Παρασκευή, Οκτωβρίου 15, 2010

"Είναι μόνο ροκ εν ρολλ" και δε μ΄αρέσει

Ρε γαμώ την καταδίκη μου, σ΄αυτόν το ντουνιά δε σ΄αφήνουν ν΄αγιάσεις! (μουρμούρισε ο πατήρ-Αγαθάγγελος πριν δρασκελίσει το κατώφλι του μπουρδέλου –άσχετο, αλλά έτσι μου’ρθε). Αυτό που εννοώ είναι οτι προσπαθώ όλη τη βδομάδα να τελειώσω εκείνη τη συνέχεια της συνταρακτικής ιστορίας που γράφω σε συνέχειες (τι ωραίος!) κι όλο κάτι πετάγεται στο ενδιάμεσο –δε μου φτάνει η δουλειά στο γραφείο δηλαδή! Και τι σε νοιάζει εσένα, θα μου πεις. Και δίκιο θα έχεις γι΄αυτό προχωράω στο παρασύνθημα.

Ξεκαθαρίζοντας τη θέση μου.

Μέσα από το μπλογκ έτυχε να γνωρίσω τον Κώστα τον Μάστορη (μέλος των Metro Decay –για όσους δεν θυμούνται). Σχολίασε κάτι που είχα γράψει, αλλάξαμε δυο μέιλ, βρεθήκαμε το καλοκαίρι στο νησί του (το ιδιωτικό του νησί εννοώ) –μια χαρά. Τις προάλλες ανέβηκε Αθήνα για να δώσει κάτι συνεντεύξεις, ξαναβρεθήκαμε, ήπιαμε κάτι μπύρες, γνώρισα και τον Στέλιο τον Μαστρόκαλο (έτερο μέλος των Metro Decay, στη δεύτερη φάση τους) –γίνανε δύο οι χαρές! Α ναι, γνώρισα και το παιδί που έχει την ΕΙΡΚΤΗ, αυτή την καταπληκτικά εμμονική «εταιρεία» στην οποία κάποτε θα αναφερθώ διεξοδικά, για την ώρα δηλώνω απλώς οτι την προσκυνώ τρεις ημερησίως.

Οι συνεντεύξεις του Κώστα, του Στέλιου και του Γιάννη του Μανιάτη υποθέτω οτι έγιναν με την ευκαιρία της επανακυκλοφορίας της «Υπέρβασης» από την «ΕΙΡΚΤΗ» -το έγραψα αυτό σε παλιότερο ποστ, αν θυμάσαι. Σ΄εκείνο το παλιότερο ποστ είχα λινκάρει την πολύ καλή συνέντευξή τους στο mixgrill. Διέκρινα λοιπόν στα σχόλια μια «απορία» σχετικά με το «πώς την έχουν δει οι τύποι». Και στη σελίδα του mixgrill υπήρχε κάποιο σχόλιο του στυλ «πώς τολμάς ρε Μάστορη να λες στους Birthday Party να πάνε να κουρεύονται!»

Στη συνέχεια βγήκε μια συνέντευξη των παιδιών στο Plus –κάποιο freepress της Ελευθεροτυπίας αν κατάλαβα καλά, πού όμως δεν διαθέτει σελίδα στο διαδίκτυο κι άντε να το βρεις εκεί που μοιράζεται! Μετά τη συγκεκριμένη συνέντευξη άρχισαν τα όργανα στην κυριολεξία –και δεν μιλάμε για συνθεσάιζερ, ηλεκτρικές και τέτοια, μιλάμε για εντελώς πανηγυριώτικα όργανα, νταούλια, ζουρνάδες.... Πίπιζες! Έχω μια ευαισθησία στις πίπιζες και σ΄αυτούς που τις φυσάνε, τους Πίπηδες ας πούμε.

Να μη στα πολυλογώ (ναι, καλά!) εδώ είναι το λινκ από τη σελίδα ονόματι ΔΙΣΚΟΡΥΧΕΙΟΝ κι εδώ το λινκ από τη σελίδα ονόματι e-tetradio (οι πίπιζες που λέγαμε). Φώντας Τρούσσας και Άρης Καραμπεάζης οι βαθυστόχαστοι γράφοντες. Κάτω από το πρώτο λινκ έχει σωρό τα σχόλια, εκεί θα βρεις και κάποια δικά μου πολύ απελπισμένα πρέπει να παραδεχτώ. Κάτω από το δεύτερο λινκ δεν άντεξα να σχολιάσω, προτίμησα να φανώ χρήσιμος άνθρωπος. Τουτέστιν να σηκώσω εδώ πέρα τα pdf της συνέντευξης του δυσεύρετου Plus και να ξηγηθώ την άποψή μου για το όλο θέμα.

Πρώτον, φάε μια άποψη:

Τα παιδιά από τους Metro τα συμπαθώ, είναι και ωραίοι τύποι, έχουν και πολλά καντάρια ταλέντο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι συμφωνώ με ότι λένε, ότι είπαν και ότι θα πουν στον αιώνα τον άπαντα. Για παράδειγμα την άποψη του Κώστα του Μάστορη περί ελληνικού στίχου, οτι δηλαδή όσοι τραγουδάγανε αγγλικά στην Ελλάδα το κάνανε επειδή δεν τόλμησαν να αποστασιοποιηθούν από τις επιρροές τους και ήταν «κότες» (σύμφωνα με το Plus) τη βρίσκω ισοπεδωτική.
Υπάρχουν επίσης απόψεις του Κώστα οι οποίες ίσως να θέλανε λίγη επεξήγηση –για παράδειγμα, συμφωνώ με την άποψή του οτι το ’80 «μας είχανε κάνει κλύσμα τον Σιδηρόπουλο», θυμάμαι πολύ καλά (επειδή συμμετείχα) το ξύλο μεταξύ πάνκηδων, νιουγουεϊβάδων και παλιοροκάδων (το οποίο κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν οτι δεν είχε αντικείμενο μουσικές διαφωνίες αλλά ποδοσφαιρικές) όμως...
Δεν θεωρώ τον Σιδηρόπουλο του πεταματού –απλώς ήταν πολύ ’70 για το ’80 κι εμείς θέλαμε ν΄ακούσουμε κάτι καινούργιο. Συν το οτι όταν βγήκε το «Φλου» έπεσε χοντρό κράξιμο ακόμα κι από τους παλιοροκάδες, επειδή ήταν πολύ «Σαββόπουλος» το άλμπουμ και ολίγον ροκ, να μην τα ξεχνάμε αυτά. Κοντολογίς, ο Παυλάκης έβγαλε μια δισκάρα, το «Εν Λευκώ», 10 χρόνια μετά από την εποχή που θα έπρεπε να το κυκλοφορήσει, έβγαλε κάτι ανισοβαρή πράγματα αλλά πάντως και μονίμως ετεροχρονισμένα, έκανε κάποιες καλές συναυλίες και πάρα πολλές άθλιες εμφανίσεις λόγω ντάγκλας και δατς ολ.
Παραπέρα, οι νέοι του φυράματός μας (οι μη καρεκλάδες δηλαδή) μπορούσαμε να πάμε σε μετρημένα μέρη για να χοροπηδήσουμε. Από λαϊβάδικα, μόνο ο βραχύβιος ΠΗΓΑΣΟΣ δεχόταν αποκλειστικά συγκροτήματα που έπαιζαν «καινούργιο πράμα», η Σοφίτα του Ηρακλή δεχόταν τους πάντες (άρα ΚΑΙ πανκ, ΚΑΙ νιουγουειβάδες), η Πλάκα έκλεισε στις αρχές του ’80, το ΑΝ έπαιζε συνήθως παλιοροκάδες τύπου AEOLOS, το Κύτταρο είχε Socrates και άλλα τέτοια (εκτός των ημερών που γινόταν φεστιβάλ) το Ροντέο είχε Σιδηρό, Πιλαλί, Κρίστη Στασινοπούλου στην καλύτερη, η Madd στη Συγγρού έπαιζε νέο πράμα αλλά άνοιξε αργά και έκλεισε γρήγορα –συμπέρασμα, σε λαϊβάδικο η νέα μουσική ήταν σπάνια υπόθεση. Από ντισκοτέκ υπήρχε θυμάμαι η Ράινμποου, η Βικτόρια, η Όμπρε και η Ριμπάουν αν ήθελες ν΄ακούσεις ροκ. Α ναι και η 16 στην Πλάκα, χεχεχε. Από όλα αυτά τα μαγαζιά μόνο η Ριμπάουν έπαιζε κάμποσο νιουγουέιβ και ολίγα ελληνικά συγκροτήματα –οι άλλες.... χέβι μέταλ, χαρντ, κλάσικ, άντε να βάζανε τίποτα Clash, Cure, Stranglers για ξεκάρφωμα.
Αυτά όλα τα έγραψα για να δείξω οτι το νιου γουέιβ και το ποστ πανκ ήταν όπως ακριβώς λέει κι ο Κώστας ο Μάστορης «στο περιθώριο του περιθωρίου», στην Ελλάδα του ’80.
Και τώρα περνάω στο σημαντικό, όπως το αναφέρει ο Στέλιος ο Μαστρόκαλος: «Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα; .... έχουν ξαφνικά εμφανιστεί διάφορα ονόματα –πρόσφατα –είτε μέσω βιβλίων που γράφουν για το ελληνικό ροκ, είτε μέσω κάποιων ντοκιμαντέρ, και αναφέρονται κάποια ονόματα ανθρώπων που δεν είχαν καμιά μα καμιά σχέση με την εποχή εκείνη. Και προσπαθούν να τους καρφώσουν ιστορικά σ΄αυτή την εποχή».
(Να παρατηρήσω ότι αντιγράφοντας το απόσπασμα αλλά και διαβάζοντας συνολικά τη συνέντευξη μού έκανε εντύπωση η προχειρότητα της επιμέλειας του υλικού και η τσαπατσουλιά με την οποία έχουν κόψει –ράψει, σε σημείο κάποιες φορές να μη βγάζεις νόημα. Αυτό φυσικά αφορά τη συντάκτρια και το περιοδικό και όχι τους Metro).

Θεωρώ την παραπάνω άποψη του Μαστρόκαλου σημαντική γιατί επεξηγεί εν μέρει το μένος των «επίσημων γραφειάδων» που ξεσήκωσαν οι συνεντεύξεις των Μέτρο και η κάποια αναβίωση (σε περιορισμένη κλίμακα βέβαια) της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής του ΄80 στην Ελλάδα. Θες λόγω της συνήθειας να ακούγονται μόνο οι στρογγυλεμένοι που «αγαπάνε τους πάντες, ακούνε τα πάντα και βλέπουν τα πάντα»; Θες λόγω άγχους μην αποδειχτεί οτι η μουσική του ΄80 στην Ελλάδα δεν ήταν ΜΟΝΟ ο Σιδηρόπουλος κι ο Τζόνι ο Βαβούρας, δεν ήταν ΚΑΘΟΛΟΥ ο Δημητριάδης και οι ΣΥΝΘΕΤΙΚΟΙ; Θες λόγω ψυχανώμαλης ανάγκης να αποφανθεί ο καθένας ακόμα και για πράγματα τα οποία δεν έζησε;

Δεν μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά την εμμονή του Φώντα Τρούσσα με την ιστορική ακρίβεια των ΠΕΡΙΓΡΑΦΙΚΩΝ παραδειγμάτων τα οποία χρησιμοποιεί ο Μάστορης στη συνέντευξη –ακρίβεια η οποία φτάνει σε σημείο παραποίησης των όσων λέει ο Μάστορης προκειμένου, κάνοντας μούτι τις χρονολογίες στις οποίες αναφέρεται, να αποδειχθεί οτι ο Μάστορης είναι ένας ανακριβής, συγχισμένος τύπος που δεν θυμάται ούτε τι έφαγε το μεσημέρι! Το Αλτσχάιμερ σαν αντεπιχείρημα στις απόψεις του Μάστορη –πολύ ωραία! Ακολουθεί βέβαια η απαξίωση του Μάστορη σαν καλλιτέχνη επειδή δηλώνει οτι δεν ξέρει να παίζει κομμάτια άλλων και φτάνουμε σε αυθαίρετα συμπεράσματα τα οποία ο συντάκτης Φώντας δικαιολογεί με τη χρησιμοποίηση του «σαν». Λέει εν ολίγοις οτι άμα πούμε σε κάποιον οτι «είναι ΣΑΝ μαλάκας» δεν τον λέμε μαλάκα, απλώς υποθέτουμε. Υπόθετο η υπόθεση, άντε διάβασε να δεις.

Ο άλλος φωστήρας ο Καραμπεάζης, αφού τα χώνει τσακπίνικα στο Plus (καλά κάνει) και στα όσα λένε οι Μέτρο κι αφού μας προτείνει να διαβάσουμε τον ειδήμονα Φώντα πού τα ξέρει όλα καλύτερα απ΄όλους, μπλέκει στο ξεκάρφωτο τους Χωρίς Περιδέραιο και τους Χαοτική Διάσταση στην παρλαπίπα του. Κάνει και χούμουρ (χωρίς γιώτα –όπως λέμε χούμους) οτι η Δήμητρα Γαλάνη στην επόμενη εκπομπή της στην κρατική τηλεόραση θα έχει καλεσμένα τα συγκεκριμένα συγκροτήματα! Ναι, πολύ γελάσαμε –χαχαχαχα (τόσο πολύ). Υποθέτω οτι τους Χωρίς Περιδέραιο τους αναφέρει ο εν λόγω λόγιος επειδή του έκανε εντύπωση το όνομα –πάντως αν έβγαινε σε συνέντευξη ο Νίκος ο Αγγελής (ποιος είναι αυτός ε;) εγώ και μπόλικοι άλλοι μέχρι που θα πληρώναμε για να τον δούμε. Αλλά ο Καρα –Μπεά –Ζης (καμιά σχέση με τη Μπε-άττα Ασημακοπούλου) μας εξηγεί τον συσχετισμό Χ.Π. και Γαλάνη κι αυτός είναι από τη μια πλευρά το 70άρι που, λέει οτι, πήρε η Γαλάνη για την εκπομπή κι από την άλλη το ότι «δαύτοι οι πάνκηδες που δεν αγαπάνε το χρήμα»!!! Πάνκης ο Αγγελής! Που ελπίζω να μην το διαβάζει από καμιά μεριά ο άνθρωπος –γιατί αν θυμηθεί τη ροχάλα που είχε φάει στις συναυλίες του από τους πάνκηδες λόγω στίχων ή θα πάθει έμφραγμα με τον χαρακτηρισμό ή θα πάει και θα δαγκώσει τη μύτη του Καραμπεάζη. Δεν τον ξέρω και δεν ξέρω τι τύπος είναι... Ο Αγγελής, όχι ο Καραμπεάζης έτσι;

Και τελικά, επειδή το έβρασα το ζήτημα: τα παιδιά αυτά που παίζανε στα συγκροτήματα του ΄80, είχαν επηρεαστεί από την πανκ νοοτροπία, την μεταπάνκ ολιστική ματιά και τις νιου γουέιβ μουσικές τεχνοτροπίες. Πάει να πει λέγανε ότι βλέπανε και βλέπανε μακρύτερα από τους περισσότερους γύρω τους. Αν τώρα εσύ (εγώ, αυτός) είσαι κακομοίρης που έχεις συνηθίσει σε συνεντεύξεις αλληλογλυψίματος, αν έχεις κολλήσει σε μουσικές φόρμες του πάλαι ποτέ και ακόμα βαυκαλίζεσαι με παλαιολιθικά σόλα του Μπλάκμουρ και λαρυγγισμούς του Πλαντ, μην διαβάζεις ρε πουλάκι μου τέτοιες συνεντεύξεις! Γιατί να συγχύζεσαι τζάμπα και βερεσέ;

Άσε αυτούς που ήταν συνηθισμένοι να ισοπεδώνουν και να χτίζουν πάνω στα ερείπια, άσε αυτούς που ξέρανε τι σημαίνει «διαφορετικότητα» να λένε τα δικά τους και μην ανακατεύεσαι. Η ιστορία τους έχει γραφτεί κι εφόσον δεν την έζησες μην τρώγεσαι να τη μαγαρίσεις. Γράψε τη δικιά σου ιστορία, άκου ότι γουστάρεις, πήγαινε και στους Σκόρπιονς που παίζουν αγκαλιά με τον Βασίλις κι άσε μας εμάς στα δικά μας.

Εφόσον δικά σου, δεν πρόκειται να γίνουν –με πιάνεις;

Πάρε τώρα και μια συνέντευξη:

Εδώ η πρώτη σελίδα της συνέντευξης

Εδώ η δεύτερη σελίδα
Εδώ η τρίτη. Σελίδα.

46 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

DimosK. είπε...

Τελικα ολο το διαδικτυο μια γειτονια καταντσαμε!!
Και εγω διαβασα την συνεντευξη των MD,και μετα την απαντηση-νουθεσια των Τρουσσα - Καραμπεαζη.
(να δεις που ξερω τι διαβαζεις τωρα αλλα δεν το λεω να μην σκιαχτεις)!
Αφησα και σχολιο μαλιστα για την περιεργη προφορα των στιχων απο τους ΜD.
A,και οτι μου φανηκε καπως επηρμενη η αποψη των,αλλα μετα ειπα οτι οκ,εδω αλλοι την εχουν δει και ειναι τελειως Μ*λ*κ*ς γιατι οχι και αυτοι?
Στο κατω κατω δεν εξαργυρωσαν αυτη τους, την δηθεν "ειμαι ο Νταλι της μουσικης" συμπεριφορα.
Κοινως, αφου εμειναν τοσο καιρο στην απεξω βριζοντας,δεν μπορει,μαλλον το πιστευουν και δεν πανε να πουλησουν διαφορετικοτητα και ροκ κορδελες.
Μπηκα να σε ενημερωσω για αυτο, αλλα χτυπησε ο σκληρος και ειχα αλλα.
Αφου εφαγα την πικρα(με τον σκληρο) ειδα οτι ειχες ενημερωθει για το ολον,οποτε αναψα τσιγαρο και απελαυσα την "ανταλλαγη αποψεων".
Εγω, ενα εχω να πω(ναι αμε και εγω γιατι οχι?):
Μηπως μπορεις να κανεις μια μινι αναδρομη στην προηγουμενη σου ζωη,και να μου(μας) πεις κανα ιστορικο στοιχειο/μυθους/στιγμιοτυπα για τον Πηγασσο?
Τον εχω στο μυαλο μου σαν το CBGB,και θα ηθελα να παρω μυρωδια(εστω και εξ αγχιστειας).
Κατα τα αλλα ο Τρουσσας ειναι ψειρας (και εμενα αυτο με συμφερει οταν θελω να μαθω κατι) και ο Καραμπεαζης εχει μια γνωμη..
Εδω εχω εγω,γιατι να μην εχει και αυτος?
Ο Πηγασσος ηταν Πλακα και μετα πηγε Ιο?
(στο τελος θα γραφω σχολια μεψαυτοματη γραφη,και αυτο θα ειναι κακο..για τους αλλους)!

The Motorcycle boy είπε...

Δήμο περί ΠΗΓΑΣΣΟΥ: δεν ξέρω αν μετακόμισε στην Ιο, ξέρω πάντως οτι ήταν Καλλιδρομίου και κάτι άλλο (Τηλεμάχου νομίζω;) πίσω από το κωλάδικο. Όταν το κλείσανε άκουσα οτι άνοιξε για λίγο σαν Υπερσυντέλικος στην
Ακαδημίας -πήγα δεν ήταν το ίδιο. Δεν αξιώθηκα να πάω στο CBGB αλλά (θες επειδή ήμουνα πιτσιρής; θες επειδή ήμουνα έτοιμος να φάω παραμύθι;) δεν συγκρίνω τα βράδυα στον Πήγασσο με τίποτα άλλο. Κάτι είχα γράψει παλιά, μια ιστορία αφιερωμένη σ΄ένα φιλαράκο μου εξαφανισμένο και ήταν ιστορία του Πήγασσου, πάρτην εδώ:
http://themotorcycleboy.blogspot.com/2006/07/blog-post_21.html
και καλή υπομονή.

Δεν έχω τίποτα με τις απόψεις του καθενός και δεν θα με ενοχλούσε να πουν οτι οι Μέτρο ή οι ΧΨΖ δεν παίζουν καλή μουσική, ή οτι τα τραγούδια τους είναι έτσι ή γιουβέτσι. Όταν όμως πας να μου βγάλεις τον Μάστορη ξεμωραμένο -ενοχλούμαι. Όταν αμφισβητείς τα λεγόμενά του ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ενοχλούμαι επίσης.
Τέλος πάντων, έχω βαρεθεί την ηθική των αδρανών, την ελευθερία των ακούνητων και την κριτική των σαβανομένων. Ας πάνε να ζήσουν λίγο και μετά θα δουν τα πάντα με άλλο μάτι. Όχι επειδή τους τρώγανε τις γκόμενες οι ζωντανοί να τα βάζουν μαζί τους τώρα πού απέκτησαν φωνή μέχρι και τα ραδίκια!

Katerina είπε...

Giati auto to 'oi dimosiografou yparxoun gia na vazoun ta pragmara stin thesi tou'??
Nai akrivws auto ekane o kyrios me tin Pipiza (lol)...epikentrothike sto na analysei tin paramikri xronologiki leptomeria...
What's the point?

The Motorcycle boy είπε...

Κατερίνα έλα ντε! Γιατί αυτό; (Σοβαρά τώρα, εγώ το είπα με τους δημοσιογράφους και τα πράγματα; Επειδή είμαι της άποψης οτι οι δημοσιογράφοι υπάρχουν για να βάζουν τις θέσεις τους στα πράγματα).

Αν μιλάς για τον Φώντα, του έγραψα οτι κάνει σαν τον Κνίτη που του δείχνανε το φεγγάρι κι αυτός κοίταζε το δάχτυλο και μου απάντησε: "γιατί; κακό είναι αυτό;" Απελπίστηκα μιλάμε!

GIORGOS είπε...

Μότορ,μετά απο το δάχτυλο (που δεν ξέρω πως αλλά δε σκέφτηκα καθόλου ότι αστειευόταν)ειλικρινά δεν ξέρω που βρήκα το κουράγιο να διαβάσω τα παρακάτω.Αλλά τα διάβασα.
Και επακολούθησε ένα ακόμη πιο εκτυφλωτικό διαμάντι(δυνατόν;κι όμως!!!):
"Για δε τα άλλα που λες περί πάνκηδων, μαλλιάδων και τα λοιπά εγώ από τότε εφάρμοζα το γνωστό… όπου βλέπεις ξύλο φεύγα (με τους βλαμένους θα βγάζαμε άκρη;), όπου βρίσκεις φαΐ κάτσε.".
Φύλαξε την απελπισία σου,αδελφέ!Θα τη χρειαστείς.

Ομολογώ ότι είμαι άσχετος με αυτή τη σκηνή(ασυγχώρητο μεν αλλά συμβαίνει).Τώρα την ερευνώ καθότι βρισκόμουν μουσικά σε άλλες θάλασσες.
Όμως πράγματι τα λεγόμενα των ανθρώπων είναι σημαντικά κι αποκαλυπτικά.

Κατερίνα είπε...

Όχι ο Φώντας το είπε κλείνοντας το 'καταπληκτικό' άρθρο(?) του. Όσο για το οτι οι δημοσιογράφοι υπάρχουν για να βάζουν τις θέσεις του στα πράγματα, θα συμφωνήσω απόλυτα.

Μπήκα στην διαδικασία και τα διάβασα όλα τα σχόλια και ομολογώ πως και εκνευρίστηκα και απελπίστηκα. Τώρα αν κάποιος που θεωρεί πως μπορεί να κρίνει τα πάντα (πόσο μάλλον να βάζει και τα πράγματα στην θέση τους) δεν μπορεί να καταλάβει πόσο κακό είναι να βλέπεις μόνο δάχτυλο εγω τι να πω?

The Motorcycle boy είπε...

Γιώργο, εγώ πάντως δεν ήθελα να πιστέψω οτι δεν κατάλαβε το κανιβάλισμα! Ναι, όταν έγραψε αυτό που αντιγράφεις με έπιασε κατάθλιψη για το 20λεπτο που έχασα εκεί μέσα. Γι΄αυτό σταμάτησα -δεν άντεχα παρακάτω. Καλά -κι εγώ είμαι άσχετος ακόμα και μ΄αυτά που κανονικά θα έπρεπε να γνωρίζω, αλλά ειδήμονας δεν το παίζω. Αυτά που είδα λέω. Έλεος πια με τους κήνσορες!

Κατερίνα, μου έλεγε κάποτε ο Κώστας ο Μάστορης (νομίζω οτι το επαναλαμβάνει στη συνέντευξη) για όλους αυτούς τους μπεμπέδες και τις μπεμπέκες που κυκλοφορούσαν τότε και κυκλοφορούν ακόμα και σήμερα μη κάνοντας τίποτα άλλο από το να αυτοθαυμάζονται. Τους παλιούς τους θυμόμουν, τους διάσημους τους σημερινούς τους έχω δει λίγο ως πολύ, δεν ήξερα οτι υπήρχαν κι άλλοι! Είναι πολλοί ρε γαμώ την καταδίκη μου μέσα! Πάρα πολλοί!

Ανώνυμος είπε...

Φώντας Τρούσας είπε:
"Άρη, δε θέλω να πω τίποτα για τον Καφάση. Απλώς, μόνο ότι μ’ αυτά τα τραγούδια μεγάλωσα. Τ’ άκουγα παντού όταν βγήκανε – εκεί μετά το 1975 – και μου είχαν φάει ουκ ολίγα φράγκα, ως πιτσιρίκι, στα τζουκ-μποξ της εποχής. Τον είχα δει και 2-3 φορές live. Την πρώτη κάπου σ’ ένα σκυλάδικο (κανονικό σκυλάδικο, όχι κωλάδικο) στην Αχαρνών, πριν κάμποσα χρόνια, όταν ακόμα «πάταγε» στη σκηνή. Μπαλαντάινς-κοκακόλα και τα μυαλά χυμένα. Στις Γραμμές που είχε τραγουδήσει τελευταία δεν είχα πάει. Δεν μ’ ενδιέφερε. Τον είχαν πια «ανακαλύψει» οι… κουλτουριάρηδες και τον περιέφεραν ως «εύρημα».

Ανώνυμος είπε...

Άρης Καραμπεάζης είπε...

Αναρωτιέμαι αν είχε ερωτηθεί ποτέ ο Καφάσης πως κατέληξε σε αυτό τον τρόπο ερμηνείας, τι επιρροές είχε κλπ ειδικά πέρα από την Ελλάδα. Προσωπικά μου θυμίζει και Ιταλικά και Γαλλικά πράγματα της ίδιας εποχής. Έχεις κάτι σχετικό υπόψη σου από συνεντεύξεις του κλπ ?
(R.I.P. για να μην ξεχνιόμαστε)

αναιδεστατη στραηκς μπακ είπε...

ΟΠ ΕΝΑ ΜΠΛΟΓΚ ΜΕ ΑΡΧΙΔΙΑ.

που συνεχιζουν να λειπουν απ τον φωντα τρουσα κι απο τον αλλο τον σαλτιμπαγκο που τον σιγονταρει.

που ενταξει δεν εχω ιδεα ποιοι ειναι οι ανθρωποι, καλα να ναι, αμα εχουν και παιδακια να τα χαιρονται αλλα, ενταξει, τι θρασος ειναι αυτο; να μιλανε οι "διαιτητες" περισσοτερο κι απ τους "ποδοσφαιριστες" (α ρε μαστορη-μπεστ). κι οχι τιποτα αλλο αλλα εδω ειναι και πουλημενοι οι διαιτητες, καταλαβες φιλε μου μοτορσαηκλ (ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΙ ΕΣΕΝΑ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΜΠΑΛΛΛΛΑ).

αυτα.

α! και που σαι ΜΒ, γραψε ριμπαουνΤ να σαι μεσα - εκτος κι αν το λες με γαλλικη προφορα αλα κας προντουκτ. ΠΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΦΩΝΤΑ ΤΡΟΥΣΑ - ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΟΥΣ ΔΙΠΛΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗ ΔΙΣΚΟΘΗΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΦΑΣΗ. βλακα ε βλακα.

φιλακια ρουφηχτα

The Motorcycle boy είπε...

Ανώνυμε με τσάκισες τώρα! Πώς φάνηκα τόσο ηλίθιος και σχολίασα στου Φώντα; Δεν πήγαινα καλύτερα να φάω μια μπουγάτσα να περάσω δημιουργικά τον χρόνο μου; Άκου "μπαλαντάινς, κοκακόλα και τα μυαλά χυμένα"! Ανοίξανε μπλοκ κι οι λαχαναγορίτες αδερφάκι!

Ξανανώνυμε, έχει δίκιο ο Καραμπεάτας -ο Καφάσης ήταν σαφώς επηρεασμένος από τον ιταλικό ρεαλισμό του Παζολίνι και τον Μάη του '68. Γι΄αυτό άλλωστε τον είχαν πάει στο νοσοκομείο μ΄ένα ψάρι στον κώλο. Ρε ουστ -να μην ξεχνιόμαστε.

Αναιδεστάτη βαζέλα (το κανονίσατε το παιχνίδι με το Παοκάκι ή θα το παίξετε στα ίσα -όπως τα οικογενειακά διπλά ας πούμε;) δεν έχεις δίκιο. Ο Φώντας έχει αρχίδια και πολλά μάλιστα. Το ένα αυτός και τα υπόλοιπα οι ηρωικοί βαρβάτοι σχολιαστές του, εγώ τι ήθελα και μπλέχτηκα εκεί μέσα;
Το να μιλάνε οι διαιτητές (δηλαδή οι κριτικοί των περιοδικών της εποχής) με χαλάει κάπως αλλά το έχω συνηθίσει. Το να μιλάνε ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ για παιχνίδια που έγιναν πριν 20 χρόνια και να σφυράνε ΣΗΜΕΡΑ τα φάουλ -εεεεε, αδερφούλα, αυτό είναι σκέτη παράνοια!

Ριμπάουν -είμαι γαλλομαθής εγώ, τι νόμισες; Ριμπάουντ ήταν αυτό που έπαιρνε ο Σκορπολίθας από τον Βίδα. Χεχεχε
(Θυμάμαι πιτσιρής να βλέπω ΕΙΡΤ και κάποιος με περούκα να γαυγίζει και να του πετάνε καφάσια σ΄ένα χριστουγεννιάτικο πρόγραμμα -για ρώτα τον Φώντα και τον Καραμπεάτα -ΓΙΑΤΙ ΤΟΥ ΤΑ ΠΕΤΑΓΑΝΕ ΤΑ ΚΑΦΑΣΙΑ;)

The Motorcycle boy είπε...

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ Ο ΠΟΥΣΤΗΣ, ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ! ΞΑΝΑΚΟΙΤΑΞΑ ΤΟΥ ΦΩΝΤΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΡΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΟΥ ΦΩΝΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ. ΜΙΛΑΜΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΑΜΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ!

ΜΑΣΤΟΡΗΣ1:
Κ Μάστορης εδώ.---Επανέρχομαι αφού επιτέλους διάβασα τη συνέντευξη. Σιγά τα λάχανα. Φώντα Τρούσα, αν απαντήσω σε όλα αδυνατώ να φανώ σύντομος.--- Για τον πρόλογο φυσικά δεν έχω καμιά δουλειά να μιλήσω.--- Οι λέξεις όντως έχουν βάρος. Απαντάς: «Γράφω «έτσι όπως το παρουσιάζουν είναι σαν…». «Σαν» λέω. Και «έτσι όπως το παρουσιάζουν» λέω». Μόνος σου χαρακτηρίζεις βασικό σου επιχείρημα απλώς σαν δικό σου συμπέρασμα. Το αστείο? Σε σχόλιό σου πιο κάτω λες σε κάποιον: «Και το πιο σημαντικό; Να αμφιβάλλουμε διαρκώς για τις βεβαιότητές μας.» Ουδέν σχόλιον. ----Όταν απάντησα πως τα περί Μαρκόπουλου το 81 κλπ δεν ήταν δήλωση αλλά προσπάθεια να θυμηθούμε εσύ απάντησες: «Και που θες να το ξέρω?». Έχεις δίκιο. Τώρα όμως ξέρεις. Άλλαξε τίποτε? Στο τέλος της φράσης μου πάντως το Plus γράφει σε παρένθεση «γέλια».. Με ρώτησαν και προσπάθησα να θυμηθώ, όπως καλά θυμάμαι συμμαθητή μου δίκην human beat box να μας πρήζει τα ούμπαλα με την εισαγωγή του «Ποιος πληρώνει τον βαρκάρη». Γενικά έκανες πολύ φασαρία για το τίποτε. --Κανένα πρόβλημα με τα παιδάκια που παίζουν και μαθαίνουν αλλά με τους μαντράχαλους που ΕΧΟΥΝ μάθει και συνεχίζουν να το κάνουν έχω θέμα, εκτός κι αν παίζουν σε κρουαζιερόπλοια για το μεροκάματο βέβαια. ( Αν αντί για "μαλάκες" είχα πει "κάτι τύποι που έπαιζαν διασκευές" θα ήταν καλύτερα? Η πολιτική ορθότητα μας μάρανε?)--- Φυσικά ΜΠΟΡΩ να παίξω κομμάτια άλλων. Απλά βρίσκω πολύ πιο διασκεδαστικό να γράψω και να παίξω κάτι δικό μου (θα με μαλώσετε και γι’ αυτό ρε φαρισαίοι σχολιαστές?) και θερμά συνιστώ όποιος μπορεί να το δοκιμάσει. Επίσης: Κι εγώ μπορεί να ξέρω απ’ έξω όλο το post punk (πχ) και ταυτόχρονα να δηλώνω πως δεν ξέρω να παίζω τίποτε από αυτό. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. (Περί Waits ο λόγος όπως κατάλαβες. Αν αυτός όντως δήλωσε «δεν ξέρω» αυτή είναι η ουσία, δεν χρειάζεται δικηγόρο ούτε βιογράφο. Όλοι ξέρουμε την αξία του). By the way ΦΤ, μερικοί από τους χειρότερους μουσικούς που έχω γνωρίσει ήταν τζιμάνια στη μουσική θεωρία και δεινοί οργανοπαίκτες. --Οι κυκλοφορίες που αναφέρεις (άλλο κύριο επιχείρημα) βγήκαν μετά τη περίοδο στην οποία αναφέρομαι, το επισήμανα σαφώς στο σχόλιό μου, εξακολουθείς να κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις. Ξαναλέω: Οι εταιρείες που αναφέρεις (Ano Kato, Λαιστρυγόνα, Famous Music κλπ) είναι όλες τους "μικρές" ( «ανεξάρτητες» αν προτιμάς) ή απλώς ανύπαρκτες ("ανεξάρτητη παραγωγή") και μάλιστα η το γεγονός της μαζικής εμφάνισής τους συνηγορεί σε αυτό που λέω, ότι δηλαδή οι μεγάλες εταιρείες δεν ενδιαφέρονταν για τα γκρουπ του σιναφιού μας. Γι αυτό και ιδρύθηκαν άλλωστε για να καλύψουν αυτή την αγορά. Αντί απάντησης εσύ μου θύμισες την ημερομηνία ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ (άντε πάλι…) Φοβάμαι πως τα επιχειρήματα σου βάζουν νερά. ---Περί μουσικής χούντας τώρα: Θεωρώ φασιστικό να χτυπάς ένα παιδάκι γιατί φοράει δερμάτινο με παραμάνες ή γιατί έχει κοκορίκο και φαβορίτες ή να πετάς νεράντζια γεμιστά με ξυραφάκια στη σκηνή. Όπως και το μη μπορεί κανείς να πει κουβέντα για τον/τη/τους [συμπληρώστε όνομα ιερής αγελάδας της αρεσκείας σας]. Όπως ο έλεγχος της καλλιτεχνικής δημιουργίας και του κοινού από κλίκες εμπόρων. Εδώ η συζήτηση πήγε αλλού μάλλον δικαιολογημένα μέσα στο χαμό, αλλά μια και το αναφέρουμε ο Καρράς (ναι ο λαϊκός) πρόσφατα είπε και αυτός πως μια μικρή κλίκα ανθρώπων καθορίζει την αγορά (Και μάλιστα στις μέρες μας που το πιάνο έχει πέσει από τον δέκατο τρίτο όροφο στο κεφάλι της μουσικής βιομηχανίας ). Τρελός κι αυτός φαντάζομαι, του έκοψε τη καριέρα ο Ρέμος και δεν ξέρει τι λέει.---Σε ντοκιμαντέρ αναφέρθηκε ο Στέλιος όχι εγώ και δεν νομίζω να είναι αυτό με τον Πουλικάκο που λέει κάποιος. Για την αλλοιωμένη εικόνα που έχει δημιουργηθεί για τα 80's στην Ελλάδα κάντε ένα γκάλοπ: το πιθανότερο είναι να μάθετε πως στα 80's όλοι φορούσαμε βάτες, είχαμε μαλλί Καζαγκούγκου, βλέπαμε ταινίες με τον Γαρδέλη και τον Ψάλτη και ακούγαμε Γιοκαρίνη. Άντε και Βιτάλη

The Motorcycle boy είπε...

ΜΑΣΤΟΡΗΣ 2:

. --- Είπα εγώ πως το "Ρίτα Ριτάκι" είναι κακό τραγούδι? Copy/paste: «Οι εταιρείες όλες ζήταγαν από τα συγκροτήματα να βγάλουν το επόμενο «Ρίτα-Ριτάκι». ---Εκπληκτικό πως ένα χρονικό σημείο αναφοράς (εκλογή ΠΑΣΟΚ το 81) έγινε σταδιακά θέμα συζήτησης μέσα από το "χαλασμένο τηλέφωνο" των σχολιασμών. Ήταν όμως μεταξύ πολλών άλλων και η νοοτροπία των κομματικών (θυμίζω τα περί και τα περί "εγγλέζικων φασιστοειδών Police") μέρος της πραγματικότητας? Επηρέαζε τα μουσικά δρώμενα ναι ή όχι? Εγώ λέω ναι. --- Λες: «Κι αφήνω αυτό που λέει ο Μάστορης… και γίνεται αυτό που ονομάζουμε ελληνικό ροκ, που έρχεται καπάκι και μας αποτελειώνει. Λες και το ελληνικό ροκ έγινε το ’85. Αν είναι δυνατόν.» Φυσικά δεν είπα ποτέ τέτοια βλακεία, αυτό έλειπε. Δεν αναφέρομαι στο ροκ "ελληνικής προέλευσης" γενικώς αλλά σαφώς σε ένα ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΤΥΛ που καθιερώθηκε μέσω του εμπορικού ελληνικού «ροκ». Γι αυτό και πάντα το βάζω σε εισαγωγικά. Στη συνέντευξη δεν μπήκαν αλλά όποιος δεν ήταν προκατειλημμένος το κατάλαβε. Copy/Paste: «Το ελληνικό ροκ τώρα, τι σκατά είναι; Είναι ένας γεωγραφικός προσδιορισμός; Όχι. Είναι ένας συγκεκριμένος ήχος. Γιατί από τότε μέχρι σήμερα έχουμε μια συ-γκεκριμένη μανιέρα, ένα συγκεκριμένο ήχο, ένα συγκεκριμένο στιλ -το οποίο εγώ απεχθάνομαι και όταν μας κατατάσσουν στη κατηγο¬ρία ελληνικό ροκ εκνευρίζομαι τρομερά- το οποίο είναι παρωχημέ¬νο και προβλέψιμο.» Δεν εκτιμώ καθόλου τη κοπτοραπτική που έκανες με προφανή σκοπό να με παρουσιάσεις επηρμένο και ανόητο. Συμπτωματικά πάντως μεταξύ «ελληνικού ροκ» και «έντεχνου» (…) έχουν πλέον δυσδιάκριτα τα όρια και μοιράζονται το ίδιο κοινό. Ξαναλέω πως διαχωρίζω ελληνικό ροκ από «ελληνικό ροκ» μην αρχίσουμε πάλι τα ίδια.---«Τι νομίζουν ότι κάνανε?» Τίποτε περισσότερο από το να προσπαθήσουμε να ασχοληθούμε ΕΝΕΡΓΑ με κάτι που όλοι μας φαίνεται να αγαπάμε ξεκινώντας με πολύ κόπο και πάθος από το μηδέν. Κάποιοι κρίνουν το δισκογραφικό αποτέλεσμα «μάπα» άλλοι «αριστούργημα». Δεν συμφωνώ με καμία από αυτές τις ακραίες απόψεις. ΦΤ, επανειλημμένα υποπίπτεις στις αμαρτίες τις οποίες καταλογίζεις στους άλλους. Φταίω εγώ να ρωτήσω το ίδιο εσένα? Βάλλοντας κατά πάντων κάπου συγκρίνεις τον εαυτό σου ούτε λίγο ούτε πολύ με τον Κοπέρνικο στη μάχη σου κατά της «βλακείας» και εκνευρίζεσαι όταν σε προσβάλλουν (ή έτσι πιστεύεις) τη στιγμή που κι εσύ δεν πας πίσω. Δεν είσαι υπεράνω κριτικής αγαπητέ κι ας είσαι στο σπίτι σου. Copy/Paste: «Εκείνο που με νοιάζει είναι να μην πουλάει πνεύμα ο κάθε ανίδεος. Δεν ανέχομαι τον κάθε βλάκα να πλασάρεται ως γνώστης, να εξαπολύει μύδρους από καθέδρας, να μην ξέρει που παν’ τα τέσσερα και να παραπληροφορεί τον κόσμο. Ορισμένοι έχουν την ψευδαίσθηση ότι επειδή έχουν ή έχουν ακούσει μερικές εκατοντάδες ή και χιλιάδες δίσκους και CD, μπορεί να πάρουν το μολύβι (ή το πληκτρολόγιο) αρχίζοντας να γράφουν ότι θέλουν». Όπως έχεις το δικαίωμα να ασκήσεις κριτική στον «Μηλάτο, τον Πετρίδη και τη Παππά» έχουμε και μεις δικαίωμα να πούμε τη γνώμη μας για τη μουσική σκηνή όταν μάλιστα μας ζητηθεί.---Να βρίσκαμε άλλο τραγουδιστή? Πλάκα μου κάνεις. Πού μωρέ? Παρεμπιπτόντως ξεχνάμε όλοι πως ο ΑΜ μόλις έμπαινε στα 17 και τραγούδησε για πρώτη φορά με τους Metro, πως από σχεδόν όλα τα σχετικά γκρουπ της εποχής έλειπε η εμπειρία και φυσικά ΚΑΝΕΝΑ δεν είχε για παραγωγό τον Lillywhite, τον Newman ή τον Hannett ούτε τριακόσιες ώρες στο Σούπερ Στούντιο. Ποτέ δεν το χρησιμοποίησα σαν δικαιολογία και ποτέ δεν είπα πως οι αντιξοότητες αφορούσαν αποκλειστικά τους Μέτρο.

The Motorcycle boy είπε...

ΜΑΣΤΟΡΗΣ 3:

Συμπτωματικά οι πλέον εξυπνάκηδες στον σχολιασμό τους έζησαν (ή έτσι ισχυρίζονται ) την εποχή. Δεν αλλάξατε καθόλου ρε παλικάρια. Κράζατε τότε, κράζετε και τώρα. (Και μετά λένε εμένα γερομίζερο.) Προς όλους: Ρε αθεόφοβοι, πόσοι τη διαβάσατε αυτή τη διαβόητη συνέντευξη? Είναι απολύτως προφανές ότι πολλοί σχολιάζετε χωρίς να έχετε ίδια γνώμη. Για αυτούς που τη διάβασαν: Η συνέντευξη έχει λάθη, πχ έχουν χρεωθεί απαντήσεις σε λάθος πρόσωπα και λείπουν κάποια στοιχεία που ίσως δημιουργούν παρεξηγήσεις. Θα έπρεπε και μεις να φανούμε πιο προσεκτικοί και να μη το ρίξουμε στον χαβαλέ? Να το δεχτώ. Και πάλι βρίσκω τις αντιδράσεις δυσανάλογες και συχνά εμπαθείς. Σας παραπέμπω στα πολλά άσκοπα (και συχνά άστοχα) απαξιωτικά σχόλια. Υπάρχει hype (sic)ή μόδα ή ξέρω γω τι? Δεν ξέρω. Πάψτε όμως να ψάχνετε συνωμοσίες. Τα πράγματα είναι απλά: Πρίν από 26 χρόνια κυκλοφόρησε ένα δισκάκι , το θυμήθηκαν, μας ζητήθηκε να μιλήσουμε και καλώς ή κακώς δεχθήκαμε. Για την επανακυκλοφορία από την «Ειρκτή»: Παρ’ ότι δεν ήταν δική μας ιδέα φυσικά χαιρόμαστε γι αυτήν. Το ακυκλοφόρητο που θα το συνοδεύει ηχογραφήθηκε το 86. Η «Ειρκτή» αποτελείται από δύο καταπληκτικά και πολύ σεμνά παιδιά που τα διακρίνει πάθος γι αυτό που κάνουν. Να τους επαναφέρετε στη τάξη άμεσα και με την ευκαιρία να τους μάθετε και αυτούς να ακούνε μουσική. (Αυτά διάβαζα και δεν πίστευα στα μάτια μου. Και μετά μιλάτε για έπαρση- είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα). Φώντα Τρούσα τελειώνοντας θα σου πω ένα ανέκδοτο που νομίζω ταιριάζει στη περίσταση: Φτάνει ο Νικίτα Χρουστώφ στις ΗΠΑ και τον υποδέχονται οι δημοσιογράφοι. Κάποιος τον ρωτάει: «Κε Χρουστώφ, σκοπεύετε να επισκεφθείτε τους περίφημους οίκους ανοχής της Ουάσιγκτον? «Τι? Υπάρχουν οίκοι ανοχής στην Αμερική?» απαντάει αυτός δήθεν έκπληκτος ευχαριστημένος από τη ντρίπλα του. Την επόμενη μέρα τα πρωτοσέλιδα έγραφαν: «ΠΡΩΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΧΡΟΥΣΤΩΦ: «ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΠΟΥΡΔΕΛΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ?» Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
ΥΓ: Σ Δήμα: Reasons To Be Cheerful? Βέβαια. Μετά τη διαφημιστική καμπάνια και τις παρακαλετές συνεντεύξεις ξεκινάμε οσονούπω και τουρνέ μαζί με τον Χατζηγιάννη. Κονομήσαμε σου λέω!--- Αναιδέστατη Κορασίδα: Προσλαμβάνεσαι για χούλιγκαν στις δυνάμεις κρούσης στην ως ανω τουρνέ. Απορία: Που τις είδες τις σαγιονάρες?-----Spacefreak: Χαίρομαι που έχεις ανέβει επίπεδο. Και εις ανώτερα βρε.---Άρη Καρ: Διάβασα το άρθρο σου στο mic, ευχαριστώ. Κιλκίς ξεΚιλκίς ο Αντώνης έχει ιδιαίτερο τρόπο ομιλίας (και τραγουδιού), τελεία και παύλα. Δύο πράγματα σχετικά: Τους Joy Division όχι μόνο τους μάθαμε με σημαντική καθυστέρηση, αλλά αν μου ζητήσεις να κάνω ένα top 20 των ΜD θα είναι μακριά από τις πρώτες θέσεις. Περίεργο δεν είναι να μιμείσαι κάποιον που δεν θαυμάζεις? Όσοι τον γνωρίζουν ξέρουν. Αν σας αρέσει ή όχι είναι άλλου παπά ευαγγέλιο---Ανώνυμε: Πως στο διάολο κατάφεραν να δείξουν έπαρση οι Drive σαν DJs? Φορούσαν δάφνινα στεφάνια και ρωμαϊκούς χιτώνες? Ειλικρινά είμαι περίεργος.---Ανώνυμε: Κόσμο είχαν όλες οι συναυλίες, όπως πχ και αυτή των Cobham/Urbaniak/Ponty. Λογικό μετά από τόση στέρηση, αλλά το κοινό δεν ήταν ομοιογενές. Ακόμη κι έτσι οι Fall δεν είχαν πολύ κόσμο και στους Bauhaus βολτάριζα άνετα στο παρκέ. ----Φανταστικοί Ήχοι: Τοπ σχόλιο του post («Ρε που μπλέξαμε…»)

The Motorcycle boy είπε...

ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΦΩΝΤΑΣ ΘΕΟΣ!!! ΤΙ ΘΕΟΣ!!! ΘΕΙΟΣ ΠΕΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ, Ο ΘΕΙΟΣ ΦΩΝΤΑΣ (ξέρει):

ΦΩΝΤΑΣ ΤΡΟΥΣΑΣ/ PHONTAS TROUSSAS είπε...

Κώστα Μάστορη, δυστυχώς, δεν θα μπορέσουμε να βγάλουμε άκρη και υπεύθυνος δεν είμαι εγώ. Ενώ, από τη μεριά μου, έγινε κριτική στη συγκεκριμένη συνέντευξη, τώρα – βάσει όσων λες δηλαδή – θα πρέπει να συζητήσουμε για όσα αναφέρεις στα σχόλια· τα οποία είτε με δικαιώνουν, είτε σφόδρα με παρεξηγούν (παρεξηγείς δηλαδή τα όσα είπα). Λίγα λόγια…

Όταν γράφω «έτσι όπως το παρουσιάζουν είναι σαν να λένε, οι Metro Decay, πως ο Σιδηρόπουλος τους είχε κόψει την καριέρα» είμαι σαφής. Και βεβαίως πρόκειται για δικό μου συμπέρασμα. Ό,τι λέω εξάλλου αφορά σε δικά μου συμπεράσματα. Τι μου λες «μόνος σου χαρακτηρίζεις βασικό σου επιχείρημα απλώς σαν δικό σου συμπέρασμα»; Θα συζητάμε τα αυτονόητα;

Τώρα μας λες «Φυσικά ΜΠΟΡΩ να παίξω κομμάτια άλλων», γιατί στη συνέντευξη μας λες «δεν ξέρω να παίξω κανένα κομμάτι».

Επίσης τώρα μας λες «κανένα πρόβλημα με τα παιδάκια που παίζουν και μαθαίνουν αλλά με τους μαντράχαλους που ΕΧΟΥΝ μάθει και συνεχίζουν να το κάνουν έχω θέμα, εκτός κι αν παίζουν σε κρουαζιερόπλοια για το μεροκάματο βέβαια». Στη συνέντευξη όμως έλεγες για «κάτι μαλάκες που έπαιζαν στις πλατείες διασκευές Deep Purple και Rolling Stones». Δε μίλαγες για «παιδάκια», «μαντράχαλους» και «κρουαζιερόπλοια».

Τα περί Tom Waits μην τα αναφέρεις κι εσύ, σε παρακαλώ. Άσε τι λέει ο ίδιος – αν τα λέει – και κοίτα το έργο του. Ο Tom Waits ήξερε και ξέρει να παίζει κομμάτια άλλων και τα παίζει, τουλάχιστον, στους δίσκους του. Αυτό φθάνει.

Στη συνέντευξη λες «οι εταιρίες όλες ζήταγαν από τα συγκροτήματα να βγάλουν όλα το επόμενο ‘Ρίτα-Ριτάκι’. Οι εταιρίες δεν υπέγραφαν ελληνικά συγκροτήματα, δεν υπήρχε τίποτα». Τώρα λες «οι μεγάλες εταιρείες δεν ενδιαφέρονταν για τα γκρουπ του σιναφιού μας». Τώρα κάνεις το διαχωρισμό «μεγάλες» εταιρίες ή μη. Ok. Σου θυμίζω όμως ότι σε μεγάλες εταιρίες στο διάστημα 1981-86 βγήκαν οι Socrates, Apocalypsis, Γιάννης Μπελτέκας, Φατμέ, Sharp Ties, Scraptown, Σπυριδούλα, Σιδηρόπουλος, PLJ Band, Σύνδρομο, Μουσικές Ταξιαρχίες, Northwind, Psycho, Magic De Spell, TVC, Λευκή Συμφωνία και άλλα διάφορα. Δηλαδή, δεν κατάλαβα; Θα φτύσουμε – δε λέω ότι το κάνεις – τους Φατμέ, τις Μουσικές Ταξιαρχίες, το Σύνδρομο και τη Λευκή Συμφωνία (τέσσερα από τα πιο σημαντικά ονόματα στην ιστορία «ελληνικό ροκ» στα eighties) επειδή έγραψαν σε πολυεθνικές;

Είπα εγώ πως είπες ότι το «Ρίτα-Ριτάκι» είναι κακό τραγούδι; Εγώ έγραψα πως το «Ρίτα-Ριτάκι» των Κατσιμιχαίων, για μένα είναι συμπαθητικό τραγούδι, και πως ποτέ δεν το μέτρησα για ροκ». Μην μου χρεώνεις λόγια που δεν έγραψα.

Στη συνέντευξη λες: «και αρχίζουν να υπογράφουν ελληνικά συγκροτήματα σωρηδόν. Και γίνεται αυτό που ονομάζουμε ελληνικό ροκ». Τώρα μας λες «πως διαχωρίζω ελληνικό ροκ από ‘ελληνικό ροκ’».
Κώστα Μάστορη, αν νομίζεις πως βάζοντας… όψιμα εισαγωγικά ξεκαθαρίζεις τη θέση σου, σού λέω πως την κάνεις ακόμη χειρότερη.

Κι επειδή θέλω να κλείσω θετικά, στο ξαναλέω. Καλή επιτυχία στην «Υπέρβαση» (ένα άλμπουμ που μ’ αρέσει – κι αυτό το λέω, για τρίτη φορά).

The Motorcycle boy είπε...

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΜΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΩΝΤΑ:

1. "Τα περί Tom Waits μην τα αναφέρεις κι εσύ, σε παρακαλώ. Άσε τι λέει ο ίδιος – αν τα λέει – και κοίτα το έργο του". Άσε τι λέει ο Τομ Γουέιτς δηλαδή, εγώ είμαι ειδικός και βγάζω τα ΕΙ-ΔΙΚΑ μου συμπεράσματα από (και για) το έργο του. Τον καλλιτέχνη το μαλάκα θα καθόμαστε να ακούμε τώρα;

2. "τους Φατμέ, τις Μουσικές Ταξιαρχίες, το Σύνδρομο και τη Λευκή Συμφωνία (τέσσερα από τα πιο σημαντικά ονόματα στην ιστορία «ελληνικό ροκ» στα eighties)" Αααααα! Οι Φατμέ ροκ! Το Σύνδρομο, δηλαδή η χαβαλέ παρέα του Γκίνη σημαντικό όνομα του ελληνικού ροκ!!! Κι ο Ζιώγαλας ρε παιδιά! Και οι αδερφοί Κατσιμίχα! Δεν ήταν σημαντικά ονόματα του ροκ αυτοί;

3. "Κώστα Μάστορη, αν νομίζεις πως βάζοντας… όψιμα εισαγωγικά ξεκαθαρίζεις τη θέση σου, σού λέω πως την κάνεις ακόμη χειρότερη." Αυτό είναι το αγαπημένο μου από τον Φώντα! Κατηγορούμενε Μάστορη -με όσα λες χειροτερεύεις τη θέση σου! Ως εκ τούτου το έκτακτον Στρατοδικείον συνεδριάσαν την τάδε του μηνός δείνα του σωτηρίου έτους 2 χρόνια μετά την εθνοσωτήριαν επανάστασιν αποφαίνεται: "Στην πυρά στην πυρά/ με τις ξενέρωτες" (στίχος Άννας Βίσση, σημαντικής ροκ τραγουδίστριας του ροκ του '80, γυναίκας τότε του Έλληνα Μπρους Σπρίξτιν Νίκου Καρβέλα).

Katerina είπε...

Εδώ κάπου είναι που λέμε ΕΕΕΕΕΕΕΛΕΟΣΣΣΣ!! Μιλάμε για παροπίδες έτσι, όχι μαλακίες...έκτος άν τελικά ο θείος Φώντας εκτός από αντιπαθέστατος, ξερόλας και λαϊκός(το εννοώ με την πολύ κακή έννοια του όρου),είναι τελικά περιορισμένης ευθύνης..γιατί η αλήθεια είναι πως διαβάζοντας τα τελευταία μου πέρασε απο το μυαλό. Δηλαδή πόσο πιο ξεκάθαρος να γίνει ο Μάστορης πιά?

1. Κοίτα και εσύ που κόλλησες...φυσικα και ΔΕΝ ακούμε τον καλλιτέχνη, αφου ο 'θεός' μίλησε.

2. Μ'αυτό γέλασε μέχρι και ο μπαμπάς μου. 'Μπαμπά...τελικά έχω μπερδευτεί, ήταν οι Φατμέ ροκ?' *μπαμπάς βάζει τα γέλια και απαντάει* 'Φυσικά, όπως οι Αφοι Κατσιμίχα, το Ρίτα Ριτάκι είναι απο τις μεγαλύτερες ροκιές όλων τον εποχών. Άμα ήταν οι Φατμέ ρόκ οι Socrates τι να πούν?'.


3. Ααααα τελικά είχε δίκιο ο 'θε(ι)ός' Φώντας, είσαι χυδαίος εσύ. Μα καλά έπιασες μέχρι και την Αννούλα στο στόμα σου? τσ τσ τσ Ντρέπομαι για λογαριασμό σου, πραγματικά.

Εγώ θα βάλω και 4.

4. Κι επειδή θέλω να κλείσω θετικά, στο ξαναλέω. Καλή επιτυχία στην «Υπέρβαση». Εμένα αυτό μου ακούγεται λίγο σαν: Που να μη σώσετε να πουλήσετε ουτε μισό δίσκο, punkιά ε, punkιά, που μου κάνατε το blog american bar!

Ps: Όσο για όλους αυτούς (τύπου Φώντα) που αυτοθαυμάζονται, έχεις δίκιο. Και το θέμα δεν είναι πως είναι πολλοί, είναι πως αυξάνονται κιόλας!!

The Motorcycle boy είπε...

Κατερίνα το θέμα ξέρεις πιο είναι; Οτι λαϊκός (με τη μοναδική έννοια του όρου) στην προκειμένη περίπτωση είναι ο Μάστορης που παίζει ποπ μουσική. Ο τύπος που ακούει Καφάση και πίνει βίσκια δεν είναι λαϊκός είναι λαχαναγορίτης ή Φλούφλης που πάει εκεί που συχνάζουν οι λαχαναγορίτες μπας και δει λίγη χαρά στα σκέλια του.

1. Εκεί που κόλλησα (εντάξει η υπόθεση Τομ Γουέιτς ήταν μια σιχαμερή παγίδα -το παραδέχομαι) είναι οτι στον μεν Τομ Γουέιτς παρέχεται αφειδώς το ακαταλόγιστο -μπορεί δηλαδή να λέει ότι θέλει στις συνεντεύξεις του, αφού εμείς ξέρουμε τη μεγάλη αλήθεια για το άτομό του -ο δε Μάστορης πρέπει να προσέχει μέχρι και πού βάζει τα εισαγωγικά που δεν βάζει καν ο ίδιος!

2. Αμ οι Ταξιαρχίες που ήταν από τα σημαντκότερα ονόματα της ροκ; Οι κλόουν του Τζιμάκου!! Απλώς ο
Φώντας εξηγεί παραστατικά οτι υπάρχει ελληνικό ροκ (αυτό που παίζεται από ελληνικά συγκροτήματα) και "ελληνικό ροκ" (αυτό που φτιάξανε οι εταιρείες και μας το φορέσανε). Εξηγεί δηλαδή και αποδεικνύει την άποψη του Μάστορη την οποία κατακρίνει!

3. Τέρμα οι μαλακίες. Το ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΡΟΚ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ που έβγαλε η Ελλάδα του '80 ήταν οι TAXI. Το είχε πει κι ο σουπερστάρ, εγκεφαλικός, ταλαντούχος, ισομικτζάγκερ, καλλιτερομαρκνόπφλερ και ανωτεροστίνγκ ιδρυτής τους: "εμένα με παραδέχτηκαν οι λαϊκοί όταν με φτύνανε οι ροκάδες, άρα οι λαϊκοί είναι πολύ πιο μάγκες -το δίσκο τον έβγαλα εδώ επειδή έπρεπε να κάνω το στρατιωτικό μου αλλιώς θα τον ηχογραφούσα στην Αγγλία". Δεν τολμώ να ψελλίσω το άχραντο όνομα του μουσικού τιτάνα, ο Φώντας τον ξέρει σίγουρα και θα έχει κατεβάσει μπόλικα ξηροκάρπια με βίσκι για πάρτη του.

4 και Υ.Γ. μαζί (δύο σε ένα!): Μπορεί να είναι πολλοί αλλά αρκεί ένας άθλιος DIY για να τους χαλάσει τη σούπα. Ή τη μανέστρα -για να μην θεωρηθούμε και ρατσιστές.

GIORGOS είπε...

Μότορ,
τη συνέντευξη-ΣΟΚ του τιτάνα που λες την είχα διαβάσει στην εποχή της (το τελευταίο το τονίζω γιατί δυστυχώς διαπιστώνω πλέον ότι κοιμόμουν ύπνο βαθύ μουσικολογικά και κοινωνικά)και είχα να τη λέω σε κάτι συμφοιτήτριές μου που μου την έβγαιναν σε στυλ "εχθρέ του Ελληνικού πολιτισμού"και ταυτόχρονα λικνίζονταν στα άσματά του(αν πω τίτλους,θα τον αποκαλύψω).

Επειδή ενημερωνόμουν αποκλειστικά απο το ΠΟΠ-ΡΟΚ,επιβεβαιώνω ότι υποστήριξη και κάλυψη στην ελληνική post-punk σκηνή δεν είδα ποτέ εκτός απο ψίχουλα του ζητιάνου.
Δε νομίζω βρε παιδιά ότι ήταν όλα αυτά τα γκρουπς τόσο ελλιποβαρή(για να χρησιμοποιήσω την έκφραση του σχολιαστή του Δισκορυχείου).
Για τα ονόματα που αναφέρει ο κυρ-Φώντας(λέγε με Πετρίδη)δε συνέβαινε το ίδιο.Να έπαιζε ρόλο η ανάμιξη του Μηλάτου σε παραγωγές δίσκων;Αποσιωπητικά..
Αντε,διάβασα και μια συνέντευξη του Μπελτέκα.Μέχρι εκεί.
(Μότορα,δεν ξέρω τη γνώμη σου για τον Ηρακλή και τη Λερναία Ύδρα ως μουσικό,δεν τον ανάφερε ο κυρ-Φώντας)
Εγώ ομολογώ και πάλι:τα ακούσματά μου ήταν αυστηρά παλαιομοδίτικα και πριν μπει το ροκ στη ζωή μου αλλοπρόσαλλα,συνεπώς δεν μπορούσα να κάνω τέτοιες υπερβάσεις που απαιτούνταν για να περάσω στους Birthday Party ή έστω στους Yell-o-Yell.Τώρα αρχίζω δειλά δειλά να ψελλίζω:"ναι,παίρνω χαμπάρι τι γινόταν".
Αλλά να δηλώνω ότι μεγάλωσα με Καφάση και να τη βλέπω μουσικός εθνοσωτήρας..ε,κάτσε καλά.

Πολλές φορές οι σκηνοθέτες μας δηλώνουν για τους κριτικούς ότι "ξέρουν τον ορισμό του έργου τέχνης καλύτερα κι απο εμάς που ζούμε μέσα στην αμφιβολία ως προς το τι είναι αυτό.Εμείς το φτιάχνουμε κι αυτοί το γνωρίζουν.".
Αυτό μεταφέρεται άνετα στη στάση του κυρίου απέναντι στον μουσικό,ο οποίος μουσικός στο κάτω κάτω του έδωσε και λόγο ύπαρξης και γραφής με τον μόχθο του.Λίγη γενναιοδωρία δε βλάπτει...

Στο κάτω κάτω ο άνθρωπος το δήλωσε ευθαρσώς:"Το φεγγάρι με αποβλακώνει(ενώ το δάχτυλο,ε;)και κάθομαι όπου βρω φαϊ(κάτι σαν τους ρακοσυλλέκτες δηλ.).Για "τους βλαμμένους που θα βγάλουμε εμείς άκρη επειδή χτυπιόντουσαν" είναι βούτυρο στο ψωμί του σχολάρχη μας που έτρεμε μην πολιτικοποιηθούμε απο τα σλάιντς με το Πολυτεχνείο.Νάσαι καλά Φώντα για τις αναμνήσεις.
Και δεν είμαι σίγουρος κατα πόσο ο Waits θα τον αναγνώριζε ως βιογράφο του.

The Motorcycle boy είπε...

Γιώργο, κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα και γίναμε από τα πράγματα, καλό είναι λοιπόν να μην ξεχνάμε. Να μην ξεχνάμε οτι TAXI, Ζιώγαλα (Μην ξαναρθείς απ΄τη δουλειά), ΦΑΤΜΕ (Άσωτο) είχαμε ακούσει από τον Πετρίδη αλλά Villa 21, Yell-o-Yell, Metro Decay, Χωρίς Περιδέραιο.... μπααααα!

Να μην ξεχνάμε επίσης κι εκείνα τα αλησμόνητα βράδυα στο Κύτταρο με τους διαγωνισμούς στους οποίους συμμετείχαν όλοι σχεδόν οι προαναφερθέντες και ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΠΑΙΞΟΥΝ οι κριτές είχαν ψηφίσει κάποιους Poem (γαμώ τα γκρουπ! τους ξέρεις; κανένας δεν τους έμαθε ποτέ!) ή το γκρουπάκι του Άκη του Τουρκογιώργη... Ακόμα θυμάμαι το Βλαχάκη από τους Magic De Spell να γαμωσταυρίζει στο μικρόφωνο και να τον παίρνουν σηκωτό....

Κατά τα άλλα στην Ελλάδα του '80 ήμασταν όλοι ενωμένοι, οι καλύτεροι πήγαιναν μπροστά και ο Βασίλης ο Παπακωνσταντίνου έγραφε κάνα τραγουδάκι στον Ντύλαν για να κάνει κι αυτό το γεροντάκι κάποια καριέρα.

Ο Ηρακλής ήταν βαρετός για τα γούστα μου (μουσικά εννοώ) αλλά ήταν ένας από τους 2-3 ανθρώπους που έδωσαν χώρο στο ποστ πανκ και στο νιού γουέιβ να αναπτυχθούν -χωρίς αυτόν δεν θα είχα(με) δει πάνω από 10 ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ συγκροτήματα.

Αυτοί οι σκηνοθέτες που έχουν απόψεις σαν αυτή που αναφέρεις νομίζω οτι θα πρέπει να γνωρίζουν οτι γαμιέται η μάνα τους και η αδερφή τους και γαμιούνται κι αυτοί πατόκορφα στην αγωνία τους για καταξίωση. Συμβολικά μιλάω βεβαίως, στην πραγματικότητα είναι τόσο χλεχλέδες και κομπλεξικοί που δεν νομίζω οτι κανένας έχει όρεξη να τους γαμήσει.

Ναι, τα δήλωσε έτσι ακριβώς ο Φώντας και φτάσαμε φίλε μου στην εποχή όπου η ηλιθιότητα, το "κοιτάω την πάρτη μου" και η χεσμεντάν τακτική αποτελούν λόγους αυτοθαυμασμού.
Λυπάμαι ειλικρινά γι΄αυτό.

Υ.Γ.: Πριν από λίγο με είχε πάρει ο Τόμ Γουέιτς για μια συνταγή για λουκουμάδες και μου είπε οτι από δω και πέρα πριν μιλήσει σε συνέντευξη θα ρωτάει τον Φώντα που τα ξέρει καλύτερα.

αναιδεστατη ολ οβα ντα πλεης είπε...

ρε φωντα δεν βαρεθηκες να ποσταρεις στη μαλακια σου? εδω φοβασαι να πατησεις ε?

ακου να δεις τι παιζει. το ξερεις οτι εισαι τελειως αδερφη ετσι? δηλαδη δεν ξερω αν στο χει πει κανας φιλος σου - μαλλον δεν θα χεις κιολας φιλους για να γραφεις σαν θιγμενη κατινα καθε φορα - αλλα ξερεις ολο και κατι θα χεις παρει χαμπαρι ρε παιδι μου.
για να βεβαιωθεις λοιπον και να μην εχεις καμια αμφιβολια, εισαι τελειως αδερφη.
μονο δειλες αδερφες φερονται ετσι. να απαντουν σε ο,τι τους συμφερει και να κρινουν αλλους βασει .. ημερομηνιων. ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΛΑΚΑ ξερεις ολη την ελληνικη σαβουρα απεξω! αφιερωσες χρονο απ τη ζωη σου για να μαθεις για τον ανδρΙοπουλο και τον καφαση.

ΣΤΑ ΠΑΠΑΡΙΑ ΜΑΣ ΟΜΩΣ

εδω μιλαμε για την υπερβαση. για εναν δισκο που καταφερνει και σηκωνει κουβεντα 26 χρονια μετα. οχι για τις φλωριες που ακουγες εσυ στα νιατα σου, που οχι μονο καμια σχεση δεν εχουν με το αντικειμενο αλλα δειχνουν και ποσο ασχετος εισαι με τη φαση για να χεις την αναιδεια να κρινεις κιολας.

στην πραγματικοτητα για τον εαυτο σου ηθελες να μιλησεις μεγαλομαλακα μου. για καμιά υπερβαση και για καμιά ελληνικη σκηνη. για καμιά κακογραμμενη συνεντευξη και για κανεναν επηρμενο μαστορη ή αγγλομαθη μανιατη.

μπραβο καθυστερημενε. και τωρα που μας γεμισες με τη χρυσοσκονη της λαμπερης σου παρουσιας

σαλτα και γαμησου.




ΥΓ1 - ΑΣΕ ΜΕ ΜΑΝΑ
ΣΗΚΩΝΩ ΜΟΙΚΑΝΑ


ΥΓ2 - αμα δεν ξερω γω για τη σαγιοναρα ποιος θα ξερει.

GIORGOS είπε...

Ναι Μότορα,
έτσι είναι αλλά βλέπεις στην ηλικία εκείνη υπήρχε η ανάγκη(σε ορισμένους φοβιτσιάρηδες σαν τον υποφαινόμενο) να μας καθοδηγήσει κάποιος μουσικολογικά καθότι άτολμοι και άπειροι.Κακώς κάκιστα!
Μαθαίνεις να ακούς μουσική,όπως μαθαίνεις να βλέπεις σινεμά και να διαβάζεις βιβλία.
Κάποτε ήμουν αδιαπραγμάτευτος:Λατρεύω τη 'Γλυκιά συμμορία",δεν θέλω ούτε να ακούσω για "Singapore Sling".
Τώρα δεν έπαψα να λατρεύω τη 'Συμμορία" ούτε λέω πως το στομάχι μου συμφιλιώθηκε απόλυτα με το άλλο έργο,όμως είδα ότι και πίσω απο τις πόρτες που δε θέλεις να ανοίξεις μπορεί να υπάρχει κάτι τελικά.
Και μ'αρέσει που το παραδέχομαι.

Για τους σκηνοθέτες μάλλον εγώ δεν το έγραψα σωστά και ακούγεται όντως κομπλεξική άποψη.
Εννοούσα ότι-όπως το διατύπωσες τέλεια στον πολύξερο Τρούσσα-είναι οι ακροατές και οι κριτικοί που έχουμε αφορμές συζήτησης λόγω της ύπαρξης των καλλιτεχνών(που χτίζουν κάτι μέσα στην αμφιβολία και με αφετηρία το μηδέν) και όχι το αντίστροφο.Αλλά η αφετηρία όλης αυτής της κουβέντας αποδεικνύει ότι δυστυχώς πολλοί(κυρίως κριτικοί αλλά όχι μόνο)νομίζουν ότι είναι πιο έξυπνοι απο τους δημιουργούς.
(Έλεγαν στο Ν.Ν. για την 'Ευριδίκη' ότι 'έλυσε τα αισθητικά προβλήματα που βασάνιζαν τον Παζολίνι' κι αυτός απαντούσε' ποια προβλήματα ήταν αυτά βρε παιδιά γιατι εγώ δεν έχω ιδέα").
Και τελικά ο χρόνος δεν τα απαντάει όλα;
Νάμαστε εδώ 20 και κάτι χρόνια μετά την κυκλοφορία του δίσκου και συζητάμε για κάτι που έφτιαξαν κάποιοι άνθρωποι στα Πατήσια.(θα εκφέρω γνώμη δική μου όταν θα είμαι έτοιμος).
Και είναι λόγω αυτού του κάτι που συζητάμε και τα περι επιτηδευμένης ξενικής προφοράς(σωστά ή μη) και ότι άλλο μας έρθει στο κεφάλι.

Για τον Ηρακλή και την ευαισθησία του το ξέρω φίλε.
Γι'αυτό άραγε του την έλεγε ο Μηλάτος περι "αναχρονιστικής επαναστατικής διάθεσης" κι αυτός του απάντησε με επιστολή "τι είναι ρε Μάκη η επ.διάθεση;χαλασμένο φαγητό που το πετάς;".

Για τους Poem,κάτι μου θύμισες πολύ αμυδρά.Δε θα είναι μάλλον οι ίδιοι μεταλάδες του 2005 που μου βγαίνουν στο Google.

The Motorcycle boy είπε...

Ρε βρωμόστομα, δεν είμαι ο Φώντας εγώ, μη μου φωνάζεις!
Οι αδερφές μια χαρά είναι -οι κρυφές είναι κάπως κακιασμένες.
Πας και τον βρίζεις και στα σβήνει; Χαχαχαχαχα -άτομο που περνάει τα σχόλια από προέγκριση μάλλον τρώει πολύ βρισίδι, τουτέστιν άδικα χάνεις τα λόγια σου.

The Motorcycle boy είπε...

Γιώργο, στο '80 δεν ήταν θέμα φοβιτσιάρηδων -απλώς επειδή δεν είχαμε δυνατότητα άλλης πληροφόρησης βασιζόμασταν στα όσα γράφανε οι κριτικοί στα περιοδικά, αυτό τα σημερινά παιδιά δεν μπορούν να το καταλάβουν (οι μέθοδοι καθοδήγησης έχουν αλλάξει... μέθοδο -χαχαχα- και έχουν αυξήσει την έντασή τους).

Από κωλοφαρδία μάλλον, είδα πρώτα τη Συμμορία (και άλλαξαν οι προοπτικές μου μέσα σε 2 ώρες), μετά πέτυχα την Ευρυδίκη στην τηλεόραση και έμαθα κολύμπι, έψαξα και είδα τα Κουρέλια σε σινεμά (για να τον γνωρίσω επιτέλους αυτόν τον άνθρωπο) οπότε ήμουνα έτοιμος για την Περίπολο και όταν ήρθε ο Σιγκαπούρης ήμουνα αρκετά δυνατός για να τον ακούσω. Όχι να τον δεχτώ με τη μία, να τον ακούσω.

Για τους σκηνοθέτες δεκτή η διόρθωση, σβήσε και τα δικά μου. Αλλά όντως θα πρέπει κάποτε να βλέπουμε ποιοι παράγουν και ποιοι κοιτάνε ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΝ.

Ο Ν.Ν. ήταν μεγάλη κουφάλα επειδή και τον Παζολίνι ήξερε και τον Λιοτάρ και όλους αυτούς κι άλλους τόσους. Αλλά ο εξερευνητής ποτέ δεν παραδέχεται οτι ανακάλυψε τη Γη της Επαγγελίας, συνήθως λέει οτι "βρήκε απλώς ένα γοητευτικό μέρος".

Να τον ακούσεις τον δίσκο με ησυχία (αν τον βρεις σε καλή ποιότητα ακόμα καλύτερα). Και μετά να σκεφτείς πόσοι μιμήθηκαν την προφορά του Αντώνη του Μανιάτη και πόσοι σήμερα καυτηριάζουν την προφορά του Αγγελάκα που είναι 10 φορές χειρότερη από του Μανιάτη! Έτσι για να ξέρουμε σε ποιον συγχωρούνται τα πάντα κι από ποιους απαιτείται η τελειότητα.

Ο Μηλάτος δούλευε σε πολυεθνική εταιρεία τότε και έβγαζε κάτι μεταλλάδες της πυρκαγιάς, γαμούσε ενίοτε και δίσκους στην παραγωγή -λογικό ήταν λοιπόν να μη γουστάρει τους χώρους που ανθούσε η ανεξάρτητη μουσική.
Όχι οι Poem δεν υπήρχσν το 2005 -νομίζω οτι ούτε καν το συμβόλαιο που κέρδισαν στο διαγωνισμό δεν εκτέλεσαν (ή αν βγάλανε δίσκο μάλλον δεν τον αγόρασε ούτε η μάνα τους).

b.b. chris είπε...

Ευχαρίστησε του Metro Decay από πάρτη μου, που με είπαν μαλάκα.

Καλύτερα μαλάκας παρά τσουρουκάς.

Ο μαλάκας κιθαρίστας του Βαβούρα, έγαψε το πρώτο βιβλίο για rock κιθάρα στην Ελλάδα. Τα παράγγελνες από κουπόνι στην ΜΟΥΣΙΚΗ και ερχόταν με τα ΕΛΤΑ αντικαταβολή.
ΤΟΤΕ.
Έχω κρατήσει και τον κίτρινο φάκελο.

Από εκεί έμαθα τις πρώτες νότες μου στην κιθάρα και παίζω [ότι παίζω] 25 χρόνια μετά.

Το Dig It των Blues Gang βγήκε το 1984. Παίζανε μόνο στο Παραρλάμα τότενες. Μόλις έκλεισε έψαχναν μέρος να παίξουν, αλλά βαράνε ακόμα οι άτιμοι και καλά.
QUIZ 80'ς: Όταν μετονομάστηκαν σε BLUES WIRE, ο ντράμερ τους σε πιο συγκρότημα έπαιζε πριν?

Οι μόνοι που δεν παίζουν είναι οι Metro Decay γιατί τους φταίνε, οι δισκογραφικές, ο Πωλ Σιδηρό, Κατσιμιχαίοι, οι ιδιοκτήτες των μαγαζιών...

... όπως λένε στο χωριό μου: της κοντής ψωλής τα μαλλιά της φταίνε.

Όταν είσαι ανεξάρτητος, είσαι ανεξάρτητος. Το πίνεις μέχρι τέλος.

Ανώνυμος είπε...

Μότορα, εγ'ω έχω ακούσει από μεγαλύτερους (είμαι 25) ότι υπήρχαν δύο άτομα με το όνομα Μάκης Μηλάτος και παρεμεφερείς απασχολήσεις - ξέρεις κάτι σχετικό;

The Motorcycle boy είπε...

Ανώνυμε παλιά υπήρχε ένας χοντρός μουσάτος μεταλλάς προς το χαρντ Μάκης Μηλάτος παραγωγός συν τις άλλοις (βλέπε Northwind) με χάλια αυτί.
Μετά εμφανίστηκε ένας αδύνατος, ψιλοφαλακρούλης ντιτζέι με εισίκευση στο φανκ, ποπ -με το ίδιο ονοματεπώνυμο που άκουσα οτι είναι ξάδερφος του προηγούμενου.

The Motorcycle boy είπε...

Β.Β. η φανατίλα σε εμποδίζει να διαβάζεις κανονικά μου φαίνεται!

Κατά πρώτον, το τσουρουκάς το σχετίζεις με την βιρτουοζιτέ στο παίξιμο του Χ οργάνου -άσε αδερφέ μου! Κι ο Μάλμστιν το παίζει το κιθαρέτο με 300 χλμ την ώρα αλλά δεν ακούγεται. Κι ο Ρίτσαρντς νομίζει οτι σολάρει αλλά από δίπλα τον κοροϊδεύει ο Ρόνι -όμως έχει βγάλει κομματάρες εις τους αιώνας των αιώνων...

Κατά δεύτερον δεν είπε κανένας εσένα ή τον οποιοδήποτε πού άκουγε το οτιδήποτε μαλάκα. Μαλάκες ήταν αυτοί που ετσιθελικά απαγόρευαν να ακουστεί κάτι άλλο πέρα από τα κλασσικά ροκ. Μαλάκες ήταν αυτοί που διέκοπταν τις συναυλίες των Παρθενογένεσις. Μαλάκες ήταν αυτοί που πετάγανε κοτρώνες όταν παίζανε οι Μέτρο στη Γκράβα (υπάρχει ηχητικό σε μια συλλογή με λάιβ ελληνικών συγκροτήμάτων -ψάξτο ή στο δίνω). Μαλάκας ήμουνα κι εγώ αν θες να ξέρεις που καθόμουνα μαζί με τους Stress και άλλους αξιότιμους πάνκηδες δίπλα στα παιδιά που χορεύανε με την Εταιρεία Καλλιτεχνών και περιμέναμε να πέσει κανείς επάνω μας για να τον πλακώσουμε στις φάπες.

Ο κιθαρίστας που έγραψε το πρώτο βιβλίο -εννοείς ο Δρόλαπας; Έλα αδερφέ μου, μπορεί ο άνθρωπος να έπαιζε καλή κιθάρα αλλά αυτό από μόνο του δεν λέει κάτι. Τι έχει φτιάξει ο Δρόλαπας; Βαβούρα και Ταξιαρχίες; Σιγά τα ωα! Αν ήταν καλός δάσκαλος να άνοιγε ωδείο -τι να πω;

Θα πρέπει φίλε να ξεχωρίζουμε αυτούς που είναι καλά παιδιά, αυτούς που είναι ευφυείς καλλιτέχνες και ταλαντούχοι, αυτούς που παίζουν με δεξιοτεχνία και αυτούς που δεν παίζουν τίποτα. Αν ο Μάστορης έβγαινε κι έλεγε οτι γαμούσε τον Παστόριους στο μπάσο θα τον κράζαμε. Άλλο είπε όμως.

Οι Blues Gang και όλοι αυτοί ήταν "μουσικές γιάφκες" (ανάλογες με τους ροκενρολάδες -Φάντης Μπαστούνι, Μπλου Τζινς, 480 κιλά κρέας κ.λ.π.) Παίζανε για τους δικούς τους (όπως οι τζαζίστες) κι όλα καλά. Δεν θυμάμαι όμως κανένας να κατέβασε μπλουζ συγκρότημα από τη σκηνή με το ζόρι! Για ρώτα αν δεν ξέρεις...

Αυτή την παπαριά οτι οι Μέτρο δεν παίζουν λόγω Σιδηρόπουλου πού στον πούτσο τη διάβασες; Είπαν οι άνθρωποι οτι κάνανε συγκρότημα επειδή δεν γουστάρανε να ακούνε Σιδηρόπουλο και Βαβούρα παντού (έλεος με τους Βαβούρα -για τον πούτσο καβάλα ήταν το γκρουπ, με Κουβατσέα και Τζόνι Βαβούρα! Καλά που πήγε ο ένας με τη Βίσση κι ο άλλος στα Κουφώματα να τρώει φάπες!) Είπανε επίσης οτι ΕΠΕΙΔΗ δεν παίζανε σαν κι αυτούς είχαν προβλήματα -αυτό ισχύει για όλους σχεδόν τους ποστ πανκ, νιου γουέιβ της Αθήνας του '80. Γράφω παραπάνω σε πόσα μαγαζιά μπορούσες ν΄ακούσεις τη μουσική αυτή -δεν ήταν έτσι; Αλλά ΔΕΝ είπαν οτι δεν παίζουν γι΄αυτό -διάβασε καλύτερα.
Ούτε το "δε γουστάρω την Αμερική" που τραγούδαγε ο Στράμερ π.χ. σήμαινε οτι του έφταιγε του ανθρώπου η Αμερική πού δεν έκανε επιτυχίες με τους 101ers!

Οι Μέτρο δεν παραπονέθηκαν για τις ατυχίες ή τις κακουχίες -αυτά μάλλον τα φαντάστηκες φίλε! Έχουν μια θέση και τη λένε. Απαγορεύεται; Μην και αποκαθηλωθεί ο Τζώνι ο Βαβούρας κι ο Γιοκαρίνης δηλαδή;

Έλα να σου πω πού είναι τώρα οι Μέτρο και πού ο Βαβούρας και μετά πέσμου αν στάθηκαν στην ανεξαρτησία τους ή όχι.

Υ.Γ.: Οι Poem που έλεγα παραπάνω μπλουζ ροκ παίζανε -μήπως έχεις ακουστά;

yorgos είπε...

Το στυλάκι "το παλιό ροκ πέθανε" ήταν, εκτός από πιθηκισμός απ' έξω, και ο φερετζές του κάθε άσχετου πιτσιρικά που ήταν και αρκετά νάρκισσος ωστε να θέλει να είναι σε συγκρότημα και να "παίζει" σε ακροατήριο.Κάτι σαν αυτούς που εκδίδουν ποιητικές συλλογές, ή αυτούς που γράφουν λογοτεχνία στα μπλογκς.Τίποτε το κακό σε αυτό, αλλά τα συντριπτικά περισσότερα πανκ και ποστ πανκ συγκροτήματα στην ελλάδα ήταν αδιάφορα έως μέτρια.Ούτε καν οι anti troppau council δεν αντέχουν σε ακρόαση σήμερα δίπλα στα αντίστοιχα αγγλικά και αμερικάνικα που είχαν βγεί πολύ πριν απ' αυτούς.Τους παρθενογένεσις καλά κάνανε και τους κράξανε γιατί δεν παίζανε τίποτε τότε και μας τους βγάλανε από το πουθενά σε συναυλία με τους socrates να το παίξουν και προκλητικοί.Ή τους άλλους τους Dark Shadows πάλι στο Σπόρτινγκ που πάιζανε Vibrators από ανάγκη.Οι σπυριδούλα ούτε εμένα μου άρεσαν γιατί πήγαιναν προς το σαββοπουλικό (χωρίς το ζαππικό στοιχείο), αλλά δεν μπορείς να τους βάζεις μαζί με το γιοκαρίνη και τον μπουλά ούτε αυτούς ούτε τους φατμέ, και πολύ περισσότερο δεν μπορείς να τους συγκρίνεις με τους αδιέξοδους μιμητισμούς των ποστ πανκστερς.

Μαλάκας κι' εγώ επίσης.

The Motorcycle boy είπε...

Ρε Γιώργο, κι εσύ κι ο Β.Β. παραπάνω -τι τρωγόσαστε να δηλώσετε μαλάκες; Αφήστε τους άλλους να κρίνουν, μπαααα....

Το "στυλάκι" που λες περί παλιού ροκ που πέθανε, κυκλοφορούσε χρόνια, θυμίσου το "Long live rock" των Who για παράδειγμα. Παραπέρα, το ΡΟΚ γενικά πέθανε -δεν υπήρχε παλιό και καινούργιο. Τον θάνατό του τον μυρίστηκαν όσοι πιτσιρικάδες δεν είχαν λέπια στα μάτια από το πολύ γκλίτερ και οξεία ωτίτιδα από τα 10λεπτα σόλα των Yes και χορέψανε ασύστολα πάνω στο πτώμα του παίζοντας πανκ. Και μεταξύ μας, τα ίδια μυαλά κουβαλάγανε οι πιτσιρικάδες στην Αμερική (Tom Verlaine, Richard Hell), στην Αυσταλία (Boys next door), στην Αγγλία (από πού ν΄αρχίσω -ας βάλω μόνο τον Τζόνι Ρότεν) και παντού.
Αν ψάχνεις λοιπόν για ναρκισσευάμενους νεαρούς αναζήτησέ τους στα παιδάκια που νομίζανε οτι μεγαλύτερο σόλο σημαίνει και μεγαλύτερο μέγεθος πούτσου κι ως εκ τούτου τα ξεχειλώνανε. Όχι στα παιδιά που ήθελαν να πουν κάτι και το έλεγαν.
Αφού δεν είναι κακό να γράφει κανείς λογοτεχνία (ευχαριστώ που μου επιτρέπεις) σε μπλογκ, ούτε είναι κακό να παίζει μουσική όντας άσχετος (όπως τελικά παραδέχεσαι) τότε πού έχεις αντίρρηση;
Στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα ίσως; Ας το δούμε κι αυτό. Βάλε δίπλα στο Achtung Baby των U2, τον δίσκο των ATC και πες μου ποιος είναι καλύτερος.
Βάλε δίπλα σε ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΙΣΚΟΥΣ των OMD το Glory and Betrayal των FMQ και κάνε τη σύγκριση (οι FMQ ήταν οι μισοί Παρθενογένεσις -για να μην ξεχνιόμαστε). Βάλε δίπλα στους οποιουσδήποτε Kraftwer και Gary Newman τον δίσκο των Χωρίς Περιδέραιο. Βάλε δίπλα στους Eyless in Gaza και τους Talk Talk, τον δίσκο των Μέτρο Ντικέι. Βάλε δίπλα στους Fuzztones τον δίσκο των Last Drive. Και πού ξέρεις; Μπορεί και να δεις τα πράγματα πιο καθαρά.

Εκτός βέβαια αν για σένα όλοι οι προαναφερθέντες είναι άσχετοι και το ροκ έμεινε στην εποχή των Purple αλλά ΟΧΙ δεν πέθανε!

Δεν παίζανε τίποτα οι Παρθενογένεσις και παίζανε οι Αιόλος και οι Βαβούρα -έτσι; Δηλαδή, ή Smoke on the water, Paranoid, Serenade και άλλα τέτοια προοδευτικά ή τίποτα -έτσι; Τι ωραίος που είσαι ρε φίλε!

Γιατί να μη βάζω τους Σπυριδούλα με τον Γιοκαρίνη; Παίζανε κάτι διαφορετικό και μου διέφυγε; Καλά για τους Φατμέ έχεις δίκιο -δεν ήταν σαν τους άλλους, οι Φατμέ εμπνέονταν από προγκρέσιβ γκρουπ σαν τους "Χάνομαι γιατί ρεμβάζω".
Κοντολογίς, το να μιλάς για μιμητισμό των ποστ πάνκερς (ποιους μιμούνταν οι Μέτρο Ντικέι; ποιους μιμούνταν οι ATC;) εκθειάζοντας τους "ολίγη Σαββόπουλο, ολίγη Στόουνς, πιάσε και μια Στιβ Μίλερ" Σπυριδούλα, ή τους "Χατζιδάκι σε λατρεύω" Φατμέ, είναι τουλάχιστον χαζομάρα. Χωρίς παρεξήγηση -έτσι;

yorgos είπε...

Κατ' αρχήν το λογοτεχνία σε μπλογκς δεν ήταν μπηχτή (συνειδητή τουλάχιστον) αφού δεν θεωρώ ότι είσαι πιτσιρικάς.
Για τα γκρουπ που λες το Kraftwerk vs Χωρίς Περιδέραιο είναι πολύ ακραίο.Οι Kraftwerk τους ρίχνουν δεκαετία+ και είναι και κλάσεις ανώτεροι.Ο Νιούμαν επίσης αξιοπρεπής και πιο παλιός.OMD εντάξει.Γενικά όμως μιλάμε για πράγματα που έξω είχαν γίνει από 4-8 χρόνια πριν.To 84 είχαμε ήδη ακούσει από Siouxsie and the Banshees και Cure μέχρι Cabaret Voltaire kai Throbbing Gristle.
Οι ATC ήταν κάπως διαφορετική περίπτωση.Ο Κανέλλος έπαιζε και "μουσική για μαλάκες".Προσωπικά τους θεωρώ τους καλύτερους, αλλά ο τραγουδιστής δεν συγκρίνεται με frontman αγγλικού ή αμερικάνικου γκρουπ.
Οι Παρθενογένεσις κυριολεκτικά δεν παίζανε.Οι FMQ είναι μεταγενέστεροι, έχουν καλό ήχο/παραγωγή, ατμόσφαιρα κλπ, αλλά όχι πρωτοτυπία/προσωπικότητα.
Οι σπυριδούλα μπορείς να τους βάλεις όπως είπα μαζί με το σαββόπουλο, το γιοκαρίνη μαζί με τον καρβέλα.Η διαφορά είναι στο περιεχόμενο και την προσωπική έκφραση.Δεν τους σύγκρινα με τους ATC, είναι άλλο πράγμα.Όμως τις Τρύπες τις συγκρίνω και τις θεωρώ το καλύτερο ελληνικό ροκ γκρουπ που στέκει ως έχει από κάθε άποψη.
Στους φατμέ πάλι υπήρχε η συνειδητή τάση για συγκόλληση στοιχείων ελληνικότητας, χατζιδακισμού και ροκ, και αναγνωρίζω ότι ήταν και καθόδηγούμενη σε ένα βαθμό από το κύκλωμα Ντέφι, εκδίκηση της γυφτιάς κλπ, αλλά πάλι ο Πορτοκάλογλου έχει προσωπικότητα και αυθεντικότητα που φαίνεται από συγκεκριμένα κομμάτια, στίχους, μουσικές κλπ.Δεν αναιρούνται αυτά επειδή ήταν "μετρημένος".

Χαιρετισμούς.

Νικ Καρ (οχι Καρβελας) είπε...

Μου πήρε σχεδον δυο ωρες αλλά το έκανα, ας οψεται το κάταγμα που με εχει καθηλώσει στο σπιτι. Διάβασα ΚΑΙ τις τρεις συνεντεύξεις των Μ Ντικει, το μπλογκ του Τρουσα και το δικό σου. Ξεκινάω λέγοντας πως η συνέντευξη στο plus ειναι η λιγότερο ενδιαφέρουσα και η πιο προκλητική. Επίσης είναι αλήθεια πως πουθενά δεν λένε πως τους φταίει κάποιος για την εξαφάνιση τους, στο Grave jibes λενε καθαρα πως ηταν δικη τους η ευθύνη. Οσο για τους μαλάκες που λεει ο Μάστορας εντάξει, πολύ ευθιξία έπεσε. Το παραχέσανε ολοι νομιζω και πρώτος ο Τρουσας, πιστεύω κάτι θα μάθανε κι αυτοι να παίζουν μετα απο τριάντα χρόνια εκτός κι αν είναι ανάπηροι. Συμφωνώ απόλυτα με την άποψη τους περί αδιάφορων δεξιοτεχνών αλλά θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικόι και να μην τα ισοπεδώνουν όλα, είναι τουλάχιστον παρεξηγήσιμα καποια πράγματα που λένε. Προσωπικά θεωρώ πως το άλμπουμ τους ήταν απο τα καλύτερα της φάσης και δεν θα αλλάξω γνώμη τώρα. Αυτά.

The Motorcycle boy είπε...

Δηλαδή τη λογοτεχνία στα μπλογκ την ξεχωρίζεις ανάμεσα σε γέρους οι οποίοι έχουν δικαίωμα έκφρασης και νέους οι οποίοι το κάνουν για φιγούρα; Χαχαχαχα -εντάξει, πλάκα κάνουμε, πάμε παρακάτω.

Οι Kraftwerk μπορεί να είναι του '70 αλλά μην ξεχνάς πότε ακούστηκαν στην Ελλάδα, άσε που οι επιρροές του καθενός δεν διαμορφώνονται όταν δημιουργεί αλλά πιο πριν. Στο προκείμενο, να δεχτώ οτι μουσικώς οι Γερμανοί είναι ΕΞΙΣΟΥ καλοί (αν θες και καλύτεροι λόγω παλαιότητας) αλλά στιχουργικά και ερμηνευτικά οι Περιδέραιο τους ρίχνουν στ΄αυτιά. Ο Νιούμαν ήταν μέγιστος καραγκιόζης -τον θυμάσαι από το Ουργκ;
Δεν σε πιάνω ρε φίλε -τι πας να αποδείξεις; Οτι στις συγκρίσεις που έκανα δεν τίθεται θέμα εφόσον οι ξένοι παίζανε σ΄αυτό το στυλ 4-5 χρόνια πριν από τους δικούς μας ενώ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ αποθεώνεις τα γκρουπ που παίζανε στην Ελλάδα μουσική της προηγούμενης 20ετίας (βλέπε Socrates);

Καλά έκανε ο Κανέλλος και έπαιζε ότι έπαιζε -κάποιοι παίζανε σε σκυλάδικα για να ζήσουν τότε, ο Κανέλλος τουλάχιστον ήταν ντράμερ με αρχίδια (και όχι αρχίδια ντράμερ -να μη λέμε ονόματα). Όντως, ο τραγουδιστής τους ΔΕΝ συγκρίνεται με τους περισσότερους frontmen αγγλικού ή αμερικάνικου γκρουπ της εποχής τους -επειδή ΑΝ είχες δει ποτέ τον Τζαβάρα θα ήξερες οτι συγκρινόταν με Μόρισον στις καλές του και 2-3 άλλους γιγάντιους φρόντμεν (Τζέφρι Λι Πιρς, Κέιβ -τέτοιο επίπεδο). Αλλά μάλλον δεν έτυχε να τον δεις -δικαιολογείσαι λοιπόν.

Εννοείς οτι οι Παρθενογένεσις κάθονταν στη σκηνή και κοιτάζανε τον κόσμο κάτω; Πώς δεν παίζανε; Αν θεωρείς μη παίξιμο το οτι δεν κάνανε σόλα και ψώλα -εντάξει. Ούτε οι Σεξ Πίστολς παίζανε! Δε γαμιέται;

Οι FMQ δεν είχανε προσωπικότητα αλλά οι ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΤΟΥΣ OMD είχαν; Από τι το κρίνεις βρε παιδί μου; Και τελικά, τα μέλη των Παρθενογένεσις που παίζανε σ΄αυτούς μάθανε ως δια μαγείας μέσα σε 1 χρόνο να παίζουν; Τι έγινε;

Οι Σπυριδούλα εκφραστικά ήταν ολίγον μπάζα, μην τρελαθούμε κι εντελώς! Ένα δίσκο βγάλανε της προκοπής τα Νάυλον Ντέφια κι αυτό είχε στίχους γυμνασίου και μουσικό παίξιμο κάργα '70.
Οι Τρύπες χαχαχαχαχα! Πρώτη επιτυχία "Ταξιδιάρα Ψυχή" κόπι πέιστ το ριφ του Damaged Goods των Gang of 4. Λαμπρή πορεία κοπιάροντας το στυλ τραγουδιών που είχαν τα Αρνάκια 5-6 χρόνια πριν απ΄αυτούς! Προφορά του Αγγελάκα -γάμησέ τα! Ξεκωλωνόμασταν στο γέλιο όταν μίλαγε ανάμεσα στα τραγούδια. Τώρα ακούω οτι το έχει ρίξει στο μπαγλαμαδάκι, και στα χάλκινα. Άντε -και Πετρολούκας Χαλκιάς του εύχομαι!

Ο Πορτοκάλογλου είχε όντως προσωπικότητα και έγραψε κάποιους καλούς στίχους και μερικά καλά τραγούδια με τους Φατμέ. Στη συνέχεια βέβαια το έχεσε αλλά τέλος πάντων. Απλώς εγώ είπα πώς όση σχέση έχει ο Πορτοκάλογλου με ροκ άλλη τόση έχω εγώ με αρχιτεκτονική κήπων.

Αντιχαιρετώ.

The Motorcycle boy είπε...

Νικ Καρ (Καργάκος ίσως; χεχεχε),
εγώ θα πω οτι η συνέντευξη στο Plus ήταν η πιο χύμα και άτσαλα επιμελημένη -άρα παρεξηγήσιμη. Ο μόνος που κατηγόρησε στη σύγχρονη ιστορία κάποιον άλλον για την καταστροφή της καριέρας του ήταν ο Αλέφαντος (τον Δούρο), τουτέστιν ΠΡΟΦΑΝΩΣ και δεν θα κάνανε κάτι τέτοιο οι Μέτρο.

Θα σου πω τώρα την προσωπική μου αντίληψη για αυτά που αναφέρεις περί ισοπέδωσης. Αν πρόκειται να χτίσεις, καλά κάνεις και ισοπεδώνεις. Αλλιώς, το να ισοπεδώνεις τριγύρω μονάχα για να φανείς εσύ ο κοντός, καθισμένος στην κριτική σου πολυθρόνα -είναι σκέτη παπαριά.
Σε αυτή τη λογική λοιπόν:
1. Ο Μάστορης δεν γενίκευσε σε τέτοιο βαθμό ώστε να τα ισοπεδώσει όλα (αν και σαν δημιουργός θα δικαιούταν να το κάνει -βλέπε δήλωση Κοστέλο σε σχόλιο του Τρούσα).
2. Ο Φώντας αντιθέτως τους έκανε ένα με το πάτωμα τους Μέτρο αμφισβητώντας τους ακόμα και το δικαίωμα να ξέρουν οι ίδιοι καλύτερα τι εννοούν! Θύμισέ μου τώρα ένα τραγούδι που έγραψε ο Τρούσας.

Η Υπέρβαση γαμάει και άλλοι δίσκοι της εποχής γαμάνε (όπως συμβαίνει με διάφορους δίσκους σε κάθε εποχή άλλωστε). Κι όποιοι φτιάχνουν γαμηστερά καλλιτεχνήματα έχουν το δικαίωμα να λένε την αλήθεια στις συνεντεύξεις τους -νομίζω;

yorgos είπε...

Καλά το κλείνω με 3 επισημάνσεις
1.Kraftwerk το Autobahn δίσκος του μήνα στον ΗΧΟ (το πήρα και έκλαιγα τα χαρτζηλίκια, αλλά γρήγορα το εκτίμησα) όταν ήμουν ακόμα σχολείο ήτοι προ του 78.Στίχοι επίσης δυνατοί.Ειδικά το trans europe express.
2.Οι Socrates παίξανε αυτά που έπρεπε όταν έπρεπε και μπόρεσαν και δημιούργησαν το δικό τους ύφος.Με αποκορύφωμα το on the wings (ριφ με διπλές κιθάρες με δημοτικά στοιχεία, σύνθετοι ελληνικοί ρυθμοί, ήχος σχεδόν μέταλ εν έτει 1973)
3.Ο Κανέλλος ήταν και καλός κιθαρίστας και έπαιζε και τζαζ όχι για βιοπορισμό και όχι σε σκυλάδικο.Δεν τους είχα δει live αλλά έχω το δίσκο και δεν με πείθει ο τραγουδιστής.

The Motorcycle boy είπε...

Καλά λοιπόν.

1. Εντάξει, περί ορέξεως κολοκυθόπιττα -απλά οι στίχοι του Αγγελή είναι μακράν ότι καλύτερο έχει να επιδείξει το ρεύμα του υπερεαλισμού στην Ελλάδα από το '70 και δώθε. Ήταν και λόγος που το συγκρότημα προπηλακιζόταν στις συναυλίες από τους μερακλήδες λεβέντες πάνκηδες και ρόκερς.

2. Συμφωνώ για τους Socrates οι οποίοι μου αρέσουν κιόλας πάρα πολύ. Αλλά είναι ΟΠΩΣ ΤΟ ΛΕΣ. Σαν Persons ήταν σχετικά μπροστά από την εποχή τους (για Ελλάδα τουλάχιστον), το '70 ήταν όντως σύγχρονοι αλλά το '80 ήταν παλιοί και παρωχημένοι. Η μουσική είχε προχωρήσει, οι Socrates όχι. Όχι οτι δεν μου αρέσανε πια το '80 -έτσι; Και Στόουνς άκουγα το '80 (και το '90 και στη συναυλία τους πήγα και γαμάτη ήταν) και Τιμ Μπάκλεϊ άκουγα και BOC ξέρω ΄γω... Αλλά αυτό δεν σήμαινε οτι τους θεωρούσα "καινούργιο πράγμα".

3. Είπα εγώ οτι η τζαζ είναι μουσική για μαλάκες; Το είπε μήπως κανένας από τους Μέτρο Ντικέι; Δε σε πιάνω! Αν δεν έχεις δει λάιβ τους ATC δεν μπορείς να καταλάβεις για τι πράγμα μιλάμε (και το λέω χωρίς την παραμιρκή δόση υπερβολής αυτό). Στο δίσκο, απ΄ότι έμαθα εκ των υστέρων, είχε κλείσει εντελώς η φωνή του Τζαβάρα και τον είχε ο Παπάζογλου με τις πιπεριές για να βγάλει μισή νότα. Ατυχία μεγάλη αλλά για άτομο με φαρυγγίτιδα μια χαρά τα πήγε νομίζω. Μην ξεχνάς οτι εκείνη την εποχή δεν υπήρχε και η πολυτέλεια να κρατήσεις το στούντιο για πολύ καιρό.

Νικ Καρ (οχι Καργάκος) είπε...

Ξαναγράφω (με το αριστερό μόνο το δεξί είναι στον γύψο) γιατί θίξατε ένα ευαίσθητο σημείο, αυτό της παραγωγής. Διαβάζω στην απάντηση του Μάστορα κάτι που αφορά ακριβώς αυτό. Λέει: "σχεδόν όλα τα σχετικά γκρουπ της εποχής έλειπε η εμπειρία και φυσικά ΚΑΝΕΝΑ δεν είχε για παραγωγό τον Lillywhite, τον Newman ή τον Hannett ούτε τριακόσιες ώρες στο Σούπερ Στούντιο. Ποτέ δεν το χρησιμοποίησα σαν δικαιολογία και ποτέ δεν είπα πως οι αντιξοότητες αφορούσαν αποκλειστικά τους Μέτρο." Αυτό είναι μιά μεγάλη αλήθεια την οποία πολύς κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει. Πολλά από τα ξένα γκρούπ εκείνης της εποχής (όπως και σήμερα) φτιάχτηκαν αποκλειστικά χάρη σε όλους αυτούς τους επαγγελματίες. Τι να σου κάνουν οι φουκαράδες οι έλληνες; Να πω και εγώ τώρα την αμαρτία μου και εγώ από τους "μαλάκες" που παίζουνε Στόουνς είμαι και δυστυχώς αναγνωρίζω με λύπη πως σαν συνθέτης μάλλον δεν θα μείνω στην ιστορία . Τέλος πάντων, επιμένω πως έγινε πολύ φασαρία για το τίποτε αλλά επειδή ενστικτωδώς είμαι απέναντι στον κριτικό που κρατάει και το μαχαίρι και το πεπόνι στον καυγά αυτό προτιμάω να πάω από τη μεριά των Μ Ντ κι ας είπανε και καμμιά βλακεία. Γιατί οι άλλες οι γεροντοκόρες λίγες είπανε? Ένα σωρό! (Τελικά ο Τρούσας κάνει τον χαζό σε πολλά από αυτά πού του λεει ή είναι ιδέα μου;) Διαβάζοντας τις δύο μεγάλες απαντήσεις του Κ Μάστορα δε μου φάνηκε και τόσο βλάκας ο άνθρωπος και μιά χαρά ευγενικός ήταν, οπότε θα πάω πάσο και για την ισοπέδωση. Ξέρεις ποιά εταιρία κάνει την επανέκδοση και πότε; Ευχαριστώ.

The Motorcycle boy είπε...

Νικ Καρ (Καραγάτσης; απόγονος του γνωστού;) το θέμα την παραγωγής φοβάμαι οτι είναι άγνωστο πλέον στις μέρες μας και όχι επειδή οι παραγωγοί έγιναν καλύτεροι και έτσι περνάνε απαρατήρητοι.
Θυμάμαι την παραγωγή του Μηλάτου στους Northwind πού είχε ανεβάσει το μπάσο στο θεό και ακουγόταν ο τραγουδιστής πεταμένος στο πηγάδι να τσιρίζει μαζί με τον κιθαρίστα!
Τέλος πάντων η παραγωγή στην Υπέρβαση είναι εξωπραγματική για την εποχή της κι αν είχαν και άλλες λίγες ώρες θα διόρθωναν και τα φάλτσα τους, έτσι είπαν. Επειδή έτυχε ν΄ακούσω το σινγκλάκι το Brand new day σου λέω οτι θα εκπλαγείς -μιλάμε για επίπεδο Simple Minds και βάλε! Τα είπα αυτά για να επισημάνω οτι οι φουκαράδες οι Έλληνες αν είχαν όρεξη κάνανε παπάδες. Από την άλλη βέβαια, αν ακούσεις το σινγκλάκι "Σκιές/ Υπέρβαση" στο καπάκι μετά από τον δίσκο θα δεις πόσο μεγάλη διαφορά μπορεί να κάνει μια (όχι κακή αλλά) μέτρια παραγωγή.

Καλά κάνεις και παίζεις Στόουνς από εμένα που παίζω το πουλί μου χίλιες φορές καλύτερα. Αλλά αν βγεις και μου πεις οτι οι Μέτρο είναι γελοίοι καραγκιόζηδες επειδή δεν γουστάρουν ν΄ακούνε Στόουνς και παίζουν τα δικά τους, ε τότε ρε φίλε -τι να πω κι εγώ; Να μη σε πω μαλάκα;
Ο Φώντας με τρόμαξε επειδή κατάλαβα οτι δεν κάνει τον χαζό -αν δεις τα σχόλιά μου θα το καταλάβεις. Ένιωσα και πολύ άσχημα που τον δούλευα, μαλακία μου, έπρεπε να το καταλάβω και να το κόψω νωρίτερα.

Ο Μάστορης είναι ευγενέστατος άνθρωπος αλλά έχει τις ιδέες του -να μην τις λέει δηλαδή επειδή ενοχλείται ο Τρούσας;

Η Υπέρβαση θα βγάλει το δίσκο τώρα κοντά -πιο πάνω στο ποστ έχω και λίνκ της. Πάτα εκεί που γράφω το όνομά της και θα σε πάει.

Κι εγώ.

The Motorcycle boy είπε...

Η ΕΙΡΚΤΗ εννοώ -η ΕΙΡΚΤΗ θα κυκλοφορήσει την Υπέρβαση.

tzeremes είπε...

Μα τα χίλια καμένα μοτόρια, θέλω κι εγω να τους πω κάτι:
http://tzeremes.wordpress.com/2010/10/18/%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8E%CE%B7%CE%BD-%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE/

b.b. chris είπε...

Φανατικό δεν θα με έλεγα...
http://img715.imageshack.us/img715/4573/antih.jpg

Νταξ,θα μου πεις, μπορώ να με θεωρώ και όμορφο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος πρέπει ν' συγκλονιστεί απ' το γεγονός.

Πλην όμως, κάποιος Κώστας απ' τους Metro Decay με είπε μαλάκα, άσχετα με το τι προσπαθείς να πεις.
Σελίδα 29 κάτω δεξιά, από τα scan σου, στην ερώτηση "στην Αθήνα τότε τι ακούγατε" στην δευτερολογία του.

Αυτό είναι η αυθεντική εκτέλεση του Sweet Home Chicago http://www.youtube.com/watch?v=O8hqGu-leFc
έλα μωρέ και τι να έχουμε παίξει από μουσική οι μαλάκες...
Το έχεις ξανακούσει έτσι? Για να μιλήσουμε για μουσική με μουσικούς όρους και όχι με πολιτικοϊδεολογικούς.

Μου έγραψες 5 μαγαζά που παιζότανε το punk τότενες και σου είπα μόλις ένα [δεν ξέρω να υπήρχε και κανά άλλο, εγώ στα βραχάκια του φάρου έκανα συναυλίες].

Κάτι δεν κολλάει στην ιστορία αδερφέ.
Προσωπική γνώμη?
Όλοι αυτοί οι πουθενάδες πέθαναν μαζί με τα 80's, τις βιντεοταινίες του Δαλιανιδη και τις βάτες της Αλέξις Κάρινγκτον στην Δυναστεία.

Τότε ήταν μια ελπίδα. Τώρα είναι απολύτως τίποτα. Ας μέναν να πολεμήσουν για τα 'ντάξει τους, όπως κάναμε τόσοι άλλοι.
Δεν θα κάνω και ήρωες αυτούς που στην πρώτη σταβή την κάνανε...

The Motorcycle boy είπε...

Τζερεμέ, πήγα, είδα, σχολίασα. Ευχαριστώ για το ποστ-ο-σχόλιο.

Β.Β. εσύ δηλαδή είσαι αυτός που έπαιζε τη δεκαετία του '80 στις πλατείες Deep Purple και Rolling Stones; Καλά -κι εμένα αν μου το έλεγες τότε, πίσω στο '80, μαλάκα θα σε θεωρούσα, τότε ο κόσμος καιγόταν κι εσύ θα μας έπαιζες το Θατησφάξω και το Σπιντπρίκ; Δηλαδή, δεν θα είχες κάτι δικό σου να μας πεις βρε αδερφέ; Αλλά τέλος πάντων, ο Κώστας με τον Στέλιο στο συγκεκριμένο απόσπασμα στο οποίο αναφέρεσαι μιλάμε ΓΙΑ ΕΝΑ ΡΟΚ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΜΟΝΑΧΑ τα συγκεκριμένα κομμάτια να παίζονται. Μην απομονώνεις τη φράση, διάβασε καλύτερα.

Robert Johnson's dead and gone -το θυμάσαι αυτό το τραγούδι; Ωραίο το Σικάγο, ωραίο το Τουίστ, ωραία όλα τα παγωτά της ΔΕΛΤΑ και της Άλτζιντα μη σου πω -αλλά γιατί θες να μου (μας) φορέσεις το μουσικό σου γούστο καλά και σώνει; Εμένα π.χ. μπορεί να μη μ΄αρέσουν όλα αυτά και να μου αρέσει το Σκα σου σου κι ο Τερλέγκας! Μπααα!
Να μιλήσεις για μουσική με μουσικούς όρους όταν έχεις να συναναστραφείς με μουσικούς και κουβεντιάζετε τα δικά σας -τώρα μιλάς με ακροατές! Οι οποίοι χεστήκαμε για βιρτουοζιτέ και άλλα τέτοια -αλλιώς θα ακούγαμε τον "Νίκο Παγκανίνι" που λέγανε και τα ΗΜΙΖ.

Ένα μαγαζί που έπαιζε τα μπλουζ μου έγραψες; Ρε, δε ζούσες εκείνη την εποχή; Αλλά θα μου πεις, έπαιζες στα βραχάκια λοιπόν πρόσεξε:
1. Το Κύτταρο, το Ροντέο κ.λ.π. είχαν ξεσκιστεί στα αφιερώματα στα μπλουζ το ΄80 (εγώ μόνο έχω πάει σε 5-6 από δαύτα κι ας μην ήμουνα φανατικός, φντάσου τι γινόταν!).
2. Δεν θυμάμαι ΚΑΜΙΑ περίπτωση όπου μπλουζίστες ανέβηκαν να παίξουν και τους κατέβασαν με το ζόρι από τη σκηνή.
Όλα αυτά κι ενώ μιλάμε για μια μουσική με πολύ μικρή απήχηση (έχω άδικο;) στο κοινό κι ενώ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ο καινούργιος ήχος κυνηγιόταν ανελέητα! Ναι, όντως κάτι δεν κολλάει στην ιστορία -αυτό λέω κι εγώ.

Η προσωπική σου γνώμη εφόσον χαρακτηρίζει πουθενάδες συτγκροτήματα σαν τους Μέτρο (οι οποίοι ακόμα και σήμερα έχουν μεγάλη απήχηση) και συνδέει το νιου γουέιβ και το ποστ πανκ με τις ταινίες του Δαλιανίδη και τις βάτες της Αλέξις είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας και άρα δεν υπάρχει περίπτωση να τη δω σοβαρά. Απορώ μόνο -πού ήσουνα το '80 ρε αδερφέ; Συνέχεια στα βράχια;

Παρακάτω οι πουθενάδες έγιναν "μια ελπίδα"; Μάλιστα. Θα ξεπεράσω αυτό το Κώστας Πρέκας στυλ "ας μένανε να πολεμήσουν" και θα σου πω πολύ απλά:
Ο Φιλ έπαιζε μουσική μέχρι που πέθανε, ο Ποθουλάκης επίσης μέχρι που σκοτώθηκε, οι ATC είναι μουσικά ενεργοί μέχρι σήμερα εκτός Τζαβάρα ο οποίος αποφάσισε να γυρίσει τον κόσμο κι έφυγε τότε, ο Μπογιατζής είναι μουσικά ενεργός μέχρι σήμερα, ο Πλούτο ήταν μουσικά ενεργός μέχρι να τον τσαταλιάσει η πρέζα και θα μπορούσα να σου αναφέρω ονόματα ως αύριο. Αν αναφέρεσαι στους Μέτρο, θα σου ζητήσω να διαβάσεις τους λόγους που τους οδήγησαν να διαλύσουν το συγκρότημά τους κι ΑΝ σού έχει μείνει λίγη παρατηρητικότητα θα καταλάβεις οτι δεν ήταν θέμα "τρομάξανε από την απαξίωση των ροκάδων και το σκάσαμε". Άλλωστε το λέει ο Μάστορης κανονικά -τι άλλο θέλεις;
Εγώ αδερφούλη έμαθα από μικρός απέξω το No more heroes κι έτσι δεν κάνω κανέναν ήρωα. Εσύ φτιάχνεις ήρωες -μαγκιά σου αλλά μη με μετράς σ΄αυτή τη διαδικασία.
Το να λέω οτι ο Χ είναι μουσική ιδιοφυία ή παίζει καλή μουσική δεν είναι ηρωοποίηση αλλιώς η επανάσταση του '21 θα ξεκίναγε από τον Σολωμό και τον Κάλβο.

Μήτσος ο Σκύλος είπε...

Ρεεε δε πατε καλά. Πιθηκίζανε οι πάνκηδες? Οι μπλουζακηδες τότε για πες μας που τα μάθανε τα μπλούζ? Στο χωριό τους στο δέλτα του Αλιάκμονα? Τουλάχιστον κατι τύποι σαν τους Χωρις τους Μετρο τους Κλοουν τους Αντι κλπ διαλεξανε ένα μουσικό στύλ που τους έδινε τουλάχιστο και κάποια ελευθερία αντί να ξεπατικώνουνε πιστά κάποια φόρμα. Τις ίδιες μαλακίες ακούγαμε και τότε καλά τα λενε τα παιδιά. BB Chris οπως BB King ε? Σιγά ρε ψωνάρα. Να δούμε ποιός θα σε θυμάται μετά από 30 χρόνια και μετά λες για κοντές ψωλές. Άντε σας βαρέθηκα.
Τους Μέτρο τους είχα δει στο Σπόρτιγκ στη Σοφίτα και στο Κύτταρο με τον Γλυνέλλη στο μπάσο. Μέσα σε δυό χρόνια εξελίχτηκαν απίστευτα μονο τσουρουκάδες δεν ήτανε Ακούστηκε ότι ο τραγουδιστής είχε πρόβλημα υγείας γι αυτό χαθήκανε πάντως παίζανε πότε πότε για λίγο καιρό, μετά χαθήκανε τελείως.

The Motorcycle boy είπε...

Μήτσο εντάξει -μέσα είσαι, το ξέρεις. Κι όσοι κυκλοφορούσαν τότε ξέρουν μέσες-άκρες γιατί σταμάτησαν οι Μέτρο, δεν υπάρχει κανένας λόγος να τα λέμε ξανά τώρα. Ούτε οι Μέτρο έχουν (είχαν) να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν, ούτε εσύ, εγώ ή ο άλλος για το τι ακούμε.
Μας σπάγανε τον πούτσο οι σκατόγεροι όταν ήμασταν πιτσιρικάδες, μας σπάγανε τον πούτσο οι Κνίτες, μας σπάγανε τον πούτσο τα γκιράπια, μας σπάγανε τον πούτσο οι παλιοροκάδες,εεεε αρκετά! Δεν είμαστε πια πιτσιρικάδες να αντέχουμε.

yorgos είπε...

Το συνεχίζετε βλέπω :-)
Λοιπόν μεγάλοι άνθρωποι είμαστε, ας δούμε τα πράγματα από απόσταση.Εμένα ήδη ο γιος μου παίζει μέταλ και δεν ανέχεται κουλούς να το παίζουν καλλιτέχνες.Άλλο να παίζεις αυτό που θέλεις και άλλο να κάνεις την ανάγκη φιλοτιμία για να μην πω υπεροψία.
Κατ' αρχήν οι ΚΝιτες εμάς μας τη σπάγανε περισσότερο.Το ίδιο και οι καρεκλάδες που ήταν στα πάνω τους με Saturday Night Fever, Donna Summer κλπ.Η αλήθεια είναι ότι κάτω από τη μόστρα πανκ και new wave καλύφθηκε πολλή σαβούρα.Μια πόζα, μια επιφάνεια.Και καλά από τη μία οι κωλόγεροι, και από την άλλη οι Παρθενογένεσις τα τζόβενα (μήπως και ο Βανάκος, ο ήδη σιτεμένος που τη μια νύχτα έψαχνε στην Κουίντα κουστουμαρισμένος με ασσορτί σύνολο βελούδο κοτλέ πειραϊκής πατραϊκής για κιθαρίστα που να "πιάνει" Socrates, και την επόμενη εμφανίστηκε ως λεοπαρδαλέ πανκ αστροναύτης να γκρεμίσει τους Yes και τους ELP?)
Μην μου πείτε ότι γουστάρατε και R.R.Hearse.Αλλά θα μου πεις άμα κάνεις κατάθεση ψυχής η μουσική και τα όργανα είναι κομφορμισμός και υποκρισία.

The Motorcycle boy είπε...

Γιώργο, μεγάλοι άνθρωποι δεν είμαστε -μεγάλοι απάνθρωποι μπορεί... χεχεχε

Πήγαινα και την κόρη μου στο Ωδείο του Φακανά και ήταν ένας ντράμερ εκεί πέρα, πιτσιρικάς, που έκανε μαθήματα κι όταν του έδωσα Northwind μου είπε "εντάξει, πολύ απλοϊκά παίζουν -εμείς είμαστε πιο τεχνικοί". Το ρεζουμέ είναι οτι τραγούδι του γκρουπ του δεν άκουσα και το κόβω να μην ακούω ποτέ. Γιατί; Επειδή οι βιρτουόζοι ΑΝ καταφέρουν να φτιάξουν κάτι δικό τους είναι συνήθως τόσο άψυχοι και άνευροι (βλέπε Μάλμστιν ή ακόμα και Τζεφ Μπεκ) που σε παίρνει ο ύπνος ακούγοντάς τους.
Η λογική της βιρτουοζιτέ (ή της σούπερ γνώσης), αν τη μεταφέρω στη λογοτεχνία ας πούμε, θα σήμαινε οτι για να γράψει κανείς μυθιστόρημα θα έπρεπε να έχει κάνει πρώτα διδακτορικό στη φιλολογία. Έτσι πάει;

Με τους Κνίτες μια χαρά τα βρήκατε (οι παλιοροκάδες εννοώ) όταν την ανθίστηκαν τη φτιάξη και άρχισαν να φέρνουν Γκίλαν και Άλβιν Λι στα φεστιβάλ τους. Εντάξει, οι καρεκλάδες ήταν γενικώς εχρθρός του ανθρωπίνου είδους οπότε τι να λέμε;

Σαφώς κάτω από το ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ μουσικό ιδίωμα (ή ρεύμα) μπήκε και σαβούρα -θες να πεις δηλαδή ότι κάτω από το πανκ χώθηκαν οι άσχετοι αλλά κάτι Αίολος και Ντάλτον ήταν γαμώ τα γκρουπ επειδή ξέρανε να παίζουν τα σόλα του Ρίτσι; Ή οτι κάτω από το χαρν, χέβι, κλάσσικ ανθίζανε μόνο ταλεντάρες; Μην τρελαθούμε κιόλας! Και παραπέρα ρίξε μια ματιά στην πορεία των "παλαιοροκάδων" και στην πορεία των "ποστ πανκ, νιου γουέιβ". Δεν θα βρεις πολλούς από τη δεύτερη κατηγορία να πουλάνε ροκοσύνη σε χλεχλέδες και γεροντοκόρες παίζοντας "έντεχνο" ή χώνοντας σόλα πίσω από τη Βίσση και τη Βανδή!
Οι Παρθενογένεσις σκέψου τι κάνανε όταν διαλύθηκε το γκρουπ και μετά το ξανακουβεντιάζουμε πόσο για πέταμα ήταν. Ο Βανάκος ήταν καραγκιόζης -κακέκτυπο του Μακ Λάρεν (χωρίς φυσικά την μανατζερίστικη διάνοια του μακαρίτη). Τι θες να μου πεις; Οτι ο Βανάκος χαρακτήριζε το νιου γουέιβ;
Τον R.R. Hearse έχει τύχει ποτέ να τον δεις λάιβ; Δε μιλάω για κάτι βιντεάκια στο γιουτούμπι -μιλάω για κανονικό λάιβ. Αν όχι, άστο το θέμα -δεν διαθέτεις επαρκή πληροφόρηση. Αναρωτιέμαι επειδή αναφέρεις όργανα -ποια όργανα; Ο R.R. ήταν τραγουδιστής!
Υποκρισία είναι το να λες σε ένα παιδί "άντε κάνε 4-5 χρόνια ωδείο και μετά έλα πες μας για τις ανησυχίες σου" -εντάξει; Και δεν υπάρχει τίποτα πιο αντίθετο στο πνεύμα του ροκ από αυτές τις απόψεις (ή τις απόψεις του στυλ "χρειάζομαι εξοπλισμό 1.000.000 για να βγάλω σωστό ήχο") γι΄αυτό λοιπόν οι Πίστολς διέγνωσαν τον θάνατο του ροκ και γι΄αυτό γλέντησαν πάνω στον τάφο του.

Υ.Γ.: Τώρα που το σκέφτομαι κι ο Έλβις έκανε "κατάθεση ψυχής" χωρίς να είναι βιρτουόζος κιθαρίστας, κι ο Τζιν Βίνσεντ το ίδιο και ο Έντι Κόχραν επίσης και ο Τζέρι Λι καραγκιοζιλίκια έκανε στο πιάνο, αν ήταν καλός θα έπαιζε σαν τον Ρικ Γουέικμαν -σωστά; Μήπως να τους πούμε τσουρουκάδες συλλήβδην και να αποφασίσουμε οτι το ροκ το ανακάλυψαν οι Asia και οι Styx με τους Floyd;

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι