Τετάρτη, Μαΐου 28, 2008

10. Κόψιμο κίνησης σε παλιά στέκια

Περίληψη προηγουμένων:

1. Όπου ο ήρωας κατεβαίνει από το αεροπλάνο επιστρέφοντας στην κωλοπόλη του μετά από 20 χρόνια. Τον περιμένει μια παλιά φίλη, η Ρέα και μπόλικος, άσχετος με το θέμα, εκνευρισμός.
2. Δίνονται κάποιες αναγκαίες εξηγήσεις σχετικά με τον Πέτρο, που σαπίζει σε ψυχιατρείο και ο ήρωας ξανασυναντάει την κτηνώδη κίτρινη -μπλε Τενερέ 600.
3. Η Τενερέ πηγαίνει στο συνεργείο και ο ήρωας ανακαλύπτει οτι τον ανακάλυψαν.
4. Μια επίσκεψη στο μπαρ ενός παλιού φίλου, Σπήλιος το όνομα, καταλήγει σε κλωτσοπατινάδα, όπου ο ήρωας τις αρπάζει δεόντως. Σκοπός της επίσκεψης είναι η αναζήτηση πιστολιού.
5. Μετά από άγονη περιπλάνηση (που λένε και οι μορφωμένοι) ο ήρωας βρίσκεται σε δανεικό αυτοκίνητο να παρακολουθεί το σπίτι των γονιών του Πέτρου. Εκεί ακριβώς εμφανίζεται η Έλλη.
6. Μια όμορφη σχέση, διανθισμένη από μπουγέλα και τσαντιές, αναπτύσσεται μεταξύ του ήρωα και της αδερφής του Πέτρου -της Έλλης. Γίνεται και μια αναφορά στον "Καρχαρία" που θέλει να σκοτώσει ο Πέτρος. Μια ακόμα όμορφη ανθρώπινη επαφή με τους θαμώνες κάποιου κωλόμπαρου αφήνει ενθύμιο στον ήρωα, ένα βουλάρικο περίστροφο Άρκους 94.
7. Όπου ο ήρωας συναντάει οτι έχει απομείνει από τον Πέτρο.
8. Δυο φιλικές συνομιλίες -η πρώτη με μπάτσους και η δεύτερη με έναν παλιό φίλο ξεκαθαρίζουν κάποια πράγματα στον ήρωα. Όπως ας πούμε, σχετικά με το ποιος είναι ο Καρχαρίας.
9. Μια εθιμοτυπική επίσκεψη στο σπίτι των γονιών του Πέτρου καταλήγει στην "απαγωγή" της Έλλης.

Έσκυβε πάνω από τον ώμο μου για να πει κάτι που δεν το άκουγα ολόκληρο. Λέξεις έπιανα μόνο, «καταπληκτικά», «απωθημένο», «τρέξε» -ασύνδετες λέξεις, δεν μ’ ένοιαζε καθόλου. Έφτανε μόνο το άρωμα των μαλλιών της που έπεφταν στο αυτί μου γαργαλιστικά. Με νευριάζουν κάτι τέτοια, συνήθως. Όχι τώρα, όχι όσο μου ψιθύριζε τα «καταπληκτικά» και τα τέτοια. Χρειάστηκε να φτάσουμε μέχρι τα Σπάτα για να καταλάβω ότι δεν είχα ιδέα που πηγαίναμε. Χρειάστηκε να το παίξω μυστηριώδης και «βάσει σχεδίου», αλλιώς θα με πέρναγε για ξεμωραμένο που χάθηκε στις λεωφόρους μαγεμένος από κάποια πιτσιρίκα. Έτσι ακριβώς ήταν.

Πήρα τον συντομότερο δρόμο για την παραλιακή –έτρεξα όσο ακριβώς χρειαζόταν για να ξεχάσω ότι την έχω πίσω μου. Κι αυτή σταμάτησε να μιλάει. Βγήκαμε στο ύψος της Βάρκιζας, εκεί αποφάσισα οτι ήθελα να σταματήσουμε τελικά. Μετά την πλαζ σε μια καφετέρια της συφοράς, παράγγειλα ένα τοστ επειδή το στομάχι μου είχε γίνει τοξικός βάλτος. Από πάνω μας βάραιναν τα τελευταία απογευματινά σύννεφα, κάποιο ηλιοβασίλεμα –δεν δώσαμε σημασία. Με το ζόρι μάσησα δυο μπουκιές όσο με κοίταζε πίνοντας μιλκσέικ.
«Που πάμε, θα μου πεις;» αναρωτήθηκε.
«Πάμε να βρούμε το λεχρίτη που μας πούλησε».
Έκανε μια ξεγυρισμένη μπουρμπουλήθρα στην επιφάνεια του μιλκσέικ. Μετά το παράτησε στο πλάι ανόρεχτα.
«Αυτόν που λέγανε οι γονείς μου;»
Κούνησα το κεφάλι.
«Τον ίδιο που έλεγε κι ο Πέτρος».
«Είχε πει ο Πέτρος για κανέναν; Πότε;»
«Δεν θυμάσαι; Τον Καρχαρία».
Χτύπησε το μέτωπό της σε στυλ «πως δεν το κατάλαβα!» Άνοιξε και τα μάτια διάπλατα, σαν θαυμασμός μου φάνηκε αυτό –δεν το έψαξα περισσότερο επειδή έδειχνε όμορφη έτσι. Δεν αναρωτιέσαι μπροστά σε τέτοιες γυναίκες –απλά τις χαζεύεις. Έτσι πάει.
Έσπρωξα το πανιασμένο τοστ κι αυτό κουνήθηκε μέσα στο μεταλλικό πιάτο σα μέδουσα. Αηδίασα. Μετά την κοίταξα με το καλύτερό μου υφάκι –προβαρισμένο χρόνια σε καθρέφτες, ακαταμάχητο ήθελα να πιστεύω. Έσκυψα κιόλας, αριστερός αγκώνας στο τραπέζι, μισό χαμόγελο ασορτί με μισόκλειστα μάτια.
«Θα σου πω κάποια πράγματα ντε φάκτο, δεν τα διαπραγματευόμαστε –εντάξει;»
Έγειρε κι αυτή μπροστά χαμογελαστή. Λες να μην αγόραζε τελικά τη μούρη που της πούλαγα;
«Ακούω», ψιθύρισε.
«Μέχρι το πρωί είχα τους μισούς μπάτσους της πόλης πίσω μου και όταν ξημερώσει θα έρθουν οι άλλοι μισοί να τους κάνουν παρέα. Γι΄αυτό είσαι μαζί μου με το ζόρι –σε απειλώ ας πούμε -μην το ξεχάσεις. Θα πάμε να μαζέψουμε τη Ρέα …»
Εκείνη τη στιγμή στράβωσε, τίναξε νευρικά το κεφάλι στο πλάι, ήμουν προετοιμασμένος. Μάγκωσα το σαγόνι της ανάμεσα στα δυο μου δάχτυλα και την κράτησα να με κοιτάζει φάτσα. Συνέχισα.
«Θα μαζέψουμε τη Ρέα, πράγμα δύσκολο γιατί το σπίτι της παρακολουθείται. Μετά θα κρυφτούμε μέχρι τη μέρα που θα μπουκάρουμε στο τρελάδικο για να πάρουμε τον Πέτρο. Αυτό είναι το σχέδιο».
Τινάχτηκε να ελευθερωθεί από τα δάχτυλά μου –γέλασε, τίγκα ειρωνεία.
«Σιγά το σχέδιο!»
«Έχεις κάποιο καλύτερο;» πήρα να φορτώνω.
«Μπορεί και να έχω».
«Στ΄αρχίδια μου. Κράτα το για τον εαυτό σου –εδώ είναι το δικό μου γήπεδο και η μπάλα τσουλάει κατά πως λέω εγώ».
«Μπα; Και γιατί αυτό αν επιτρέπεται;»
«Γιατί το δικό μου κεφάλι θα πέσει στο τέλος», είπα καθώς σηκωνόμουν αφήνοντας ένα δεκάρικο στο τραπέζι. «Και όχι –δεν επιτρέπεται».

Δίπλα στην Τενερέ με έπιασε από τον καρπό κι αυτό ήταν άβολο επειδή έμεινα με το κλειδί μετέωρο. Μου άρεσε όμως.
«Έχεις πιστόλι …» μουρμούρισε με μεταξωτή φωνή.
«Τι μου λες;» έκανα ψευτοθαυμάζοντας.
«Μην κοροϊδεύεις. Δεν τα γουστάρω τα όπλα και δεν μου αρέσει αυτό που μπορεί να πάθεις χρησιμοποιώντας το».
«Από πού κι ως που;» αναρωτήθηκα.
Με κοίταξε απορημένη.
«Από πού κι ως που η ανησυχία για την πάρτη μου –αυτό εννοώ», τη διαφώτισα.
Έσκυψε το κεφάλι.
«Μη γίνεσαι μαλάκας», είπε.
Δύσκολο. Αλλά θα προσπαθούσα πάντως.
«Τη Ρέα γιατί δεν την πας;» έκανα μια προσπάθεια αλλαγής θέματος.
«Επειδή άφησε να της τον πάρουν», απάντησε με γρανιτένια μάτια.
«Και τι να έκανε δηλαδή;»
«Τι να έκανε; Να τους ξέσκιζε … ξέρω ‘γω; Να το πάλευε τέλος πάντων, όχι να καθίσει σαν κότα …»
«Τα έχεις παρεξηγήσει τα πράγματα, δεν είναι όλα τόσο εύκολα, ξέρεις».
«Δικαιολογίες του κώλου –ευχαριστώ δεν θα πάρω! Τίποτα δεν ήταν εύκολο –ποτέ. Ειδικά όταν κοιτάζουμε να μη χαλάσουμε τη ζωούλα μας».
Καβάλησα την Τενερέ, γύρισα το κλειδί, έβαλα μπρος με την πρώτη.
«Ανέβα πιτσιρίκα. Κι όταν χρειαστούμε κριτή με ανασηκωμένο δάχτυλο θα σε ειδοποιήσουμε –μείνε ήσυχη».
Ένα χαστούκι έσκασε πάνω στο αυτί μου –κουφάθηκα προσωρινά.
«Κόψε τις μαλακίες», προειδοποίησα χωρίς να γυρίσω.
Ένα δεύτερο χαστούκι έσκασε στο ίδιο ακριβώς σημείο –άκουσα τις καμπάνες της Μητρόπολης να χτυπάνε συγχρονισμένα. Γύρισα να τη δω.
«Αυτό ήταν για προηγουμένως, στο σπίτι των γονιών μου», είπε απλά.
Βγήκα στο δρόμο φουντωμένος με το αυτί κόκκινο –η πιτσιρίκα ήταν μεγαλύτερος μπελάς απ΄ότι φανταζόμουν τελικά.

Ο Καρχαρίας είχε ένα στέκι κατά Ηλιούπολη μεριά, μια τελειωμένη καφετέρια που έπαιζε βίντεο χέβι μέταλ όσο θυμόμουν. Ήταν και κοντά στο σπίτι του –πήγαινα στοίχημα ότι ακόμα στο ίδιο στέκι θα τραβιόταν κι ακόμα την ίδια βαβούρα θα δείχνανε στην κρεμασμένη οθόνη.
Μας πήρε λιγότερο από μισή ώρα να φτάσουμε στην καφετέρια, η Έλλη καθόταν πίσω μου ξύλινη σαν ινδιάνικο τοτέμ. Έξω από το μαγαζί ήταν παρκαρισμένα ένας σκασμός σπορ αυτοκίνητα, από μέσα ακουγόταν απροσδιόριστος θόρυβος. Κόσμος καθόταν σε τραπεζάκια, μέσα κι έξω –αδύνατο να τσεκάρω αν υπήρχαν μπάτσοι στα πέριξ. Μπήκα αμίλητος, εκείνη με ακολούθησε.
Η γιγαντοοθόνη έδειχνε κάτι ανορεξικές να τραμπαλίζουν τα κόκαλά τους –όλο αυτό λεγόταν επίδειξη μόδας. Η μουσική ήταν του στυλ «επαναλαμβανόμενο τέμπο προς εμπέδωση», κάποιος μαντράχαλος τσίριζε πίσω από τα ντεκ σε άσχετες φάσεις. Κωλοχανείο είχε γίνει το μαγαζί. Πλησίασα έναν μπάρμαν άρτι λαδωμένο από το τοπικό γυμναστήριο.
«Να σε ρωτήσω κάτι; Είδες πουθενά τον Αντώνη; Τον Καρχαρία».
Ο μπάρμαν με κοίταξε άψυχα.
«Ποιος είναι αυτός;» ρώτησε με τη σειρά του.
Φόρτωσα γιατί σ΄αυτή τη χώρα, αν έβρισκες άνθρωπο που να μην απαντάει στην ερώτηση με ερώτηση θα έπρεπε να του στήσεις ανδριάντα.
«Ποιος κάνει κουμάντο στο μαγαζί;» το πήρα διαφορετικά μπας και βγει άκρη.
Σήκωσε τον αγκώνα και έδειξε στην απέναντι πλευρά της μπάρας –ένας άπλυτος καθόταν εκεί πίνοντας, σε πλήρη παραφωνία με τους υπόλοιπους πελάτες. Έπρεπε να το είχα καταλάβει.
Πήγα προς το μέρος του με την Έλλη κολαούζο.
«Γεια σου», υποστήριξα.
«Γεια σου και σένα», έκανε ο άπλυτος. «Θέλεις κάτι;»
«Ψάχνω τον Αντώνη τον Καρχαρία. Ερχόμασταν εδώ από παλιά …»
«Και;»
«Και έλειπα στο εξωτερικό. Τώρα που γύρισα, είπα να τον ξαναβρώ».
«Καλά έκανες», με καθησύχασε ο τύπος.
Μου ήρθε να του κοπανήσω το κεφάλι στον πάγκο αλλά λυπήθηκα τη ρουστίκ επένδυση.
«Καλά έκανα, αλλά αν δεν μου πεις που βόσκει, δεν θα τον ξαναβρώ. Τι λες κι εσύ;»
Κούνησε το κεφάλι του. Συμφώνησε. Αλλά μέχρι εκεί.
Κοιταζόμασταν λοιπόν αμίλητοι και σκοπεύαμε να το κάνουμε για την υπόλοιπη δεκαετία –αλλά δεν είχαμε υπολογίσει την Έλλη. Η οποία πλεύρισε τον τύπο από την άλλη πλευρά και έσκυψε δίπλα στο μάγουλό του.
«Δεν άκουσες ρε γαμημένε τι σε ρώτησε ο φίλος μου; Που είναι ο Αντώνης σε ρώτησε –απάντα να τελειώνουμε».
Ο άπλυτος θα χαμογέλαγε απαξιωτικά, μπορεί και να της έριχνε καμιά ροχάλα, αν δεν ήταν έμπειρος στις παλιοκαταστάσεις. Προτίμησε λοιπόν να το παίξει επιφυλακτικός.
«Και γιατί να του απαντήσω μωρό μου; Δώσμου έναν λόγο της προκοπής».
Η Έλλη τεντώθηκε σα γάτα, δείχνοντας το φούσκωμα στο εσωτερικό του δερμάτινου, αεροπορικού τύπου, μπουφάν μου.
«Επειδή εκεί μέσα έχει ένα κουμπούρι και θα τα γαμήσει όλα αν δεν πάρει κάποια καλή απάντηση. Συνεννοηθήκαμε;»
Ο άλλος κοίταξε εκεί που του έδειχνε η Έλλη. Μετά κοίταξε εμένα.
«Δίκιο έχει», είπα απολογητικά. Δεν ήξερα τι άλλο να πω.
«Έχει καιρό να περάσει από δω ο Αντώνης. Αλλά μένει ακόμα στο ίδιο σπίτι … ξέρεις;»
Τον χτύπησα φιλικά στην πλάτη.
«Είσαι και πρώτος αγόρι μου», χαμογέλασα.
«Και ο πρώτος χαφιές», έφτυσε η Έλλη όσο ξεκόλλαγε από το πλάι του.
Κινηθήκαμε αργά προς την έξοδο. Στα δέκα βήματα γύρισα απότομα και τον είδα να κάνει νοήματα, δείχνοντάς μας. Κάτι πούστηδες σηκώθηκαν από τα τραπέζια τους.
Πάγωσα βλέποντάς τους –«πάει τον ήπιαμε τώρα», μουρμούρισα.
«Τι έγινε;» με σκούντηξε η Έλλη.
«Θα μας την πέσουν», είπα.
«Μη δίνεις σημασία», γέλασε.
Την πίστεψα –δεν είχα και τίποτα καλύτερο να κάνω.

Ανεβήκαμε στην Τενερέ όσο οι άλλοι χώνονταν σε ένα αυτοκίνητο, τριάντα μέτρα πίσω μας. Ξεκινήσαμε –κομβόι.
«Κατά που πέφτει το σπίτι του;» ρώτησε η Έλλη.
«Δυο χιλιόμετρα πιο κάτω», είπα.
«Δεν μας παίρνει να πάμε τώρα. Θα μας την έχουν στημένη», αποφάσισε η Έλλη.
Φόρτωσα.
«Εγώ λέω τι μας παίρνει και τι όχι. Ξηγηθήκαμε;»
Γέλασε.
«Εντάξει, κάνε παιχνίδι Αρχηγέ Κουίνμπι», κορόιδεψε.
«Δεν μας παίρνει να πάμε τώρα. Θα μας την έχουν στημένη», ανακοίνωσα με έμφαση.
«Λες;» αναρωτήθηκε όλο φυσικότητα.
«Λέω», απάντησα.
«Ε, αν έτσι νομίζεις –να μην πάμε», είπε.
«Δεν θα πάμε», αποφάνθηκα.
Και μετά ξεκίνησα καρφωτός για το σπίτι του Αντώνη.

Το αυτοκίνητο με τα παιδιά της καφετέριας φρέναρε όταν μπήκαμε στον δρόμο του Αντώνη, έστριψε στο πρώτο στενό κι εξαφανίστηκε. Δεν μου πήρε πολύ ώρα να καταλάβω το γιατί. Ένα ασφαλίτικο αμάξι απέναντι από την αυλόπορτα του Καρχαρία, απηύδησα –«κοίτα να δεις ρε πούστη μου που πάνε τα λεφτά των φορολογουμένων!»
Έκοψα να μην τους αλαφιάσω, άφησα την Τενερέ να τσουλάει αρχοντικά στο δρομάκι –με είδαν. Κοίταξα κλεφτά από το κράνος, δεν είχαν πρόθεση να βγουν από το αμάξι –καλό ήταν αυτό. Σταμάτησα έξω από την αυλόπορτα χωρίς να σβήσω τη μηχανή και κόρναρα δαιμονισμένα. Η Έλλη πίσω μου σφίχτηκε –ένα κουβάρι νεύρα. Συνέχισα να κορνάρω, έβγαλα το κράνος, κοίταξα τους ασφαλίτες πριν το δώσω στην Έλλη να το κρατάει.
«Ρε πούστη Καρχαρία, βγες έξω!» ούρλιαξα.
Οι μπάτσοι πέτρωσαν για να πηγαίνουν ασορτί με την ησυχία που ακολούθησε το ουρλιαχτό μου. Περίμενα –τίποτα δεν έγινε.
«Βγες ρε καργιόλη, μη μπω εγώ μέσα!» συνέχισα στην ίδια ένταση.
Ένα φως έσβησε στο παράθυρο που έβλεπε προς το δρόμο, είδα τη σκιά του να χάνεται μέσα στο σπίτι. Χέστης.
Έβγαλα το Άρκους, σημάδεψα το σκοτεινό παράθυρο, πυροβόλησα –ένα τζάμι σωριάστηκε σε κοφτερά κομμάτια. Κοίταξα το Άρκους απορημένος –σκέτο κανόνι το γαμήδι! Βουλωμένα αυτιά επίσης, καμένο μπαρούτι στον αέρα. Στράφηκα προς τους μπάτσους, είχαν λουφάξει προσπαθώντας να βρουν την κατάλληλη στιγμή για να πεταχτούν έξω από το αυτοκίνητο. Τους σημάδεψα στα ίσα –έγινε χαμός εκεί πέρα καθώς βούταγαν ανάμεσα στα καθίσματα.
Χαμογέλασα για έναν αιώνα δευτερολέπτων.

Μετά έβαλα το Άρκους στην τσέπη, ξεκίνησα κατά πάνω τους λες και πήγαινα να τους διεμβολίσω. Σήκωσαν τα κεφάλια, με είδαν, ψάχτηκαν -να βγάλουν όπλα ή να εγκαταλείψουν το πλοίο; Ιδρώτας στα βλέφαρά τους, μπορούσα να τον μυρίσω.
Πριν πέσω πάνω στο αμάξι, έκοψα απότομα αριστερά, βούτηξα το κράνος από την Έλλη και το έσκασα με δύναμη στο παρμπρίζ. Έκανε πολύ φασαρία αλλά καθόλου ζημιά –οι μπάτσοι τσίριξαν κάπως.
Ενώ χανόμουν στο βάθος του δρόμου, αναζητώντας μια διακριτική λεωφόρο να με καταπιεί. Κοίταζα στους καθρέφτες, κανένας δεν με ακολουθούσε –αλλά έτρεχα να το σιγουρέψω. Γιατί από δω και πέρα παίζαμε με τα χαρτιά στο τραπέζι –κομμένες οι μαλακίες, αν με πετύχαιναν θα πυροβολούσαν πρώτα και θα ρωτούσαν πολύ αργότερα.
Η Έλλη άγγιξε τον ώμο μου –έκοψα πιάνοντας δεξιά λωρίδα.
«Γιατί όλα αυτά;» ρώτησε.
Κοκάλωσα την Τενερέ δίπλα στο πεζοδρόμιο, ένιωσα τα στήθη της να τρυπάνε την πλάτη μου. Γύρισα, την κοίταξα.
«Τρεις είναι οι λόγοι», ενημέρωσα. «Πρώτον –επειδή θέλω να τρέμει ο καργιόλης μέχρι να έρθει η ώρα που θα ψοφήσει, δεύτερον –γιατί ο Πέτρος πρέπει να τον καθαρίσει, το δικαιούται, και τρίτον …»
«Τρίτον;»
«Τρίτον … γενικά», μουρμούρισα. Πάντα μας άρεσε να παραθέτουμε τρεις λόγους για κάθε πράξη μας, αλλά ποτέ δεν είχαμε πάνω από δύο δικαιολογίες. Στο νούμερο τρία καθόταν το «γενικά», έτσι για επισημότητα να πούμε.
Κοίταξα την Έλλη.
«Έχεις ακόμα χρόνο να κατέβεις. Κανένας μπάτσος δεν θα ορκιστεί ότι ήσουν μαζί μου πριν από λίγο και κανένας δεν θα σε θεωρήσει συνένοχη».
«Σωστή η άποψη –λάθος το συμπέρασμα», είπε η Έλλη.
«Για ρίχτα», μουρμούρισα.
«Τρεις οι λόγοι. Πρώτον –δεν είμαι συνένοχη, καλά το είπες. Είμαι όμως ένοχη. Δεύτερον –δεν σκοπεύω να αφήσω τον αδερφό μου στα χέρια σου, μόνο του. Και τρίτον …»
«Γενικά;» χαμογέλασα.
Έσκυψε και με φίλησε στο σκάσιμο του χαμόγελου –στην άκρη των χειλιών μου.
«Τι ‘γενικά’ ρε βλάκα; Ειδικά –ειδικότατα!»
Μου άρεσε ο τρόπος που εξειδίκευε το όλο θέμα, αλλά φρόντισα να μην το δείξω. Δεν ξέρω αν τα κατάφερα –πάντως ξεκίνησα πάλι φουριόζος γιατί η νύχτα δεν θα μας περίμενε για πάντα.
Πίσω μου σφιγγόταν η συγκεκριμένη Έλλη κι αυτό -όσο να πεις, σου δίνει έξτρα σιγουριά. Μυριζόμουν ότι ήμασταν στο σωστό δρόμο για «σύσταση συμμορίας» κι αν τα καταφέρναμε θα υπήρχε μια ελπίδα στο εκατομμύριο να ξεφύγουμε από την κόλαση. Όχι όλοι. Μόνο οι απελπισμένοι –αλλά δεν με χάλαγε ιδιαίτερα αυτή προοπτική.
Έτσι με βόλευε να πιστεύω.

(συνεχίζεται εάν και εφόσον...)

57 γκολ αυτοί, σέντρα εμείς.:

ell είπε...

Πολύ πολύ ωραία το πηγαίνεις.
Οι περιγραφές σου τέλειες. Κ αυτές με την Έλλη.

Απλά το χαστούκι λίγο με χάλασε (το 1ο τουλάχιστον). Μην την κάνεις Μαριάννα ρε.

Τρελαίνομαι με τις λεπρομέρειες που δίνεις!!! στις περιγραφές κυρίως με τον ήρωα κ την Έλλη.

Πάντως τα παίζει όλα για όλα ε; δεν τον νοιάζει καθόλου να πυροβολήσει τη στιγμή που είναι οι ασφαλίτες έξω από το σπίτι του καρχαρία. Θα μου πεις αφού ήδη είναι σταμπαρισμένος, αλλά γιατί να ξέρουν τις κινήσεις του; θα μπορούσε απλά να έχει έρθει από το εξωτερικό χωρίς να ψάχνει για ξεκαθαρίσματα (έτσι να νομίζουν αυτοί)
Αλλά είπαμε δεν τον νοιάζει κ δεν τον ένοιαζε να τελειώνει με τον εαυτό του από πολύ πιο πριν

Γαμάτοι διάλογοι, γαμάτες περιγραφές αλλά κάποια κομμάτια μου άρεσαν περισσοτερο απ' όλα

The Motorcycle boy είπε...

Τι να κάνω ρε φιλενάδα, αφού αντιδρά κάπως βίαια αυτή όταν τη λένε "πιτσιρίκα"! Τι εναλλακτικές έχω επάνω σε κινούμενη μοτοσυκλέτα; Να τη βάλω να του κόψει κανένα αυτί με τα δόντια της; Χεχεχε.

Όχι, Μαριάνα δεν πρόκειται να γίνει, εκείνη ήταν παραιτημένη που βρήκε την ευκαιρία να αρπάξει τη ζωή από τ΄αρχίδια και την άρπαξε.
Η Έλλη είναι σε κάποιο ξεκίνημα (και λόγω ηλικίας), έχει ακόμα αρχές να υπερασπιστεί, δεν είναι απελπισμένη.

Το θέμα δεν είναι οτι δεν τον νοιάζει -αλλά οτι δεν υπάρχει τίποτα να κάνει για να σωθεί, άρα, δεν έχει την πολυτέλεια των επιλογών. Απλά προσπαθεί να βγάλει έξω τον φίλο του πριν τον καθαρίσουν, σε μια πόλη που (όπως θα δεις και παρακάτω) τον παρακολουθεί ολοκληρωτικά. Κι αυτός αντιδρά σπασμωδικά -πως αλλιώς θα μπορούσε;

Λογικό είναι να σου αρέσουν άλλα κόμμάτια περισσότερο και άλλα λιγότερο (ή και καθόλου). Όμως όλα πρέπει να μπουν για να έχει κάποια υπόσταση η ιστορία.

ell είπε...

Σαφώς, για το τελευταίο που λες.
Αλλά πρόσεξε δεν είπα ότι άλλα μου αρέσουν λιγότερο ή καθόλου.
Κάποιες συνέχες απλά δεν έχουν ούτε ένα κομμάτι που να μην λέει! Ούτε τελεία που να μην είναι τέλεια βαλμένη. Να το ξεκαθαρίσουμε αυτό. Γραφεται τόσο τέλεια που με κάνει να αναρωτιέμαι αν είναι θέμα εμπνευσης κ μόνο...

Απλά κάποια κομμάτια με την Έλλη κ τον ήρωα είναι πολύ όμορφα κ σε κάνουνε να κολλάς γιατί έχει ωραίες λεπτομέρειες κ όχι τετριμμένες μαλακίες

Υ.Γ. "Η Έλλη είναι σε κάποιο ξεκίνημα (και λόγω ηλικίας)..."
Τι ηλικία έχει αυτή κ τι ηλικία αυτός;

The Motorcycle boy είπε...

Ναι βρε, φυσικά είναι όλα αυτά -και είναι ο λόγος που μου αρέσει να ποστάρω τις ιστορίες σε συνέχειες περισσότερο από το να τις έχω γραμμένες σε βιβλίο ας πούμε. Γιατί φαίνεται η όποια δυναμική του κάθε κομματιού.

Η Έλλη είναι η μικρή αδερφή του Πέτρου, πήγαινε δημοτικό όταν αυτοί οι δύο ήταν 20ρηδες. Τώρα που είναι 40ρηδες, η Έλλη είναι 27 πάνω -κάτω.

Δεν είναι θέμα έμπνευσης μόνο, το έχω ξεκαθαρίσει από την αρχή αυτό. Είναι και θέμα αντιγραφής εικόνων από βιβλία του Νικολαϊδη.

ell είπε...

Καλά, καλά πάλι τα ίδια θα λέμε; Δεν εννοούσα αυτό για την έμπευση, έπρεπε να το πω αλλιώς.

Αλλά δε γουστάρω να σου κάνω άλλα κοπλιμέντα γιατί μου την έχεις σπάσει σε κάποια θέματα.
Όπως με το θέμα εμφάνισης(40άρες), το θέμα του τι φοράει ο άλλος κλπ.

The Motorcycle boy είπε...

Δηλαδή, το οτι σου τη σπάω -δεν είναι κοπλιμέντο; Χεχεχε.

Υ.Γ.: Υπάρχει η "πολιτική ορθότητα" και η παρουσίαση των εμμονών του καθενός. Θεωρώ πιο ενδιαφέρον το δεύτερο.

ell είπε...

Εμένα πάντως οι εμμονές ΣΟΥ δε μου φαινονται καθόλου ενδιαφέρουσες.

Τις βρίσκω πολύ πολύ συνηθισμένες

Κ μη μου λες ότι όσοι άντρες δεν τις έχουν είναι κ καλά από πολιτική ορθότητα.

μη μου τα γαμάς όλα κ συ, στο τσακ είμαι να γίνω λεσβία

The Motorcycle boy είπε...

Αν δεν ήταν συνηθισμένες, δεν θα λέγονταν εμμονές ρε φιλενάδα! Θα λέγονταν έμπνευση!

Εγώ δεν λέω τίποτα για τους υπόλοιπους άντρες γενικά (τι είμαι δηλαδή; κυβερνητικός τους εκρπόσωπος;) -λέω για τις επιλογές που διακρίνω εγώ και για μένα.

Πάντως αν γίνεις λεσβία -όπως λέει και ο ήρωας της ιστορίας "μπορώ να κάθομαι κάπου κοντά για να βλέπω;" Χμμ, δηλαδή, δεν το λέει ακόμα, στην επόμενη συνέχεια θα το πει, αλλά τέλος πάντων.

ell είπε...

Μα, πόσο προβλέψιμοι είναι όλοι.

Είδα κ γω σοβαρό μπλογκ κ μπήκα... :Ρ
τώρα εξηγείται γιατί δεν βλέπω γυναίκες συχνα εδώ

Αλλά αφου θες να το χέσουμε το θέμα. Όκει, αν μου προκύψει θα σου πω αλλά πώς είσαι τόσο σίγουρος ότι θα θες, μπορεί να είμαι 40άρα με πεσμένο βυζί κ χάλια σώμα κ τα γούστα μου στις γυναίκες να είναι τρελά.
Άσε που όπως λένε για να πάρεις πρέπει να δώσεις κιολάς, οπότε τσάμπα μάτι δεν παίζει. νόμος προσφοράς κ ζήτησης

The Motorcycle boy είπε...

Με ευχαριστεί αφάνταστα να είμαι προβλέψιμος και "όπως όλοι"! Γιατί κάτι απρόβλεπτοι που είχαμε μας τελείωσαν, ο ένας έγινε εξέκιουτιβ μάνατζερ και τον άλλον τον δέσανε κατά Δαφνί μεριά.

Τώρα, αυτό το σοβαρό, που το είδες στο μπλογκ μου; Επειδή δε βάζω ανέκδοτα να πούμε; Δεν βάζω, αλλά είμαι -έτσι πάει.

Γυναίκες, που να τις δεις; Δεν κυκλοφορεί ψυχή εδώ μέσα, μόνο κάτι χουλιγκάνια του Θρύλου έρχονται και τίποτα περίεργοι φαλλοκράτες με αδιευκρίνιστες διαθέσεις.

Θέλω εγώ να το χέσουμε το θέμα; Θα θέλω, δεν μπορεί ... κάτι παραπάνω θα ξέρεις εσύ!
Αν λοιπόν σου προκύψει η σχερική κατάσταση και δεν μου αρέσει το θέαμα κι από πάνω μου ζητάς και εφαρμογή του νόμου προσφοράς -ζήτησης, θα την κοπανήσω. Μαλάκας είμαι να πληρώνω για κάτι που δεν θέλω να αγοράσω;

ell είπε...

Ρε Motorcycle Boy Συνεχίζω την πλάκα σου αλλά μάλλον δεν το καταλαβαίνεις. Διακρίνω επιθετικότητα

γαμώτο εγώ γελάω κ συ τα παίρνεις;
κ δεν έχω κ χρόνο

έλα μην το λες, (για το μαλάκας) ξέρεις πόσους γνωρίζω που νομίζουν ότι δεν είναι... κ μετά λένε "ρε την πουτάνα..." που τους πιάσανε κορόιδα

O ατέρμονος πόλεμος των φύλλων :)))

ell είπε...

Ανώνυμε τι λες;

Σε ποιον απ' αυτούς που λέει ο Mc Boy ανήκεις; "Δεν κυκλοφορεί ψυχή εδώ μέσα, μόνο κάτι χουλιγκάνια του Θρύλου έρχονται και τίποτα περίεργοι φαλλοκράτες με αδιευκρίνιστες διαθέσεις."

Υ.Γ. εγώ βλέπω πολλούς να κυκλοφορούν (από τότε που μου έμαθες κ το σηματάκι με την υδρόγειο...)
γνωρίζεις μήπως έναν τύπο που μπαίνει από Γαλλία; Θα με ενδιέφερε ένα τέτοιο κονέ

The Motorcycle boy είπε...

Να σε βράσω! Γιατί νομίζεις οτι παίρνω κάτι από όλα αυτά στα σοβαρά; Σου έχω δώσει την εντύπωση σοβαρού ατόμου;
Πάντως, μην αγχώνεσαι -όταν τα πάρω πραγματικά θα το καταλάβεις, δεν έχεις δει τίποτα τέτοιο ακόμα, άκου που σου λέω.

Το "μαλάκας" το εννοώ από πλευράς οικονομικής ανάλυσης -γενικότερα, χαίρομαι να πιάνομαι κορόιδο, έχω μια συλλογή από τέτοιες ιστορίες τις οποίες με ευχαριστεί να διηγούμαι.
Εγώ ρε γαμώτο δεν πολεμάω με κανένα φύλο (εκτός από τα μαρουλόφυλλα στα γιουβαρλάκια). Είμαι, ας πούμε, φιλικός με όλα τα φύλα -προτιμάω να διοχετεύω την εχθρότητά μου σε ανθρώπους.

Ο Ανώνυμος είναι όλα αυτά που γράφω (εντάξει, δεν είναι χουλιγκάνι του Θρύλου καθότι βάζελος νομίζω) και πολύ περισσότερα. Και χειρότερα.

Από Γαλλία μπαίνει συνήθως η Κάρλα Μπρούνι, αλλά απορώ για ποιον λόγο το κάνει!
Τέλος πάντων, όχι δεν τον ξέρω αυτόν που μπαίνει από Γαλλία, αν δει το σχόλιό σου ας ρίξει κάποιο σημάδι.

ell είπε...

Ε, τι να κάνω από τότε που τα πήρες κ μου είπες να φύγω, μου χει μείνει μια φοβία :Ρ
Κ προσπαθω να είμαι υπάκουη κ καλή

"Πάντως, μην αγχώνεσαι -όταν τα πάρω πραγματικά θα το καταλάβεις, δεν έχεις δει τίποτα τέτοιο ακόμα, άκου που σου λέω."

Κι ούτε γουστάρω να δω! Γιατί σε έχω ψηλά στην εκτίμησή μου κ πάντα πρόσεχα τα λόγια μου πολύ, το οποίο βέβαια είναι κουραστικό, οπότε ίσως καλύτερα έτσι...

Κ γω φιλική σε όλα τα φύλά είμαι αλλά όσο είναι κ οι άλλοι όταν ακούω λοιπόν πραγμ. του στιλ (σαν τον συνάδελφο εδώ) ότι μέχρι κάποια ηλικία λένε οι γυναίκες, ανταποδίδω... όταν "χαλάσω" θα πηγαίνω με άντρες σαν κ σένα

οπότε όταν πετάς τέτοια γίνεται κ η ανάλογη πλάκα. Δε σε καταλαβα όμως, νόμιζα ότι τα πήρες σόρρυ κ λόγω δουλειάς είμαι λίγο σφιγμ.

Η αλήθεια είναι ότι, ό,τι μαλακίες κ ν' ακουσω περνάω καλά με τους άντρες, απλά μ' αρέσει όταν είναι λίγο χαζούληδες μερικές φορές κ καλός στοχος για να τους τρελάνεις, γιατί όπως κ να χει ξέρεις τι γουστάρουν κ πώς λειτουργούν σε αντίθεση με τις γυναίκες που πότε δεν μπορείς να καταλάβεις τι τρέχει στο κεφάλι τους, ακόμα κ γω που είμαι γυναίκα.

Τελικά τον ανώνυμο δεν τον ξέρεις καθόλου καλά αφού ούτε την ομάδα του δεν ξέρεις. Άσε που τον χαντακώνεις μ' αυτά που λες...
όλο κάτι άσωτοι κ ρεμάλια συχνάζουν εδώ ε;

Αυτό για τη Γαλλία, επίσης κάνω πλάκα.

Ανώνυμε, χάθηκες... αλλά αν είναι να είσαι κωλόπαιδο καλύτερα να μην έχουμε κ πολλά πολλά

The Motorcycle boy είπε...

Ρε φιλενάδα, τότε τα πήρα γιατί ερμήνευες όπως ήθελες αυτά που έλεγα και έδειχνες να ξέρεις τις προθέσεις μου, πίσω από τα σχόλιά μου, καλύτερα από μένα. Άρα με θεωρούσες ψεύτη. Ε, αυτό είχα πει -αφού με θεωρείς τέτοιο άτομο δεν έχεις καμιά δουλειά εδώ μέσα. Κάπως έτσι τέλος πάντων.

Δεν θέλω να προσέχεις τα λόγια σου, δεν έχω κανένα πρόβλημα να μου κάνεις πλάκα, να με κοροϊδέψεις, να με βρίσεις, να ειρωνευτείς τις απόψεις μου -οτιδήποτε. Απλά δεν ανέχομαι κανέναν να ερμηνεύει αυτά που λέω και να θεωρεί οτι ξέρει καλύτερα ΑΥΤΟΣ, τι λέω, παρά εγώ που τα λέω! Δέχομαι οτι μου λες, ρωτάω αν κάτι δεν το καταλαβαίνω και πάνω σ΄αυτά συζητάω. Θέλω κι ο άλλος εδώ μέσα να κάνει το ίδιο.

Και περί εκτίμησης -μην με έχεις πολύ ψηλά, θα απογοητευτείς.

Παρακάτω, εννοείς οτι υπάρχουν γυναίκες που λένε "τώρα είμαι γκραν σουξέ, όταν χαλάσω, κάτι μπορεί να γίνει μεταξύ μας"; Ενδιαφέρον!

Αυτά για τους άντρες και τις γυναίκες που λες παρακάτω ... δεν ξέρω ... δεν είμαι ο ειδικότερος να μιλήσω σχετικά.

Κανέναν δεν ξέρω πολύ καλά, ούτε τον εαυτό μου -πόσο μάλλον κάποιον Ανώνυμο! Αλλά, δε νομίζω οτι τον χαντακώνω και πολύ -αντέχει κι άλλα!

Πλάκα-πλάκα για τη Γαλλία, αλλά δεν τσίμπησε το γαλλάκι -οπότε ... την πατήσαμε ολίγο τι, χεχε.

ell είπε...

Για το 1ο που λες εννοείται. Δε φαινεται ότι κάνω πλάκα;

Ρε Motorcycle Boy είδες όμως που τώρα εσύ παρερμηνεύεις αυτά που λέω.

"Κ γω φιλική σε όλα τα φύλά είμαι αλλά όσο είναι κ οι άλλοι όταν ακούω λοιπόν πραγμ. του στιλ (σαν τον συνάδελφο εδώ) ότι μέχρι κάποια ηλικία λένε οι γυναίκες, ανταποδίδω... όταν "χαλάσω" θα πηγαίνω με άντρες σαν κ σένα"

Αντε πάλι επεξηγήσεις. Εννοώ ότι όταν κάποιος είναι μαλάκας θα του απαντησω με τον ίδιο προσβλητικό τρόπο. Κ ρωτάς "...εννοείς οτι υπάρχουν γυναίκες που λένε "τώρα είμαι γκραν σουξέ, όταν χαλάσω, κάτι μπορεί να γίνει μεταξύ μας"; Ενδιαφέρον!"

Αφού υπάρχουν μαλακες που σκεφτονται έτσι, εμένα ρωτάς. Αυτός σου είπα ότι θεωρεί ότι οι γυναίκες λένε μεχρί κάποια ηλικία, αφού λοιπόν είναι τόσο μαλακας... τι περιμένεις να του πω

Δλδ πώς περιμένεις να αντιδράω σε μαλακισμένα στερεότυπα΄;;;;

Μήπως έπρεπε να δεχτώ το πρήξιμο που μου έκανε;; εγώ δεν τον εκρινα αυτός μου έλεγε (κ σου το χω ξαναπει) μαλακίες... τι μήπως να κλάψω ή να μαλώσω μαζί του;

δλδ επικοινωνία καμία. Κυρίως πλάκα έκανα. Σου έδωσα το μαλακισμένο στερεότυπο που έχουν κάποιοι άντρες κ την απάντηση που τους ταιριάζει.

Κ καλά δεν κατάλαβες. Κ καλά πας να μου την πεις. Δε με νοιαζει εγώ ξέρω πώς σκεφτομαι κ νιώθω.

Κ όταν ειπα σ' έχω ψηλά στην εκτίμησή μου εννοούσα "ψιλά" στην εκτιμησή μου, απλά με την ορθογραφία δεν τα πάω καλα... :Ρ

Πώς να το πω ότι το σχολιο μου ήταν μεταξύ ΚΥΡΙΩΣ πλάκας κ σοβαρού. Το σοβαρό για την εκτίμηση το καταλαβες. Μη φοβάσαι έχει αρχίσει κ μειώνεται... :Ρ

Ναι ρε γαμώτο ο Γαλλος δεν είπε τίποτα... :(
Θα πήρε κ αυτός τα λόγια μου για τους άντρες τοις μετροιτοίς

Ε, εσύ που μπαίνεις από Γαλλία, πες ένα γεια. Με τους άντρες που μιλάνε γαλλικά είμαι πολύ καλή :)

The Motorcycle boy είπε...

Τώρα σε έχασα πλήρως! Δεν παρερμήνευσα, δεν ερμήνευσα καν -απλά σε ρώτησα γιατί δεν είχα καταλάβει αυτά που έλεγες. Κυρίως, ποιος λέει -τι.
Και τώρα δηλαδή που μου εξήγησες, πάλι γρι δεν κατάλαβα, συγνώμη -κάπως αργός στις στροφές.

Γράφεις:
"Κ καλά δεν κατάλαβες. Κ καλά πας να μου την πεις. Δε με νοιαζει εγώ ξέρω πώς σκεφτομαι κ νιώθω." Αυτά ακριβώς μου τη σπάνε. Σε ρωτούσα παραπάνω τι εννοείς κι εσύ αποφάσισες οτι σε ειρωνεύομαι και κάνω οτι δεν καταλαβαίνω! Ότι πεις -βαριέμαι να ασχοληθώ περισσότερο.

"Ψιλά" εννοείς, λίγα; Δηλαδή με εκτιμάς λίγο -καλά το κατάλαβα τώρα; Δίκιο έχεις πάντως, καλά κάνεις.

Τώρα, να σου υπενθυμίσω ... δεν είμαστε σίγουροι οτι ο Γάλλος είναι Γάλλος και όχι Γαλλίδα, σωστά; Άσε να κυκλοφορεί και κάποια ελπίδα στον αχαλίνωτο αντρικό πληθυσμό του μπλογκ μου!

RaZz είπε...

γαμώ!!! δράση και σφαίρες (το αίμα και το σπέρμα στο επόμενο επεισόδιο να υποθέσω;), αυτά είναι! έχω ήδη αρχίσει τις μαντεψιές για το τέλος! ποντάρω οτι θα είναι τελείως fucked up με τον τύπο ή να ψοφάει ή να διασχίζει την Αγρινίου-Αμφιλοχίας ενώ δύει ο ήλιος α λα μοναχικός καουμπόης. πάντως ένα πράγμα μου κάνει εντύπωση: so far ο ήρωας έχει βρει παλιούς γνωστούς, μπάτσους, φίλους, you name it... ΚΑΜΙΑ ΓΚΟΜΕΝΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ????

ell είπε...

Αυτό "Κ καλά δεν κατάλαβες. Κ καλά πας να μου την πεις. Δε με νοιαζει εγώ ξέρω πώς σκεφτομαι κ νιώθω."
πάει στο "...Ενδιαφέρον!" κ στα προηγούμενα από αυτό.
Εμένα να δεις πόσα μου τη σπάνε

Το "ψιλά" ρε Motorcycle Boy ΕΚΑΝΑ ΠΛΑΚΑ!!! αφου έβαλα κ το ":Ρ"

Αφού το λέω κ παρακάτω: "Πώς να το πω ότι το σχολιο μου ήταν μεταξύ ΚΥΡΙΩΣ πλάκας κ σοβαρού. Το σοβαρό για την εκτίμηση το καταλαβες."

Πάντως ήταν ξεκάθαρα αυτά που είπα

Μα δεν φάνηκε ότι έκανα πλάκα με το "ψιλά";;;

Πάντως απ' όλα όσα μου είπες το "να σε βράσω" μου άρεσε!
Τώρα τι να πω ισως να μην γράφω τόσο γιατί δεν βγαίνει άκρη κ έχω μπερδευτεί κ γω κ είναι άσχετα κ με το ποστ όλα αυτά

Ναι, μπορεί κ να είναι Γαλλίδα, αλλά κ γω φαντάζομαι αυτό που με συμφέρει. Για να μπαίνει εδω είναι Ελληνας ή Ελληνογάλλος. Πάντως σίγουρα μιλάει γαλλικά. Κ σιγουρα ξενέρωσε ο άνθρωπος.
Αρε Motorcycle Boy!

The Motorcycle boy είπε...

Raz, από σπέρμα δεν το βλέπω καθότι λευκή η ταπετσαρία μου και δεν θα φαίνεται. Για να ψοφάει τον κόβω τον τύπο –πως αλλιώς δηλαδή; Θα δείξει κιόλας, δεν ξέρω τι θα προκύψει. Όχι ρε, στέντυ γκόμενα δεν είχε γιατί δεν ήταν σοβαρό και σταθερό άτομο –δε βλέπεις και με την πιτσιρίκα τι μαλακίες κάνει;

Ell, ΟΚ έχεις δίκιο –χέστο γιατί μπερδεύτηκαν οι γραμμές μας και δεν βγάζω άκρη από πουθενά. Ναι, ρίξτα και σε μένα που ξενέρωσε το γαλλόπουλο χεχεχε.

RaZz είπε...

ααα άσχετο αλλά πήρα κι εγώ ticket για Cave (όσο κι αν ήθελα να δω Dinosaur ή Testament δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό) :))))

The Motorcycle boy είπε...

Μπράβο ρε! Θα γίνει πάλι του λαϊκού προσκυνήματος στον λόφο! Ετοιμάσου να αφήσεις τα κόκαλλά σου εκεί πέρα!

άσωτος είπε...

θα γινει τσι πουτανας (που λεμε και εμεις κατω) στο nick!!!!!
εγω πιστευω οτι ο τυπος (στην ιστορια) θα τους γαμησει ολους λιγο πριν πεθανει!!!

The Motorcycle boy είπε...

Χαχα!! Ποιους όλους ρε; Δε σου φτάσει το γαμήσι που τους έχει ρίξει όσο είναι ζωντανός; Που τους έχει κάνει ολονών τη ζωή μαντάρα!

Ναι, θα γίνουν τα δέοντα στον Αρχηγό -διότι καλό είναι να τηρούνται οι παραδόσεις.

Ανώνυμος είπε...

Mε την πιτσιρίκα έχει χεστεί επάνω του ο μάγκας!

Καλημέρα ΕΙΙ, χάθηκα γιατί είχα μετακομίσεις και μαλακίες κι' ο χρόνος τρέχει και δεν καταλαβαίνω τίποτα...

Γουστάρω τη κουβέντα που κάνεις με τον Μοτορ αλλά μπερδεύομαι λιγάκι καθότι μόνο του γυμνασίου....

Αυτό που μου έμεινε ήταν για τις λεσβίες, γιατί έχω γνωρίσει κάτι κούκλες τέτοιες κι' όχι τις γνωστές κακάσχημες χαμηλοκώλες...

Και μπορεί να κυκλοφορούν άσωτοι και ρεμάλια στα μπλόγκς γενικά, αλλά εγώ τους θαυμάζω γιατί έχουν τσαγανό και ενδιαφέρον. Τι τους θέλουμε εδώ πέρα τους ξενέρωτους κ προβληματικούς, εμένα τουλάχιστον μ' αρέσει να διαβάζω τις συνέχειες αυτού του αληταρα που την πατάει με την Ελλη κ στο τέλος θα ξεχάσει και τον σκοπό της επιστροφής του - πλάκα κάνω! Αλλά είναι γλυκιά η πορεία του πρός το τέλος...

Το φιλί στην άκρη των χειλιών με ανατριχιάζει, πολύ ερωτικό γενικά...και σπάνιο!

Θα προσπαθήσω νάμαι εδώ γύρω συχνότερα και να μην αφήσω τα κορίτσια μου να με αποδιοργανώνουν.

Σας φιλώ όλους ειδικά την ΕΙΙ που μούλειψαν τα σχόλιά της. Περιμένω επίθεση...

The Motorcycle boy είπε...

Σαφώς και έχει -καθότι και πρώτη γκόμενα η μικρή, αλλά μηδέν στο πηλίκο. Τα ξέρεις αυτά, η τέλεια γυναίκα που ποτέ δεν έρχεται στην ώρα της, η "μικρή αδελφή" ... Θα ξεδιαλύνουν κάπως στο μεθεπόμενο (ή θα μπερδευτούν ακόμα χειρότερα).

Αυτό το φιλί, είναι φετίχ. Δεν θα αποκαλύψω άλλα σχετικά με το θέμα.

Ανώνυμος είπε...

Ρε απιδια, διαβλέπω μια επιθετικότητα εδώ μεσα η εμενα μου φαίνεται?

Πάντως η ιστορία τρέχει με χείλια!

Οσο για τον Νιcήταν καλλίτερα πριν γίνει του Λαικού προσκυνήματος!

V for Vendetta - Viagra & Vettex

The Motorcycle boy είπε...

Το "απίδια" σου βγήκε κατά λάθος, από αναγραμματισμό του "παιδιά" ή το εννοούσες; Χαχαχα.

Όπου κυκλοφορούν ζωντανοί υπάρχουν εντάσεις, επιθετικότητα, δεικτικότητα, γκρίνια, φραμπαλάς ... όπως θέλεις πέστο. Μια χαρά είναι πάντως.

Δεν ήταν καλύτερα πριν γίνει του λαϊκού προσκυνήματος στον Κέιβ -πίστεψέ με. Ούτε στο "Χύμα" που μανούριασε ο Μπλίξα και άφησε τη συναυλία στη μέση, ούτε στο "Ρόδο" που ρίχνανε σφαλιάρες οι μπράβοι του μαγαζιού και βγάζανε κόσμο σηκωτό. Ούτε ο Κέηβ ήταν καλύτερος τότε, γιατί είχε εκείνη τη γαμημένη αγοραφοβία και κάναμε ησυχία να μη μας πάρει χαμπάρι οτι τον βλέπουμε για να παίξει.

Υ.Γ.: Το Wettex γράφεται με "ντούμπλε βε" ρε συ!

ell είπε...

Άλλος ο Ανώνυμος V for Vendetta - Viagra & Vettex, άλλος ο από πάνω ανώνυμος;

Μ' έχετε μπερδέψει.

Ανώνυμε πρώτε, εγώ πάντως κανα 2 λεσβίες που γνώρισα ήταν πανέμορφες
τι στερεότυπα είν' αυτά! "...κι' όχι τις γνωστές κακάσχημες χαμηλοκώλες..."

Κ για να τελειώνουμε γιατί ακόμα κ ο Motorcycle Boy δεν καταλαβαίνει πότε αστειέυομαι κ πότε όχι, τα σχόλια τα προηγ. τα δικά μου ήταν στην πλάκα π.χ. αυτό με "ασώτους" κ ρεμάλια που είπα.

Ο ήρωας καθε άλλο παρα κωλόπαιδο είναι έτσι κ αλλιώς.

Ήρθες εσυ, φευγω εγω. Τελευταία μέρα που έχω προσβαση στο ίντερνετ.

Ο ανώνυμος (γερούλης) που έλεγε για εμπειρία κ για έρωτες στο ποστ με τον Τζούμα ποιος είναι;
Λέω κ γω γιατί ξαφνικά είδα μία διαφορά στα γραφομενά σας

Τι κόλλημα κ αυτό με τον Cave?
Γίνεται πάρτι για τους Ζαπατίστας σήμερα

ell είπε...

Ανώνυμε πρώτε, αν είσαι ο Στέλιος, την έβαψες. Μη με ξαναπάρεις τηλ. που μου το έπαιζες κ αθώα περιστερα όταν σε ρωτούσα

Ανώνυμος είπε...

Το "απίδια" βγήκε καταλάθος αλλά το άφησα γιατί μου άρεσε. Δε συμφωνώ μ' αυτά που λές για τον Κέιβ, ίσως τάβλεπα με άλλα μάτια... Το Wettex στα αγγλικά = Vettex!!! 3-0...

Για να ξεμπερδέυτεί η ΕΙΙ, άλλος ο σκέτος Aνώνυμος κι' άλλος ο Ανώνυμος Vettex.

Tο πάρτυ για τους Ζαπατίστας που γίνετι και ΓΙΑΤΙ?

Ανώνυμος V...

Ανώνυμος είπε...

ΕΙΙ επειδή έχω γνωρίσει περισσότερες από δύο λεσβίες σε δαβεβαιώ στατιστικά ότι οι περισσότερες είναι όπως περιέγραψα παραπάνω!

Δεν έχω καμμία σχέση με τον Ανώνυμο Vettex.

O Motorcycle Boy δεν έχει καθόλου χιούμορ, δεν τόχεις καταλάβει? χαχαχα

Γιατί φεύγεις μόλις έρχομαι? Μήπως θέλεις κάτι να μου πείς με τρόπο? Εγώ μπήκα ξανά για να σου μπαίνω και να γίνεται παιχνίδι!

Η γνώμη μου για για τον ήρωα, είναι ότι είναι ένα "τρυφερό κάθαρμα"!

Ελπίζω να τα ξαναπούμε... Μη μας φύγεις ΕΙΙ...

Motorcycle Boy , μ' αρέσουν τα φετίχ, τόξερες? Καλημέρα.

The Motorcycle boy είπε...

Ορίστε κυρίες και κύριοι! Αυτά τα κακά έχει η ανωνυμία στο διαδύκτιο -χαχαχα!

ell, υπάρχουν 2 ανώνυμοι, αυτός με τα V κι ο άλλος ο σκέτος -μη μπερδεύεσαι (εγώ να δεις τι τραβάω!)

Ο άλλος ανώνυμος, ο "γερούλης" μπορώ να σε διαβεβαιώσω οτι μόνο Στέλιος δεν λέγεται!

Το στερεότυπο με τις "άσχημες χοντρές λεσβίες" είναι και δικό μου, αλλά τι να κάνω ρε φιλενάδα; Το 80% που έχω γνωρίσει είναι έτσι ακριβώς -να εθελοτυφλούμε για να το παίζουμε υπεράνω και ντεμέκ προοδευτικοί; Δεν έχω τίποτα με τις λεσβίες (και το εννοώ αυτό), ούτε καλό ούτε κακό. Και δεν με απασχολεί καθόλου το τι κάνει ο καθένας στο κρεβάτι του. Το "ασχημες και χοντρές" είναι χαρακτηρισμός σχετικά με την εμφάνιση -και δεν το προσδιορίζω σαν θετικό ή αρνητικό. Ας πούμε, για μένα τα μοντέλα, είναι άσχημα και κοκαλιάρικα -άλλο στερεότυπό μου αυτό.

V, καλά έκανες και το άφησες -πλάκα είχε. Για το Βετέξ δεν θα επιμείνω, δεν είμαι ειδικός -απλά είχα αυτή την εντύπωση.

Μάλλον τις έβλεπες με άλλα μάτια τις συναυλίες του Αρχηγού τότε -ή ίσως και να έχουν αλλάξει τα δικά μου μάτια. Πάντως, θεωρώ μακράν την καλύτερη συναυλία του αυτή στη Φρεαττύδα (το γάμησα μάλλον, ορθογραφικώς μιλώντας) -ακόμα ανατριχιάζω με εκείνο το Thank you for all these years που είχε πει. Και η προηγούμενη στον Λυκαβηττό -με το, ας πούμε, ακουστικό σχήμα ήταν ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ φίλε μου!
Αλλά απόψεις είναι αυτές -εντάξει;

Για τη συναυλία υπέρ των Ζαπατίστας για ψάξτε το στο γκουγκλ, μάλλον η Ανοιχτή Συνέλευση τη διοργανώνει.

ell είπε...

Περίμενα ότι μπορεί να ανεβάζατε τίποτα στο "καλαμπόκι" γι αυτό.

Θα στείλω μέιλ στον Motorcycle αν είναι. Παίζουν οι Χαϊνηδες, ο Θ. Παπακωνσταντίνου κ κάποιοι άλλοι, δεν θυμάμαι. Είναι για την οικον. ενίσχυση για ένα υδροηλεκτρ. σταθμό. Στο θέατρο Πέτρας
Μπορείτε κ δω να δείτε http://farmazapatista.blogspot.com/

Συγνώμη ο "γερούλης" που δεν λέγεται Σ. είναι αυτός που έγραψε πολύ στο ποστ του Τζούμα κ ΔΕΝ είναι ο V for Vendetta, έτσι;

Υ.Γ. δεν γίνεται να μην φύγω, αλλά θα μπαίνω που κ που, αλλά σπάνια.
Αυτά για τις γυανίκες γούστα είναι. Εγώ κ σε λεωφ. κ παντού όλο όμορφες γυναίκες βλέπω, με διάφορα σώματα. Κ μ' αρεσουν πάρα πολύ αυτές που έχουν καμπύλες. (κάποιοι ίσως δεν θεωρούν τα σωματά τους ωραία, αλλά είναι επειδή μας έχουν κολλησει σαν τσίχλα αγευστη στο μυαλό συγκεκριμένα πρώτυπα)
Κ έχω αρχίσει ν' ανησυχώ λίγο που τις κοιτάζω όλες τόσο (καλά πάντα το έκανα αυτό) κ κυρίως τις ζουμερές :)

Συμφωνώ στη γνώμη σου για τον ήρωα ανώνυμε, έτσι φαίνεται "τρυφερό κάθαρμα"

The Motorcycle boy είπε...

Δεν είχαμε την πληροφορία για να την ανεβάσουμε στο Καλαμπόκι -γι΄αυτό.

Ναι, ο "γερούλης" είναι αυτός που έγραφε στο ποστ το σχετικό με τον Τζούμα και όχι ο V.

Σαφώς και όλα αυτά είναι γούστα -αρκεί να θυμόμαστε πάντα οτι το γούστο είναι προσωπική υπόθεση και δεν μπορεί να αναχθεί σε παγκόσμια αξία. Να κάνουμε δηλαδή το αντίθετο από αυτό που μας κάνουν με τα γυναικεία και αντρικά πρότυπα, από τον χώρο της μόδας -έτσι ακριβώς όπως το λες κι εσύ.

ell είπε...

Ναι, έχεις δίκιο. Κ εξάλλου είμαι γυναίκα, κ επειδή ποτε δεν έχω "νιώσει" άλλη γυναικά ίσως μου φαίνονται πιο ενδιαφέροντα τα περίεργα κ τελείως διαφορετικά σώματα κ όχι αυτά από το χώρο της μόδας που μοιαζουν ίδια.

μόνο όταν ήμασταν 16-17 μια παρέα κοριτσιών σε σπίτι φίλης, η οποία είχε πολύ αρρενωπή ενέργεια κ κάναμε μαλακίες, μπουγελώματα, μας πλάκωνε αυτή κ μας χούφτωνε, βάζαμε μπανάνες μέσα στα σορτσάκια κ προσποιούμασταν ότι ήμασταν άντρες κ τραβούσαμε φωτογραφίες κ τέτοια. Αλλά τίποτα παραπάνω.

Το τι γέλιο ρίχναμε πάντα. Ωραίες επόχες. Κ ούτε καν πίναμε να σκεφτείς, ατελειωτο κέφι, ενδιαφέρον κ ενέργεια ανεξάντλητη.

The Motorcycle boy είπε...

Χαχα, όντως ωραίες φάσεις! Και είναι κρίμα που όλα αυτά παρεξηγούνται πλέον -από τόσον πολύ κόσμο, μάλλον έχουν πλέον κυριαρχήσει τα βρώμικα μυαλά και η βρωμιά ξεχύνεται από εκεί μέσα.

Ξέρεις, νομίζω οτι κάποτε ψάχναμε και ψανχόμασταν, τώρα μας τα σερβίρουν έτοιμα, κι αν δεν τα φάμε μας βρίζουν από πάνω!

ell είπε...

Ναι, έχεις δίκιο. Δυστηχώς.

The Motorcycle boy είπε...

Ναι το έχω διαπιστώσει -δυστυχώς, όπως το λες.

Καλή τύχη ρε συ πάντως. Και μη χάνεσαι.

ell είπε...

Ευχαριστώ Motorcycle Boy.

Θα προσπαθήσω.

Ανώνυμος είπε...

Ξεχάσατε τον "γιατρό" που παίζαμε μικρά και λίγο πιο μεγάλα...

The Motorcycle boy είπε...

Έλα ντε! Πως το ξεχάσαμε; Ξεχνιέται ο γιατρός;

Ανώνυμος είπε...

Εχω ακόμα το εισητήριο απο την Φρεατίδα, αυτό σκεφτόμουνα όταν σού είπα "ωραία ήταν τότε". Ειχα και γενέθλια εκείνη την ημέρα.
Εγώ ό,τι κάνω, το κάνω στην εποχή του...

V for ?

The Motorcycle boy είπε...

Αααα, για τόοοοσο παλιά μίλαγες! Μα τότε ήταν ήδη τοπ στην Ελλάδα ο Αρχηγός, τον λιβάνιζε μέχρι και η Μαλβίνα με την κόρη της τη Μελίτα.

Πάντως σε κάτι διαφέρουμε, εγώ ποτέ δεν μπόρεσα να κάνω το σωστό πράγμα στη σωστή στιγμή.

Υ.Γ.: Αφού το βάζεις V for? δεν το κάνεις V4 καλύτερα -να θυμίζεις και Harley Davidson; Πρόταση κάνω -έτσι;

ell είπε...

Εγώ μόνο μεγάλη το έπαιξα αυτό :Ρ

Με τα αγόρια όλο κάτι πολεμικά παιζαμε. Θυμάμαι όταν ήμουν 10 είχαμε χωριστεί σε ομάδες κοριτσιών-αγοριών κ είχαμε ενα παιχνίδι που με κάποιο τρόπο μάζευες αιχμαλωτους. Τα καταφέρναμε καλά, αλλά επειδή είχαν δύναμη όταν τους μαζεύαμε πολλούς αυτοί με δύναμη ορμούσανε πάνω στην κοριτσιστικη αλυσίδα των "φρουρών" κ το έσκαγαν.

Θυμάμαι όταν με έπιασε ο Απ. (ενα αγοράκι που μου άρεσε πολύ) με κρατούσε πολύ σφιχτά για να με παραδώσει κ γω ένιωθα σαν χαζή δίπλα του, είχα πετρωσει, αλλά αυτός χαμπάρι... ήταν τόσο σοβαρός, είχε μπει στο ρόλο του κανονικά.

Τι κάθομαστε κ λέμε. Ανώνυμε, για πες κανένα άλλο παιχνίδι, παιδικό... που έπαιζες εσύ.

The Motorcycle boy είπε...

Βρε, σε καλό σου! Τι μου θύμισες τώρα!

ell είπε...

Χαχαχα!

Έτσι για να μάθετε

Ανώνυμος είπε...

"Σου βάζω χέρι, μου βάζεις χέρι"... το ξέρεις αυτό το παιχνίδι ΕΙΙ?
Αντε καλό Σαββατοκύριακό...

ell είπε...

Καλό Σαββατοκύριακο
καλά να περνας.

savon des bebes gentilles είπε...

ante na doso kai ego ta xairetismata mou apo parisi.

KALO SYNECHISE (motor)

opos leei kai o savopoulos stous acharneis.

The Motorcycle boy είπε...

Καλώς την! Κρίμα που δεν είναι πια εδώ η ell να της λυθεί η απορία.
Μα, το έλεγα εγώ οτι η Κάρλα Μπρούνι με διαβάζει από το Παρίσι χεχε.

Υ.Γ.: Το συνεχίζω όχι όπως στους Αχαρνείς, αλλά με την ταχύτητα αυτοκινήτου, μεσημέρι στην Αχαρνών.

px είπε...

Θα σου πω την ένστασή μου: ως τώρα βλέπω ότι η αφήγηση υπάρχει για την αφήγηση. Θέλω να πω ότι το στόρι κυριαρχεί (και παρασέρνει, καθότι γοργό και ενδιαφέρον), αλλά λείπουν οι συνειρμοί, οι συμβολισμοί, κάποια δεύτερα επίπεδα ανάγνωσης, κάποιος προβληματισμός. Φωτεινός καθρέφτης δηλαδή η αφήγηση, αλλά χωρίς βάθος. Θα μου πεις ότι σ' αυτό το είδος δε συνηθίζονται. Αλλά και πάλι, τι μ' αυτό;

ΥΓ1. Ξέρεις τι γίνεται με όσους γράφουν: άπαξ και διατυπώσεις επιφυλακτική κρίση, σου κόβουν την καλημέρα. Ελπίζω να μην ανήκεις στο είδος.
ΥΓ2. Ο άλλος στα ψιλοσέρνει (σχόλια για "το μάτι του Μοντεζούμα" - ελπίζω να το διαβάσω σύντομα). Ξύνεται πάλι.

The Motorcycle boy είπε...

Καλά την καλημέρα στην έχω κομμένη έτσι κι αλλιώς. Γιατί δεν το βλέπω να συναντιόμαστε με το φως του ήλιου οπότε, προς τι η καλημέρα;

Σχετικά με την αναψηλάφιση της ένστασής σας αγαπητέ:
Το, όποιο, πλάνο της συγκεκριμένης ιστορίας έχει να κάνει με τη δημιουργία κλίματος, ας την πούμε ατμόσφαιρας. Η ταπεινή μου επιδίωξη είναι να τσιμπήσει ο αναγνώστης με το στόρι και, κάπου στο τέλος, να νιώσει αυτό το άγχος οτι "μας στήσανε από παντού", τον φόβο της αδιάκοπης παρακολούθησης -κάπως Ιωνάς στην κοιλιά του κτήνους.

Βέβαια, στο κέντρο παραμένουν οι δικές μου σταθερές αξίες -ο μπούσουλας της ιστορίας.

Γιατί φανερώνω τις προθέσεις μου; Επειδή δεν με βλέπω να τα καταφέρνω, απλό είναι.

Υ.Γ.: Πάντως το κεφάλαιο 13 που φτιάχνω τώρα, ίσως να σου φανεί πιο οικείο, συγκρασιακά -αν και δεν βοηθάει πουθενά την ιστορία να εξελιχτεί (ή μάλλον, ίσως γι΄αυτό).

Άστον τον άλλο να βρίζει, του έχω καταφέρει κάτι συντριπτικά χτυπήματα που θα του πάρει χρόνο να σταθεί στα 4 πόδια του.

px είπε...

Ουφφφ! Και νόμιζα ότι ανήκεις στο συμπαθές αυτό είδος (αλλά αν, λεω αν, ρε κερατά, διατυπώσεις αρνητική κρίση για το δικό μου την έκατσες).
Λοιπόν. Κατανοητό αυτό που λες. Ωστόσο λάβε υπόψη και ό,τι σου ανέφερα. Μην αφήνεις τον αναγνώστη να φτάσει στο τέλος για να λάβει το μήνυμα. Υπάρχει η δυνατότητα των προσημάνσεων, η δε ατμόσφαιρα δεν έχει να κάνει τόσο με τη δράση όσο με τις περιγραφές, τον εσωτερικό μονόλογο, τα σχόλια κτλ. Νομίζω ότι υπερβάλλεις στην έκταση των διαλόγων, που τείνουν να μονοπωλήσουν το σώμα της αφήγησης.
Στα λέω, γιατί το χέρι σου τραβάει. Και πολύ μάλιστα.
Απ' την άλλη, μη νομίσεις ότι έχουν κάποια αντικειμενική βάση όσα σου λέω. Την αίσθησή μου εκφράζω. Άλλωστε, η κριτική αυτό κάνει. Για τα δικά μου έχω ακούσει - από κριτικούς τώρα - διαμετρικά αντίθετες απόψεις.

The Motorcycle boy είπε...

Λοιπόν, όπως έχω ξαναπεί, τέτοια σχόλια σαν τα δικά σου και κάποιων άλλων είναι ο λόγος που προτιμώ να βγάζω ιστορίες σε μπλογκ παρά να ψάχνω εκδοτικό οίκο.

Δεν έχω προλάβει ακόμα γαμώτο να πάρω τα βιβλία σου, αλλά αν δεν έχεις βάθος χαρακτήρων θα σε κράξω -να είμαστε ξηγημένοι. Μόνο αυτό ζητάω πλέον από τα βιβλία που πέφτουν στα χέρια μου.

Έχεις δίκιο σ΄αυτά που λες για τη δική μου ιστορία. Από την άλλη πλευρά ... δεν ξέρω. Κάπου μέσα μου έχω την μαλακισμένη διάθεση να μη δώσω κανένα στοιχείο στον αναγνώστη. Και όπως ξέρεις, όσο φωτίζεις την πλοκή, σκιάζεις το νόημα. Τι να πω; Θα δείξει.

Οι διάλογοι τραβάνε καθαρά λόγω βαρεμάρας -μου είναι πιο εύκολο να "χρωματίζω" έτσι, παρά με περιγραφές.

Σου έχω πει ευχαριστώ που σπαταλάς τον χρόνο σου διαβάζοντας όλα αυτά;

px είπε...

Μην είσαι μαλάκας (για τη ρητορική ερώτησή σου μιλάω). Διαβάζω άλλα και άλλα, που έχουν εκδοθεί, από υποχρέωση. Αυτό το διαβάζω με ευχαρίστηση. Όταν ηρεμήσω θα το ξαναπιάσω απ' την αρχή.
(Ως προς το κράξιμο, για να σε προλάβω: Στα δύο πρώτα μου, οι χαρακτήρες εσκεμμένα δεν έχουν βάθος, για να παρουσιαστούν ως κοινωνικοί τύποι, στο τρίτο νομίζω ότι έχουν).

The Motorcycle boy είπε...

Καλή πληροφορία μου δίνεις γιατί σκόπευα να αρχίσω από το δεύτερο βιβλίο σου που έχει ενθουσιάσει τον Κούστα. Δεν υπολόγισα οτι γράφει Ε.Φ. και άρα οι χαρακτήρες λειτουργούν σε αυτόν βοηθητικά!
Θα αρχίσω από το τρίτο σου λοιπόν.

Υ.Γ.: Μαλάκας είναι το μεσαίο μου όνομα, αγαπητέ -δεν το ήξερες;

Δημοσίευση σχολίου

Άσε κάτι για το γκαρσόνι ρε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Tomboy | Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: Αυτοί που χωρίζουν τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες και οι άλλοι