήλιο και ξεκίνησα πρόσχαρος να πάω στη δουλειά μου. Ξέχασα να αναφέρω οτι είχα ήδη πλύνει τη μηχανή από την προηγουμένη –πώς συνέβη αυτό το κοσμοϊστορικό; Είχα κατέβει να λαδώσω την αλυσίδα, αλλά οι πύροι ήταν εξαφανισμένοι κάτω από στρώματα λάσπης και χώματος, προκειμένου λοιπόν να ξαναβρώ τη χαμένη μου αλυσίδα έπλυνα ολόκληρη τη μηχανή.

Με πεντακάθαρη μηχανή βγήκα στον πηγαιμό για το γραφείο.

Στα 200 μέτρα οι ρόδες άρχισαν να εκτοξεύουν λασπουριά επειδή κάποιοι γείτονες έχουν αυτό το βίτσιο, να ξυπνάνε τα πρωινά και να καταβρέχουν το οδόστρωμα! Γιατί; Προς τι; Διότι! Πάλι μέσα στις λάσπες έγινε το καπάκι του κάρτερ.

Παρακάτω, φρενάρισμα απότομο, πλάγιασμα, άσπρισμα εναπομεινάντων μαύρων μαλλιών –καθότι δεν έφτανε που είχε ουρά το βενζινάδικο αλλά κάποιοι λεβέντες κάνανε και κορδελάκια για να προσπεράσουν τους υπόλοιπους! Να κατέβεις, να τους γαμήσεις καθιστούς δηλαδή. Μια ώρα στην ουρά με αναμμένο κινητήρα για να βάλουν 20 ευρώ –δηλαδή καίνε ένα δεκάρικο με τις τζιπάρες στο ρελαντί για να βάλουν άλλο ένα!

Στις λεωφόρους του κέντρου τα συνηθισμένα σεμπτεμβριάτικα έργα επί του οδοστρώματος, επειδή πρέπει, όταν αρχίζει το πήξιμο να στον φοράνε έξτρα, ανοίγοντας κρατήρες. Ολόκληρο Αύγουστο κανένας τους δεν σκάβει. Τον Σεπτέμβρη τους πιάνει η χωροταξική ευαισθησία. Σ΄εκείνη τη φάση του αγώνα εντούρο, σκαρφαλώνοντας το βουναλάκι με το μαλακό χώμα, τινάζοντας πέτρες στα πλάγια, προσευχόμενος να μη χρειαστεί να τσιμπήσω το φρένο γιατί θα σαβουρδιαζόμουν –μην ξεχνάς οτι μιλάμε για τη Βασιλίσσης Σοφίας- θυμήθηκα (τι περίεργα παιχνίδια που παίζει το μυαλό!) οτι κάπου είχα διαβάσει πώς επανέρχεται το μέτρο της απόσυρσης αυτοκινήτων. Το θυμήθηκα ίσως επειδή έξυνα με τα ρεβέρ μου προφυλακτήρες μποτιλιαρισμένων Σμαρτ, μέσα στον λεωφοριόδρομο... Το θυμήθηκα κι αναρωτήθηκα –ποιος γαμημένος είχε αυτή την ιδέα! Ήταν απλώς κάποιος δημοσιογράφος από εκείνους που δημιουργούν μια είδηση εκ του μη όντος και όταν διαψευστούν ανακοινώνουν οτι «τελικά η κυβέρνηση τα πήρε πίσω»; Ή πρόκειται για κάποιον κυβερνητικό παράγοντα; Στη δεύτερη περίπτωση θα ήθελα να μάθω το όνομα του φωστήρα ο οποίος αποφάσισε ότι η έξτρα υπερχρέωση των ήδη υπερχρεωμένων πολιτών και η έξτρα διαφυγή συναλλάγματος προς το εξωτερικό συνδυασμένη με την μείωση του ποσοστού φόρου που λαμβάνει το κράτος από την αγορά πολυτελών αυτοκινήτων θα βοηθήσει στη συγκεκριμένη περίοδο κρίσης!

Τέλος πάντων, έφτασα στη δουλειά μου και χώθηκα κάτω από μια στοίβα εγγράφων αφού πληροφορήθηκα οτι το καφενείο του κτιρίου φαλίρισε κι έβαλε λουκέτο. Χωρίς καφέ, με τον υπολογιστή κρασαρισμένο (τι να σου κάνουν και τα Windows 2000;), με το υπηρεσιακό μου μέιλ τιγκαρισμένο στα σπαμ (τι να σου κάνει κι ο υπεύθυνος πληροφορικής πού χαροπαλεύει σε κάποιο νοσοκομείο μετά από τρακάρισμα;), με τους υπαλλήλους να καπνίζουν παρά την απαγόρευση (τι να σου κάνουν κι αυτοί όταν απλώς γυροφέρνουν τα έγγραφά τους από υπουργικό γραφείο σε αναπληρωματικό υπουργικό γραφείο;) Έριξα ένα μακροβούτι στη μαζεμένη χαρτούρα, βλαστήμησα την πόλη, το κράτος και τη ζωή γενικότερα και προετοιμάστηκα να βγάλω τα μάτια μου για να μπορεί ο κάθε λελές να με κατηγορεί σαν αναποτελεσματικό και σπάταλο δημόσιο υπάλληλο με την άνεσή του.

Ένας φίλος μού έλεγε το Σάββατο: «αυτή τη χώρα πρέπει να την εκκενώσουν και να την ανατινάξουν και πάλι ζήτημα είναι να γλιτώσουμε». Δίκιο είχε.

50 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

bernardina είπε...

Η μόνη μας (ουσιαστική) διαφορά;
Εγώ δεν έκανα διακοπές!
(Εδώ κανονικά μπαίνει το γνωστό υβρεολόγιο: σιχαμένε δημόσιε υπάλληλε που κλαίγεσαι, τι να πούμε εμείς οι "ελεύθεροι" επαγγελματίες κλπ κλπ. αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση... δεν παίζει!)
Κατά τ' άλλα, ακριβώς όπως τα λες (και λίγα).
Συμπέρασμα; Κόψε τις διακοπές, σου κάνουν κακό, χεχεχε

The Motorcycle boy είπε...

Γιατί -έχεις την εντύπωση οτι εγώ πήγα διακοπές για να κάνω διακοπές; Για κάτι δουλειές πήγα (που ελπίζω να τις δείτε εν καιρώ) και για να κάνει κάνα μπάνιο η οικογένεια (εγώ βαριέμαι να βρέχομαι).

Μήπως να έκοβα τη δουλειά καλύτερα; Ε;

La koumbara είπε...

Καλή αρχή!

The Motorcycle boy είπε...

Ευχαριστώ -επίσης! Για τα παιδιά στα σχολεία, έτσι;

La koumbara είπε...

Όχι βέβαια. Εγώ μιλούσα για τον πολύ καλό χειμώνα που θα ακολουθήσει.

bernardina είπε...

μότορα και κουμπάρα,
καλή χρονιά στα παιδούλια σας. Ω, ναι, προμηνύεται ένας άκρως ενδιαφέρων χειμών! ;-)

Αφεντικό, άμα βρεις τρόπο να ζεις χωρίς να δουλεύεις μην τον κρατήσεις μυστικό -πες τον και σ' εμάς τα φιλαράκια σου που σ' αγαπάμε και ιδρωκοπάμε τριάντα χρόνια τώρα στο μεροκάματο, ε;

Τι μαγειρεύεις πάλι ρε μπαγασάκο;

ΥΓ. Φέτος τη θάλασσα την είδα με το κυάλι!

bernardina είπε...

μότορα και κουμπάρα,
καλή χρονιά στα παιδούλια σας. Ω, ναι, προμηνύεται ένας άκρως ενδιαφέρων χειμών! ;-)

Αφεντικό, άμα βρεις τρόπο να ζεις χωρίς να δουλεύεις μην τον κρατήσεις μυστικό -πες τον και σ' εμάς τα φιλαράκια σου που σ' αγαπάμε και ιδρωκοπάμε τριάντα χρόνια τώρα στο μεροκάματο, ε;

Τι μαγειρεύεις πάλι ρε μπαγασάκο;

ΥΓ. Φέτος τη θάλασσα την είδα με το κυάλι!

The Motorcycle boy είπε...

Α, γι΄αυτό μιλούσες! Καλά το κατάλαβα οτι έκανες λάθος το μπλογκ που άφησες στο σχόλιο! Για κάνα γνωστό σου που ζει στην αλλοδαπή πήγαινε -έτσι; Χαχαχαχα

The Motorcycle boy είπε...

Μπερναρντίνα για την ώρα έχω βρει τον τρόπο να μη ζω δουλεύοντας, άρα λέω μήπως ισχύει και το αντίθετο (συνεπάγεται και αντιστρόφως, που λέγαμε στο σχολείο).
Κάτι ετοιμάζουμε, όταν είναι παρουσιάσιμο θα το δεις. Για την ώρα πετάξου στο προηγούμενο ποστ μου να απαντήσεις στη φιλενάδα σου την Ιστολόγα.

Υ.Γ.: Με το κυάλι ε; Κι εγώ που την είδα μέσα από το ποτήρι του Φρέντο τι κατάλαβα; Νομίζεις οτι αλλάζει η θάλασσα; Μπααα -μονίμως νερουλή είναι.

bernardina είπε...

Απάντησα, εντάξει;
Κι από πού κι ως πού φιλενάδα μου ρε μότορα; Την ήξερα κι από χτες; Άσε που η ίδια με αποκαλεί "φίλο" της -και ύστερα παραπονιέται για το "τρικυμία"...
Ρε αν ήμουν αρσενικό ως bernardina θα υπέγραφα; Έχουμε παλαβώσει τελείως;

The Motorcycle boy είπε...

Για να σε λέει "φίλο"-δεν μπορεί, από κάπου σε ξέρει! Σαν τον άλλον που έλεγε τη Δήμητρα Μιχάλη κι εσένα δεν θυμάμαι πώς... Χαχαχαχα

bernardina είπε...

Εμένα με έλεγε γυναίκα σου! Αααχ, το ξέχασες κιόλας άκαρδε! Τόσες στιγμές ηδονής που είχαμε ζήσει οι δυο μας εξαιτίας αυτής της -χμ- παρεξήγησης... Χαχαααχα
Ουπς, τώρα θα μπουκάρει και η Tomboy και θα μας ταράξει στις σφαλιάρες, χεχε.
Μωρ' το είδα εγώ το κακό με δρασκελιές να πλησιάζει όταν διάβασα περί νεφελίμ και νταχτιρντίμ...

bernardina είπε...

Μ' αυτά και μ' αυτά αφήσαμε ασχολίαστο το ότι ο άνθρωπος χαροπαλεύει μετά από τρακάρισμα. Διάολε, ελπίζω να πάνε όλα καλά...

sjors είπε...

αα καλώς μας ήρθες αλλά τίγκα στην κοινοτυπία ήρθες αδερφάκι μου
παίζει πολύ το θέμα "τα βάσανα της ζωής στην πόλη" μετά τις διακοπές μου φαίνεται…

ρώτα τον εαυτό σου αν θα ήθελες να είσαι κάπου που δεν θα είχε όλα αυτά που περιγράφεις και χριστοπαναγίζεις αλλά στη θέση τους να υπήρχε το dogville κάποιας επαρχίας.

εγώ είμαι τα τελευταία χρόνια σε ένα μέρος για επαγγελματίες τεμπέληδες (αλήθεια! μέχρι και στη γουικιπίντια το λέει!), η δουλειά μου είναι 3 λεπτά από το σπίτι μου με το ποδήλατο, μέχρι να με πετάξουνε έξω κυρίως με πληρώνουνε για να χαζεύω και στα διαλείμματα να συμπληρώνω κάτι φόρμες, έχω χρόνια να σταθώ σε ουρά οποιουδήποτε τύπου, αλλά…
nevertheless...
είναι ένα μέρος 150000+ νοματαίων που δεν δίνει αίσθηση για πάνω από 50.000
dogville δεν το λες υπό κανονικές συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης (αυτό είναι λίγο παραπέρα) αλλά…
και πάλι...
χμμμ…
ο συγκάτοικός μου μπήκε προ εβδομάδας με τα τσαρούχια (ή ό,τι σκατά φοράνε στη στοκχόλμη) στο στάδιο "αρχές κατάθλιψης"

γι'αυτο σου λέω, άσε την πολυλογία γιατί δεν έχουμε ξεχάσει οτι δεν τελείωσες το προγούμενο παραμύθι.

θέλουμε παραμύθι
:))

The Motorcycle boy είπε...

Καλά -εγώ ούτε που το άνοιξα το βιντεάκι, βαρέθηκα.

Όχι -δεν πάνε καλά τα πράγματα για τον άνθρωπο και είμαστε σε φάση που δεν ξέρουμε τι είναι τελικά καλύτερο... Φοβερός τύπος, τρομακτικός χαβαλές και πολύ ωραίος γκόμενος. Πήγε να αποφύγει ένα σκυλί και έπεσε σε κολώνα. Τέλος πάντων...

bernardina είπε...

σκατα

The Motorcycle boy είπε...

sjors, δεν πρόλαβα να διαβάσω τους συναδέλφους μπλόγκερς και δεν ήξερα οτι έχει αναλυθεί επαρκώς το θέμα, χαχαχαχα.

Πάντως να σου ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα:

1. Μου αρέσουν οι πόλεις, σε πόλη μένω και θέλω να μένω.

2. Δεν με νοιάζουν τα βάσανα της ζωής στην πόλη (ή το χωριό) απλά με σιχτιρίζουν οι μαλάκες. Σαν αυτούς που σε αναγκάζουν να στηθείς 3 τη νύχτα σε ουρά βενζινάδικου για να μπορείς μέσα στη βδομάδα να επισκεφτείς το παιδί σου για παράδειγμα. Ή σαν τους άλλους που μπαίνουν σε λεωφοριόδρομους με αυτοκίνητα.

3. Απ' ότι κατάλαβα μένεις στο εξωτερικό. Εντάξει -κατανοώ οτι παίζει κατάθλιψη, αστική παρακμή κι άλλα πολλά εκεί πέρα. Όμως, σε σχέση με το Ελλαδιστάν -καμμία σχέση! Εδώ μας βουτήξανε με το κεφάλι στα σκατά και μας φορολογούν κι από πάνω επειδή τα τρώμε!

4. Γι' αυτό έκανα το σημερινό ποστ, για να ξεμουδιάσουν λίγο τα νύχια μου και να συνεχίσω την ιστορία.

krotkaya είπε...

"Μήπως να έκοβα τη δουλειά καλύτερα; Ε;"
εννοείται.
Κι άμα βρεις κι εκείνο το "ζω μη δουλεύοντας" που έλεγες πιο πάνω, να μου το πεις κι εμένα. Από τότε που άρχισα να δουλεύω (7 χρόνια πριν), αυτό ψάχνω. Και με το καινούριο συνταξιοδοτικό, μου μένουν άλλα 32, έτσι;
Δεν είναι προνόμιο της Σουηδίας η κατάθλιψη, συνεπώς.

demetrat είπε...

άλλη φορά να μη ξαναπάρεις μαζεμένη άδεια τριών εβδομάδων, γιατί σου εμποδίζει την προσαρμογή.

Μιχάλης.

sjors είπε...

ααα καλά, παρεξήγησις, άμα είναι για την ιστορία, ντάξει ρίχτα :)

πάντως οι μαλάκες που σε σιχτιρίζουν δεν είναι κάτι ξεχωριστό, δεν είναι "η ζωή στην πόλη" από τη μια, και από την άλλη "οι μαλάκες που με συχτιρίζουν" και μπορείς να έχεις ένα configuration με το ένα χωρίς το άλλο.
κάθε αστικό περιβάλλον κάνει και το δικό του μοναδικό appropriation της περιρρέουσας μαλακίας. (αν είναι να κάνει κανείς ανάλυση με όρους μαλακίας δηλαδή)
έτσι δεν είναι;

τώρα τα περί της ελλάδας, υπό μια οπτική γωνία, πάντα με το κεφάλι στα σκατά και ένα διψήφιο ΦΠΑ επί αυτών τη θυμάμαι. για ποσοτική μου φάνηκε η αλλαγή που συντελέστηκε τον τελευταίο χρόνο, οχι για ποιοτική.
ακόμα.
μάλλον.
και στο βαθμό που μου πέφτει λόγος.

αλλά αυτό το "ελλαδιστάν" (που το ακούω όλο και πιο συχνά) ως καθυστέρηση και έλλειψη σοβαρότητας δε το συμμερίζομαι.
κανένας δεν θα πει ιταλιστάν, ισπανιστάν, γερμανιστάν, και ας μπορεί κάποιος να δείξει με το δάχτυλο ξεκάθαρα φαινόμενα κοινωνικής ξεχαρβάλωσης κατά τόπους.

το λέω ίσως και γιατί έχοντας μια προσωπική επαφή με την στερεοτυπική εικόνα του βορρά για το νότο, δε γουστάρω να ρίχνω από μόνος μου νερό στο μύλο της μαλακίας τους.

αλλά πέρα από τα προσωπικά μου…
δεν είναι "μπουρδέλο" το "ελλαδιστάν"
το αντίθετο μάλιστα…
όλα δουλεύουν ρολόι

ο πετεφρής το περιγράφει αρκετά συμπυκνωμένα εδώ
http://petefris.blogspot.com/2010/06/blog-post_14.html

The Motorcycle boy είπε...

Κροτ, υπάρχει και μια αντίληψη που σχετίζεται με το οτι δουλεύουμε επειδή φοβόμαστε να ζήσουμε -δες το κι έτσι. Εγώ πάντως το βλέπω, όταν θέλω να γίνω αισιόδοξος. Είπα αισιοδοξία και θυμήθηκα: εσύ μπορεί να θες άλλα 32, αλλά εγώ που δουλεύω ήδη 15 νόμιμα (έχω και άλλα 5-6 μαύρα) παρακαλάω να πάνε το όριο στα 85 μπας και πεθάνω δουλεύοντας. Αλλιώς θα πεθάνω στην ψάθα στο τιμημένο Ελλαδιστάν όταν βγω σύνταξη. Περί αισιοδοξίας, έτσι;

Δημιχάλη, βασικά εγώ δεν ήθελα να πάρω ούτε μισή μέρα άδεια επειδή λατρεύω τη ρουτίνα μου -αλλά ας όψεται η γυναίκα και η κόρη που ακόμα γουστάρουν διακοπές.

The Motorcycle boy είπε...

sjors, σαφώς και οι μαλάκες που με σιχτιρίζουν δεν είναι κάτι ξεχωριστό από την ζωή στην πόλη, αλλά δεν είναι και η ζωή στην πόλη! Εγώ, ας πούμε, όταν σκέφτομαι Αθήνα σκέφτομαι μποτιλιάρισμα με βροχή, ντουμάνι στο αυτοκίνητο και πανκ στο σιντιπλέιερ. Αυτό είναι η ζωή στην πόλη αν θες τη γνώμη μου.

Για την Ελλάδα, όσο κι αν επιμένουν κάτι λεβέντες που τους τάιζε η μαμά τους τότε, η εποχή Σημίτη ήταν διαφορετική -ας την πούμε Ευρωπαϊκή (δεν είπα καλή ή κακή -ε;) Πριν και μετά (τότε και τώρα) είμαστε από τα σκατά στα απόσκατα, "μια απ΄τα γίδια".

Δεν δουλεύουν όλα ρολόι στο Ελλαδιστάν -δουλεύανε ρολόι όταν το ρουσφέτι ήταν θεσμός και η ρεμούλα νόμος. Τώρα ακόμα κι αυτά γίνανε μουνί καλλιγραφία.
Πάω να διαβάσω Πετεφρή τώρα.

sjors είπε...

επειδή και εγώ μοιραία συμπεριλαμβάνομαι στην κατηγορία των λεβέντηδων που τους τάιζε η μαμά τους τότε(η οποία τύγχανε γραμματέας βασικού υπουργού του σημίτη), θα ήθελα να μου πεις σε τι διέφερε η ελλάδα σε ένα-δυο πραματάκια με βάση τα οποία εγώ μετράω την πραγματικότητα, τη δικιά μου και των ανθρώπων της γενιάς μου.

- μπορούσες άνετα από τα 18-19 σου να συντηρήσεις σπίτι και να μη ζεις με τους γονείς σου μέχρι τα 30 σου; (και όταν λέω άνετα το εννοώ, οχι να ξεσκίζεσαι στη δουλειά και να πηγαίνεις σπίτι να κοιμηθείς)
- ήταν καλή ιδέα να κάνεις οικογένεια στην πρώτη πενταετία των 20 σου (αν, για κάποιο διεστραμμένο λόγο, αυτό ήθελες;)
- μπορούσες να σπουδάσεις εύκολα χωρίς κάποιος δικός σου να σε στηρίζει οικονομικά;
- μπορούσες ως μέρος των σπουδών σου να βρεθείς στο εξωτερικό; ("θέλω να κάνω πρακτική στην αυστραλία ρε αδερφέ", σε τέτοιο στυλ)
- στη δουλειά σου, (ειδικά ως νέου εργαζόμενου) τηρούνταν αυστηρά το οκτάωρο και οι υπερωρίες πάντοτε πληρώνονταν;
- στη δουλειά σου πάλι, ή και στις μεταπτυχιακές σπουδές σου αν επέλεγες να ακολουθήσεις ακαδημαϊκή καριέρα, είχες συγκεκριμένα καθήκοντα ή επρεπε κατά καιρούς να κάνεις, λόγου χάρη, τον καφεντζή ή να πάρεις τα ψώνια του αφεντικού σου;

σίγουρα κάποιοι μπορεί να τα έκαναν, για τον ένα ή τον άλλο λόγο.
αφορούσαν όμως, αν όχι όλους τουλάχιστον την πλειοψηφία, ή κάποιους λίγους, αποφασισμένους, πειθαρχημένους, ή τυχερούς;
(γιατί εδώ που είμαι αφορούν την πλειοψηφία απ'όσο μπορώ να πω)

απλά πραματάκια, καθημερινά, μια μικρή ενδεικτική λίστα.
θα το εκτιμούσα πολύ αν έχω στρεβλή άποψη για την ελληνική πραγματικότητα της περιόδου και κάποιος μου τη διορθώσει. θα το δεχτώ με ικανοποίηση.

νομίζω οτι έχω μια μικρή ιδέα τι εννοείς όταν λες οτι η περίοδος σημίτη ήταν διαφορετική αλλά για να είμαι ειλικρινής, στ'αρχίδια μου για το ο x υπουργός δεν κατάφερε να διορίσει στον z οργανισμό, τους μη αποσπασμένους από το δημόσιο συνεργάτες του λίγους μήνες πριν το πλοίο βουλιάξει.

θα ήθελα όμως, αν έχεις χρόνο, να εξηγήσεις πως εσύ στην υπηρεσία σου βίωσες αυτή τη διαφορά και αν ήταν τόσο βαθειά (και όχι απλά το αποτέλεσμα μιας γενικότερης χορτασίλας που επικρατούσε στα τελειώματα), γιατί αποδείχθηκε τόσο εύκολο να ξεχαρβαλωθεί από τον κωστάκη τον β τον σεμνό και ταπεινό και όλο το κακό συναπάντημα;

sjors είπε...

συγνώμη για τη διπλή ανάρτηση. το google τον παίρνει και γέρνει.

The Motorcycle boy είπε...

Φοιτητής λοιπόν την επάρατη εποχή Σημίτη! Σε αυτά που θέτεις δεν έχω γνώμη-γνώση, άρα δεν μπορώ να απαντήσω. Η εποχή Σημίτη είχε 3 στάδια:
1. Όταν ανέλαβε στο πόδι του Σιδερένιου.
2. Όταν βγήκε για πρώτη φορά.
3. Όταν βγήκε δεύτερη φορά.

Στο στάδιο 1 τον εκτίμησα (δεν περίμενα τότε, τον ήξερα από πριν, από τη σχολή και τον εκτιμούσα από μια δύσκολη φάση εκτός σχολής που είχε ξηγηθεί -τέλος πάντων), τον εκτίμησα όταν καθάρισε τη μαλακία στα Ίμια. Γιατί; Επειδή στ΄αρχίδια μου το νησί, εγώ δεν ήθελα να πληρώνω έξτρα φόρο πολέμου -τόσο απλά.

Στο στάδιο 2 έτυχε να ξεκινάω την καριέρα μου (πώς με βλέπεις;) στο Δημόσιο -μόλις είχα τελειώσει τη σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Ξεκωλιαζόμασταν στη δουλειά και γίνονταν πράγματα. Μέχρι λευκές απεργίες κάναμε! Δεν κάνω πλάκα -ήμουνα ένας ευτυχισμένος υπάλληλος. Ο τομέας που δούλευα πήγαινε σφαίρα και όποιος είχε όρεξη για δουλειά προχωρούσε. Απίστευτο για το δημόσιο; Κι όμως...

Αποτέλεσμα; Σχεδόν σταθερός πληθωρισμός, πραγματικές αυξήσεις μισθών και άλλα γοητευτικά -μέχρι και δορυφόρο στείλαμε στο διάστημα!

Στο στάδιο 3, θες κουράστηκε ο κοντός, θες τον πήρανε από κάτω οι κομματικοί, θες βαρέθηκε; Άρχισε πάντως μια διάλυση συν μια μισαλλοδοξία και άρχισε το πράγμα να γαμιέται. Ευχόμασταν όλοι να φύγει η συγκεκριμένη κυβέρνηση.
Ήρθε μετά ο μπούλης ο χονδρός και θυμήθηκε ο κώλος μας τι θα πει δεξιά. Κι αφού ο κόσμος αδιαφορούσε, ο μπούλης μας πτώχευσε με αποτέλεσμα να έρθουν αυτοί του Γιωργάκη και να προσπαθούν να μάθουν στου κασίδη το κεφάλι.

Αυτά περί πολιτικής ανάλυσης στο πόδι.

ΓΛΑΥΚΟΣ είπε...

1o : Μη διαβάζεις τηλεόραση γιατί όπως είναι γνωστό βλάπτει σοβαρά την υγεία.

2ο: Καλό το απόφοιτος ΕΣΔΔ για το βιογραφικό σου ...Νιώθεις ως υπάλληλος πολυτελείας με αποδοχές ισοπεδωμένες. Αλήθεια τι σειρά είσαι;

3ο: Καλύτερα να αφήσεις τις πολιτικές αναλύσεις στην άκρη γιατί δεν ωφελούν στην παρούσα λούμπα που έχουμε πέσει.

(υποψιάζομαι ότι είσαι 12η σειρά και έχουμε κοινούς γνωστούς...αλλά εδώ δεν είναι Facebook)

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς...πάντοτε

The Motorcycle boy είπε...

Γλαύκο,
1. Η δουλειά μου είναι. Κι ως γνωστόν, "Ο Κίνδυνος είναι η δουλειά μου".

2. Ναι καλό για το βιογραφικό -αν και ένας δημόσιος υπάλληλος συμπληρώνει μόνο μια φορά βιογραφικό -για τη νεκρολογία του. Υπάλληλος πολυτελείας στο δημόσιο; Με γυμνούς σωλήνες δίπλα σου να στάζουν παγάκια το χειμώνα; Με έναν εκτυπωτή ανά 10 άτομα και ποστ ιτ που τα καθαρίζουμε με μπλάνκο για να τα ξαναχρησιμοποιήσουμε; Ε -δε νομίζω... Είμαι Θ' σειρά.

3. Πολιτικές είναι όλες οι αναλύσεις -ειδικά όσες αφορούν το φετινό πρωτάθλημα και την Πανάθα, την ομάδα του Γιώργου Δαλούκα, που λένε οι Βαρκελόνιοι. Με εννοείς νομίζω.

(Είσαι γκάβακας και ποντικαράς και απορώ πώς δεν είδα τα λέπια πάνω σου αλλά κάθομαι τόση ώρα και σου μιλάω! Χαχαχαχα).

Αστα λα Βικτόρια (ή και λες Πατησίων άμα λάχει).

ΓΛΑΥΚΟΣ είπε...

Χμμμμμμμ...και που'σαι, ξέχασα να προσθέσω να κόψεις και την κυριακάτικη εφημερίδα - πάει κι αυτή στην ίδια κατηγορία με την τηλεόραση.

Παλιοσειρά λοιπόν ...έ , τότε άιντε και Επίτιμος - κι ας στάζουν οι σωλήνες πάνω από το κεφάλι σου. Είναι κι αυτές μέρος του παρακμιακού μας σκηνικού..Και μ΄αυτά κι αυτά φτάσαμε να νοσταλγούμε τον Κινέζο (που για το τελευταίο δεν έχεις και τόσο άδικο).

ΓΛΑΥΚΟΣ είπε...

Ρίξε και μια ματιά εδώ
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1866573 που ζήλεψαν και οι Κουβανοί και αντιγράφουν τον Κινέζο μετά από μια εικοσαετία.

The Motorcycle boy είπε...

Την Κυριακάτικη την πήρα επειδή ήθελε η γυναίκα μου τη Μελωδία της Ευτυχίας που δίνανε μαζί. Αλλιώς σιγά μην τα έσκαγα!

Ναι, παλιοσειρά και κάποτε είχε μπλεχτεί με τα συνδικαλιστικά μας αλλά βαρέθηκα στην πορεία (για την πορεία) οπότε έχασα την ευκαιρία να τιμηθώ και να επιτιμηθώ.

Εγώ πάντως που δεν είχα κανένα βύσμα της προκοπής για να προκόψω στο δημόσιο τον νοσταλγώ τον Κινέζο της δεύτερης περιόδου που έλεγα παραπάνω. Τώρα, άλλοι μπορεί να νοσταλγούν τον Σιδερένιο ή να θεωρούν οτι η μεγαλύτερη ζημιά που έγινε στη χώρα ήταν οτι βγήκε το θρήσκευμα από τις ταυτότητες -βίτσια είναι αυτά, ο καθείς με το δικό του.

Ε ρε χαρές που θα κάνουν τα Κουβάνια με τη μείωση των θέσεων εργασίας στο Δημόσιο! Αυτοί εκεί πέρα κάνουν κρα για να φύγουν από το Δημόσιο και να γίνουν πλούσιοι στον ιδιωτικό τομέα. Όταν βέβαια φάνε το αγγούρι το καλό τότε θα καταλάβουν τι έγινε αλλά θα είναι αργά. Κι ο Ραούλ θα έχει μετατρέψει τους μισθούς σε φόρους.

Manolo7 είπε...

Ρε @@ρα μοτορε... χεσε μας με τη γκρινια σου. Αφου στο τελος η μερα εκλεισε με το χαμογελος της κορης σου και στα πηρε ολα.

Και εγω πηγα τις προαλλες σε μια δεξιωση και ηταν γαμησε τα, σκατα, το κρασι παλιο, το τυρι μουχλιασμενο, το χαβιαρι μαυρο... και το χειροτερο... οι αστακοι ακουσων ακουσων ψοφιοι να μας περιμενουν στην πιατελα!!

bermardina είπε...

Ρε Μανολίτο, εσύ δεν ήσανε που έλεγες ότι δε θα πήγαινες ΔΕΘ; Πάλι τραβήχτηκες Σαλόνικα; Να σε πάρει...

Δε με λες, δε με λες, οι αστακοί τελείως πεθαμένοι ήσαντε ή κουνάγανε τα φτερά τους; Τι; Δεν έχουνε φτερά; Ε, και πού θες να το ξέρω εγώ; Σάματις έχω δει ποτές μου;

bernardina είπε...

συγνώμη για τη διπλή ανάρτηση. το google τον παίρνει και γέρνει.

O Sjors το πρωτοείπε, αλλά προσυπογράφω

The Motorcycle boy είπε...

Ρε δόκτορα, αν οι μέρα μου έκλεινε με το χαμόγελο της κόρης μου σιγά μην είχα χρόνο να κάνω ποστ. Τέλος πάντων.

Τώρα που κάνουν ναζάκια οι βενζινάδες επειδή δεν τους αφήνουν να κλέβουν ασύστολα (τους ζητάνε να περιοριστούν στην απλή κλεψιά) και η ενιαία αριστερά υπερασπίζεται το ιερό δικαίωμα του κεφαλαιούχου στο κεφάλαιό του, τώρα να δω ποιος θα σου μεταφέρει το χαβιάρι μάγκα μου.
Και μη μου πεις καμιά οικολογική παπαρδέλα του τύπου "καλύτερα να μείνουμε και λίγο χωρίς βενζίνη να καθαρίσει η ατμόσφαιρα" επειδή τότε αδερφάκι θα σου ζητήσω να έρθεις εσύ να με κουβαλήσεις από τα βουνά που μένω μέχρι την δουλειά μου και μέχρι το σπίτι της πρώην μου που μένει η κόρη μου, στην πλάτη σου.
Ε;

The Motorcycle boy είπε...

Έχουν γνώση οι φύλακες και αι διπλαί αναρτήσες (καγιάμπα, γουάιτ πάουερ κ.λ.π.) σβήνουνται. Αλλά τα συγνώμια αφήνουνται και παραμένουν δια να αισθάνουνται αμηχανία οι συγνωμούντες.

Εκ της διευθύνσεως.

bernardina είπε...

Ωρέ η κακία θα σε φάει εσένανε ξινουδέστατε. Θα καταντήσεις σαν το παλιόκρασο που σερβίρανε του Μανολίτο και άφριζε από την ξινίλα.
'Ακου ρε τι το ποτίσανε το παλικάρι οι τσιγκούναροι. Δεν του δίνανε καλύτερα κάνα μπιτόνι μπεζίνα, κάνα μπουγέλο πετερέλαιο θέραμανασης που θα μας το κάνουνε κλύσμα φέτο οι ευαγείς μπιζινοπώλε...

Manolo7 είπε...

Μοτορε, το πραγμα ξερεις ποτε χαλασε, νομιζω... Αμα μεινουμε χωρις βενζινΑ πως θα σουλατσερνω ρε? Οι-κωλο-γος το "κω" με ωμεγα φανταζομαι ε? Τετοιος ειμαι μαρεσουν οι κωλοι γενικως!!

bernardina οι αστακοι φτερα δεν εχουν π...τσο εχουν και ξερεις που ε? Στο λογαριασμο χαχαχαχα Και ετσι οπως παει το πραγμα απο δω και περα καθε Ελληνας θα τρωει και απο εναν...αστακο!!

bernardina είπε...

Γιατί ρε Μανολίτο, τόσον καιρό δηλαδή τι τρώγαμε, κωλοχτύπες;
Άρα άδικο είχανε που μας λέγανε ότι η Ελλάδα είναι πλούσια χώρα; Πόσες άλλες ξέρεις να τρώνε οι κάτοικοί της κάθε μέρα κιλά τους αστακούς, ε; Ε;
Αχάριστα κορμιά όλοι σας...

sjors είπε...

και συ ρε φίλε στα βουνά βρήκες να πας να μείνεις;
τι δουλειά έχει ο ποντικός της πόλης στο βουνό; :)

The Motorcycle boy είπε...

Sjors, τι να κάνω; Πίστεψα τον Νικολαϊδη που έλεγε οτι κρυβόμαστε στους λόφους και μπουκάρουμε στις πόλεις τις νύχτες. Ωραία φάση δε λέω -αλλά απαιτεί και μισό ντεπόζιτο βενζίνη στο μηχανάκι πήγαινε-έλα.

Μανολίτο, το πράγμα χάλασε όταν σταματήσανε να βάζουν τυρί στις τυρόπιτες, αλλά τόσοι αγώνες που κάναμε για το θέμα πήγανε στο βρόντο. Όπως και οι αγώνες μας για το δίπολο: "τασάκια στα θρανία -μπουρδέλα στα σχολεία". Η χαμένη τιμή της Αριστεράς αν έχεις ακουστά.

Υ.Γ.: Όλο παλιόλογα λέτε με τη Βερναρδίνα, θα σας βάλω πιπέρι! Ή αλάτι που με πειράζει κιόλας στην πίεση, θα δείξει...

bernardina είπε...

Αγγούρι πάντως δεν μπορείς να μας βάλεις γιατί δεν χωράει άλλο!

The Motorcycle boy είπε...

Το αγγούρι άλλος το τρώει και ζορίζεται, άλλος το τρώει και δροσίζεται. Τουτέστιν, άμα λάχει καμιά σαλατούλα να σας φτιάξω έχει καλώς. Για περισσότερα απευθυνθείτε στον πολιτικό της γειτονιάς σας.

Michael_Sc είπε...

http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/315/%CF%80%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5-%CE%B3%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%90%CE%B4%CE%B7

The Motorcycle boy είπε...

Πάνω που το διάβαζα το ΄βαλες! Καταπληκτικό.

vangelakas είπε...

πάντα ἔπαιρνες ἄδεια μικρότερη τῶν τριῶν ἑβδομάδων;

The Motorcycle boy είπε...

5-6 χρόνια στον ιδιωτικό και 15 στο δημόσιο, μόλις πριν 3 χρόνια κατάφερα να πάρω πρώτη φορά 2 βδομάδες μαζεμένες. 3 βδομάδες! Πρώτη φορά.

The Outsider είπε...

Γεια σου ρε μοτορα αλάνι!Καλό χειμώνα να έχεις...Καλή σχολική χρονιά στο νεραϊδάκι σου. Την ημέρα της ανάρτησης βρήκα την Άλεξ μου- Βέρα και δεν έχω ούτε κουράγιο να διαβάσω πλέον.Απλά τα χαιρετισματα μου , ο Outsider είναι στην κοσμάρα του πλέον.

The Motorcycle boy είπε...

Καλώς τα τά παιδιά, καλώς τα τά παιδιά (3-0)! Άμα τη βρήκες φίλε φρόντισε να τη χάσεις για να την εκτιμήσεις. Ευχή και κατάρα.

Ανώνυμος είπε...

Την καθημερινότητά μου περιγράφεις βρε?
Με παρακολουθείς?
Καλά λένε για τους αυτόνομους, πως είναι πράχτορες...

mbiker

The Motorcycle boy είπε...

Πράχτορες του ιμπεριαλισμού, ρεφορμιστικά σκουλήκια και λίγα λένε, χαχαχαχα.

Το θέμα είναι οτι θυμόμαστε ακόμα να κολυμπάμε σε αυτή την καθημερινότητα επειδή, αν μας πάρει το ρεύμα...

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι